ตอน 2

เจ้านายจอมโหด กำลังโกรธอะไรฉันอยู่นะ!

EP 1

จุดเริ่มต้น

..................

“อึก!(>﹏<)” น้ำขิงได้แต่หลับตานิ่ง นั่งกำสองมือที่ประกบกันเอาไว้แน่น ในขณะที่กำลังถูกเจ้านายหนุ่มไซร้ซอกคอของเธอ ตอนนี้เธอนั่งนิ่งอยู่บนโต๊ะทำงานของเจ้านายหนุ่มราวกับรูปปั้นหิน

จุ้บ...

จุ้บ...

แผล็บ

“อึก! คะ คุณขุนพลคะ” น้ำขิงสะดุ้งเมื่อจู่ๆ ก็สัมผัสได้ถึงความสากจากลิ้นร้อนของชายหนุ่ม ตอนนี้เขากำลังลากไล้มันไปทั่วบริเวณลำคอของเธอ จนมันรู้สึกจักจี้ไปหมด ไหนจะไรหนวดคมของเขา ยามที่ถูไถใบหน้าไปมา ก็พานทำให้รู้สึกคันๆ

จุ้บ!

สงสัยนอกจากจุมพิตและโลมเลียจะยังไม่เพียงพอสำหรับชายหนุ่ม เพราะตอนนี้เขากำลังดูดเม้มเพื่อสร้างรอยคิสมาร์กสีแดงบนต้นคอของหญิงสาว

“อื้อ! เจ็บนะคะ” น้ำขิงโวยวาย ใบหน้าหวานแลดูเหยเกเพราะไม่เคยถูกทำอะไรแบบนี้มาก่อน จึงพยายามจะใช้มือดันคนตรงหน้าออก แต่ทว่า กลับถูกคนตรงหน้าฉกฉวยริมฝีปากไปอีกครั้ง

จุ้บ! จ้วบ....

“อื้อ!” ร่างบางส่งเสียงครวญครางออกมา เมื่อคนตรงหน้าทั้งดูดเม้มทั้งขบกัดริมฝีปากของเธอเพื่อให้เธอเปิดปากยอมรับลิ้นร้อนของเขาที่พยายามจะเข้าไปควานหาความหวานด้านใน

จุ้บ ๆ จ้วบ ๆ

ใช้เวลาไม่นานร่างสูงก็ทำให้น้ำขิงยอมเปิดริมฝีปากจนได้ รสจูบอันร้อนแรงทำเอาคนด้อยประสบการณ์ถึงกับร่างกายอ่อนยวบ สติที่มีก็พร่าเลือนไปหมดราวกับได้ดื่มของมึนเมาเข้าไป

‘ทะ ทำไมถึงจูบเก่งขนาดนี้กันนะ’

‘ต้องมีแฟนมาหลายคนแล้วแน่ ๆ เลย’ น้ำขิงได้แต่พึมพำในใจด้วยสติอันน้อยนิดที่มี และเพราะถูกชักจูงด้วยรสจูบ เธอจึงไม่ทันได้รู้ตัวเลยสักนิดว่าใครบางคนกำลังปลดกระดุมเสื้อของเธออยู่ในตอนนี้ ซึ่งมารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่คนตรงหน้าผละจูบออกไปแล้ว และเขากำลังจ้องมองเธอด้วยสายตาวาววับ

แปร๊ด!

“อ๊ะ!”

น้ำขิงอุทานด้วยความตกใจ เมื่อมองสำรวจร่างตัวเองเพราะเห็นเขาเอาแต่มองเธอนิ่ง เมื่อเห็นว่าตอนนี้เสื้อของเธอได้ถูกปลดกระดุมออกจนหมด เผยให้เห็นบราเซียสีดำไร้ลวดลาย ที่กำลังกอบกุมเนินนุ่มนิ่มขนาดพอดีเอาไว้ เพียงเท่านั้นใบหน้าสวยก็ร้อนฉ่าขึ้นมา เธอรีบใช้มือกอบกุมชายเสื้อมาปิดเอาไว้อย่างรีบร้อน แต่ทว่า มีหรือที่คนแกะออกไปจะยอมให้เธอปิดบังสิ่งน่ามองตรงหน้าได้

หมับ!

มือเล็กทั้งสองข้างของน้ำขิงถูกขุนพลจับรวบเอาไว้เหนือศีรษะ ก่อนที่ร่างเล็กจะถูกดันให้นอนราบลงไปบนโต๊ะทำงาน ตามด้วยร่างสูงที่คลานมาคร่อมทับให้เธออยู่ใต้อาณัติของเขา ดวงตาคมกวาดมองใบหน้าสวยที่ชวนให้หลงใหลในยามนี้ที่แดงซ่านลามไปถึงใบหู ก่อนที่สายตาของเขาจะเลื่อนลงไปมองยังเนินนุ่มนิ่มด้วยสายตาแวววับอย่างไม่ปิดบัง

‘ใช่หรือเปล่า นี่ใช่เจ้านายสี่ตาจอมโหดจริงๆ หรือเปล่า (T^T) ’ น้ำขิงครวญครางในใจ เพราะตอนนี้เจ้านายที่เธอคิดว่ารู้จักมาตลอดห้าปี เหมือนกลายร่างเป็นคนที่เธอไม่เคยรู้จักมาก่อน คนที่คิดว่าเนิร์ด และไร้สีสัน แต่ทว่าในยามที่ปลดเปลื้องทุกพันธนาการออก กลับดูฮ็อตได้ขนาดนี้ ยิ่งรอยสักที่หน้าท้องของเขา มันยิ่งทำให้รู้สึกวูบวาบขึ้นมาแปลก ๆ

‘ทำไมคนที่มักจะมองกันด้วยสายตาเย็นชาเหมือนโกรธกันตลอดเวลา และก็พูดจาแดกดันทุกครั้งที่ขอลากลับก่อนเวลางานเพราะมีนัดทำธุระ ถึงกลับมองฉันด้วยสายตาวาววับ ราวกับสัตว์ที่กำลังจะตะครุบเหยื่อด้วยนะ’

ฟึบ

“อึก...อื้อ!” ร่างบางที่ถูกมือหนาจับตรึงข้อมือไว้กับโต๊ะส่งเสียงอื้ออึงออกมาเบาๆ เมื่อมือหนาค่อย ๆ บีบเคล้นหน้าอกของเธอ

‘จะ จับแล้ว มะ มือเรียวสวยที่มีเส้นเลือดนูนขึ้นมาที่ฉันชอบ กะ กำลังบีบหนองโพของฉันอยู่ในตอนนี้ อ๊ากกกก! น้ำขิงอยากจะเป็นลม’

‘ใจหนึ่งก็ไม่อยากเสียตัว แต่อีกใจก็อยากลอง แต่ก็กลัวว่าพรุ่งนี้จะมองหน้ากันยังไง แล้วจะทำงานต่อได้ยังไง แต่รอยสักสุดเท่ตรงหน้าท้องนั่นก็ดูน่าลูบเอามากๆ’

‘โซฮ็อตมากแม่.....นี่แหละที่เขาเรียกว่าฮ็อตเนิร์ดของแทร่ (T0T) ’า

น้ำขิงตอนนี้ราวกับคนเป็นไบโพล่า ความคิดในหัวของเธอตีกันจนยุ่งเพราะไม่รู้จะโฟกัสอะไรก่อนดี ก่อนที่สติที่กำลังกระเจิดกระเจิงจะถูกเรียกกลับมาเมื่อบราเซียของเธอถูกถลกดันไว้ขึ้นเหนืออก เหลือไว้เพียงซาลาเปาขาว ๆ เปลือยเปล่าสองลูก ที่กำลังชูชันเรียกสายตาให้คนมอง ซึ่งสภาพจิตใจของหญิงสาวที่รักนวลสงวนตัวถึงขนาดไปตรวจสุขภาพประจำปีก็ยังขอรีเควสให้หมอผู้หญิงเป็นคนทำให้นั้น ตอนนี้เรียกว่าอับอายจนแทบจะแทรกแผ่นดินหนีเลยทีเดียว

แผล็บ!

ทันทีที่ลิ้นร้อนได้จรดลงบนยอดอก ร่างบางก็สั่นสะท้านไปทั้งตัว ก่อนที่มือทั้งสองข้างที่ก่อนหน้านี้ถูกจับล็อกเอาไว้ จะถูกปล่อยให้เป็นอิสระในเวลาต่อมา เพราะร่างสูงต้องการใช้มือของเขาในการกอบกุมบีบขยำเนินเนื้อนิ่มแทนในขณะที่ดูดเม้มมันไปด้วย

จุ้บๆ จ้วบ

“อึก! อื้อ” น้ำขิงรู้สึกทรมาน และไม่รู้ว่าจะหาอะไรมาช่วยระบายความทรมานที่มีอยู่ในตอนนี้ดี จึงคว้าสิ่งที่อยู่ใกล้มือที่สุด นั่นก็คือผมสีดำขลับของชายหนุ่มนั่นเอง

จุ้บๆๆ จ้วบๆ

“อึกๆ อื้ออ จักจี้ อื้อ!” น้ำขิงครวญคราง มือบางก็จิกขยุ้มผมของเจ้านายหนุ่มอย่างไม่เกรงใจ

‘นะ นุ่มลื่นมือดีจัง’

ในขณะที่น้ำขิงยังคงเพลิดเพลินกับการสัมผัสเส้นผมของเจ้านายหนุ่ม จู่ ๆ ขาเรียวทั้งสองข้างของเธอก็ถูกจับตั้งชันขึ้น โดยมีร่างสูงแทรกตัวไปกั้นกลางเอาไว้

ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก

หัวใจดวงน้อยเต้นระรัว เมื่อร่างสูงผละออกไปจากเนินอกของเธอเพื่อปลดซิปกางเกงตัวเอง และทันทีที่กางเกงสแล็คสีดำราคาแพงถูกถลกลง อะไรบางอย่างก็ชูชันขึ้นมาแทน ซึ่งภาพตรงหน้าทำเอาน้ำขิงตาโตด้วยความตกใจ

ฟึบ

‘อภิ มหึมา มหา อนาคอนดา!’

‘ลาออก’

‘พรุ่งนี้น้ำขิงจะลาออก แงงงงงง’

‘ถ้าโดนเจ้านั่นเข้าไป นะ น้ำขิงต้องตายแน่ ๆ’

เมื่อน้ำขิงได้เห็นสุดยอดความเป็นชายของคนตรงหน้าเต็มตา สัญชาตญาณก็บอกกับเธอว่าต้องหนี หญิงสาวจึงตัดสินใจแล้วว่าต่อให้ต้องลาออกจากงานเธอก็จะทำ เพราะเธอไม่อยากถูกเจ้าอนาคอนด้าตรงหน้าฉกตาย

พรึ่บ!

ร่างบางพยายามจะพลิกตัวหนี แต่ทว่าร่างสูงดันไวกว่า เขาจับกดเธอเอาไว้กับโต๊ะอีกครั้ง จนเธอไม่สามารถขยับไปไหนได้

“ไหนบอกจะไม่ป๊อด?” เสียงทุ้มเอ่ย ก่อนจะยกยิ้มร้ายที่มุมปากราวกับกำลังดูถูกคนใต้ร่าง

“กะ ก็ (¬﹏ ¬メ) ” น้ำขิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก ก่อนจะเหลือบมองเจ้าอนาคอนด้าที่กำลังทิ่มท้องของเธออยู่ในตอนนี้ เมื่อร่างสูงเห็นท่าทางของน้ำขิง จึงเข้าใจได้ทันที ว่าอะไรที่ทำให้จู่ๆ หญิงสาวก็ตื่นกลัวขึ้นมา

“หึ”

“กลัวงั้นหรอ?”

“อื้อๆ (◕_◕❀) ” น้ำขิงพยักหน้าหงึกหงัก เพราะคิดว่าคนตรงหน้าจะเมตตายอมปล่อยเธอไป

แต่ทว่า.....

ฟึบ

จู่ ๆ การมองเห็นของเธอก็ดับลงเพราะฝ่ามือใหญ่ ร่างสูงเอามือปิดตาของเธอเอาไว้ ทำให้การมองเห็นถูกตัดขาด

“ที่นี้ ก็ไม่ต้องกลัวแล้วใช่มั้ย”

‘ค่อยสบายใจขึ้นมาหน่อย…เฮ้ย! ไม่ใช่สิ นี่มันคนละประเด็นแล้วนะ (T^T) ’

หลังจากที่น้ำขิงถูกปิดตา เธอก็ไม่รู้เลยว่าตอนนี้ร่างสูงกำลังทำอะไรอยู่ นั่นยิ่งทำให้ประหม่าขึ้นไปอีก จนกระทั่งแพนตี้ตัวบางที่สวมถูกถอดออกไป และ อะไรบางอย่างกำลังพยายามดุนดันอยู่กลางกายของเธอ

“อึก!” น้ำขิงรับรู้แล้วว่าอะไรกำลังพยายามแทรกกายเข้ามาในตัวเธอ พลันเกิดรู้สึกเกร็งขึ้นจนเผลอกัดริมฝีปากตัวเองจนแน่น

“อย่าเกร็ง เดี๋ยวเจ็บ”

นั่นคือคำพูดสุดท้ายที่น้ำขิงจำได้ หลังจากนั้นเธอก็ได้ยินแค่เสียงครางราวกับสัตว์ร้าย และเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดของโต๊ะทำงานเท่านั้น

..................................

เพิ่มลงคลัง+คอมเมนต์+ไลค์

= กำลังใจ(◕‿< ❀ )

ตอน 3

เจ้านายจอมโหด กำลังโกรธอะไรฉันอยู่นะ!

EP 2

ความสัมพันธ์ลับ ๆ

..................

‘เรื่องแค่นี้ก็ยังทำพลาดได้’

‘ไม่ทราบว่าใบปริญญาของคุณน่ะ.....ซื้อมาหรือเปล่าครับ’

เฮือก!

ร่างบางสะดุ้งตื่นทันที หลังจากเพิ่งจะงีบหลับไปได้ไม่นาน เมื่อฝันถึงความทรงจำอันเลวร้ายยากจะลืม มันคือประสบการณ์ที่เรียกว่าโหดร้ายที่สุดสำหรับน้ำขิง ในสมัยที่เพิ่งเข้ามาทำงานที่บริษัทเมื่อห้าปีก่อน ซึ่งคนที่เป็นผู้มอบฝันร้ายให้แก่เธอ ก็คือเจ้านายหนุ่ม ที่ตอนนี้กำลังยืนจิบไวน์อย่างสบายอารมณ์ต้อนรับแสงแดดยามเช้า อยู่ที่นอกระเบียงคอนโดหรูของเขา ด้วยท่าทางชิล ๆ ใบหน้าหล่อยังคงสดใส ทั้งๆ ที่ไม่ได้นอนมาทั้งคืน ตรงข้ามกับน้ำขิง ที่แทบจะกระดิกตัวไม่ได้ เพราะร้าวระบมไปทั้งตัว โดยเฉพาะน้องสาวของเธอ น้ำขิงถูกเจ้านายหนุ่มเล่นงานทั้งคืน จนน่วมไปทั้งตัว เขากอดรัดเธออย่างดุเดือดราวกับสัตว์ร้ายก็ไม่ปาน เพราะเหตุนั้น การที่จะไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะหยิบน้ำดื่มมันก็เป็นเรื่องธรรมดา

‘ไม่คิดเลยว่าคนที่ภายนอกดูเคร่งเครียด และเงียบขรึมแบบเขา’

‘เวลาอยู่บนเตียงจะกลายเป็นคนละคนขนาดนี้’ และเพียงแค่คิดถึงเรื่องเมื่อคืน ใบหน้าของน้ำขิงก็เห่อร้อนขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ และ เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าที่กำลังเดินเข้ามาในห้อง น้ำขิงก็รีบหยิบผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวเองเอาไว้ทันที

ตึก ตึก ตึก.....

เสียงฝีเท้าหยุดลงตรงข้างเตียง ก่อนที่เตียงนุ่มจะยวบลงตามน้ำหนักของใครบางคน

สวบ สาบ

ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก

หัวใจดวงเล็กเต้นแรง ตอนนี้เธอไม่กล้ามองหน้าเจ้านายหนุ่มตรง ๆ เลย และยิ่งไม่รู้ว่าจะเอายังไงต่อไปดี

“ไม่ต้องแกล้งหลับหรอก” เสียงทุ้มดังขึ้น ก่อนที่ผ้าห่มที่น้ำขิงใช้คลุมตัวอยู่จะค่อยๆ ถูกดึงออก

“ปะ เปล่านะคะ ไม่ได้แกล้งหลับ” น้ำขิงเฉไฉแก้ตัว และ พยายามจะดึงผ้าห่มจากมือหนาคืน ทั้งสองจึงยื้อยุดกันไปมา แต่ทว่ามีหรือที่จะสู้แรงคนตรงหน้าได้

“น้ำขิงอยากกลับบ้านค่ะ” น้ำขิงอ้อมแอ้มเอยไม่ยอมมองสบตากลับคนตรงหน้า

“กลับไหว?” ร่างสูงเอ่ย น้ำเสียงของเขาราวกับจะบอกว่า สภาพเป็นแบบนี้แล้วยังมีปัญญาจะกลับบ้านอีกหรออย่างไงอย่างงั้น

“ไหวค่ะ” น้ำขิงเอ่ยเสียงชัดถ้อยชัดคำ สิ่งที่เธอเกลียดที่สุดคือ การดูถูก และความพ่ายแพ้ และ เพราะว่าเธอมีนิสัยเช่นนี้ ถึงยังสามารถทนทำงานกับเจ้านายจอมโหดปากมอมได้นานถึงห้าปี ทั้งๆ ที่ถ้าเป็นคนอื่นก็คงลาออกไปตั้งนานแล้ว

“งั้นแสดงว่าดีขึ้นแล้วสินะ”

“ตรงนั้นน่ะ” ร่างสูงเอ่ยด้วยน้ำเสียงน่าหมั่นไส้จนน้ำขิงแทบอยากจะเอานิ้วทิ่มไปที่ลูกตาทั้งสองข้างของเขาที่เอาแต่มองเธอด้วยสายตาลามก

“หายแล้วค่ะ”

“น้ำขิงอยากกลับบ้าน.....อ๊ะ!” ยังไม่ทันจะเอ่ยจบประโยค จู่ๆ เจ้านายหนุ่มก็กระโดดขึ้นเตียงมาคร่อมเธอเอาไว้เสียอย่างนั้น

“ (⊙﹏⊙) ”

“คะ คะ คะ คุณขุนพล จะทำอะไรน้ำขิงอีกคะ!?” น้ำขิงละล่ำละลักเอ่ยด้วยความร้อนรน

“ก็คุณบอกว่าหายแล้วไม่ใช่หรอ” ใบหน้าหล่อภายใต้กรอบแว่นตอนนี้ไม่สามารถซ่อนความร้ายกาจไว้ได้เลยแม้แต่น้อย ซึ่งแววตาแบบนี้ของเขาน้ำขิงจำมันได้ดี เพราะมันคือแววตาของนักล่าทีเธอเห็นมาทั้งคืน

“ละ แล้วมันยังไงคะ”

“คุณขุนพลจะมาคร่อมน้ำขิงทำไม” น้ำขิงเอ่ยในขณะใช้สองมือพยายามผลักหน้าอกแกร่งของคนตรงหน้า

“หายแล้ว.....ก็แปลว่าทำต่อได้ไง” ร่างสูงเอ่ยด้วยท่าทางเป็นธรรมชาติ ก่อนจะใช้นิ้วเขี่ยสายเสื้อซับในสีขาว ที่น้ำขิงกำลังสวมอยู่เบาๆ จนสายเสื้อตกลงมาที่ไหล่

“มะ ไม่ได้ค่ะ”

“พอได้แล้วนะคะ มะเมื่อคืนก็รังแกน้ำขิงไปทั้งคืนแล้ว!” น้ำขิงตาลีตาเหลือกเอ่ย

“รังแกอะไรกัน...ทั้ง ๆ ที่เราสนุกด้วยกันแท้ๆ”

จุ้บ

ร่างสูงก้มลงมาจุมพิตที่หัวไหล่บางเบาๆ เพียงเท่านั้นใบหน้าใสก็ขึ้นสีแดงระเรื่อลามไปจนถึงใบหู

“มะ ไม่ค่ะ นะ น้ำขิงไม่ได้สนุก” น้ำขิงพยายามปฏิเสธ ถึงแม้ลึกๆ ในใจจะรู้สึกตรงกันข้ามกับที่พูดก็ตาม

“ไม่สนุกงั้นหรอ?”

“พูดแบบนี้ผมรู้สึกเสียหน้ายังไงไม่รู้สิ”

“แค่นี้ยังทำให้ผู้หญิงสนุกไม่ได้.....แล้วจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนกัน”

‘ก็เอาไว้บนคอนั่นแหละค่ะ (T^T) ’

“แบบนี้ก็ยิ่งต้องแก้ตัวเข้าไปใหญ่เลย”

“ผมจะทำ.....จนกว่าคุณจะบอกว่าพอใจเลยดีมั้ย” ชายหนุ่มเอ่ยด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ ในขณะที่มือกำลังพยายามเลื่อนเข้าไปในเสื้อของน้ำขิง

“มะ ไม่เอาค่ะ”

“น้ำขิงไม่อยากทำแล้ว!” น้ำขิงรีบส่ายหน้าปฏิเสธ

“แต่ผมอยากทำนี่ (^^) ” คนตรงหน้าเอ่ย ก่อนจะส่งยิ้มร่าหน้าไม่อายกลับมาให้

“ทำไมค่ะ?”

“ทำไมต้องอยากทำกับน้ำขิงด้วย” น้ำขิงตัดสินใจเอ่ยถาม เพราะไม่เข้าใจ ว่าเพราะอะไร ทำไมเจ้านายที่เอาแต่ดุด่าเธอมาตลอดห้าปี และไม่เคยพูดดีกับเธอเลยสักครั้ง ถึงจะมาอยากมีเซ็กส์กับเธอขนาดนี้ ถ้าบอกว่าเพราะต้องการสั่งสอนที่เธอแอบด่าเขาลับหลังล่ะก็ อย่างนั้นเขาก็คงต้องมีเซ็กส์กับคนทั้งบริษัทแล้วแหละ

“.....................” ร่างสูงเงียบไปเมื่อได้ฟังคำถาม

พลันเกิดเดดแอร์ขึ้นมาชั่วขณะ และวูบหนึ่ง น้ำขิงสัมผัสได้ถึงความวูบไหวในแววตาของเขา แต่ก็เพียงแค่วูบเดียวเท่านั้น

ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก

จู่ๆ หัวใจดวงเล็กก็เต้นแรงขึ้นมาในขณะรอฟังคำตอบ

“เพราะสะโพก”

“ผมชอบสะโพกของคุณ”

“ (⊙□⊙ ) ” คำตอบของเขาทำเอาน้ำขิงสตั้นไปทันที

‘What! สะโพกของฉัน’

หลังจากวันนั้น ความสัมพันธ์ลับๆ ที่แสนเร่าร้อนของน้ำขิง และ เจ้านายหนุ่มก็ได้เริ่มต้นขึ้น เป็นความสัมพันธ์ที่ ไม่มีข้อผูกมัด ไม่มีชื่อเรียก แต่มีโค้ดเนมลับๆ ว่า…..

วันนี้ก็ทำโอทีด้วยนะ

อ่านต่อเลย
ร่วมสนับสนุนนักเขียนเพื่อเป็นกำลังใจในการสร้างสรรค์ผลงานสุดสนุกต่อไป Moboreader
ปลดล็อกทุกตอน
ตอน
ปรับแต่ง
บทถัดไป
Minishorts Logo
อ่านนิยายออนไลน์ นิยายเว็บ และเรื่องราวโรแมนติกสุดฮิตบน MiniShorts พบกับนิยายโรแมนติกท่านประธาน นิยายแฟนตาซีมนุษย์หมาป่า ดราม่า และแฟนตาซี พร้อมคอนเทนต์ซีรีส์สั้นคัดสรรพิเศษที่สร้างจากเทรนด์เรื่องราวยอดนิยม
MiniShorts YouTube
©2026 MiniShorts All Rights Reserved. CHASINGTOP HK LIMITED