บทที่ 1
กรุงมาดริด, ราชอาณาจักรสเปน
พาลาทิน่า อะลอนโซ คฤหาสน์หรูหราที่ถูกออกแบบโดยสถาปนิกและดีไซเนอร์ฝีมือระดับโลก ตั้งโดดเด่นอยู่บนเนินสูงในทำเลอันเงียบสงบที่รายล้อมด้วยธรรมชาติของกรุงมาดริดด้วยเนื้อที่กว่า 250 เอเคอร์ และเพราะอยู่บนเนินสูงจึงทำให้สามารถมองเห็นวิวทิวทัศน์ที่งดงามของตัวเมืองเบื้องล่างได้ชนิดสุดลูกหูลูกตาเลยทีเดียว
คฤหาสน์ราคาหมื่นล้านเศษแห่งนี้ถูกสร้างด้วยหินอ่อนราคาแพงระยับนำเข้าจากต่างประเทศทั้งหลังไม่เว้นแม้กระทั่งทางเดิน ขณะที่ด้านในได้รับการออกแบบและตกแต่งเลียนแบบพระราชวังแวร์ซายส์ของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ให้ความรู้สึกทั้งหรูหรา และงามสง่าจนคนที่ได้มีโอกาสเข้ามาเยือนอดทึ่งกับความสมบูรณ์แบบที่เจ้าของรังสรรค์ขึ้นมามิได้ ถึงแม้ว่าจะมีเพียงแค่ไม่กี่คนที่ได้รับเชิญให้เข้ามาในพาลาทิน่า อะลอนโซแห่งนี้ก็ตาม
ภายในพาลาทิน่า อะลอนโซจุสิ่งอำนวยความสะดวกจากทั่วโลกเอาไว้มากมาย เช่น ห้องนอนที่มีทั้งห้องน้ำและห้องแต่งตัวขนาดใหญ่ภายใน ห้องนิรภัย สระว่ายน้ำในร่ม ห้องอบซาวน่า สปา ห้องฟิตเนส ไนต์คลับหรู ห้องจัดเลี้ยง ห้องชมภาพยนตร์ที่มีทั้งแบบส่วนตัวและแบบที่สามารถจุผู้ชมได้เกือบร้อยคน ลานโบว์ลิ่ง ระเบียงขนาดใหญ่ หรือแม้แต่ห้องสมุดขนาดยักษ์ที่บรรจุหนังสือทุกประเภทอยู่ภายใน
ขณะที่ด้านนอกรอบๆ สิ่งก่อสร้างราคาแพงระยับแห่งนี้ยังมีลานจอดเฮลิคอปเตอร์ สนามไดร์ฟกอล์ฟ สนามเทนนิส บ้านพักรับรองแขก ที่พักส่วนตัวสำหรับคนใช้ โรงจอดรถที่สามารถจอดรถได้มากกว่า 100 คัน สวนสวยเล่นระดับตั้งอยู่ใกล้ๆ กับน้ำตกขนาดใหญ่ซึ่งเจ้าของผู้ร่ำรวยจำลองมันขึ้นมาได้เสมือนจริงจนน่าอัศจรรย์ใจ ขณะที่รอบๆ ตัวคฤหาสน์ยังเต็มไปด้วยต้นไม้น้อยใหญ่ที่โอบล้อมพื้นที่คฤหาสน์เอาไว้อย่างร่มรื่น แต่ที่น่าทึ่งสุดๆ ของคฤหาสน์หลังนี้ก็คือสระว่ายน้ำขนาดใหญ่กินเนื้อที่กว่า 20 เอเคอร์แห่งนี้ต่างหาก เพราะกลไกทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นระบบกรองน้ำหรือแม้แต่ระบบปรับอุณหภูมิน้ำต่างถูกควบคุมด้วยคอมพิวเตอร์ทั้งหมด
และหากไม่นับเพนท์เฮ้าส์สุดหรูจำนวนร้อยกว่าแห่งทั่วโลกแล้วละก็ สถานที่แห่งนี้ถือว่าเป็นอาณาจักรส่วนตัวที่มีระบบรักษาความปลอดภัยชั้นเยี่ยมของ เซร์คิโอ อะลอนโซ คุณานันท์ บุตรชายหัวแก้วหัวแหวนทายาทเพียงคนเดียวของ คาร์โลส กับ กัญญิกา อะลอนโซ อิเกลเซียส เลยทีเดียว
เซร์คิโอ อะลอนโซ คุณานันท์ หนุ่มลูกครึ่งเลือดผสมระหว่างสแปนิชและไทยอยู่ในตัว ถูกจัดอันดับจากนิตยสารฟอร์บว่าเป็นผู้ชายที่หยิ่งผยองและเข้าถึงยากที่สุดในโลก แต่กระนั้นเขาก็ยังติดโผผู้ชายที่ทรงอำนาจต่อหัวใจของ สาวๆ ทั่วโลกมากที่สุดด้วยเช่นกัน
อาจจะเป็นเพราะเรือนกายกำยำสมบูรณ์ด้วยความสูงหกฟุตสี่นิ้ว ผิวกายสีทองอร่าม ริมฝีปากหยักลึกสีสดที่เต็มไปด้วยความเยาะหยันตลอดเวลา หรืออาจเป็นเพราะนัยน์ตาคมกริบสีน้ำเงินจัดที่อยู่เหนือจมูกโด่งเป็นสันงามแบบผู้ดีของเขาก็เป็นไปได้ที่ทำให้ชายหนุ่มโดดเด่น น่าหลงใหล และเป็นที่หมายปองของสตรีชั้นสูงทั่วโลก
ในสายตาของคู่แข่ง เซร์คิโอได้ชื่อว่าเป็นผู้ชายที่อำมหิตไม่แพ้บิดาของตนเองหรือบางทีอาจจะมากกว่าด้วยซ้ำ ชายหนุ่มบดขยี้คู่แข่งจนไร้ทางรอด จากนั้นก็ขุดหลุมลึกและเขี่ยให้ผู้เป็นปฏิปักษ์ตกลงไปอย่างเลือดเย็น คำว่าเมตตาปรานีไม่เคยถูกบรรจุอยู่ในสมองอันชาญฉลาดระดับบิลเกตต์ของเขาพอๆ กับคำว่าพ่ายแพ้นั่นแหละ แต่สำหรับในสายตาของหญิงสาวแล้ว เซร์คิโอ อะลอนโซ คุณานันท์ คือเทพบุตรจากชั้นฟ้าผู้มีทั้งความอำมหิต เซ็กซี่และเร่าร้อนผสมผสานกันอย่างลงตัวน่าลิ้มลองสักครั้งหนึ่งในชีวิตยิ่งนัก
แต่พวกหล่อนทั้งหลายล้วนต้องผิดหวังกันเป็นทิวแถว เพราะเซร์คิโอเลือกผู้หญิงที่จะขึ้นเตียงด้วยอย่างพิถีพิถัน เจ้าหล่อนต้องเร่าร้อน เซ็กซี่ และไม่ใช่เด็กสาวไร้เดียงสา กว่าแม่คุณทั้งหลายจะถูกเรียกขึ้นเตียงของเขาได้นั้น พวกหล่อนจะต้องผ่านขั้นตอนมากมายเสียก่อน ตั้งแต่ตรวจสอบประวัติ ตรวจร่างกาย ไปจนถึงการตรวจภายในจากสูตินรีแพทย์อย่างละเอียดถี่ถ้วน และจากนั้นก็นั่งรอนอนรอจนกว่าจะถึงคิวของตัวเอง...
และแม้ว่าจะต้องจ่ายค่าตัวให้กับพวกผู้หญิงที่มาบริการตนเองบนเตียงเป็นจำนวนมาก แต่เซร์คิโอก็ไม่เคยคิดจะหยุดสัญชาตญาณนักล่าของตนเองเอาไว้ที่สตรีคนไหน แน่นอนว่าไม่มีผู้หญิงคนไหนมีความสามารถพอที่จะผูกมัดร่างกายและจิตใจของเขาเอาไว้ได้ แค่คืนเดียวทุกอย่างก็จบลงพร้อมๆ กับเงินจำนวนมากมายหลายหมื่นยูโรที่เขายินดีจะจ่ายให้กับความพึงพอใจระยะสั้นนี้
ริมฝีปากหยักลึกสีสดของเซร์คิโอยกโค้งขึ้นน้อยๆ เป็นรอยยิ้มดูแคลน เมื่อนึกถึงเส้นสายของความดีใจจนเนื้อเต้นที่เกิดขึ้นบนใบหน้าของผู้หญิงเหล่านั้น พวกหล่อนก็มีค่าไม่ต่างจากสินค้าราคาแพงที่เขายอมจ่ายเพื่อให้ได้ความพึงพอใจสูงสุดเท่านั้นเอง
ชายหนุ่มผละจากระเบียงขนาดใหญ่หมุนตัวเดินกลับเข้าไปในห้องกระจกซึ่งเป็นมุมโปรดของตัวเอง เพราะมันมองเห็นวิวทิวทัศน์ของเมืองเบื้องล่างได้แบบพาโนราม่า กายใหญ่ทิ้งตัวลงบนโซฟานุ่มราคาแพงระยับสีทองอร่ามไม่ต่างจากสีผิวของตัวเองนัก แล้วถอนใจออกมาด้วยความเคร่งเครียดอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เมื่อนึกถึงเด็กสาวที่ชื่อแก้วกัลยา เชาว์อารีรักษ์ สาวน้อยวัยเพียง 20 ปีที่มารดาบังคับให้เขายอมรับเจ้าหล่อนเป็นเจ้าสาวในอนาคตของตนเอง
เขาไม่ชอบ ไม่พอใจ และขัดใจเป็นอย่างมาก แก้วกัลยานั้นเด็กเกินไป หล่อนอ่อนหวาน และดูใสซื่อ ไม่มีทางที่เจ้าหล่อนจะรองรับอารมณ์ที่เรียกว่าเข้าขั้นดิบเถื่อนของเขาได้อย่างแน่นอน หล่อนอาจจะสลบตั้งแต่ยกแรกบนเตียงของเขาก็เป็นได้
ก็แน่นอนละ เซร์คิโอเป็นผู้ชายที่มีความต้องการทางเพศสูงมาก เขาดุเดือด หนักหน่วง และไม่เคยยั้งมือกับคู่นอนเลยแม้แต่นิดเดียว ดังนั้นผู้หญิงทุกคนที่เขาเลือกขึ้นเตียงจึงต้องเป็นสาวที่มีประสบการณ์ทางเพศสูง เร่าร้อน และชื่นชอบเซ็กส์เถื่อนๆ เฉกเช่นเดียวกับเขา ซึ่งจากที่มองแก้วกัลยาขาดคุณสมบัติเหล่านั้นโดยสิ้นเชิง
แต่เขาก็ปฏิเสธมารดาไม่ได้...!
ชายหนุ่มถอนใจออกมาอีกครั้ง เมื่อภาพดวงหน้านวลอ่อนใสของแก้วกัลยาผุดขึ้นมาในสมองซ้ำอีกครั้ง ใบหน้ารูปไข่ขาวสะอาดตา ถูกตกแต่งด้วยคิ้วโก่งเรียวงาม ดวงตาสีดำขลับหวานซึ้ง จมูกโด่งเชิดน้อยๆ บ่งบอกว่าเจ้าของนั้นซ่อนความดื้อดึงเอาไว้มากมายแค่ไหน แต่ที่ดึงดูดสายตาของเขามากที่สุดเห็นจะหนีไม่พ้นกลีบปากสีแดงสดดุจสตรอว์เบอร์รีสุกที่แย้มเผยอมองเขาอย่างลืมตัวคู่นั้น
มันอิ่มเต็ม และคงจะหอมหวานน่าดูหากเขาได้ขยี้ด้วยริมฝีปากของตัวเองลงไป
แค่ความคิดนี้แวบขึ้นมาในสมอง เลือดในกายของเซร์คิโอก็เดือดพล่าน ร้อนฉ่า แถมที่ซอกขาก็ยังอึดอัดปวดร้าวจนน่าตกใจ ชายหนุ่มก้มหน้ายอมรับโดยดุษณีเลยว่าแก้วกัลยานั้นสวยสดหยดย้อยไปทั้งเนื้อทั้งตัว แต่ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้รังเกียจรังงอน ออกจะพอใจด้วยซ้ำ แต่เขาก็ไม่สามารถจะรับหญิงสาวมาเคียงกายในตำแหน่งภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายได้
คำว่า ‘ชีวิตคู่’ ไม่เคยบรรจุอยู่ในสมองของเขามาก่อน และเขาก็จะไม่เริ่มต้นคิดถึงมันเพียงเพราะถูกบังคับจากมารดาอย่างแน่นอน แก้วกัลยาไม่มีทางที่จะทำอย่างที่ตั้งใจไว้สำเร็จ เพราะเขาไม่เคยมีความคิดที่จะลากแม่สาวน้อยแสนบอบบางคนนี้ขึ้นเตียงแม้แต่นิดเดียว
เสียงกระดิ่งหน้าเรือนกระจกสั่นเบาๆ ก่อนที่บานประตูจะเปิดออกเมื่อเจ้าของห้องสุดหล่อให้สัญญาณ ปรากฏร่างของโรเบิร์ตข้ารับใช้ผู้ภักดีก้าวเข้ามาหยุดอยู่กลางห้อง
นัยน์ตาสีน้ำเงินจัดเหลือบขึ้นจ้องหน้าคนสนิทนิ่ง ก่อนที่ริมฝีปากหยักลึกสีสดจะเอื้อนเอ่ยคำพูดออกไป
“เธอมาแล้วใช่ไหม?”
“ครับนายน้อย คุณแก้วกัลยาเดินทางมาถึงแล้วครับ”
คำตอบแสนสุภาพของคนสนิทยิ่งตอกย้ำความเคร่งเครียดลงบนใบหน้าหล่อกระชากลมหายใจของเซร์คิโอให้มากขึ้นหลายเท่าตัว ชายหนุ่มขยับตัวเล็กน้อย ยกมือขึ้นเสยผมเส้นเล็กที่หล่นลงมาเกะกะใบหน้าด้วยความรำคาญ แววตาสีน้ำเงินจัดมืดดำจนอ่านความรู้สึกใดๆ ไม่ออกเลยแม้แต่นิดเดียว
“ให้เธอไปพักที่เรือนรับรองแขกนอกตึกใหญ่”
“เอ่อ... แต่นายหญิงสั่งให้คุณแก้วกัลยาพักห้องเดียวกับนายน้อยครับ”
โรเบิร์ตหลุบตาลงต่ำเพราะรู้ดีว่าคำพูดของตัวเองจะต้องทำให้เซร์คิโอเดือดดาลมากแค่ไหน และมันก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ เมื่อร่างสูงใหญ่แสนสมบูรณ์แบบลุกพรวดขึ้นยืนพร้อมกับจ้องเขาตาขุ่นขวาง บ่งบอกว่าอารมณ์ที่อยู่ภายใต้ใบหน้าหล่อเหลานั้นกำลังปะทุยิ่งกว่าภูเขาไฟที่ใกล้จะระเบิดมากมายแค่ไหน
“ฉันยังยืนยันคำสั่งเดิม พาแก้วกัลยาไปพักที่เรือนรับรองแขกนอกตึกใหญ่” ทุกคำพูดถูกเค้นออกมาจากไรฟันขาวสะอาดที่เรียงตัวกันเป็นระเบียบของหนุ่มหล่อติดอันดับต้นๆ ของโลกอย่างเซร์คิโอ อะลอนโซ คุณานันท์
“แต่ว่า...”
“ฉันไม่ชอบคำว่าแต่... ออกไปทำตามคำสั่งของฉันเสีย ร็อบ”
“ครับ นายน้อย” ไม่มีทางอื่นให้เลือกอีก นอกจากก้มหน้าทำตามคำสั่งของผู้ครอบครองพาลาทิน่า อะลอนโซเพียงอย่างเดียว
“ฉันไม่ใช่หมูให้เธอจับได้ง่ายๆ หรอกแก้วกัลยา”
โรเบิร์ตข้ารับใช้ผู้จงรักภักดีเดินออกไปแล้ว เซร์คิโอที่ยืนอยู่จึงเค้นเสียงคำรามออกมาจากลำคอ ก่อนจะพาเรือนกายทรงพละกำลังของตัวเองออกไปจากเรือนกระจกมุ่งหน้ากลับสู่ห้องนอนของตัวเองทันที
บทที่ 2
แก้วกัลยาหมุนตัวไปรอบๆ ห้องนอนกว้างใหญ่ที่ถูกตกแต่งอย่างหรูหราเกินบรรยายของเซร์คิโอ ว่าที่สามีในอนาคตของตัวเองด้วยความอัศจรรย์ใจ แม้ว่าสีของห้องจะออกมืดๆ ทึมๆ ดูลึกลับซับซ้อนอยู่บ้าง แต่มันก็น่าค้นหาพอๆ กับเจ้าของห้องนั่นแหละ เซร์คิโอ อะลอนโซ คุณานันท์ ผู้ชายสุดหล่อที่แค่มองตาหล่อนก็รู้แล้วละว่าบุรุษคนนี้อัดแน่นไปด้วยความเถื่อนทมิฬและเซ็กซี่มากมายขนาดไหน ความเร่าร้อนของเขาคงจะไม่แพ้ภูเขาไฟที่กำลังจะระเบิดอย่างแน่นอน
แก้มสาวซับเลือดฝาดขึ้นมาทันตาเมื่อสายตาเหลือบเห็นเตียงนอนใหญ่ขนาดคิงไซส์สีน้ำตาลเข้มที่ตั้งเด่นอยู่กลางห้อง พลันภาพของหญิงชายคู่หนึ่งที่กำลังคลุกวงในกันอยู่ก็ผุดขึ้นมาในสมอง และเมื่อมองหน้าผู้หญิงคนนั้นให้ชัดๆ สาวน้อยก็ถึงกับตกใจสุดขีดเพราะมันคือตัวหล่อนเอง ส่วนผู้ชายก็คงเป็นใครไปไม่ได้นอกจากพ่อเซร์คิโอจอมเถื่อนคนนั้น
ทั้งๆ ที่คิดว่าตัวเองยอมตกลงรับเงื่อนไขนี้ของกัญญิกาเพราะไม่มีทางเลือก แต่พอได้สบตากับจอมมารเซร์คิโอจริงๆ คำว่าไม่มีทางเลือกมันก็ปลิดปลิวหายไปจากสมองโดยเฉียบพลัน เหลือไว้แต่ความรู้สึกต้องการอย่างรุนแรงที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในชีวิต
และที่สำคัญหล่อนไม่สามารถควบคุมมันได้เสียด้วย...
“ไม่ว่าต้องใช้วิธีไหน หนูแก้วก็จะต้องทำให้เจ้าลูกชายตัวแสบของน้ารับหนูเป็นภรรยาของเขาให้ได้” คำพูดของกัญญิกามารดาของเซร์คิโอที่พึ่งส่งผ่านสายโทรศัพท์มาถึงหล่อนก่อนหน้านี้ยังดังติดแน่นอยู่ในสมอง
“แต่หนูไม่กล้า...”
“ถ้าในสิบวันหนูสามารถทำให้เจ้าเซร์คิโอมันยอมแต่งงานกับหนูได้ น้าสัญญาว่าจะคืนหนี้สินให้พ่อกับแม่ของหนูทั้งหมด”
และด้วยเหตุผลนี้เองหล่อนถึงได้ยอมเดินทางมาที่นี่ พาลาทีน่า อะลอนโซ อาณาจักรอันเป็นส่วนตัวของเซร์คิโอ ที่มีกิตติศัพท์ของระบบการรักษาความปลอดภัยยอดเยี่ยมติดอันดับโลก แต่หล่อนก็สามารถเข้ามาอยู่ในนี้ได้โดยคำสั่งของกัญญิกาคุณแม่ของเขา
แน่นอนเซร์คิโอจะต้องไม่พอใจ หรือบางทีอาจจะจับหล่อนโยนออกไปจากห้องนอนของเขาเลยด้วยซ้ำ หากเข้ามาเห็นหล่อนมาเพ่นพ่านในสถานที่ที่เป็นส่วนตัวของเขาเช่นนี้
หล่อนทั้งกลัว... ทั้งหวาดหวั่นจนขวัญแทบจะกระเจิง แต่ก็ต้องทำ...
แม้จะรู้ดีว่าการให้ท่าผู้ชาย หรือแม้แต่การมาเสนอตัวให้ผู้ชายถึงเตียงแบบนี้จะไม่ได้อยู่ในตำราของกุลสตรีที่ตัวเองเคยถูกพร่ำสอนมา แต่การจะจับผู้ชายหล่อร้ายแถมยังพกพาความเถื่อนทมิฬเอาไว้เต็มตัวแบบเซร์คิโอให้อยู่หมัดนั้น หล่อนคงต้องลงทุนด้วยแรงกายและแรงใจที่มีอยู่ทั้งหมด แม้มันจะต้องแลกกับความชิงชังจากผู้ชายหล่อกระชากจิตวิญญาณคนนี้ก็ตาม
สาวน้อยสูดลมหายใจเข้าปอดเพื่อรวบรวมความกล้า จากนั้นจึงเคลื่อนร่างอรชรในกระโปรงสั้นเหนือเข่าเดินตรงไปยังตู้เสื้อผ้าขนาดใหญ่แบบบิวท์อินติดผนัง สองมือเล็กของหญิงสาวกำลังจะดึงประตูตู้ให้เปิดออกแต่ประตูห้องนอนของเซร์คิโอดันถูกเปิดเข้ามาเสียก่อน และผู้มาใหม่จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากเจ้าของห้องหล่อระเบิด
แก้วกัลยาตัวแข็งทื่อ กระเป๋าเดินทางในมือตกลงกับพื้นห้อง ขณะค่อยๆ หมุนร่างที่อ่อนเปลี้ยไร้เรี่ยวแรงอย่างน่าตกใจไปเผชิญหน้ากับผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเหี้ยมโหดกับศัตรูด้วยความขลาดกลัวยิ่งนัก และสิ่งที่ได้เห็นก็ยิ่งทำให้หล่อนตัวสั่นระริกมากขึ้นอีกเป็นร้อยๆ เท่า
ร่างสูงใหญ่ในชุดลำลองสีน้ำเงินอมดำยืนตระหง่านอยู่ปากประตูห้อง ท่าทางของเขาก็เต็มไปด้วยความตกใจไม่น้อยเลยทีเดียว แต่เพียงแวบเดียวเจ้าความตกใจในดวงตาคมกริบนั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นความเดือดดาลจนคนมองอย่างหล่อนถึงกับหนาวไปทั้งสันหลัง
“คุณ...”
“ขึ้นมาได้ยังไง?”
น้ำเสียงที่ถูกเค้นออกมาจากผู้ชายที่พึ่งจะใช้เท้าดันประตูห้องให้ปิดลงและเดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าของหล่อนนั้นช่างราบเรียบ แต่หล่อนรู้ได้โดยสัญชาตญาณว่าผู้ชายตรงหน้ากำลังเกรี้ยวกราดและพร้อมจะหักคอสวยๆ ของหล่อนให้ขาดเป็นสองท่อนได้ในพริบตา
“คือว่า...”
และก็เป็นอีกครั้งที่คำพูดที่เตรียมมาไม่สามารถเอ่ยออกมาจากลำคอได้ เพียงแค่ได้สบตาตรงๆ กับผู้ชายที่หล่อระเบิดในทุกอิริยาบถอย่างเซร์คิโอ ลมหายใจของหล่อนก็แทบจะหมดไปจากปอดเสียแล้ว เขาหล่อมาก ยิ่งเห็นใกล้ๆ แบบนี้ก็ยิ่งหล่อสุดกู่ และมันยิ่งทำให้หล่อนอดอิจฉาบรรดาผู้หญิงที่เขาเลือกขึ้นมาบำรุงบำเรอบนเตียงกว้างนี้ไม่ได้ พวกหล่อนคงจะมีความสุขราวกับขึ้นสวรรค์เลยทีเดียว
โอ๊ย... ตายแล้ว นี่หล่อนคิดบ้าแบบนี้ได้ยังไงกันนะ ใบหน้าของแก้วกัลยาแดงเถือกไปจนถึงไรผมเมื่อสมองอุตริคิดในเรื่องที่น่าละอายขึ้นมา
“ถามว่าขึ้นมาบนห้องนอนของฉันได้ยังไง!”
คราวนี้พ่อคนตัวโตเพิ่มระดับคีย์เสียงสูงขึ้น เข้มขึ้น และน่ากลัวขึ้นจนคนฟังอย่างแก้วกัลยาตัวสั่นสะท้าน หัวใจแทบจะหยุดเต้นกับความเลือดเย็นที่ผู้ชายตรงหน้าจงใจแสดงให้ชมยิ่งนัก แต่กระนั้นหล่อนก็ยังพูดไม่ออกอยู่ดี
“คือ... คือว่าแก้ว...”
“ถ้าเธอยัง คือว่า... คือว่า... ออกมาอีกแม้แต่คำเดียวล่ะก็ ฉันจะจับเธอโยนออกนอกหน้าต่างไปเสียเดี๋ยวนี้แหละ”
เซร์คิโอเดินเข้ามาใกล้ยิ่งขึ้นอีกจนหล่อนได้กลิ่นหอมจางๆ แบบผู้ชายโชยเข้าจมูก สมองมึนงง นัยน์ตาพร่าเลือนขึ้นมาในบัดดล เนื้อตัวอ่อนระทวยจนแทบจะล้มลงไปกองแทบเท้าใหญ่ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเซร์คิโอจะยังดูดี มีเสน่ห์น่าหลงใหล ทั้งๆ ที่อยู่ในอารมณ์เดือดดาลแบบนี้
เขาเป็นผู้ชายที่ผู้หญิงทั้งโลกใฝ่หาตัวจริงเสียงจริงเลยทีเดียวเชียวแหละ หล่อนขอยืนยัน
“แก้ว เอ่อ จะอยู่ในห้องนี้กับคุณค่ะ”
ในที่สุดหล่อนก็สามารถพูดจนจบประโยคได้ และสิ่งที่ได้ตอบกลับมาจากผู้ชายนัยน์ตาสวยตรงหน้าก็คือสายตาเหยียดหยาม ดูแคลน และขยะแขยงสุดกู่ จนหล่อนถึงกับสะอื้นอยู่ในอกแต่ก็ต้องทนข่มความปวดร้าวนั้นเอาไว้
หล่อนเตรียมตัวมาล่วงหน้าแล้วนี่ รู้ดีว่าถึงยังไงเซร์คิโอก็ไม่มีทางเต็มใจยอมรับตนเองเป็นภรรยาง่ายๆ แน่ ดังนั้นหล่อนถึงต้องใช้วิธีที่น่าละอายเช่นนี้ยังไงละ
“ฉันรู้ว่าเธอมีคุณแม่ให้ท้าย...” เขาจ้องมองหล่อนด้วยความชิงชัง
บทที่ 3
“แต่ฉันชอบความเป็นส่วนตัว ไปพักเรือนรับรองแขกเถอะ” มันไม่ใช่คำขอร้องแต่มันคือคำสั่งต่างหาก
“ไม่ค่ะ... แก้วจะอยู่ห้องนี้กับคุณ และจะทำหน้าที่ภรรยาตั้งแต่คืนนี้”
หญิงสาวกลั้นใจข่มความละอายพูดออกไปจนจบประโยค แล้วก็ต้องหน้าแดงก่ำด้วยความอับอายเมื่อสบสายตาที่คู่สนทนาแสนหล่อใช้ทอดมองมา
อีตัว... สายตาของเขากำลังบอกหล่อนแบบนี้
“ฉันจำได้ว่าปฏิเสธเธอไปแล้วนี่ และแน่นอนว่าฉันไม่มีทางคืนคำแน่ ไปเสีย! แก้วกัลยาก่อนที่ฉันจะให้คนมาลากเธอลงไป”
เซร์คิโอเอ่ยออกไปด้วยความเดือดดาล จ้องมองสาวน้อยที่ดูบอบบางไปทั้งเนื้อทั้งตัวด้วยสายตาชิงชัง เจ้าหล่อนดื้อด้าน และแพศยาเหลือเกิน มีผู้หญิงดีๆ ที่ไหนขึ้นมาให้ท่าผู้ชายถึงห้องนอนแบบนี้กัน ทุเรศสิ้นดี ชายหนุ่มเหยียดยิ้มหยามหยันพร้อมกับตะปบต้นแขนกลมกลึงที่โผล่พ้นแขนเสื้อออกมาอย่างไม่ถนอมแรง สาวน้อยเบ้หน้าด้วยความเจ็บแปลบที่ต้นแขนอย่างรุนแรง
“แก้วเจ็บค่ะ”
“เธอจะเจ็บกว่านี้อีก หากเป็นเมียฉัน”
“แต่แก้วไม่กลัวนี่คะ แก้วรับปากคุณน้าแล้วและก็ต้องทำให้ได้ ยังไงเสียแก้วก็ต้องทำให้คุณยอมเป็นสามีของแก้วให้ได้ ไม่ว่ามันจะยากเย็นแค่ไหนก็ตาม”
“คุณแม่จ้างเธอเท่าไรล่ะ” มือใหญ่ที่กดอยู่บนต้นแขนเลื่อนไปกระชับรอบร่างอรชรเอาไว้หลวมๆ ขณะต้อนให้เจ้าหล่อนก้าวถอยไปจนแผ่นหลังบอบบางชนเข้ากับผนังห้องที่เย็นเฉียบเพราะเครื่องปรับอากาศชั้นดี
แก้วกัลยาตัวสั่นระริก หัวใจเต้นระรัว แต่ก็พยายามต่อสู้เพื่อให้ได้ชัยชนะทั้งที่ตัวเองไม่เคยมีประสบการณ์ใกล้ชิดกับผู้ชายมาก่อนเลยสักครั้ง นี่เป็นครั้งแรก และหล่อนก็ต้องเสแสร้งแกล้งทำเพื่อให้เซร์คิโอเข้าใจว่าหล่อนนั้นมีชั่วโมงบินทางด้านนี้มากเกินกว่าที่เขาคิดเอาไว้
“ฉันให้เธอมากกว่าคุณแม่สองเท่า ขอเพียงให้เธอไปเสียตอนนี้”
แม้จะพูดออกไปด้วยน้ำเสียงเย็นชาแค่ไหน ทว่าชายหนุ่มรู้ดีว่าเลือดหนุ่มในกายร้อนฉ่าและเดือดพล่านรุนแรงมากเพียงใด ผู้หญิงคนนี้ปลุกความต้องการของเขาได้อย่างชะงัดนัก แค่ได้เห็นหล่อน แค่ได้มองกลีบปากอิ่มๆ สีสดของเจ้าหล่อนเท่านั้น ร่างกายของเขาก็ตื่นตัวชูชันจนเป้ากางเกงแทบแตก
ไม่อยากจะเชื่อว่าแค่กลิ่นหอมอ่อนๆ กับรอยยิ้มหวานๆ ของแก้วกัลยาจะสามารถทำให้ผู้ชายที่ขึ้นชื่อลือชาว่าเป็นสุดยอดนักล่าแห่งคาบสมุทรไอบีเรียร้อนรุ่มรุนแรงได้ถึงเพียงนี้ ทั้งที่เขาไม่เคยสนใจผู้หญิงประเภทหงิมๆ ติ๋มๆ แบบเจ้าหล่อนมาก่อนเลยในชีวิต
“แก้วต้องการคุณค่ะ อยากเป็นเมียของคุณ...”
หญิงสาวพยายามสะกดความหวั่นเกรงที่กำลังเอ่อล้นท่วมท้นหัวใจให้จมดิ่งลงไปสู่ซอกลึกในอกสุดกำลัง ก่อนจะร้องสั่งตัวเองให้เข้มแข็ง อย่าไปแยแสกับกระแสอารมณ์เดือดดาลที่เซร์คิโอกำลังใช้มันมาฟาดฟันหล่อนอย่างไร้ความปรานี
“บนเตียงของคุณ”
หล่อนชี้นิ้วเรียวขาวสะอาดสั่นๆ ตรงไปยังเตียงกว้าง และก็ได้ยินเสียงคนตัวโตสบถในลำคอรัวเร็วเป็นภาษาที่ตัวเองไม่เข้าใจเลยสักนิด ก่อนที่เขาจะจ้องหน้าหล่อนเขม็ง ส่งกระแสความเหี้ยมโหดพุ่งเข้าใส่ใบหน้าสวยของหล่อนอย่างอำมหิตต่อเนื่อง
“บนเตียงของฉัน? มากไปไหม... แม่คุณ”
ทั้งสายตาและคำพูดเต็มไปด้วยความคุกคาม แต่กระนั้นมันก็ยังไม่มีผลต่อแก้วกัลยามากเท่ากับเรือนกายแข็งแกร่งที่แนบชิดเข้ามาหา
“ฉันบอกคุณแม่ไปแล้วไงว่าเธอไม่ใช่ผู้หญิงที่ฉันอยากจะมีเซ็กส์ด้วย หรือว่าคุณแม่ไม่ได้บอกเธอ”
ความอับอายแล่นริ้วจากลำคอขึ้นมาสู่พวงแก้มจนมันแดงเถือก
“เอ่อ บอกค่ะ แต่... คุณรู้ได้ยังไงคะว่าฉันไม่ใช่แบบที่คุณชอบ ในเมื่อ...”
ความอดสูทำให้หญิงสาวต้องหยุดพูดชั่วขณะ
“ในเมื่ออะไรไม่ทราบ?”
ทั้งๆ ที่ระยะห่างระหว่างใบหน้าของเขากับหล่อนยังคงเท่าเดิม แต่ทำไมนะ ทำไมหล่อนถึงรู้สึกว่าริมฝีปากหยักสวยของเซร์คิโอมันอยู่ใกล้จนเกินไป รู้สึกได้ว่ามันเคลื่อนต่ำลงมาหาในทุกๆ ครั้งที่หล่อนหายใจเชียวแหละ
“เอ่อ ในเมื่อ... คุณยังไม่เคยลอง”
หัวใจหล่อนสั่นสะท้าน ทั้งหวาดกลัว ทั้งตื่นตระหนกจนสมองแทบจะหยุดทำงานเอาเสียดื้อๆ กับเสียงหัวเราะแสนอำมหิตที่เล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากของคู่สนทนา
“หน้าด้าน!”
ผรุสวาทจากผู้ชายตรงหน้าทำให้แก้วกัลยาถึงกับน้ำตาคลอเบ้า เจ็บเข้าไปถึงก้นบึ้งหัวใจ แต่หล่อนก็ต้องกัดฟันเล่นตามบทบาทที่ถูกวางไว้ต่อไปอย่างไม่มีทางเลือก
“คุณจะว่าแก้วยังไงก็ได้ แต่แก้วต้องเป็นภรรยาของคุณให้ได้...”
หญิงสาวกะพริบตาถี่ๆ เพื่อขับไล่น้ำตาให้ไหลกลับเข้าไปในอก ขณะใช้สองมือรัดเอวสอบของเซร์คิโอเอาไว้แน่น จนกล้ามเนื้อแข็งแกร่งทรงพลังบดเบียดเข้ามาหาสุดความสามารถ หล่อนรู้สึกถึงการต่อต้านของเขาที่เกิดขึ้นโดยฉับพลัน เขาพยายามขยับตัวออกห่างแต่หล่อนก็ตามติดอย่างไม่ลดละ จนในที่สุดร่างทั้งสองก็มีอันล้มลงไปบนพื้น แก้วกัลยาอยู่ด้านบนโดยมีกายบึกบึนของเซร์คิโอรองรับอยู่ด้านล่าง สองร่างบดเบียดอัดกันแน่น ความนุ่มหยุ่นของกายสาวเรียกความตื่นเร้าให้แผ่กระจายไปทั่วทั้งกายหนุ่มได้อย่างน่าอัศจรรย์ใจ
“ทำบ้าอะไรของเธอ...!”
“แก้วกำลังจะให้คุณทดสอบสินค้ายังไงล่ะคะ”
เขาอยากปฏิเสธที่จะต้องมานอนให้เจ้าหล่อนคลุกเคล้าด้วยความนุ่มนิ่มหอมกรุ่นอยู่แบบนี้แต่ก็ทำไม่ได้ ร่างกายหมดเรี่ยวแรงไปตั้งแต่ถูกเจ้าหล่อนนอนทับไว้ทั้งตัวนั่นแหละ ให้ตายเถอะ เป็นครั้งแรกที่เขาถูกผู้หญิงต้อนเสียจนมุมแบบนี้
ต้อนด้วยลีลาสวาทระดับปรมาจารย์ขั้นสูงเสียด้วย...
“ถึงแม้ว่าแก้วจะไม่ใช่แบบที่คุณชอบ...”
เจ้าหล่อนพูดพลางใช้สองแขนเรียวดันแผงอกกว้างของเขาเอาไว้สุดแรงเพื่อพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นนั่งคร่อมบนกายแกร่ง เซร์คิโอหน้าแดงก่ำด้วยไฟสวาทที่สุมแน่นอยู่ในอก ขณะจ้องมองสองเต้างามที่เจ้าของพยายามจะทำให้มันล้นทะลักโชว์สายตาของเขาในทุกๆ วินาทีด้วยความพึงพอใจที่ปิดไม่มิด
“แต่แก้วก็เชื่อว่าคุณอาจจะพอใจบ้าง...”
ไม่รู้ว่าเจ้าหล่อนไปเรียนรู้ลีลาร้อนๆ นี้มาจากที่ไหน ถึงได้สะบัดสะโพกบนหน้าขาของเขาได้เร่าร้อนถึงใจเพียงนี้ เจ้าหล่อนจะรู้ไหมนะว่าตอนนี้เขากำลังจะเตลิดไปกับลีลายั่วสวาทของหล่อนมากมายแค่ไหน
“เธอนี่ไม่ต่างจากอีตัวเลยนะแก้วกัลยา...”
