บทที่ 2
“ยินดีด้วยนะเชนทร์ที่ได้ผู้หญิงดีๆอย่างหนูเข็มเป็นคู่ชีวิต ป้าล่ะอิจฉาจริงๆ อุตส่าห์เล็งหนูเข็มไว้เป็นลูกสะใภ้ แต่ก็โดนตัดหน้าไปซะก่อน” คุณหญิงโสภาพูดจากใจจริง
“ขอบคุณครับ” ราเชนทร์พาเขมจิรายกมือไหว้คุณหญิงโสภา และฝืนยิ้มเมื่อคุณหญิงโสภาให้ของขวัญและพูดชมเชยเจ้าสาว
“อ้าว..นั่นหนูอิ่มนิ” คุณหญิงโสภาทักทายหญิงสาวอีกคนที่ยืนอยู่ข้างเจ้าสาว
“สวัสดีค่ะคุณป้าโสภา”
อิ่มใจเป็นน้องสาวของราเชนทร์ที่มีอายุมากกว่าเขมจิราสามปี เธอเอ่ยสวัสดีคุณหญิงโสภาอย่างนอบน้อม
“เป็นเพื่อนเจ้าสาวแล้ว แล้วเมื่อไรจะเป็นเจ้าสาวตัวจริงสักทีล่ะจ๊ะ ถ้ายังหาเจ้าบ่าวไม่ได้ ตาโยลูกชายของป้ายังว่างอยู่นะ”
คุณหญิงโสภาคุยกับอิ่มใจ พร้อมกับเหลือบสายตามองลูกชาย
“เอ่อ..” ไม่ทันที่อิ่มใจจะพูดตอบโต้คุณหญิงโสภา โยธินก็ชิงพูดขึ้น
“แม่ครับ ทำไมพูดอย่างนั้นล่ะครับ ดูสิ อิ่มอายหน้าแดงเป็นลูกมะเขือเทศสุกแล้ว”
“น้องหรือแกกันแน่ที่อายหน้าแดง ดูสิหน้าของแกแดงยิ่งกว่าหน้าน้องเขาเสียอีก”
คุณหญิงโสภาหันไปค้อนใส่บุตรชาย แล้วหันไปยิ้มให้คุณกันยา
“อ้าว คุณหญิงมาแล้วทำไมไม่เข้าไปข้างในล่ะคะ” คุณกันยาทักทายคุณหญิงโสภา
“สวัสดีค่ะคุณกันยา” คุณหญิงโสภาเอ่ยทักทาย ซึ่งนางก็สะกิดให้ลูกชายที่เอาแต่ยืนมองอิ่มใจนั้นหันมาไหว้กันยา
“สวัสดีครับคุณป้ากันยา” โยธินยกมือไหว้คุณกันยา
“ไหว้พระเถอะพ่อโย” คุณกันยายิ้มให้คุณหญิงโสภา แล้วหันไปรับไหว้ชายหนุ่มรุ่นลูก
“ฉันดีใจกับคุณกันยาด้วยนะ ที่ได้ลูกสะใภ้ดีๆอย่างหนูเข็ม โชคดีของคุณจริงๆ ที่มีลูกๆเชื่อฟัง และเป็นเด็กดีทุกคน”
คุณหญิงโสภาพูดกับคุณกันยา แต่สายตาก็เหลือบมองอิ่มใจ ซึ่ง คุณกันยาก็เข้าใจคำพูดของคุณหญิงโสภา นางยิ้มให้คุณหญิงโสภาแล้วกวักมือเรียกลูกสาว
“อิ่มช่วยดูแลพี่โยเขาด้วยนะลูก”
คุณกัลยาเอ่ยกับลูกสาวเสียงหวาน ด้านอิ่มใจก็รับคำของแม่
“ค่ะคุณแม่ งั้นเชิญพี่โยไปทางโน้นดีกว่าไหมคะ”
อิ่มใจหันมาหาโยธิน เมื่อเอ่ยจบเธอก็เดินนำหน้าไปในบ้าน
“ตามน้องไปสิตาโย” คุณหญิงโสภาบอกลูกชาย
“ครับ” ซึ่งโยธินขานรับและทำตามแม่บอก แล้วเดินตามอิ่มใจไป
เมื่อเห็นลูกสาวพาชายหนุ่มไปสมทบกับกลุ่มหนุ่มสาวแล้ว คุณกันยาก็เชิญคุณหญิงเข้าไปในงาน และก่อนที่นางจะเดินตามคุณหญิงโสภานั้น นางก็หันมาทำเสียงเขียวใส่ลูกชายว่า
“ตาเชนทร์นี่ก็ใกล้ถึงเวลาขึ้นเวทีแล้ว อย่าพูดอะไรเป็นการหักหน้าแม่หรือทำงานแต่งล่มเด็ดขาด ไม่อย่างนั้น...” คุณกันยายังไม่ทันได้เอ่ยจบประโยค ราเชนทร์ก็ชิงพูดขึ้นมาเสียก่อน
“จะถูกตัดออกจากกองมรดก และริบทรัพย์สินทันที”
“รู้ตัวก็ดีแล้ว จะได้ไม่ต้องพูดซ้ำซาก” คุณกันยาตอกกลับ โดนที่ไม่สนใจสีหน้าบุตรชายเลยสักนิดว่าบูดบึ้งเพียงใด…
“ขณะนี้ได้เวลาอันเป็นมงคลแล้ว ขอเชิญคู่บ่าวสาวขึ้นมาบนเวทีเพื่อกล่าวความในใจหน่อยครับ” พิธีกรเรียกบ่าวสาวขึ้นบนเวที
ซึ่งราเชนทร์ก็กัดฟันยิ้มให้แขกทุกคน แล้วพูดกับเจ้าสาวเบาๆ
“ยิ้มหน้าบานเลยนะ”
“พี่เชนทร์” เสียงแข็งๆของชายหนุ่มทำให้เขมจิราหุบยิ้มหน้าเศร้าลง
“เกาะแขนฉันสิ” ราเชนทร์สั่งและยกแขนข้างหนึ่งให้เขมจิราคล้อง
“ค่ะ” เขมจิราไม่เต็มใจ แต่เธอก็ต้องทำเมื่อเจอสายตาแดงโรจน์เหมือนเสือร้ายจ้องเธอไม่วางตา เธอจึงควงแขนเจ้าบ่าวแล้วเดินคู่กับชายหนุ่มขึ้นไปยังบนเวที…
สายตาคนทั้งงานต่างจับจ้องคู่บ่าวสาวด้วยความชื่นชมในความเหมาะสม เจ้าบ่าวก็หล่อเหลา เจ้าสาวก็สวยหวานงดงามราวกับกิ่งทองใบหยก
“ขอเสียงปรบมือให้บ่าวสาวด้วยนะครับ” เสียงปรบมือดังสนั่นทั่วงาน พิธีกรประกาศเมื่อคู่บ่าวสาวขึ้นมาบนเวที
“ขอเชิญเจ้าบ่าวก่อนเลยครับ” สิ้นเสียงปรบมือ พิธีกรก็ยื่นไมโครโฟนไร้สายให้ราเชนรท์
“ผมต้องขอบพระคุณแขกผู้มีเกียรติทุกท่านที่มาร่วมงานแต่งงานของผมในครั้งนี้ ผมราเชนทร์ เกียรติก้องพิภพ ไม่มีอะไรจะกล่าวความในใจเพราะผมไม่รู้จะพูดอะไร นอกจากขอบคุณทุกท่านที่มาร่วมงาน ขอบคุณครับ” ราเชนทร์พูดจบก็ยื่นไมค์คืนให้พิธีกร
ด้านพิธีกรยังอึ้งอยู่กับคำพูดห้วนๆของเจ้าบ่าว และเมื่อดึงสติกลับมาเขาก็พูดทีเล่นทีจริงว่า
“เอ่อ ครับ งั้นขอฟังความในใจของเจ้าสาวดีกว่านะครับ”
ด้านเขมจิรา เมื่อรับไมค์มาถือไว้ เธอก็พูดว่า
“ค่ะ เข็มต้องกราบขอบพระคุณแขกผู้มีเกียรติทุกท่านนะคะที่มาร่วมงานแต่งงานของเข็มกับพี่เชนทร์ เข็มเองก็ไม่มีอะไรจะพูด นอกจากจะสัญญาว่าเข็มจะเป็นภรรยาที่ดี จะทำหน้าที่ภรรยาของพี่เชนทร์อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง ให้สมกับที่คุณแม่ไว้วางใจให้เข็มดูแลพี่เชนทร์ค่ะ”
คำพูดของเจ้าสาวทำให้แขกทุกคนที่ได้ยินพากันปรบมือและร้องไชโยๆ จนพิธีกรต้องเอ่ยขึ้นว่า
“ขอเชิญคุณพ่อคุณแม่ของคู่บ่าวสาวขึ้นมาบนเวทีเพื่ออวยพรให้กับคู่บ่าวสาวด้วยครับ”
ด้วยความปลาบปลื้มใจเป็นอย่างมาก ที่เห็นลูกชายเป็นฝั่งเป็นฝากับลูกสาวบุญธรรมที่ตนเลี้ยงมา คุณนิรุตติ์ก็พูดกับภรรยา
“ไปคุณ ไปอวยพรให้ลูกๆกันหน่อย”
“ค่ะ” คุณกันยายิ้มให้สามี แล้วเกาะแขนแข็งแรงของสามี พากันเดินขึ้นไปบนเวที
“ดิฉันต้องกราบขอบพระคุณทุกท่านที่มาร่วมงานแต่งของลูกชายและลูกสาวบุญธรรมของดิฉันค่ะ ในฐานะที่ดิฉันเป็นแม่ของทั้งสองก็ต้องบอกเลยว่าดีใจมากที่เห็นเขาทั้งสองแต่งงานกัน”
คุณกันยาหยุดพูด แล้วหันมองลูกชายและลูกสาวบุญธรรมซึ่งในเวลานี้กลายมาเป็นลูกสะใภ้ไปแล้ว
“พ่อกับแม่ขออวยพรให้ลูกทั้งสองครองคู่ รักกันจนแก่เฒ่า ถือไม้เท้ายอดทองกระบองยอดเพชรนะลูก อะไรนิดอะไรหน่อยก็ค่อยๆ คุยกัน ปรับความเข้าใจกัน ให้อภัยกัน ให้โอกาสกันนะลูกนะ”
ด้านนิรุตติ์เห็นภรรยาหยุดพูด เขาจึงรับหน้าที่อวยพรลูกๆ
คุณกันยายืนอยู่ในอ้อมกอดของสามี เมื่อสามีพูดจบ เธอชวนสามีพูดพร้อมกันว่า
“สุดท้ายนี้แม่กับพ่ออยากจะบอกว่ามีหลานให้แม่เลยนะลูก”
และเมื่อพูดจบคุณนิรุตติ์ก็จูบหัวของคุณกันยา ซึ่งการแสดงความรักนี้ได้รับเสียงปรบมือจากแขกในงานกันสนั่น คงมีแต่เจ้าบ่าวเจ้าสาวที่พากันปั้นหน้าฝืนยิ้มอย่างหน้าชื่นอกตรม…
บทที่ 3
คืนเข้าหอ..
สำหรับใครหลายคนคงคิดว่าเป็นคืนแสนหวานและมีความสุข
แต่นั่นคงไม่ใช่เขมจิราแน่นอน
เพราะหลังจากงานแต่งเสร็จสิ้นลงเจ้าบ่าวของเธอก็หายออกจากห้องหอ เขาปล่อยให้เธอเป็นเจ้าสาวเฝ้าห้องหอ มันช่างเป็นงานแต่งที่น่าอดสูมากสำหรับเธอ
“เฮ้ย” เขมจิรากวาดสายตามองรอบห้องของราเชนทร์พี่ชายบุญธรรม ซึ่งตอนนี้กลายมาเป็นสามีที่ถูกต้องตามกฎหมายหมาดๆ
กลีบกุหลาบหลากสีถูกโปรยไว้ทั่วเตียง ดูโรแมนติกและหวานชื่นยิ่งนัก แต่มันคงไม่ใช่สำหรับเธอ เขมจิรา กุสุมา คนนี้ ที่ตอนนี้ได้กลายมาเป็นนางเขมจิรา เกียรติก้องพิภพ แล้ว
อาการซึมเศร้ายืนเหม่อลอยของลูกสะใภ้ที่ริมระเบียงห้องหอ ทำให้คุณกันยาเรียก และเข้าไปในห้องหอโดยไม่ต้องขออนุญาต
“เข็ม”
“คุณแม่” เขมจิรารีบเช็ดน้ำตาออกจากแก้มสองข้าง แล้วหันหลังไปมองคุณกัลยาที่เดินเข้ามาในห้อง
ซึ่งสภาพหน้าตาหม่นหมองของลูกสาวบุญธรรมพ่วงลูกสะใภ้ ทำให้คุณกันยาสงสารมาก นางจึงเดินเข้าไปกอดปลอบขวัญ
“แม่ขอโทษนะ ที่แม่บังคับหนูมาแต่งงานกับพี่เชนทร์”
“เข็มเต็มใจค่ะ” เขมจิราบอก แต่ไม่ยอมมองหน้าคุณกันยา เพราะเธอไม่อยากให้แม่บุญธรรมได้เห็นน้ำตาของเธอ
“ทำดีกับพี่เชนรท์ให้มากนะลูกแม่ แม่เชื่อว่าสักวันพี่เชนทร์จะต้องเห็นความดีของหนู และจะรักหนูแน่นอน”
คุณกันยาจูงมือเขมจิราไปนั่งบนเตียง พลางเช็ดน้ำตาออกจากดวงหน้าสวยให้อย่างอ่อนโยน
“ค่ะ” เขมจิราฝืนยิ้ม อยากจะบอกแม่บุญธรรมเหลือเกิน ว่าเขาจะรักเธอได้อย่างไร เพราะเขาเกลียดเธอมากในตอนนี้
“พักผ่อนให้สบายนะเข็ม อย่าไปคิดอะไรมาก ยังไงลูกก็ยังมีพ่อกับแม่นะ” นิรุตติ์ที่เดินตามภรรยาเข้ามาเอ่ยบอกลูกสาวบุญธรรม แล้วเดินไปนั่งข้างภรรยา
“ขอบคุณคุณพ่อมากค่ะ” เขมจิราลงจากเตียงไปนั่งบนพื้น เธอกราบเท้าของคุณนิรุตติ์และคุณกันยาอย่างซาบซึ้งในความเมตตาที่ได้รับ
“แม่กับพ่อและทุกคนรักลูกนะ” คุณกันยาโอบบ่าร่างบาง ฉุดให้ เขมจิราลุกขึ้นมานั่งบนเตียงอีกครั้ง
“ขอบคุณคุณแม่คุณพ่อมากนะคะที่เมตตาเข็มมาโดยตลอด เข็มก็รักคุณแม่คุณพ่อและทุกคนเหมือนกันค่ะ”
เพราะไม่อยากให้พ่อแม่บุญธรรมเป็นทุกข์เรื่องของเธอ เขมจิราจึงพยายามไม่ร้องไห้
“กันยา เราออกไปกันเถอะ ลูกจะได้พักผ่อนสักที” คุณนิรุตติ์ชวนภรรยาเมื่อเห็นว่าดึกมากแล้ว
“ค่ะ” คุณกันยาพยักหน้าให้สามี แล้วลุกขึ้นยืน และก่อนที่จะเดินตามสามีออกจากห้องนางก็บอกลูกสะใภ้ว่า
“พักผ่อนนะลูก พรุ่งนี้เช้าไม่ต้องตื่นขึ้นไปทำอาหารเช้าให้พ่อกับแม่นะ”
“ค่ะ” เขมจิราขานรับ แล้วลุกขึ้นเดินตามผู้ใหญ่ทั้งสองไปยังประตูห้อง
แกร๊กก!!..
เมื่อประตูห้องปิดลง ห้องนอนทั้งห้องก็มีความเงียบและเหงาหงอยว้าเหว่เข้ามา
ซึ่งเขมจิราก็กลับมาอยู่กับความโศกเศร้า เธอเดินไปยืนตรงระเบียงห้องเป็นชั่วโมง
“ใครปิดประตูห้องวะ?”
เสียงเอะอะและประตูห้องถูกทุบเสียงดังปังๆ ทำให้เขมจิราตื่นจากความคิด แล้วเธอก็รีบเดินไปเปิดประตูห้อง
“พี่เชนทร์ นี่พี่กินเหล้ามาเหรอคะ?”
เขมจิราตกใจมาก ที่เห็นชายหนุ่มยืนโอนเอนเกาะประตูห้อง เธอจึงรีบเข้าประคองชายหนุ่มเข้ามาในห้องอย่างทุลักทุเลเพราะเขาตัวโตและหนักมาก
“ยุ่ง” ราเชนทร์ขึ้นเสียงใส่หญิงสาว พร้อมทั้งผลักไม่ยอมให้คน ตัวเล็กกว่าเขาสองเท่าเข้ามาประคอง
“พี่เชนทร์เดินดีๆซิคะ เดี๋ยวก็ได้..” เขมจิราไม่ทันได้พูดคำว่า ‘เดี๋ยวก็ได้หกล้มหรอก’ เธอก็ร้องร้องกรี๊ด! เมื่อชายหนุ่มล้มลงไปนอนบนเตียง ซึ่งเขาได้ฉุดเธอให้นอนลงบนหน้าอกของเขาด้วย
กลิ่นหอมบนเรือนร่างนุ่มนิ่ม ทำให้คนเมาพลิกเธอให้นอนหงายใต้ร่าง เขาละเมอเรียกเธอ พร้อมทั้งขยับตัวขึ้นนอนคร่อมบนตัวเธอ
“เข็ม”
ราเชนทร์ลืมตัวจ้องใบหน้างาม ริมฝีปากสีชมพูระเรื่ออย่างเป็นธรรมชาติโดยไม่ต้องแต่งเติม จมูกเชิดรั้นนิดๆ แก้มนวลใสน่าเอาจมูกฝังลงไป
ซึ่งเขาไวกว่าความคิด จมูกโด่งคมสันก็ฝังลงบนแก้มนวล และไล้ขึ้นไปจูบหน้าผากมน ลงมาจูบสันจมูก และหยุดอยู่ที่ริมฝีปากอิ่ม
สัมผัสอ่อนนุ่มของชายหนุ่มที่เธอไม่เคยได้รับ ทำให้เขมจิราครางกระเส่าเรียกชื่อเขา
“พี่ ชะ เชนทร์”
“เข็ม เธอหวานมาก” ลิ้นร้อนชอนไชเข้าไปหาความหอมหวานในโพรงปากสวยอย่างหิวกระหายและรุนแรงขึ้น เมื่อหญิงสาวจูบเงอะงะตอบ
“พี่ อยะ อย่าค่ะ” เขมจิรารู้สึกเหมือนกับว่า เธอกำลังถูกเขาสูบเอาพลังออกไปจากตัวเธอจนหมดสิ้น
ซึ่งในเวลานี้ร่างกายเธอกำลังทรยศต่อเธอผู้เป็นเจ้าของ เมื่อรู้สึกว่าแขนของเธอโอบรอบคอของเขาเอาไว้ ขาเรียวของเธอตวัดรัดเอวสอบ ช่างน่าอายเสียเหลือเกิน
“จะขัดขืนทำไม” ราเชนทร์ถามเสียงกระเส่า
“เข็มยังไม่พร้อมค่ะ” แม้ร่างกายจะทรยศที่ตอบสนองเขาได้อย่างง่ายดาย แต่ภายในใจส่วนลึกของเธอแล้ว เธอรู้ดีว่าเขาไม่ได้รักเธอและเกลียดเธอยิ่งกว่าอะไร และเขาเองก็มีคนรักอยู่แล้ว
ที่สำคัญตอนนี้เขาเมามาก
“เป็นของพี่นะ”
ราเชนทร์กระซิบเสียงแหบแห้งชิดใบหูแผ่วเบา ลมหายใจเข้าออกผิดจังหวะ เพราะเต็มไปด้วยความปรารถนา ได้สร้างความรู้สึกสยิวซาบซ่านให้แก่หญิงสาวผู้ไร้เดียงสายิ่งนัก
“พี่เชนทร์” เสียงใสครางกระเส่าเป็นคำตอบ
เมื่อเธอไม่ปฏิเสธจึงทำให้อีกฝ่ายพอใจมาก และไม่รอช้าราเชนทร์ก็รีบจัดการสิ่งกีดขวางออกไปจนหมดสิ้น จนตอนนี้ทั้งคู่กลายเป็นเด็กแรกเกิด ก่อนที่เขาจะร่ายลีลาบรรเลงเพลงรักใส่เขมจิรา เขามอบประสบการณ์แสนหวานครั้งแรกให้แก่หญิงสาวที่ประสบการณ์ไม่มีเลยสักนิด
เมื่อครั้งแรกจบลงก็มีครั้งสอง สาม สี่ ห้า หก ตามมาเรื่อยๆอย่างไม่รู้จักอิ่มเอมในร่างบางที่แสนหอมหวาน โดยที่ราเชนทร์ลืมไปเลยว่าเกลียดเจ้าของร่างงามแสนหวานนี้เพียงใด
แค่เพียงได้สัมผัสลิ้มลอง มันก็ยากที่จะหยุดยั้งไฟปรารถนา แม้จะเหนื่อยแสนเหนื่อยก็มีแรงสู้ แม้จะเมาแต่พอได้ออกแรงแล้วหายเมาเป็นปลิดทิ้ง
ราเชนทร์ปลดปล่อยธาราใส่ในช่อไม้ของหญิงสาว และก่อนที่เขาจะหมดสติหลับบนตัวของหญิงสาว เขาก็ละเมอออกมาว่า
“ผมรักคุณ เกศริน”
“...” เสียงเข้มละเมอหาผู้หญิงของเขา ทำให้เขมจิราเจ็บปวดเสียใจ นี่เขาเห็นเธอเป็นตัวสำรองหรอกหรือ ขนาดร่วมรักกับเธอเขายังพร่ำเพ้อบอกรักคนรักของเขาไม่ขาดปาก
ครั้งแรกของเธอที่เขาเป็นคนมอบให้ช่างเจ็บปวดมาก น้ำตาร้อนระอุไหลออกจากดวงตาคู่งามไม่ขาดสาย พร้อมกับเสียงสะอื้น ที่แม้เจ้าตัวจะพยายามเก็บมันเอาไว้ แต่สุดท้ายก็ยังมีเล็ดลอดออกมา
“ฮืออ!!”
“เกศ รอผมนะ ผมจะหย่าให้เร็วที่สุด” ราเชนทร์ละเมอบอกรักแฟนสาว ไม่หยุดหย่อน เสียงละเมอบอกรักแฟนสาวของเขา ช่างเหมือนสายฟ้าฟาดลงมากลางใจอันบอบช้ำ
ขนาดนอนหลับก็ยังคงเรียกหาแต่เกศริน
แม้ในเวลาร่วมรักกับเธอ เขาก็ยังพร่ำบอกรักแฟนสาวไม่ขาดปาก
“ทุกลมหายใจของพี่เชนทร์คงมีแต่คุณเกศรินสินะ”
เขมจิราถามชายหนุ่มที่ยังหลับใหล พร้อมยื่นมือไปสัมผัสเสี้ยวหน้าหล่อของเขา
ซึ่งชายหนุ่มที่ขึ้นชื่อว่าสามีถูกต้องตามกฎหมายได้หลับใหลขยับตัวหันหลังให้เธอทันทีที่เขาปลดปล่อยเสร็จ และเขายังละเมอถึงแฟนสาวอยู่ตลอดเวลา…
