แดดบนเกาะร้อนแรงแผดเผาไม่ต่างจากสายตาของคณิน นายหัวเจ้าของเกาะที่ยืนอยู่บนหน้าผาสูง ทอดสายตามองเรือหางยาวที่กำลังเคลื่อนตัวเข้าใกล้ฝั่ง
ในเรือลำนั้น มีร่างของไหมแก้ว เด็กสาวที่เขาเลี้ยงต้อยมานานสิบปี เพิ่งเรียนจบจากกรุงเทพฯ และวันนี้ เขาจะไม่รออีกต่อไป
“สิบปีเธอหายไป คราวนี้กลับมา ฉันจะไม่ให้เธอหนีอีกแล้ว ไหมแก้ว”
“ยินดีต้อนรับกลับเกาะนะลูก” เสียงแม่เอื้อนดังขึ้นขณะเดินเข้ามากอดลูกสาวแน่น
ไหมแก้วยิ้มอ่อน “คิดถึงแม่จังเลยค่ะ แล้วพ่อล่ะ”
ยังไม่ทันได้คำตอบ เสียงฝีเท้าหนัก ๆ ดังขึ้นจากด้านหลัง
หญิงสาวหันไปมองทันที แล้วโลกทั้งใบก็คล้ายหยุดหมุน
เขา นายหัวคณิน ร่างสูงใหญ่เต็มไปด้วยพลังดิบ สวมเพียงกางเกงยีนขาด ๆ กับเสื้อกล้ามสีซีด
ดวงตาคมดุจ้องเธอราวกับสัตว์ป่าที่เจอเหยื่อโปรด
“กลับมาแล้วเหรอไหมแก้ว”
“เธอโตแล้วนะโตพอจะเป็นเมียฉันแล้วแน่ ๆ”
ไหมแก้วเบิกตากว้าง จะพูดอะไรออกมาก็ไม่ทัน นายหัวเดินเข้ามากระชากแขนเธออย่างแรง
“นายหัว อย่าค่ะ”
“หุบปาก ไหมแก้วฉันรอมานานพอแล้ว”
เขาลากเธอเข้าไปในบ้านพักคนงานหลังเก่า เสียงประตูไม้ถูกปิดปัง พร้อมกับแรงผลักจนร่างเล็กเซล้มลงบนเตียงไม้ผุ ๆ
ยังไม่ทันตั้งตัว เขาก็ขึ้นคร่อมทันที มือกร้านกระชากกระโปรงเธอขึ้นถึงสะโพก
“รู้ไหมฉันส่งเธอเรียนไปกี่ล้านบาท ก็เพราะวันนี้นี่แหละ”
“วันนี้ฉันจะกระแทกเธอให้สมกับที่ฉันเลี้ยงไว้ทั้งตัว ทั้งใจ” ไหมแก้วดิ้นพล่าน ตีหน้าอกเขา แต่กลับโดนจับมือรวบไว้เหนือหัว
นายหัวใช้เข่ากดต้นขาเธอแยกออก แล้วก้มลงมาขบเม้มยอดอกนุ่มที่เริ่มแข็งตัวภายใต้เสื้อบาง
“อย่า อย่าทำแบบนี้”
“ร้องไปเถอะ ไม่มีใครช่วยเธอได้หรอก คนทั้งเกาะรู้ว่าเธอเป็นของฉัน” เขาสอดมือเข้าไปใต้กางเกงในเธอ นิ้วหยาบหนาแหวกร่องสาวที่เริ่มเปียกอย่างไม่ทันรู้ตัว เธอสะดุ้งสุดตัว หายใจหอบแรง
“ร่างกายเธอแม่งทรยศจัง ดูซิ ร่องเปียกแฉะไปหมดฉันยังไม่ทันสอดเข้าไปเลย”
และไม่ให้เธอได้พูดอะไรต่อ
เขาก็จับขาเธอแยก แล้วดันท่อนเนื้อเข้าไปเต็มลำ เสียงเนื้อกระแทกเนื้อดังก้องในห้องไม้
ไหมแก้วร้องลั่นทั้งเจ็บทั้งเสียว ขณะที่นายหัวกระแทกเธอไม่หยุดหย่อน
“แน่นมาก ร่องสาวเธอแม่งฟิตจนฉันจะขาดใจ”
“วันนี้ฉันจะกระแทกให้เธอลืมผู้ชายทุกคนในเมืองกรุงนั่นไปเลย ไหมแก้ว” เสียงคลื่นซัดฝั่งเบา ๆ ขับกล่อมยามค่ำ แต่ในบ้านพักไม้เก่าหลังนั้น เสียงครางแผ่ว ๆ ผสมเสียงเนื้อกระแทกยังคงดังก้องไม่หยุด
“อื้อ อย่าคะนายหัว ไหมแก้วเสียว”
คณินกัดฟันแน่น มือสองข้างจับสะโพกกลมกลึงของหญิงสาวแน่น
ร่องสาวของเธอชุ่มฉ่ำจนเขาแทบกลั้นตัวเองไม่อยู่ ขณะที่ท่อนเนื้อของเขากระแทกเข้าออกไม่หยุด
“เรียกชื่อฉันอีก เรียกแล้วครางให้มันชัด ๆ”
“อย่าแกล้งกลัว ร่องเธอน่ะมันตอดแรงจนฉันแทบแตกอยู่แล้ว” เขาพลิกตัวหญิงสาวให้คว่ำหน้าลงกับหมอน ก่อนจับสะโพกเธอยกขึ้นอีกครั้ง
โดยไม่ให้ตั้งตัว เขาก็กดสะโพกตัวเองเข้าหาเต็มแรง เสียงกระแทกดังสวบ
“อ๊ะ! นายหัวคะ มันแน่น แน่นจังเลย” เสียงสะอื้นปนเสียงครางพร่าดังออกมาไม่หยุด ร่างกายของเธอสั่นสะท้านทุกครั้งที่โดนกระแทก
“เธอคิดว่าเธอจะกลับมาบนเกาะนี้ แล้วได้ใช้ชีวิตเรียบง่ายเหรอ”
“ฉันส่งเธอเรียน ไม่ใช่เพราะใจดี แต่เพราะฉันต้องการให้ร่างนี้ กลายเป็นของฉันทุกตารางนิ้ว”
เขาก้มลงขบเม้มหลังไหล่ขาวของเธอ ขณะที่ยังคงกระแทกสะโพกไม่หยุด เสียงเนื้อกระทบกันดังลั่นไปทั่วห้องไม้
“ฉันจะเอาเธอทุกวัน ทั้งเช้า ทั้งเย็น จนเธอไม่มีแรงเดิน”
“และเมื่อไหร่ที่ฉันเห็นเธอยิ้มให้ผู้ชายคนอื่น ฉันจะจับเธอมัดแล้วกระแทกให้ร่องแฉะจนร้องขอชีวิต”
ไหมแก้วสะอื้นน้ำตาไหล แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าร่างกายเธอกำลังเสียววาบไปทั้งตัว
ร่องสาวตอดรัดท่อนเนื้อของเขารุนแรงขึ้นทุกจังหวะที่กระแทก
“อื้อ คะ ไม่ไหวแล้วมันเสียว เสียวเหลือเกิน”
“ข้างในไหมแก้ว มันจะแตกอีกแล้ว” เขากระแทกหนักขึ้นอีก ขยับสะโพกอย่างดุเดือด ปลายนิ้วบีบขอบสะโพกแน่นจนขึ้นรอยแดง
ก่อนจะกดท่อนเนื้อเข้าไปจนสุดทาง แล้วปล่อยทุกหยาดความกระสันเข้าในตัวเธอ
เขากระตุก พ่นน้ำรักอุ่น ๆ จนเธอครางสะท้านไม่กี่นาทีต่อมา
คณินเดินออกมาจากห้องไม้ เปลือยท่อนบนเต็มไปด้วยเหงื่อ ดวงตาคมยังเต็มไปด้วยไฟปรารถนา
ขณะที่ไหมแก้วนอนหอบหายใจอยู่ในห้อง เปลือยเปล่าด้วยร่างกายสั่นสะท้านจากแรงกระแทกซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เช้าวันรุ่งขึ้น เธอถูกพามาที่คฤหาสน์ใหญ่ของเขาทันที
“เธอเป็นหนี้ฉัน” คณินโยนแฟ้มสัญญาบางอย่างตรงหน้าเธอ “ทั้งหมดที่ฉันเคยจ่ายให้ครอบครัวเธอ ทั้งค่าเรียน ค่ารักษาแม่ เกือบสิบล้านบาท”
“เธอคิดว่าจะลบล้างบุญคุณได้เหรอ”
ไหมแก้วตัวสั่น มือกำชายกระโปรงแน่น
“แล้วจะให้ฉันทำยังไง” เสียงเธอสั่นพร่า
คณินยกยิ้ม ดึงเธอเข้ามานั่งตักเขา แล้วกระซิบชิดใบหู
“ง่ายมาก แค่เธอยอมให้ฉัน ‘กระแทก’ ทุกครั้งที่ต้องการ”
“เธอก็จะไม่มีหนี้อีกต่อไป” คณินล็อกประตูห้องทำงานอย่างแน่นหนา
แสงแดดยามสายส่องผ่านผ้าม่านสีเข้ม ไหมแก้วยืนอยู่กลางห้อง สวมชุดเดรสสีอ่อนที่เขาเพิ่งให้คนรับใช้จัดเตรียมไว้ให้
“เธอไม่ควรใส่อะไรแบบนี้ ถ้ายังไม่อยากให้ฉันจับกระแทกทุกชั่วโมง
“แต่เอาเถอะ วันนี้ฉันจะให้รางวัลเธอ ลองท่าใหม่ดูหน่อยไหม”
ไหมแก้วเบิกตากว้าง “อะไรคะ” คณินไม่ตอบ เขาลุกจากโต๊ะแล้วทิ้งตัวนั่งพิงบนโซฟาหนังสีดำหรู ก่อนเอานิ้วเรียกให้เธอเข้าไปหา
“มานี่ ขึ้นมานั่งคร่อมฉัน หันหลังให้ แล้วขยับเอวเธอให้ฉันดู”
“นายหัว” เสียงเธอสั่นพร่า
“เธออยากให้หนี้หมดใช่ไหม งั้นเธอต้องขยับเอวให้ฉันเสร็จตรงนี้ ด้วยตัวของเธอเอง” เธอก้าวขึ้นช้า ๆ อย่างลังเล แต่เมื่อเขาจับเอวเธอกระชากเข้ามาหา
ร่างบางก็ทรุดนั่งลงบนตักเขาแบบหันหลัง ท่อนเนื้อใหญ่ยังซ่อนอยู่ในกางเกง แต่ไม่นานนัก
ซิปก็ถูกรูดลง ปลายลำพุ่งพ้นขึ้นมา แข็งขึงร้อนผ่าวจนน่ากลัว
คณินดึงกางเกงในเธอลงจากใต้กระโปรง ลูบปลายนิ้วผ่านร่องสาวที่ยังฉ่ำจากเมื่อคืนก่อน
“ยังไม่แห้งเลยเหรอ”
“ดี งั้นไม่ต้องลีลา กดตัวลงมาช้า ๆ แล้วขย่มให้ฉันดู” ไหมแก้วกัดริมฝีปากแน่น กดตัวลงอย่างเชื่องช้า แค่เพียงปลายท่อนเนื้อเขาสอดเข้าไป เธอก็เผลอครางเสียงหลง
“อ๊ะ แน่นอีกแล้ว”
“มันเข้าไปหมดแล้วค่ะ” เขายิ้มมุมปาก มองสะโพกกลมกลึงของเธอที่เริ่มขยับขึ้นลงอย่างช้า ๆ
สองมือเขาบีบเอวเธอแน่น ก่อนกระแทกสวนขึ้นไปแรง ๆ โดยไม่ให้เธอตั้งตัว
ปั่ก ปั่ก ปั่ก เสียงเนื้อกระแทกกันลั่นห้อง โซฟาหนังสั่นระรัวตามแรงกดสะโพก
“ขย่มแรง ๆ สิไหมแก้ว เอาให้โซฟานี่เปียกไปด้วยน้ำของเธอ”
“ฉันชอบตอนที่เธอเสียวจนสั่นไปทั้งตัว” เธอทำตามอย่างไร้สติ แรงปรารถนากลืนกินความอายจนหมด
มือเธอเท้าไปกับพนักพิง ขณะที่สะโพกกระเด้งขึ้นลงไม่หยุด เสียงครางพร่าออกมาทีละนิด
“อื้อ ไม่ไหวแล้ว เสียว มันจะออกแล้ว” คณินจับเอวเธอแน่นอีกครั้ง แล้วกระแทกสวนขึ้นเน้น ๆ อีกชุดใหญ่
ก่อนปล่อยน้ำรักพุ่งเข้าสู่ร่างเธอพร้อมเสียงคำรามต่ำจากลำคอ
“เธอมันเด็ดจริง ๆ ไหมแก้ว”
“ถ้ายังยั่วฉันแบบนี้ ฉันจะจับเธอเอาทุกห้องในคฤหาสน์เลย”
หลังจากที่เขากระแทกเธอจนเปียกโซฟาไปทั้งตัว คณินก็ไม่ปล่อยให้ร่างเธอได้พักนาน
เขาอุ้มเธอขึ้นจากตัก พาเดินตรงเข้าห้องน้ำ ของคฤหาสน์ น้ำอุ่นถูกเปิดจากฝักบัวพ่นเป็นละออง
“ร่องเธอนี่มันเลอะไปหมด ล้างให้สะอาดหน่อยสิ”
“แต่ไม่ต้องกลัวนะ แค่ล้างเฉย ๆ และฉันก็ไม่ใช่นายหัวคนเดิมแล้ว”
เขาพูดด้วยน้ำเสียงกระเส่า แต่สายตายังเต็มไปด้วยความเถื่อนน่ากลัว
ไหมแก้วยังหอบหายใจไม่เต็มที่ ก็โดนมือเขาผลักให้นั่งลงบนขอบอ่างหินอ่อน
ขาเรียวถูกจับแยกออก ก่อนที่เขาจะนั่งคุกเข่าตรงกลาง
“นายหัว จะทำอะไรคะ”
“เงียบ แล้วดูอย่างเดียว” เขาก้มหน้าลงช้า ๆ แล้วลากปลายลิ้นร้อนฉ่าผ่านร่องสาวที่บวมตุ่ยอย่างเชี่ยวชาญ
ปลายนิ้วแหวกกลีบสวาทออกก่อนใช้ลิ้นฉกตรงจุดไวสัมผัส จนไหมแก้วสะดุ้งสุดตัว
“อ๊า ไม่ไม่ใช่แบบนี้ เสียวคะ”
“รสชาติของเธอแม่งหวานยิ่งกว่าผลไม้บนเกาะอีก”
“ฉันจะเลียให้เธอเสร็จตรงนี้ ก่อนจับกระแทกต่อจนร่องสะอาดจริง ๆ” เขาสอดนิ้วเข้าข้างในช้า ๆ แล้วคว้านวนพร้อมกับดูดเม็ดเสียวเธอแรง ๆ สลับเบา
เสียงน้ำจากฝักบัวกลบเสียงครางแทบไม่อยู่ ไหมแก้วกำมือแน่น ร่างกระตุกอย่างห้ามไม่อยู่
“แตกแล้ว นายหัวร่องมันจะแตกแล้วค่ะ!”
แต่เขาไม่หยุด
“ยัง ยังไม่พอ ฉันจะทำให้เธอเสร็จด้วยลำของฉันอีกที”
“หันหน้าเข้าผนัง ยืนแยกขาออกให้กว้างเดี๋ยวนี้”
เธอทำตามอย่างว่าง่าย ร่างเปลือยเปียกน้ำอย่างเร้าใจ
เขาเข้าประชิดจากด้านหลัง จับลำแข็งขึงของตัวเองถูไถตรงร่องที่เพิ่งโดนเลียจนฉ่ำ แล้วดันเข้าไปในจังหวะเดียว
สวบ! เสียงเนื้อกระแทกเนื้อดังปังลั่นผนัง เขาโอบเอวเธอแน่นก่อนขยับสะโพกไม่หยุด รุนแรง เร่าร้อน จนเธอต้องยันมือกับกระเบื้องเพื่อไม่ให้ล้ม
“ร่องของเธอมันแน่นจริง ๆ ฟิตทุกครั้งที่ฉันกระแทกเข้าไป”
“รู้ไหมว่าฉันจะล้างให้เธอด้วยน้ำรักของฉัน” เสียงเนื้อกระแทกสลับกับเสียงครางหอบหายใจ เธอร้องออกมาอีกครั้งอย่างสุดเสียงเมื่อถึงจุดสุดยอด
ขณะที่เขากระแทกอีกสามสี่ครั้งหนัก ๆ ก่อนปล่อยน้ำรักพุ่งเข้าร่างเธอจนไหลย้อยลงมาตามเรียวขา
หลังจากนั้น นายหัวก็อุ้มเธอออกจากห้องน้ำด้วยสายตาพึงพอใจ
“คืนนี้อย่าคิดนอน เพราะฉันยังมีห้องใต้ดินอีกห้องที่ยังไม่เคยพาเธอลงไป”
คณินอุ้มไหมแก้วที่หมดแรงจากการโดนกระแทกในห้องน้ำขึ้นแนบอก
ผ่านประตูเหล็กที่ปกคลุมด้วยผนังลายไม้ธรรมดา ใครจะรู้ ว่าภายในคฤหาสน์นี้ซ่อน "ขุมนรก" แห่งสวาทไว้ลึกลงใต้ดิน
ประตูเหล็กหนาหนักถูกเปิดออก บันไดแคบ ๆ นำลงสู่ห้องลับที่มีเพียงแสงไฟสีส้มสลัวอบอวลกลิ่นหนังและกลิ่นน้ำหอมร้อนแรง
บนผนังแขวนโซ่ แส้ ผ้าผูกตา ดิลโด้สารพัดขนาด และกรงเหล็กขนาดเท่าตัวคน
“ที่นี่ เป็นห้องเฉพาะของเธอ”
“ฉันสร้างมันไว้ตั้งแต่วันที่เธอจากเกาะไปเพราะรู้ว่าเธอจะต้องกลับมาเป็นของฉัน”
ไหมแก้วเบิกตากว้าง ใจเต้นโครมคราม มือทั้งสองสั่นจนเผลอกำอกเสื้อเขาแน่น แต่คณินไม่ให้เวลาถอย
เขาจับเธอลงบน เตียงเหล็กกลางห้อง ก่อนจะใช้เชือกหนังนุ่มมัดข้อมือทั้งสองขึ้นเหนือหัว
จากนั้นหยิบ ผ้าปิดตาสีดำ คล้องรอบใบหน้า
“นายหัว ขอร้อง อย่าทำอะไรแปลก ๆ นะคะ”
“เธอจะชอบมัน เชื่อฉัน” เสียงกระซิบติดลมหายใจพร้อมไอร้อนที่เป่ารดข้างหูทำให้ไหมแก้วตัวสั่น
ไม่ทันได้ต่อต้าน ร่างเธอก็ถูกแยกขาออกแล้วตรึงกับขาเตียง เปิดทางให้ร่องสาวเปลือยเปล่าไร้การป้องกัน
คณินหยิบเซ็กซ์ทอยแท่งเล็กแบบสั่น ป้ายเจลหล่อลื่นแล้วแตะเข้ากับติ่งเสียวของเธอเบา ๆ
เสียงสั่นดังขึ้น พร้อมความเสียวซ่านแล่นพล่านจนเธอกัดฟันแน่น
“อื้อ นายหัว มันเสียว อ๊ะ อย่าขยับแบบนั้น!”
“เธอสั่นแค่นี้ ของจริงยังไม่มาเลย” จากนั้นเขาหยิบ แท่งใหญ่กว่าธรรมดา ดันเข้าร่องสาวเธอช้า ๆ
ร่างกายที่เพิ่งฟื้นจากความเสียวเมื่อครู่ถึงกับสั่นพร่า ร้องออกมาทั้งน้ำตาและความกระสัน
“อ๊า! มันแน่นจะไม่ไหวแล้ว”
“อย่าเพิ่งแตก เธอยังต้องเจอของฉันอีก”
เมื่อถอดแท่งปลอมออก คณินไม่ให้โอกาสพัก
เขาปลดกางเกง จับท่อนเนื้อใหญ่โตดันเข้าร่องที่ฉ่ำเยิ้มจากการเล่นเสียวเมื่อครู่
เสียง สวบ! ดังสะท้อนผนังปูนเปลือย พร้อมเสียงครางของไหมแก้วที่โดนกระแทกอย่างโหดร้าย
“แน่นจนฉันแทบทนไม่ไหว ร่องเธอมันตอดแรงทุกครั้งที่ฉันดันเข้า”
“เธอเสียวเหรอ เสียวจนตัวสั่นเลยใช่มั้ย”
เสียงกระแทกดังรัว ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! จนเตียงเหล็กสั่นสะเทือน
คณินกระแทกจากด้านหน้าอย่างแรง แต่จงใจขยับสะโพกเป็นจังหวะเร็ว ช้า สลับกันอย่างเชี่ยวชาญ
ปลายนิ้วบีบหัวนมเธอทั้งสองข้าง ขณะกระซิบข้างหู
“คราวหน้าฉันจะจับเธอเข้าไปในกรง แล้วปล่อยให้เธอครางอยู่ในนั้นทั้งคืน”
“แต่คืนนี้ ฉันจะทำให้เธอแตกให้ได้สิบรอบก่อนปล่อยตัวไปนอน” เสียงครางดังไม่หยุด น้ำเสียวไหลย้อยลงมาจากร่องสาว จนเปียกเตียงและเรียวขาไปหมด ไหมแก้วครางอย่างห้ามไม่อยู่
“ไม่ไหวแล้วค่ะ มันจะออกอีกแล้ว นายหัว แตกอีกแล้วค่ะ” เขายิ้มอย่างพอใจ
“ดี ฉันจะปล่อยน้ำของฉันเข้าไปให้ล้างข้างในอีกที เธอพร้อมไหม” แล้วเขาก็กระแทกต่อจนสุดแรง น้ำรักพุ่งเข้าร่างเธอจนเต็มร่อง
ก่อนที่เธอจะสลบวูบด้วยความเสียวและหมดแรงอย่างสมบูรณ์
กลิ่นเหงื่อ กลิ่นหนัง และกลิ่นสวาทตลบอบอวลไปทั่วห้องใต้ดิน
ไหมแก้วยังคงถูกพันธนาการกับเตียงเหล็ก ร่างเปลือยเปล่าสั่นสะท้าน หัวนมตั้งชูชันจากการกระแทกครั้งล่าสุด
น้ำขุ่นขาวที่คณินปล่อยไว้ยังคงค้างในร่องสาว ย้อยลงตามเรียวขาอย่างน่าอาย
คณิน ลุกขึ้นจากเตียง หยิบแก้วไวน์ขึ้นมาจิบช้า ๆ ขณะจ้องมองร่างที่ไร้เรี่ยวแรงของเธอ
“เธอน่ารักดีเวลาหมดแรง แต่ฉันยังไม่อิ่มเลยนะ”
“อยากหมดหนี้ไหมไหมแก้ว งั้นคลานมาหาฉัน แล้วขอฉันเอาอีกครั้งด้วยปากของเธอ”
ไหมแก้วหน้าร้อนผ่าว หัวใจเต้นระส่ำ เธออายแทบบ้ากับคำสั่งที่ต่ำช้า แต่ความเสียวเมื่อครู่ทำให้ขัดขืนไม่ไหวอีกต่อไป
เธอค่อย ๆ คลานบนพื้นหินเย็นเฉียบ เปลือยทั้งตัว ร่องสาวยังคงไหลเยิ้ม หยดลงพื้นเป็นทาง
เมื่อคลานมาถึงเบื้องหน้าเขาแล้ว เธอยกสายตาขึ้นช้า ๆ
“นายหัวคะ ไหมแก้วอยากโดนอีกค่ะ” คณิยกยิ้ม ก่อนเอื้อมมือมาจับเส้นผมเธอแน่น
“บอกสิว่า…ร่องของเธอมันหิวแท่งของฉันขนาดไหน” เธอสั่นไปทั้งตัว พูดเสียงเบาราวกระซิบแต่เต็มไปด้วยไฟปรารถนา
“ร่องไหมแก้ว มันหิวแท่งของนายหัว อยากโดนกระแทกจนขาดใจค่ะ” เขากระตุกผมเธอเบา ๆ พร้อมกับเสียงหัวเราะในลำคอ
“ดีมาก เธอเริ่มเป็นเมียที่ดีของฉันแล้ว” คณินสั่งให้เธอ นั่งอ้าขากว้างบนเก้าอี้เหล็กทรงสูง มือทั้งสองถูกมัดไว้ด้านหลัง ร่างเปลือยไม่มีทางป้องกันตัวเองเลยแม้แต่น้อย
เขาเดินวนรอบตัวเธอ มองร่องสาวที่บวมแดงจากการใช้งานหนัก
จากนั้นหยิบ แส้หนังเส้นเล็ก เฆี่ยนเบา ๆ ลงบนต้นขาด้านใน
แปะ! เสียงหนังกระทบร่างดังขึ้นตามด้วยเสียงสะอื้นคราง
“อื๊อ คะ เสียว มันทั้งแสบทั้งเสียว”
แปะ! แปะ! เขาเฆี่ยนอีกสองทีจนร่องเธอสั่นระริก ก่อนจะก้มลงเลียปลอบ ปลายลิ้นร้อนลากผ่านรอยแดงอย่างเชี่ยวชาญ
“ฉันจะกระแทกเธอในท่ายืนอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ฉันจะไม่จับเธอไว้”
“เธอต้องยืนเอง ถ้าขาอ่อนล้ม ก็แปลว่าเธอยังไม่พร้อมเป็นเมียของฉัน”
เขาจับเธอลุกขึ้น ร่างสั่นเทาแทบยืนไม่อยู่ มือของเขากอบกุมสะโพกเธอแน่น แล้วกดเธอพิงผนังหินเย็นเฉียบ
ปลายลำกายแข็งขึงสอดเข้าไปช้า ๆ ก่อนจะกระแทกในจังหวะแรกแรงจนเธอกรีดร้อง
ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! เสียงกระแทกสะท้อนก้องห้องใต้ดิน เสียงน้ำจากร่องที่แฉะเยิ้มกระเด็นเลอะต้นขา และไหลลงปลายเท้าเป็นสาย
“เธอเสียวใช่ไหมไหมแก้ว เสียวจนขาสั่น ใช่มั้ย”
“ฉันจะกระแทกจนเธอยืนไม่อยู่เลย จะจับเธอกดตรงพื้นนี่แหละ ถ้าล้มลงมา”
และเธอก็ล้มลงจริง ๆ ร่างเปลือยทรุดกับพื้น สะโพกยกอ้าโดยอัตโนมัติรอเขาเติมเต็ม
เขาไม่พูดอะไรอีก เพียงจับสะโพกเธอไว้แน่นแล้วกระแทกจากด้านหลังแรงจนเธอครางลั่น
“อ๊ะ แตกอีกแล้ว ร่องมันเสียวจะแตกแล้วค่ะ นายหัว” เสียงครางดังไม่หยุด
ก่อนที่เขาจะปล่อยน้ำรักซ้ำอีกครั้งเต็มแรง จนไหลอาบออกมาเลอะพื้นหินเย็น
สองวันผ่านไป…
ไหมแก้วไม่มีโอกาสได้กลับขึ้นไปข้างบนอีกเลย เธอถูกขังอยู่ใน กรงเหล็กขนาดพอดีตัว ใต้แสงไฟสลัวกลางห้องใต้ดิน
ร่างเปลือยเปล่าไม่ได้สวมอะไรเลย มีเพียง ปลอกคอหนังสีดำ ที่ล่ามโซ่เอาไว้กับเสาใกล้กรง
ไม่มีประตู ไม่มีหน้าต่าง มีเพียง เสียงฝีเท้าหนัก ๆ ของเขา เดินลงมาเป็นระยะ
“เธอคือสัตว์เลี้ยงของฉัน ไหมแก้ว”
“และสัตว์เลี้ยงของฉัน ต้องรอคำสั่งเท่านั้นถึงจะได้ปลดปล่อย”
เช้านี้ เขาเดินลงมาพร้อมอาหารในถาดไม้และสายจูงในมือ
ไหมแก้วนั่งกอดเข่าอยู่ในกรง ตัวสั่น หัวนมตั้งจากความหนาวกับความอับอาย
เขาเปิดกรงช้า ๆ เสียงเหล็กเสียดสีกันดัง แกร๊ง
“คลานออกมา แล้วเอาหัวแนบพื้น ขอฉันดี ๆ ว่าอยากได้อะไร” เธอสั่นสะท้าน หัวใจเต้นแรง ก่อนจะค่อย ๆ คลานเปลือยเปล่าออกมา ก้มหน้าจรดพื้นเย็น ๆ อย่างหมดศักดิ์ศรี
“นายหัวคะ ไหมแก้วขอท่อนเนื้อ ขอให้ทิ่มเข้าร่องรักอีกครั้ง นะคะ” คณินยกยิ้มพึงพอใจ ก่อนดึงโซ่ปลอกคอขึ้นให้เธอเงยหน้า
“ดี เธอเริ่มรู้หน้าที่ของตัวเองแล้วนี่” เขาลากเธอไปหยุดที่พื้นพรมผืนเล็กหน้ากรง ก่อนผลักร่างเธอคว่ำหน้าลง
จากนั้นก็ถอดกางเกงลงครึ่งต้นขา ท่อนเนื้อแข็งขึงพุ่งออกมาใหญ่โตเต็มตา
เขาจับสะโพกเธอยกขึ้น แล้วโดยไม่รีรอ กดท่อนเนื้อเข้าไปในร่องเยิ้มฉ่ำมาตั้งแต่ตอนถูกขัง สวบ!
“อ๊ะ! นายหัวคะ ทิ่มเข้ามาแรงไป”
เสียงเธอสั่นสะท้านขณะเขากระแทกไม่รอช้า มือข้างหนึ่งกระชากโซ่ปลอกคอให้เธอเงยหน้า ส่วนท่อนเนื้อกระแทกเข้าออกด้านหลังแรงขึ้นเรื่อย ๆ
“เธอรู้ไหม ร่องรักของเธอมันเสพติดฉันไปแล้ว”
“ฟิตทุกครั้งที่ฉันกระแทกเข้า เหมือนมันรอแค่ท่อนเนื้อของฉันเท่านั้น”
เสียง ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! ดังสนั่นรอบกรง น้ำหล่อลื่นกระเด็นเปียกพรมไปหมด สายโซ่ขยับตามแรงกระแทก ไหมแก้วครางแทบขาดใจ
“แตกอีกแล้วค่ะ มันจะออกอีกแล้ว ร่องรักมันจะแตกอีกแล้ว!” เขากระแทกเข้าไปลึกสุด พร้อมเสียงคำรามต่ำ น้ำรักอุ่น ๆ พุ่งเข้าภายในจนเธอทรุดลงกองกับพื้นหมดแรงผ่านไปไม่นาน
