พระเอก
ชื่อเล่น เอคาร์
ชื่อจริง นายอัครวินท์ ภัททกิจโภคิน อายุ29ปี
ชายหนุ่ม ผู้เงียบขรึม เขาโหด เขาร้าย เขาปาก🐕
เจ้าพ่อธุรกิจด้านมืด อะไรที่ไม่ดีเขาคนนี้ทำหมด
เจ้าของคาสิโนเถื่อนทุกๆประเทศ เจ้าของผับAKสถานที่ท่องเที่ยวยามราตรี ของเด็กๆมหาลัย
"ม๊า ผมไม่หมั้นกับ ยัยเด็กสำส่อนนี่!"
"ม๊า เลิกหาเมียให้ผมสักทีได้ไหม"
นางเอก
ชื่อเล่น ซนซน
ชื่อจริง นางสาว ลภัสดา เมธีวัชรกุล อายุ21ปี
เรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัย AM เรียนวิศวกรรมเครื่องกลปี3 สาววิศวะตัวเล็กน่ารัก พกพาสะดวก เธอเป็นคนเฟรนลี่กับหนุ่มๆดีกรีดาวมหาลัยควบดาวคณะ เพื่อนผู้ชายตรึม ขวัญใจหนุ่มๆ
"ม๊า แบบว่าเจอคนนี้ฟินเลย บ่องตรงรักจุงเบย"
"ป๊าหนูเอาคนนี้ นะๆๆๆหมั้นเลยๆๆ"
ร่วมด้วย
เพื่อนนางเอก
ชื่อเล่น คิน
ชื่อจริง นาย ภาคิน รุ่งเรืองสกุล อายุ21ปี
ลูกชายคนเดียว ของเจ้าของสนามแข่งรถชื่อดัง เรียนวิศวกรรมศาสตร์ สาขาเครื่องกล ปี3 มหาลัยAM โสดนะครับ
หล่อรวยเท่ ครบเครื่อง สาวๆ ตรึม ดีกรีเดือนคณะ ชอบขับบิ๊กไบค์
ชอบไปร้องเพลงตามผับ ชอบเพื่อน...
ชื่อเล่น อติน
ชื่อจริง นาย อติน นาร์ฟ อายุ21ปี
หนุ่มหล่อน่าสวย เพื่อนสนิทกับซนซน ลูกครึ่งไทย-อังกฤษ
เรียนวิศวกรรมศาสตร์ สาขาเครื่องกล ปี3 มหาลัยAM
ตอนที่1
มหาลัย AM
ซนซน ลภัสดา.....
"น้องซน หวัดดีครับ^_^"
"น้องซน น่ารักจังเลยง่ะ^^"
"หวี๊ดวิ้ว น้องซนจ๊ะ....ไปเดทกับพี่ไหมคร๊าบบ^_^"
"วู้ๆๆๆน้องซนไปดูหนังกับพี่ไหมคร๊าบบ^_^"
"ไป กับพี่ไหมคร๊าบคืนนี้^_^"
"ช่วงนี้..ซนไม่ค่อยว่างเลยอ่ะคะพี่ๆๆซนเรียนหนักมากก"ฉันเอ่ยบอกพี่ๆๆที่คณะไปด้วยสีหน้าที่เสียดายสุดๆ เรียนหนักอะไรล่ะว่างจะตาย แต่ช่วงนี้เบื่อๆผู้ชาย พูดเสร็จฉันก็ส่งจูบไปให้พวกพี่ๆเขาด้วยท่าทางโปรยเสน่ห์
"โอ้วว ใจพี่ละลายยหมดแล้วครับน้องซนของพี่^_^"พี่ๆพูเขึ้นพลางจับมือกุมและบีบไปที่หน้าอกข้างซ้ายของเขา
หวัดดีฉันชื่อ ซนซน ชื่อน่ารักใช่ป่ะ คนก็น่ารักนะ ฉันเป็นคนตัวเล็กน่ารักพกพากลับบ้านสะดวกมาก ไม่เชื่อมาลองอุ้มดูดิ ฉันเป็นคนลุยๆ ชอบอะไรที่สนุกๆท้าทายความสามารถ ชอบแว้นอ่ะ ชอบคบเพื่อนผู้ชาย ฉันไม่มีเพื่อนผู้หญิงเลยสักคน ฉันเลยเป็นสาวห้าวๆนิดนึง แต่ก็น่ารักอ่ะ ทำไงได้ คนมันสวย ฉันเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยAM เรียนวิศวกรรมศาสตร์ สาขาเครื่องกล ปี3แล้วนะ ฉันเลือกเรียนวิศวะเพราะชอบเสื้อช็อป อยากใส่มันเท่ดี ฉันว่าผู้หญิงใส่เสื้อช็อปวิศวะมันสวยดีนะ มหาลัยของฉันเสื้อช็อปวิศวะเครื่องกลเป็นสีแดง วันนี้ฉันใส่ชุดนักศึกษาตัวเล็กรัดติ้วกับกระโปรงทรงเอที่สั้นมากถึงมากที่สุด สวมทับด้วยเสื้อช็อปสีแดงกับรองเท้าผ้าใบสีขาวตลอดทางที่ฉันเดินเข้าคณะมาก็จะเจอกับพี่ๆน้องๆแซวตลอดทางทำไงได้อ่ะก็คนมันสวยอ่ะ ฉันมุ่งหน้าไปยังโต๊ะประจำที่เพื่อนๆของฉันนั่งอยู่ ฉันเป็นลูกสาวคนเล็กของป๊ากับม๊า เป็นลูกสาวเจ้าพ่อนะคะ ฉันมีพี่ชาย2คน คนโตชื่อเฮียแซน เฮียแซนอายุ29แล้วนะ เขาทำธุรกิจส่วนตัวมั้ง...ฉันไม่ค่อยได้ถาม ส่วนคนที่สองชื่อเฮียซัน เฮียซันอายุ 25แล้วนะ เขาเรียนหมออยู่มหาลัยเดียวกับฉันนี้แหละ ถ้าเวลาเรียนตรงกันฉันก็จะมากับเฮียซันแต่ถ้าไม่ตรงกัน ฉันก็จะโทรตามเพื่อนสุดหล่อสุดที่รักของฉันให้ไปรับที่บ้าน ฉันไม่ชอบขับรถแต่วันนี้ฉันมากับเฮียซัน
"หวัดดีจ๊ะชะนีเพื่อนรัก^_^]"เมื่อฉันเดินมาถึง เสียงอีอตินก็เอ่ยทักทายฉัน ตัวมันเป็นผู้ชายส่วนใจน่ะมันเป็นผู้หญิง มันชอบผู้ชายแต่ที่บ้านมันไม่ยอมรับมันเลยเเต่งหญิงเต็มตัวไม่ได้
"หวัดดีจ๊ะ...กระเทยเพื่อนรัก^_^"ฉันเอ่ยทักอตินกลับมันมองฉันพร้อมทำปากจิกกัด ฉันก็คักคิ้วให้มันข้างหนึ่งอย่างกวนปาทา
"เห้อออ"ฉันนั่งลงแล้วถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยๆ
"เป็นอะไรจ๊ะ ชะนี เหนื่อยใจกับหนุ่มๆๆเหรอ "อตินถามฉัน ฉันจึงเงยหน้าไปมองหน้ากระเทยเพื่อนรัก แล้วขยับหน้าเข้าไปหามัน
"พรุ่งนี้กูจะต้องไปดูตัวว่าที่คู่หมั้น ฮืฮๆๆ"ฉันบอกอติน พร้อมกับทำท่าร้องไห้อตินรีบข้ามฝั่งมาโอ๋ฉัน ฉันจึงอ้อนซบอกมันไป ถึงมันจะมีใจเป็นหญิงแต่ตัวมันเป็นชายหนิแถมมันก็หล่อมากๆๆด้วยนะ^_^ ซนซนแพ้คนหล่อ^//^
"โอ๋ๆๆๆอย่าร้องไปเลยนะ ยังไงๆผู้หญิงก็ต้องมีผัวฮ่าๆๆ"ฉันเงยหน้าออกจากอกอีอติน แล้วจับหัวมันกดไปกับโต๊ะ
"โอ้ยๆๆอีซนนน มึงจะฆ่ากูเหรอ อีบ้าาา!!"อตินร้องโวยวายเสียงดังฉันจึงปล่อยมือออกจากหัวมัน แล้วลงมานั่งตามเดิม
"ถ้าหล่อๆๆน่ากินๆๆกูก็จะไม่ว่าอะไรเลย...นี่แต่ละคนที่ม๊ากับป๊าหามาให้กูน่ะมีแต่แก่ๆลงพุงอีกด้วย แค่คิดกูก็สยองแล้ว"ฉันบอกมันพลางทำท่าขนลุกลูบมือไปตามแขนหึยพลางทำสีหน้าขยะแขยง
"มึงก็หลับหูหลับตาเอาๆๆไปเหอะ"อีอตินบอกฉันด้วยท่าทางสบายๆ ฉันจึงหันไปมองหน้ามัน มันจึงก้มหน้าหลบสายตาฉันด้วยท่าทางหวาดกลัว กลัวอะไรแค่ผู้หญิงตัวเล็กๆอย่างซนซนฉันล่ะไม่เข้าใจมัน!
"พี่ซนซนครับ"ฉันหันไปมองตามเสียงเรียกก็เห็นผู้ชาย ผิวขาวปากชมพูหน้าตาโคตรหล่อ อีซนซนคนนี้แพ้ผู้ชายหล่อค่ะ^//^
"ว่าไงจ๊ะ สุดหล่อ...หืม"ฉันยิ้มหวานๆส่งไปให้น้องผู้ชายคนนั้น เขาก็ยิ้มให้ฉัน เขาใส่ช็อปสีกรม เด็กยานต์ยนต์เหรอเนี่ย ฉันยังไม่เคยคบกับเด็กยานต์ยนต์เลยน่ะ คนนี้น่าสนใจจัง^_^
"ผมชื่อ มาร์คนะครับ ผมเรียน วิศวะยานต์ยนต์ ปี2 ผมชอบพี่ซนซนมาตั้งแต่ผมอยู่ปี1แล้ว แต่ผมไม่กล้าจีบพี่ "เขาบอกฉันพลางก้มหน้าหลบสายตาฉัน ฉันจึงเอื้อมมือไปจับครางเขาให้เงยขึ้นมามองหน้าฉัน
"จะขอคบกับพี่เหรอคะ?"ฉันถามผู้ชายคนนั้นไป เขามีสีหน้าที่ตกใจ
"ได้เหรอครับ?"เขาเอ่ยถามฉันด้วยนำ้เสียงตื่นเต้น ฉันจึงยื่นหน้าไปกระซิบที่หูเขา มาร์คหลับตาลงคงนึกว่าฉันจะจูบเขาสิน่ะ ฉันไม่ได้ง่ายขนาดนั้นย่ะ
"ถ้าอยากจีบพี่ คืนนี้ไปหาพี่ที่ผับAKสิ"ฉันกระซิบเสียงกระเส่าไปที่หูของมาร์ค คืนนี้ฉันหาผู้เลี้ยงเหล้าได้แล้วค่ะ เกิดมาสวยต้องใช้ความสวยให้เป็นประโยชน์
"ได้สิครับ พี่ซน^_^"มาร์คตอบตกลงฉันอย่างไว ฉันก็ยิ้มกว้างให้มาร์ค
"เอาโทรศัพท์ของเธอมาสิ"ฉันยื่นมือไปรอรับโทรศัพท์จากมาร์ค มาร์คก็หยิบโทรศัพท์เครื่องหรูของเขา ส่งมาให้ฉัน ฉันก็กดไลน์ของฉันให้เขาไป
"แล้วเจอกันนะจ๊ะสุดหล่อ"
"แล้วเจอกันนะจ๊ะสุดหล่อ"ฉันยิ้มให้มาร์ค แล้วลุกออกจากโต๊ะอย่างเร็วโดยมีอีอตินวิ่งตามมาติดๆ
"เบื่อชะนีหน้าสวยว่ะผู้ตรึม"อตินบอกฉันด้วยนำ้เสียงกระแหนะกระแหนตามประสามัน ฉันก็หันไปยิ้มเยาะๆใส่มัน เกิดเป็นผู้หญิงต้องบริหารเสน่ห์ทุกวันสิ ก็ทำไงได้อ่ะ ยังไม่เจอคนที่ใช่จริงๆสักที
ห้องเรียน วิศวะ เครื่องกล
"หวัดดีซนซน/หวัดดีซนซน"เพื่อนๆในคลาสเอ่ยทักทายฉันทันทีที่ฉันเดินเข้าประตูมา ฉันจึงโบกมือทักทายกลับไป ผู้หญิงในคลาสก็จะอิจฉาฉัน ฉันจึงไม่มีเพื่อนผู้หญิงเลย แล้วไงทำไมต้องสน?
"หวัดดีเว้ยซน"ไอ้เชนเอ่ยทักทายฉัน ฉันจึงหันไปยกมือทักทายมันกลับ
"หวัดดีเว้ย ไอ้ซน ไอ้ติน"ไอ้ดอมเงยหน้าขึ้นมาจากโต๊ะทักทายฉันกับอติน ฉันก็ยกมือทักทายมันกลับไป
"คินยังไม่มาเหรอเชน"ฉันเอ่ยถามเชนไป เชนหันไปมองรอบๆห้องเพื่อหาคินให้ฉัน
"ยังไม่มามั้ง ไม่เห็นโผล่หัวมา"เชนหันกลับมาตอบ ฉัน ฉันจึงพยักหน้าให้มัน แล้วเดินไปนั่งที่โต๊ะประจำ แล้วฟุบหน้าลงไปกับโต๊ะ ม๊าคราวนี้ขอผู้หล่อๆๆให้อีซนมั้งเถอะนะ หนูขอร้อง
"เป็นไรซน?"เสียงคำถามจากผู้ชายพร้อมๆกับแขนที่กอดคอฉัน ฉันเงยหน้าขึ้นไปมองผู้มาใหม่ ภาคิน คินนั่งลงข้างๆฉัน คินเป็นเพื่อนในกลุ่มเดียวกันของฉันเอง
"คินนน"ฉันเรียกคินด้วยนำ้เสียงออดอ้อนแล้ว กอดแขนมันพร้อมกับเอาหัวซบไปที่ไหล่กว้างๆของมัน
"เป็นไรอ้อนจังว่ะ?"คินเอ่ยถามฉันด้วยนำ้เสียงเป็นห่วง ฉันจึงเงยหน้าขึ้นไปมองหน้ามันแต่ก็ต้องตกใจเพราะ ปากของมันแตก
"คิน ทำไมปากคินแตกอ่ะ?"ฉันยื่นมือไปจับมุมปากของคินที่ตอนนี้มีเลือดไหลออกซิบๆอยู่ คินมองหน้าฉัน ฉันก็มองหน้าคิน คินค่อยๆขยับหน้าเข้ามาหาฉัน
"อีชะนี"เสียงอตินเรียกฉันมาจากโต๊ะข้างๆฉันจึงเลิกมองหน้าคินแล้วหันไปมองอีอตินแทน
"อะไร?"ฉันเอ่ยถามอติน
"ไอ้เชนถามว่า คืนนี้ไปแดกเหล้าป่ะ"อตินถามฉันแล้วชี้ไปที่ไอ้เชน เชนก็มองมาที่ฉัน ฉันจึงพยักหน้าตอบมัน แล้วหันไปมองคินที่นั่งถัดจากฉันไป
"คินยังไม่ตอบซนเลยนะว่าปากคินไปโดนอะไรมา"ฉันถามคิน คินก็หันมามองฉัน แล้วก็ยื่นมือมาลูบแก้มฉัน
"ถามในฐานะไหนเพื่อนหรือแฟน?"คินถามฉัน ฉันมองหน้าคินด้วยความตกใจ คินก็หัวเราะ
"ฉันล้อเล่น ฉันไปเจอพวกไอ้เต้อ่ะ เลยไปฟัดกับมันมานิดหน่อย"คินบอกฉันด้วยท่าทางขำขัน ฉันจึงพยักหน้าเข้าใจ ไอ้เต้ก็คือเด็กต่างมหาลัยของเรา พวกเราไม่ถูกกันเพราะมันเรียนวิศวะเหมือนกันเสื้อช็อปมหาลัยมันเป็นสีดำ ฉันก็ไม่รู้ทำไมถึงไม่ถูกกัน ยกพวกตีกันบ่อยมากๆและฉันก็ชอบตามไปด้วยมันสนุกดีง่ะ
"สวัสดีจ๊ะ นักศึกษาที่น่ารักทุกคน" เมื่ออาจารย์เข้ามา พวกฉันก็ตั้งใจเรียนกัน จนหมดชั่วโมง
6โมงเย็น มหาลัยAM
"ไม่เป็นไรเฮีย เดี๋ยวหนูกลับกับคิน เฮียไม่ต้องเป็นห่วงเลย รักเฮียค่ะ จุ๊ฟฟ"ฉันวางสายเฮียซัน แล้วหันมามองหน้าคินที่ตอนนี้เขากำลังคร่อมรถMV Agusta F4 RRสีขาวดำคันเท่ของเขาอยู่ที่หน้าตึกคณะ ฉันเพิ่งเลิกเรียน วันนี้เลิกมืดนิดนึง
"คิน คินไปส่งซนด้วยน้า"ฉันไปยืนข้างๆคิน แล้วยิ้มอ้อนไปให้คิน
"อืม ขึ้นรถสิ อ่ะ"คินบอกแล้วส่งหมวกกันน็อคมาให้ฉันใส่คินมีสองอันเขามีให้ฉันโดยเฉพาะ เพราะฉันใส่ของคินไม่ได้ของคินใหญ่เกินไป
"ใส่ไม่ได้อ่ะ"ฉันบอกที่ตอนนี้เขาใส่หมวกกันน็อคของเขาเสร็จแล้ว คินจึงหันมาใส่หมวกกันน็อคให้ฉัน
"อ่ะเสร็จแล้ว ยัยหัวเล็ก"คินใส่หมวกกันน็อคให้ฉันเสร็จ แล้วเขาก็ผลักหัวฉันฉันก็ยื่นมือไปผลักหัวเขาเหมือนกัน
"ไปเร็วสิ เดี๋ยวฉันต้องไปร้องเพลงที่ผับอีกนะ"คินเร่งฉัน ฉันจึงรีบขึ้นซ้อนมอเตอร์ไซค์คินนั่งท่านั่งข้างทันที
ตุ๊บ
คินโยนเสื้อช็อปของเขามาให้ฉัน ฉันจึงชะโงกหน้าไปมองหน้าคินไปด้วยความสงสัย
"ปิดขาเธอซะ นับวันทำไมกระโปรงมันยิ่งสั้นลงว่ะ!"คินพูดขึ้นด้วยนำ้เสียงดุๆฉันจึงเอาเสื้อช็อปของเขามาปิดขาฉันที่นั่งท่านั่งข้างอยู่
"กอดคิน แน่นๆนะซน คินจะพาซิ่งแล้ว"คินตะโกนบอกฉัน ฉันจึงคว้าเอวคินกอดไว้แน่นๆอย่างรวดเร็วเพราะกลัวตก
10นาทีผ่านไป หน้าบ้าน ซนซน
"ถึงแล้วซน"คินบอกฉัน ฉันลงจากรถคินแล้วแกะหมวกกันน็อค แต่มันก็แกะไม่ออก จนคินรำคาญเอามือเขามาแกะให้ฉันแทน
"เดี๋ยวฉันมารับสามทุ่มนะวันนี้ต้องไปบิ๊กไบก์นะ อย่าใส่กระโปรงสั้น รถยนต์ฉันเข้าศูนย์"คินบอกฉันอย่างรวดเร็ว ฉันจึงทำมือตะเบ๊ะให้คิน คินมองฉันแล้วก็หัวเราะ
"ไปแหละ ม๊ารอ"ฉันโบกมือบ๊ายบายคิน แล้วเดินเข้าประตูรั้วบ้าน ผ่านสวนหย่อม ผ่านบ่อนำ้พุ แล้วก็ผ่านประตูบ้านมาเจอม๊านั่งอยู่ที่ห้องนั่งเล่น ฉันจึงรีบเข้าไปหาม๊า
"หนูกลับมาแล้วค่าม๊า ฟอด ฟอด"ฉันเข้าไปกอดม๊าพร้อมกับหอมแก้มทั้งสองข้างของม๊า
"หอมแก้มม๊า อ้อนแบบนี้ พรุ่งนี้จะเบี้ยวใช่ไหมเรา?"ม๊ากอดฉัน แล้วจับไหล่ฉันออกมาพลางทำหน้ารู้ทัน
"ป๊าวววหนิคะม๊า หนูก็ไปอยู่แล้วหนิ ผู้ชายคนนั้นเขาดีแล้วใช่ไหมคะม๊า"ฉันถามม๊า ม๊าก็ลูบผมฉัน
"ใช่ค่ะลูก ม๊าต้องหาคนดีๆให้หนูแน่นอน หมวยเล็ก"ม๊าบอกฉันพลางยิ้มบางๆให้ฉัน
"หนูไม่เอาแบบแก่ๆนะม๊า หนูไม่ชอบแก่ๆๆอ่ะ แบบลงพุงแบบคนก่อนๆๆไม่เอาเลยนะ ถ้าเป็นแบบนั้น หนูไม่หมั้นเด็ดขาด!"ฉันบอกม๊าด้วยนำ้เสียงจริงจัง ม๊าก็มองหน้าฉัน
"ถ้าลูกเจอคนนี้ ลูกต้องร้องขอกำหนดวันหมั้นอย่างไวแน่ๆๆจ๊ะ"ม๊าบอกฉันด้วยสีหน้ามั่นใจ ฉันจึงมองม๊าแบบไม่ค่อยไว้ใจ
"กี่คนกี่คนม๊าก็พูดแบบนี้"ฉันบอกม๊าแล้วลุกขึ้นยืน
"คนนี้เชื่อใจม๊าจ๊ะหมวยเล็ก รับรองแซ่บ"ม๊าบอกฉันพลางทำท่าเปรี้ยวปากให้ฉันดู
"จริงน่ะม๊า ถ้าไม่แซ่บ หมวยไม่หมั้น"ฉันยืนคำขาดกับม๊าแต่ม๊าฉันก็ยังคงมีสีมั่นใจมากเหมือนเดิม
"เฮ้อ หนูไปอาบนำ้ก่อนน่ะม๊า หนูจะไปแรด"ฉันบอกม๊าแล้วก้มลงไปหอมแก้มม๊าทั้งสองข้าง แล้ววิ่งขึ้นไปบนห้องอย่างรวดเร็ว ม๊ากับฉันเราสนิทกันมาก ม๊ามีเฮียทั้งสองเป็นผู้ชาย ม๊าก็เลยเหงาคุยอะไรกับเฮียก็ไม่ค่อยจะเข้าใจ แล้วพอมีฉันม๊าก็เลี้ยงฉันเหมือนเพื่อนเลยไง ฉันเลยมีอะไรมักจะเล่าให้ม๊าฟังทุกเรื่องฉันไม่เคยปิดบังอะไรทำมีอะไรก็ถามม๊าตลอด ม๊าของฉันเป็นทั้งม๊าเป็นทั้งเพื่อนเป็นทั้งพี่สาวในเวลาเดียวกันได้เลยล่ะ
เอคาร์ อัครวินท์
โกดังไม้แถวๆชานเมือง ประเทศญี่ปุ่น
ปังๆๆๆ ปังๆๆๆ
ตอนนี้ผมนั่งหลบอยู่หลังกำแพงปูนเล็กๆที่โกดังล้างแห่งหนึ่ง มาฆ่าคน มันไม่จ่ายตังค์อ่ะ เสือกสั่งของแต่ไม่มีตังค์จ่าย หรือว่ามันอาจจะมีแต่คิดจะโกงผมก็เป็นได้ แล้วมึงช่างไม่รู้จักกูว่ากูเป็นยังไง มึงก็สมควรที่จะตาย!!
"นายโทรศัพท์เข้านะ"เสียงไอ้ปอนมือขวาผมเอ่ยบอก ผมชักสีหน้าหงุดหงิดใส่มันแต่ก็จำเป็นต้องรับ ผมล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงยีนส์สีดำราคาแพงแล้วหยิบโทรศัพท์เครื่องหรูออกมาดูว่าใครโทรมาหาผมในเวลาแบบนี้
ตื๊ดดด ติ๊ดดดด
"ม๊า ผู้เคารพรัก" นึกว่าใคร ม๊านี้เอง ถ้าผมไม่รับสายม๊าน่ะผมตายแน่!ผมกดรับสายม๊าอย่างไว
"โหลม๊า"ผมเอาโทรศัพท์แนบหูเเล้วยิงปืนไปที่ลูกน้องฝ่ายศัตรู
ปังๆๆๆๆๆๆ
"แกอยู่ไหนน่ะคาร์ เสียงปืนหนวกหูมาก หูฉันจะแตกก!!"เสียงม๊าโวยวายเสียงดังใส่แก้วหูผม ผมจึงต้องยกโทรศัพท์ออกจากหูอย่างไว หูผมก็จะแตกม๊า!
"ม๊ามีไร?ผมเล่นเกมส์อยู่ ไอ้สัส!"ผมบอกม๊าและยิงปืนไปยังชายชุดดำที่มันกำลังจะเข้ามาโจมตีผมพร้อมสบถคำด่าทอออกไป
"แกด่าฉันเหรอ!"ม๊าตะโกนใส่โทรศัพท์มาอีกด้วยนำ้เสียงที่ดังกว่าเดิมเพราะท่านไม่พอใจผม
"เปล่าม๊า ผมเล่นเกมอยู่ มามีไรรีบๆพูดมาเดี๋ยวลูกชายคนนี้จะตายก่อน"ผมบอกม๊าไปอย่างเร่งรีบ
"ไม่ ฉันไม่อนุญาตให้แกตายแต่ถ้าแกอยากตายอ่ะนะ แกช่วยมีหลานมาให้ฉันก่อน แล้วฉันถึงจะอนุญาตให้แกตาย!"ม๊าผมบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง นี่ไม่เป็นห่วงลูกเลย อยากมีอยู่ได้ไอ้หลานเนี่ย!
"ม๊า อย่าบอกน่ะว่าหาเมียให้ผมอีกแล้วอ่ะ ผมบอกแล้วไงว่า ไม่เอา!"ผมตะโกนใส่ม๊าแล้วก้มลงไปเปลี่ยนปืนเอาปืนM249ยิงกราดไปที่ชายชุดดำหลายคน ทำให้พวกนั้นนอนตายเกลื่อน ผมกระตุกยิ้มขึ้นอย่างสะใจเหมือนพวกโรคจิต
ปังๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
โมโหม๊าเว้ยย แต่ทำไรไม่ได้เลยต้องลงที่คนอื่นแทน
"ใช่ ถ้าแกไม่มาฉันจะตายให้แกดู เลือกเอาจ๊ะลูกชายสุดที่รัก แค่นี้น่ะพรุ่งนี้10โมงเช้า ถ้าฉันไม่เห็นหัวแกรับรองแกจะไม่ได้เห็นหน้าฉันแน่นอน! ติ๊ด"
"ม๊า เดี๋ยว ม๊า โถ่เว้ยย!!"ม๊าวางสายผมอย่างไวเมื่อท่านพูดจบ ปกติไม่เห็นพูดแบบนี้หนิหว่า ทำไมคราวนี้พูดล่ะ เพราะปกติผมจะเบี้ยวไม่ไปอยู่แล้วไง แต่คราวนี้ม๊าเอาจริงเว้ย ด้วยความที่รักม๊าลูกอย่างผมต้องไปใช่ไหม?
"ไปหยิบ บาซูก้า มาให้กู"ผมหันไปบอกไอ้ปอน ไอ้ปอนหันมามองผมด้วยสีหน้าตกใจ มึงจะตกใจทำพ่อง!
"นะนาย จะเอาบาซูก้า มาทำอะไรเหรอครับ"ไอ้ปอนเอ่ยถามผมด้วยนำ้เสียงกระตุก บาซูก้าคืออาวุธที่คล้ายกับปืนจรวดนั้นแหละครับ มันคืออาวุธสงครามเถื่อนที่ผมเป็นคนค้าขายเอง
"เอามาฆ่าพวกแม่ง!"ผมบอกไอ้ปอนพร้อมพยักหน้าไปทางชายชุดดำที่มีจำนวนเยอะมาก พวกผมมาแค่สองคนขี้เกียจเอามาเยอะ แค่นี้จิ๊บๆสบายๆอยู่แล้ว เพราะสุดที่รักอาวุธสงครามของผมเอาอยู่อยู่แล้ว ไอ้ปอนก็ยังคงมองหน้าผม
"หรือมึงจะให้กูเอามายิงมึง?"ผมถามไอ้ปอนไปด้วยนำ้เสียงเยือกเย็น ไอ้ปอนรีบวิ่งไปแบกบาซูก้าจากหลังรถ กันกระสุนของผมแล้วรีบวิ่งเข้ามาหาผมอย่างรวดเร็ว
"อ่ะนาย"ไอ้ปอนยื่นบาซูก้ามาให้ผม ผมก็รับบาซูก้ามาแบกไว้ที่ไหล่และเตรียมเล็งเป้าหมายทันที
"ตายให้หมดพวกแม่งง!!"ผมพูดขึ้นด้วยนำ้เสียงสะใจพร้อมกับปล่อยลูกบาซูก้าออกไปยังชายชุดดำนั้น
บรึ้มมมมม
ผมกระตุกยิ้มขึ้นทันทีที่โกดังไม้ทั้งหลังไหม้วอดวายด้วยเวลาอันสั้น
"ไปกลับ!กูจะต้องไปประเทศไทย พรุ่งนี้"ผมวางบาซูก้าให้ไอ้ปอน แล้วเดินเอามือล้วงกระเป๋าพร้อมกับผิวปากอย่างชิวๆๆแล้วขึ้นไปนั่งรอไอ้ปอนบนรถ ไอ้ปอนก็แบกทั้งปืนกล ทั้งบาซูก้ามาเก็บที่รถ ม๊าน่ะม๊าไม่รู้อยากจะให้ผมเมียอยู่นั้นแหละ ผู้หญิงน่าเบื่อจะตาย งี่เง่า เอาแต่ใจ ไม่ได้อะไรก็ร้องกรี๊ดกร๊าด น่ารำคาญ อยู่เป็นโสดดีจะตายไป
