ทายาทลับของเขา การหลบหนีของเธอ
8.2 / 10.0
แชร์
ในค่ำคืนนิทรรศการศิลปะครั้งสำคัญที่สุดในชีวิต สามีของฉันกลับทอดทิ้งฉันไปอย่างไม่ใยดี ฉันเห็นเขาปกป้องผู้หญิงคนอื่นผ่านหน้าจอข่าว พร้อมข้อความตัดสัมพันธ์ที่แสนเย็นชาว่าเธอคนนั้นสำคัญกว่าฉัน ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาตราหน้างานศิลปะของฉันว่าเป็นเพียงงานอดิเรก ทั้งที่มันคือรากฐานความสำเร็จของบริษัทพันล้านของเขาเอง เมื่อถูกลดค่าจนไร้ตัวตน ฉันจึงตัดสินใจตอบโต้ด้วยการใช้ความโอหังของเขาเป็นอาวุธ ฉันสั่งทนายให้เตรียมเอกสารหย่าที่แนบเนียนไปกับสัญญาทางธุรกิจที่ดูน่าเบื่อหน่าย เพื่อหลอกล่อให้เขาเซ็นชื่อทิ้งทุกอย่างโดยไม่เฉลียวใจ เพียงเพราะเขาต้องการกำจัดฉันออกไปจากชีวิตให้พ้นทาง
ทายาทลับของเขา การหลบหนีของเธอ ตอนที่ 1
สามีทิ้งฉันไปในคืนที่สำคัญที่สุดในอาชีพการงานของฉัน—นิทรรศการศิลปะเดี่ยวครั้งแรกของฉันเอง
ฉันเจอเขาในข่าว กำลังใช้ตัวเองบังผู้หญิงอีกคนจากแสงแฟลชของกล้องนับร้อย ขณะที่คนทั้งแกลเลอรีจ้องมองโลกของฉันที่พังทลายลงต่อหน้าต่อตา
ข้อความของเขาคือการตบหน้าฉันฉาดใหญ่อย่างเย็นชาครั้งสุดท้าย: "เคธี่ต้องการฉัน เธอไม่เป็นไรหรอก"
หลายปีที่ผ่านมา เขาเรียกงานศิลปะของฉันว่า "งานอดิเรก" โดยลืมไปว่ามันคือรากฐานของบริษัทพันล้านของเขา เขาทำให้ฉันกลายเป็นอากาศธาตุ
ฉันจึงโทรหาทนายพร้อมกับแผนการที่จะใช้ความยโสโอหังของเขาย้อนกลับมาเล่นงานตัวเขาเอง
"ทำเอกสารหย่าให้ดูเหมือนแบบฟอร์มสละสิทธิ์ในทรัพย์สินทางปัญญาที่น่าเบื่อ" ฉันบอกเธอ "เขาจะเซ็นทุกอย่างเพื่อไล่ฉันออกจากออฟฟิศของเขา"
บทที่ 1
มุมมองของอารยา:
คืนนี้ควรจะเป็นคืนของฉัน งานเปิดตัวแกลเลอรีเดี่ยวครั้งแรกของฉันใจกลางย่านเจริญกรุง ไม่ใช่แค่งานโชว์เล็กๆ ในร้านกาแฟ แต่เป็นนิทรรศการของจริง ที่จะสร้างชื่อเสียงในอาชีพของฉันได้
สี่ปีเต็มที่ฉันซ่อนตัวอยู่ในสตูดิโอ ทุ่มเทจิตวิญญาณทั้งหมดลงบนผงถ่านและน้ำหมึก สี่ปีเต็มที่ฉันเป็นภรรยาผู้อยู่เงียบๆ และรักศิลปะของคเชนทร์ อัศวนนท์ มหาเศรษฐีแห่งวงการเทคโนโลยี คืนนี้ ทุกอย่างควรจะเปลี่ยนไป คืนนี้ ในที่สุดฉันก็จะได้เป็น อารยา เมธา
แต่ขณะที่ฉันยืนอยู่ในแกลเลอรีที่สว่างไสวและเนืองแน่นไปด้วยผู้คน ฉันกลับรู้สึกถึงความเย็นเยียบที่คุ้นเคยจากการไม่มีเขาอยู่ตรงนี้ เขาไม่ได้อยู่ที่นี่
แล้วฉันก็เห็นมัน การแจ้งเตือนข่าวที่แวบขึ้นมาบนโทรศัพท์ของคนแปลกหน้า
ใบหน้าของสามีฉัน
เขากำลังให้สัมภาษณ์กับสื่อมวลชน ร่างสูงใหญ่ของเขาเป็นเหมือนป้อมปราการที่โอบล้อมผู้หญิงอีกคนไว้ เคธี่ ชลิตา เธอดูบอบบางและทุกข์ใจอย่างมีศิลปะ ส่วนเขาดูเหมือนผู้พิทักษ์ของเธอ
พาดหัวข่าวใต้ภาพนั้นเหมือนหมัดหนักๆ ที่ซัดเข้าที่ท้องของฉัน นักข่าวกำลังถ่ายทอดสดคำพูดของเขา ฉันไม่ได้ยินว่าเขาพูดอะไร แต่ฉันเห็นมันจากเสียงซุบซิบที่แผ่วเบาและสายตาสมเพชที่ทุกคนในแกลเลอรีส่งมาให้ ทุกคนกำลังดูความอัปยศของฉันที่ถูกถ่ายทอดสดแบบเรียลไทม์
โทรศัพท์ของฉันสั่นขึ้นมา ข้อความจากเขา ถูกส่งมาเมื่อชั่วโมงที่แล้ว
*พอดีมีเรื่องด่วน เคธี่ต้องการฉัน เธอไม่เป็นไรหรอก ยินดีด้วยนะ*
ฉันคิดว่านั่นคือตอนที่หัวใจของฉันยอมแพ้ในที่สุด มันไม่ใช่การแตกสลายที่น่าทึ่ง แต่มันเป็นเหมือนเสียงคลิกเบาๆ เหมือนเสียงลูกบิดประตูที่ถูกล็อกเป็นครั้งสุดท้าย
พี่เบิ้ม เจ้าของแกลเลอรี ปรากฏตัวขึ้นข้างๆ ฉัน เขาไม่จำเป็นต้องถามอะไรเลย หลักฐานมันสว่างวาบอยู่บนหน้าจอโทรศัพท์นับสิบเครื่องรอบตัวเรา "ผมเสียใจด้วยนะ อารยา" เขาพูด เสียงของเขาเต็มไปด้วยความโกรธแทนฉัน "เขาเป็นคนโง่จริงๆ"
"เขาไม่ว่างน่ะค่ะ" ฉันได้ยินตัวเองพูดออกไป คำโกหกมันออกมาโดยอัตโนมัติ เป็นปฏิกิริยาที่ฝึกฝนมาหลายปี
"มาเถอะ" พี่เบิ้มพูด พลางค่อยๆ จูงฉันไปหาชายคนหนึ่งในชุดสูทสั่งตัด "นักวิจารณ์จากนิตยสารศิลปะชื่อดังมาแล้ว คืนนี้ยังเป็นคืนของคุณนะ"
ชั่วโมงต่อมาฉันทำทุกอย่างเหมือนหุ่นยนต์ ฉันยิ้ม จับมือ และพูดคุยเกี่ยวกับผลงานของฉัน
เมื่อยืนอยู่หน้าชุดภาพสเก็ตช์ยุคแรกๆ ของฉัน ฉันรู้สึกถึงความขมขื่นในใจ นี่คือภาพดีไซน์ที่แปลกตาและซับซ้อน ซึ่งกลายเป็นหัวใจของ "เมฆา" แอปพลิเคชันที่ทำให้คเชนทร์ได้เงินพันล้านแรกของเขา ศิลปะของฉันคือรากฐานของอาณาจักรของเขาอย่างแท้จริง
ตอนนั้นเขารักงานศิลปะของฉัน หรืออย่างน้อย เขาก็รักในสิ่งที่มันสามารถทำเพื่อเขาได้ แต่ตอนนี้ เขาเรียกมันว่างานอดิเรกของฉัน
เขาไม่ได้แค่ลืมฉันในคืนนี้ เขาลบฉันออกจากเรื่องราวของเขาเอง
นั่นคือความผิดพลาดครั้งใหญ่ที่สุดของเขา
"ฉันขอตัวไปโทรศัพท์แป๊บนึงนะคะ" ฉันบอกพี่เบิ้ม เสียงของฉันนิ่งอย่างไม่น่าเชื่อ มันน่าทึ่งมากที่คุณจะรู้สึกสงบได้ขนาดนี้เมื่อคุณไม่มีอะไรจะเสียอีกแล้ว
ฉันเดินไปที่ห้องทำงานด้านหลัง เสียงส้นสูงของฉันกระทบพื้นคอนกรีตเป็นจังหวะสุดท้ายที่คมชัด
ฉันไม่ได้โทรหาสามี ฉันโทรหาทนายของฉัน
"พี่สาเหรอคะ นี่อารยา เมธานะคะ"
"อารยา! งานเปิดตัวเป็นไงบ้าง"
"กระจ่างแจ้งเลยค่ะ" ฉันพูด เสียงของฉันเย็นชาจนแม้แต่ตัวเองก็ยังไม่คุ้น "เตรียมเอกสารหย่าได้เลยค่ะ ชุดที่เราเคยคุยกันไว้"
มีความเงียบไปชั่วครู่ "แน่ใจนะ"
"แน่ใจค่ะ" ฉันตอบ "และฉันต้องการอีกอย่าง หน้าที่ต้องเซ็นชื่อน่ะค่ะ มันต้องดูเหมือนแบบฟอร์มสละสิทธิ์ในทรัพย์สินทางปัญญาเป๊ะๆ เลยนะคะ เดี๋ยวฉันจะบอกเขาว่าแกลเลอรีต้องการสำหรับแคตตาล็อกดิจิทัล เพราะมีภาพสเก็ตช์คอนเซ็ปต์แรกๆ ของ 'เมฆา' อยู่ในงานด้วย"
คำโกหกนั้นสมบูรณ์แบบ มันเป็นเรื่องธุรกิจ เป็นภาษาเดียวที่เขาเข้าใจ
"มันเสี่ยงนะ อารยา" เธอพูดหลังจากเงียบไปนาน
"เขาไม่อ่านหรอกค่ะ" ฉันพูด มันไม่ใช่การเดา มันคือความจริง "เขาไม่เคยอ่าน โดยเฉพาะเมื่อมันเกี่ยวกับงานของฉัน"
สี่ปีที่ผ่านมา เขาทำให้ฉันรู้สึกเหมือนไม่มีตัวตน ตอนนี้ ฉันจะใช้ความบอดใบ้ของเขานั่นแหละเป็นอาวุธ
"เดี๋ยวพี่จะเตรียมไว้ให้ภายในพรุ่งนี้เช้า" ในที่สุดเธอก็ตอบ
"ขอบคุณค่ะ" ฉันวางสาย
ฉันเดินกลับเข้าไปในแสงไฟสว่างจ้าของแกลเลอรีของฉัน รอยยิ้มสุภาพหายไปจากใบหน้าของฉันแล้ว แทนที่ด้วยบางอย่างที่แปลกใหม่
บางอย่างที่เฉียบคม บางอย่างที่เป็นอิสระ
อ่านต่อ
สารบัญของ ทายาทลับของเขา การหลบหนีของเธอ
ตอน 1 Ch. 1ตอน 2 Ch. 2ตอน 3 Ch. 3
ตอน 4 Ch. 4
ตอน 5 Ch. 5
ตอน 6 Ch. 6
ตอน 7 Ch. 7
ตอน 8 Ch. 8
ตอน 9 Ch. 9
ตอน 10 Ch. 10
ตอน 11 Ch. 11
ตอนทั้งหมด all
นิยายมาใหม่
8.1
"โดมินิก" จะทำยังไงดี คนที่คิดว่าตัวเองตัวคนเดียวไม่มีใครมาตลอด แต่มาวันนี้กลับต้องมามีลูก ใช่ "ลูก" แถมลูกก็อายุ 7 ขวบแล้ว และแม่ของลูกก็ปิดบังเขามาตลอด ทั้งโกรธทั้งโมโหและพิศวาสแม่ของลูก แล้วจะทำยังไงดีเมื่อลูกก็อยากได้ แม่ของลูกก็อยากได้ เขาต้องได้ทั้งสองอย่างไม่มีทางยอมเสียอย่างใดอย่างหนึ่งแน่
"กันตา" เพราะความผิดพลาดในอดีตถึงทำให้เธอมีอีกหนึ่งชีวิตต้องดูแล "กันติชา" หรือ "น้องเดียร์" ลูกสาววัย 7 ขวบที่เธอเลี้ยงดูมาตลอด แต่พอมาวันนี้โชคชะตากลับเล่นตลกทำให้เจอกับพ่อของลูก และแน่นอนว่าเขาอยากได้ลูกของเธอไปอยู่ด้วย แล้วแม่อย่างจะทำยังไงล่ะ จากที่ต้องห่วงลูกกลัวเขาพาลูกหนียังต้องระแวงกลัวว่าเขาจะขมเหงตัวเองด้วย ศึกหนักแบบนี้เธฮจะทำยังไง ก็เขามันมาเฟียเถื่อน แถมหื่นเข้าเส้นอีกต่างหาก
**********
“แด๊ดดี้ขา แด๊ดดี้มีน้องให้น้องเดียร์ได้ไหมคะ”
“อืม...ว่าไงนะคะน้องเดียร์” โดมินิกไม่เข้าใจคำขอของลูกสาว วันนี้มาแปลก เล่นเอาคนที่กำลังนั่งหน้าตึงอยู่ในรถที่กำลังแล่นบนถนนถึงกับเลิกคิ้วขึ้นทันที
“แด๊ดดี้มีน้องให้น้องเดียร์ได้ไหมคะ น้องเดียร์อยากมีน้องเหมือนเพื่อนที่โรงเรียนค่ะ นะคะ น้องเดียร์อยากมีเพื่อนเล่นที่บ้าน”
“แด๊ดดี้มีให้ได้ครับ แต่ต้องขึ้นอยู่กับแม่แก้มของน้องเดียร์ด้วยว่าจะยอมมีน้องให้น้องเดียร์รึเปล่า” เสียงอ่อนโยนของมาเฟียหนุ่มส่งกลับมาในสาย
“แม่แก้มรักน้องเดียร์ แม่แก้มต้องยอมมีน้องให้น้องเดียร์แน่นอนค่ะ แด๊ดดี้ขา น้องแก้มไม่อยู่นะคะวันหยุดสองวันนี้ คุณปู่และคุณย่าจะพาไปเที่ยวเกาะส่วนตัวที่ฮาวายค่ะ และถ้าน้องเดียร์กลับมาจากเที่ยว น้องเดียร์ต้องได้น้องนะคะ”
“น้องนะคะน้องเดียร์ ไม่ใช่ของเล่นนะคะที่จะได้ขอแล้วก็มาเลย แด๊ดดี้ขอเวลาไม่นานนะคะ แด๊ดดี้จะทำน้องน่ารักๆ เหมือนน้องเดียร์ให้นะคะ”
“สัญญานะคะ”
“สัญญาลูกผู้ชายครับ”
*********
“อย่ามาแตะต้องตัวฉันคุณโดม” มือเล็กปัดมือใหญ่ออกจากแก้มนวลของตัวเอง
“ผมก็จับ ก็จูบ ก็หอม ก็ดูดของผมทุกคืนตอนคุณหลับ ทำไมผมจะทำไม่ได้ตอนคุณรู้สึกตัวแบบนี้แก้ม”
“สารเลว!”
หึ!
“ผมยังดีกว่าไอ้โทนี่ก็แล้วกันแก้ม”
“คุณเลวกว่าเขาต่างหากล่ะคุณโดม คุณทำให้ฉันมีแผลในใจมาแล้วในครั้งอดีต คุณยังเลือกจะทำแบบนั้นอีกเหรอ ถ้าคุณข่มเหงฉัน ฉันจะเกลียดคุณกว่าเดิม”
“แล้วผมต้องสนใจไหม เพราะผมแค่ต้องการ ผมไม่ได้ต้องการความรักจากคุณเลยแก้ม ผมแค่อยากได้คุณเท่านั้น พอผมเบื่อ ผมก็จะไม่แตะต้องคุณเองคนสวย” มือหยาบกร้านลูบไล้มายังลำคอระหงแล้วโน้มหน้าลงไปหายใจรดใบหน้าสวยชื้นเหงื่อของเธอแล้วพูดต่อ...
“ผมแค่อยากได้คุณเท่านั้นแก้ม ไม่ได้คิดจะรักหรือต้องการความรักจากคุณ ถ้าจะเกลียดก็เชิญตามสบาย และถ้าจะมีน้องให้น้องเดียร์อีกคน คุณก็ต้องเป็นแม่ เพราะคุณเลี้ยงน้องเดียร์มาดีและสอนแกมาดียังไง คุณก็ต้องเลี้ยงลูกคนที่สองของผมได้ดีแน่นอนแก้ม”
“ฉันเกลียดคุณ...ถุย!” กันตาถุยน้ำลายใส่คนตรงหน้า หาได้หวาดกลัวสายตาดุดันของมาเฟียหนุ่มเลยสักนิด เพราะตอนนี้หล่อนรู้แล้วว่าตัวเองหมดทางหนีรอดแล้ว
“อ่า...รู้ไหมว่าคุณเป็นคนแรกที่ตบผม และมาตอนนี้ยังถุยน้ำลายใส่หน้าผมอีก” โดมินิกผละมือจากลำคอระหงมาลูบน้ำลายที่เปื้อนหน้าผากตัวเองมาหยุดอยู่ที่ปากหนาแล้วก็แตะปลายลิ้นกับคราบน้ำลายนั้น
“ผมไม่รังเกียจหรอกนะ เพราะตอนจูบกัน ผมก็ต้องกินน้ำลายคุณอยู่ดีแก้ม อ่า...” จบประโยคก็ลากปลายลิ้นถูไถไปมากับฝ่ามือของตัวเอง
“ไอ้มาเฟียโรคจิต!”
“ขอบคุณที่ชมผมนะแก้ม และผมจะทำให้คุณดูว่าผมโรคจิตหรือเปล่า”
เมื่อพูดจบโดมินิกก็โน้มหน้าลงทาบทับริมฝีปากหนาของตัวเองกับริมฝีปากสีระเรื่อของกันตา ทันทีที่ได้ทาบทับเขาก็บดจูบคลอเคลียสอดแทรกปลายลิ้นสากเข้าไปในโพรงปากเล็กที่กำลังเผยออ้าจะร้องค้าน และจังหวะนั้นเองที่เขาได้ดันปลายลิ้นตัวเองเข้าไปในปากหวานของกันตา
“อ่ะ...อื้อ...”
***********
7.8
ปอป่านต้องเผชิญกับเรื่องช็อกเมื่ออาเฟื่องรัตน์เรียกตัวเธอกลับไทยเพื่อเข้าพิธีหมั้นสายฟ้าแลบกับธราเทพ พี่ชายที่แสนดีในวัยเด็ก ท่ามกลางความน้อยใจและสับสน เธอไม่รู้เลยว่าอาสาวกำลังป่วยหนักด้วยเนื้องอกในสมองและเกรงว่าตนเองจะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน จึงตัดสินใจฝากฝังหลานสาวไว้กับชายที่ไว้ใจที่สุดให้ทำหน้าที่เป็นสามีเฉพาะกิจเพื่อคอยปกป้องเธอจากแผนการร้ายของอาชัยนันท์ ลูกนอกสมรสของคุณปู่ที่หวังฮุบสมบัติมหาศาล แม้ธราเทพจะยืนยันว่าเขารักและพร้อมเป็นผู้พิทักษ์ให้ปอป่านด้วยความเต็มใจ แต่หญิงสาวกลับสร้างกำแพงปิดกั้นหัวใจตนเอง เขาจึงต้องพิสูจน์รักแท้เพื่อทลายอคติและเอาชนะใจเธอให้ได้ในที่สุด
8.4
เมื่อสาวผู้รักในทรัพย์สินและแก้วแหวนเงินทองเป็นชีวิตจิตใจ กลับต้องมาเผชิญหน้ากับสถานการณ์สุดป่วนที่เธอไม่คาดคิด แม้ใจหนึ่งจะชื่นชอบสิ่งของมีค่ามากเพียงใด แต่อีกใจกลับพยายามปฏิเสธและหลบหนีจากผู้สายเปย์ที่คอยประเคนของขวัญมาให้ไม่หยุดหย่อน ยิ่งเธอพยายามถอยห่างและมองหาทางหนีทีไล่มากเท่าไหร่ เขากลับยิ่งรุกหนักด้วยการขนสมบัติมาเปย์ให้ชนิดที่ว่ากองพะเนินเทินทึกราวกับรถสิบล้อ การต่อสู้ระหว่างความต้องการอิสระกับความเย้ายวนของสิ่งของล้ำค่าจึงเริ่มต้นขึ้น ท่ามกลางการรุกรานด้วยความรวยที่ยากจะต้านทานไหว เธอจะสามารถรักษาจุดยืนเดิมไว้ได้หรือไม่ หรือสุดท้ายจะต้องยอมสยบให้กับการเปย์ระดับมหาศาลในครั้งนี้
8.8
โชคชะตาเล่นตลกส่งให้ฟ้ารดาสาวจากยุคปัจจุบันย้อนเวลากลับสู่กรุงอโยธยาแบบไม่ทันตั้งตัว ที่นั่นเธอได้พบกับนายช่างทองหลวงผู้มีรูปร่างกำยำและใบหน้าหล่อเหลาจนยากจะถอนสายตา เมื่อหนทางกลับบ้านมืดมน แผนการพิชิตใจนายช่างใหญ่สุดกร้าวใจจึงเริ่มต้นขึ้น แม้เขาจะมองว่ากิริยาของเธอแปลกประหลาดประหนึ่งคนวิปลาส แต่เธอก็หาได้ย่อท้อไม่ ทว่าอุปสรรคความรักครั้งนี้ไม่ได้มีแค่ความเย็นชาของชายหนุ่ม แต่ยังมีคุณพ่อที่หวงลูกสาวสุดชีวิตคอยขัดขวางไม่ให้ออกเรือน ท่ามกลางบรรยากาศกรุงเก่า ฟ้ารดาจะใช้เสน่ห์ที่มีมัดใจนายช่างใหญ่ให้ยอมสยบต่อความรักที่แสนแตกต่างครั้งนี้ได้สำเร็จหรือไม่
9.7
โชคชะตาเล่นตลกกับความรักของหนุ่มสาวหลายคู่ที่ต้องเผชิญทั้งสุขและเศร้า หลิน สาวเหนือแสนขยันและซื่อตรง ต้องหวั่นไหวเมื่อพบกับ พีค ซีอีโอหนุ่มเพลย์บอยเจ้าของโรงแรมหรูผู้มีกฎคบผู้หญิงเพียงหนึ่งอาทิตย์ ความสัมพันธ์ที่เริ่มจากความผิดพลาดเพียงชั่วข้ามคืนกลายเป็นพันธะที่เปลี่ยนชีวิตเธอไปตลอดกาล ขณะที่หลินเริ่มมีใจแต่กลับหวาดกลัวว่าตนจะเป็นเพียงของเล่นชิ้นใหม่ พีคจะเลือกหยุดที่สาวธรรมดาคนนี้หรือเป็นเพียงความใคร่ที่อยากเอาชนะ นอกจากนี้ยังมีเรื่องราวความรักหลากหลายรูปแบบ ทั้งรักแรกของแพรวากับกฤษ เสน่ห์เหลือร้ายของภุชงค์ ความสัมพันธ์ฉบับทอมกับหนุ่มเนิร์ดอย่างขนมผิงและติ๊ดชึ่ง รวมถึงคู่เกย์สุดน่ารักอย่างกุ้งเต้นและตุ๊กตุ่น ที่จะมาร่วมพิสูจน์ว่าหากเป็นคู่กันแล้วย่อมไม่แคล้วกัน
8.9
เมื่อแอลตัน เพลย์บอยหนุ่มลูกครึ่งฝรั่งเศสวัย 35 ปี ผู้มีชีวิตเพียบพร้อมทั้งรูปโฉมและทรัพย์สมบัติ ต้องมาเผชิญหน้ากับสายป่าน สาวน้อยวัย 20 ปี เจ้าของฉายายัยสายป่วน ผู้มาพร้อมความสวยแสบซ่าและไม่เคยยอมก้มหัวให้ใคร แม้แอลตันจะหวงความโสดและมีอดีตฝังใจจนไม่คิดจริงจังกับผู้หญิงคนไหน แต่ความดื้อรั้นและใจเด็ดของสายป่านกลับทำให้เสือร้ายที่เคยผ่านสมรภูมิรักมาทุกวงการต้องปั่นป่วน งานนี้ความสัมพันธ์สุดชุลมุนจึงเกิดขึ้น เมื่อสาวแสบพร้อมดับเครื่องชนเพื่อสยบเขี้ยวเล็บหนุ่มเจ้าสำราญให้กลายเป็นหมาหงอย เรื่องราวความรักฉบับวัยรุ่นและผู้ใหญ่ที่เต็มไปด้วยการชิงไหวชิงพริบจะลงเอยอย่างไร
