แสงไฟสว่างจ้าสาดส่องไปทั่วงาน หยดน้ำที่เกาะบนดอกกุหลาบสีขาวเมื่อกระทบแสงไฟส่องแสงระยิบระยับเป็นประกาย

ภาพที่แสนสวยงาม บรรยากาศที่อบอุ่น บวกกับผู้คนมากหน้าหลายตาที่หลั่งไหลกันเข้ามาร่วมแสดงความยินดี ช่างเป็นความทรงจำที่น่ายินดีสำหรับคู่บ่าวสาว

ฉับพลันประตูบานใหญ่ก็เปิดขึ้น เรียวขายาวระหงเดินก้าวออกมา บนกายประดับด้วยชุดเดรสยาวสีขาวสะอาด ผมดำขลับถูกม้วนขึ้นไปกลางศีรษะ แม้จะมองไม่เห็นใบหน้าเนื่องจากบนศีรษะถูกคลุมด้วยผ้าบางๆสีขาวไว้ แต่ก็สามารถบอกได้ว่าเจ้าสาวน่าจะเป็นหญิงสาวที่งดงามมากคนหนึ่ง

" เจ้าสาวเดินเข้ามาในงานแล้ว ไหนเจ้าบ่าวล่ะ " เสียงซุบซิบดังมาจากบรรดาแขกเรื่อ

" นั่นสิ.ได้ข่าวว่างานนี้ฝั่งตระกูลลูอิซเอ่ยปากขอแต่งงานกับตระกูลคอทลินเองไม่ใช่หรอ " 

" เธอไม่รู้อะไรน่ะสิ ที่ตระกูลลูอิซขอแต่งงานก็เพราะแค้นน่ะสิ "

" ตายแล้ว!! แค้นเรื่องอะไรกัน "

" ก็เรื่องลูกสาวคนเล็กของตระกูลลูอิซที่แต่งเข้าไปในตระกูลคอทลินน่ะสิ ได้ข่าวว่าตายอย่างปริศนา ตระกูลลูอิซโกรธมาก "

" ถ้าอย่างนั้น การแต่งงานวันนี้ก็เพื่อแก้แค้นน่ะสิ "

" ฉันว่าน่าจะใช่ ไม่อย่างนั้นจะแต่งงานทำไม ลำพังแค่ตระกูลลูอิซที่ยิ่งใหญ่ก็สามารถจัดการตะกูลคอทลินได้แล้วเพียงแค่พลิกผ่ามือ "

" น่าสงสารเจ้าสาว รู้ทั้งรู้ว่าแต่งเข้าไปยังไงก็อาจจะมีชีวิตรอดกลับมายาก แต่ก็ยังต้องแต่งเข้าไป " 

" นั่นน่ะสิ "

เสียงกระซิบดังระงมไปทั่วงาน คำพูดทุกคนได้ยินเข้าโสตประสาททั้ง 2 ข้าง แต่เจ้าสาวก็ยังยืนนิ่งเฉยอยู่กลางเวทีอย่างสงบเสงี่ยม

พลั๊ก!!!

ฉับพลันประตูก็เปิดออกอย่างแรง ตามมาด้วยฝีเท้าหนักแน่นทรงพลัง ใบหน้าหล่อเหลาเรียบเฉย ไม่แสดงอาการใดๆ ด้านหลังของชายหนุ่มยังตามมาด้วยกลุ่มคนจำนวนมาก ที่คาดว่าน่าจะเป็นบอดีการ์ดประจำตัว

เจ้าบ่าวเดินเข้ามากลางงาน พลางกวาดตามองไปรอบๆ 

โอลิเวอร์ คอทลิน ประมุขตระกูลคอทลิน กลืนน้ำลายลงคออย่างลำบาก ก่อนจะค่อยๆยืนขึ้นเพื่อทักทายว่าที่ลูกเขย

" คุณมาคอส... " 

มาคอส ลูอิซ มองประมุขคอทลินด้วยหางตา ก่อนจะเดินผ่านไปโดยไม่สนใจ ทิ้งให้โอลิเวอร์ขบฟันอย่างโมโหที่ถูกทำให้เสียหน้า 

ร่างหนาเดินขึ้นเวทีไปอย่างช้าๆ สายตาจับจ้องมองไปที่ร่างบางที่กำลังจะเป็นผู้หญิงของเขาในไม่กี่นาทีข้างหน้า

เท้ายาวก้าวไปหยุดอยู่ตรงหน้าหญิงสาว มือหนากำลังจะเชยคางมนขึ้นมาเพื่อให้มองหน้าได้อย่างชัดเจน แต่ก็ต้องชะงักเมื่อเจ้าสาวดึงป้าคลุมหน้าออกด้วยตนเองก่อนจะเงยหน้าสบตาเขาอย่างไม่เกรงกลัว

ใบหน้าสวยหวานปรากฏอยู่ในสายตาของมาคอส ลูอิซ ดวงตาสีดำสนิทจ้องมองตาสีเม็ดอัลมอนด์อย่างไม่มีใครยอมใคร ก่อนที่ชายหนุ่มจะกระตุกรอยยิ้มร้ายเรียกให้คนที่มองเห็นถึงกับขนลุกเกรียว

" ยินดีต้อนรับเข้าสู่ตระกูลลูอิซ เจ้าสาวของฉัน "

เสียงดังกังวานประกาศก้องก่อนที่มือหนาจะคว้าเอวบางยกร่างเล็กขึ้นพาดบ่าอย่างง่ายดาย

" คุณจะทำอะไร! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ " เจ้าสาวหวีดร้องเล็กน้อยก่อนจะแย้ง

" พาเธอเข้าสู่ตระกูลลูอิซไง "

" แต่งานแต่งยังไม่เริ่ม คุณจะพาฉันออกไปแบบนี้ไม่ได้ " เคท คอทลิน เริ่มดิ้น

" ทำไมจะไม่ได้ มีงานแต่งหรือไม่มีงานแต่งเธอก็ต้องไปกับฉันอยู่ดี พ่อเธอยกเธอให้ฉันแล้วสาวน้อย " 

เสียงหัวเราะในลำคอทำให้เคทขนลุกเกรียว มารร้ายในคราบซาตานอย่างเขาไม่สนใจกฎเกณฑ์อะไรทั้งนั้น ทำได้ทุกอย่างเพื่อสิ่งที่ตัวเองต้องการ

ถึงแม้งานแต่งครั้งนี้เธอจะเต็มใจมาเอง แต่ซาตานร้ายที่อยู่ตรงหน้าก็เกินกว่าที่เธอจินตนาการเอาไว้ เธอทราบดีว่าแต่งงานไปก็คงได้รับการดูแลที่ไม่ดีนัก หรืออาจจะถูกทรมานต่างๆนาๆ เพื่อระบายความเเค้นของตระกูลลูอิซ แต่อย่างน้อยเธอก็สามารถใช้เรื่องนี้เป็นข้อต่อรองกับตระกูลคอทลินได้ บุญคุณครั้งนี้ตระกูลคอทลินต้องชดใช้ให้เธอเท่านั้น

หญิงสาวเม้มปากแน่นรู้ดีว่าขัดขืนไปก็ไม่มีประโยชน์จึงได้หยุดดิ้นรน

มาคอสมองหญิงสาวอย่างแปลกใจ ก่อนจะกระดกยิ้มมุมปาก ผู้หญิงคนนี้น่าสนใจทีเดียว

" เธอคิดว่ากำลังจะได้เป็นนายหญิงของตระกูลลูอิซสินะ มันไม่ง่ายอย่างนั้นหรอก "

" นายหญิงของตระกูลลูอิซหรอ หึ..น่าขำ คิดว่าคุณมีดีขนาดที่ชั้นต้องไขว่คว้ามาครอบครองรึไงกัน " คำพูดสบประมาททำให้มาคอสฉุนกึก เขาวางร่างบางลง มือหนาคว้าเข้าที่ปลายคางมนก่อนจะออกแรงบีบ

" กล้าสบประมาทฉันคงไม่รู้สินะว่าจะเกิดอะไรขึ้น "

" หึ..มาคอส ลูอิซ คุณมันก็แค่นี้แหละ เผื่อคุณจะไม่รู้ว่าไม่ได้มีผู้หญิงทุกคนหรอกนะที่อยากเข้าหาคุณ ผู้หญิงที่รังเกียจคุณก็มีเหมือนกัน "

ร่างบางกระซิบเสียงเบา แม้ว่าเธอจะเต็มใจแต่งงานแทนแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเธอพิสวาทซาตานอย่างเขาเสียเมื่อไหร่ ถ้าไม่ใช่ว่าเขาเองก็มีประโยชน์ต่อเธอไม่มีทางที่เธอจะเฉียดเข้าใกล้เด็ดขาด

" เธอสินะ ผู้หญิงที่ว่า " ร่างสูงปรายยิ้มอย่างมารร้าย พลางเดาะลิ้นในปาก ผู้หญิงคนนี้น่าสนใจกว่าที่คิด ก็ดี...จะได้สนุกหน่อย 

" ใช่ "

" แคร์ คอทลิน เธอพยายามจะยั่วโมโหฉันใช่ไหม " 

เขาเรียกชื่อผู้หญิงอีกคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นน้องสาวเธอ ใช่ เธอสวมรอยเป็นแคร์เพื่อแต่งงานเข้ามาในตระกูลลูอิซ 

" ใช่ " เธอตอบอย่างไม่ลังเล

มาคอสยิ้มมุมปาก มือหนาดึงร่างบางเข้ามาใกล้ก่อนจะบดขยี้เรียวปากของเธออย่างรุนแรง

" อื้อ.. "

เคทดิ้นยกมือขึ้นทุบกลางหลังของมาคอสดังปักแต่ก็ไม่สะเทือนร่างสูงเท่าไหร่ มือหนาบีบปลายคางให้เธออ้าปากก่อนจะสอดลิ้นเข้าไปอย่างตระกละตระกราม มืออีกข้างก็ล็อกหลังศรีษะเธอไม่ให้ดิ้นไปไหนได้ 

จูบที่แสนยาวนานทำให้เคทหายใจไม่ทั่วท้อง ก่อนที่เธอกำลังจะหมดแรงมาคอสก็พลักร่างบางออก ขาที่อ่อนแรงทำให้เคทถึงกับเข่าอ่อนกลางเวที

เธอปลายตาขึ้นมองซาตานร้ายอย่างแค้นเคือง แต่กลับเรียกรอยยิ้มขบขันจากชายหนุ่มแทน

เขาสนใจในตัวเธอซะเเล้ว แคร์ คอทลิน

" พาเจ้าสาวของฉันกลับคฤหาสน์ วันนี้มีอะไรสนุกรออยู่อีกเยอะ " 

สิ้นคำสั่งบอดีการ์ดจำนวนหนึ่งก็กรูกันเข้ามากึ่งลากกึ่งพยุงร่างบางให้เดินออกไปพร้อมกัน

ใครบอกว่านี่เป็นการรับเจ้าสาวกลับบ้านกัน นี่มันนักโทษชัดๆ

แขกเรื่อพากันมองอย่างตกตะลึงที่เห็นเจ้าบ่าวพาเจ้าสาวเดินออกจากงานไปโดยที่งานยังไม่ทันเริ่ม 

" อ้อ...ไม่ต้องเสนอหน้าไปหาฉันที่ตระกูลลูอิซ ถ้าฉันไม่ได้เรียก ส่วนลูกสาวของนาย ฉันขอก็แล้วกัน หึ.."

มาคอสพูดต่อหน้าโอลิเวอร์และภรรยาก่อนจะเดินออกจากงานไป ทิ้งให้คนจัดงานถึงกับหน้าเสีย กัดฟันอย่างโมโห

รถหรูเลื่อนเข้ามาจอดภายในคฤหาสน์หลังงาม หญิงสาวมองออกไปนอกหน้าต่างรถเพื่อดูทิวทัศน์ภายนอก บ้านหลังนี้ขนาดเนื้อที่น่าจะหลายไร่ เพราะนอกจากคฤหาสน์หลังใหญ่ที่ตั้งเด่นอยู่กลางเนื้อที่แล้ว ยังมีบ้านหลังเล็กๆ ถูกสร้างขึ้นมาโดยรอบคำนวนคร่าวๆ น่าจะหลายสิบหลัง

ผลั๊วะ!!

" มองอะไร " เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นหลังจากประตูรถเปิดออก เคทสะดุ้งตกใจ ก่อนจะปรับสีหน้าให้เป็นปกติ

" เปล่า "

" มองว่าเธอจะเข้ามาสูบอะไรในบ้านฉันไปได้บ้างน่ะหรอ อย่าฝันไปเลยดีกว่า "

เคทตวัดสายตาไปมองอย่างไม่พอใจ เขากำลังสบประมาทเธอ

" ฉันไม่เคยอยากได้อะไรที่เป็นของลูอิซสักอย่าง เพราะอะไรรู้ไหม "

เคทเลิกคิ้วขึ้นถาม

" เพราะว่าฉันรังเกียจ " พูดจบปากบางก็ยกขึ้นอย่างมีชัยที่ได้ยั่วโมโหคนตรงหน้าสำเร็จ

" รังเกียจก็ดี ยิ่งรังเกียจฉันมากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี เพราะเธอก็จะได้คนที่เธอรังเกียจอย่างฉันไปเป็นผัวยังไงล่ะ " พูดจบมาคอสก็เอื้อมมือไปกระชากร่างบางให้ลงมาจากรถ พร้อมกับลากเข้าไปในบ้านอย่างไม่ปรานี

" ปล่อย!! ปล่อยฉัน!! " เคทดิ้นเพื่อหนีเอาตัวรอด สถานะการตอนนี้เลวร้ายกว่าที่เธอคิด แรกเริ่มเธอคิดว่าตระกูลลูอิซคงจะรังเกียจจนไม่กล้าแตะต้องเธอ มากสุดก็คงทำให้ทรมานร่างกายเพียงเท่านั้น ซึ่งเธอน่าจะรับไหว แต่จากคำพูดและการกระทำของมาคอส ลูอิซ เธอชักจะไม่มั่นใจเสียแล้วว่าจะรับไหวรึเปล่า

" อย่าพยศให้มากนัก เพราะยิ่งพยศชั้นก็ยิ่งชอบ รู้ไว้ซะด้วย " มาคอสลากเธอเข้าไปในคฤหาสน์ต่อหน้าบรรดาสาวใช้และบอดีการ์ด ซึ่งทุกคนจ้องมองเหมือนเป็นเรื่องธรรมดา ไม่มีทีท่าว่าจะมีใครเข้ามาช่วยเธอสักคน

ดี...ดีจริงๆ เจ้านายบ้านนี้สั่งสอนลูกน้องได้เยี่ยมมาก

ปัง!!

มาคอสเปิดประตูห้องที่ใกล้ที่สุด เหวี่ยงร่างบางเข้าไปในห้องก่อนจะปิดประตูเสียงดังปัง

ร่างบางถลันเข้าไปหาเตียงใหญ่กลางห้อง ก่อนจะพยุงตัวเองขึ้นมาอย่างลำบาก แต่ยังไม่ทันได้ลุกออกจากเตียงร่างหนาก็ตามมาทับร่างเธอจนลุกออกไปไหนไม่ได้

" มาคอส เดี๋ยวก่อน " หญิงสาวเห็นท่าไม่ดีจึงรีบร้องห้าม

" ใครอนุญาตให้เธอเรียกชื่อฉัน...ฮะ แคร์ คอทลิน " มือหนาบีบเข้าที่คอของเธออย่างไม่เบามือนึก เคทยกมือขึ้นทุบชายหนุ่มอย่างเเรง เพราะแรงบีบของเขากำลังทำให้เธอขาดอากาศหายใจ

" แค่กๆ คุณคงไม่คิดจะ...แค่ก..ฆ่าเจ้าสาวในวันแต่งงานใช่ไหม " เสียงกระท่อนกระแท่นถามออกไปอย่างยากลำบาก ใบหน้างดงามเริ่มซีดเซียวจากอาการขาดออกซิเจน

" ไม่หรอกแคร์ เธอยังตายไม่ได้ "

มาคอสปล่อยมือออกจากคอระหง หญิงสาวรีบหายใจเอาอากาศเข้าปอดพร้อมกับไอจนหน้าแดง

แค่กๆๆๆ

เคทนอนหมดแรงอยู่บนเตียง ช่วงหน้าอกยกขึ้นเนื่องจากอาการพยายามหายใจเอาอากาศเข้าปวด มาคอสลุกขึ้นออกจากร่างบางเดินไปที่โต๊ะข้างเตียง ก่อนจะโยนยาเม็ดสีขาวใส่ตัวเธอ

" อะ อะไร "

ร่างบางมองสิ่งที่อยู่ตรงหน้าอย่างไม่ไว้ใจ

" ฉันสงสารก็เลยคิดว่าควรให้เธอกินจะดีกว่าจะได้ไม่กัดลิ้นตายไปซะก่อน หรือว่าจริงๆ แล้วเธอไม่จำเป็นต้องใช้ของพรรค์นี้ คงจะเคยบ่อยอยู่แล้วไม่จำเป็นต้องใช้หรอกมั้ง "

เพี๊ยะ!!

เคทลุกขึ้นยืนอย่างโกรธจัด เธอเดินเข้าไปหาชายหนุ่มก่อนจะตวัดฝ่ามือตบใบหน้าหล่อเหลาอย่างแรง

" ต่ำ "

หญิงสาวเอ่ยเสียงรอดไรฟัน จ้องมองร่างสูงอย่างแค้นเคือง

" ฮ่าฮ่าฮ่า " มาคอสหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่งทำเอาหญิงสาวมองด้วยอาการหน้าเสีย ขนทั่วตัวลุกเกรียวเมื่อสายตาดุจพญาเหยี่ยวกำลังจ้องมองมาที่เธอ

" ฉันต่ำได้มากกว่านี้อีก ถ้าเธอต้องการฉันจะทำให้เธอดู "

มือหนาผลักร่างบางให้นอนแผ่อยู่บนเตียงก่อนจะตามขึ้นไปคร่อมทับร่างเธอไว้ เคทหวีดร้องออกมาพร้อมกับสัญชาตญาณของการเอาตัวรอดบอกให้เธอต่อสู้

ร่างบางทั้งผลักทั้งดัน ก่อนจะยกเท้าขึ้นถีบร่างสูงอย่างยากลำบากเนื่องจากชุดที่ใส่เป็นเดรสยาว แรงที่ใช้ส่งผลให้กระโปรงฉีกเป็นทางยาวตั้งแต่ปลายเท้าจนถึงขาอ่อน เคทพยายามกระเสือกกระสนตัวเองออกมาจากเตียง แต่ก็ยังไม่ทันพ้นมือร้ายซาตานก็เข้ามาจับตรงที่ข้อเท้าก่อนจะกระชากร่างบางปลิวเข้ามาใต้ร่างของเขาเหมือนเดิม

" กรี๊ดดดด " เคทหวีดร้องออกมา

" ฤทธิ์มากนักใช่ไหม ได้...ยาเนี้ยไม่ต้องกินมันแล้ว ฉันจะเอากับเธอแบบสดๆ ให้เธอมีสติครบร้อยเปอร์เซ็นแบบนี้แหละดี ให้เธอแค้นจนแทบจะฆ่าฉันให้ตายไปเลย ดีไหม ฮ่าฮ่าฮ่า "

" มาคอส คุณบ้าไปแล้วรึไง!! "

" อะไรล่ะที่เรียกว่าบ้า "

" ฉะ..ฉันว่าคุณใจเย็นๆ ก่อนนะ คุณจะเอายังไงบอกฉันก็ได้ ไม่เห็นต้องทำกับฉันแบบนี้เลย " เคทพูดเสียงสั่น พยายามยืดเวลาออกไปให้มากที่สุด เผื่อมาคอสจะได้ใจเย็นลง ถ้าขืนมีอะไรตอนที่ยังโกรธแบบนี้มีหวังเธอได้สลบคาเตียงแน่

" เธอกลัวรึไงสาวน้อย ทีตอนอยู่ในงานไม่เห็นกลัวแบบนี้เลย ฮึ.. " มือหนาบีบคางหญิงสาวเบาๆ แล้วเชิดคางมนขึ้น เผยให้เห็นรอยจางๆ ที่ลำคอระหง ดวงตาคมกระตุกวูบนึงก่อนจะหายไปอย่างรวดเร็ว สงสัยเขาจะทำรุนแรงกับเธอมากไปหน่อย สาวน้อยตรงหน้าเลยเกิดความกลัวขึ้นมา

เคทเม้มริมฝีปากแน่นไม่อยากยอมรับว่าตัวเองกลัวจริงๆ

" ไม่กลัวก็ดี เวลาอยู่บนเตียงจะได้ไม่น่าเบื่อ " มาคอสยืดตัวขึ้นก่อนจะค่อยๆปลดเสื้อเชิ้ตสีขาวออก เคทเผลอยกมือขยุ้มเสื้อที่อกอย่างไม่รู้ตัวสายตาเริ่มล่อกแล่กเพื่อหาทางเอาตัวรอด แต่สถานะการตรงหน้าก็ไม่เอื้ออำนวยเธอนัก ตอนนี้สมองเธอไม่แล่นคิดอะไรไม่ออกทั้งนั้น ยิ่งเมื่อเห็นชายหนุ่มถอดเสื้อเชิ้ตออกจากตัวจนหมด มัดกล้ามเนื้อสมบูรณ์แบบและลอนคลื่นบริเวณหน้าท้องของเขาก็ยิ่งทำให้เธอสติแตกซ่าน

" เอามือออก " มาคอสสั่ง

" เอามือออก " มาคอสสั่ง

ร่างบางนอนนิ่งไม่เคลื่อนไหวแถมยังกำเสื้อที่อกตัวเองแน่น มาคอสจิ๊ปากอย่างขัดใจก่อนจะก้มลงมากระชากคอเสื้อเธออย่างแรง ชุดเจ้าสาวบางเบาแทบจะปลิ้วติดไปกับมือแกร่ง ดึงรั้งจนเห็นเนินอกชัดเจน

" มะ..ไม่ต้องๆ ฉันถอดเอง " ร่างบางเห็นท่าไม่ดีจึงรีบบอก 

" งั้นก็ถอดสิ "

" คุณก็ลุกออกไปสิ ฉันถอดไม่สะดวก "  ร่างสูงดันตัวออกไปยืนที่ข้างเตียง มือกอดอกยืนมองหญิงสาวที่พยายามถอดชุดเจ้าสาวออกจากตัว ยังไม่ทันที่จะเห็นอะไรไปมากกว่านั้นร่างบางก็หันกลับมาพร้อมกลับเหวี่ยงสิ่งที่อยู่ในมือกระแทกศีรษะชายหนุ่มอย่างจัง

เพล้ง!!

ร่างสูงเซไปหลายก้าว แต่เนื่องจากร่างกายที่แข็งแกร่งจึงทำให้ไม่ล้มลงอย่างที่หญิงสาวหวังไว้ 

" เธอ... " มาคอสกัดฟันกรอดอย่างโมโห เลือดสีแดงฉานไหลมาเป็นทางตรงหางคิ้ว ร่างสูงปาดเลือดทิ้งอย่างไม่สนใจก่อนจะกระโจนเข้าหาหญิงสาวอย่างเหลืออด พอกันที..วันนี้เขาคงจะใจดีกับเธอมากเกินไปถึงได้กล้าขนาดนี้

" กรี๊ดดดด มาคอส คุณเป็นบ้าไปแล้วรึไง " เสียงเสื้อฉีกขาดดังพร้อมๆกับเสียงกรีดร้องของหญิงสาว ซาตานร่างสูงไม่สนใจฟังสิ่งใดทั้งนั้น มือหนาดึงทึ้งชุดเจ้าสาวออกจากตัวได้อย่างง่ายดาย เพียงไม่กี่นาทีหญิงสาวก็เหลือเพียงร่างเปลือยเปล่านอนอยู่บนเตียง

" เธอกล้ามากนะที่ตีหัวฉัน แคร์ คอทลิน " มาคอสยืดตัวขึ้นค่อยๆถอดเข็มขัดตัวเก่งออก ฉับพลันก็เหมือนนึกอะไร ชายหนุ่มดึงเข็มขัดออกรวดเดียวก่อนจะรวบมือบางสองข้างแล้วมัดเข้าด้วยกัน

" ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้ ทำบ้าอะไรเนี้ย "

ร่างบางดิ้นเพื่อให้หลุดจากพันทนาการ ลำพังแค่ปกติเธอก็ทำอะไรเขาไม่ได้แล้ว ยิ่งถ้ามาโดนมัดแบบนี้ก็ยิ่งหมดหวัง

" ฤทธิ์มากก็ต้องโดนแบบนี้แหละ " ชายหนุ่มเดาะลิ้นอย่างพอใจ มือหนาปลดกางเกงขายาวออกให้พ้นตัวตามมาด้วยกางเกงในส่งผลให้ท่อนเอ็นขนาดใหญ่โผล่ออกมา เคทหวีดร้องพร้อมหลับตาลง แม้ตลอดเวลาที่ผ่านมาเธอถูกส่งไปเรียนที่ต่างประเทศก็ตาม แต่เรื่องแบบนี้กลับไม่มีประสบการณ์มาก่อน

" ฮ่าฮ่า เป็นอะไรไปล่ะ ทำอย่างกับไม่เคยเห็นไปได้ " มาคอสหัวเราะอย่างนึกสนุก แค่เห็นปฏิกิยาของหญิงสาวก็เดาได้แล้วว่าเธอน่าจะยังบริสุทธิ์อยู่

" มาคอส " เคทเรียกชื่อเขาเสียงเบาหวิว ดวงตาสั่นระริกแต่ก็ไม่ได้ทำให้ชายหนุ่มใจอ่อนลงได้

" เธอตีหัวฉันแล้วคิดว่าจะรอดหรอ ทำตัวดีๆดีกว่าสาวน้อย "

" จูบฉันสักหน่อยเป็นไง เผื่อชั้นจะใจดีปล่อยเธอไป " ซาตานร้ายเริ่มวางแผนหลอกล่อ ไม่มีทางที่คืนนี้เธอจะได้ออกไปอย่างปลอดภัยแน่นอน ยิ่งได้เห็นผิวขาวใส รูปร่างสมส่วน หน้าอกกลมกลึง สะโพกผาย กับหน้าท้องแบบราบ ลูกชายที่นอนสงบนิ่งอยู่ดีๆก็ผงาดขึ้นมา

เคทมองอย่างไม่ไว้ใจ แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจยื่นหน้าเข้าไปใกล้ ใช้เรียวปากบางประกบปากชายหนุ่มเบาๆ มาคอสเหยียดยิ้มสอดมือหนาไปรองด้านหลังศีรษะหญิงสาว บังคับให้เธอหนีไปไหนไม่ได้ ริมฝีปากหนาดูดริมฝีปากเธออย่างรุนแรงเหมือนหิวกระหายมานาน

" อื้ออ " 

เคทยกมือขึ้นทุบอกชายหนุ่มเมื่อเขาเริ่มดันลิ้นเข้าไปในปากพร้อมกับดูดดึงริมฝีปากเธอจนเกิดเสียงดังจ้วบ

มือหยาบลูบไล้ไปตามร่างกายที่ร้อนฉ่า ผิวของหญิงสาวเนียนละเอียดไปซะทุกส่วน ยอดอกอิ่มกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะเมื่อเธอพยายามหายใจเอาอากาศเข้าสู่ปอดเพราะผ่านการจูบเป็นเวลานาน

มาคอสถอนจูบออกเพื่อให้เธอได้พักหายใจก่อนจะเริ่มขบเม้มบริเวณลำคอกับเนินอกจนเป็นรอยแดงช้ำไปหมด

" มาคอส อย่า.. " 

" หืมมม " ชายหนุ่มไม่สนใจเสียงห้ามของเธอใช้ลิ้นสากเลียยอดปทุมถันที่ตั้งชูชัน

" อ๊ะ " 

เคทสะดุ้งความรู้สึกเสียวซ่านเล่นจากท้องน้อยขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

ลิ้นร้อนลากผ่านไปมาอย่างไม่รีบร้อนก่อนจะขบเม้มดูดดึงยอดปทุมถันอย่างแรงจนแข็งขึ้นเป็นไต มือหนานวดคลึงหน้าอกอีกข้างอย่างเอาแต่ใจ 

" มะ มาคอส อะ อ่าา "

เสียงครวญดังขึ้นจากร่างบางเบาๆ เธอพยายามกลั้นเสียงครางตัวเองเอาไว้เพื่อไม่ให้ชายหนุ่มรู้สึกมีอารมณ์มากไปกว่านี้ 

" อย่ากลั้น ครางออกมา " มาคอสบีบปลายคางหญิงสาวเบาๆพร้อมกับสั่ง

" ไม่ " เธอปฏิเสธแทบจะทันที นั่นยิ่งเป็นความผิดอย่างมหัน มันเป็นการท้าทายอำนาจมืดอย่างเห็นได้ชัด

ชายหนุ่มเหยียดยิ้มมุมปากคอยดูสิว่าจะทนไปได้สักเท่าไหร่