“The Driver”
คนขับรถกับคุณหนูใจแตก
ผู้เขียน : อาลีจันโด
Aksornsawart
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติ พ.ศ.2537
ไม่อนุญาตให้สแกนหนังสือหรือคัดลอกเนื้อหา
ส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือ เว้นแต่ได้รับอนุญาต
จากเจ้าของหนังสือเท่านั้น
แวบแรกที่เจอหน้า... เกิดเป็นความปรารถนาขั้นรุนแรงอย่างที่ไม่เคยรู้สึกับผู้หญิงคนไหนมาก่อน
‘ไทเกอร์’ คิดเพียงแต่ว่าเขาจะทำอย่างไร? เพื่อให้มีโอกาสได้อยู่ใกล้ชิดคุณหนูผู้มีเรือนร่างเซ็กซี่เย้ายวนใจสะกดใจชาย เข้าตำราสะโพกผายบั้นท้ายดินระเบิดอย่างคุณหนู ‘ปั้นหยา’ คนนี้
แวบแรกที่สบตากัน ไทเกอร์มองเห็นประกายความเร่าร้อน วูบไหวอยู่เบื้องหลังดวงตาคมประกายแม้ดูไร้เดียงสา หากซ่อนความร้อนแรงอันประหลาดล้ำที่ไทเกอร์สัมผัสได้ด้วยสัญชาตญาณความหื่น (เฉพาะบุคคล)
และทั้งหมดนี้จึงเป็นที่มาของ ‘แผนสวาท’ เพื่อทำให้คุณหนูใจแตกกระเจิง... ด้วยลีลาสวาทแบบจัดหนักถึงลูกถึงคนของคนขับรถสุดหล่อล่ำนามว่า ‘เสือ’
“The Driver”
คนขับรถกับคุณหนูใจแตก
...............
ที่เทอเรสหน้าบ้านหลังใหญ่ของ ‘เสี่ยโชค’ เจ้าของธุรกิจค้าเหล็กเส้นและวัสดุก่อสร้างรายใหญ่ เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางระดับประเทศ และยังทำธุรกิจเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ มีบ้านจัดสรรชื่อดังหลายโครงการทั้งในกรุงเทพฯ และต่างจังหวัด
“นานจัง... ”
ถึงเวลานัด คุณหนู ‘ปั้นหยา’ บ่นพลางพลิกหลังมือขึ้นมองนาฬิกา Rolex Datejust สุดคลาสสิคราคาหลายแสน
“ป้าช้อยคะ... คุณพ่อลงมาหรือยังคะ
น้ำเสียงกระฟัดกระเฟียดเล็กน้อยอย่างคุณหนูผู้ เอาแต่ใจ ตะโกนถามคนรับใช้ที่กำลังถือไม้กวาดขนไก่ ปัดฝุ่นเครื่องเบ็ญจรงค์ลายครามราคาแพงในตู้โชว์ ตั้งชิดผนังห้องรับแขกบุวอลเปเปอร์ลายสีน้ำตาลทองคลาสสิค
“ยังไม่เห็นค่ะคุณหนู... ป้าสงสัยว่าตอนนี้คงกำลังเล่นจ้ำจี้กันเพลินน่ะค่ะ”
ป้าช้อยหัวเราะคิกคัก ทำงานอยู่ในบ้านหลังนี้มานานจนรู้เห็นความเป็นไปทุกอย่างของผู้คนในบ้าน
“อะไรนะคะ... คุณพ่อเล่นจ้ำจี้กับใคร”
หญิงสาวเหลือบมองไปยังโรงจอดรถ เห็นรถของ ‘ชบาศรี’ แม่ม่ายขี้เหงาที่แอบมาหาบิดาของหล่อนบ่อยๆ ตอนนี้คงกำลังฟีเจอร์ริ่งกันอยู่บนห้องนอนชั้นสองของบ้าน
“อ๋อ... ยัยชบานั่นมาให้คุณพ่อกินตับอีกแล้วหรือคะป้าช้อย”
หญิงสาวเม้มปากด้วยความรู้สึกโกรธ
“ค่ะ... มาได้พักใหญ่ๆ แล้วค่ะ”
ป้าช้อยตอบขำๆ
“เดี๋ยวเจอดี... อีผู้หญิงหน้าด้าน”
ด่าแล้วก้าวเดินออกมาจากห้องรับแขก พอขึ้นมาถึงห้องนอนของบิดาที่ชั้นสองของบ้านก็หมุนลูกบิดประตู พร้อมกับผลักอย่างแรงด้วยอารมณ์โกรธ
ตอนแรกปั้นหยาคิดแต่เพียงว่าให้เสียงปึงปังช่วยขัดจังหวะ ทว่าบังเอิญเหลือเกิน ที่คนในห้องรีบร้อนพากันเข้าห้องจนลืมล็อคประตูเอาไว้ พอเข้าห้องได้ก็โดดขึ้นเตียง ใส่กันไม่ยั้ง
“โอ้ว... โอ้แม่เจ้า”
สิ่งที่เห็นอยู่บนเตียงทำเอาหญิงสาวยกมือขึ้นปิดปาก อุทานลั่นกับภาพของเสี่ยโชคผู้เป็นบิดา กำลังอยู่ในสภาพล่อนจ้อนเปลือยเปล่า ขยับสะโพกอยู่ระหว่างง่ามขาของแม่ม่ายที่ถ่างอ้าซ่า เปิดรับลำตัวหนา ก้นเกร็งเหวี่ยงไหวกระแทกกระทั้นอยู่กลางกายเปลือยเปล่าของคู่ขาสาวใหญ่อย่างเมามัน
“ให้ตายเถอะโรบิ้น”
ปั้นหยาตกใจ เสียงเนื้อกับเนื้อกระแทกเข้าใส่กันดังบลั่บๆ คนบนเตียงแลกเนื้อแลกน้ำกันอย่างถึงพริกถึงขิง เห็นแม้กระทั่งดุ้นเอ็นของบิดาทิ้งดิ่งลงในร่องสวาทของผู้หญิงใต้ร่าง พวงสวรรค์เบียดชิดติดปากรู ทำเอาคนผลีผลามเข้ามาเห็นภาพถึงกับใจเต้นแรง แก้มนวลร้อนวูบวาบ
“ชะอุ๊ย... พอก่อนชบา... ลูกสาวฉันมา”
เสี่ยโชคตกใจ เหลียวหลังมองมายังประตู กระซิบบอกคู่ขาเสียงกระเส่า แต่ตัวเองก็ยังกระเด้าไม่หยุด สะโพกหนาอัดเน้นแก่นกายเข้าสู่ช่องทางแห่งความสุขของแม่หม้ายที่ร้างไร้การเติมเต็มมานาน
“ไม่นะคะ... อย่าหยุดนะคะเสี่ย... ต่อค่ะต่อ... ได้โปรด อีกนิดชบาจะเสร็จแล้ว... อ๊ะ... อู้ว... ”
ชบาศรีครางไม่หยุด แอ่นหนอกเนินสู้เพราะกำลังจะถึงจุดสุดยอด ไหล่ของหล่อนลู่สะท้านเข้าหากัน ทรวงอกอวบใหญ่แอ่นตั้ง หัวนมโดนดูดจนปูดพองขึ้นจากวงป้านลานหัวนม สองแขนกอดรัดรอบต้นคอบึนหนาของเสี่ยโชค โอบรั้งลงมาดูดนมหล่อนเสียงดังจ๊วบๆ ราวกับทารกหิวกระหาย
แวบหนึ่งสาวใหญ่ผงกศีรษะมองข้ามปั้นไหล่ของเสี่ยไปยังคุณหนูที่หน้าประตู ประสานสายตากับลูกสาวของเสี่ยโชคอย่างไม่รู้สึกกระดากอาย แถมยังส่งเสียงซี้ดซ้าด ร้องครางเหมือนคนที่กำลังกินส้มตำสุดแซ่บแล้วเคี้ยวไปเจอพริกเผ็ดเข้าอย่างจัง
“ซี้ดดดด... อ่า... ซี้ดดดด... อ่า”
ชบาศรีส่งเสียงเยาะ ร้องครางเย้ยลูกสาวเจ้าของบ้าน ด้วยรู้ว่าปั้นหยาไม่ชอบหน้าหล่อน
ปั้นหยามองดูภาพที่กำลังดำเนินอยู่ต่อหน้าด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก ทีแรกก็โมโห แต่แล้วจู่ๆ ก็ใจเต้นเหงื่อซึมอยู่ในอุ้งมือกำแน่น ที่ได้เห็นหนังสดสุดเร่าร้อน
เสี่ยโชคหน้าบูดหน้าเบี้ยว จวนเจียนจะถึงสวรรค์ แม้รู้ว่ามีคนผลักประตูเข้ามา แต่นาทีนี้ก็ไม่อาจหยุดความเสียวซ่าน จำต้องกระแทกกระทั้นเพื่อปลดปล่อยกันและกันให้หลุดพ้นไปจากความทรมานเสียที
บลั่กๆ ๆ ๆ ๆ
ความเสียวไม่เคยปราณีใคร เสี่ยโชคเร่งจังหวะกระเด้ารัว รุนแรงจนพนักหัวเตียงเขยื้อนไปกระทบผนังห้องเสียงดังกึกกัก น้ำหล่อลื่นของสาวใหญ่ทะลักไหลตามลำเนื้อที่ชักออกมาแล้วกดกระแทกลงซ้ำๆ ในหลืบสวาทของสาวใหญ่
“อ๊า... มัน... มันสุดๆ”
แม่ม่ายชบาศรีรั้งคอเสี่ยโชคเอาไว้แน่น แอ่นหนอกเนินร่อนรับความเป็นชาย ใช้ความเสียวซ่านดึงดูดกันและกันเอาไว้ ทำให้คนที่ยืนอยู่หน้าประตูรู้สึกว่าตัวเองไร้ความหมาย กลายเป็นสิ่งเกะกะที่แทรกเข้ามาขัดจังหวะความสนุกของคนบนเตียงอย่างผิดที่ผิดเวลา
“อ๊อย… ซี้ด... เสี่ยเอามันเหลือเกิน... ผัวขา”
ชบาศรีจงใจเย้ยเยาะปั้นหยา เรียกพ่อของหล่อนว่า ‘ผัว’ เหมือนได้แกล้งยั่วโมโหลูกสาว ลอยหน้าลอยตาใส่ ปั้นหยาก่อนที่ใบหน้าจะบิดเบ้ไปชั่วขณะแล้วปลดปล่อยเสียงครางออกมาพร้อมกับอาการออกัสซั่มรุนแรงพร้อมๆ กับร่างท้วมหนาที่โน้มกายขยัมขย่มอยู่เหนือร่างของหล่อนเมามันไม่ลืมหูลืมตา
“อ๊ายยยย... ”
เรือนร่างอวบขาวของชบาศรีสั่นไหว ปทุมถันอวบใหญ่กระเพื่อมสั่นตามแรงกระทั้นจากบั้นเอวหนาของเสี่ยโชค โขยกขยับหน่วงหนักเมามันในนาทีสุดท้าย กระทั่งสาดน้ำกามออกมาในที่สุด ปลดปล่อยความทรมานของกันและกันให้ลุล่วงไปสู่สวรรค์
“คุณพ่อนะคุณพ่อ... แหวะ... น่าเกลียดที่สุด”
ปั้นหยากราดเสียงดังลั่น เบ้ปากใส่คนบนเตียงแล้วเดินกระฟัดกระเฟียดลงส้นเท้าปึงปังลงมายังชั้นล่างของบ้าน
“วันนี้สุดๆ ไปเลยชบา”
ร่างท้วมของเสี่ยโชคทรุดฮวบทับร่างของแม่ม่ายโดยไม่มีเวลาจะมาสนใจลูกสาว
“วันนี้เสี่ยแรงดีเหลือเกิน... จัดหนักเชียวค่ะ... อูย ชบาระบมช้ำไปหมดแล้ว”
มือเรียวของชบาศรีจิกเกร็งเกาะไหล่เขาแน่น ค่อยๆ ไล้ลูบลงมาที่แผ่นหลังเลื่อมลื่นไปด้วยเม็ดเหงื่อพราว ฝากรอยเล็บเอาไว้ให้เสี่ยจอมหื่นเจ็บน้อยๆ ขณะสะโพกยังขยับเบาๆ ต่อมาอีกอึดใจ ก่อนจะหยุดนิ่ง ผ่อนคลาย หอบหายใจแรง ภายหลังโรมรันศึกสวาทกับแม่ม่ายชนิดที่ว่ายอมตายคาสนามรบ
“คุณกลับไปก่อนนะครับชบา... วันนี้ผมมีธุระกับลูกสาว”
เสี่ยโชคบอกพลางหอมแก้มหล่อน
“ค่ะเสี่ย”
สาวใหญ่พยักหน้ารับอย่างเข้าใจ เขายื่นเงินให้หล่อนเอาไว้ใช้ เพราะทุกวันนี้ชบาศรีเป็นแม่ม่ายเรือพ่วง มีลูกสองคนให้ต้องเลี้ยงดูหลังจากสามีตาย
แม้ว่าชบาศรีจะเป็นแม่ม่าย ไม่ใช่สาวแรกรุ่น หากทรวดทรงของหล่อนก็ยังอะร้าอร่ามเข้าตำรา ‘หน้าอกภูเขาไฟบั้นท้ายดินระเบิด’ ตรงตามสเปคที่เสี่ยโชคโปรดปราน เพราะชอบผู้หญิงผิวขาว เนื้อนมไข่อวบขาวเร้าใจเหมือนแม่ม่ายสาวใหญ่คนนี้แหละใช่เลย
“ถ้าคิดถึงชบาก็โทรหานะคะ”
เสียงหวานเปี่ยมจริตมารยา กล่าวพลางหอมแก้มกลับคืนเสียงดังฟอด
“แน่นอนครับ”
ร่างท้วมใหญ่ขยับลงจากเตียง เพราะรู้ว่านัดลูกสาวเอาไว้ เย็นนี้จะออกไปกินข้าวนอกบ้านด้วยกัน แค่นี้ปั้นหยาก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ขืนชักช้ากว่านี้มีหวังว่าคุณหนูโวยวายบ้านแตกแน่ๆ
ในเวลาต่อมา
“หยาไม่ชอบอีป้าชบาคู่ขาคุณพ่อ... ต่อไปคุณพ่ออย่าให้มันมาที่บ้านอีกนะคะ”
ในขณะกำลังนั่งมาด้วยกันในรถ หญิงสาวกล่าวกับเสี่ยโชคผู้เป็นบิดาด้วยท่าทางกระฟัดกระเฟียด หน้าบูดหน้าบึ้งให้รู้ว่าโกรธ
“คุณชบาเค้าก็ไม่ได้ทำอะไรให้หนูนี่นา... มาไม่นานเดี๋ยวเค้าก็กลับ”
เสี่ยโชคกล่าวขณะมือสาวพวงมาลัยเลี้ยวรถเข้ามาจอดในลานจอดรถของร้านอาหารชื่อดังแห่งหนึ่งย่านชานเมือง
“น้อยไปสิคะ... ลับหลังคุณพ่อมันคงแอบด่าหยา มันคงอยากเข้ามาเป็นเมียคุณพ่อ”
ลูกหวงพ่อคิดกังวลไปไกล
“โธ่... เค้าจะด่าหนูทำไม ทุกครั้งที่มาน้าชบาก็ไม่ได้เข้ามายุ่มย่ามอะไรกับลูกนี่นา”
“ไม่รู้แหละ... หยาไม่ชอบหน้าอีป้าคนนี้ แล้วไม่ต้องให้หยาเรียกมันว่าน้า... เพราะว่าหย่าไม่เคยมีญาติแบบนี้”
เวลาโกรธ ปั้นหยามักจะปากร้ายอย่างที่เห็น เสี่ยโชคมองหน้าลูกสาวของตัวเองอย่างเข้าใจ ที่ผ่านๆ มาเขาตามใจลูกสาวคนนี้สารพัด เลี้ยงดูอย่างเด็กที่เติบโตมาอย่างไม่มีแม่ ด้วยแม่ของปั้นหยาเสียชีวิตไปนานแล้ว ตั้งแต่หล่อนยังเล็กๆ
“ดูทำหน้าเข้าสิ แล้วทำไมไปเรียกน้าชบาเค้าอย่างนั้น... ไม่น่ารักเลยลูก”
“ไม่รู้... หยาพอใจจะเรียกแบบนี้ใครจะทำไม คุณพ่ออย่าหวังเชียวนะว่าหยาจะยอมให้นังป้าบ้ากามนั่นมาแทนที่คุณแม่ของหยา”
ลูกหวงพ่อรีบสกัดเอาไว้ก่อน
“พ่อก็ไม่ได้คิดอย่างนั้น สำหรับพ่อไม่ว่าวันนี้หรือวันไหน... ก็จะไม่มีใครเข้ามาแทนที่แม่ของลูกได้... อันที่จริงกับชบาพ่อก็แค่สนุกไปวันๆ ไม่ได้คิดจริงจังอะไรนักหรอก”
“ให้มันจริงเถอะค่ะคุณพ่อ... หยารู้นะคะว่าคุณพ่อชอบผู้หญิงขาวอวบนมใหญ่แบบนั้น”
ปั้นหยารู้เพราะว่าคู่ขาคนก่อนของบิดาก็หุ่นแบบนี้ เนื้อนมไข่ นมใหญ่ สะโพกดินระเบิด
“แกนี่รู้ทันพ่อไปซะทุกอย่าง”
เสี่ยโชคกล่าวเขินๆ
“รู้สิคะ... ชอบนักนะพวกผู้หญิงนมใหญ่สะโพกใหญ่แต่สมองน้อยกว่าเม็ดถั่ว”
“อุ๊ย... ยัยหนู ทำไมเดี๋ยวนี้ปากร้ายจัง ไปได้ยินมาจากไหนนี่”
เสี่ยโชคตกใจ
“หยาได้ยินป้าช้อยด่าลุงยอดค่ะ”
เสี่ยโชคส่ายหน้าระอาใจ ที่แท้ก็จดจำมาจากคนในบ้าน ปั้นหยาปรายตามองหน้าบิดาแล้วเบะปากใส่
อีกชั่วโมงต่อมา
เวลาเกือบห้าโมงเย็น ขณะที่ ‘ไทเกอร์’ หนุ่มลูกครึ่งอเมริกันรูปร่างสูงใหญ่กำยำ กำลังเดินอยู่ริมฟุตบาทอาบไปด้วยน้ำฝน โปรยปรายลงมาตั้งแต่ช่วงบ่าย จนป่านนี้ก็ยังไม่หยุด
“ลงมือเลย”
ขณะชายหนุ่มเดินผ่านรถมอเตร์ไซค์คันหนึ่ง จอดหลบอยู่ตรงมุมปากซอยเล็กๆ ไทเกอร์ได้ยินเสียงคนที่นั่งอยู่บนรถพูดคุยกัน เหมือนกำลังจะก่อเหตุร้ายอะไรสักอย่าง
ไทเกอร์เหลือบมองไปยังถนนอีกฟาก และพลันนั้นเอง สายตาคมกริบปะทะเข้ากับร่างท้วมใหญ่ของเสี่ยโชค กำลังจูงมือหญิงสาวหุ่นดี ทรวดทรงองเอวของหล่อนช่างอะร้าอร่ามสะดุดตา พากันเดินออกมาจากร้านอาหาร เพื่อจะข้ามมายังอีกฟากถนนที่แลเห็นรถเบนซ์คันหรูจอดอยู่ชิดฟุตบาท
ทว่าในทันทีที่เดินมาถึงรถ สองพ่อลูกยังไม่ทันจะเอื้อมมือเปิดประตูรถ จู่ๆ รถมอเตอร์ไซค์ปริศนาน่าสงสัยคันนั้น ก็บิดเร่งเครื่อง พุ่งเข้ามาทางด้านหลังหญิงชายต่างวัยด้วยความเร็วสูง
ไทเกอร์เดินเข้ามาใกล้เหตุการณ์โดยไม่ตั้งใจ เสียงปิดเร่งเครื่องมอเตอร์ไซค์เหมือนเสียงคำรามของสัตว์ร้าย พุ่งทะยานเข้าหาเหยื่อผู้เคราะห์ร้าย
ด้วยทุกภาพเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นในนาทีนี้ ล้วนตกอยู่ในสายตาของไทเกอร์ที่ผ่านมาเห็นเข้าโดยบังเอิญ หรืออาจเป็นเพราะโชคชะตาลิขิต ให้เขาต้องกลายมาเป็นส่วนหนึ่งของเหตุการณ์อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ทุกอย่างไม่ได้ผิดไปจากสิ่งที่ไทเกอร์คาดคิดเอาไว้ มอเตอร์ไซค์คันนั้นเฉียดเข้ามาใกล้หญิงสาวเดินอยู่ใกล้บิดา ไอ้คนที่นั่งซ้อนอยู่เบาะหลังเอื้อมมือกระชากกระเป๋าสตางค์ในมือของหล่อน
“ว้าย... ชะ... ช่วยด้วย”
ปั้นหยาตกใจ หวีดร้องเสียงดังลั่น รถมอเตอร์ไซค์รีบตีโค้งเลี้ยววงแคบ เพื่อที่จะวิ่งย้อนศรกลับเข้าไปในซอยเปลี่ยว ไทเกอร์ที่ตอนนั้นกำลังยืนอยู่บนฟุตบาท ตัดสินใจโดดขวาง เหวี่ยงปลายเท้าเตะโครมเข้าที่กลางลำตัวคนขับ ส่งผลให้รถเสียหลักล้มคว่ำลงข้างถนน ทั้งคนขับและคนซ้อนกระเด็นกระดอนตกจากรถ
“เสือกนักนะมึง... อยากตายใช่ไหมวะ”
สองโจรลุกขึ้นมาจากพื้น ควักมีดปลายแหลมคมกริบออกมา เดินดุ่มๆ เข้าหาไทเกอร์โดยไม่พูดพล่ามทำเพลง
ควับ...
คนหนึ่งจ้วงมีดเข้าใส่ร่างของไทเกอร์อย่างจัง หมายกะซวกให้ไส้ไหล ทว่าชายหนุ่มเอี้ยวตัวหลบหลีกได้อย่างคล่องแคล่วรวดเร็ว โต้ตอบด้วยการตีศอกใส่หน้าผู้จู่โจมเสียงดังพลั่ก
“โอ๊ยยย…”
คนร้ายร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด ไทเกอร์รีบฉวยจังหวะโดดกระแทกเข่าลอย ซ้ำเข้าที่ท้อง ก่อนจะหมุนตัวกลับมารับมือกับอีกคนที่พุ่งเข้ามาทางด้านหลัง ไทเกอร์จู่โจมตอบโต้รวดเร็วเหลือเชื่อ
“อ๊าคคค…”
คนร้ายร้องโอดโอย กำปั้นของไทเกอร์หนักหน่วงไม่แพ้หมัดพี่บัวขาว กระแทกเข้าที่ใบหน้าของมันอย่างจัง ลงไปนอนโอดโอยหมดสภาพอยู่กับพื้น
