INTRO 2

เช้าวันต่อมา

“อื้อ อ๊ะ! บีน!” ฉันงวยเงียตื่นขึ้นมา เห็นว่าผ้าห่มถูกเลิกไปกองอยู่ที่พื้น บีนกำลังเอานิ้วแกร่งเขี่ยกลีบกุหลาบของฉันเล่นอยู่ รู้สึกเสียวนิดหน่อย

“บวมแดงอักเสบมากเหมือนกันนะ เดี๋ยวไปซื้อยาแก้อักเสบมาให้” ใบหน้าหล่อเอ่ยพร้อมกับเลื่อนสายตาคมมามองหน้าฉัน แล้วก้มลงไปจุมพิตกับกลีบกุหลาบและเลียมันเร็วอย่างรวดเร็วไม่ทันตั้งตัวหนึ่งที

“อ๊ายย ขะ ขอบคุณสำหรับยาล่วงหน้า หวังว่านายจะเป็นคนจริง ไม่ผิดคำพูดที่ให้ไว้กับฉันนะ” ฉันเอ่ยแล้วเบือนหน้าที่แดงซ่านหนี เพราะว่าบีนลุกขึ้นจากเตียงทั้งที่ร่างกายเปลือยเปล่าและพยักหน้ารับรู้ อย่าให้รู้นะว่าผิดคำพูดที่ให้สัญญาไว้ ตัดขาดออกจากชีวิตแน่

“โอ้โห เป็นลำเลย ขนาดตอนนี้ยังอ่อนตัวนะเนี่ย” ฉันพึมพำ เบิกดวงตากว้าง “58 ชอบมั้ย...” บีนเอ่ยนิ่งแสยะยิ้ม ฉันกลืนน้ำลายดัง ‘อึก’

“...เมื่อกี้นี้ที่พึมพำ ฉันได้ยิน” ใบหน้าหล่อดูดีเอ่ย

“ชอบมั้ง” ฉันตอบแบบปัดๆ ด้วยความเขินอาย ว่าแล้วนายถั่วต้มก็อุ้มฉันท่าเจ้าสาวขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว ฉันจึงรีบเอามือนุ่มคล้องคอแกร่งของเขาทันทีด้วยความตกใจ

“เฮ้ย นายจะพาฉันไปไหน” ฉันเบิกตากว้างตกใจถาม

“พาไปเอาในห้องน้ำมั้ง ไปอาบน้ำน่ะสิ” บีนเอ่ยนิ่ง

 “มะ ไม่เป็นไร ฉันอาบเองได้ นายไปอาบน้ำก่อนก็ได้” ฉันบอกเขาด้วยความอาย

“อายทำไม เห็นมาหมดทุกซอกทุกมุมแล้ว ไม่ต้องอาย ตรงนั้นของเธอสวย มั่นใจในตนเองหน่อยสิ ปะไปอาบน้ำกัน แล้วถ้าปฏิเสธ โดนจัดท่าลิงอุ้มแตงในห้องน้ำแน่ เข้าใจ๊” ฉันกำลังจะปฏิเสธ แต่เหมือนเจ้าตัวจะรู้ทันจึงเอ่ยตัดบทฉันเฉยเลย

“อะ โอเค ย่ะ ยอมก็ได้” “หึ ยอมให้จัดในห้องน้ำอีกรอบ โอเค ปะ ไปกัน” ใบหน้าหล่อยิ้มเจ้าเล่ห์เอ่ย พลางเดินไปที่ห้องน้ำ

“ไม่ใช่ ฉันหมายถึงอาบน้ำ...ด้วยกัน” นายถั่วต้มนึกแกล้งฉันแน่ๆเลย คอยดูนะจะแกล้งคืนแน่นอน หลังอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ บีนประคองฉันให้พามานั่งที่โซฟาสีขาวในห้องรับแขกและบอกให้นั่งดูทีวีที่ห้องรับแขกไปก่อน ส่วนเขาก็ออกไปร้านขายยาซื้อยาแก้อักเสบ

“เดี๋ยวฉันมา ออกไปซื้อยาแก้อักเสบที่ร้านขายยาใกล้ๆคอนโดนี้ก่อน อย่าดื้ออย่าซน” ใบหน้าหล่อเอ่ยแล้วหยิบรองเท้ายี่ห้อดังจากชั้นรองเท้ามาสวมใส่

“อื้อ โอเค” เมื่อฉันตอบตกลง ใบหน้าหล่อก็พยักหน้าเล็กน้อย แล้วก็เปิดประตูออกจากห้องคอนโดเพื่อไปซื้อยาให้ฉัน โชคดีที่บีนให้บอกรหัสประตูห้องไว้ให้ฉัน ซึ่งฉันอยากจะรู้ว่า เขาเป็นคนดีจริงๆหรือเปล่า จึงได้เปิดประตูห้องออกไป แล้วมองไปยังลิฟท์เห็นประตูลิฟท์กำลังจะปิดพอดีบีนเห็นจึงทำมือยกขึ้นเหมือนสัญลักษณ์โทรศัพท์มือถือพร้อมกับตะโกนมาว่า

“ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นให้โทรหาฉันทันทีนะ” ฉันจึงพยักหน้าแล้วยกมือขึ้นทำเป็นรูปวงกลมขนาดใหญ่และ ตะโกนกลับไปว่า

“โอเค” เมื่อลิฟท์ปิดประตูลง ฉันจึงปิดประตูห้องเช่นเดิม และมานั่งที่โซฟาสีขาวสะอาดตา เปิดทีวีจอใหญ่เพื่อดูว่ามีรายการอะไรที่น่าสนใจบ้าง พร้อมกับกวาดสายตาไปทั่วห้องคอนโดหรู

“เก็บกวาดห้องให้สะอาดดีนะเนี่ย สไตล์ห้องก็ดูดี” ใบหน้าสวยเอ่ยพร้อมกับยิ้มกว้าง ฉันสอดส่องที่พักของนายถั่วต้มสักพัก ก็สะดุดกลับชั้นหนังสือสีกรมท่าที่มีกรอบรูปเล็กอันหนึ่งตั้งไว้ มันดึงดูดสายตามาก ฉันจึงลุกขึ้นค่อยๆเดินไปดูกรอบรูปนั้น เมื่อฉันเห็นรูปภาพนั้นก็ยิ้มกว้างทันที เพราะมันคือรูปคู่ของเรา  ขณะที่ฉันกำลังดูรูปภาพ มือแกร่งก็เปิดประตูห้องเข้ามา

“เฌอรีนทำอะไรอยู่ ฉันซื้อยาแก้อักเสบมาแล้ว” นายถั่วต้มเอ่ยนิ่ง ฉันจึงหันไปหาคนต้นเสียงและยกกรอบรูปอันนี้ให้ดู แล้วยักคิ้วเล็กขึ้นหนึ่งข้าง “รูปภาพนี้คืออะไรเนี่ย แอบเอามาใส่กรอบรูปตั้งแต่เมื่อไหร่ ฉันจำได้ว่าเราเพิ่งถ่ายรูปคู่กัน เมื่อหนึ่งสัปดาห์ก่อนเองนะ” ใบหน้าจิ้มลิ้มเอ่ยถาม

“อะไรที่เกี่ยวกับเฌอรีนคือความทรงจำของบีนทั้งหมด รูปนี้สวยฉันเลยเอามาเข้ากรอบรูปไว้เป็นที่ระลึกไง” ใบหน้าหล่อยิ้มเล็กน้อยเอ่ยตอบคนตัวเล็ก พร้อมกับถือถุงยาวางลงที่โต๊ะกินข้าว ก่อนเดินตรงมาหา

ฉันไม่ได้พูดอะไรตอบกลับ แต่โผกอดเอวสอบของบีมแน่น สุดท้ายนี้ฉันหวังว่าเราจะมีความสุขดี ไม่มีมารมาผจญ และสร้างครอบครัวกับนายถั่วต้มของฉันไปจนแก่เฒ่า อะไรก็ตามที่ทำให้ครอบครัวของเราในอนาคตอยู่รอดฉันก็ยินดีที่จะทำ

 { Cherine part end }

 (17 / 3 / 2024)  ณ วันที่อัพเดทตอน NTRO 2

2

ฝันของเฌอรีน

{ Cherine part }

ในยามเช้าฉันตื่นขึ้นมา ก็พบกับผู้ชายคนหนึ่งเค้าหล่อมาก ใจแทบละลาย จนทำให้ฉันอยากจะครอบครอง แต่ปรากฏว่านั่นคือความฝันซะอย่างนั้นเพราะอะไรน่ะเหรอ ก็เพราะว่าระหว่างฝันนั้นฉันรู้สึกเหมือนมีคนมาตีฉันและฉันสะดุ้งตื่น และก็พบว่า...

“เฌอรีนลูกตื่นได้แล้ว จะสายแล้ว เป็นสาวเป็นนางจะนอนกินบ้านกินเมืองหรืออย่างไรกันเด็กคนนี้ วันนี้หนูมีเรียนนะลูก” แม่เอ่ยปลุกให้ตื่น ฉันจึงงวยเงียลืมตาตื่นดวงตากลมน่ารักขึ้น ค่อยๆมองแม่ 

“วันนี้หนูไม่มีเรียนไม่ใช่หรอคะแม่?” ฉันเอ่ยถามแม่

“วันนี้วันจันทร์หนูมีเรียนตอนบ่ายสองโมงนะลูก” แม่เอ่ย

“ตอนนี้กี่โมงแล้วคะแม่” ฉันที่ยังคงนอนอยู่บนเตียงเอ่ยถามเวลาแม่

“เที่ยงแล้วลูก ใครสอนให้นอนกินบ้านแบบนี้” แม่เอ่ย

“ฮะ! ตายแล้วๆ” ทันทีทันใดนั้น ที่ฉันได้คำตอบจากแม่ ฉันเบิกตากว้างและ ตลบผ้าห่มให้พ้นจากตัว รีบลุกขึ้นจากเตียง วิ่งไปเข้าห้องน้ำเพื่ออาบน้ำ ในระหว่างวิ่งไป ฉันก็มองนาฬิกาที่แขวนติดผนังเพื่อเช็คเวลาอีกครั้ง โอ้โหชัดเลยเที่ยงเป๊ะ ฉันก็รีบอาบน้ำ แต่งหน้าแต่งตัวโดยด่วน ทว่าไม่วายก็ยังได้ยินเสียงแม่บ่นตามหลังว่า

“เฌอรีน รีบๆเข้าจะได้ลงมาทานอาหารเที่ยง”

“รับทราบค่ะแม่ขา” ขอแนะนำตัวค่ะ ฉันชื่อเฌอรีน เป็นลูกครึ่งอังกฤษ-ไทย โดยมีคุณพ่อเป็นชาวอังกฤษ และคุณแม่เป็นชาวไทย ปัจจุบันกำลังศึกษาอยู่ชั้นปีที่สามในระดับมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่ง เป็นลูกคนสุดท้อง จากทั้งหมดสองคนของคุณพ่อคุณแม่ ฉันขอไล่รายชื่อเลยแล้วกัน คุณพ่อชื่อวิลเลียม คุณแม่ชื่อวิริน และพี่ชายชื่อเฌอวิล

คุณพ่อคุณแม่ตั้งรกรากที่ประเทศไทย ความเป็นอยู่ของครอบครัวเราล้วนรักใคร่ สามัคคี ปรองดอง ใช้เหตุผลในการพูดคุยกัน จึงมีเรื่องทะเลาะวิวาทน้อยมากๆ ส่วนมากก็เรื่องเข้าใจผิดกัน ปรับความใจกันปุ๊บ สันติสุขปั๊บเลยนะจะบอกให้ครอบครัวของฉันเป็นคนรักความเงียบสงบ ต่างจากฉันที่ค่อนข้างก๋ากั่นนิดหน่อยมั้ง? โก๊ะบ้าง แต่แล้วถึงอย่างไรฉันก็ชอบความเงียบสงบอยู่ดี จบการแนะนำตัว เอาล่ะ ต่อไปมาเล่าถึงความฝันของฉันกันต่อเลย ไปโลด!

{ Cherine part end }

_________________________________________

{ Special part } 🤍 ฝันของเฌอรีน

ในยามเช้าเฌอรีนตื่นขึ้นมา ก็พบกับชายหนุ่มคนหนึ่งที่มีรูปร่างดี ใบหน้าหล่อเหลา คิ้วหนาสีดำดก ดวงตาคมสีน้ำตาล จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากหนา หัวใจของเฌอรีนเต้นไม่เป็นจังหวะ แทบจะละลาย เพราะตื่นเต้นที่ได้เจอคนหล่อ จนทำให้หญิงสาวอยากจะครอบครอง ให้เป็นของเธอแต่เพียงผู้เดียว แต่อยู่ๆเฌอรีนก็เบิกตากลมโตกว้างตกใจ

“เธอเป็นใคร” ริมฝีปากหนาเอ่ยนิ่ง

“กรี๊ดดด ที่นี่ที่ไหนเนี่ย แล้วนายเป็นใคร” เฌอรีนไม่ตอบ แต่ถามกลับ

“ตอนนี้เธอกำลังนอนอยู่บนเตียงในคอนโด...ห้องของฉัน” ชายหนุ่มเอ่ยตอบไขข้อสงสัยของคนตัวเล็ก

“ฮะ! นี่มันอะไรเรื่องอะไรวะเนี่ย” คิ้วเล็กขมวดกันตกใจ แล้วพึมพำเสียงเบากับตนเอง

“...” ใบหน้าหล่อนิ่ง ไม่พูดอะไรกลับมา

“ละ แล้วนายรู้มั้ยว่าทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่ได้ นายทำอะไรฉันหรือเปล่าเนี่ย”

“...ฉันก็ไม่รู้ว่าเธอมาอยู่ที่นี่ได้ไง แต่ตอนเนี่ยช่วยลงจากเตียงฉันด้วย รูปร่างแบบเธอเนี่ยไม่ใช่สเป็คฉันเลย สำหรับฉันจะต้องเนื้อนมไข่ ส่วนเธอมาได้ยังไงน่ะหรอ เธอคงล่องหนมาล่ะมั้ง ออกไปจากห้องฉันได้แล้ว และที่สำคัญคนที่จะอยู่บนเตียงนี้ได้จะต้องเป็นเมียฉันเท่านั้น เข้าใจใช่มั้ย สนใจหรอ” ริมฝีปากหนาเอ่ยนิ่งหงุดหงิดกับใบหน้าจิ้มลิ้ม

“เออก็ได้ ไปก็ได้ แล้วคิดว่านายหล่อมากนักหรือไงกัน” ว่าแล้วหญิงสาวก็ลุกขึ้นลงจากเตียง เปิดประตูห้องนอนแล้วปิดเสียงดัง ‘ปัง!’ ชายหนุ่มเดินตามออกมา

ในระหว่างที่หญิงสาวกำลังสวมรองเท้า เพื่อที่จะออกไปยังนอกห้องคอนโดของเขา

“ปิดประตูเบาๆหน่อย ถ้าไม่อยากเจอค่าปรับพร้อมของแถม” ริมฝีปากหนาเอ่ยนิ่ง

“ฮึ่ย เออ รู้แล้วน่า” ใบหน้าสวยทำหน้าบึ้งตึงใส่ชายหนุ่ม

“เธอควรจะมีมารยาทที่ดีกว่านี้นะ มาอยู่บ้านเขา ก็ควรสำรวมกิริยาสักหน่อยก็ดี” ขณะที่หญิงสาวกำลังจะเดินไปเปิดประตูห้อง เพื่อที่จะออกไปด้านนอก ชายหนุ่มก็เอ่ยขัดขึ้น ทำให้เฌอรีนค่อยๆหันกลับมาหาใบหน้าดูดีพร้อมกับเอ่ยขอโทษอย่างจำยอมใจ

“ฉันขอโทษ พอใจยัง ถ้าพอใจแล้วฉันไปนะ” ว่าแล้วหญิงสาวก็เปิดประตูแล้วก็ปิดดัง ’ปัง’ ไม่สบอารมณ์เหมือนเดิม

{ Special part end }

_________________________________________

{ Special Cherine part }

ฉันจึงเดินกระแทกรองเท้าส้นสูงคู่โปรดไปกดลิฟต์ของคอนโด เมื่อเข้าไปในลิฟท์แล้ว ฉันก็สบถคำหยาบออกมาไม่หยุดหย่อน ลับหลังคนเย็นชาบ้าคนนั้น

“#%*#%#%* คิดว่าตัวเองหล่อนักรึไง ไอ้คนเฮงซวย ไอ้คนเอาแต่ใจ ไอ้...” จนกระทั่งลิฟท์ค่อยเลื่อนลงไปเปิดชั้นอื่น ใบหน้าสวยก็ชะงัก เมื่อเจอกับ Puppy love สมัยเด็กเดินเข้ามาภายในลิฟท์ตัวเดียวกันกับฉัน ผู้ชายที่ฉันเคยแอบชอบเมื่อวันวานในวัยอนุบาล ส่วนเขาวัยระดับมหาวิทยาลัย เนื่องจากบ้านย่าของฉัน เคยเปิดห้องให้เช่ารายเดือนด้วย ซึ่งฉันก็ไม่แน่ใจว่าเค้าย้ายออกไปตอนไหน

แต่เท่าที่จำได้ก็แต่ฉันยังจำความไม่ค่อยได้ฉันจำได้แค่ว่าพี่เขาเป็น Puppy love กีตาร์ประจำตัวฉันคิดว่าที่ฉันชอบเขาก็คงเป็นเพราะว่าฉันชอบเสียงการดีดกีตาร์ของเขา เหตุผลที่ชอบสั้นดีเนอะ แต่คนมันจะชอบก็ชอบไงจะทำไงได้ ที่ฉันจำได้ก็เป็นเพราะว่าพี่ผู้ชายคนนั้นเขาทักว่าจำฉันได้ ฉันจึงรื้อฟื้นความทรงจำในวัยอนุบาลได้กลับมาอีกครั้ง

{ Special Cherine part end }  

(17 / 3 / 2024) ณ วันที่อัพเดทครบตอนครั้งแรก ตอนที่ (1) ฝันของเฌอรีน