ริชาร์ด คู่แห่งโชคชะตาของฉัน และฉันกำลังเตรียมตัวสำหรับพิธีผูกพันธะคู่ชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์ คำสาบานต่อหน้าเทพีจันทราที่จะผูกมัดวิญญาณของเราไว้ด้วยกันชั่วนิรันดร์

แต่แล้วข้อความทางจิตก็พุ่งกระแทกเข้ามาในหัวสมองของฉัน—ความทรงจำที่ถูกใช้เป็นอาวุธซึ่งส่งมาจากเอวา น้องสาวบุญธรรมของเขา ในภาพนั้น เธอกำลังนอนอยู่ในอ้อมแขนของริชาร์ด ขณะที่พ่อแม่ของเขา อัลฟ่าและลูน่า ยิ้มกว้างอย่างเห็นดีเห็นงาม

ตลอดสองสัปดาห์ต่อมา ฉันถูกบีบให้ต้องสวมบทบาทเจ้าสาวโอเมก้าผู้เปี่ยมรัก เขาโกหกว่ามี "เรื่องฉุกเฉินของฝูง" เพื่อที่จะวิ่งไปหาเธอ ทิ้งให้ฉันอยู่ตามลำพังในร้านชุดวิวาห์ ขณะที่เธอก็ส่งภาพนิมิตตอนที่พวกเขาลักลอบพบกันมาให้ฉันดู

พ่อแม่ของเขาปลดฉันออกจากโปรเจกต์ที่ฉันทุ่มเททั้งวิญญาณมาตลอดสองปี แล้วยกมันให้เอวาเป็นของขวัญ พวกเขาเรียกฉันว่าโอเมก้าเลือดชั้นต่ำ ไม่คู่ควรกับลูกชายของพวกเขา

ขณะเดียวกัน เอวาก็ส่งคลิปเสียงที่ริชาร์ดกำลังสัญญากับเธอว่าเธอจะเป็นคนอุ้มท้องทายาทที่แข็งแกร่งของเขา ไม่ใช่ฉัน

พวกเขาทุกคนคิดว่าฉันเป็นแค่เบี้ยไร้ค่าที่น่าสมเพชในเกมอันบิดเบี้ยวของพวกเขา พวกเขากำลังรอให้ฉันแตกสลาย

พวกเขาไม่รู้เลยว่าแท้จริงแล้วฉันคือทายาทของฝูงที่ทรงพลังที่สุดในทวีป และฉันก็ได้จัดการให้พิธีผูกพันธะคู่ชีวิตของเราถ่ายทอดสดไปทั่วโลกแล้ว เปลี่ยนวันศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขาให้กลายเป็นเวทีสำหรับความอัปยศอดสูครั้งใหญ่ที่สุด

บทที่ 1

มุมมองของอิซาเบลลา บรูคส์:

ภาพนั้นพุ่งเข้ามาในหัวฉันอย่างไม่ทันตั้งตัว มันคือการล่วงล้ำพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ของกระแสจิตเรา เป็นข้อความทางจิต ความทรงจำที่เอวาส่งมาใช้เป็นอาวุธ

ในภาพนั้น ริชาร์ด คู่แห่งโชคชะตาและคู่หมั้นของฉัน กำลังหัวเราะอย่างมีความสุข ใบหน้าของเขาแหงนมองขึ้นฟ้า เผยให้เห็นลำคอที่แข็งแกร่ง ขณะที่มือของเขากำลังขยำกลุ่มผมสีบลอนด์ของเอวา เธอกำลังเบียดตัวเข้าหาเขา กลิ่นกายของเธอ—กลิ่นดอกไม้สังเคราะห์ราคาถูก—ติดอยู่บนผิวของเขาราวกับเชื้อโรค รอบตัวพวกเขามีพ่อแม่ของเขา อัลฟ่าและลูน่าแห่งฝูงลำธารดำ ยืนยิ้มกว้างอย่างเห็นดีเห็นงาม เพื่อนๆ ของเขาก็อยู่ที่นั่นด้วย กำลังยกแก้วขึ้นดื่มฉลอง

พวกเขาคือครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ และฉันคือคนนอก

หมาป่าในตัวฉัน สัตว์ร้ายที่ฉันกดข่มมาตลอดห้าปีเต็ม คำรามลั่นอยู่ในหัว เป็นเสียงครวญครางอย่างเจ็บปวดแสนสาหัส สายใยที่เทพีจันทราถักทอขึ้นระหว่างริชาร์ดกับฉันเริ่มปริขาด ความเจ็บปวดแสบร้อนราวกับวิญญาณกำลังถูกฉีกเป็นชิ้นๆ

แต่ฉันไม่ยอมให้ความเจ็บปวดแสดงออกมา ฉันสูดหายใจเข้าช้าๆ อย่างมั่นคง กดความปวดร้าวลงไปให้กลายเป็นก้อนความเย็นชาแข็งกระด้างในท้อง

ฉันหลับตาลงแล้วส่งกระแสจิตออกไป ไม่ใช่ถึงริชาร์ด แต่เป็นสายสัมพันธ์ที่ฉันซ่อนไว้มานานหลายปี

"ท่านพ่อ"

การตอบกลับมาในทันที เป็นน้ำเสียงที่เย็นเยียบและเฉียบคมดุจลมหนาว "อิซาเบลลา มีอะไร?"

"ลูกมีเรื่องอยากจะขอ" ฉันส่งกลับไป เสียงในใจสงบนิ่งและราบเรียบ "พิธีผูกพันธะของลูกจะจัดขึ้นในอีกสองสัปดาห์ ลูกอยากให้มันถูกถ่ายทอดสดไปทั่วโลก ทุกฝูง ทุกคนที่มีจอ ต้องได้เห็นมัน"

เกิดความเงียบงันไปชั่วครู่ ฉันสัมผัสได้ถึงพลังอำนาจอันมหาศาลของท่าน สิทธิอำนาจของอัลฟ่าแห่งฝูงพยัคฆ์เงา กำลังชั่งน้ำหนักคำขอของฉัน

"จะจัดการให้" ในที่สุดท่านก็ตอบ "แต่มีเงื่อนไข หลังจบพิธี เจ้าต้องกลับบ้าน เลิกเล่นเกมโง่ๆ เป็นโอเมก้า แล้วกลับมารับตำแหน่งทายาทของข้าซะ"

"ลูกตกลง" ฉันตอบโดยไม่ลังเล

"ดี"

สายสัมพันธ์ถูกตัดขาด

สองชั่วโมงต่อมา ริชาร์ดคุกเข่าลงตรงหน้าฉันในโถงใหญ่ของฝูง เขาถือกล่องกำมะหยี่เล็กๆ และข้างในนั้น แหวนมูนสโตนกำลังส่องประกายเรืองรองด้วยแสงนวลตา หินก้อนนี้เป็นสัญลักษณ์ศักดิ์สิทธิ์ หมายถึงความบริสุทธิ์และความแข็งแกร่งของสายใยคู่ชีวิตก่อนที่จะมีพิธีประทับตราขั้นสุดท้าย

"อิซาเบลลา บรูคส์" เขาเอ่ย น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยอารมณ์ที่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าเป็นเรื่องโกหก "เธอคือโชคชะตาของผม คืออีกครึ่งหนึ่งของชีวิต เทพีจันทราประทานพรให้ผมได้พบเธอ คุณจะยอมรับการประทับตราของผมไหม? คุณจะเป็นลูน่าของผมได้หรือเปล่า?"

หมาป่าในตัวฉันข่วนตะกุยอยู่ข้างในจิตใจ กรีดร้องว่า "คนทรยศ! คนโกหก!"

ฉันฝืนยิ้ม ปล่อยให้น้ำตาหยดหนึ่งไหลลงมาบนแก้มอย่างพอดิบพอดี "ค่ะ ริชาร์ด" ฉันกระซิบ เสียงสั่นเครือด้วยความปิติยินดีที่เสแสร้งขึ้น "แน่นอนค่ะ ฉันตกลง"

เขาสวมแหวนลงบนนิ้วของฉัน และฝูงชนสมาชิกฝูงลำธารดำก็ส่งเสียงปรบมือดังกึกก้อง เขาลุกขึ้น ดึงฉันเข้าไปในอ้อมแขน กลิ่นสนและดินของเขาตอนนี้เจือปนไปด้วยกลิ่นน้ำหอมฉุนกึ้กของเอวา เขาคืออัลฟ่าที่สมบูรณ์แบบ คือคู่ชีวิตที่เปี่ยมรัก และฉันคือโอเมก้าที่สมบูรณ์แบบและน่าชื่นชม

มันคือเรื่องโกหกที่สวยงามและสมบูรณ์แบบ

ตลอดสัปดาห์ต่อมา เขาเล่นบทบาทของตัวเองได้อย่างไร้ที่ติ วางแผนพิธีด้วยความกระตือรือร้นที่ครั้งหนึ่งเคยทำให้หัวใจฉันเจ็บปวดด้วยความรัก ฉันเฝ้ามองเขา เป็นเพียงผู้ชมในชีวิตของตัวเอง

คำเยาะเย้ยของเอวายังคงดำเนินต่อไป เหมือนมีดเล่มเล็กๆ ที่ส่งผ่านกระแสจิตเข้ามา ภาพวาบตอนที่พวกเขาจูบกัน เสียงกระซิบของคำสัญญาที่เขาให้ไว้กับเธอ เธอต้องการให้ฉันแตกสลายก่อนจะถึงวันสำคัญ เธอไม่รู้เลยว่ากำลังต่อกรอยู่กับใคร

วันที่เราควรจะไปเลือกชุดสำหรับพิธี สมาธิของริชาร์ดกลับอยู่ที่อื่น ฉันเห็นแววตาที่เลื่อนลอยของเขา รอยยิ้มเล็กน้อยที่ปรากฏบนริมฝีปาก เขากำลังใช้กระแสจิตส่วนตัว กับเธอ

"อิซาเบลลา? ตัวนี้ถูกใจคุณไหม?" เขาถาม พลางชี้ไปที่ชุดตัวหนึ่งอย่างขอไปที

"ฉันต้องการคุณเดี๋ยวนี้ ริชชี่" เสียงของเอวาดังสะท้อนอยู่ในใจของเขา เลินเล่อและดังพอที่เศษเสี้ยวของมันจะรั่วไหลเข้ามาในกระแสจิตของฉันกับเขา

เขาสะดุ้ง "ผมต้องไปแล้ว" เขาพูดขึ้นทันที โทรศัพท์แนบหูแล้ว "เรื่องฉุกเฉินของฝูง เบต้าต้องการตัวผม"

เขาจูบหน้าผากฉันแล้วก็จากไป

ครู่ต่อมา ข้อความใหม่ก็มาถึงในใจฉัน มันมาจากเอวา เป็นคลิปสั้นๆ ที่ชัดเจนของริชาร์ดที่บุกเข้าไปในห้องของเธอ ใบหน้าของเขาแดงก่ำด้วยความปรารถนา คำโกหกของเขาถูกเปิดโปงในทันที

หัวใจของฉันไม่ได้แตกสลาย มันกลายเป็นน้ำแข็ง ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอย่างใจเย็นแล้วส่งข้อความไปยังเบอร์ที่ไม่ได้ใช้มาห้าปี

ข้อความตอบกลับมาทันที "วอลเตอร์ครับ พร้อมรับคำสั่ง"

ฉันพิมพ์ตอบกลับ นิ้วมือนิ่งสนิท "แผนเดินหน้าต่อได้ ถึงเวลาเริ่มแล้ว"

มุมมองของอิซาเบลลา บรูคส์:

"ลูกจะไม่ทำให้ท่านพ่อผิดหวัง" ฉันส่งกระแสจิตไปในคืนนั้น น้ำเสียงของฉันก้องกังวานไปด้วยความมั่นใจที่ไม่เคยอนุญาตให้ตัวเองรู้สึกมานานหลายปี "ลูกคือลูกสาวของท่านพ่อ ลูกมีสายเลือดที่บริสุทธิ์ที่สุด ลูกคือทายาทที่ดีที่สุดของท่าน"

การปรากฏตัวทางจิตของท่านให้ความรู้สึกเหมือนพายุที่กำลังก่อตัวที่ขอบฟ้า—ยิ่งใหญ่ ทรงพลัง และไร้ความปรานี "พิสูจน์สิ คำพูดมันไร้ความหมาย บททดสอบที่เจ้าตั้งขึ้นให้ตัวเองและให้มัน เป็นเพียงบทแรกของอีกหลายบท อย่าทำให้ข้าผิดหวัง"

"ลูกจะไม่ทำค่ะ"

"เบต้าของข้า วอลเตอร์ ตอนนี้พร้อมรับคำสั่งจากเจ้าแล้ว เขาจะจัดการเรื่องการเตรียมการทั้งหมด อย่าติดต่อข้าอีกจนกว่าจะเสร็จสิ้น" สายสัมพันธ์ขาดสะบั้นลง ทิ้งให้ฉันอยู่ตามลำพังในความเงียบของอพาร์ตเมนต์เล็กๆ

ครู่ต่อมา ข้อความทางกระแสจิตใหม่ก็เลื้อยเข้ามาในความคิดฉัน มันคือเอวา ครั้งนี้ไม่ใช่ภาพ แต่เป็นไฟล์เสียง เสียงครางแผ่วเบาของเธอ และเสียงของริชาร์ดที่แหบพร่าด้วยแรงปรารถนา

"เธอก็แค่โอเมก้า เอวา" เขากำลังหอบ "เลือดของเธออ่อนแอ มันคือเธอ... เธอคือคนที่ใช่ เธอคือคนที่จะอุ้มท้องทายาทที่แข็งแกร่งได้"

คำพูดเหล่านั้นตั้งใจจะบดขยี้ฉันให้แหลกสลาย แต่มันกลับหลอมความตั้งใจของฉันให้แข็งแกร่งดุจเหล็กกล้า ฉันติดต่อวอลเตอร์

"พิธีจะจัดในอีกหนึ่งสัปดาห์" ฉันบอกเขา "การถ่ายทอดสด นั่นคือเวที"

"รับทราบครับ" คำตอบของวอลเตอร์กระชับและมีประสิทธิภาพ "อัลฟ่าบรูคส์ยังได้มอบภารกิจแรกให้ท่านในฐานะผู้สืบทอดตำแหน่งด้วย ท่านต้องการให้ท่านผ่านบททดสอบของท่าน อาณาจักรจันทราสีเงินกำลังจัดงานเต้นรำการกุศลคืนนี้ ท่านจะต้องเข้าร่วมในฐานะตัวแทนของฝูงพยัคฆ์เงา"

หัวใจฉันเต้นผิดจังหวะไปเล็กน้อย อาณาจักรจันทราสีเงินคือองค์กรปกครองสูงสุดของทุกฝูง นำโดยราชันย์อัลฟ่าเอง นี่คืองานสำคัญทางการเมือง

"ฉันเข้าใจ" ฉันตอบ

ทันใดนั้น เสียงของริชาร์ดก็ดังเข้ามาในใจฉัน เจือไปด้วยความเสียใจจอมปลอม "อิซาเบลลา ที่รัก ผมขอโทษจริงๆ การประชุมฝูงครั้งนี้ยืดเยื้อ ผมคงไปดินเนอร์กับคุณคืนนี้ไม่ได้แล้ว"

"ไม่เป็นไรค่ะ ริชาร์ด" ฉันส่งกลับไป น้ำเสียงนุ่มนวลและเข้าใจ "เรื่องของฝูงต้องมาก่อน"

"คุณดีที่สุดเลย เบลล่า ผมจะชดเชยให้นะ"

คนโกหก

ในงานเต้นรำ ฉันเป็นเหมือนภูตผีจากอีกชีวิตหนึ่ง ในชุดราตรีสีน้ำเงินเข้ม ฉันเคลื่อนตัวผ่านฝูงชนของเหล่าอัลฟ่าผู้ทรงอำนาจและลูน่าของพวกเขา เป็นนักล่าเงียบๆ ท่ามกลางพวกเขา เมื่อถึงเวลาบริจาค ฉันก้าวออกไปข้างหน้า

"ฝูงพยัคฆ์เงาขอบริจาคสามร้อยล้านบาท" ฉันประกาศ เสียงของฉันชัดเจนและมั่นคง

เสียงพึมพำดังระลอกไปทั่วห้องโถง ฝูงพยัคฆ์เงาขึ้นชื่อเรื่องการเก็บตัวและทรงพลัง ความมั่งคั่งของพวกเขากลายเป็นตำนาน ไม่มีใครรู้ว่าฉันเป็นใคร แต่ชื่อฝูงของฉันก็ได้รับความเคารพในทันที

แล้วฉันก็เห็นเขา

ข้ามห้องบอลรูมที่ส่องประกายระยิบระยับ ริชาร์ดยืนถือแก้วแชมเปญอยู่ในมือ และที่เกาะแขนเขาอยู่ ในชุดสีแดงที่เปิดเผยจนน่าเกลียด คือเอวา

เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ

เขากำลังหัวเราะ แนะนำเธอกับอัลฟ่าแห่งฝูงเขี้ยวโลหิต "...และนี่คือเอวา มาร์ช" ฉันได้ยินเขาพูดขณะที่เข้าไปใกล้ "เธอคือผู้มีหัวคิดอันหลักแหลมเบื้องหลังโครงการเรือธงใหม่ของเรา A03 เป็นสินทรัพย์อันล้ำค่าของฝูงลำธารดำอย่างแท้จริง"

A03 โปรเจกต์ของฉัน โปรเจกต์ที่ฉันทุ่มเททั้งหัวใจและจิตวิญญาณมาตลอดสองปี โปรเจกต์ที่ควรจะสร้างความมั่นคงทางการเงินให้กับฝูงลำธารดำและพิสูจน์คุณค่าของฉันต่อพ่อแม่ของเขา

เขายกมันให้เธอ

ฉันร่อนเข้าไปหาพวกเขา รอยยิ้มสงบนิ่งประดับอยู่บนใบหน้า

"ริชาร์ด ที่รัก" ฉันพูด น้ำเสียงหวานปานน้ำผึ้ง "น่าประหลาดใจจังที่เจอคุณที่นี่ ฉันนึกว่าคุณมีประชุมฝูงซะอีก?"

มุมมองของอิซาเบลลา บรูคส์:

ใบหน้าของริชาร์ดซีดเผือด สีเลือดหายไปจากแก้มราวกับเห็นผี ความตื่นตระหนกฉายชัดในดวงตาของเขา เขารีบแกะแขนออกจากมือของเอวาที่เกาะกุมอย่างแสดงความเป็นเจ้าของ

"อิซาเบลลา! คุณ... คุณมาทำอะไรที่นี่?" เขาพูดตะกุกตะกัก ความเยือกเย็นของเขาพังทลายลง

"ฉันก็น่าจะถามคุณเหมือนกัน" ฉันตอบ รอยยิ้มไม่เคยจางหายไปจากใบหน้า แม้ว่าดวงตาของฉันจะเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง "และที่สำคัญกว่านั้น ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เอวาเป็นหัวหน้าโครงการ A03?"

เขามองไปที่อัลฟ่าอีกคนอย่างประหม่า ซึ่งกำลังเฝ้าดูการสนทนาของเราด้วยความสนใจอย่างยิ่ง "เบลล่า เราคุยเรื่องนี้กันทีหลังได้ไหม? เป็นการส่วนตัว?" เขาอ้อนวอนผ่านกระแสจิตของเรา

"ไม่" ฉันพูดเสียงดัง น้ำเสียงของฉันนุ่มนวลอย่างอันตราย "เรามาคุยกันตอนนี้เลย"

ริชาร์ดกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก "พ่อแม่ของผม... อัลฟ่าแดนนี่กับลูน่าสาวันน่า... พวกท่านรู้สึกว่ามันดีที่สุดแล้ว" เขาอธิบาย เสียงของเขาลดลงเป็นเสียงกระซิบเหมือนกำลังบอกความลับ "พวกท่านคิดว่า เพื่อให้การรวมเป็นหนึ่งของเราแข็งแกร่ง คุณควรจะมุ่งเน้นไปที่หน้าที่ของคุณในฐานะลูน่า ไม่ใช่เรื่องธุรกิจ"

ฉันนึกถึงนับครั้งไม่ถ้วนที่พ่อแม่ของเขามองฉันด้วยความรังเกียจ คำพูดของพวกเขาเต็มไปด้วยการดูถูกเกี่ยวกับสถานะโอเมก้า "ชั้นต่ำ" ของฉัน พวกเขาเชื่อว่าฉันจะทำให้สายเลือดอัลฟ่าอันล้ำค่าของพวกเขาต้องมัวหมอง ฉันทนทุกอย่าง เพื่อเขา เพื่อสิ่งนี้

ฉันแสร้งทำหน้าเจ็บปวดอย่างเข้าใจ "โอ้ ฉันเข้าใจแล้ว แน่นอน เพื่อการรวมเป็นหนึ่งของเรา"

เอวาเลือกจังหวะนั้นก้าวออกมาข้างหน้า คล้องแขนกลับเข้าไปในแขนของริชาร์ด เธอเอนศีรษะพิงไหล่เขา รอยยิ้มเยาะอย่างผู้ชนะปรากฏบนริมฝีปาก "ริชาร์ด ที่รัก อัลฟ่าสโตนเพิ่งจะเล่าให้เราฟังเกี่ยวกับเส้นทางการค้าใหม่ของเขา เราควรจะไปฟังนะ"

เธอส่งสายตามาให้ฉันที่กรีดร้องว่า "เขาเป็นของฉัน แกแพ้ไปแล้ว"

ริชาร์ด อ่อนแอและถูกชักจูงได้ง่าย ยอมให้ตัวเองถูกดึงออกไป "เราค่อยคุยกันทีหลังนะ เบลล่า" เขาพูดข้ามไหล่ ทิ้งให้ฉันยืนอยู่คนเดียวกลางห้องบอลรูมที่แออัด

มันเป็นภาพที่คุ้นเคย กี่ครั้งแล้วที่การเดทต้องจบลงกลางคัน? กี่คืนแล้วที่ฉันต้องอยู่คนเดียวเพราะเอวาส่งข้อความทางกระแสจิตมาเพียงครั้งเดียว แล้วเขาก็วิ่งไปหาเธอเหมือนสุนัขที่ซื่อสัตย์? ความทรงจำถึงความโง่เขลาของตัวเองเป็นรสขมในปาก

ฉันสลัดความโกรธทิ้งไป หันความสนใจกลับไปที่ห้อง ฉันใช้เวลาอีกชั่วโมงถัดไปในการสร้างเครือข่าย ปิดดีลที่ทำกำไรมหาศาลกับอัลฟ่าผู้ทรงอำนาจอีกคนซึ่งประทับใจในชื่อของฝูงพยัคฆ์เงามากกว่าที่คิด ฉันไม่ใช่โอเมก้าที่อ่อนแอที่จะถูกทอดทิ้ง ฉันคืออัลฟ่าในอนาคต ราชินีที่รอคอย

เมื่อฉันออกจากงานเต้นรำในที่สุด ส้นสูงของฉันกระทบกับพื้นคอนกรีตเย็นๆ ของลานจอดรถใต้ดิน โทรศัพท์ของฉันก็สั่น มันเป็นข้อความจากเอวา ไม่ใช่กระแสจิต แต่เป็นข้อความธรรมดา

"มาที่ชั้น B3 สิ ฉันจะแสดงให้ดูว่าริชาร์ด 'กระตือรือร้น' กับเรื่องงานของฝูงได้แค่ไหน"