ตอน 2

ตอนแรกผมก็นึกสงสารเธออยู่หรอกนะ แต่เพราะเธอนิสัยเสียแบบนี้ไง เลยไม่มีใครอยากจะบอกเธอเกี่ยวกับเรื่องงานแต่งของนาย “ปากดีนักนะ...”

ท่าทางและคำพูดของไอเจเคเหมือนว่ามันก็จะโมโหที่โดนฉันเหวี่ยงใส่ไม่น้อย แต่มันก็ควรเจียมตัวว่าตัวเองคือใคร “แล้วมึงจะทำไม?”

เสียงด่าของคุณหนูมันชั่งยั่วอารมณ์โมโหผมได้ดีจริง “จอดรถ” ผมสั่งลูกน้องให้จอดรถเสียงเข้ม “ลงไป ยืนรอจนกว่ากูจะเรียกขึ้นรถ” พอสั่งลูกน้องเสร็จมันก็ลงจากรถตามคำสั่งของผมทันที ซึ่งตอนนี้คุณหนูก็ยังมีสีหน้าที่ไม่ได้เกรงกลัวอะไรเลย

เจเคใช้มือปลดเข็มขัดกางเกงของตัวเองออกอย่างรีบร้อนและควักแกนชายออกมาโชว์ความเป็นชายต่อหน้าโบอา อย่างไม่เขินอาย ซึ่งมันก็ทำให้เธอช็อคไม่น้อย

“มึงจะทำอะไรไอเจเค!” พอเธอเห็นเจเคควักแท่งอุบาทว์นั่นออกมาจากกางเกง มือน้อยก็รัวกำปั้นสองข้างทุบใส่อกแกร่งของเขาเต็มแรง

พอเห็นว่าคุณหนูสติแตกผมก็ยิ่งชอบใจ ผมใช้มือหนาหยุดมือเล็กของเธอไว้ ก่อนที่จะกดหน้าของเธอหมอบถูลงที่แกนชายของผมที่เริ่มขยายตัวใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ “เคยเห็นไหมครับ” ผมเอ่ยปากถามคุณหนูด้วยความสะใจก่อนจะกระตุกขำที่เห็นเธอดิ้นหนีเอาหน้าออก แล้วพอเห็นว่าเธอสู้แรงของผมไม่ได้เลยแม้แต่น้อย ผมก็เริ่มผ่อนแรงลงให้เธอนั้นได้ขึ้นมาพักหายใจ

“แฮ่กๆ มึงจะเล่นแบบนี้ใช่ไหมไอเจเค” ไอขี้ข้านี่มันรักพ่อฉันจะตายมันไม่กล้าทำอย่างที่มันพูดหรอก ก็แค่ปากดีไปอย่างนั้นแหละ

ฉันย้ายตัวขึ้นไปนั่งคร่อมตักมันทันที ก่อนจะใช้เนินอูมถูเข้ากับแกนชายทุเรศของมันเพื่อทำให้มันสติแตกบ้าง “เอาเลย เอากูสิ ถ้ามึงกล้า”

ผมกระตุกยิ้มให้กับความใจกล้าของคุณหนู เธอไม่เคยยอมแพ้ผมเลยจริงๆ แล้วผมก็ไม่คิดจะยอมแพ้เธอง่ายๆ เช่นกัน “บดอะไรแบบนั้นละครับคุณหนู ...มันต้องทำแบบนี้ครับ” ผมใช้มือสองข้างล็อคเอวบางของเธอไว้ก่อนจะกดเอวเธอลงต่ำเพื่อให้เป้ากลางตัวของเธอถูเข้ากับแกนชายของผมอย่างแนบสนิท

ไอเจเคมันทิ้งหัวพิงเบาะก่อนจะหรี่ตาพริ้มมองมาที่ฉันและยกยิ้มมุมปากขึ้นด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์

“ซี๊ดโอ๊ย แบบนี้สิครับคุณหนูถึงจะเสียวหน่อย” ตอนนี้เธอนิ่งไปแล้วท่าทางหน้าจะช็อคกับการกระทำของผมอยู่

“หึ…” ฉันกระตุกขำให้กับไอเจเคเพราะยังไงมันก็ไม่มีทางชนะฉันได้แน่ “เอาสิ ถ้ามึงทำกู พ่อได้ฆ่ามึงแน่ กูก็อยากเห็นเจ้าของหมาฆ่าหมาตัวเองเหมือนกัน…” ฉันถกเสื้อขึ้นก่อนจะถอดมันออก และดันตัวขึ้นปลดกระดุมกางเกงให้มันเห็น ก่อนจะลากผ่านขาเรียวลงไปกองที่พื้น ตอนนี้ฉันเหลือแค่บิกีนี่สองชิ้น ถ้ามันยังไม่ยอมแพ้ฉันก็จะถอดมันออกหมดทั้งตัวนี่แหละ

ดูเหมือนว่าเธอจะไม่ยอมแพ้ง่ายๆ และจะยิ่งเล่นแรงขึ้นเลื่อยๆ แล้วนี่ก็เป็นครั้งแรกที่ผมได้เห็นเนื้อในของเธอเต็มตาแบบนี้ เธอลากมือผมสองข้างไปบีบเค้นหน้าอกของตัวเองและขย่มบดผมอีกครั้ง ตอนนี้ผมแทบอยากจะลงโทษเธอใจจะขาด แต่มันก็ติดที่ว่าเธอเป็นลูกของนายนี่แหละ 

ผมดันตัวเธอนอนลงกับเบาะก่อนจะย้ายขึ้นมาคร่อมตัวเธอไว้ สายตาของเธอก็ดูไม่ได้มีความเกรงกลัวต่อผมเลยสักนิด เธอจ้องตาเขียวใส่ผมไม่กระพริบ ผมใช้สายตามองลากไปทั่วเรือนร่างของเธอและก็อดกลืนน้ำลายเพราะความอยากไม่ได้

“..!” ฉันสะดุ้งทันที เมื่อรู้สึกว่ามันใช้บางสิ่งที่แข็งตัว จิ้มใส่หน้าทางเข้ารูรักของฉัน แต่โชคดีที่มีกางเกงในปิดกั้นทางเข้านั้นอยู่

“ซี๊ดอ้อห์” ผมแสดงสีหน้าและท่าทางเย้ายวนใจชวนให้คุณหนูโมโห ก่อนจะตัดสินใจถอยทับยอมแพ้ และดันตัวลุกขึ้นมาใส่กางเกง เพราะผมไม่ใจกล้าพอทำเรื่องแบบนั้นจริงๆ

พอเห็นว่าไอเจเคมันยอมแพ้ฉันก็โล่งใจ ตอนนี้ฉันสติหลุดไปแล้วเหมือนว่าขวัญกระเจิงหายไปด้วย แต่ก็อดที่จะด่าข่มมันไม่ได้ “หึ กูนึกว่าจะแน่ ไอควาย!”

ผมนั่งนิ่งปล่อยให้เธอด่าเพราะผมก็ปอดแหกที่จะทำเรื่องแบบนั้นกับเธอจริงๆ แต่ก็ไม่ใช่ว่าผมจะยอมให้เธอข่มได้ง่ายๆ หลอกนะความอดทนผมมันก็มีขีดจำกัดเหมือนกัน

@ตึกใหญ่

พอกลับมาถึงบ้านคุณหนูก็อาละวาด ปาข้าวของในบ้านไม่หยุดเหล้าไวน์ที่นายเก็บขวดสะสมไว้ก็ปาแตกเกลื่อนกลาดบ้านไปหมด เธอคงจะโกรธทั้งเรื่องที่พ่อแอบเธอไปแต่งงานกับเมียใหม่ แล้วก็เรื่องที่ผมทำกับเธอบนรถด้วย “เฝ้าคุณหนูไว้ด้วย…” ผมสั่งลูกน้องให้เฝ้าคุณหนูไว้ก่อนที่ตัวเองจะเดินออกมาโทรหานาย

“ฮาโหลครับนาย” 

“ยัยหนูเป็นไงบ้าง” พอเห็นอาการที่เธอเป็นวันนี้แล้วผมก็อดเป็นห่วงเธอไม่ได้จริงๆ วันนี้ผมทำเรื่องที่ผิดต่อเธอเป็นอย่างมาก ลูกจะโกรธจะเกลียดผมก็ไม่ผิดหลอก

“เธออาละวาดอยู่ครับนาย” ผมบอกนายไปตามสถานการณ์จริงที่เกิดขึ้นในตอนนี้ แล้วจากที่ฟังดูน้ำเสียงของนายน่าจะเป็นห่วงคุณหนูอยู่ไม่น้อย “เดี๋ยวผมดูแลเธอให้ นายไม่ต้องห่วงนะครับ” 

“เฮ้อ ฝากด้วยนะไอเจเค” 

ตอนแรกผมกะว่าถ้าจบงานแต่งแล้วผมจะกลับไปกินข้าวเย็นกับลูกที่บ้านก่อนจะบินไปมาเก๊าในคืนวันนี้ แต่สุดท้ายทุกอย่างก็ผิดแผนไปหมด เมียผมก็ท้องอ่อนๆ อยู่ไม่อยากปล่อยให้เธอเดินทางไปกับลูกน้องตามลำพัง ผมก็เลยต้องบินไปพร้อมเธอคืนนี้เลย หวังว่าโบอาจะไม่โกรธเกลียดผมถึงขั้นไม่ให้อภัยผมเลยนะ 

ฉันนั่งร้องไห้อยู่กลางบ้านรอบตัวก็เต็มไปด้วยเศษแก้ว ที่ฉันเป็นคนทำลายมัน “ฮึกๆ ฮือๆๆ”

“คุณหนูคะ” ตั้งแต่เลี้ยงคุณหนูมาก็ไม่เคยเห็นเธอเป็นแบบนี้เลย เธอคงจะเสียใจมากนั่นแหละ

“ออกไปป้าอย่ามายุ่งกับหนู” ตอนนี้ฉันไม่อยากเจอหน้าใครไม่อยากเห็นใครทั้งนั้น ฉันอยากทุบอยากทำลายข้าวของในบ้านนี่ให้พังให้หมด ฉันอยากทำให้พ่อโกรธเกลียดฉันแบบที่ฉันกำลังรู้สึกกับเขาอยู่ในตอนนี้

“คุณหนูครับ…” 

เสียงของคนที่เอ่ยปากสั่งให้ลูกน้องจับฉันที่งานแต่งดังขึ้นจากทางด้านข้างของฉัน ฉันแทบไม่อยากจะเรียกเขาว่าพี่แล้วด้วยซ้ำ “ฮึก..” 

ผมเดินเข้าไปหาคุณหนูที่นั่งอยู่ที่พื้นกลางบ้านรอบตัวเธอมีแต่เศษแก้วแตกกระจายเกลื่อนเต็มไปหมด “คุณหนู”

“ออกไป” ฉันไม่อยากแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยซ้ำ คนที่ฉันไว้ใจที่สุดคนเดียวในบ้านกลับหักหลังฉัน จริงๆ ฉันก็น่าจะรู้ตั้งแต่แรกว่าเขาไม่มีทางซื่อสัตย์กับฉันมากกว่าคุณพ่ออยู่แล้ว เพราะเขาก็เป็นลูกน้องคนสนิทของพ่อเหมือนกับไอเจเค

ใจจริงผมอยากเป็นคนที่อยู่ดูแลคุณหนูที่นี่แทนไอเจเคด้วยซ้ำ แต่ผมกลับต้องบินตามไปดูแลนายที่มาเก๊า งานของผมคือติดตามปกป้องนายตลอดส่วนไอเจเคจะคอยจัดการงานยากๆ ให้กับนาย เช่นการดูแลคุณหนู ซึ่งพอเห็นคุณหนูเป็นแบบนี้แล้วผมไม่อยากทิ้งเธอไปเลย “ผมขอโทษครับคุณหนู”

ตุบ! ปุก! ตุบ! ปุก!

เธอรัวกำปั้นใส่เขาอยู่หลายต่อหลายครั้ง ซึ่งวอมก็นั่งนิ่งไม่ตอบโต้อะไรเธอกลับปล่อยให้เธอระบายความโกรธอยู่แบบนั้น “ฮือๆๆๆ” แล้วมือเล็กของเธอก็เริ่มอ่อนแรงลง ดูเหมือนว่าเธอจะอาละวาดจนเหนื่อยล้าไปหมด

ผมยืนกอดอกมองไอวอมที่กำลังนั่งโอ๋คุณหนูของมันอยู่ที่พื้น ไม่รู้มันจะตามใจอะไรกันนัก เพราะแบบนี้ไงคุณหนูของมันถึงได้เกลียดที่ผมไม่ยอมเชื่องแบบไอวอม “เหอะ…”

ผมมองไปทั่วตัวของเธอแล้วก็เห็นว่าตามตัวเธอนั้นมีรอยเศษแก้วบาดเต็มไปหมด “เจ็บไหมครับ?”

คนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นมองคนใจร้าย ที่ร่วมมือกับพ่อของเธอทำลายความรู้สึกของเธอในวันนี้ ก่อนจะปล่อยโฮออกมาและซบหน้าลงที่อกแกร่งของเขาด้วยความเสียใจ และผิดหวังในเวลาเดียวกัน

พอเห็นว่าคุณหนูเหมือนจะใจอ่อนยอมลงให้ผม ผมก็อุ้มช้อนตัวเธอขึ้นทันทีก่อนจะพาเธอขึ้นไปส่งที่ห้องนอน 

“กูล่ะอยากไปกับนายแทนมึงจริงๆ แล้วให้มึงอยู่โอ๋คุณหนูของมึง…” 

ผมพูดเสียดายขึ้นเมื่อเพื่อนรักของผมต้องแยกจากคุณหนูของมันไปอยู่ไกลถึงต่างแดน แทนที่จะเป็นผม คนที่ไม่เคยถูกกันกับเธอ…

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] - [Follow the next episode] 

[-กดใจ -เพิ่มเข้าชั้น -คอมเมนท์ให้กำลังใจ และฝากกดติดตามไรท์ด้วยนะครับ🙏]

ตอน 3

ผมอุ้มคุณหนูขึ้นมาบนห้องและพาเธอเข้ามาในห้องน้ำ เพื่อจัดการทำความสะอาดเศษแก้วบนตัวเธอ ผมค่อยๆ วางเธอลงนั่งที่ขอบอ่างจากุชชี่ก่อนที่จะเดินออกจากห้องน้ำเพื่อไปหยิบผ้าขนหนูผืนเล็กมาชุบน้ำเช็ดตัวให้เธอ เพราะเหมือนว่าเวลานี้ เธฮจะต้องการใครสักคนอยู่เคียงข้าง และช่วยรักษาแผลบนร่างกาย รวมถึงแผลในใจให้กับเธอ

“ฮึกๆๆ” ตอนนี้ฉันไม่รู้สึกเจ็บเลยสักนิด บาดแผลที่อยู่บนร่างกายของฉันยังไม่เจ็บเท่าบาดแผลที่พ่อทำกับฉันในวันนี้เลย

พอเดินกลับเข้ามาคุณหนูก็ยังนั่งสะอึกสะอื้น ไม่พูดไม่จานั่งเหม่อลอยอยู่เหมือนเดิม ผมใช้ผ้าผืนเล็กชุบน้ำอุ่นก่อนจะบิดหมาดๆ แล้วเอามาเช็ดตัวให้เธออย่างระวังมือ เพราะไม่อยากทำให้เธอเจ็บไปมากกว่าที่เป็น

เขาเดินมานั่งลงที่ด้านหน้าของคนตัวเล็ก ก่อนจะดึงมือของเธอไปกุมไว้ และค่อยๆ ใช้ผ้าผืนเล็กเช็ดลงที่แขนของเธอเบาๆ “เจ็บไหมครับ?”

คุณหนูไม่ยอมพูดตอบอะไรกลับผมเลย แต่ผมก็ยังคงทำหน้าที่เช็ดตัวให้เธอต่อผิวขาวเนียนของเธอเป็นรอยเต็มไปหมด ส่วนเท้าของเธอก็มีเศษแก้วตำเท้าอยู่ ผมยกเท้าของคุณหนูขึ้นวางบนหน้าขาของผมก่อนที่จะค่อยๆ ลูบเช็ดขาเธอเบาๆ ส่วนเธอก็ยังคงนั่งเหม่อไม่แม้แต่จะมองหน้าผมด้วยซ้ำ

“พรุ่งนี้...ผมต้องบินตามไปดูแลนายที่มาเก๊า คุณหนูอยู่ที่นี่ดูแลตัวเองนะครับ” จริงๆ ที่ผมกลับมาบ้านก็ตั้งใจว่าจะมาลาคุณหนูนี่แหละ เพราะผมคงจะไม่ได้เจอกับเธอไปอีกหลายเดือนเลย ผมเองก็อดห่วงเธอไม่ได้ถ้าผมไม่อยู่ไอเจเคมันก็ดูแลปกป้องคุณหนูได้แน่นอน แต่ว่ามันคงจะไม่ยอมตามใจเธอเหมือนผมแน่

“ทำกับหนูแบบนี้ยังมีหน้าจะทิ้งหนูไปอีกเหรอ ฮึกๆ” เขาใจร้ายไม่ต่างจากพ่อของฉันเลยสักนิด ทุกคนที่ฉันรักกำลังจะทิ้งฉันไปกันหมด 

“ผมขอโทษนะครับ” 

“ฮึกๆ ไม่ไปได้ไหม ฮือๆ” 

เสียงร้องไห้ของเธอมันทำให้ผมต้องเงยหน้าขึ้นไปมองสีหน้าของเธอในตอนนี้ทันที ซึ่งภาพนั่นมันทำให้ผมปวดใจอย่างมาก เพราะผมไม่อาจจะทำตามที่เธอขอได้ ผมไม่สามารถเลือกหรือตัดสินใจเองได้เลยว่าจะไปหรือไม่ไป ผมต้องฟังคำสั่งของนายแล้วมีหน้าที่ทำตามคำสั่งเท่านั้น

“พี่วอม ฮือไม่ไปได้ไหม” 

“…เดี๋ยวผมเติมน้ำในอ่างให้แล้วคุณหนูแช่น้ำดีกว่านะครับ” เขาพยามเปลี่ยนเรื่องพูด เพราะไม่สามารถตอบรับคำขอของเธอได้

“พ่อทิ้งหนูไปแล้วพี่วอมก็ยังจะทิ้งหนูไปอีก ฮึกๆ” ตั้งแต่ที่แม่จากไปพ่อก็ไม่ค่อยสนใจฉันมีแต่พี่วอมนี่แหละที่คอยตามใจฉันตลอด เขาเป็นพี่ชายที่ดีมากเลย แม้ฉันจะดื้อหรือพูดจาไม่น่ารักเขาก็ไม่เคยตะคอกหรือดุฉันสักครั้ง แต่ว่าตอนนี้ฉันกำลังจะโดนเขาทิ้งแล้ว

ผมเปิดน้ำในอ่างทิ้งไว้ แล้วรอให้มันเต็มพอที่คุณหนูจะลงไปแช่ในนั้นได้ “เดี๋ยวผมไปเอาชุดนอนมาให้เปลี่ยนนะครับ”

ผมทิ้งเธอไว้ในห้องน้ำก่อนที่จะเดินเข้ามาในห้องเสื้อผ้าของเธอที่อยู่ติดกันกับห้องน้ำ เพื่อเอาชุดนอนกับชุดชั้นในให้เธอเปลี่ยน คุณหนูไว้ใจให้ผมหยิบของในห้องนี่ได้ทุกชิ้นแม้กระทั่งเสื้อในเกงในเธอก็ไม่เคยอายที่จะใช้ให้ผมหยิบให้

“นี่... เอ่อ” พอผมเดินกลับเข้ามาในห้องน้ำก็เห็นว่าเธอถอดเสื้ออกไปแล้วและก็กำลังยืนถอดกางเกงอยู่ ซึ่งพอเห็นแบบนั้นผมก็หันหลังให้เธอทันทีเพราะกลัวว่าเธอจะอาย “ชะ ชุดครับ” ผมยื่นชุดไปด้านหลังโดยที่ไม่ได้หันไปมองและพอรู้สึกว่าเธอดึงมันไปจากมือผมก็เดินออกจากห้องน้ำทันที

“รอหนูอยู่หน้าห้องน้ำนะ ห้ามไปไหน”

“ครับคุณหนู” 

พอพี่วอมดันปิดประตูฉันก็ถอดชุดชั้นในและลงไปแช่น้ำเพื่อทำให้ตัวเองรู้สึกผ่อนคลาย สิ่งที่ฉันเจอในวันนี้มันทำให้จิตใจของฉันยิ่งแย่ลงไปอีก จากที่เคยมีแม่ก็ไม่มีจากที่เคยมีพ่อก็ไม่มี จากที่เคยมีคนจงรักภักดีก็ไม่มี 

ผมยืนรออยู่หน้าห้องน้ำตามที่คุณหนูสั่งไม่ห่าง เพราะกลัวว่าถ้าผมเดินห่างไปไกลกว่านี้เธอจะเรียกหาแล้วไม่ได้ยิน 

ผมเดินขึ้นมาหาไอวอมที่บนชั้นสองห้องของคุณหนูเพราะเห็นว่ามันหายขึ้นมานานแล้ว ซึ่งพอเดินเข้ามาด้านในห้อง ก็เห็นว่ามันมายืนเฝ้าคุณหนูอาบน้ำอีกแล้ว 

พอเห็นว่าไอเจเคมันเดินเข้ามาผมก็รีบห้ามเสียงมันไว้ทันที “ชู่..” เพราะกลัวว่าถ้าเกิดคุณหนูได้ยินเสียงว่ามันขึ้นมาบนห้องจะเกิดอาละวาดขึ้นมาอีก

ผมเห็นว่าไอวอมมันยังติดธุระอยู่กับคุณหนูของมัน ผมก็เลยสงซิกบอกมันว่าจะลงไปรอข้างล่าง แล้วมันก็พยักหน้าตอบกลับ 

“พี่วอม” ฉันตะโกนเรียกพี่วอมเพราะเห็นว่าเขาเงียบหายไป และเหมือนว่าเขาจะลืมหยิบบางอย่างมาให้

“ครับคุณหนู?”

“เอามาให้แต่เสื้อผ้าเหรอ แล้วผ้าคุณหนูเช็ดตัวล่ะ” ฉันไม่มีอะไรเช็ดตัวเลยไม่อยากลุกออกไปตรงโซนแห้งทั้งแบบนี้ กลัวว่าจะพลานเปียกไปหมดทั้งห้องน้ำ เพราะฉันไม่ชอบอะไรที่เฉอะแฉะ

“อ๋อ แป๊ปนึงนะครับคุณหนู” ผมเดินเข้าไปหยิบผ้าขนหนูผืนใหญ่มาให้เธอเช็ดตัวทันที ดูเหมือนว่าผมจะวางลืมไว้ตอนหยิบชุดออกจากตู้เสื้อผ้า

“เอาเข้ามาให้ด้วยนะ” ฉันตะโกนบอกเขาอีกรอบ และเขาก็เงียบหายไปสักพักก่อนจะเปิดประตูเข้ามาพร้อมกับผ้าขนหนูผืนใหญ่

“นี่ครับ” ผมหันมองไปทางอื่นก่อนจะยื่นผ้าให้คุณหนู เพราะว่าน้ำในอ่างนั้นใสจนไม่สามารถบดบังเรือนร่างของคุณหนูที่แช่อยู่ในอ่างได้

“กางผ้าให้หน่อย” ผมรีบสบัดผ้าและกางมันออกตามที่คุณหนูสั่ง

ฉันลุกยืนขึ้นจากอ่างก่อนจะเดินตรงเข้าไปที่ผ้าขนหนูที่กางอยู่และยืนให้พี่วอมม้วนผ้าคลุมตัวฉัน

พอได้ยินเสียงว่าคุณหนูขึ้นมาจากน้ำและเดินมาหยุดอยู่ที่ด้านหน้าของผมแล้ว ผมก็จับผ้าม้วนคุมตัวเธอไว้เหมือนเด็กน้อย ผมหันหน้ากลับมามองหน้าเธอทันทีเมื่อมั่นใจว่าตอนนี้เธอไม่ได้โป๊อยู่ “ผมไปรอข้างนอกนะครับ”

“เดี๋ยว...” เสียงแข็งของเธอเรียกผมให้หยุดขาไม่กล้าก้าวเดินออกจากห้องน้ำไป เพราะกลัวว่าเธอจะโกรธ 

“ครับ?” 

“จะไปแล้วเหรอ?” 

“ครับ ผมแค่มาลาคุณหนูเฉยๆ” พรุ่งนี้ผมบินไฟล์ทตอนเช้าเลยกะว่าจะกลับบ้านไปจัดการธุระที่ค้างอยู่ให้เสร็จเพราะหากไปอยู่นู่นแล้วจะได้ไม่ต้องมีห่วง ที่จะห่วงก็มีแค่คุณหนูนี่แหละ

“อย่าเพิ่งไป” ดูเหมือนว่าพ่อจะพาพี่วอมไปอยู่นู่นด้วยแล้วทิ้งให้ไอเจเคมันอยู่ดูแลฉัน ไม่เอาไม่มีทางให้ไปหลอก ''เช็ดตัวให้หน่อย''

“เอ่อ...” คุณหนูค่อยๆ เขยิบเดินเข้ามาใกล้และหยุดอยู่ตรงหน้าผมพร้อมกับเงยหน้าขึ้นมองจ้องมาที่ผม 

“บอกว่าเช็ดตัวให้หน่อย” ฉันจะดึงเวลาให้จนถึงพรุ่งนี้เลย พ่อจะเอาพี่วอมไปจากฉันหรอฉันไม่ยอมให้ไปหลอก เอาไอขี้ข้าไปนู่น

“คือ...” ผมคิดว่าคุณหนูทำแบบนี้เพื่อต้องการจะถ่วงเวลาไม่ให้ผมไป แต่ถึงเธอจะทำแบบนี้ผมก็ต้องไปอยู่ดี “…ครับ” 

ผมค่อยๆ ดึงผ้าขนหนูออกอย่างระมัดระวังเพื่อไม่ให้มันเปิดเห็นของลับของคุณหนู ตอนนี้เธอไม่รู้หรอกว่าการที่เธอทำแบบนี้มันทำให้ผมใจสั่นมากแค่ไหน พอผมกางผ้าออกเธอก็เดินถอยหลังหนีจนผมต้องยกผ้าขึ้นมากางปิดสายตาของตัวเองไว้

“เดินมานี่” ตอนนี้ฉันคิดอะไรสนุกๆ ออกแล้วล่ะ ถ้าให้เช็ดตัวให้เสร็จแล้วพี่วอมก็ต้องไปอยู่ดี งั้นจับลงน้ำเลยแล้วกัน ถ่วงเวลาได้นานดี

“เดินหนีทำไมล่ะครับคุณหนู” ผมเดินเข้าไปใกล้ก่อนจะเอาผ้าห่อตัวเธอไว้อีกครั้ง

ฉันขยับเอาแขนออกจากผ้าขนหนูก่อนจะสบัดผ้านุ่งกระโจมอกใหม่ ดูเหมือนว่าพี่วอมจะอายฉันทั้งที่ฉันต้องเป็นฝ่ายอายเขามากกว่า “เล่นน้ำกันค่ะ” พอพูดจบฉันก็ดึงพี่วอมลงอ่างอาบน้ำทันที

ตูม!!

“คุณหนูครับ” จู่ๆ คุณหนูก็ดึงผมลงมาในอ่างแถมเธอก็ยังเดินตามลงมานั่งตรงกลางระหว่างขาของผม และเหมือนว่าเธอกำลังจะดึงผ้าขนหนูนั่นออก

“ยะ อย่านะครับคุณหนู” เขารีบดันตัวขึ้นและกอดคนตัวเล็กไว้ เพราะคิดว่าเธอกำลังจะถอดผ้าที่คุมร่างอยู่ออก เพื่อต้องการใช้สิ่งนั้น หยุดเขาไว้ ไม่ให้ทิ้งเธอไป

ผมหัวใจจะวายอยู่แล้ว เลิกทำแบบนี้สักทีเถอะครับ…

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] - [Follow the next episode] 

[-กดใจ -เพิ่มเข้าชั้น -คอมเมนท์ให้กำลังใจ และฝากกดติดตามไรท์ด้วยนะครับ🙏]

อ่านต่อเลย
ร่วมสนับสนุนนักเขียนเพื่อเป็นกำลังใจในการสร้างสรรค์ผลงานสุดสนุกต่อไป Moboreader
ปลดล็อกทุกตอน
ตอน
ปรับแต่ง
บทถัดไป
Minishorts Logo
อ่านนิยายออนไลน์ นิยายเว็บ และเรื่องราวโรแมนติกสุดฮิตบน MiniShorts พบกับนิยายโรแมนติกท่านประธาน นิยายแฟนตาซีมนุษย์หมาป่า ดราม่า และแฟนตาซี พร้อมคอนเทนต์ซีรีส์สั้นคัดสรรพิเศษที่สร้างจากเทรนด์เรื่องราวยอดนิยม
MiniShorts YouTube
©2026 MiniShorts All Rights Reserved. CHASINGTOP HK LIMITED