เจ้านายจอมโหด กำลังโกรธอะไรฉันอยู่นะ!
บทนำ
..................
"ไอ้เจ้านายใจร้าย วาจาพิกลพิการฟังไม่รู้ความ จิตใจหยาบกระด้าง ไม่มีเมตตาข้าทาสบริวาร ดีแต่สั่งให้ฉันทำงานล่วงเวลาจนไม่เคยได้ไปเดท ไอ้แว่นสี่ตาน่ารำคาญ!"
"แฮ่กๆๆๆ ขอดัดแปลงคำพูดจากละครเรื่องดังหน่อยเหอะ แฮ่กๆๆๆ"
ฉันหอบหายใจแรงหลังจากระบายความอัดอั้นในใจตลอดเวลาห้าปีที่มีออกไปบนดาดฟ้ากว้างของบริษัทที่คิดว่าไร้ผู้คน หลังจากที่วันนี้ถูกสั่งให้ทำโอทีอยู่คนเดียวทั้งๆ ที่มีนัดดูตัวแท้ๆ ประสบการณ์ล้มเหลวตั้งแต่ยังไม่เริ่มความสัมพันธ์ครั้งที่ร้อย ทำให้ฉันรู้สึกอัดอั้นใจเสียเหลือเกิน
"ฮืออออ ทำไมต้องสั่งให้ทำโอทีทุกครั้งที่มีเดทด้วยเนี่ย! ความสาววัยแรกแย้มกำลังค่อยๆ ถูกกลืนไปตามกาลเวลา ความตื่นเต้นเร้าใจค่อยๆ แห้งเหี่ยวลงทุกวัน"
"เป็นแบบนี้แล้วเมื่อไหร่ฉันจะได้เสียซิงสักทีเนี่ย" เพราะความโมโหเลยพูดจาไปเรื่อยไปเปื่อย แต่ทว่าใครจะไปคิด ว่าพอพูดจบประโยคฉันก็ได้โดนสมใจ (T^T)
"อยากเสียซิงขนาดนั้นเลยหรือไง"
"ให้ผมช่วยคุณดีมั้ยล่ะ"
เสียงทุ้มเย็นยะเยือกที่แสนคุ้นเคยที่มักจะใช้จิกหัวใช้งานฉันราวกับทาสดังขึ้น
ตุ้บๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
หัวใจเจ้ากรรมเต้นระรัว แข้งขาก็รู้สึกอ่อนเปลี้ยขึ้นมากะทันหัน เมื่อเห็นว่าร่างสูงที่แสนคุ้นเคยของใครบางคนกำลังเดินออกมาจากมุมสูบบุหรี่
"คะ คะ คะ คุณขุนพล" ความตกใจทำให้ฉันพูดจาราวกับแผ่นเสียงตกร่อง หัวใจตกไปอยู่ตาตุ่ม เพราะดันทำเรื่องใหญ่เข้าให้เสียแล้ว เพราะคนที่ด่ากราดไปเมื่อครู่ ก็คือเขาคนนี้นั่นเอง
ชายหนุ่มร่างสูงราวๆ ร้อยแปดสิบกว่าๆ ที่มีใบหน้าคมคายได้รูป ทว่ากลับถูกบดบังด้วยกรอบแว่นตาสีดำแสนเชย แต่ก็ไม่อาจบดบังออร่าความหล่อของเขาได้ เขาหล่อ เขารวย จบนอก ซึ่งตรงสเปกฉันทุกอย่างโดยเฉพาะแว่นตาเชยๆ ของเขา อะไรจะทำให้คลั่งได้เท่ากับหนุ่มแว่นกันล่ะ ยกเว้นแค่ปากของเขาที่ไม่ตรงสเปกฉันอย่างแรง เพราะฉันไม่ชอบผู้ชายที่เลี้ยงหมาไว้ในปาก
ตึก ตึก ตึก
ร่างสูงสาวเท้าเดินเข้าหาหญิงสาวด้วยท่าทางสบายๆ โดยที่ยังคงคีบบุหรี่เอาไว้ในมือ ก่อนจะมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าหญิงสาวร่างบางที่ยังคงตกอยู่ในอาการงุนงง
ฟู่ว
"ว่าไงล่ะ คุณน้ำขิง" เจ้านายหนุ่มเอ่ยชื่อของลูกน้องสาวด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก ก่อนจะพ่นควันบุหรี่ใส่คนตรงหน้า
"ความปรารถนาของคุณน่ะ ให้ผมช่วยสงเคราะห์ให้ดีหรือเปล่าล่ะ"
"แค่กๆๆ มะ ไม่เป็นไรค่ะ"
‘เห็นไหมล่ะ ว่าเขาน่ะเลี้ยงหมาเอาไว้ในปากจริงๆ ด้วย (T^T) ’
"ทำไมล่ะ นั่นไม่ใช่ความปรารถนาของคุณงั้นหรอ"
"ไม่งั้น.....คุณคงไม่ด่าผมขนาดนั้นหรอกจริงมั้ย (^_^) "
" (¯^¯；) "
'แงงง น้ำขิงผิดไปแล้ว น้ำขิงไม่ได้ตั้งใจ'
'ฮืออ จะตกงานไหมเนี่ย น้ำขิงตกงานไม่ได้นะ สินเชื่อคอนโดกับรถ ที่ยื่นกู้ไปเพิ่งจะผ่านแท้ๆ'
"ว่าไงคุณน้ำขิง"
"สรุปมันใช่ หรือ ไม่ใช่ความปรารถนาของคุณกันแน่"
"นะ น้ำขิงขอโทษได้ไหมคะ"
"น้ำขิงขาดสติไปชั่วครู่"
"ถ้าขอโทษง่ายๆ แล้วจะมีกฎหมายไว้ทำไมล่ะครับ (^_^) "
"จะไล่น้ำขิงออกหรอคะ (T^T) "
"ทำไมล่ะ.....ไม่อยากออกงั้นหรอ"
หงึกๆ
น้ำขิงรีบพยักหน้าหงึกหงักตอบรับทันที
‘ใครจะไปอยากออกกันล่ะ’
ตึก ตึก ตึก.....
“งั้นหรอ.....”
“ไม่อยากออกสินะ” เจ้านายหนุ่มเดินต้อนเลขาสาวของตัวเองไปจนชิดกำแพง ก่อนจะใช้มือกักร่างเล็กเอาไว้ เพื่อไม่ให้หนีไปไหนได้ ก่อนจะค่อยๆ แทรกขาของตัวเองเข้าไปตรงกลางระหว่างขาเรียวทั้งสองข้างของเธอ
“คะ คุณขุนพล จะทำอะไรคะ อุ้บ!...อื้อ” ยังไม่ทันที่น้ำขิงจะเอ่ยจบประโยค ริมฝีปากของเธอก็ถูกช่วงชิงไปด้วยฝีมือของเจ้านายหนุ่ม
จุ้บ!
จ้วบ
“อึก อื้อ!” ด้วยความตกใจ น้ำขิงพยายามทั้งผลักทั้งดันคนตรงหน้าออกจากตัว แต่ทว่าร่างสูงกลับบดเบียดกายเข้ามาใกล้มากขึ้นจนทั้งสองแนบชิดกัน
จุ้บ!
จ้วบๆ
‘อื้อ ละ ลิ้น เขาส่งลิ้นเข้ามา!’ น้ำขิงได้แต่กู่ร้องในใจ เพราะริมฝีปากของเธอถูกครอบครองเอาไว้ และไม่สามารถสลัดคนตรงหน้าออกได้ง่ายๆ
‘วะ ว่าแต่ ทะ ทำไมมันรู้สึกดีจัง’
‘หรือจูบแรกของคนอื่นๆ ก็เป็นแบบนี้เหมือนกันนะ’
จุ้บ!
จ้วบๆ
“อืมม” เจ้านายหนุ่มยังคงบูดจูบลูกน้องสาวอย่างหนักหน่วง ก่อนที่มือของเขาจะเริ่มลูบไล้ไปตามร่างกายนุ่มนิ่ม
“อึก! อื้อ” น้ำขิงส่งเสียงประท้วง เมื่อจู่ๆ ก็ถูกลูบไล้ตามเนื้อตัว
‘นะ น่ากลัว เขาอันตราย’
‘อันตรายมากๆ’
นั่นคือสิ่งที่น้ำขิงรู้สึกในตอนนี้ เธอเริ่มรู้สึกแล้ว ว่าตัวเองมองคนแค่ภายนอกมากเกินไป ภาพลักษณ์ของเจ้านายหนุ่มที่เธอเคยมองก็คือ ชายหนุ่มผู้เงียบขรึม และปากจัด ถึงเธอจะชอบหนุ่มแว่น และ ชอบเสพนิยายพวกหนุ่มฮ็อตเนิร์ดก็ตาม แต่กลับไม่คิดเลยว่าจะมาเจอกับตัวเอง
จุ้บ!
จ้วบๆ
ยิ่งถูกบดจูบ และลูบไล้ไปตามตัวมากเท่าไหร่ น้ำขิงก็ยิ่งสติพร่ามัวเข้าไปทุกที เธอถูกเจ้านายหนุ่มชักจูงอย่างง่ายดายเพราะความไม่ประสา และไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เธอถูกพาตัวเข้ามาในห้องทำงานสุดหรูของเจ้านายหนุ่ม มารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ถูกอุ้มไปนั่งบนโต๊ะทำงานกว้างที่ถูกปัดสิ่งของที่ขวางทางกระจายตกอยู่เต็มพื้น ซึ่งตอนนี้ขุนพล กำลังปลดกระดุมเสื้อ และเนกไทของตัวเองออกอย่างช้าๆ เขาดูไม่ได้รีบร้อนหรือตื่นตระหนกเหมือนร่างบางที่กำลังนั่งมองเขาอย่างอึ้งๆ เลยสักนิด
ร่างสูงที่เมื่อเสื้อเชิ้ตที่สวมใส่ถูกปลดกระดุมออกจนหมดเผยให้เห็นซิกแพ็กเป็นลอนสวย ทำเอาน้ำขิงถึงกลับต้องกลืนน้ำลายลงคอด้วยความยากลำบาก แต่ที่น่าตกใจยิ่งกว่าซิกแพ็ก ก็คือรอยสักที่หน้าท้องของเขา
ฟึบ
เสื้อเชิ้ตราคาแพงถูกโยนลงบนพื้นห้องอย่างไม่ไยดี ก่อนที่มือหนาจะถอดแว่นที่กำลังสวมโยนทิ้งไปที่จุดเดียวกันกับเสื้อ เขาขยี้ผมที่ถูกเซ็ทจนเข้ารูปเรียบร้อยจนเสียทรง แต่ทว่ามันกลับดูเซ็กซี่ในสายตาของน้ำขิงเสียเหลือเกิน
“..................” น้ำขิงได้แต่มองร่างสูงของเจ้านายหนุ่มอย่างอึ้งๆ และเมื่อเผลอสบเข้ากับดวงตาคมของเจ้านายหนุ่ม เธอก็รู้สึกประหม่าขึ้นมาอีก
‘นี่ฉันกำลังทำอะไรอยู่เนี่ย’
ตึก ตึก ตึก.....
ขุนพลค่อยๆ เดินเข้ามาใกล้น้ำขิงเรื่อยๆ ในสภาพที่ท่อนบนเปลือยเปล่าอวดซิกแพ็ก ส่วนมือของเขาก็กำลังทำหน้าที่ปลดเข็มขัดกางเกงที่กำลังสวมไปพลาง
“!” น้ำขิงสะดุ้ง ก่อนจะรีบกระโดดลงจากโต๊ะทำงาน
“อะ เอ่อ คุณขุนพลคะ นะ นะ นะ น้ำขิงขอกลับบ้านก่อนนะคะ” น้ำขิงแทบจะเอ่ยไม่เป็นภาษาเพราะความตื่นเต้น ตอนนี้เธอยังจับต้นชนปลายเหตุการณ์ไม่ได้เลยสักนิด ว่ามาถึงจุดนี้ได้อย่างไร
‘ฉันกับเจ้านายปากมอมกำลังจะมีเซ็กส์กันเนี่ยนะ ไม่เข้าท่าเลยสักนิด’
‘ถึงแม้เขาจะตรงสเปกของฉันสุดๆ เลยก็เถอะ’
“อยู่ๆ ก็ป๊อดขึ้นมาหรอ?” ขุนพลยืนพิงโต๊ะทำงาน ก่อนจะยกมือขึ้นกอดอกด้วยท่าทางสบายๆ ราวกับไม่ได้ทุกข์ร้อนอะไร หากเธอไม่เล่นด้วย แต่ทว่าคำพูดของเขากลับเต็มไปด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันจนคนฟังถึงกับขมวดคิ้ว
“ว่าใครป๊อดกันคะ (╰_╯) ” น้ำขิงเอ่ยด้วยท่าทางจริงจัง เพราะคติของเธอคือฆ่าได้ แต่หยามไม่ได้ ซึ่งนิสัยนี้ของเธอมันก็ดันเข้าทางของใครบางคนเสียเหลือเกิน
“ไม่รู้สิ (^_^) ” ขุนพลเอ่ยยิ้มๆ ก่อนทำท่าจะใส่เข็มขัดที่ปลดออกไปเมื่อครู่กลับที่เดิม
ตึกๆๆๆ
หมับ
มือเล็กคว้าเข็มขัดในมือหนา ก่อนจะจับกระชากโยนทิ้งไปอีกทาง
“หึ” เมื่อเห็นท่าทางของคนตรงหน้า ขุนพลก็ยกยิ้มมุมปากขึ้นมาอย่างพอใจ
หมับ
ไม่รอให้เกิดเดดแอร์นาน มือหนาจัดการรั้งร่างบาง เข้ามาไว้ในอ้อมแขน ก่อนจะยกตัวเธอขึ้นไปนั่งบนโต๊ะอีกครั้ง
“หวังว่าจู่ๆ คงจะไม่ป๊อดขึ้นมาอีกนะ” ขุนพลเอ่ยดัก เมื่อเห็นท่าทางลุกลี้ลุกลนของคนตรงหน้า
“ไม่ มี ทาง ค่ะ” น้ำขิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงชัดถ้อยชัดคำ เพราะไม่อยากเสียหน้า แต่ว่าความจริงในใจเธอตอนนี้กำลังฟุ้งซ่านเหลือเกิน
‘ (T^T) ’
‘จู่ๆ ก็จะได้เสียตัวเฉยเลยตรู’
เจ้านายจอมโหด กำลังโกรธอะไรฉันอยู่นะ!
EP 1
จุดเริ่มต้น
..................
“อึก!（＞﹏＜）” น้ำขิงได้แต่หลับตานิ่ง นั่งกำสองมือที่ประกบกันเอาไว้แน่น ในขณะที่กำลังถูกเจ้านายหนุ่มไซร้ซอกคอของเธอ ตอนนี้เธอนั่งนิ่งอยู่บนโต๊ะทำงานของเจ้านายหนุ่มราวกับรูปปั้นหิน
จุ้บ...
จุ้บ...
แผล็บ
“อึก! คะ คุณขุนพลคะ” น้ำขิงสะดุ้งเมื่อจู่ๆ ก็สัมผัสได้ถึงความสากจากลิ้นร้อนของชายหนุ่ม ตอนนี้เขากำลังลากไล้มันไปทั่วบริเวณลำคอของเธอ จนมันรู้สึกจักจี้ไปหมด ไหนจะไรหนวดคมของเขา ยามที่ถูไถใบหน้าไปมา ก็พานทำให้รู้สึกคันๆ
จุ้บ!
สงสัยนอกจากจุมพิตและโลมเลียจะยังไม่เพียงพอสำหรับชายหนุ่ม เพราะตอนนี้เขากำลังดูดเม้มเพื่อสร้างรอยคิสมาร์กสีแดงบนต้นคอของหญิงสาว
“อื้อ! เจ็บนะคะ” น้ำขิงโวยวาย ใบหน้าหวานแลดูเหยเกเพราะไม่เคยถูกทำอะไรแบบนี้มาก่อน จึงพยายามจะใช้มือดันคนตรงหน้าออก แต่ทว่า กลับถูกคนตรงหน้าฉกฉวยริมฝีปากไปอีกครั้ง
จุ้บ! จ้วบ....
“อื้อ!” ร่างบางส่งเสียงครวญครางออกมา เมื่อคนตรงหน้าทั้งดูดเม้มทั้งขบกัดริมฝีปากของเธอเพื่อให้เธอเปิดปากยอมรับลิ้นร้อนของเขาที่พยายามจะเข้าไปควานหาความหวานด้านใน
จุ้บ ๆ จ้วบ ๆ
ใช้เวลาไม่นานร่างสูงก็ทำให้น้ำขิงยอมเปิดริมฝีปากจนได้ รสจูบอันร้อนแรงทำเอาคนด้อยประสบการณ์ถึงกับร่างกายอ่อนยวบ สติที่มีก็พร่าเลือนไปหมดราวกับได้ดื่มของมึนเมาเข้าไป
‘ทะ ทำไมถึงจูบเก่งขนาดนี้กันนะ’
‘ต้องมีแฟนมาหลายคนแล้วแน่ ๆ เลย’ น้ำขิงได้แต่พึมพำในใจด้วยสติอันน้อยนิดที่มี และเพราะถูกชักจูงด้วยรสจูบ เธอจึงไม่ทันได้รู้ตัวเลยสักนิดว่าใครบางคนกำลังปลดกระดุมเสื้อของเธออยู่ในตอนนี้ ซึ่งมารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่คนตรงหน้าผละจูบออกไปแล้ว และเขากำลังจ้องมองเธอด้วยสายตาวาววับ
แปร๊ด!
“อ๊ะ!”
น้ำขิงอุทานด้วยความตกใจ เมื่อมองสำรวจร่างตัวเองเพราะเห็นเขาเอาแต่มองเธอนิ่ง เมื่อเห็นว่าตอนนี้เสื้อของเธอได้ถูกปลดกระดุมออกจนหมด เผยให้เห็นบราเซียสีดำไร้ลวดลาย ที่กำลังกอบกุมเนินนุ่มนิ่มขนาดพอดีเอาไว้ เพียงเท่านั้นใบหน้าสวยก็ร้อนฉ่าขึ้นมา เธอรีบใช้มือกอบกุมชายเสื้อมาปิดเอาไว้อย่างรีบร้อน แต่ทว่า มีหรือที่คนแกะออกไปจะยอมให้เธอปิดบังสิ่งน่ามองตรงหน้าได้
หมับ!
มือเล็กทั้งสองข้างของน้ำขิงถูกขุนพลจับรวบเอาไว้เหนือศีรษะ ก่อนที่ร่างเล็กจะถูกดันให้นอนราบลงไปบนโต๊ะทำงาน ตามด้วยร่างสูงที่คลานมาคร่อมทับให้เธออยู่ใต้อาณัติของเขา ดวงตาคมกวาดมองใบหน้าสวยที่ชวนให้หลงใหลในยามนี้ที่แดงซ่านลามไปถึงใบหู ก่อนที่สายตาของเขาจะเลื่อนลงไปมองยังเนินนุ่มนิ่มด้วยสายตาแวววับอย่างไม่ปิดบัง
‘ใช่หรือเปล่า นี่ใช่เจ้านายสี่ตาจอมโหดจริงๆ หรือเปล่า (T^T) ’ น้ำขิงครวญครางในใจ เพราะตอนนี้เจ้านายที่เธอคิดว่ารู้จักมาตลอดห้าปี เหมือนกลายร่างเป็นคนที่เธอไม่เคยรู้จักมาก่อน คนที่คิดว่าเนิร์ด และไร้สีสัน แต่ทว่าในยามที่ปลดเปลื้องทุกพันธนาการออก กลับดูฮ็อตได้ขนาดนี้ ยิ่งรอยสักที่หน้าท้องของเขา มันยิ่งทำให้รู้สึกวูบวาบขึ้นมาแปลก ๆ
‘ทำไมคนที่มักจะมองกันด้วยสายตาเย็นชาเหมือนโกรธกันตลอดเวลา และก็พูดจาแดกดันทุกครั้งที่ขอลากลับก่อนเวลางานเพราะมีนัดทำธุระ ถึงกลับมองฉันด้วยสายตาวาววับ ราวกับสัตว์ที่กำลังจะตะครุบเหยื่อด้วยนะ’
ฟึบ
“อึก...อื้อ!” ร่างบางที่ถูกมือหนาจับตรึงข้อมือไว้กับโต๊ะส่งเสียงอื้ออึงออกมาเบาๆ เมื่อมือหนาค่อย ๆ บีบเคล้นหน้าอกของเธอ
‘จะ จับแล้ว มะ มือเรียวสวยที่มีเส้นเลือดนูนขึ้นมาที่ฉันชอบ กะ กำลังบีบหนองโพของฉันอยู่ในตอนนี้ อ๊ากกกก! น้ำขิงอยากจะเป็นลม’
‘ใจหนึ่งก็ไม่อยากเสียตัว แต่อีกใจก็อยากลอง แต่ก็กลัวว่าพรุ่งนี้จะมองหน้ากันยังไง แล้วจะทำงานต่อได้ยังไง แต่รอยสักสุดเท่ตรงหน้าท้องนั่นก็ดูน่าลูบเอามากๆ’
‘โซฮ็อตมากแม่.....นี่แหละที่เขาเรียกว่าฮ็อตเนิร์ดของแทร่ (T0T) ’า
น้ำขิงตอนนี้ราวกับคนเป็นไบโพล่า ความคิดในหัวของเธอตีกันจนยุ่งเพราะไม่รู้จะโฟกัสอะไรก่อนดี ก่อนที่สติที่กำลังกระเจิดกระเจิงจะถูกเรียกกลับมาเมื่อบราเซียของเธอถูกถลกดันไว้ขึ้นเหนืออก เหลือไว้เพียงซาลาเปาขาว ๆ เปลือยเปล่าสองลูก ที่กำลังชูชันเรียกสายตาให้คนมอง ซึ่งสภาพจิตใจของหญิงสาวที่รักนวลสงวนตัวถึงขนาดไปตรวจสุขภาพประจำปีก็ยังขอรีเควสให้หมอผู้หญิงเป็นคนทำให้นั้น ตอนนี้เรียกว่าอับอายจนแทบจะแทรกแผ่นดินหนีเลยทีเดียว
แผล็บ!
ทันทีที่ลิ้นร้อนได้จรดลงบนยอดอก ร่างบางก็สั่นสะท้านไปทั้งตัว ก่อนที่มือทั้งสองข้างที่ก่อนหน้านี้ถูกจับล็อกเอาไว้ จะถูกปล่อยให้เป็นอิสระในเวลาต่อมา เพราะร่างสูงต้องการใช้มือของเขาในการกอบกุมบีบขยำเนินเนื้อนิ่มแทนในขณะที่ดูดเม้มมันไปด้วย
จุ้บๆ จ้วบ
“อึก! อื้อ” น้ำขิงรู้สึกทรมาน และไม่รู้ว่าจะหาอะไรมาช่วยระบายความทรมานที่มีอยู่ในตอนนี้ดี จึงคว้าสิ่งที่อยู่ใกล้มือที่สุด นั่นก็คือผมสีดำขลับของชายหนุ่มนั่นเอง
จุ้บๆๆ จ้วบๆ
“อึกๆ อื้ออ จักจี้ อื้อ!” น้ำขิงครวญคราง มือบางก็จิกขยุ้มผมของเจ้านายหนุ่มอย่างไม่เกรงใจ
‘นะ นุ่มลื่นมือดีจัง’
ในขณะที่น้ำขิงยังคงเพลิดเพลินกับการสัมผัสเส้นผมของเจ้านายหนุ่ม จู่ ๆ ขาเรียวทั้งสองข้างของเธอก็ถูกจับตั้งชันขึ้น โดยมีร่างสูงแทรกตัวไปกั้นกลางเอาไว้
ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก
หัวใจดวงน้อยเต้นระรัว เมื่อร่างสูงผละออกไปจากเนินอกของเธอเพื่อปลดซิปกางเกงตัวเอง และทันทีที่กางเกงสแล็คสีดำราคาแพงถูกถลกลง อะไรบางอย่างก็ชูชันขึ้นมาแทน ซึ่งภาพตรงหน้าทำเอาน้ำขิงตาโตด้วยความตกใจ
ฟึบ
‘อภิ มหึมา มหา อนาคอนดา!’
‘ลาออก’
‘พรุ่งนี้น้ำขิงจะลาออก แงงงงงง’
‘ถ้าโดนเจ้านั่นเข้าไป นะ น้ำขิงต้องตายแน่ ๆ’
เมื่อน้ำขิงได้เห็นสุดยอดความเป็นชายของคนตรงหน้าเต็มตา สัญชาตญาณก็บอกกับเธอว่าต้องหนี หญิงสาวจึงตัดสินใจแล้วว่าต่อให้ต้องลาออกจากงานเธอก็จะทำ เพราะเธอไม่อยากถูกเจ้าอนาคอนด้าตรงหน้าฉกตาย
พรึ่บ!
ร่างบางพยายามจะพลิกตัวหนี แต่ทว่าร่างสูงดันไวกว่า เขาจับกดเธอเอาไว้กับโต๊ะอีกครั้ง จนเธอไม่สามารถขยับไปไหนได้
“ไหนบอกจะไม่ป๊อด?” เสียงทุ้มเอ่ย ก่อนจะยกยิ้มร้ายที่มุมปากราวกับกำลังดูถูกคนใต้ร่าง
“กะ ก็ (￢﹏ ￢メ) ” น้ำขิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก ก่อนจะเหลือบมองเจ้าอนาคอนด้าที่กำลังทิ่มท้องของเธออยู่ในตอนนี้ เมื่อร่างสูงเห็นท่าทางของน้ำขิง จึงเข้าใจได้ทันที ว่าอะไรที่ทำให้จู่ๆ หญิงสาวก็ตื่นกลัวขึ้นมา
“หึ”
“กลัวงั้นหรอ?”
“อื้อๆ (◕_◕❀) ” น้ำขิงพยักหน้าหงึกหงัก เพราะคิดว่าคนตรงหน้าจะเมตตายอมปล่อยเธอไป
แต่ทว่า.....
ฟึบ
จู่ ๆ การมองเห็นของเธอก็ดับลงเพราะฝ่ามือใหญ่ ร่างสูงเอามือปิดตาของเธอเอาไว้ ทำให้การมองเห็นถูกตัดขาด
“ที่นี้ ก็ไม่ต้องกลัวแล้วใช่มั้ย”
‘ค่อยสบายใจขึ้นมาหน่อย…เฮ้ย! ไม่ใช่สิ นี่มันคนละประเด็นแล้วนะ (T^T) ’
หลังจากที่น้ำขิงถูกปิดตา เธอก็ไม่รู้เลยว่าตอนนี้ร่างสูงกำลังทำอะไรอยู่ นั่นยิ่งทำให้ประหม่าขึ้นไปอีก จนกระทั่งแพนตี้ตัวบางที่สวมถูกถอดออกไป และ อะไรบางอย่างกำลังพยายามดุนดันอยู่กลางกายของเธอ
“อึก!” น้ำขิงรับรู้แล้วว่าอะไรกำลังพยายามแทรกกายเข้ามาในตัวเธอ พลันเกิดรู้สึกเกร็งขึ้นจนเผลอกัดริมฝีปากตัวเองจนแน่น
“อย่าเกร็ง เดี๋ยวเจ็บ”
นั่นคือคำพูดสุดท้ายที่น้ำขิงจำได้ หลังจากนั้นเธอก็ได้ยินแค่เสียงครางราวกับสัตว์ร้าย และเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดของโต๊ะทำงานเท่านั้น
..................................
เพิ่มลงคลัง+คอมเมนต์+ไลค์
= กำลังใจ(◕‿< ❀ )
เจ้านายจอมโหด กำลังโกรธอะไรฉันอยู่นะ!
EP 2
ความสัมพันธ์ลับ ๆ
..................
‘เรื่องแค่นี้ก็ยังทำพลาดได้’
‘ไม่ทราบว่าใบปริญญาของคุณน่ะ.....ซื้อมาหรือเปล่าครับ’
เฮือก!
ร่างบางสะดุ้งตื่นทันที หลังจากเพิ่งจะงีบหลับไปได้ไม่นาน เมื่อฝันถึงความทรงจำอันเลวร้ายยากจะลืม มันคือประสบการณ์ที่เรียกว่าโหดร้ายที่สุดสำหรับน้ำขิง ในสมัยที่เพิ่งเข้ามาทำงานที่บริษัทเมื่อห้าปีก่อน ซึ่งคนที่เป็นผู้มอบฝันร้ายให้แก่เธอ ก็คือเจ้านายหนุ่ม ที่ตอนนี้กำลังยืนจิบไวน์อย่างสบายอารมณ์ต้อนรับแสงแดดยามเช้า อยู่ที่นอกระเบียงคอนโดหรูของเขา ด้วยท่าทางชิล ๆ ใบหน้าหล่อยังคงสดใส ทั้งๆ ที่ไม่ได้นอนมาทั้งคืน ตรงข้ามกับน้ำขิง ที่แทบจะกระดิกตัวไม่ได้ เพราะร้าวระบมไปทั้งตัว โดยเฉพาะน้องสาวของเธอ น้ำขิงถูกเจ้านายหนุ่มเล่นงานทั้งคืน จนน่วมไปทั้งตัว เขากอดรัดเธออย่างดุเดือดราวกับสัตว์ร้ายก็ไม่ปาน เพราะเหตุนั้น การที่จะไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะหยิบน้ำดื่มมันก็เป็นเรื่องธรรมดา
‘ไม่คิดเลยว่าคนที่ภายนอกดูเคร่งเครียด และเงียบขรึมแบบเขา’
‘เวลาอยู่บนเตียงจะกลายเป็นคนละคนขนาดนี้’ และเพียงแค่คิดถึงเรื่องเมื่อคืน ใบหน้าของน้ำขิงก็เห่อร้อนขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ และ เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าที่กำลังเดินเข้ามาในห้อง น้ำขิงก็รีบหยิบผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวเองเอาไว้ทันที
ตึก ตึก ตึก.....
เสียงฝีเท้าหยุดลงตรงข้างเตียง ก่อนที่เตียงนุ่มจะยวบลงตามน้ำหนักของใครบางคน
สวบ สาบ
ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก
หัวใจดวงเล็กเต้นแรง ตอนนี้เธอไม่กล้ามองหน้าเจ้านายหนุ่มตรง ๆ เลย และยิ่งไม่รู้ว่าจะเอายังไงต่อไปดี
“ไม่ต้องแกล้งหลับหรอก” เสียงทุ้มดังขึ้น ก่อนที่ผ้าห่มที่น้ำขิงใช้คลุมตัวอยู่จะค่อยๆ ถูกดึงออก
“ปะ เปล่านะคะ ไม่ได้แกล้งหลับ” น้ำขิงเฉไฉแก้ตัว และ พยายามจะดึงผ้าห่มจากมือหนาคืน ทั้งสองจึงยื้อยุดกันไปมา แต่ทว่ามีหรือที่จะสู้แรงคนตรงหน้าได้
“น้ำขิงอยากกลับบ้านค่ะ” น้ำขิงอ้อมแอ้มเอยไม่ยอมมองสบตากลับคนตรงหน้า
“กลับไหว?” ร่างสูงเอ่ย น้ำเสียงของเขาราวกับจะบอกว่า สภาพเป็นแบบนี้แล้วยังมีปัญญาจะกลับบ้านอีกหรออย่างไงอย่างงั้น
“ไหวค่ะ” น้ำขิงเอ่ยเสียงชัดถ้อยชัดคำ สิ่งที่เธอเกลียดที่สุดคือ การดูถูก และความพ่ายแพ้ และ เพราะว่าเธอมีนิสัยเช่นนี้ ถึงยังสามารถทนทำงานกับเจ้านายจอมโหดปากมอมได้นานถึงห้าปี ทั้งๆ ที่ถ้าเป็นคนอื่นก็คงลาออกไปตั้งนานแล้ว
“งั้นแสดงว่าดีขึ้นแล้วสินะ”
“ตรงนั้นน่ะ” ร่างสูงเอ่ยด้วยน้ำเสียงน่าหมั่นไส้จนน้ำขิงแทบอยากจะเอานิ้วทิ่มไปที่ลูกตาทั้งสองข้างของเขาที่เอาแต่มองเธอด้วยสายตาลามก
“หายแล้วค่ะ”
“น้ำขิงอยากกลับบ้าน.....อ๊ะ!” ยังไม่ทันจะเอ่ยจบประโยค จู่ๆ เจ้านายหนุ่มก็กระโดดขึ้นเตียงมาคร่อมเธอเอาไว้เสียอย่างนั้น
“ (⊙﹏⊙) ”
“คะ คะ คะ คุณขุนพล จะทำอะไรน้ำขิงอีกคะ!?” น้ำขิงละล่ำละลักเอ่ยด้วยความร้อนรน
“ก็คุณบอกว่าหายแล้วไม่ใช่หรอ” ใบหน้าหล่อภายใต้กรอบแว่นตอนนี้ไม่สามารถซ่อนความร้ายกาจไว้ได้เลยแม้แต่น้อย ซึ่งแววตาแบบนี้ของเขาน้ำขิงจำมันได้ดี เพราะมันคือแววตาของนักล่าทีเธอเห็นมาทั้งคืน
“ละ แล้วมันยังไงคะ”
“คุณขุนพลจะมาคร่อมน้ำขิงทำไม” น้ำขิงเอ่ยในขณะใช้สองมือพยายามผลักหน้าอกแกร่งของคนตรงหน้า
“หายแล้ว.....ก็แปลว่าทำต่อได้ไง” ร่างสูงเอ่ยด้วยท่าทางเป็นธรรมชาติ ก่อนจะใช้นิ้วเขี่ยสายเสื้อซับในสีขาว ที่น้ำขิงกำลังสวมอยู่เบาๆ จนสายเสื้อตกลงมาที่ไหล่
“มะ ไม่ได้ค่ะ”
“พอได้แล้วนะคะ มะเมื่อคืนก็รังแกน้ำขิงไปทั้งคืนแล้ว!” น้ำขิงตาลีตาเหลือกเอ่ย
“รังแกอะไรกัน...ทั้ง ๆ ที่เราสนุกด้วยกันแท้ๆ”
จุ้บ
ร่างสูงก้มลงมาจุมพิตที่หัวไหล่บางเบาๆ เพียงเท่านั้นใบหน้าใสก็ขึ้นสีแดงระเรื่อลามไปจนถึงใบหู
“มะ ไม่ค่ะ นะ น้ำขิงไม่ได้สนุก” น้ำขิงพยายามปฏิเสธ ถึงแม้ลึกๆ ในใจจะรู้สึกตรงกันข้ามกับที่พูดก็ตาม
“ไม่สนุกงั้นหรอ?”
“พูดแบบนี้ผมรู้สึกเสียหน้ายังไงไม่รู้สิ”
“แค่นี้ยังทำให้ผู้หญิงสนุกไม่ได้.....แล้วจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนกัน”
‘ก็เอาไว้บนคอนั่นแหละค่ะ (T^T) ’
“แบบนี้ก็ยิ่งต้องแก้ตัวเข้าไปใหญ่เลย”
“ผมจะทำ.....จนกว่าคุณจะบอกว่าพอใจเลยดีมั้ย” ชายหนุ่มเอ่ยด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ ในขณะที่มือกำลังพยายามเลื่อนเข้าไปในเสื้อของน้ำขิง
“มะ ไม่เอาค่ะ”
“น้ำขิงไม่อยากทำแล้ว!” น้ำขิงรีบส่ายหน้าปฏิเสธ
“แต่ผมอยากทำนี่ (^^) ” คนตรงหน้าเอ่ย ก่อนจะส่งยิ้มร่าหน้าไม่อายกลับมาให้
“ทำไมค่ะ?”
“ทำไมต้องอยากทำกับน้ำขิงด้วย” น้ำขิงตัดสินใจเอ่ยถาม เพราะไม่เข้าใจ ว่าเพราะอะไร ทำไมเจ้านายที่เอาแต่ดุด่าเธอมาตลอดห้าปี และไม่เคยพูดดีกับเธอเลยสักครั้ง ถึงจะมาอยากมีเซ็กส์กับเธอขนาดนี้ ถ้าบอกว่าเพราะต้องการสั่งสอนที่เธอแอบด่าเขาลับหลังล่ะก็ อย่างนั้นเขาก็คงต้องมีเซ็กส์กับคนทั้งบริษัทแล้วแหละ
“.....................” ร่างสูงเงียบไปเมื่อได้ฟังคำถาม
พลันเกิดเดดแอร์ขึ้นมาชั่วขณะ และวูบหนึ่ง น้ำขิงสัมผัสได้ถึงความวูบไหวในแววตาของเขา แต่ก็เพียงแค่วูบเดียวเท่านั้น
ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก
จู่ๆ หัวใจดวงเล็กก็เต้นแรงขึ้นมาในขณะรอฟังคำตอบ
“เพราะสะโพก”
“ผมชอบสะโพกของคุณ”
“ (⊙□⊙ ) ” คำตอบของเขาทำเอาน้ำขิงสตั้นไปทันที
‘What! สะโพกของฉัน’
หลังจากวันนั้น ความสัมพันธ์ลับๆ ที่แสนเร่าร้อนของน้ำขิง และ เจ้านายหนุ่มก็ได้เริ่มต้นขึ้น เป็นความสัมพันธ์ที่ ไม่มีข้อผูกมัด ไม่มีชื่อเรียก แต่มีโค้ดเนมลับๆ ว่า…..
วันนี้ก็ทำโอทีด้วยนะ
