ตอน 2

"ฉันเคยบอกแกไปแล้วไงว่าแฟนฉันหล่อ" ใช่! เกรซบอกแล้วว่ามีแฟนหล่อ แต่เธอไม่ได้บอกสักคำว่าเพื่อนแฟนหล่อกว่า แบบนี้น้ำชาจะเข้าใจผิดก็ไม่แปลก

กึด!

"อ๊ะ! โอ๊ยยยย~" คนตัวเล็กยู่หน้าด้วยความเจ็บพร้อมกับรีบดึงนิ้วออกจากปากชายร่างสูงในขณะที่เขาดึงมือเธอไปกัดนิ้วตอนเผลอ "ฉันเจ็บนะ นายทำบ้าอะไรเนี่ย!" 

น้ำชาตวาดถามภีม แต่เขากลับทำหน้านิ่งราวกับคนที่ไม่ได้รู้สึก​ผิดอะไรที่ดึงนิ้วเธอไปกัดแบบนั้น เขารู้แค่ว่า... กัดมาก็ต้องกัดกลับถือว่าหายกัน

"ทีนี้เข้าใจความรู้สึกฉันรึยัง!?" 

โซ่ถึงกับยืนอึ้งอ้าปากค้างให้กับเพื่อนตัวเองที่คบกันมาตั้งแต่ปีหนึ่งจนถึงปีสี่ เขาเพิ่งเคยเห็นภีมทะเลาะกับผู้หญิงครั้งแรก และเพิ่งรู้ว่าเพื่อนกวนประสาทได้มากขนาดนี้ ปกติมีแต่จะพูดจาหว่านล้อมสาวที่เป็นเหยื่อให้ติดกับแล้วลากเข้าโรงแรม แต่นี่อะไรจะพากันเข้าโรงพยาบาลซะงั้น

"ยอมฉันสักเรื่องมันจะตายไหมห๊ะ!" น้ำชาสะบัดข้อมือถูนิ้วมองหาแผล 

"ทำไมฉันต้องยอมเธอเป็นแม่ฉันรึไง"

"ก็นายมาเล่นจมูกฉันก่อน"

"แล้วเธอมีสิทธิ์อะไรมากัดนิ้วฉัน"

"ไอ้..." น้ำชาง้างมือเตรียมฟาดแขนภีม เกรซเห็นแบบนั้นเลยรีบเข้ามาคว้าแขนไว้หมับ! จนเจ้าตัวหันมามอง "แกจะมาห้ามฉันทำไมยัยเกรซ แกไม่เห็นหรอว่าไอ้บ้านี่มันกัดนิ้วฉัน"

"ฉันเห็น แต่ว่า... พักยกกันก่อนดีไหม ไปหาหมอทำแผลกันก่อนดีกว่านะ" เกรซเสนอด้วยความเป็นห่วงและต้องการให้เพื่อนสงบศึกในครั้งนี้ลงก่อน เล่นงับกันขนาดนั้นต้องมีใครสักคนเลือดออกบ้างหละ

"ฉันไม่ไป ฉันจะเข้าไปข้างในแล้ว" น้ำชาลดมือลงพักยกตามคำขอของเพื่อน ถ้าไม่ได้​เกรซมาช่วยห้ามไว้วันนี้คงได้ตายกันไปข้าง

"นึกว่าจะแน่..." ภีมพูดขึ้นมาเบาๆในตอนที่​น้ำชาเดินไปไกลจนเกือบจะถึงประตูทางเข้าของคลับแล้ว ซึ่งแน่นอน​ว่าเธอไม่มีทางได้ยินในสิ่งที่เขาพูด

"แล้วมึงอ่ะไอ้ภีม ไปโรงพยาบาลไหม?" โซ่ถาม

"กูก็ไม่ไป โดนยัยนั่นกัดจนชินไม่เห็นจะตายสักที" เป็นอีกครั้งที่โซ่ยืนอึ้งแล้วมีคำถามอยู่เต็มหัว แต่คำถามแรกที่โผล่มาผ่านความคิดคือ... 

'มันไปโดนกัดตอนไหนวะ?'

-หน้าประตูทางเข้าของคลับ-

"คลับปิดแล้วครับน้อง"

"ฮะ? ทำไมปิดล่ะ นี่เพิ่งสี่ทุ่มเองนะ" น้ำชาที่เดินมาถึงก่อนรีบหยิบโทรศัพท์​ขึ้นมาดูเวลา

"พอดีด้านในเกิดเรื่องนิดหน่อย เจ้าของคลับเลยสั่งปิดเร็วกว่าปกติครับน้อง"

"ได้ไงเนี่ย!" น้ำชาเริ่มโวยวาย วันนี้มันวันบ้าอะไรก็ไม่รู้มีแต่เรื่องกับเรื่อง อุตส่าห์​มายืนรอตั้งหลายชั่วโมงแต่กับไม่ได้เข้าไปข้างในเนี่ยนะ

"เกิดอะไรขึ้นหรอแก?" เกรซที่เดินตามหลังมาถามขึ้น

"ก็การ์ดอ่ะดิบอกว่าคลับปิดแล้ว"

"อ้าว ปิดแล้วจริงๆหรอคะพี่"

"ครับปิดแล้ว ไว้พรุ่งนี้​ค่อยมาใหม่แล้วกันนะน้อง ตอนนี้คนด้านในก็เริ่มทยอย​ออกมากันเกือบหมดแล้ว" พอรู้แบบนั้นเกรซก็รู้สึ​กผิดขึ้นมาทันที ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะเธอที่ทำให้น้ำชาต้องมายืนรออยู่ด้านนอกนานแบบนี้จนกระทั่ง​คลับปิด แทนที่จะได้เข้าไปด้านในก่อน

"ฉันขอโทษ​นะน้ำ..."

"เป็นเพราะนายคนเดียวเลยที่มาช้า มาเร็วกว่านี้มันจะตายไหมห๊ะ!"

"อ้าวเฮ้ย! เกี่ยวอะไรกับฉัน ฉันไม่ได้เป็น​แฟนเพื่อนเธอนะเผื่อลืม" เกรซยังเอ่ย​ไม่ทันจบประโยค​ น้ำชาก็หันไปตวาดภีมแล้ว ถึงเขาจะไม่ใช่จำเลยแต่เธอชี้เป้าไปแล้วว่าเขาผิด ยังไงเขาก็ต้องผิด

"จะเป็นหรือไม่เป็นยังไงนายก็ผิด ลงมาจากรถฝั่งคนขับไม่ใช่รึไง ฉันเห็นอยู่เต็มสองตา​!" 

"ทำไม? ตาเธอจะโฟกัส​คนอื่นไม่ได้​เลยหรือไงนอกจากฉันคนเดียว ถ้าเธอเปิดตามองอีกนิดคงเห็นว่าฉันกับไอ้โซ่มารถคนละคันกัน เพราะฉะนั้น​มันมาช้าก็ไปด่ามันไม่ใช่มาว่าฉัน เธอนี่มันตาบอดตั้งแต่เด็กยันโตจริงๆเลยนะยัยน้ำเน่า!"

"นี่นายว่าฉันตาบอดหรอ!?"

"ก็ใช่ไง เคยเป็นตากุ้งยิงไม่พอตายังบอดอีก"

"นี่! แล้วนายจะเอาเรื่องนั้นมาพูดเพื่อ"

"คนอื่นเขาจะได้รู้ไงว่าเธอมันลามก!"

"กรี๊ดดดดดดดดด! ฉันไม่ได้ลามก นายเองต่างหากที่โรคจิต ไอ้บ้า ไอ้ปากหมา ไอ้ปากไม่มีหูรูด! ไอ้... " น้ำชากระทืบเท้าโวยวาย พลันนึกถึงเรื่องราวในอดีต​ด้วยความโมโห ถึงจะนานมากแล้วแต่เธอก็ยังจำไม่ลืม เหตุการณ์​วันนั้นเมื่อวัยเด็ก เป็นเขาเองนั้นแหละ​ที่โรคจิต! มายืนฉี่ต่อหน้าเธอ... 

เด็กผู้หญิง​ตัวน้อยในวัยหกขวบที่ไม่รู้ว่าสิ่งนั้นคืออะไรก็แค่มองไปอย่างสงสัย แต่ไม่คิดว่าเขาจะเอาเรื่องนี้ไปประกาศบอกเพื่อนคนอื่นๆในชั้นอนุบาล​ให้รับรู้ด้วย แถมยังมีหน้าไปฟ้องครูอีก!

​ทั้งที่ความจริงแล้วเธอไม่ได้แอบดู แต่เป็นเขาเองต่างหาก​ที่ตั้งใจโชว์​ เป็นบ้าป่ะ! ห้องน้ำก็มีดันมายืนฉี่ข้างพุ่มไม้โรงเรียน แบบนี้ใช่เธอหรอที่ลามก?

นึกแล้วก็แค้นนนนน! 

"กำหมัดแน่นขนาดนั้น คงโกรธ​ฉันมากสินะ ถ้าแน่จริงเธอก็เข้ามาดิยัย... โอ๊ยยยย!" ไม่ต้องท้าน้ำชาจัดให้ คนตัวเล็กรีบพุ่งปรี่เข้าไปหยุมผมชายร่างสูงเต็มแรงมือด้วยความโมโห​

และอีกเรื่องที่เธอจำได้ขึ้นใจก็คือ... 

สมัยเรียนเขาชอบดึงผมเปียเธอเล่น งั้นตอนนี้ขอหยุมหัวคืนหน่อยก็แล้วกัน

'อ๊ากกกก!'​

ตอน 3

และในขณะที่สถานการณ์กำลังชุลมุนวุ่นวาย โซ่ก็เดินไปหลบมุมถ่ายภาพเก็บบรรยากาศนี้ไว้แล้วกดส่งไปให้เพื่อนอีกสองคนในกลุ่มได้ดูเป็นขวัญตา

แชทกลุ่ม >> เสือ (ไม่!) สิ้นลาย (4)

โซ่ : Send picture

โซ่ : พวกมึงเห็นอะไรนี่ไหม เสือภีมกำลังกลายเป็นเสือหมอบเว้ย! ฮ่าๆ @KaN @KYu

อ่านแล้ว...

กันต์ : เชรดโด้~ น้องผู้หญิงอย่างสวย เด็กไอ้ภีมหรอวะ?

โซ่ : กูก็ไม่แน่ใจว่าใช่หรือเปล่าแต่ตัวจริงขาวจั๊วะ! กูเห็นทีแรกคิดว่าดารา ถ้าใช่ก็วาสนามันจริงๆ

กันต์ : ต่อไปนี้ก็เรียกท่านภีมว่าเสือซุ่ม แม่งมีสาวสวยขนาดนี้ไม่ยอมบอกเพื่อนสักคำ

โซ่ : จริง พูดแล้วก็อิจฉา

คิว : หยุมหัวกันขนาดนั้นมึงยังคิดว่าเป็นเด็กไอ้ภีมมันอีกหรอวะ @SOO_1 เอาเวลาที่ยืนพิมพ์ไปห้ามเพื่อนไม่ดีกว่ารึไง

โซ่ถึงกับชะงักไม่กล้าพิมพ์ต่อ ไอ้คิวมันเป็นอะไรของมันวะ ปกติก็เข้ามาร่วมวงแซวสาวเล่นด้วยตลอด แต่ทำไมครั้งนี้ดูไม่พอใจและจริงจังขนาดนั้น

กันต์ : @KYu ไอ้นี่มาแปลก...

นั่นไง! ไม่ได้มีแค่โซ่ที่คิด

"โซ่!" เสียงเรียกจากแฟนสาวทำให้โซ่สะดุ้งตัวหันไปมองแล้วรีบเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋ากางเกงตัวเองทันที "ไปยืนทำอะไรตรงนั้นทำไมไม่มาช่วยกันห้าม คุยกับใครอยู่!?"

เสียงปนหอบเหนื่อยที่เกรซตะโกนมาทำให้โซ่ต้องรีบเดินไปหา

"คุยกับเพื่อน... สองคนนั้นหยุดตีกันแล้วหรอ"

"หยุดแล้ว ได้พี่การ์ดมาช่วยห้ามอีกแรง คุยกับใครไหนเอาโทรศัพท์มาดู!" เกรซแบมือขอโทรศัพท์แต่โซ่กับส่งมือเขาไปกุมไว้แทน "แอบคุยกับใครทำไมถึงไม่อยากให้เห็น"

"ไม่ได้คุยกับสาวที่ไหนหรอกอย่าคิดมาก เค้าคุยกับเพื่อนจริงๆ นี่ไง" โซ่ที่ไม่อยากให้เกรซเห็นข้อความที่ชมน้ำชาฉ่ำก็หันแค่หน้าจอให้ดู พอเกรซเห็นแชทล่าสุดที่คุยเป็นกลุ่มเพื่อนชาย เธอก็พลอยโล่งใจและไม่ขอดูอะไรต่อ

‧‧‧xxx‧‧‧

"ถอยไปดิ๊! เกะกะ" น้ำชาใช้ไหล่กระแทกแขนภีมให้หลบทางเพื่อเดินไปขึ้นรถ

"ยัย..."

"อ้าวน้องทำไมยังไม่ตามไปอีก" ยังไม่ทันที่ภีมจะได้หันไปอ้าปากต่อว่าน้ำชา พี่การ์ดก็พูดแทรกขึ้นมาก่อน เขาเลยถามกลับ

"ให้ผมตามใคร?"

"ก็ตามไปง้อเมียน้องไง ผู้หญิงกับความงอนเป็นของคู่กัน"

"ยัยนั่นไม่ใช่เมียผม!" ภีมปฏิเสธเสียงแข็ง ต้องให้เขาพูดอีกสักกี่รอบว่าไม่ใช่ ตอนที่พี่การ์ดเข้ามาช่วยห้ามก็ปฏิเสธไปแล้วรอบหนึ่งนี่ยังไม่หยุดกล่าวหาว่าน้ำชาเป็นเมียเขาอีก

"เห้ย! ไม่เป็นไรน้องพี่เข้าใจไม่ต้องอาย พี่ก็ทำแบบนี้บ่อย แอบหนีเมียมาเที่ยวประจำ จับได้บ้างไม่ได้บ้างแต่พี่ไม่คิดสู้ เขาถึงบอกไงว่ารักชีวิตอย่าคิดสู้เมีย" พี่การ์ดเดินมาตบไหล่ภีมปึกๆให้กำลังใจ​ ก่อนจะเดินกลับไปเฝ้าหน้าประตูคลับตามเดิม

ไปกันใหญ่แล้ว...

ผู้หญิงแบบนั้นเนี่ยนะจะมาเป็นเมียเขา ให้ตายเถอะ! บ้าพลังขนาดนั้นอยู่ด้วยกันมีหวังได้แขนขาหักกันไปข้าง อ่อนโยนเป็นหรือเปล่า​ก็ไม่รู้

"ไอ้ภีมมาขึ้นรถ"

"เออ!" และแล้วก็ได้เวลาเปลี่ยนโลเคชั่นใหม่ โดยมีโซ่เป็นผู้นำทาง

ในรถภีมก็มีแค่เขาคนเดียวเพราะสองสาวไปขึ้นรถโซ่กันหมด ภีมขับตามรถเพื่อนไปเรื่อยๆโดยไม่คิดสงสัยอะไรว่าจะไปคลับไหนกันต่อ จนกระทั่งล้อมาหยุดหมุนอยู่ใต้ตึกคอนโดที่คุ้นตา

"อ้าว! ไอ้สัสโซ่" ภีมสบถคำหยาบออกมาอย่างหัวเสียเมื่อกวาดสายตามองไปรอบๆ

อ่านต่อเลย
ร่วมสนับสนุนนักเขียนเพื่อเป็นกำลังใจในการสร้างสรรค์ผลงานสุดสนุกต่อไป Moboreader
ปลดล็อกทุกตอน
ตอน
ปรับแต่ง
บทถัดไป
Minishorts Logo
อ่านนิยายออนไลน์ นิยายเว็บ และเรื่องราวโรแมนติกสุดฮิตบน MiniShorts พบกับนิยายโรแมนติกท่านประธาน นิยายแฟนตาซีมนุษย์หมาป่า ดราม่า และแฟนตาซี พร้อมคอนเทนต์ซีรีส์สั้นคัดสรรพิเศษที่สร้างจากเทรนด์เรื่องราวยอดนิยม
MiniShorts YouTube
©2026 MiniShorts All Rights Reserved. CHASINGTOP HK LIMITED