เบล มองภาพนั้น เธออยากมองมันต่อไป และเธอก็รู้สึกว่าร่างกายเธอตอบสนองส่งสัญญาณบางอย่างกับภาพนั้น ควับ! คุณแป้งร้องครางออกมาจากในคอเสียงไม่ดังมาก เพียงช่วงขณะพวกเขาสองคนก็สลับตำแหน่ง คุณแป้งลงไปทรุดลงนั่งคุกเข่าใบหน้าซุกกลางลำตัวอ้น อ้นหันหลังให้เธอ เขาแหงนหน้าขึ้น มือข้างหนึ่งกอบกุมศีรษะที่ปกคลุมไปด้วยเส้นผมสีดำยาวสลวยของคุณแป้ง และขยับสะโพกสอบช้าๆ
โพรงปากของคุณแป้งอ้ากว้าง อ้นกอบกุมดุ้นยาวๆที่ขยายพองโตแหย่เข้าไปในปากของคุณแป้ง หมับ! และคุณแป้งก็ปิดปากลดพื้นที่แก้มตอบ โอ้ววว อ้นร้องครางฝ่ามือสีทองแดงลูบไล้เส้นผมไล้ลงมาที่แก้มและสะโพกสอบก็ขยับช้าๆ พร้อมๆกับศีรษะของคุณแป้งที่ขยับโยก
จ๊วบ จ๊วบ เสียงดูดเขื่องๆ ดังอีกครั้ง อ้นครางระงม เพียงไม่กี่นาที สะโพกสอบก็เกร็งเขม็งแข็งนิ่ง อ้นแหงนหน้ามองฟ้า ปากอ้ากว้างครางเสียงดัง และคุณแป้งก็เหลือบมองมาทางเธอ ข้างปากคุณแป้งมีคราบน้ำขุ่นครั่กเปรอเลอะ ปลายลิ้นของคุณแป้งโผล่ออกมาเลียอย่างท้าทาย
!! เบลหลบเข้าหลังต้นไม้และครั้งนี้เธอไม่อยู่แล้ว สวบ สวบ สวบ เบลวิ่งทันที ไปไหนก็ได้ แต่ต้องออกจากที่นี่
ควับ! อ้นหันหลังกลับมาเมื่อเบลไม่ได้ทำตนไร้ตัวตนกับอ้นอีกต่อไปแล้ว แต่อ้นก็แค่เห็นหลังไวไวเท่านั้น เขาไม่อาจแยกได้ว่าใครกันที่มาเห็น
“ใครเหรอครับ” อ้นหันไปถามคุณแป้ง
“อย่าสนใจเลย” คุณแป้งตอบกลับอย่างไม่ยี่หระ ลมหายใจที่ถี่หอบค่อยๆดีขึ้น เธอเซพิงกับร่างเปลือยของอ้น อ้นรับร่างเธอไว้และกำลังจะเริ่มต่อ แต่คุณแป้งก็ผลักแผ่นอกเขาไว้
“พอก่อน” อ้นกระพริบตามองคุณแป้ง
“ไหนว่าไม่สนใจไง แล้วจะหยุดทำไม” อ้นร้องถาม เขายังต้องการ นั่นก็เพราะไม่ใช่ร่างกายปกติของเขา เพราะเขาโด๊ปยามาเพื่อหล่อนคนนี้ นี่พึ่งจะจบไปแค่ครั้งเดียว ของเขามันยังโด่เด่แข็งกร้าวพร้อมรบอยู่เลย
“คุณใหญ่กลับก่อนกำหนดนะ ฉันต้องไปแล้วและอีกอย่างขอยาส่วนที่เหลือของเธอด้วย” อ้นมุ่นคิ้ว
“โถ่วววว คุณแป้งครับ ผม...ผม” อ้นพูดพร้อมกอบกุมดุ้นทั้งดุ้นของเขาให้คุณแป้งได้เห็น
คุณแป้งมองแต่ก็ไม่อาจเปลี่ยนใจเธอได้ คุณแป้งสวมเสื้อผ้าของตัวเองและไปหยิบกางเกงของอ้นเธอล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงก็เจอสิ่งที่เธอต้องการ
“ยานี้ใช้ได้เลย ครั้งหน้าเธอกินมันมาอีกนะ แต่ครั้งนี้ฉันผิดเอง” คุณแป้งหยิบกระเป๋าใบเล็กของตนและล้วงธนบัตรให้เขาปึกหนึ่ง อ้นแม้จะยังไม่สบายตัวแต่เมื่อเห็นค่าตอบแทนเขาก็ยิ้มออกมา รับเงินนั้นมาอย่างยินดี
“กลับไปช่วยตัวเองก่อนนะ” อ้นยิ้มรับคำ และเขาก็รีบแต่งตัว เดินแยกไปคนละทางกับคุณแป้ง เขาล้วงโทรศัพท์ของตัวเองออกมา
[ลูกโป่ง] เขาทักแชทไป
[มีไร] ลูกโป่งทักกลับ
[อยู่กับเต้ป๊ะ]
[เออ]
[กูค้างว๊ะ ช่วยหน่อยสิ เดี๋ยวให้สองพัน]
[เต้อยู่]
[ไล่มันไปที่อื่นสักพักสิ ไม่เอาเหรอสองพันได้ทั้งเงินได้ทั้งมันส์]
[ไอ้เต้ก็พึ่งเสร็จไป ยังเหนื่อยอยู่เลย]
[อีกครึ่งชั่วโมง ก็หายเหนื่อยแล้ว...ให้ไอ้เต้กลับหอมันไปเลย กูโด๊ปยามา ถูกปล่อยเคว้งกลางอากาศ] อ้นรู้จักลูกโป่งดี คนเคยขี่กันมาก่อน ลูกโป่งขยับโยกมาราธอนอย่างมันส์มากๆ แม่เนี่ยใช้ได้เลย แฟนเพื่อนก็แฟนเพื่อนเถอะ อ้นไม่แคร์เพราะแม่สาวก็ลับหลังแฟนกับเขาอยู่หลายครั้ง ถูกจังหวะถูกท่ากันดีจริงๆ
[เออ ได้ได้ แต่ขอเวลาสักชั่วโมงหน่อย เต้มันอยากให้โป่งใช้ปากกับมันก่อน รับปากมันไว้แล้ว แล้วจะให้แกซัดได้ทั้งคืนเลย]
แม้ลูกโป่งจะขอเวลาหนึ่งชั่วโมง แต่ระยะการเดินทางใช้เวลาเพียงยี่สิบนาที อ้นที่วันนี้ได้ค่าตอบแทนมาเกือบหมื่น ใยเขาต้องนั่งรถเมล์ เรียกแท็กซี่มายืนรอปลดปล่อยแถวๆหอของลูกโป่งดีกว่า
อ้นแวะเข้าร้านสะดวกซื้อ ซื้อเกราะป้องกันน้ำสเปิร์มสร้างปัญหา เพราะไหนๆคืนนี้เขากะจะให้ลูกโป่งแฟนเพื่อนรีดน้ำในตัวเขาทั้งคืน
อ้นเดิมเป็นเด็กต่างจังหวัดบ้านเกิดของเขาก็จังหวัดกาญจนบุรี แต่เมื่อเขาเรียนจบมัธยมปลาย จบแบบยากลำบาก และด้วยเขาเป็นลูกชายคนเดียวและหลานชายคนเดียวของป้าปุ๊ที่ทำงานอยู่บ้านเศรษฐีหลังนี้มาหลายปี เขาจึงขอมาอยู่กรุงเทพด้วยการส่งเสียจากทางบ้านที่ฐานะไม่ค่อยดีนักกับป้าปุ๊ที่เป็นหม้ายไม่มีลูก
อ้น เป็นเด็กหนุ่มสูงโปร่งหน้าตาดีใช้ได้ มีผิวสีทองแดงดูแข็งแกร่ง เมื่อสองปีก่อนที่เขามาหาป้าที่นี่ก็เจอกับคุณแป้ง เขาเองก็ไม่ใช่คนเคร่งศีลเคร่งธรรม แต่จะบอกเลยว่าเขาเองก็ถูกเปิดซิงกับผู้หญิงคนแรกก็คุณแป้งเนี่ยแหละ ตอนนั้นหล่อนซัดกับเขาในห้องนอนของป้าปุ๊กลางวันแสกๆ ห้องพักของคนงานที่ในตอนกลางวันไม่มีใครจะกลับที่พัก
คุณแป้งจัดเป็นหญิงสาวที่สวยมากๆ เธอยังสาวมากถ้าเทียบกับเศรษฐีเจ้าของบ้านหลังนี้ อายุห่างกันเกือบยี่สิบปีแต่นั่นไม่สำคัญ เศรษฐี เอาแต่ทำงานหาเงิน ทิ้งเมียสาวไว้ให้กินๆนอนๆ อยู่แต่บ้าน เฮ้ยยย เสร็จ ไอ้อ้น สบายทั้งตัวสบาย สบายทั้งกระเป๋า เรียกทีทีหนึ่งอย่างน้อยสุดก็สี่ห้าพัน ไม่เอาก็โง่แล้ว
[เต้ กำลังกลับแล้ว ประตูไม่ได้ล็อค ถ้ามาแล้วเห็นเต้ไปแล้วก็เข้ามาเลย จะอาบน้ำ...] ข้อความเข้ามาแจ้ง อ้นเดินออกจากร้านสะดวกซื้อแดดร่มลมตก ยามเย็นแล้ว เขาซื้อเครื่องดื่มสองสามกระป๋องติดมาด้วย สายตามองไปยังประตูทางออกหอ ร่างสูงของเต้ก็ก้าวลงมา
อ้นยกยิ้มมุมปากเมื่อสังเกตุว่าเพื่อนตนมีอาการเข่าอ่อน ไม่รู้ว่าลูกโป่งใช้วิธีไหนที่ทำให้เต้กลับไปได้ทั้งๆที่ถ้าเป็นเขาโดนลูกโป่งไปสองก๊อกคงอยากหลับสักตื่น แม่เนี่ยอึ๋บอวบร่านขั้นนางเทพเลย เขารู้ดีว่าเต้ก็ไม่ได้จริงใจอะไร ก็แค่สนองอารมณ์กันและกันเท่านั้น ส่วนลูกโป่งที่คบเต้ก็เพราะฐานะบ้านเต้พอมีแบ่งปันให้หล่อนใช้ขณะที่ใช้ชีวิตอยู่ที่นี่
ที่ทำให้เขามั่นใจ เพราะไอ้เต้มันเคยชวนเขามาหาลูกโป่งพร้อมกันกับมันไง ตอนนั้นเขาปฎิเสธทำเป็นคนดีทั้งๆที่เขาเองก็อัดให้ลูกโป่งขย่มควบมาหลายต่อหลายครั้งแล้ว
ผลั๊วะ ประตูไม่ได้ล็อค คราวนี้อ้นจึงล็อคเสียเอง เขาวางถุงกระป๋องเครื่องดื่มไว้บนโต๊ะ ห้องขนาดสี่คูณสี่ เข้ามาก็เจอกับเตียงนอนขนาดห้าฟุต ผ้าปูยับยู่ยี่บ่งบอกว่าพึ่งใช้ผ่านศึกมาหยกหยก
ลูกโป่งอยู่ในห้องน้ำเพราะเขาได้ยินเสียงน้ำ อ้นถอดเสื้อถอดกางเกงยีนส์ของตนออก เหลือไว้แต่กางเกงชั้นใน เขาเปิดเครื่องดื่มที่ซื้อมาและยกขึ้นดื่มทีเดียวเกือบหมด
อ้นเดินไปที่ซิ้งค์ล้างจาน เขาดึงดุ้นที่แข็งโด่เดของตนออกมา เอาเครื่องดื่มที่เหลืออยู่ในกระป๋องราดและใช้มือถูไถชโลมให้น้ำสีทองอาบรด และเขาก็ล้างมือตัวเอง เขาล้างแต่มือ และหันกลับมาเดินไปนั่งปลายเตียง พร้อมกับเปิดกระป๋องที่สอง
ผลั๊วะ ลูกโป่งนุ่งผ้าเช็ดตัวเดินออกมาจากห้องน้ำ หล่อนเดินไปหาเขาและยื่นมือไปดึงกระป๋องในมือของอ้นมากรอกปากตัวเอง เธอดื่มไปสองสามอึกเท่านั้น
“นี่ถามหน่อย ถ้ากูกับไอ้เต้มาพร้อมกัน แกไหวมั้ยว๊ะ”
“ไม่ไหว เพราะแกสองคนบ้าพลังเหมือนกัน และอีกอย่างของโป่งไม่ฟรีโว้ย”
“แล้วถ้ากูยืมสถานที่หน่อยจะได้มั้ย จะไว้ใช้กับตู้เอทีเอ็มของกู กูจะชวนไอ้เต้มาด้วย ถ้ามันเจ๋งอย่างที่โป่งว่า”
“ไม่กลัวว่า ตู้เอทีเอ็มของแก จะเขี่ยแกทิ้งเหรอ”
“เออว๊ะ แต่กูว่านะ...แม่คุณไม่ได้มีกูคนเดียวหรอก” พูดจบอ้นก็กระชากผ้าขนหนูออกจากร่างของลูกโป่ง โอ้ว! อ้นร้องออกมา “ไอ้เต้มันเดือดปุดๆเลยสิ ยังบวมอยู่เลย” ลูกโป่งยกยิ้มมุมปาก
“โอ้ย! แค่นี้ สบายสำหรับโป่งเลย...ว่าแต่แกเตรียมเกราะมาพอมั้ย” อ้นชำเลืองเหลือบสายตาไปที่ถุงที่มีกระป๋องเครื่องดื่ม มีกล่องเล็กๆสองกล่องกลิ้งซ้อนอยู่ในนั้น
ร่างทั้งร่างของอ้นทอดลงบนเตียงนอนเมื่อลูกโป่งทาบทับอยู่ด้านบน อกอวบอึ๋มลอยเด่นตามลงมาจดจ่อยอดเกสรที่แดงฉ่ำเข้าปากของอ้นที่ก็รู้งานคาบเกี่ยวบีบอัดจากมือทั้งสอง บีบเคล้นเต็มมือ จ๊วบ จ๊าบ เสียงดูดรั้งดังอย่างไม่ต้องเกรงใจผู้ใด อ้าร์รรร...ส
กลีบฉ่ำที่เดิมบวมแดงอยู่นั่น ลูกโป่งก็ยังเบียดเสียดท่อนแข็งที่ขยายตัวใหญ่โตด้วยฤทธิ์ยาไม่สนใจว่าหลังเสร็จสมแล้วเธอจะเจ็บปวดแสบร้อนไปอีกนานสักกี่วันกี่คืน
