ใต้แสงไฟสีเหลืองนวลสลัวจากแชนเดอเลียร์ราคาแพงในห้องเพนท์เฮ้าส์สุดหรูชั้นบนสุดของตึกสูง36ชั้นใจกลางกรุงเทพมหานคร
ร่างบางย่ำก้าวอย่างเชื่องช้าตามหลังชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งกำยำผู้ซึ่งกำลังได้ชื่อว่าเป็น ลูกค้า นัยน์ตากลมโตสีน้ำตาลเข้มฉายเพียงแววเฉยชาไร้ความรู้สึก นี่เป็นครั้งแรกแต่เธอไม่นึกหวาดกลัว คำสอนต่างๆนานาของมาดามเลอสรวงเจ้าของโมเดลลิ่งชื่อก้องในทางสวาทลับเธอเพียงพยักหน้ารับแต่เชื่อเถอะว่าจำไม่ได้ทั้งหมด แท้จริงเธอไม่อ่อนหวาน เธอฉอเฉาะไม่เป็น เธออ้อนไม่เก่ง แต่หากที่กล่าวมามันเป็นสิ่งดึงดูดเงินเธอจะทำ
“เดี๋ยวฉันจะอาบน้ำก่อน ถ้าเธออยากอาบบ้างมีห้องน้ำในห้องนอนอีกห้อง เดินตรงไปทางนี้”
ชัชชน พูนสิงห์ นักธุรกิจหนุ่มฉายาเจ้าพ่อกระดานหุ้น หล่อ รวย ดีกรีทายาทเครื่องดื่มชูกำลังยี่ห้อดังวัย 27 ปี เป็นคนเช่าชื้อเธอมา กติกาเดิมคือเขาต้องการสาวบริสุทธิ์ สวย น่ารัก หุ่นดี มาเป็นนางบำเรอชั่วคราวในสัญญา 1 ปีด้วยเงินจำนวนที่เรียกว่าสูงลิ่ว
ได้ยินว่าเขาเป็นคนเงียบขรึมไม่ค่อยพูด สุภาพในระดับหนึ่ง ช่างเลือกและเจ้าสำอางเป็นที่สุด
แต่ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตามที่เลือกเธอมา ถึงแม้เป็นคนแก่อ้วนลงพุงตัวเหม็นพิการหรือพวกโรคจิตวิปริตโยธกาก็ไม่อิดออด เธอต้องการเงิน!
“ใช้ผ้าขนหนูในห้องน้ำได้เลยใช่ไหม?.....คะ ”
ร่างบางวางกระเป๋าแบรนด์เนมราคากลางๆลงบนโซฟาเดินหายไปตามทางเดินที่เขาบอก พักหนึ่งก็เดินกลับมาที่ห้องนั่งเล่นอีกครั้งพร้อมประโยคเมื่อครู่ด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย คงเพราะไม่ค่อยได้ คะ ขา กับใครจึงไม่แปลกที่เธอจะไม่ชิน
นาทีนั้นร่างสูงกำลังขยับสองแขนถอดสูทราคาแพงขนาดพอดีตัว หุ่นทรงสมาร์ตมีกล้ามเนื้อแข็งแรงโอบท่อนแขน เห็นชัดเป็นลอนเมื่อเขาสลัดสูทตัวหนาพ้นแล้ว
ดวงตาสุขุมนุ่มลึกปรายมองใบหน้างามแต่ไร้ความรู้สึกขณะครางอืมตอบรับเบาๆ
ผู้หญิงคนนี้มีเสน่ห์พิลึกพิกลจนดูพิเศษ โดยเฉพาะดวงตา ใบหน้ายิ้มยากและท่าทางเย่อหยิ่งเหนือมนุษย์ทั้งที่เธอเป็นเพียงผู้หญิงมีค่าตัวยอมขายศักดิ์ศรีแลกเงิน
ชัชชนยอมรับว่านางบำเรอที่ตนพึ่งไปรับมาสวยมาก ผิวพรรณก็ดีขาวเนียนแทบหาจุดตินอกร่มผ้าไม่เจอ แพขนตาหนางอนรับดวงตากลมสีน้ำตาลเข้มคล้ายบาร์บี้ จมูกเรียวโด่งเป็นสันไร้ซิลิโคนบนใบหน้ารูปไข่ ปากกระจับแลดูอวบอิ่มมีมิติ อีกหุ่นทรงกระแทกตาโดยเฉพาะหน้าอก ขอนิยามว่าตุ๊กตายางมีชีวิต เขาเลือกเธอจากรูปในขั้นตอนแรกและเมื่อได้เจอตัวจริงยิ่งรู้สึกว่าเธอน่าค้นหากว่าปกเป็นไหนๆ
ถ้าถูกใจไม่มีคำว่าแพง...
ถึงมันจะแค่เซ็กส์แต่ชัชชนเป็นคนกินยาก ไม่ใช่อะไรก็ได้ทว่าต้องพรีเมี่ยมจึงยอมหยิบเข้าปาก
ผู้หญิงสวยเดี๋ยวนี้หาฟรีง่าย ยิ่งเป็นชายหนุ่มรูปร่างหน้าตาดีโปรโฟล์หรูระดับทายาทตระกูลพูนสิงห์ผู้มีแม่เป็นถึงหม่อมหลวงด้วยแล้วยิ่งง่ายเข้าไปใหญ่
ทำไมต้องซื้อ?
ก็เพราะหาของดีๆเองไม่ได้ เขาไม่ชอบจีบผู้หญิงและไม่คิดเสียเวลา จะให้นัดเดตลูกเพื่อนพ่อหลานเพื่อนแม่แบบนั้นยิ่งไม่มีคิวอยู่ในตารางชีวิต แต่เขาขาดเซ็กส์ไม่ได้ วันเดียวก็ไม่ได้ดังนั้นจึงต้องซื้อ.....
ติ๊ง!
หลังอาบน้ำชำระร่างกายแล้วเสร็จ มียอดเงินจำนวนหกหลักเด้งเข้ามาในบัญชีของโยธกา มันคือเงินเดือนล่วงหน้าที่ทางโมเดลลิ่งโอนมาให้กอดไว้ก่อน เธอจะได้มีกำลังใจทำงานเพื่อเงินในเดือนต่อๆไปจนครบ1ปี
แสงจากสตริปไลท์สีเหลืองนวลตามผนังทางเดินที่เชื่อมระหว่างห้องนอนเล็กกับห้องนอนใหญ่คล้ายเยาะเย้ยหัวใจดวงน้อยว่าตอนนี้เธอกำลังจะกลายเป็นโสเภณีอย่างสมบูรณ์แล้ว
แต่ช่างมันประไร!
ร่างบางในชุดเสื้อคลุมอาบน้ำสีขาวสะอาดเดินตรงเข้ามาภายในห้องนอนใหญ่ที่เปิดประตูรออยู่ สีหน้าของเธอไม่ยี่หระแม้เห็นว่าลูกค้าหนุ่มนั่งเปลือยท่อนบนท่อนล่างใส่เพียงบ๊อกเซอร์ตัวบางสีเทาพิงหัวเตียงอยู่
ปรายตามองหน้าเขาอย่างไม่เขินอายบอกเป็นนัยว่าพร้อม ไม่ใช่หื่น หิว หรือกระหายแค่พร้อม
ชายหนุ่มจึงหยิบยื่นแก้วบอร์โดที่มีไวน์แดงชั้นดีในปริมาณเหมาะสมให้แก่เธอ
หญิงสาวก้าวเข้าไปรับมันแล้วยกขึ้นจิบช้าๆด้วยท่วงท่าสง่างาม
คล้ายว่าความนุ่มละมุนของน้ำผลไม้หมักราคาแพงถูกใจ? จึงมีรอยยิ้มจางๆตรงมุมปากกระจับ
รอยยิ้มแบบนั้นพอใจอย่างงั้นหรือ? เขาพึ่งเคยเห็นผู้หญิงยิ้มแบบนี้
“ชอบเหรอ?”
“......” เธอพยักหน้าแค่เล็กน้อยแล้วดื่มมันอีกนิดหน่อย
มีใบรับรองแพทย์ตามระเบียบการของโมเดลลิ่งมาดามเลอสรวงว่าโยธกายังเป็นสาวบริสุทธิ์ ไม่มีโรคติดต่อร้ายแรงหรือโรคประจำตัวอื่นๆ และเธอก็ยังเด็กอายุแค่22ปีเท่านั้น แต่ทำไมท่าทางดูไม่เหมือนนกน้อยที่พึ่งเผชิญโลกกว้าง
ไม่มีแววหวาดหวั่นในดวงตากลม ไม่มีท่าทางประหม่าทั้งที่กำลังจะนอนกับผู้ชายแปลกหน้า อันที่จริงถึงเขาจะหน้าตาไม่น่ารังเกียจแต่เธอก็น่าจะเกร็งบ้างกลับไม่
หญิงสาวค่อยๆขยับด้วยท่าทางงดงามนั่งลงบนเตียงใกล้เขาแล้วยื่นแก้วมา...ขอชน
อย่างว่าเธอเป็นผู้หญิงที่ดูมีเสน่ห์แบบแปลกๆ
ที่ผ่านมาชัชชนซื้อผู้หญิงบำเรอกามค่อนข้างเยอะ สังเวียนรักเคยมีบ้างแฟนแบบเป็นตัวเป็นตนแค่ไม่กี่คน แต่คบใครไม่เคยเกิน7เดือนก็เลิกเพราะนิสัยขี้เบื่อ ทว่าสังเวียนกามเขาช่ำชอง จึงรู้ว่าผู้หญิงมีหลายประเภท บางคนเก่งกล้าลีลาเด็ด บางคนขี้อายจนน่าเบื่อ บางคนคลั่งเซ็กส์ขั้นซาดิสม์ บางคนเจ้ามารยา สาวบริสุทธิ์ก็ใช่จะไม่เคยเล่น เขาคือนักล่าโดยเฉพาะช่วงวัยที่ยังเป็นนิสิต
จากประสบการณ์ตรงโยธกาเลยดูไม่ค่อยเหมือนใครและไม่มีใครเหมือน
“เชียร์สสสส์...” ชนแก้วกับเธอเบาๆ ดวงตาหวานฉ่ำแววเจ้าชู้เน้นจับจ้องใบหน้างามขณะยกแก้วไวน์ขึ้นจิบ
“ขอเติมอีกได้ไหม?” เพียงกระพริบตาไวน์ในแก้วของเธอก็หายไป
เขาจึงเอื้อมไปหยิบขวดไวน์บนโต๊ะข้างเตียงมาเทใส่แก้วที่เธอถืออยู่
“ยาหยี ชื่อเล่นจริงๆหรือว่านามแฝง?”
“มาดามเลอสรวงเก็บรวบรวมข้อมูลฉันยันชื่อโรงเรียนอนุบาล คงไม่จำเป็นต้องปิดหรือมีนามแฝงอะไรหรอก” ตอบแล้วกระดกพรวดเดียว ไวน์ในแก้วที่เขาพึ่งรินให้จึงหมดเกลี้ยงอีก
จะว่าอยากย้อมใจก็ไม่ใช่ท่าทางของเธอหาได้ตื่นเต้นหรือหวาดกลัวการขึ้นเตียงกับเขาสักนิด หรือว่ากำลังเล่นละคร? คงไม่ หรือกระสัน? ก็คงไม่
******ติดตามนักเขียนได้ทาง เพจเฟสบุ๊ค : ซูราสต้า Zurasata Writer
ชายหนุ่มวางขวดไวน์และแก้วของตนบนโต๊ะ จากนั้นมือหนาก็เกี่ยวก้านแก้วบอร์โดจากมือหญิงสาว
แหวนทองคำขาวที่นิ้วกลางกระทบแก้วเล็กน้อยบังเกิดเสียงแผ่วเบา หากดังก้องกังวานลั่นโสตประสาทจนต้องกระพริบตาถี่ๆขับไล่ แพขนตางอนไหวลู่ขึ้นลงแสดงถึงความประหม่าเล็กน้อยเกือบปานกลาง
ในที่สุดเธอก็แสดงออกในสิ่งที่เขาต้องการเห็น ชัชชนจ้องมองกิริยานั้นอยู่ตลอดแม้ในตอนที่แขนวาดไปวางแก้ว
“ต่อไปเรียกฉันว่าคุณเทมป์” เสียงนุ่มทุ่มถูกเปล่งออกมา
ขณะมือหนาจับเชือกชุดคลุมสีขาวค่อยๆดึงมันช้าๆ
ใบหน้างามมองเบือนไปด้านข้างก้มหลบเล็กน้อย สองมือเรียวเย็นชื้นโดยอัตโนมัติพร้อมกันนั้นหัวใจพลันสั่นไหว เมื่อเขาเปลื้องเสื้อคลุมลงมาตามไหล่บอบบาง ค่อยๆเผยเนินหน้าอกคัพซีใต้บราเชียร์สีโอลด์โรส
ลมหายใจอุ่นเคล้ากลิ่นองุ่นหมักผ่อนออกมาแผ่วเบา พ่วงแก้มขาวเนียนแดงระเรื่อขึ้นอาจเพราะขวยเขินบวกฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่เธอพึ่งกระดกเหมือนสามล้อถูกหวย สองมือเรียวขยับยกขึ้นช้าๆหลังจากพ้นชายเสื้อคลุมตัวโครง
ทีแรกชัชชนคิดว่าเธอจะยกมือขึ้นปิดเนินหน้าอกเพราะอาย แต่ไม่ใช่! เธอยกขึ้นกอดคอเขานั่งคุกเข่าดันหน้าอกประชิดเข้ามา
เป็นเขาเองที่ใจเต้นแรงในตอนนี้ สาวบริสุทธิ์ไม่เคยผ่านมือชายมากว่า22ปี ใจกล้าไม่เบา แอบเผลอหลงตัวเองได้รึเปล่าว่าไอ้เราก็น่ากินใช่เล่น ขายตัวให้เขาได้เงินด้วยได้ฟินกับผู้ชายเพอร์เฟคด้วยมีแต่ได้ไม่มีเสีย คงไม่แปลกหรอกที่เธอจะแปลก
ดีเหมือนกันชอบแบบนี้ครั้งแรกก็ดูเข้าขากันดีไม่โยกโย้เล่นตัว มีแววอยู่กันยาวและถ้าเกิน7เดือนอาจต้องให้โบนัสเธออย่างงามทีเดียวเพราะคนอย่างชัชชนเลี้ยงเด็กไม่เคยเกิน4เดือนสักราย
“หุ่นดีนะ” เสือเมืองใหญ่เวลาแสยะยิ้มมุมปากยิ่งดูเจ้าเล่ห์
มือหนาลูบอยู่ช่วงเอวกิ่วอ้อยอิ่ง ตามองชื่นชมความงามที่พระเจ้าตั้งใจปั้นเสก พิจารณาทั่วเนินขาวอวบล้นทะลักจากขอบบราเชียร์ขณะปลดตะขออย่างช่ำชอง ลูบไล้บ่าบอบบางเลื่อนสายเส้นเล็กๆที่สามารถยืดหดได้ลงคลอเครียท่อนแขนเรียว
อีกฝ่ายยกมือจากคอหนาให้ความร่วมมือเป็นอย่างดีจนบราเชียร์ลูกไม้ร่วงลงบนเตียง ฝืนใจกล้าโอบกอดคอล่ำไว้อีกครั้งพร้อมตวัดสายตาแสดงออกว่าสมยอมให้ค่ำคืนนี้ดำเนินต่อไปตามแต่ใจผู้จ่าย
แม้เนื้อกายสั่นสะท้านเพราะหวั่นไหวเมื่อต้องเผชิญความรู้สึกแปลกใหม่ ทว่าปอดแหกเกินกว่าจะคาดหวังไปไกลเพราะผู้ชายตรงหน้าคมคายปานเทพบุตรและเพียบพร้อม
ตอนนี้ความต้องการของเธอคือ เงิน! หัวใจสะบักสะบอมที่เคยท้าชนพญามัจจุราชจนข้ามผ่านความตายมาแล้วไม่มีพื้นที่ให้สิ่งที่เรียกว่า “ความรัก” จึงไม่แปลกที่มันจะด้านชาลงทุกวันๆ
“อ๊า........”
ความงามอยู่ตรงหน้าฝืนข่มใจก็ใช่เรื่อง ปากเปียกครอบครองยอดถันสีหวานพะเน้าพะนอ ขณะที่สองมือกอบกุมนวดคลึงไปตามอารมณ์
ร่างบางแอ่นยกช่วงเนื้ออวบขึ้นต่อสู้ความซ่าน ใจแทบขาดเพราะถูกดูดดุนอย่างโหยหิว
“น้องนมหวาน...”
ดวงตามากเล่ห์กลมองใบหน้างามเมื่อเงยขึ้น
โยธกาหน้าแดงกร่ำหลิ่วตาปรือมองตอบ พยายามซ่อนความอายเพื่อให้เขาพอใจ แต่ซ่อนไม่มิด
เธอยังไม่เคย จะแสร้งใจกล้าหน้าด้านได้มากเท่าไหร่ เปอร์เซ็นต์ความร่านยังน้อยอยู่มาก
“คราวนี้ขอดูน้องหอยหวานหน่อยนะ”
เสียงแห่บพร่าคล้ายเย้าต้อนอ้อนสวาท ค่อยๆประคองร่างบางนอนราบลงบนเตียง บรรจงถอดซับในตัวบางจิ๋วอย่างเชื่องช้า ริบบิ้นผูกกล่องของขวัญแสนพิเศษยั่วยวนใจ ลุ้นทุกวินาทีว่าของข้างในจะเป็นอะไรถูกใจมากน้อยแค่ไหน กระทั่ง.....สองขาเรียวถูกดันยกขึ้นแนบลำตัว
สองลำเนาเนื้อขาวเนียนไร้ขนปิดสนิท โหนกนูนอวบอูมขนาดเต็มไม้เต็มมือ จาวด้านในสีสันสดฉ่ำน่าลิ้มลองแค่คิดก็รู้สึกละมุนลิ้นล่วงหน้า ดีสมราคาทุกกระเบียดนิ้วและตอนนี้เขาแทบคลั่งตายเพราะของสวยๆงามๆที่ว่า
“อ๊า........”
เสียงครางลอดไรฟันขาวสะอาดออกมาเบาๆทั้งสะดุ้งเมื่อลิ้นอุ่นแตะลงบนกลีบเนื้อฉ่ำใสสีพีช ในนาทีนั้นหญิงสาวต้องกลั้นหายใจด้วยความเสียวซ่านที่พึ่งเคยรู้สึก เป็นนานจึงค่อยๆผ่อน เพราะเขาไม่ยอมหยุดเธอจึงแทบขาดใจ....
เขาดูด เขาเลีย.......
เสียงตวัดลิ้นดังแจ๊ะๆขึ้นเมื่อหยดน้ำหวานใสพรั่งพรูออกมาล่อ กลไกในร่างกายกำลังทำงานตามความรู้สึกของผู้ถูกกระทำ
สุข ซ่าน เสียว สอดแทรกไปเยือนทุกอณูกาย มันทรมานทว่าไม่ได้ต้องการให้เขาหยุด
“อ๊อย....คุณคะ.....อ๊า.......”
“......” คนตัวใหญ่หลงไหลรสหวานจืดจนหัวปรักหัวปรำ ตวัดลิ้นเลียละเลียดกอบโกยน้ำหวานจากเกสรทุกหยดเข้าปาก ไม่พอยังดูดดื่มจากร่องพลอยรบกวนติ่งกระสันไม่หยุดหย่อน
ความรู้สึกนี้ช่างร้ายกาจ ครอบงำโยธกาจนไม่เหลือหนทาง ร่างบางสั่นสะท้าน เรียวปากสั่นระริกต้องขบเมมเอาไว้แต่สุดท้ายก็ปล่อยเผยอเพราะความเสียวเจียนจุกต้อนตีให้อ้าครางเสียงหลง
“อ๊า.....ไม่ไหวแล้ว คุณคะ ฉัน.....ไม่ไหว อือ....”
******ติดตามนักเขียนได้ทาง เพจเฟสบุ๊ค : ซูราสต้า Zurasata Writer
“อ๊า.....ไม่ไหวแล้ว คุณคะ ฉัน.....ไม่ไหว อือ....”
เนื้อนมคุณภาพเกรดพรีเมี่ยมคัดสรรโดยมาดามเลอสรวง ไม่ผิดหวังเลยที่เลือกใช้บริการหล่อน ชัชชนโงหัวขึ้น เช็ดปากเปียกด้วยหลังมือก่อนดึงบ๊อกเชอร์ตัวน้อยลงไปทางขาแล้วขวางมันทิ้งแบบไม่สนทิศ อารมณ์กระทิงหนุ่มคึกขั้นสุดพร้อมกระโจนเข้าทุบหม้อข้าวข้าวแกงเต็มแรง
ท่อนลำแข็งขืนขนาดเกินมาตรฐานองอาจจนน่าขยาด
หญิงสาวเลือกที่จะไม่มอง ขาเรียวอ้าค้างเอาไว้เพื่อให้เขากระทำตามใจอยาก
แพขนตางอนปิดสนิท ใบหน้าหวานขาวสะอาดเติมเพียงลิปสติกสีอ่อนให้ดูสดใส พึ่งสังเกตว่าเธอลบเครื่องสำอางจนเกลี้ยงเพราะแต่งหน้ากับไม่แต่งแทบไร้จุดต่าง
สวย....เซ็กซี่....น่ากิน.....
ถูไถท่อนเอ็นกลางกายแซะร่องฉ่ำแหย่ให้กลีบอ่อนไหวคุ้นเคย ครั้งแรกเขารู้ว่าผู้หญิงเจ็บจึงเตรียมเจลหล่อลื่นเอาไว้ แม้เวลานี้เต้ารับเปียกแฉะเพียงใดก็ไม่น่ารับไหว จังหวะนั้นบีบเจลใส่มือลวกๆปาดวนส่วนหัวบวมบานแล้วทาไปทั่วส่วนอ่อนไหวของหญิงสาว
“ครั้งแรกฉันขอสดนะ ไม่ต้องห่วงเลือดฉันสะอาด” พูดลอยๆขึ้นมา
ไม่เพียงไม่ได้ยินแต่โยธกากำลังหูอื้อ ทั้งร่างอ่อนระทวยให้ยกแขนยังไม่มีปัญญา ความรู้สึกเดียวที่รับรู้คือท่อนเนื้อขนาดคิงไซซ์ค่อยๆลุกล้ำร่องสวาทสีหวานเข้ามาอย่างเชื่องช้าโดยมีเจลหล่อลื่นนำพา
“อือ......”
เหมือนว่าของสงวนกำลังฉีกขาดออกจากกัน เจ็บ แสบ ทรมาน และซาบซ่านไปพร้อมด้วย ปากกระจับเปล่งเสียงครางทรมาน ปฏิกิริยาตอบสนองของร่างกายเป็นไปโดยอัตโนมัติคือพยายามผลักไส
แต่ทว่าไม่อาจต้านทานความต้องการที่กำลังสูงลิ่ว เขาดันทุรังจนในที่สุดก็สอดใส่ได้เต็มความยาว
น้ำตาไหลพราก.....เจ็บ.....ทั้งกายและใจ แต่สมยอมเพื่อเงินจนน่าสมเพชตัวเอง ในขณะที่ร่างกายกำลังขยับไหวเพราะโดนกระแทกกระทำ หญิงสาวเผยรอยยิ้มขณะหลับตา
มันคือรอยยิ้มเย้ยหยัน ให้แก่ความทุเรศของชีวิตในช่วงนี้ เพียงครู่หนึ่งใบหน้างามก็เหยเกไปเพราะความเสียวซ่านเล่นงาน
คนที่ลืมตาอยู่และกำลังตั้งหน้าตั้งตาหาความสุขใส่ตัวทันสังเกตเห็นรอยยิ้มนั้น แน่นอนเขาไม่เก็บเอามาใส่ใจเพราะตอนนี้อาการเหมือนคนเมายา แต่ไม่ได้เมายา สิ่งเดียวที่เขาต้องการคือร่องฟิตแน่นและหน้าอกอวบอั๋นกำเต็มมือ พูดง่ายๆก็เซ็กส์เท่านั้น....
“อ๊า.....ฟิตมาก.....”
แม้รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังเจ็บปวด เลือดเธอออกเขาก็เห็น มันเปื้อนอยู่ตามท่อนเอ็นเคล้าน้ำรักและเจลหล่อลื่นในยามดันเข้าออก แต่ชัชชนไม่คิดหยุดแถมใส่ไม่ยั้งเพราะกำลังจะถึงฝั่งฝันในไม่ช้า
แน่นอนว่าของสดใหม่ทั้งฟิตและแน่นจนเขาเองก็เจ็บ ยกแรกกินได้ไม่นานตามระเบียบอย่าไปคิดอะไรมาก สายแข็งอึดทนอย่างเขากอบโกยเงินที่จ่ายไปได้ครบทุกเม็ดแน่นอน
ไม่หลวมไม่เลิก...
“ทนหน่อย อีกนิดจะเสร็จแล้ว”
ร่างบางนอนครางเสียงแผ่ว เจ็บ...แต่เจ็บน้อยกว่าบาดแผลบางจุดที่เคยได้รับ หากเจ็บเท่านี้แลกกับเงินก้อนใหญ่ได้เธอยอม
ฟังดูสิ้นคิดไปหน่อยใช่ไหม? ไม่เป็นไรตอนนี้คิดได้เท่านี้จริงๆ ทางที่ง่ายและเร็วคือนอนอ้าขาแล้วครางบนเตียงกับผู้ชาย แขนขาก็มีทำไมไม่หาเงินทางอื่น? ใช่แขนขามีแต่ไม่มีสมอง เพราะสมองมันถูกเก็บเอาไว้คิดเรื่องอื่นที่สำคัญกว่าศักดิ์ศรี
“อือ......อ๊า!”
เสียงครางทุ้มดังในลำคอ หลังตั้งหน้ากระแทกกระทันร่องฉ่ำเฟ้นหาความสุขที่ต้องการกระทั่งพบเจอ น้ำรักถูกปลดปล่อยออกด้านนอก....ที่เนินปทุมถันคู่อวบ
“อ๊า....”
หญิงสาวครางแผ่วหายใจหอบถี่จนหน้าอกไหวกระเพื่อม นอนหงายหมดเรี่ยวแรงสั่นเพราะซ่านระบมไปทั้งร่าง
หลังจากชัชชนขยับลงจากเตียงเพื่อรินไวน์ดื่มเธอจึงหยิบกระดาษทิชชูมาเช็ดคราบเปรอะเปื้อนนั้นออกอย่างนึกรังเกียจ
“เอาไวน์อีกไหม?”
“ไม่ ฉันจะนอนแล้ว....ค่ะ”
“ใครว่าฉันจะให้เธอนอนล่ะ ฉันพึ่งเอาแป๊บเดียวเอง”
“งั้นเหรอ? งั้นถ้าคุณจะเอาฉันหลายครั้งต่อคืน คุณต้องจ่ายเพิ่มนะ”
“ก็จ่ายเหมาไปแล้วนิ”
“เหมา? ถ้าอย่างงั้นคุณจะเอาฉันคืนล่ะสิบครั้งหรือเรียกใครมาเอาก็ได้ไม่จำกัดเหรอ?”
“ไม่ขนาดนั้นมันก็อาจมีบางวันที่ฉันไม่ได้เอา”
“เอาเป็นว่าฉันให้ได้ คืนล่ะครั้ง แต่ถ้าคุณจะเอามากกว่านั้น คุณต้องเพิ่มเงินให้ฉัน”
“เฮ้ย! อย่างงี้ก็ได้เหรอ มาดามเลอสรวงไม่เห็นบอกเลย”
“คุณเที่ยวอาบอบนวดตัวท๊อปก็ครั้งล่ะหลายหมื่นไม่ใช่เหรอ? นี่คุณจ่ายฉันแค่เดือนล่ะแสนห้า แต่จะเอาฉันคืนล่ะหลายครั้ง ฉันว่าฉันขาดทุนนะ” เธอประท้วงด้วยน้ำเสียงเนิบนาบไม่ได้ใส่อารมณ์อะไร
ร่างใหญ่เปล่าเปลือยขยับไปนั่งนิ่งบนโซฟาครู่หนึ่ง ในใจคิดว่า “เอาไปคืนมาดามเลอสรวงดีไหมเนี่ย งกเกิน”
“ก็ได้ งั้นถ้าคืนไหนฉันเอาหลายครั้งจะจ่ายให้เพิ่มครั้งล่ะหมื่นก็แล้วกัน”
“ขอหมื่นห้าได้ไหม? ฉันสดสะอาดและก็พึ่งผ่านแค่มือคุณ ถ้ามีพิเศษควรให้ฉันมากกว่าเด็กอ่าง”
อันที่จริงเรื่องเงินไม่ใช่ปัญหาสำหรับชัชชนแต่เขาไม่ชอบผู้หญิงเหลี่ยมจัด
“ฉันให้ได้หมื่นเดียว ถ้าเธอจะไม่เอาก็โทรไปเครียร์กับโมเดลลิ่งของเธอเอง” พูดแล้วกระดกไวน์ขึ้นดื่มท่าทางหัวเสียในระดับหนึ่ง
คราวนี้โยธกาเป็นฝ่ายนิ่ง ความนิ่งของเธอคือคำตอบว่ายอมรับที่หนึ่งหมื่นโดยไม่ต่อรองอีก
ท่าทางหิวเงินทีเดียว เหอะ! ตลก อยู่ๆคนอย่างชัชชนก็เจอดาวไถดวงใหญ่ถึงขนาดออร่าความงกสว่างเจิดจ้าท่วมเตียง
มันแน่นอนว่าผู้หญิงที่ยอมขายตัวก็หวังเงินทั้งนั้น แต่เท่าที่เคยเจอพวกหล่อนจะมีลูกล่อลูกชนค่อนข้างแพรวพราว ไม่มีมาต่อรองโต้งๆไร้วาทะศิลป์แบบนี้ เด็กบางคนเขาเคยเลี้ยงเดือนล่ะห้าแสน บางคนซื้อกระเป๋าใบล่ะล้านให้ยังมี ไม่ใช่สาวบริสุทธิ์ด้วยแค่อ้อนเก่งและเป็นงาน
ชัชชนป๋าตัวพ่ออยู่แล้ว
จะว่าไปความบริสุทธิ์ไม่ได้มีค่าอะไรขนาดนั้น มันก็แค่เหยื่อบางๆ แป๊กเลยสำหรับคนนี้ เริ่มไม่ถูกชะตาล่ะ พูดจาแข็งทื่อเป็นสากกระเบือ คะ ขา ไม่มี ทำงานยังไม่ทันไรร้องจะเอาเงินเพิ่มคืออะไรวะ?...
“ก็ได้....ฉันยอม.....”
ร่างงามเปลือยเปล่าที่นอนราบบนเตียงพลิกหันมาทางเขาเอ่ยเสียงแผ่วลากยอม...ยาวเท่าช่วงหายใจเข้าขณะขยับออกจากผ้าห่ม ดวงตากลมประดับแพขนงอนงามอย่างตุ๊กตาบาร์บี้ปรือลงคล้ายคนพึ่งถึงจุดสุดยอด กระชากใจชายหนุ่มได้ทั้งยวงในนาทีนั้น ไอ้ความคิดที่ว่าเริ่มไม่ถูกชะตาหายไปทันทีเพราะลูกชายแข็งโด่เรียกหาร่องฟิตแน่น
ใบหน้าคมคายแสยะยิ้มเจ้าเล่ห์ พ่นขำเบาๆสยายนัยน์ตาหวานฉ่ำทอดชมเนินขาวเนียนกลางหว่างขาเรียวที่พึ่งพ้นผ้าห่ม
ทำไมจะดูไม่ออกว่าตั้งใจยั่ว นี่คือมารยาในแบบของเธออย่างงั้นเหรอ? ให้ตายเถอะถือว่าเด็ดใช้ได้
“ดิว...คืนนี้อยากได้เพิ่มสักห้าหมื่นไหม?”
******ติดตามนักเขียนได้ทาง เพจเฟสบุ๊ค : ซูราสต้า Zurasata Writer
