“รสชาติดีจัง” เสียงหวานกังวานใสบ่งบอกความรู้สึกดีหลังจากลิ้มลองรสชาติ
ปณิตายิ้มกว้างพลางคะยั้นคะยอคนเพิ่งหัดให้ลองต่อ
“ลองอีกสิ ถ้าติดใจเดี๋ยวนิต้าให้คนเอามาเสิร์ฟเพิ่มได้”
พลอยชมพูพยักหน้ารับ แล้วยกแก้วขึ้นลิ้มรสบลูฮาวายอีกครั้งในปริมาณที่มากขึ้น ยิ่งลิ้มรสก็ยิ่งติดใจเพราะนอกจากจะช่วยให้รู้สึกสดชื่นตามที่ปณิตาอวดอ้างแล้วยังทำให้เธอรู้สึกเริ่มครื้นเครงกับบรรยากาศในงานปาร์ตี้มากขึ้น
ปณิตามองดูพลอยชมพูที่กระดกแก้วทรงสูงขึ้นลิ้มรสบลูฮาวายแก้วแล้วแก้วเล่า ริมฝีปากบางคลี่ยิ้มอย่างอารมณ์ดี ดวงตาสวยเฉี่ยวกวาดมองดูบรรยากาศโดยรอบไปพลางโยกกายเบาๆตามท่วงทำนองเพลงแสนสนุกเร้าใจ พอดึงสายตากลับมาอีกทีก็เห็นพลอยชมพูเริ่มมีปฏิกิริยาตอบสนองกับท่วงทำนองเพลงคึกคัก จึงขยับเข้าไปใกล้แล้วกระซิบชิดริมใบหู
“นิต้าไปเอาเครื่องดื่มมาเพิ่มให้นะ”
พลอยชมพูหันไปพยักหน้ารับรู้แล้วหันกลับมาสนใจกับเสียงเพลงรึงเร้าใจต่อ มือก็กระดกแก้วบลูฮาวายสีฟ้าใสขึ้นดื่มไม่รู้เบื่อ เวลาดื่มไปแล้วมันช่วยให้เธอรู้สึกสดชื่นและเริ่มสนุกกับเสียงเพลงก็จริงแต่ไม่รู้ทำไมเธอถึงรู้สึกในกายมันเริ่มร้อนแปลกๆ ยิ่งดื่มก็ยิ่งร้อน จากร้อนผะผ่าวค่อยๆโหมทวีขึ้นเป็นร้อนระอุแต่พอเธอขยับกายโยกย้ายตามท่วงทำนองเพลงความร้อนลุ่มนั้นกลับค่อยๆผ่อนตัวลง
แม้จะรู้ตัวว่ามีอาการแปลกประหลาดเกิดขึ้นกับตัวเอง แต่พลอยชมพูก็ไม่อาจควบคุมตัวเองได้ ความรู้สึกที่ก่อเกิดทำให้เธอเคลิบเคลิ้มและเพลิดเพลินไปกับเสียงเพลง มันช่างสนุกและแสนสุขอย่างที่เธอไม่เคยเป็นมาก่อน
เมื่อเป็นเช่นนั้นคนคุมตัวเองไม่ได้จึงปล่อยตัวปล่อยใจให้เพลิดเพลินไปกับความสนุกที่เพิ่งพานพบ ความทุกข์โศกในใจดูจะลบเลือนลงไปในตอนนั้นเอง
ปณิตายกยิ้มมุมปากก่อนหันไปสั่งเครื่องดื่ม เพียงเสียงหวานเอื้อนเอ่ยคำสั่งสุดท้ายก็ได้รับการทักทายจากผู้มาใหม่ที่เข้ามายืนเคียงข้าง
“คืนนี้คุณพลอยดูสนุกกับปาร์ตี้ดีนะครับ ไม่ค่อยเหมือนคนเพิ่งผ่านการอกหักมาเลย”
ปณิตาปรายตามองคนทักแล้วยกยิ้มมุมปากน้อยๆ แล้วหมุนกายหันมาเผชิญหน้า ดวงตาฉายประกายบางอย่างยามชำเลืองมองพลอยชมพูที่กำลังเพลิดเพลินกับเสียงเพลงก่อนตอบกลับไป
“นิต้าก็ว่าอย่างนั้นแหละค่ะ แต่เห็นพลอยสนุกแบบนี้นิต้าก็ดีใจนะคะ แล้วก็จะดีใจมากถ้าพลอยจะลืมผู้ชายที่ทำร้ายจิตใจเขาได้เสียที”
“คุณนิต้านี่เป็นเพื่อนที่แสนดีจังเลยนะครับ ดูคุณรักและห่วงใยคุณพลอยเอามากๆ”
“เราเป็นเพื่อนกันมานานค่ะ เพื่อนย่อมอยากเห็นเพื่อนมีความสุข แล้วถ้าพลอยเค้ามีผู้ชายดีๆสักคนมาคอยดูแล นิต้าก็ยิ่งยินดีกับเขาค่ะ”
“แล้วผมดีพอที่จะเป็นคนดูแลเพื่อนคุณได้ไหมครับ”
ปณิตาเหยียดยิ้มก่อนชำเลืองมองไปยังพลอยชมพูอีกรอบ ยามนี้เริ่มมีผู้คนมาร่วมวงวาดลีลาท้าเสียงเพลงใกล้ๆ เพื่อนของเธอบ้างแล้ว หญิงสาวมองภาพนั้นด้วยสายตาที่ยากคาดเดาแล้วดึงสายตากลับมามองคนตรงหน้าก่อนเอ่ยยิ้มๆ
“ไปถามพลอยเองสิคะ เพราะตอนนี้ดูเหมือนผู้ชายทั้งงานอยากเสนอตัวเทคแคร์พลอยด้วยกันทั้งนั้น”
พอพูดจบปณิตาก็หันไปคว้าแก้วเครื่องดื่มที่สั่งไว้แล้วเดินกลับไปหาพลอยชมพูที่กำลังวาดลวดลายตามท่วงทำนองเพลงอย่างเมามัน
คนคิดอยากเสนอตัวดูแลจ้องมองเรือนร่างในท่าเต้นเย้ายวนนั้นด้วยสายตามาดหมายแล้วเดินตามร่างสูงโปร่งของปณิตาไปอย่างอารมณ์ดี
*************************************
ภาพสาวสวยในชุดเดรสสั้นสีขาวกำลังวาดลวดลายยักย้ายส่ายสะโพกริมสระว่ายน้ำช่างดึงดูดสายตานัก จากที่เต้นอย่างสนุกสนานเพียงลำพังเริ่มมีคนอื่นมาร่วมวงจากหนึ่งเป็นสอง จากสองเป็นสาม และกลายเป็นกลุ่มใหญ่มากขึ้นเรื่อยๆ
ภาพนั้นกระตุ้นความรู้สึกของเจ้าของสายตาคมซึ่งจับจ้องมองเจ้าหล่อนตั้งแต่ก้าวแรกที่ย่างเข้ามาในบริเวณปาร์ตี้ ดวงตาคมกริบฉายแววไม่พอใจเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าแม่สาวทรงเสน่ห์กำลังขึ้นไปยักย้ายส่ายสะโพกบนโต๊ะตามแรงเชียร์ของเหล่าขาแดนซ์ เจ้าของดวงหน้าหล่อเหลาราวเทพบุตรขบกรามก่อนกระแทกแก้วบรั่นดีลงบนโต๊ะแล้วลุกพรวดเดินตรงไปยังเป้าหมายทันทีทิ้งให้เพื่อนร่วมวงได้แต่มองตามอย่างงงงันก่อนหันไปสนใจคู่สนทนาของตัวเองต่อ
อีกด้านเจนภพซึ่งเดินตามปณิตามาก็หยุดยืนมองพลอยชมพูที่ปีนขึ้นไปวาดลวดลายบนโต๊ะด้วยสายตาหมายมาด ลีลาเต้นยังยั่วยวนขนาดนี้ ลีลาบนเตียงจะยั่วอารมณ์ขนาดไหน เขาอยากรู้นัก
“เต้นให้สนุกนะคุณหนูพลอย อีกเดี๋ยวคุณจะมีอะไรให้ตื่นเต้นเร้าใจมากกว่านี้ หึๆ” เจนภพยกยิ้มยามวาดหวังไปถึงช่วงนาทีที่จะได้เล้าโลมหญิงสาวที่ตนหมายปองมานานปีแต่เธอไม่เคยแม้จะชายตามอง
ด้านล่างมีปณิตาพยายามร้องเรียกและฉุดดึงให้คนกำลังเมามันหยุดเต้นแล้วลงมาจากโต๊ะ
เจนภพยืนดูอยู่ชั่วอึดใจก็เดินแหวกฝูงชนเข้าไปเสนอตัวช่วยปณิตาพาพลอยชมพูลงมาด้วยหวังดึงเอาตัวเธอออกมาจากตรงนั้นแล้วพากลับไปเชยชมตามวาดหวัง แต่พลอยชมพูที่กำลังเมามันไม่ยอมลงมาง่ายๆ พอยื้อยุดกันไปมาจู่ๆ พลอยชมพูก็เสียหลักเซจนตกลงสระว่ายน้ำไป
ตูม!!
เสียงนั้นดังขึ้นตามด้วยเสียงหวีดร้องตกใจของเหล่าขาแดนซ์ แต่สักพักก็มีเสียงเฮลั่นดังตามมาเมื่อพลอยชมพูโผล่ขึ้นมาเหนือผิวน้ำแล้วเหยียดกายยืนชูแขนโชว์ทรวดทรงภายใต้เดรสสั้นสีขาวที่ยามนี้แนบเนื้อบางเบาจนเห็นสัดส่วนยวนตา และยิ่งเรียกเสียงโห่ร้องครึกครื้นมากขึ้นเมื่อเธอเยื้องย่างพาเรือนกายอ้อนแอ้นตรงมายังบันไดตรงขอบสระด้วยท่วงท่าสุดเซ็กซี่
เจนภพยกยิ้มอย่างพึงพอใจ ชายหนุ่มรีบขยับกายหมายเข้าไปช่วยดึงหญิงสาวขึ้นจากสระว่ายน้ำ จากนั้นจะได้พาไปไหนต่อไหนตามใจต้องการ แต่ก่อนที่จะทันได้ถึงตัวเธอ จู่ๆก็มีร่างสูงใหญ่ของใครคนหนึ่งตัดหน้ายื่นมือไปดึงเธอขึ้นมาเสียก่อนพร้อมตวัดผ้าเช็ดตัวสีขาวสะอาดตาห่มพันปิดกั้นเรือนร่างเย้ายวนจากสายตาผู้คน
พลอยชมพูหรี่ตามองคนตรงหน้าเพราะกลิ่นน้ำหอมของบุรุษเพศจากเรือนกายแกร่งที่โชยมากระทบปลายจมูกนั้นช่างหอมหวลยวนใจเหลือเกิน หญิงสาวพยายามเพ่งมอง เธออยากเห็นหน้าเจ้าของกลิ่นน้ำหอมนี้ให้เต็มตาแต่ก็ดูพร่าเลือนไปหมด
เมื่อมองไม่ชัดก็คงต้องมองให้ใกล้กว่านี้ ไวเท่าความคิดหญิงสาวยกมือเรียวข้างหนึ่งคว้าหมับเข้าที่ต้นคอ อีกข้างหนึ่งประกบลงตรงแก้มสากประคองใบหน้าคมพร้อมกับออกแรงดึงรั้งใบหน้านั้นให้ต่ำลงมาส่วนตัวเองก็ส่งปลายเท้าเขย่งขึ้นหมายจะมองให้เห็นเต็มตา
ไม่รู้ว่าเธอเอาความใจกล้านี้มาจากไหน ถึงได้นัวเนียผู้ชายแบบถึงเนื้อถึงตัวแบบนี้
ฝ่ายคนถูกจู่โจมอย่างไม่ทันตั้งตัวถึงกับหายใจติดขัดเมื่อปลายจมูกของเขาและเธอแทบชนกัน ดวงตาคู่คมจ้องมองคนหน้าหวานสะดุดตา เมื่อเห็นเธอยิ้มหัวเราะอย่างอารมณ์ดีเกินกว่าเหตุก็นิ่วหน้า เพราะดูจากเครื่องดื่มที่เธอดื่มไม่น่าจะทำให้เมามายจนออกอาการแบบนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะในเครื่องดื่มนั่นผสมอะไรบางอย่างลงไป แต่ก่อนที่เขาจะทันได้คิดทำอะไรก็มีเสียงตวาดเข้มดังแทรกมา
“ปล่อยมือจากแฟนฉันเดี๋ยวนี้นะ”
คำประกาศก้องแสดงความเป็นเจ้าของดุดันจนผู้คนที่มุงรอบกายผงะถอยห่างกันเป็นทิวแถว แต่คนถูกตวาดกลับไม่สะทกสะท้าน
เจ้าของร่างสูงใหญ่เพียงแค่ยกยิ้มมุมปากยามปรายตามองไปยังคนที่ก้าวเข้ามาอย่างเบ่งอำนาจพร้อมตรงเข้ามาคว้าแขนของพลอยชมพูหมายฉุดดึงให้ออกมาจากผู้ชายร่างใหญ่ท่าทางไร้ซึ่งความเกรงกลัวใครนั่น แต่ก่อนที่ใครจะทันได้ทำอะไร พลอยชมพูก็แหวใส่คนอุกอาจมาคว้าแขนตนทันที
“ปล่อย!! อย่ามายุ่ง! นี่มันเรื่องของฉัน”
ถ้อยคำที่ผิดแผกไปจากพลอยชมพูยามปกติทำให้เจนภพถึงกับหน้าตึงขณะที่ปณิตาแอบชำเลืองมองเจนภพอย่างยิ้มเยาะ แล้วยืนมองเหตุการณ์เงียบๆ
“พลอย!! นี่คุณเมามากแล้วนะ มากับผม”
“ไม่! ฉันจะไปกับเขา อย่ามายุ่ง” พลอยชมพูตวาดกลับด้วยประโยคที่ทำให้คนถูกกอดแขนแน่นต้องก้มลงมองด้วยความฉงนแต่ก็นึกสะใจที่เห็นหน้าโกรธเกรี้ยวของผู้ชายที่แอบอ้างว่าเป็นแฟนเธอ
“ได้ยินชัดแล้วใช่ไหมครับ ผมขอตัวก่อนล่ะ เราไปกันเถอะฮันนี่” จบคำชวนเจ้าของร่างสูงใหญ่ก็คว้าเอวคอดของคนที่เกาะกอดแขนอิงแอบอกบดเบียดให้ก้าวเดิน
ปณิตามองตามอย่างตกตะลึงเพราะแทนที่พลอยชมพูจะปฏิเสธ เพื่อนของเธอกลับเดินตามผู้ชายแปลกหน้าคนนั้นไปอย่างเต็มอกเต็มใจ
หญิงสาวขยับจะเข้าไปขัดขวางแต่ก็ไม่อาจฝ่าฝูงชนที่ขยับเข้ามาขวางกั้นเจนภพซึ่งตั้งท่าจะตามไปได้ ปณิตาจึงได้แต่มองตามแผ่นหลังของพลอยชมพูที่หายลับไป
*******************************************
“ห้องคุณอยู่ไหนครับฮันนี่” เสียงทุ้มกังวานถามขึ้นหลังจากเจ้าตัวพาเจ้าของเรือนร่างระหงออกมาพ้นจากบริเวณงานปาร์ตี้
คิ้วเข้มขมวดมุ่นลมหายใจสะดุดเป็นช่วงๆ เมื่อคนในวงแขนแกร่งแหงนเงยใบหน้าขึ้นมาแล้วช้อนสายตามองด้วยสายตาหวานหยด แม้จะรู้ว่าอาการนี้เป็นผลพวงมาจากฤทธิ์ของสารอะไรสักอย่างที่ผสมลงไปใน บลูฮาวายที่เธอดื่มแต่ความเย้ายวนนั้นก็กระตุ้นให้ความเป็นชายตื่นตัวจนแทบเก็บข่มลงไปไม่ได้
ผ่านผู้หญิงมาก็มาก แต่กับคนที่เขาลากออกมาจากงานปาร์ตี้นั่นกลับให้ความรู้สึกบางอย่าง ลึกๆก็รู้สึกอยากครอบครองแต่ความรู้สึกหนึ่งก็แย้งว่าเขาไม่ควรผลีผลามตามใจตัวเองในขณะที่เธอกำลังคุมสติตัวเองไม่ได้แบบนี้
เพราะอะไรหรือ?
เพราะดวงตาราวกวางน้อยระแวงภัยคู่นั้นหรือเปล่าที่เขาบังเอิญเห็นตอนเจ้าหล่อนเดินเข้ามาในงาน ดวงตาที่ผิดกับดวงตาที่กำลังมองเขาอย่างเชื้อเชิญในตอนนี้!
“อยู่หนายน้า...ติ๊ก...ต่อก...ฮิๆๆ”
เตชัสถอนหายใจ เขาคิดผิดไหมที่พาเธอมาโดยไม่ตามเพื่อนเธอมาด้วย แบบนี้เขาจะเอาเธอไปส่งที่ไหน แล้วไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหนเธอถึงจะคืนสติกลับมาคุยกันรู้เรื่อง
“หนาย...อยู่หนาย...”
เตชัสก้มลงมองคนส่งเสียงอู้อี้คลอเคลียตรงต้นแขนแล้วตัดสินใจพากลับไปห้องของตัวเอง อย่างน้อยก็ยังดีกว่าเดินวนไปวนมาอยู่แบบนี้
เพียงอึดใจคนร่างใหญ่ก็พาคนร่างสูงโปร่งแต่สัดส่วนยั่วยวนใจมาถึงจุดหมาย ไม่รอช้าเตชัสพาคนที่กำลังหัวเราะเกินกว่าเหตุตรงเข้าห้องนอนที่แยกเป็นสัดส่วนด้านในทันที จับเธอขังไว้ในห้องนี้น่าจะดีกว่าให้ไปนัวเนียอยู่ใกล้ๆเขา เพราะนั่นรังแต่จะทำให้อะไรๆมันตื่นตัวจนยากเกินควบคุม
แต่เพียงแค่เขาประคองร่างอ้อนแอ้นให้นอนลงบนเตียงนุ่มเรียวแขนงามที่ทำท่าผละจากแต่โดยดีกลับวาดขึ้นคล้องต้นคอแกร่งแล้วออกแรงโน้มดึงจนเขาเสียหลักล้มตามลงไปด้วย
เตชัสตามพร่าเมื่อปลายจมูกโด่งสัมผัสเข้ากับพวงแก้มนุ่ม ผิวของเธอช่างนวลเนียนราวผิวของเด็กทารก ซ้ำยังให้กลิ่นหอมอ่อนๆแบบที่เขาไม่เคยพานพบ คนกำลังใจเต้นโครมครามกับความรู้สึกประหลาดล้ำได้ยินเสียงหวานพึมพำอะไรสักอย่างก่อนที่เจ้าของจะเบี่ยงหน้าหันมาหาแล้วผงกศีรษะขึ้นยื่นริมฝีปากจิ้มลิ้มจูบเบาๆที่ริมฝีปากหยักร้ายของเขาอย่างที่เขาไม่ทันตั้งสติยับยั้งการกระทำของเจ้าหล่อน
เตชัสเพิ่งรู้ก็วันนี้เองว่าอาการตัวแข็งทื่อจากการถูกจู่โจมเข้าจูบก่อนมันเป็นอย่างไร จูบผู้หญิงมาก็มากมายแต่ทำไมกับผู้หญิงคนนี้เพียงแค่ริมฝีปากของเธอจรดมาแผ่วเบาเขาถึงได้รู้สึกราวถูกไฟแผดเผาไปทั้งกายและใจ ความรู้สึกที่พยายามเก็บกดไว้พุ่งพรวดขึ้นมาจนเขาไม่อยากหักห้ามใจได้อีก บางทีดวงตาใสซื่อราวกวางน้อยระวังภัยที่เขาบังเอิญเห็นนั้นอาจเป็นเพียงภาพลวงตา แท้จริงแล้วเธอก็คือนางแมวป่าที่พร้อมจู่โจมเข้าหายั่วยวนเขาให้หลงใหลดีๆนี่เอง
“ฮันนี่...” เตชัสครางเสียงแหบห้าวด้วยกำลังตกอยู่ในห้วงแห่งเสน่หา ยิ่งอยากสัมผัสโลมไล้เธอมากเท่าไรเขาก็รู้สึกราวจะขาดใจเสียให้ได้ ไม่เคยคิดเลยว่าจะปรารถนาผู้หญิงคนไหนราวต้องมนตร์สะกดมากมายเท่านี้
พลอยชมพูพยายามปรือเปลือกตาแสนหนักอึ้งขึ้น เธอรู้สึกเนื้อตัวรวดร้าวไปหมด มือน้อยค่อยๆแตะสัมผัสบางสิ่งบางอย่างซึ่งทาบทับอยู่บนเรือนร่างเธอ สิ่งนั้นช่างหนักเสียเหลือเกิน หนักเกินกว่าเธอจะผลักไสออกไปไหว และตอนนี้เธอรู้สึกคล้ายภายใต้สิ่งที่ทาบทับเรือนกายเธอนั้นมีบางสิ่งบางอย่างกำลังดุนดันเสียดสีอยู่ตรงต้นขานวลเนียน
หญิงสาวหลุดครางออกมาผะแผ่วเพราะสัมผัสตรงจุดนั้นก่อเกิดความรู้สึกบางอย่างในกายคล้ายกำลังมีฝูงผีเสื้อโบยบินอยู่ในนั้นมันวาบหวิวแปลกประหลาดจนเธอต้องแขม่วเกร็งหน้าท้อง หนักเข้าก็ต้องพ่นลมหายใจออกมาเพื่อผ่อนความรู้สึกนั้นให้คลายตัวลง
ดวงตาคู่หวานปรือขึ้นจนเริ่มมองเห็นสิ่งที่ทาบทับบนเรือนกายเธอ ภาพที่ปรากฏคล้ายจะแจ่มชัดแต่ก็สุดท้ายพร่าเลือน หญิงสาวรับรู้ในจิตใต้สำนึกว่าภาพที่เธอเห็นคือใบหน้าของบุรุษเพศ พลันใบหน้าของใครบางคนก็ฉายวาบขึ้นในห้วงคำนึง
“คุณ...”
‘ยศวิน...’ เสียงหวานขานเรียกเจ้าของใบหน้าที่ผุดพรายขึ้นมาแผ่วเบาได้เพียงคำนำหน้าแต่ว่าชื่อของเขานั้นเธอขานได้เพียงในใจ
‘พลอยรักคุณ’ ความรู้สึกโหยไห้ในส่วนลึกของหัวใจทำให้เธอกระทำบางสิ่งที่ไม่เคยแสดงต่อเขามาก่อนในชีวิต สองมือเลื่อนมาประคองใบหน้าหล่อเหลานั้นแล้วส่งริมฝีปากแบบบางราวกลีบกุหลาบประกบจูบริมฝีปากอุ่นจัดของเจ้าของดวงหน้าคมนั้น
เตชัสหูอื้อดวงตาพร่าพรายไปชั่วขณะ ความคิดจะผละออกจากเรือนร่างเย้ายวนใจเลือนหายไปทันทีที่ริมฝีปากหยักสวยถูกประกบจูบ ความรู้สึกประหลาดล้ำในกายชายตื่นตัวขึ้นจนเกินจะยับยั้ง เขาคงคลั่งจนขาดใจหากไม่สนองตอบจุมพิตแสนรัญจวนใจนั้น!
