บทที่ 2

แก้วกัลยาหมุนตัวไปรอบๆ ห้องนอนกว้างใหญ่ที่ถูกตกแต่งอย่างหรูหราเกินบรรยายของเซร์คิโอ ว่าที่สามีในอนาคตของตัวเองด้วยความอัศจรรย์ใจ แม้ว่าสีของห้องจะออกมืดๆ ทึมๆ ดูลึกลับซับซ้อนอยู่บ้าง แต่มันก็น่าค้นหาพอๆ กับเจ้าของห้องนั่นแหละ เซร์คิโอ อะลอนโซ คุณานันท์ ผู้ชายสุดหล่อที่แค่มองตาหล่อนก็รู้แล้วละว่าบุรุษคนนี้อัดแน่นไปด้วยความเถื่อนทมิฬและเซ็กซี่มากมายขนาดไหน ความเร่าร้อนของเขาคงจะไม่แพ้ภูเขาไฟที่กำลังจะระเบิดอย่างแน่นอน

แก้มสาวซับเลือดฝาดขึ้นมาทันตาเมื่อสายตาเหลือบเห็นเตียงนอนใหญ่ขนาดคิงไซส์สีน้ำตาลเข้มที่ตั้งเด่นอยู่กลางห้อง พลันภาพของหญิงชายคู่หนึ่งที่กำลังคลุกวงในกันอยู่ก็ผุดขึ้นมาในสมอง และเมื่อมองหน้าผู้หญิงคนนั้นให้ชัดๆ สาวน้อยก็ถึงกับตกใจสุดขีดเพราะมันคือตัวหล่อนเอง ส่วนผู้ชายก็คงเป็นใครไปไม่ได้นอกจากพ่อเซร์คิโอจอมเถื่อนคนนั้น

ทั้งๆ ที่คิดว่าตัวเองยอมตกลงรับเงื่อนไขนี้ของกัญญิกาเพราะไม่มีทางเลือก แต่พอได้สบตากับจอมมารเซร์คิโอจริงๆ คำว่าไม่มีทางเลือกมันก็ปลิดปลิวหายไปจากสมองโดยเฉียบพลัน เหลือไว้แต่ความรู้สึกต้องการอย่างรุนแรงที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในชีวิต

และที่สำคัญหล่อนไม่สามารถควบคุมมันได้เสียด้วย...

“ไม่ว่าต้องใช้วิธีไหน หนูแก้วก็จะต้องทำให้เจ้าลูกชายตัวแสบของน้ารับหนูเป็นภรรยาของเขาให้ได้” คำพูดของกัญญิกามารดาของเซร์คิโอที่พึ่งส่งผ่านสายโทรศัพท์มาถึงหล่อนก่อนหน้านี้ยังดังติดแน่นอยู่ในสมอง

“แต่หนูไม่กล้า...”

“ถ้าในสิบวันหนูสามารถทำให้เจ้าเซร์คิโอมันยอมแต่งงานกับหนูได้ น้าสัญญาว่าจะคืนหนี้สินให้พ่อกับแม่ของหนูทั้งหมด”

และด้วยเหตุผลนี้เองหล่อนถึงได้ยอมเดินทางมาที่นี่ พาลาทีน่า อะลอนโซ อาณาจักรอันเป็นส่วนตัวของเซร์คิโอ ที่มีกิตติศัพท์ของระบบการรักษาความปลอดภัยยอดเยี่ยมติดอันดับโลก แต่หล่อนก็สามารถเข้ามาอยู่ในนี้ได้โดยคำสั่งของกัญญิกาคุณแม่ของเขา

แน่นอนเซร์คิโอจะต้องไม่พอใจ หรือบางทีอาจจะจับหล่อนโยนออกไปจากห้องนอนของเขาเลยด้วยซ้ำ หากเข้ามาเห็นหล่อนมาเพ่นพ่านในสถานที่ที่เป็นส่วนตัวของเขาเช่นนี้

หล่อนทั้งกลัว... ทั้งหวาดหวั่นจนขวัญแทบจะกระเจิง แต่ก็ต้องทำ...

แม้จะรู้ดีว่าการให้ท่าผู้ชาย หรือแม้แต่การมาเสนอตัวให้ผู้ชายถึงเตียงแบบนี้จะไม่ได้อยู่ในตำราของกุลสตรีที่ตัวเองเคยถูกพร่ำสอนมา แต่การจะจับผู้ชายหล่อร้ายแถมยังพกพาความเถื่อนทมิฬเอาไว้เต็มตัวแบบเซร์คิโอให้อยู่หมัดนั้น หล่อนคงต้องลงทุนด้วยแรงกายและแรงใจที่มีอยู่ทั้งหมด แม้มันจะต้องแลกกับความชิงชังจากผู้ชายหล่อกระชากจิตวิญญาณคนนี้ก็ตาม

สาวน้อยสูดลมหายใจเข้าปอดเพื่อรวบรวมความกล้า จากนั้นจึงเคลื่อนร่างอรชรในกระโปรงสั้นเหนือเข่าเดินตรงไปยังตู้เสื้อผ้าขนาดใหญ่แบบบิวท์อินติดผนัง สองมือเล็กของหญิงสาวกำลังจะดึงประตูตู้ให้เปิดออกแต่ประตูห้องนอนของเซร์คิโอดันถูกเปิดเข้ามาเสียก่อน และผู้มาใหม่จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากเจ้าของห้องหล่อระเบิด

แก้วกัลยาตัวแข็งทื่อ กระเป๋าเดินทางในมือตกลงกับพื้นห้อง ขณะค่อยๆ หมุนร่างที่อ่อนเปลี้ยไร้เรี่ยวแรงอย่างน่าตกใจไปเผชิญหน้ากับผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเหี้ยมโหดกับศัตรูด้วยความขลาดกลัวยิ่งนัก และสิ่งที่ได้เห็นก็ยิ่งทำให้หล่อนตัวสั่นระริกมากขึ้นอีกเป็นร้อยๆ เท่า

ร่างสูงใหญ่ในชุดลำลองสีน้ำเงินอมดำยืนตระหง่านอยู่ปากประตูห้อง ท่าทางของเขาก็เต็มไปด้วยความตกใจไม่น้อยเลยทีเดียว แต่เพียงแวบเดียวเจ้าความตกใจในดวงตาคมกริบนั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นความเดือดดาลจนคนมองอย่างหล่อนถึงกับหนาวไปทั้งสันหลัง

“คุณ...”

“ขึ้นมาได้ยังไง?”

น้ำเสียงที่ถูกเค้นออกมาจากผู้ชายที่พึ่งจะใช้เท้าดันประตูห้องให้ปิดลงและเดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าของหล่อนนั้นช่างราบเรียบ แต่หล่อนรู้ได้โดยสัญชาตญาณว่าผู้ชายตรงหน้ากำลังเกรี้ยวกราดและพร้อมจะหักคอสวยๆ ของหล่อนให้ขาดเป็นสองท่อนได้ในพริบตา

“คือว่า...”

และก็เป็นอีกครั้งที่คำพูดที่เตรียมมาไม่สามารถเอ่ยออกมาจากลำคอได้ เพียงแค่ได้สบตาตรงๆ กับผู้ชายที่หล่อระเบิดในทุกอิริยาบถอย่างเซร์คิโอ ลมหายใจของหล่อนก็แทบจะหมดไปจากปอดเสียแล้ว เขาหล่อมาก ยิ่งเห็นใกล้ๆ แบบนี้ก็ยิ่งหล่อสุดกู่ และมันยิ่งทำให้หล่อนอดอิจฉาบรรดาผู้หญิงที่เขาเลือกขึ้นมาบำรุงบำเรอบนเตียงกว้างนี้ไม่ได้ พวกหล่อนคงจะมีความสุขราวกับขึ้นสวรรค์เลยทีเดียว

โอ๊ย... ตายแล้ว นี่หล่อนคิดบ้าแบบนี้ได้ยังไงกันนะ ใบหน้าของแก้วกัลยาแดงเถือกไปจนถึงไรผมเมื่อสมองอุตริคิดในเรื่องที่น่าละอายขึ้นมา

“ถามว่าขึ้นมาบนห้องนอนของฉันได้ยังไง!”

คราวนี้พ่อคนตัวโตเพิ่มระดับคีย์เสียงสูงขึ้น เข้มขึ้น และน่ากลัวขึ้นจนคนฟังอย่างแก้วกัลยาตัวสั่นสะท้าน หัวใจแทบจะหยุดเต้นกับความเลือดเย็นที่ผู้ชายตรงหน้าจงใจแสดงให้ชมยิ่งนัก แต่กระนั้นหล่อนก็ยังพูดไม่ออกอยู่ดี

“คือ... คือว่าแก้ว...”

“ถ้าเธอยัง คือว่า... คือว่า... ออกมาอีกแม้แต่คำเดียวล่ะก็ ฉันจะจับเธอโยนออกนอกหน้าต่างไปเสียเดี๋ยวนี้แหละ”

เซร์คิโอเดินเข้ามาใกล้ยิ่งขึ้นอีกจนหล่อนได้กลิ่นหอมจางๆ แบบผู้ชายโชยเข้าจมูก สมองมึนงง นัยน์ตาพร่าเลือนขึ้นมาในบัดดล เนื้อตัวอ่อนระทวยจนแทบจะล้มลงไปกองแทบเท้าใหญ่ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเซร์คิโอจะยังดูดี มีเสน่ห์น่าหลงใหล ทั้งๆ ที่อยู่ในอารมณ์เดือดดาลแบบนี้

เขาเป็นผู้ชายที่ผู้หญิงทั้งโลกใฝ่หาตัวจริงเสียงจริงเลยทีเดียวเชียวแหละ หล่อนขอยืนยัน

“แก้ว เอ่อ จะอยู่ในห้องนี้กับคุณค่ะ”

ในที่สุดหล่อนก็สามารถพูดจนจบประโยคได้ และสิ่งที่ได้ตอบกลับมาจากผู้ชายนัยน์ตาสวยตรงหน้าก็คือสายตาเหยียดหยาม ดูแคลน และขยะแขยงสุดกู่ จนหล่อนถึงกับสะอื้นอยู่ในอกแต่ก็ต้องทนข่มความปวดร้าวนั้นเอาไว้

หล่อนเตรียมตัวมาล่วงหน้าแล้วนี่ รู้ดีว่าถึงยังไงเซร์คิโอก็ไม่มีทางเต็มใจยอมรับตนเองเป็นภรรยาง่ายๆ แน่ ดังนั้นหล่อนถึงต้องใช้วิธีที่น่าละอายเช่นนี้ยังไงละ

“ฉันรู้ว่าเธอมีคุณแม่ให้ท้าย...” เขาจ้องมองหล่อนด้วยความชิงชัง

บทที่ 3

“แต่ฉันชอบความเป็นส่วนตัว ไปพักเรือนรับรองแขกเถอะ” มันไม่ใช่คำขอร้องแต่มันคือคำสั่งต่างหาก

“ไม่ค่ะ... แก้วจะอยู่ห้องนี้กับคุณ และจะทำหน้าที่ภรรยาตั้งแต่คืนนี้”

หญิงสาวกลั้นใจข่มความละอายพูดออกไปจนจบประโยค แล้วก็ต้องหน้าแดงก่ำด้วยความอับอายเมื่อสบสายตาที่คู่สนทนาแสนหล่อใช้ทอดมองมา

อีตัว... สายตาของเขากำลังบอกหล่อนแบบนี้

“ฉันจำได้ว่าปฏิเสธเธอไปแล้วนี่ และแน่นอนว่าฉันไม่มีทางคืนคำแน่ ไปเสีย! แก้วกัลยาก่อนที่ฉันจะให้คนมาลากเธอลงไป”

เซร์คิโอเอ่ยออกไปด้วยความเดือดดาล จ้องมองสาวน้อยที่ดูบอบบางไปทั้งเนื้อทั้งตัวด้วยสายตาชิงชัง เจ้าหล่อนดื้อด้าน และแพศยาเหลือเกิน มีผู้หญิงดีๆ ที่ไหนขึ้นมาให้ท่าผู้ชายถึงห้องนอนแบบนี้กัน ทุเรศสิ้นดี ชายหนุ่มเหยียดยิ้มหยามหยันพร้อมกับตะปบต้นแขนกลมกลึงที่โผล่พ้นแขนเสื้อออกมาอย่างไม่ถนอมแรง สาวน้อยเบ้หน้าด้วยความเจ็บแปลบที่ต้นแขนอย่างรุนแรง

“แก้วเจ็บค่ะ”

“เธอจะเจ็บกว่านี้อีก หากเป็นเมียฉัน”

“แต่แก้วไม่กลัวนี่คะ แก้วรับปากคุณน้าแล้วและก็ต้องทำให้ได้ ยังไงเสียแก้วก็ต้องทำให้คุณยอมเป็นสามีของแก้วให้ได้ ไม่ว่ามันจะยากเย็นแค่ไหนก็ตาม”

“คุณแม่จ้างเธอเท่าไรล่ะ” มือใหญ่ที่กดอยู่บนต้นแขนเลื่อนไปกระชับรอบร่างอรชรเอาไว้หลวมๆ ขณะต้อนให้เจ้าหล่อนก้าวถอยไปจนแผ่นหลังบอบบางชนเข้ากับผนังห้องที่เย็นเฉียบเพราะเครื่องปรับอากาศชั้นดี

แก้วกัลยาตัวสั่นระริก หัวใจเต้นระรัว แต่ก็พยายามต่อสู้เพื่อให้ได้ชัยชนะทั้งที่ตัวเองไม่เคยมีประสบการณ์ใกล้ชิดกับผู้ชายมาก่อนเลยสักครั้ง นี่เป็นครั้งแรก และหล่อนก็ต้องเสแสร้งแกล้งทำเพื่อให้เซร์คิโอเข้าใจว่าหล่อนนั้นมีชั่วโมงบินทางด้านนี้มากเกินกว่าที่เขาคิดเอาไว้

“ฉันให้เธอมากกว่าคุณแม่สองเท่า ขอเพียงให้เธอไปเสียตอนนี้”

แม้จะพูดออกไปด้วยน้ำเสียงเย็นชาแค่ไหน ทว่าชายหนุ่มรู้ดีว่าเลือดหนุ่มในกายร้อนฉ่าและเดือดพล่านรุนแรงมากเพียงใด ผู้หญิงคนนี้ปลุกความต้องการของเขาได้อย่างชะงัดนัก แค่ได้เห็นหล่อน แค่ได้มองกลีบปากอิ่มๆ สีสดของเจ้าหล่อนเท่านั้น ร่างกายของเขาก็ตื่นตัวชูชันจนเป้ากางเกงแทบแตก

ไม่อยากจะเชื่อว่าแค่กลิ่นหอมอ่อนๆ กับรอยยิ้มหวานๆ ของแก้วกัลยาจะสามารถทำให้ผู้ชายที่ขึ้นชื่อลือชาว่าเป็นสุดยอดนักล่าแห่งคาบสมุทรไอบีเรียร้อนรุ่มรุนแรงได้ถึงเพียงนี้ ทั้งที่เขาไม่เคยสนใจผู้หญิงประเภทหงิมๆ ติ๋มๆ แบบเจ้าหล่อนมาก่อนเลยในชีวิต

“แก้วต้องการคุณค่ะ อยากเป็นเมียของคุณ...”

หญิงสาวพยายามสะกดความหวั่นเกรงที่กำลังเอ่อล้นท่วมท้นหัวใจให้จมดิ่งลงไปสู่ซอกลึกในอกสุดกำลัง ก่อนจะร้องสั่งตัวเองให้เข้มแข็ง อย่าไปแยแสกับกระแสอารมณ์เดือดดาลที่เซร์คิโอกำลังใช้มันมาฟาดฟันหล่อนอย่างไร้ความปรานี

“บนเตียงของคุณ”

หล่อนชี้นิ้วเรียวขาวสะอาดสั่นๆ ตรงไปยังเตียงกว้าง และก็ได้ยินเสียงคนตัวโตสบถในลำคอรัวเร็วเป็นภาษาที่ตัวเองไม่เข้าใจเลยสักนิด ก่อนที่เขาจะจ้องหน้าหล่อนเขม็ง ส่งกระแสความเหี้ยมโหดพุ่งเข้าใส่ใบหน้าสวยของหล่อนอย่างอำมหิตต่อเนื่อง

“บนเตียงของฉัน? มากไปไหม... แม่คุณ”

ทั้งสายตาและคำพูดเต็มไปด้วยความคุกคาม แต่กระนั้นมันก็ยังไม่มีผลต่อแก้วกัลยามากเท่ากับเรือนกายแข็งแกร่งที่แนบชิดเข้ามาหา

“ฉันบอกคุณแม่ไปแล้วไงว่าเธอไม่ใช่ผู้หญิงที่ฉันอยากจะมีเซ็กส์ด้วย หรือว่าคุณแม่ไม่ได้บอกเธอ”

ความอับอายแล่นริ้วจากลำคอขึ้นมาสู่พวงแก้มจนมันแดงเถือก

“เอ่อ บอกค่ะ แต่... คุณรู้ได้ยังไงคะว่าฉันไม่ใช่แบบที่คุณชอบ ในเมื่อ...”

ความอดสูทำให้หญิงสาวต้องหยุดพูดชั่วขณะ

“ในเมื่ออะไรไม่ทราบ?”

ทั้งๆ ที่ระยะห่างระหว่างใบหน้าของเขากับหล่อนยังคงเท่าเดิม แต่ทำไมนะ ทำไมหล่อนถึงรู้สึกว่าริมฝีปากหยักสวยของเซร์คิโอมันอยู่ใกล้จนเกินไป รู้สึกได้ว่ามันเคลื่อนต่ำลงมาหาในทุกๆ ครั้งที่หล่อนหายใจเชียวแหละ

“เอ่อ ในเมื่อ... คุณยังไม่เคยลอง”

หัวใจหล่อนสั่นสะท้าน ทั้งหวาดกลัว ทั้งตื่นตระหนกจนสมองแทบจะหยุดทำงานเอาเสียดื้อๆ กับเสียงหัวเราะแสนอำมหิตที่เล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากของคู่สนทนา

“หน้าด้าน!”

ผรุสวาทจากผู้ชายตรงหน้าทำให้แก้วกัลยาถึงกับน้ำตาคลอเบ้า เจ็บเข้าไปถึงก้นบึ้งหัวใจ แต่หล่อนก็ต้องกัดฟันเล่นตามบทบาทที่ถูกวางไว้ต่อไปอย่างไม่มีทางเลือก

“คุณจะว่าแก้วยังไงก็ได้ แต่แก้วต้องเป็นภรรยาของคุณให้ได้...”

หญิงสาวกะพริบตาถี่ๆ เพื่อขับไล่น้ำตาให้ไหลกลับเข้าไปในอก ขณะใช้สองมือรัดเอวสอบของเซร์คิโอเอาไว้แน่น จนกล้ามเนื้อแข็งแกร่งทรงพลังบดเบียดเข้ามาหาสุดความสามารถ หล่อนรู้สึกถึงการต่อต้านของเขาที่เกิดขึ้นโดยฉับพลัน เขาพยายามขยับตัวออกห่างแต่หล่อนก็ตามติดอย่างไม่ลดละ จนในที่สุดร่างทั้งสองก็มีอันล้มลงไปบนพื้น แก้วกัลยาอยู่ด้านบนโดยมีกายบึกบึนของเซร์คิโอรองรับอยู่ด้านล่าง สองร่างบดเบียดอัดกันแน่น ความนุ่มหยุ่นของกายสาวเรียกความตื่นเร้าให้แผ่กระจายไปทั่วทั้งกายหนุ่มได้อย่างน่าอัศจรรย์ใจ

“ทำบ้าอะไรของเธอ...!”

“แก้วกำลังจะให้คุณทดสอบสินค้ายังไงล่ะคะ”

เขาอยากปฏิเสธที่จะต้องมานอนให้เจ้าหล่อนคลุกเคล้าด้วยความนุ่มนิ่มหอมกรุ่นอยู่แบบนี้แต่ก็ทำไม่ได้ ร่างกายหมดเรี่ยวแรงไปตั้งแต่ถูกเจ้าหล่อนนอนทับไว้ทั้งตัวนั่นแหละ ให้ตายเถอะ เป็นครั้งแรกที่เขาถูกผู้หญิงต้อนเสียจนมุมแบบนี้

ต้อนด้วยลีลาสวาทระดับปรมาจารย์ขั้นสูงเสียด้วย...

“ถึงแม้ว่าแก้วจะไม่ใช่แบบที่คุณชอบ...”

เจ้าหล่อนพูดพลางใช้สองแขนเรียวดันแผงอกกว้างของเขาเอาไว้สุดแรงเพื่อพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นนั่งคร่อมบนกายแกร่ง เซร์คิโอหน้าแดงก่ำด้วยไฟสวาทที่สุมแน่นอยู่ในอก ขณะจ้องมองสองเต้างามที่เจ้าของพยายามจะทำให้มันล้นทะลักโชว์สายตาของเขาในทุกๆ วินาทีด้วยความพึงพอใจที่ปิดไม่มิด

“แต่แก้วก็เชื่อว่าคุณอาจจะพอใจบ้าง...”

ไม่รู้ว่าเจ้าหล่อนไปเรียนรู้ลีลาร้อนๆ นี้มาจากที่ไหน ถึงได้สะบัดสะโพกบนหน้าขาของเขาได้เร่าร้อนถึงใจเพียงนี้ เจ้าหล่อนจะรู้ไหมนะว่าตอนนี้เขากำลังจะเตลิดไปกับลีลายั่วสวาทของหล่อนมากมายแค่ไหน

“เธอนี่ไม่ต่างจากอีตัวเลยนะแก้วกัลยา...”