"แล้วเจอกันนะจ๊ะสุดหล่อ"ฉันยิ้มให้มาร์ค แล้วลุกออกจากโต๊ะอย่างเร็วโดยมีอีอตินวิ่งตามมาติดๆ

"เบื่อชะนีหน้าสวยว่ะผู้ตรึม"อตินบอกฉันด้วยนำ้เสียงกระแหนะกระแหนตามประสามัน ฉันก็หันไปยิ้มเยาะๆใส่มัน เกิดเป็นผู้หญิงต้องบริหารเสน่ห์ทุกวันสิ ก็ทำไงได้อ่ะ ยังไม่เจอคนที่ใช่จริงๆสักที

ห้องเรียน วิศวะ เครื่องกล

"หวัดดีซนซน/หวัดดีซนซน"เพื่อนๆในคลาสเอ่ยทักทายฉันทันทีที่ฉันเดินเข้าประตูมา ฉันจึงโบกมือทักทายกลับไป ผู้หญิงในคลาสก็จะอิจฉาฉัน ฉันจึงไม่มีเพื่อนผู้หญิงเลย แล้วไงทำไมต้องสน?

"หวัดดีเว้ยซน"ไอ้เชนเอ่ยทักทายฉัน ฉันจึงหันไปยกมือทักทายมันกลับ

"หวัดดีเว้ย ไอ้ซน ไอ้ติน"ไอ้ดอมเงยหน้าขึ้นมาจากโต๊ะทักทายฉันกับอติน ฉันก็ยกมือทักทายมันกลับไป

"คินยังไม่มาเหรอเชน"ฉันเอ่ยถามเชนไป เชนหันไปมองรอบๆห้องเพื่อหาคินให้ฉัน

"ยังไม่มามั้ง ไม่เห็นโผล่หัวมา"เชนหันกลับมาตอบ ฉัน ฉันจึงพยักหน้าให้มัน แล้วเดินไปนั่งที่โต๊ะประจำ แล้วฟุบหน้าลงไปกับโต๊ะ ม๊าคราวนี้ขอผู้หล่อๆๆให้อีซนมั้งเถอะนะ หนูขอร้อง

"เป็นไรซน?"เสียงคำถามจากผู้ชายพร้อมๆกับแขนที่กอดคอฉัน ฉันเงยหน้าขึ้นไปมองผู้มาใหม่ ภาคิน คินนั่งลงข้างๆฉัน คินเป็นเพื่อนในกลุ่มเดียวกันของฉันเอง

"คินนน"ฉันเรียกคินด้วยนำ้เสียงออดอ้อนแล้ว กอดแขนมันพร้อมกับเอาหัวซบไปที่ไหล่กว้างๆของมัน

"เป็นไรอ้อนจังว่ะ?"คินเอ่ยถามฉันด้วยนำ้เสียงเป็นห่วง ฉันจึงเงยหน้าขึ้นไปมองหน้ามันแต่ก็ต้องตกใจเพราะ ปากของมันแตก

"คิน ทำไมปากคินแตกอ่ะ?"ฉันยื่นมือไปจับมุมปากของคินที่ตอนนี้มีเลือดไหลออกซิบๆอยู่ คินมองหน้าฉัน ฉันก็มองหน้าคิน คินค่อยๆขยับหน้าเข้ามาหาฉัน

"อีชะนี"เสียงอตินเรียกฉันมาจากโต๊ะข้างๆฉันจึงเลิกมองหน้าคินแล้วหันไปมองอีอตินแทน

"อะไร?"ฉันเอ่ยถามอติน

"ไอ้เชนถามว่า คืนนี้ไปแดกเหล้าป่ะ"อตินถามฉันแล้วชี้ไปที่ไอ้เชน เชนก็มองมาที่ฉัน ฉันจึงพยักหน้าตอบมัน แล้วหันไปมองคินที่นั่งถัดจากฉันไป

"คินยังไม่ตอบซนเลยนะว่าปากคินไปโดนอะไรมา"ฉันถามคิน คินก็หันมามองฉัน แล้วก็ยื่นมือมาลูบแก้มฉัน

"ถามในฐานะไหนเพื่อนหรือแฟน?"คินถามฉัน ฉันมองหน้าคินด้วยความตกใจ คินก็หัวเราะ

"ฉันล้อเล่น ฉันไปเจอพวกไอ้เต้อ่ะ เลยไปฟัดกับมันมานิดหน่อย"คินบอกฉันด้วยท่าทางขำขัน ฉันจึงพยักหน้าเข้าใจ ไอ้เต้ก็คือเด็กต่างมหาลัยของเรา พวกเราไม่ถูกกันเพราะมันเรียนวิศวะเหมือนกันเสื้อช็อปมหาลัยมันเป็นสีดำ ฉันก็ไม่รู้ทำไมถึงไม่ถูกกัน ยกพวกตีกันบ่อยมากๆและฉันก็ชอบตามไปด้วยมันสนุกดีง่ะ

"สวัสดีจ๊ะ นักศึกษาที่น่ารักทุกคน" เมื่ออาจารย์เข้ามา พวกฉันก็ตั้งใจเรียนกัน จนหมดชั่วโมง

6โมงเย็น มหาลัยAM

"ไม่เป็นไรเฮีย เดี๋ยวหนูกลับกับคิน เฮียไม่ต้องเป็นห่วงเลย รักเฮียค่ะ จุ๊ฟฟ"ฉันวางสายเฮียซัน แล้วหันมามองหน้าคินที่ตอนนี้เขากำลังคร่อมรถMV Agusta F4 RRสีขาวดำคันเท่ของเขาอยู่ที่หน้าตึกคณะ ฉันเพิ่งเลิกเรียน วันนี้เลิกมืดนิดนึง

"คิน คินไปส่งซนด้วยน้า"ฉันไปยืนข้างๆคิน แล้วยิ้มอ้อนไปให้คิน

"อืม ขึ้นรถสิ อ่ะ"คินบอกแล้วส่งหมวกกันน็อคมาให้ฉันใส่คินมีสองอันเขามีให้ฉันโดยเฉพาะ เพราะฉันใส่ของคินไม่ได้ของคินใหญ่เกินไป

"ใส่ไม่ได้อ่ะ"ฉันบอกที่ตอนนี้เขาใส่หมวกกันน็อคของเขาเสร็จแล้ว คินจึงหันมาใส่หมวกกันน็อคให้ฉัน

"อ่ะเสร็จแล้ว ยัยหัวเล็ก"คินใส่หมวกกันน็อคให้ฉันเสร็จ แล้วเขาก็ผลักหัวฉันฉันก็ยื่นมือไปผลักหัวเขาเหมือนกัน

"ไปเร็วสิ เดี๋ยวฉันต้องไปร้องเพลงที่ผับอีกนะ"คินเร่งฉัน ฉันจึงรีบขึ้นซ้อนมอเตอร์ไซค์คินนั่งท่านั่งข้างทันที

ตุ๊บ

คินโยนเสื้อช็อปของเขามาให้ฉัน ฉันจึงชะโงกหน้าไปมองหน้าคินไปด้วยความสงสัย

"ปิดขาเธอซะ นับวันทำไมกระโปรงมันยิ่งสั้นลงว่ะ!"คินพูดขึ้นด้วยนำ้เสียงดุๆฉันจึงเอาเสื้อช็อปของเขามาปิดขาฉันที่นั่งท่านั่งข้างอยู่

"กอดคิน แน่นๆนะซน คินจะพาซิ่งแล้ว"คินตะโกนบอกฉัน ฉันจึงคว้าเอวคินกอดไว้แน่นๆอย่างรวดเร็วเพราะกลัวตก

10นาทีผ่านไป หน้าบ้าน ซนซน

"ถึงแล้วซน"คินบอกฉัน ฉันลงจากรถคินแล้วแกะหมวกกันน็อค แต่มันก็แกะไม่ออก จนคินรำคาญเอามือเขามาแกะให้ฉันแทน

"เดี๋ยวฉันมารับสามทุ่มนะวันนี้ต้องไปบิ๊กไบก์นะ อย่าใส่กระโปรงสั้น รถยนต์ฉันเข้าศูนย์"คินบอกฉันอย่างรวดเร็ว ฉันจึงทำมือตะเบ๊ะให้คิน คินมองฉันแล้วก็หัวเราะ

"ไปแหละ ม๊ารอ"ฉันโบกมือบ๊ายบายคิน แล้วเดินเข้าประตูรั้วบ้าน ผ่านสวนหย่อม ผ่านบ่อนำ้พุ แล้วก็ผ่านประตูบ้านมาเจอม๊านั่งอยู่ที่ห้องนั่งเล่น ฉันจึงรีบเข้าไปหาม๊า

"หนูกลับมาแล้วค่าม๊า ฟอด ฟอด"ฉันเข้าไปกอดม๊าพร้อมกับหอมแก้มทั้งสองข้างของม๊า

"หอมแก้มม๊า อ้อนแบบนี้ พรุ่งนี้จะเบี้ยวใช่ไหมเรา?"ม๊ากอดฉัน แล้วจับไหล่ฉันออกมาพลางทำหน้ารู้ทัน

"ป๊าวววหนิคะม๊า หนูก็ไปอยู่แล้วหนิ ผู้ชายคนนั้นเขาดีแล้วใช่ไหมคะม๊า"ฉันถามม๊า ม๊าก็ลูบผมฉัน

"ใช่ค่ะลูก ม๊าต้องหาคนดีๆให้หนูแน่นอน หมวยเล็ก"ม๊าบอกฉันพลางยิ้มบางๆให้ฉัน

"หนูไม่เอาแบบแก่ๆนะม๊า หนูไม่ชอบแก่ๆๆอ่ะ แบบลงพุงแบบคนก่อนๆๆไม่เอาเลยนะ ถ้าเป็นแบบนั้น หนูไม่หมั้นเด็ดขาด!"ฉันบอกม๊าด้วยนำ้เสียงจริงจัง ม๊าก็มองหน้าฉัน

"ถ้าลูกเจอคนนี้ ลูกต้องร้องขอกำหนดวันหมั้นอย่างไวแน่ๆๆจ๊ะ"ม๊าบอกฉันด้วยสีหน้ามั่นใจ ฉันจึงมองม๊าแบบไม่ค่อยไว้ใจ

"กี่คนกี่คนม๊าก็พูดแบบนี้"ฉันบอกม๊าแล้วลุกขึ้นยืน

"คนนี้เชื่อใจม๊าจ๊ะหมวยเล็ก รับรองแซ่บ"ม๊าบอกฉันพลางทำท่าเปรี้ยวปากให้ฉันดู

"จริงน่ะม๊า ถ้าไม่แซ่บ หมวยไม่หมั้น"ฉันยืนคำขาดกับม๊าแต่ม๊าฉันก็ยังคงมีสีมั่นใจมากเหมือนเดิม

"เฮ้อ หนูไปอาบนำ้ก่อนน่ะม๊า หนูจะไปแรด"ฉันบอกม๊าแล้วก้มลงไปหอมแก้มม๊าทั้งสองข้าง แล้ววิ่งขึ้นไปบนห้องอย่างรวดเร็ว ม๊ากับฉันเราสนิทกันมาก ม๊ามีเฮียทั้งสองเป็นผู้ชาย ม๊าก็เลยเหงาคุยอะไรกับเฮียก็ไม่ค่อยจะเข้าใจ แล้วพอมีฉันม๊าก็เลี้ยงฉันเหมือนเพื่อนเลยไง ฉันเลยมีอะไรมักจะเล่าให้ม๊าฟังทุกเรื่องฉันไม่เคยปิดบังอะไรทำมีอะไรก็ถามม๊าตลอด ม๊าของฉันเป็นทั้งม๊าเป็นทั้งเพื่อนเป็นทั้งพี่สาวในเวลาเดียวกันได้เลยล่ะ

เอคาร์ อัครวินท์

โกดังไม้แถวๆชานเมือง ประเทศญี่ปุ่น

ปังๆๆๆ ปังๆๆๆ

ตอนนี้ผมนั่งหลบอยู่หลังกำแพงปูนเล็กๆที่โกดังล้างแห่งหนึ่ง มาฆ่าคน มันไม่จ่ายตังค์อ่ะ เสือกสั่งของแต่ไม่มีตังค์จ่าย หรือว่ามันอาจจะมีแต่คิดจะโกงผมก็เป็นได้ แล้วมึงช่างไม่รู้จักกูว่ากูเป็นยังไง มึงก็สมควรที่จะตาย!!

"นายโทรศัพท์เข้านะ"เสียงไอ้ปอนมือขวาผมเอ่ยบอก ผมชักสีหน้าหงุดหงิดใส่มันแต่ก็จำเป็นต้องรับ ผมล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงยีนส์สีดำราคาแพงแล้วหยิบโทรศัพท์เครื่องหรูออกมาดูว่าใครโทรมาหาผมในเวลาแบบนี้

ตื๊ดดด ติ๊ดดดด

"ม๊า ผู้เคารพรัก" นึกว่าใคร ม๊านี้เอง ถ้าผมไม่รับสายม๊าน่ะผมตายแน่!ผมกดรับสายม๊าอย่างไว

"โหลม๊า"ผมเอาโทรศัพท์แนบหูเเล้วยิงปืนไปที่ลูกน้องฝ่ายศัตรู

ปังๆๆๆๆๆๆ

"แกอยู่ไหนน่ะคาร์ เสียงปืนหนวกหูมาก หูฉันจะแตกก!!"เสียงม๊าโวยวายเสียงดังใส่แก้วหูผม ผมจึงต้องยกโทรศัพท์ออกจากหูอย่างไว หูผมก็จะแตกม๊า!

"ม๊ามีไร?ผมเล่นเกมส์อยู่ ไอ้สัส!"ผมบอกม๊าและยิงปืนไปยังชายชุดดำที่มันกำลังจะเข้ามาโจมตีผมพร้อมสบถคำด่าทอออกไป

"แกด่าฉันเหรอ!"ม๊าตะโกนใส่โทรศัพท์มาอีกด้วยนำ้เสียงที่ดังกว่าเดิมเพราะท่านไม่พอใจผม

"เปล่าม๊า ผมเล่นเกมอยู่ มามีไรรีบๆพูดมาเดี๋ยวลูกชายคนนี้จะตายก่อน"ผมบอกม๊าไปอย่างเร่งรีบ

"ไม่ ฉันไม่อนุญาตให้แกตายแต่ถ้าแกอยากตายอ่ะนะ แกช่วยมีหลานมาให้ฉันก่อน แล้วฉันถึงจะอนุญาตให้แกตาย!"ม๊าผมบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง นี่ไม่เป็นห่วงลูกเลย อยากมีอยู่ได้ไอ้หลานเนี่ย!

"ม๊า อย่าบอกน่ะว่าหาเมียให้ผมอีกแล้วอ่ะ ผมบอกแล้วไงว่า ไม่เอา!"ผมตะโกนใส่ม๊าแล้วก้มลงไปเปลี่ยนปืนเอาปืนM249ยิงกราดไปที่ชายชุดดำหลายคน ทำให้พวกนั้นนอนตายเกลื่อน ผมกระตุกยิ้มขึ้นอย่างสะใจเหมือนพวกโรคจิต

ปังๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

โมโหม๊าเว้ยย แต่ทำไรไม่ได้เลยต้องลงที่คนอื่นแทน

"ใช่ ถ้าแกไม่มาฉันจะตายให้แกดู เลือกเอาจ๊ะลูกชายสุดที่รัก แค่นี้น่ะพรุ่งนี้10โมงเช้า ถ้าฉันไม่เห็นหัวแกรับรองแกจะไม่ได้เห็นหน้าฉันแน่นอน! ติ๊ด"

"ม๊า เดี๋ยว ม๊า โถ่เว้ยย!!"ม๊าวางสายผมอย่างไวเมื่อท่านพูดจบ ปกติไม่เห็นพูดแบบนี้หนิหว่า ทำไมคราวนี้พูดล่ะ เพราะปกติผมจะเบี้ยวไม่ไปอยู่แล้วไง แต่คราวนี้ม๊าเอาจริงเว้ย ด้วยความที่รักม๊าลูกอย่างผมต้องไปใช่ไหม?

"ไปหยิบ บาซูก้า มาให้กู"ผมหันไปบอกไอ้ปอน ไอ้ปอนหันมามองผมด้วยสีหน้าตกใจ มึงจะตกใจทำพ่อง!

"นะนาย จะเอาบาซูก้า มาทำอะไรเหรอครับ"ไอ้ปอนเอ่ยถามผมด้วยนำ้เสียงกระตุก บาซูก้าคืออาวุธที่คล้ายกับปืนจรวดนั้นแหละครับ มันคืออาวุธสงครามเถื่อนที่ผมเป็นคนค้าขายเอง

"เอามาฆ่าพวกแม่ง!"ผมบอกไอ้ปอนพร้อมพยักหน้าไปทางชายชุดดำที่มีจำนวนเยอะมาก พวกผมมาแค่สองคนขี้เกียจเอามาเยอะ แค่นี้จิ๊บๆสบายๆอยู่แล้ว เพราะสุดที่รักอาวุธสงครามของผมเอาอยู่อยู่แล้ว ไอ้ปอนก็ยังคงมองหน้าผม

"หรือมึงจะให้กูเอามายิงมึง?"ผมถามไอ้ปอนไปด้วยนำ้เสียงเยือกเย็น ไอ้ปอนรีบวิ่งไปแบกบาซูก้าจากหลังรถ กันกระสุนของผมแล้วรีบวิ่งเข้ามาหาผมอย่างรวดเร็ว

"อ่ะนาย"ไอ้ปอนยื่นบาซูก้ามาให้ผม ผมก็รับบาซูก้ามาแบกไว้ที่ไหล่และเตรียมเล็งเป้าหมายทันที

"ตายให้หมดพวกแม่งง!!"ผมพูดขึ้นด้วยนำ้เสียงสะใจพร้อมกับปล่อยลูกบาซูก้าออกไปยังชายชุดดำนั้น

บรึ้มมมมม

ผมกระตุกยิ้มขึ้นทันทีที่โกดังไม้ทั้งหลังไหม้วอดวายด้วยเวลาอันสั้น

"ไปกลับ!กูจะต้องไปประเทศไทย พรุ่งนี้"ผมวางบาซูก้าให้ไอ้ปอน แล้วเดินเอามือล้วงกระเป๋าพร้อมกับผิวปากอย่างชิวๆๆแล้วขึ้นไปนั่งรอไอ้ปอนบนรถ ไอ้ปอนก็แบกทั้งปืนกล ทั้งบาซูก้ามาเก็บที่รถ ม๊าน่ะม๊าไม่รู้อยากจะให้ผมเมียอยู่นั้นแหละ ผู้หญิงน่าเบื่อจะตาย งี่เง่า เอาแต่ใจ ไม่ได้อะไรก็ร้องกรี๊ดกร๊าด น่ารำคาญ อยู่เป็นโสดดีจะตายไป