ระหว่างที่รอลูกค้าคนแรกมาร่วมหลับนอนกับเธอ แพทตี้หรือแพรวาก็ได้แต่ปลอบใจตนเอง เธอห่างหายจากการมีเพศสัมพันธ์มานานเกือบสองปีแล้ว ซึ่งมันก็นานพอที่จะทำให้เธอรู้สึกหวาดหวั่นและตื่นเต้นไปในคราวเดียวกัน เธอเคยได้ยินพวกพี่ๆ ที่ทำงานอยู่ที่อะโกโก้ที่เธอทำงานอยู่เล่าให้ฟังว่าการมีเซ็กส์กับชาวต่างชาตินั้นแตกต่างจากการมีเซ็กส์กับผู้ชายไทย ด้วยขนาดและการเล้าโลม ตอนนั้นเธอยังแอบรู้สึกสงสัยว่ามันเป็นอย่างไร แต่วันนี้และเร็วๆ นี้เธอกำลังจะได้เปิดประสบการณ์เรื่องบนเตียงกับชาวต่างชาติเป็นครั้งแรกแล้ว
ผ่านไปไม่นานร่างสูงโปร่งกำยำที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามและซิกแพคลอนสวยก็ออกมาจากห้องน้ำด้วยผ้าเช็ดตัวเพียงผืนเดียวที่ติดกายทำเอาแพทตี้แทบลืมหายใจ เขาสาวเท้าก้าวย่างมาใกล้กับเธอก่อนที่จะปลดผ้าเช็ดตัวที่มันปิดบังช่วงล่างของเขาอยู่
“คุณช่วยทำให้น้องชายของผมตื่นหน่อยได้ไหมแพทตี้”
หญิงสาวตาเบิกโพลงด้วยความตกใจกับขนาดของน้องชายของเขา ขนาดที่ว่ายังหลับใหลอยู่มันยังยิ่งใหญ่อลังการขนาดนี้แล้วมันจะเข้าไปข้างในตัวเธอได้ไหมนะ
“ทำยังไงคะแดนเนียล ฉันไม่ได้มีเซ็กส์มานานมากแล้วค่ะ”
คำตอบของสาวอะโกโก้ทำให้ชายหนุ่มฉีกยิ้มออกมาแล้วมือหนาก็คว้ามือบางขึ้นมาวางลงบนท่อนเอ็นอุ่นที่ยังคงหลับใหลอยู่ หญิงสาวตกใจอยากจะชักมือออกแต่เจอสายตาคมของฝรั่งตาน้ำข้าวมองมามันทำให้เธอคว้าน้องชายของเขาเอาไว้ตามที่เขาต้องการ หน้าที่ของเธอคือต้องทำให้เขาพอใจ
“ใช้ปากทักทายมันหน่อย เลียเหมือนไอติม แล้วก็ดูดเหมือนอมยิ้ม”
แดนเนียลค่อยๆ สอนหญิงสาวอย่างใจเย็น คนตัวเล็กทำตามอย่างว่าง่าย ลิ้นเล็กสีชมพูแดงแลบออกมาก่อนที่จะค่อยๆ เลียตั้งแต่โคนจรดปลายจนฝรั่งร่างสูงกัดริมฝีปากกลั้นเสียงครางเอาไว้
“โอ้ว....อืม...ฟัค.....อืม......เก่งมากแพทตี้”
เสียงครางที่เคยเก็บไว้ดังออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ ลิ้นเล็กทำหน้าที่ไปตามอารมณ์ใคร่ ชายหนุ่มค่อยๆ กระทุ้งความเป็นตัวตนของเขาเข้าออกปากเธอจนหญิงสาวน้ำตาเล็ด กลิ่นน้ำกามเริ่มคละคลุ้งออกมาจากปลายหัวเห็ดสีชมพูก่อนที่จะพวยพุ่งจนเลอะริมฝีปากงาม หญิงสาวแทบจะอาเจียนกับกลิ่นคาวของมันแต่ก็ฝืนกลืนลงท้องไปจนหมด
แดนเนียลมองการกระทำของสาวสวยแล้วยิ้มออกมาด้วยความพอใจ ก่อนที่เขาจะใช้สองมือจับบ่าเล็กให้ร่างงามนอนลงบนเตียงนุ่มแล้วดึงสายชุดคลุมที่เธอสวมใส่ปิดบังร่างงามออก ทันทีที่ร่างบางเปลือยเปล่า แดนเนียลก็แทบลืมหายใจกับรูปร่างและสัดส่วนที่สวยงามของเธอ แพทตี้มองการกระทำของเขาตาปรือ มือหนายกขาเรียวให้อ้าออกเผยให้เห็นดอกไม้สีหวานที่มีหย่อมหญ้าเพียงบางเบาเท่านั้น ฝรั่งหนุ่มยิ้มออกมาอย่างพอใจ ส่วนคนที่กำลังถูกเช็กร่างกายก็ถึงกับเขินอายจนตัวแดง
“แดนเนียล คุณจะทำอะไรคะ”
ถึงแม้จะอายแต่เธอก็อดที่จะถามเขาออกมาไม่ได้ เมื่อเห็นว่าเขาจ้องน้องสาวของเธอในระยะประชิดจนเธอรู้สึกร้อนวูบวาบช่วงกลางกายสาว
“ผมก็จะทำให้คุณมีความสุขบ้างอย่างไรล่ะแพทตี้ ผมไม่เอาเปรียบคุณฝ่ายเดียวหรอกนะ”
คำตอบของแดนเนียลนั้นทำให้หญิงสาวหัดปรนเปรอชายด้วยร่างกายถึงกับเขินอาย มือทั้งสองข้างแหวกกลีบงามให้เปิดออกเพื่อเช็กช่องทางรักที่ยังคงปิดสนิทราวกับว่ายังไม่เคยผ่านการใช้งานมาอย่างไรอย่างนั้น ชายหนุ่มแหงนหน้าขึ้นมองใบหน้าสวยไร้เครื่องสำอางก่อนที่เขาจะส่งยิ้มให้และการกระทำต่อไปของเขาก็ทำเอาร่างงามสั่นสะท้าน เสียววูบวาบไปทั่วท้องน้อย
“อ๊ะ...อ๊า.........”
เสียงหวานครางออกมาเมื่อถูกเขาส่งลิ้นหนาเข้าไปสำรวจช่องทางรักพร้อมกับนิ้วแกร่งเพียงหนึ่งนิ้ว แดนเนียลใช้ความชำนาญในการทำออรัลเซ็กส์ให้กับหญิงสาวใต้ร่างจนเธอปลดปล่อยน้ำสวาทออกมา ชายหนุ่มดูดกลืนอย่างไม่นึกรังเกียจก่อนที่จะผละไปสวมเครื่องป้องกันที่เตรียมเอาไว้ถึงสามชิ้น หญิงสาวมองการกระทำของฝรั่งตาปรือ พิษของรสสวาทกำลังทำให้เธอทำงานได้อย่างราบรื่น
มือหนาจับแท่งเอ็นร้อนของตนแล้วสวมใส่เครื่องป้องกันที่เตรียมมาจากประเทศของตน แล้วจ่ออยู่ที่ปากทางรักของหญิงสาวร่างเล็ก ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงไปมอบรสจูบที่ร้อนแรงพร้อมทั้งค่อยๆ ส่งตัวตนของเขาเข้าไปในร่างเธอทีละนิด ความรู้สึกคับแน่นทำให้ฝรั่งครางออกมาในลำคอ จนในที่สุดเขาก็ส่งตัวตนเข้าไปจนสุดพร้อมกับเห็นหยดน้ำตาจากคนใต้ร่าง
“อืม...... แล้วคุณจะผ่านมันไปได้ด้วยดีที่รัก อา.......ผมขยับแล้วนะ” เขาไม่เคยทะนุถนอมหญิงสาวที่เขาใช้เงินซื้อมาได้เท่าเธอ แพทตี้ทำให้เขาอยากกลืนกินเธอช้าและสอนให้เธอได้เรียนรู้บทรักที่แตกต่างจากที่เธอเคยพบเจอ เขาไม่รู้อดีตและไม่ได้สนใจเช่นกัน ความต้องการของเขาระหว่างอยู่ที่พัทยาคือการได้ปลดปล่อยกับผู้หญิงเพียงคนเดียว แพทตี้หรือแพรวาเธอนั้นรู้สึกเจ็บราวกับโดนอะไรเสียบแต่ความเสียวก็มีมากพอให้เธอโอนอ่อนผ่อนตามไปกับการขยับสะโพกของเขา
“อื้อ.....แดนเนียล..........อ๊า.............” เสียงหวานครางออกมาอย่างกลั้นเอาไว้ไม่อยู่เมื่อแดนเนียลขยับสะโพกหนั่นแน่นให้รัวและเร็วขึ้นจนร่างงามสั่นสะท้านและเกร็งกระตุก ปลดปล่อยน้ำรักออกมาเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี ฝรั่งหนุ่มยกยิ้มอย่างพอใจก่อนที่จะพลิกร่างงามให้นอนคว่ำหน้าแล้วยกสะโพกงอนงามของเธอให้โก้งโค้งขึ้น มือบางกำผ้าปูที่นอนเอาไว้แน่นเมื่อเขาส่งตัวตนของเขาเข้าไปในช่องทางรักของเธอจากทางด้านหลัง
“โอ้ว....เยส......แน่นมากเลยที่รัก....ผมชอบคุณจัง” คำหวานที่อาจจะทำให้หัวใจหวั่นไหวแต่ไม่ใช่กับผู้หญิงที่ถูกซื้อมาบำเรอกามารมณ์บนเตียงนอนเช่นเธอ แพทตี้รู้ดี เพราะฉะนั้นเธฮจึงไม่ได้ใส่ใจ เธอได้แต่ส่งเสียงครางออกมาเมื่อเขากดกระแทกเข้าออกช่องทางรักของเธอพร้อมทั้งใช้สองมือบีบสะโพกและตีลงบนก้นงอนของเธอเป็นครั้งคราว
เสียงครางปะปนกับเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นไปทั่วทั้งห้องแต่แพทตี้มั่นใจว่าห้องที่โรงแรมหรูแห่งนี้จะเก็บเสียงสวาทของเขาและเธอได้เป็นอย่างดี แดนเนียลส่งเธอไปพบกับปลายทางแห่งความสุขครั้งแล้วครั้งเล่าจนเมื่อเวลาผ่านไปที่เขาปลดปล่อยครั้งที่สามเขาถึงปล่อยร่างงามให้ได้พักผ่อน ฝรั่งร่างสูงยิ้มออกมาด้วยความพอใจ เขาไม่ได้มีความสุขกับเรื่องบนเตียงแบบนี้มานานมากแล้ว เธอเป็นผู้หญิงคนแรกในพัทยาที่ทำให้เขารู้สึกมีความสุข
หลังจากผ่านคืนแรกไป แดนเนียลก็สอนเรื่องบนเตียงที่แปลกใหม่ให้กับแพทตี้แทบจะทุกวันจนเธอกลายเป็นผู้รอบรู้และเข้าใจเลยว่าทำไมสาวๆ ที่ร้านถึงเสียดายที่ไม่ได้มากับเขา เพราะนอกจากเรื่องบนเตียงจะร้อนแรงแล้ว ตลอดระยะเวลาที่อยู่ด้วยกันเขาพาเธอไปช๊อปปิ้งเสื้อผ้า กระเป๋า รองเท้า พาไปรับประทานอาหารในร้านหรูหรา และดูแลเธอราวกับว่าเธอนั้นเป็นคนสำคัญของเขา เพราะเหตุนี้เองทำไมมาม่าซังถึงได้คอยเตือนถึงเรื่องกฎของร้านเรื่องที่ว่าห้ามมีใจให้กับลูกค้า
“แพทตี้ อ๊า........อืม....” เสียงทุ้มบอกหญิงสาวที่ยืนหันหลังให้เขาได้สอดใส่ตัวตนที่สวมใส่เครื่องป้องกันเรียบร้อยแล้ว
“อะ....อื้อ...ดะ...แดนเนียล....ลึก....”
เสียงหวานอุทานออกมาทันทีที่เขาสอดใส่ตัวตนของเขาเข้ามากทางด้านหลังของเธอในครั้งเดียว มือบางยันผนังห้องน้ำเอาไว้ทั้งสองข้าง
มือหนาจับเอวขอดเอาไว้ก่อนที่จะเคลื่อนไปจับสะโพกงามแล้วกระแทกแท่งเอ็นร้อนเข้าออกเป็นจังหวะหนักหน่วงในท่ายืนซ้อนหลังของเธอ ขาเรียวงามสั่นเทาเมื่อเขาและเธอจับจูงกันไปถึงจุดหมาย ก่อนที่สองหนุ่มสาวจะอาบน้ำให้กันและกัน เสียงหัวเราะดังลั่นไปทั่วทั้งห้องเมื่อทั้งสองหยอกล้อกันไปมา พายุสวาทที่เพิ่งจบไปจึงก่อตัวขึ้นอีกครั้งและดูท่าจะไม่มีจุดสิ้นสุดถ้าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไม่หมดเรี่ยวแรงไปเสียก่อน
เมื่อครบกำหนดที่แดนเนียลต้องกลับประเทศของเขา ชายหนุ่มก็จ่ายเงินที่ยังค้างอยู่ให้กับหญิงสาวแต่เพิ่มให้เป็นหนึ่งแสนบาท ตอนแรกแพทตี้พยายามที่จะปฏิเสธแต่เพราะเขาบอกให้เธอเป็นค่าทิปที่ทำให้เขามีความสุขตลอดระยะเวลาที่อยู่ด้วยกันเธอจึงรับเอาไว้และอดที่จะหวั่นไหวไปกับเขาไม่ได้ แต่ก็นั่นแหละ เธอเป็นเพียงผู้หญิงที่เขาใช้เงินซื้อมาปรนเปรอความสุขเรื่องบนเตียงแค่ชั่วคราว พอถึงเวลาที่เขาต้องกลับไปเขาก็ทิ้งทุกอย่างเกี่ยวกับเขาและเธอไว้ที่นี่
หลังจากที่แดนเนียลกลับไปแล้วแพทตี้ก็ซึมเศร้าอยู่หลายวันจนมาม่าซังและรุ่นพี่ของร้านอดที่จะเข้ามาปลอบใจสาวสวยดาวอะโกโก้คนนี้ไม่ได้ เป็นเพราะเธอนั้นเพิ่งเคยออกไปกับลูกค้าจึงยังไม่รู้จักจัดการกับความรู้สึกของตนเอง นั่นทำให้แพทตี้เผลอใจไปกับฝรั่งที่เป็นลูกค้าคนแรกของเธอ แต่พอเธอได้กลับไปทำงานเธอก็พลอยลืมแดนเนียลไป หญิงสาวพักรับงานออฟเพราะว่าได้เงินมาจากแดนเนียลมากพอที่จะให้เธอไม่เดือดร้อนไปสักระยะ
หญิงสาวกลับมาสดใสหลังจากที่แดนเนียลกลับไปได้เพียงหนึ่งสัปดาห์ ครอบครัวของเธอก็สบายใจเรื่องหนี้สินเพราะเธอได้ส่งเงินไปให้มารดาถึงเจ็ดหมื่นบาท และนั่นทำให้ครอบครัวของเธอมีเงินไว้ซื้อกินซื้อใช้ในครอบครัวไปด้วย มีลูกค้าชาวต่างชาติทั้งหนุ่มและแก่คอยมาแวะเวียนเลี้ยงดื่มให้กับเธอ หลายๆ คนพยายามอยากจะบาร์ฟายเธอออกไปด้วยแต่ดาวอะโกโก้คนสวยก็ยังไม่พร้อมที่จะไปกับใครเพราะเพิ่งจะทำใจได้เกี่ยวกับลูกค้าคนแรกที่เธอเผลอใจไปกับเขา
“แพทตี้ วันนี้ผมอยากบาร์ฟายคุณให้ออกไปพักผ่อน คุณไม่ต้องไปนอนกับผมก็ได้ แค่ไปทานข้าวด้วยกันก็พอ หลังจากนั้นคุณจะกลับผมก็ไม่ว่า” หนุ่มเกาหลีวัยสามสิบห้าที่มาติดพันเธออยู่ช่วงนี้เสนอขึ้น เขาแอบเห็นเธอบีบขาอยู่บ่อยๆ จึงรู้สึกเห็นใจ
“แบบนั้นคุณก็เสียเปรียบน่ะสิ ดงชิก คิกๆๆ”
ยี่สิบดื่มของดงชิกทำให้หญิงสาวได้ลงมานั่งพักข้างๆ เขาท่ามกลางสายตาหนุ่มๆ คนอื่นที่มองมายังเธอมากมาย ดงชิกยิ้มออกมาอย่างภูมิใจและเขารู้สึกว่าเธอเป็นเหมือนกับสปอตไลต์อยู่ใกล้ก็เหมือนมีแสงสว่าง ก็แน่ล่ะ...ดาวอะโกโก้คนนี้นั้นดูสวยโดดเด่นกว่าสาวๆ คนอื่นในอะโกโก้แห่งนี้และเขาเองก็แน่ใจว่าอะโกโก้ละแวกเดียวกันก็ไม่มีร้านไหนมีผู้หญิงที่สวยเท่ากับเธอ
แพทตี้ไม่ได้จบการนั่งดื่มกับหนุ่มเกาหลีเพียงแค่นั้น เพราะคืนนั้นทั้งคืนเธอต้องวนเวียนอยู่กับลูกค้าอีกหลายโต๊ะที่เลี้ยงดื่มเพราะพวกเขาอยากพูดคุยกับเธอ ถึงแม้ดงชิกจะพยายามขอบาร์ฟายเธอให้ออกไปพักขา แต่ทว่าสาวสวยดาวอะโกโก้ก็ไม่ยอมเพราะเธอเอาแต่บอกเขาว่ากลัวเขาจะเสียเปรียบ เพราะเสียเงินพาเธอออกไปแต่ไม่ได้มีอะไรกัน เอาตรงๆ ดงชิกไม่เคยเจอผู้หญิงแบบเธอมาก่อนเลยตั้งแต่เริ่มเที่ยวอะโกโก้ที่พัทยามานานถึงห้าปี เธอเป็นคนแรกที่ทำให้เขาอยากจะดูแลและห่วงใย
“มองน้องมันขนาดนี้สนใจจริงๆ หรือเปล่าคะคุณดงชิก” มาม่าซังเอ่ยถามขณะที่เดินเข้ามาหาระหว่างที่ดงชิกนั่งรอหญิงสาวให้กลับมานั่งกับตนอีกครั้ง
“สนใจก็สนใจอยู่นะครับ แต่ดูแพทตี้จะไม่สนใจใครเลยนอกจากหาเงิน” หนุ่มเกาหลีตอบตามตรงก่อนที่จะตัดพ้อคนร่างเล็กที่เอาแต่สนใจหาดื่ม ทั้งๆ ที่เขาอุตส่าห์จะพาเธอออกไปพักผ่อนแต่เธอก็เลือกที่จะปฏิเสธ
“ถ้าน้องมันไม่เดือดร้อน น้องมันไม่ออกไปกับแขกหรอกค่ะ ช่วงนั้นคุณแดนเนียลคนอเมริกาเข้ามาได้จังหวะพอดี แพทตี้เลยยอมออกไปค้างด้วย”
มาม่าซังบอกพร้อมทั้งเล่าถึงเหตุผลของการออกไปกับแขกครั้งแรกของสาวสวยดาวอะโกโก้ให้เขาฟัง ดงชิกรู้สึกเสียดายอยู่ไม่น้อยที่เขาบินมาถึงไทยและเจอเธอช้าไป ถ้าไม่อย่างนั้นเขาก็ยินดีที่จะเป็นทางออกให้เธอเอง
ระหว่างนั้นแพทตี้ที่เริ่มจะกริ่มๆ ก็เดินกลับมานั่งข้างๆ เขา ดงชิกไม่ลืมเลี้ยงดื่มมาม่าซังเช่นกันที่ให้ข้อมูลของเธอกับเขา ดงชิกสำรวจร่างบางด้วยความพอใจ เขาจะโชคดีได้เชยชมร่างกายนี้ของเธอบ้างไหมหนอ
“แพทตี้ ถ้าคุณเดือดร้อนอีกครั้ง ให้คนนั้นเป็นผมได้ไหม” เสียงทุ้มของดงชิกกระซิบบอกสาวสวยที่เริ่มจะเอนกายพิงกับโซฟาตัวที่เขานั่ง
“หืม...คุณว่าอะไรนะคะ” แพทตี้ได้ยินไม่ถนัดจึงเอ่ยถามเขาอีกทีเพื่อความแน่ใจ
“ผมบอกว่าถ้าคุณเดือดร้อน ต้องการหาเงินส่งกลับบ้านอีกครั้ง ขอให้ผู้ชายคนนั้นที่คุณจะยอมไปด้วยเป็นผมได้ไหม” เขากระซิบบอกเธออีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่ดังขึ้นกว่าเดิม หญิงสาวที่เริ่มมึนเมาส่งยิ้มหวานให้แต่ทว่าไม่ได้ตกปากรับคำอะไร
ค่ำคืนแห่งการรวยดื่มของสาวสวยดาวอะโกโก้ผ่านไปพร้อมกับร่างบางที่ต้องมีเพื่อนมาช่วยพยุงถึงสองคน หนึ่งในสองคนนี้อิจฉาแพทตี้อยู่ลึกๆ แต่ก็ไม่อยากมีปัญหากับเจ้าของอะโกโก้และบรรดามาม่าซังที่ชื่นชอบและชื่นชมในตัวสาวสวยที่เป็นถึงดาวอะโกโก้และเป็นตัวเรียกลูกค้าและหาดื่มได้เยอะที่สุดของร้าน ยกเว้นเรื่องการบาร์ฟายเท่านั้นที่หญิงสาวเพิ่งจะรับไปเพียงแค่หนึ่งครั้งในระยะเวลาสองเดือนที่เธอมาทำงาน
“ทีหลังขอเป็นพวกน้ำส้มบางก็ได้นะแพทตี้ ดูสิต้องหิ้วปีกหลายวันติดแล้วนะ”
แอมมี่เอ่ยขึ้นพร้อมกับส่ายหน้าให้เพื่อนสาวอย่างระอา แอมมี่นั้นไม่เคยอิจฉาริษยาใครเลยเพราะรู้ดีว่าเหตุผลของการที่ทุกคนมาทำงานที่นี่คือเงิน ความสงบสุขในการทำงานคือการมีเพื่อนที่คอยดูแลกันได้ และดูเหมือนแพทตี้จะเป็นคนคนนั้น ในขณะที่เธอเมาแพทตี้เองก็ดูแลเธอเช่นกัน
“เพื่อนเธอ เธอก็ดูแลเองแล้วกัน ฉันไปก่อนล่ะ คืนนี้ฉันได้ดื่มน้อยต้องไปหาจับแขกตามคลับต่อ” โรสเอ่ยออกมาหลังจากที่ช่วยประคองแพทตี้เข้ามาในห้องพักแล้ว
“ไปเถอะ เดี๋ยวเราดูแลแพทตี้เอง”
แอมมี่บอกก่อนที่จะหันไปสนใจแพทตี้ต่อโดยไม่สนใจโรสอีก เพราะเธอรู้จักนิสัยของโรสดีว่าเป็นอย่างไร ถึงแม้ว่าเธอจะไม่อยากคบโรส แต่โรสก็ยังพยายามที่อยากจะคบเธอ หลังจากโรสเดินจากไปแอมมี่ก็จัดการพาแพทตี้เข้าไปในห้องน้ำ ก่อนที่จะพยายามปลุกเพื่อนให้ตื่นขึ้นมา
“แพทตี้... อาบน้ำสระผมหน่อยนะ จะได้หายเมา” เสียงหวานบอกเพื่อนพร้อมทั้งเขย่าร่างงามไปด้วย
“อืม...แอมมี่หรอ ขอบใจนะที่หิ้วเรากลับมาด้วย เอิ้ก.....”
เสียงของคนเมาเอ่ยถามพร้อมทั้งปรือตามอง พอเห็นว่าเป็นใครจึงเอ่ยคำขอบคุณพร้อมทั้งส่งยิ้มหวานให้ แอมมี่ส่ายหน้าไปมาเบาๆ ให้กับคนเมา ก่อนที่เธอจะเดินออกไปจากห้องน้ำเพื่อให้แพทตี้ได้อาบน้ำสระผมด้วยตนเอง
หลังจากอาบน้ำเสร็จ หญิงสาวจึงรู้สึกว่าตนเองเริ่มที่จะหายเมา จึงสามารถแต่งตัวและออกไปจากห้องน้ำได้เอง ร่างบางล้มตัวลงนอนทันที แอมมี่เดินเข้าไปดูภายในห้องน้ำก็พบว่าชุดที่เพื่อนสวมใส่กลับมาจากทำงานนั้นกองอยู่ที่พื้นในสภาพเปียกโชก เธอจึงลงมือซักให้อย่างไม่นึกรังเกียจ ด้วยความเป็นคนพูดน้อยและไม่ค่อยนินทาใคร จึงทำให้เธอและแพทตี้อยู่ด้วยกันได้อย่างสบายใจ
เช้าวันใหม่แพทตี้ตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดศีรษะ มือเรียวเล็กกุมศีรษะเอาไว้ ก่อนที่จะพยายามทรงตัวให้ลุกขึ้นด้วยความเงียบเพียงเพราะเธอไม่อยากจะรบกวนเพื่อนร่วมห้องที่เธอคาดว่าน่าจะเป็นคนพาเธอกลับห้องมาเมื่อคืน แถมยังน่าจะพาเธอเข้าไปในห้องน้ำอีกด้วย ริมฝีปากสวยฉีกยิ้มบางๆ ออกมา อย่างน้อยในสังคมใส่หน้ากากแบบนี้เธอก็ยังโชคดีที่ได้เจอมิตรแท้
กริ๊ง.....กริ๊ง....กริ๊ง.... เสียงเรียกเข้าจากสมาร์ทโฟนราคาไม่แพงนักของแพทตี้ดังขึ้น หญิงสาวจึงรีบสาวเท้าไปหยิบมาปิดเสียง พอมองรายชื่อผู้โทรเข้าหญิงสาวก็ถอนหายใจออกมา ที่บ้านคงมีเรื่องอะไรอีกแน่ๆ เบอร์ของมารดาจึงโทรมาหาเธอเช้าขนาดนี้ หญิงสาวเดินเลี่ยงออกไปที่ระเบียงห้องเช่าก่อนที่มือบางจะกดรับสาย
“ฮัลโหล.... แม่ หนูเพิ่งตื่น เมื่อคืนดื่มเยอะไปหน่อย” เสียงหวานส่งไปตามสาย
“แพร... ตอนนี้หนูพอจะมีเงินสักสามหมื่นไหมลูก พอดีหนี้ธนาคารที่พ่อไปกู้มาสมัยหนูยังเรียนมอต้นอยู่มันส่งใบมาทวงให้จ่ายดอกรายปี” นางบังอรผู้เป็นมารดาของแพรวาหรือแพทตี้บอกบุตรสาวด้วยความเกรงใจ
“สามหมื่นเลยหรอแม่ สามหมื่นมันเยอะมากเลยนะ”
เธอมีเงินเก็บก็จริงแต่มันก็ยังคงไม่ถึงสามหมื่น เพราะเธอต้องใช้หนี้บัตรเครดิตสมัยที่ยังทำงานตามห้างสรรพสินค้าแล้วกู้มาเพื่อหมุนเวียนเป็นค่าใช้จ่าย ไหนจะค่าเช่าห้องที่ราคาแพงพอสมควรเพราะมันสะดวกและปลอดภัย ถึงแม้จะหารครึ่งกับเพื่อนแต่ในหนึ่งเดือนเธอก็ต้องจ่ายถึงสามสี่พันอยู่ดี
“ช่วยพ่อเค้าหน่อยนะลูก เงินที่เอามาตอนนั้นก็เอามาให้แม่นี่แหละไปรักษาตัว”
น้ำตาของแพรวาไหลลงมาอาบแก้มนวล มารดาป่วยตั้งแต่ที่คลอดเธอออกมา จากผู้หญิงที่เคยแข็งแรงทำงานหนักได้สบายๆ พอมีลูกก็กลับกลายเป็นตรงกันข้าม ร่างกายของมารดาอ่อนแอลงหลังจากคลอดเธอ และถึงแม้ว่าจะเป็นเช่นนั้นท่านก็ยังคงไปช่วยบิดาของเธอทำไร่ ปลูกพริก ปลูกหอม
“แม่ไม่ต้องห่วงนะ เดี๋ยวหนูโอนไปให้ แต่ขอเวลาอีกสองวันได้ไหม” เสียงหวานสะกดกลั้นเสียงสะอื้นไห้เอาไว้ ก่อนที่จะบอกมารดาออกไป
“ขอบใจนะลูก อยู่ที่นั่นก็ดูแลตัวเองด้วยล่ะ แม่คิดถึงหนูนะ”
คำพูดของมารดายิ่งทำให้เธอน้ำตาไหลออกมา แต่ก่อนที่เธอจะร้องไห้ฟูมฟายเพราะความคิดถึงหญิงสาวก็ตัดสินใจวางสาย พอวางสายได้แพรวาหรือแพทตี้ก็ปล่อยโฮออกมาทันที เป็นเพราะมีเธอมารดาของเธอจึงเจ็บป่วย ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยสิ่งใดเธอก็จะต้องดูแลบิดามารดาให้ดีที่สุด อีกไม่นานเธอจะให้พวกท่านได้สุขสบาย ได้พักผ่อนในบั้นปลายชีวิตแบบไม่ต้องทำงานหนักอีกต่อไป
ตกเย็นสาวสวยดาวอะโกโก้ก็แจ้งกับมาม่าซังทันทีว่าเธออยากจะรับออฟเพราะทางบ้านมีเหตุต้องใช้เงินด่วนและชายหนุ่มผู้โชคดีคนนั้นคงจะไม่พ้นดงชิก หนุ่มเกาหลีที่มาคอยเลี้ยงดื่มเธอเกือบทั้งสัปดาห์ เมื่อเขารู้ว่าเธอยอมออกไปกับเขาก็รู้สึกตื่นเต้นและดีใจ เพราะนี่มันเป็นเพียงครั้งที่สองของเธอและเขาก็ได้สิทธิ์นั้น
“คืนนี้เดี๋ยวผมเลี้ยงดื่มทุกคนในอะโกโก้นี้คนละดื่ม”
น้ำเสียงดีใจของชายหนุ่มที่มาม่าซังเข้ามาพูดคุยตกลงราคาด้วย เขาไม่เกี่ยงเลยถึงแม้ว่าค้างคืนจะราคาถึงห้าพันและต้องจ่ายให้กับทางอะโกโก้ถึงสองพันห้า หนุ่มเกาหลีที่มีธุรกิจส่วนตัวแบบเขาจ่ายได้สบาย มาม่าซังพอได้ยินแบบนั้นก็เดินไปสั่นระฆังเพื่อเป็นการบอกพนักงานในร้านว่ามีลูกค้าเลี้ยงดื่มทุกคน เสียงโห่ร้อง และคำขอบคุณเป็นภาษาอังกฤษดังไปรอบๆ กายของดงชิก เขาทำเพียงแค่ส่งยิ้มให้สาวๆ เท่านั้น
แพรวาหรือแพทตี้ถอนลมหายใจออกมาหนักๆ ถึงจะไปกับเขาแล้วได้ห้าพัน แต่เธอก็ยังต้องหาลูกค้าที่จ่ายเงินหนักๆ แบบคราวแดนเนียลอยู่ดี ร่างงามในส้นสูงและชุดบิกินีสีแดงอวดหุ่นสวยสุดเซ็กซี่ วาดลวดลายโยกย้ายไปมาตามจังหวะเสียงเพลง สายตาหนุ่มๆ นักเที่ยวหลากหลายเชื้อชาติต่างมองมาที่เธออย่างสนใจและมีหลายคนที่อยากจะเลี้ยงดื่มเธอ แต่มาม่าซังแจ้งว่าจบรอบนี้เธอกำลังจะออกไปกับลูกค้าที่ริงกะเบลทำให้ลูกค้าหนุ่มๆ อดที่จะเสียดายเธอไม่ได้ เพราะนอกจากหน้าตาของหญิงสาวจะสะสวยแล้ว หุ่นของเธอก็ช่างเย้ายวนชวนกระแทกเป็นที่สุด
ดงชิกส่งยิ้มให้กับหญิงสาวที่ใส่ชุดเดรสสีดำสะพายกระเป๋าเดินเข้ามาหาเขา มือหนาแบออกเธอจึงวางมือบางลงบนมือของเขาอย่างรู้กัน สองหนุ่มสาวกอบกุมมือกันเดินออกจากอะโกโก้ไปตามด้วยสายตาอิจฉาของหนุ่มๆ ที่เทียวมาเลี้ยงดื่มเธอและสาวๆ ในอะโกโก้ก็อดที่จะอิจฉาแพทตี้ไม่ได้ที่เพิ่งจะยอมออกลูกค้าไม่ทันไรก็เจอแต่ลูกค้าหน้าตาดีแถมกระเป๋าหนักๆ ทั้งนั้น
“ไปหาอะไรทานก่อนนะแพทตี้”
เสียงของดงชิกทำให้เธอหันมามองหน้าเขา ใบหน้าหล่อเหลาสไตล์เกาหลีส่งยิ้มมาให้ ถ้าเธอเป็นแฟนเขาคงจะดีกว่าเป็นผู้หญิงที่เขาใช้เงินซื้อมาแบบนี้ แม้ลึกๆ ภายในใจจะรู้สึกไม่สบายใจ แต่ใบหน้าสวยก็ฉีกยิ้มให้กับเขา เพราะภาระหน้าที่ของความเป็นลูก เธอย่อมทำทุกอย่างได้เพื่อให้คนข้างหลังไม่ลำบาก เธอรู้ดีว่าบิดามารดาเหน็ดเหนื่อยและลำบากกันมามากขนาดไหน เธอเป็นลูกเมื่อยังมีเรี่ยวแรงก็ต้องดูแลท่านให้สุขสบายให้ได้สักวันหนึ่ง สองหนุ่มสาวต่างวัยเดินจูงมือกันไปทานอาหารร้านข้างทางร้านหนึ่งที่ดูสะอาดสะอ้านและดงชิกก็คอยบริการเธอเป็นอย่างดีจนเธอเองก็รู้สึกเกรงใจ
ริงกะเบล คือ การสั่นระฆังเพื่อเป็นการบ่งบอกว่าลูกค้าต้องการเลี้ยงดื่มสาวๆทั้งร้านบางครั้งอาจจะรวมไปถึงมาม่าซังพนักงานเสิร์ฟ และการ์ดของร้านด้วย แล้วแต่ความต้องการของลูกค้าว่าจะเลี้ยงทุกคนในร้านไหมแต่ส่วนมากจะได้แค่สาวๆเท่านั้น
