• ACTION •
ตั้งแต่แม่เสียไป พ่อก็ใช้เวลาอยู่นอกบ้านมากกว่าอยู่บ้านกับฉัน ซึ่งแต่ก่อนฉันเคยเป็นเด็กที่ได้รับความรักจากพ่อและแม่เป็นอย่างดี เราเป็นครอบครัวที่อบอุ่นกันมาก จนกระทั่งวันที่แม่จากเราไป พ่อก็ไม่ค่อยมีเวลาให้ฉัน พ่อจะปล่อยฉันไว้กับพวกบอดี้การ์ดและก็แม่บ้านที่บ้านหลังนี้ จนฉันเริ่มกลายเป็นเด็กก้าวร้าวขึ้น เพื่อเรียกร้องความสนใจจากคนเป็นพ่อ
และช่วงวันสองวันมานี้พ่อของฉันดูจะยุ่งเอามากๆ ไม่รู้ว่ายุ่งอะไรขนาดนั้นบ้านช่องไม่กลับ แถมพรุ่งนี้พ่อยังบอกฉันอีกด้วยว่าห้ามออกไปไหนเด็ดขาด เพราะเดี๋ยวช่วงเย็นเขาจะกลับมากินข้าวด้วยที่บ้าน ซึ่งการอยู่บ้านมันก็เป็นอะไรที่น่าเบื่อสุดๆ ฉันไม่มีอะไรทำเลยนอกจากการเลื่อนดูโทรศัพท์ไปพรางๆ เพื่อแก้เหงา...
@โรงแรม
“พรุ่งนี้ฉันฝากแกดูโบอาด้วยนะ อย่าให้ออกจากบ้านเด็ดขาด...”
พรุ่งนี้เป็นวันสำคัญของผม ซึ่งเรื่องนี้โบอา ลูกสาวของผมเธอจะรู้ไม่ได้เด็ดขาด ไม่งั้นเธอได้มาอาละวาดพังงานแต่งของผมกับเมียใหม่แน่ๆ ใจจริงผมก็รู้สึกผิดที่ต้องปิดบังเรื่องนี้กับโบอา แต่ว่าการทำแบบนี้มันก็ดีที่สุดแล้วกับเมียใหม่ของผมแล้วก็ลูกในท้องของเธอ...
“ครับนาย” ผมก้มหน้าและตอบรับคำสั่งนายทันที ถึงแม้การดูแลคุณหนูโบอา จะเป็นเรื่องยากผมก็ไม่สามารถปฏิเสธหรือแสดงอาการท่าทางไม่พอใจออกมาได้ เพราะนายมีบุญคุณกับผมมาก และไม่ว่านายจะสั่งอะไรผมก็พร้อมรับคำสั่งนั้นทันที
“ช่วงที่ฉันไปอยู่มาเก๊าฝากแกจัดการดัดนิสัยลูกสาวฉันให้ที ช่วงนี้ยัยหนูเริ่มดื้อไม่ฟังฉันแล้ว”
ปกติผมจะตามใจเธอตลอด จนทำให้เธอเคยตัว และพอผมพูดห้ามหรือเตือนอะไรเธอก็ไม่ค่อยจะฟัง แล้วทั้งบ้านก็พากันไม่กล้าขัดใจลูกสาวของผมไปด้วย แต่ดูเหมือนไอเจเคมันจะเป็นคนเดียวที่กล้าขัดใจและแข็งกับเธอที่สุดในบ้าน ซึ่งผมก็ไว้ใจมันที่สุด ที่จะฝากลูกสาวไว้กับมัน
“ครับ แล้วนายจะไปอยู่มาเก๊านานไหมครับ” เจเคลูกน้องคนสนิทเอ่ยถาม
“ก็จนกว่าลูกฉันจะคลอดนั่นแหละ” ผมกะว่าจะรอให้ ‘มิลา’ คลอดลูกก่อนแล้วค่อยกลับมาอยู่ที่นี่ ถ้าเกิดผมพาเธอเข้าบ้านตอนนี้ยัยหนูได้เป็นคนทำคลอดให้เมียใหม่ผมแน่ๆ
“ครับนาย…”
แบบนี้ผมก็ต้องทนเลี้ยงยัยคุณหนูปากดีนั่นเกือบเก้าเดือนเลยเหรอ ไม่รู้ว่าเวรกรรมอะไรของผม ที่ต้องมาเจอเด็กงี่เง่าเอาแต่ใจแบบนั้น
@ตึกใหญ่
วันนี้บ้านดูเงียบไปแปลกๆ พวกบอดี้การ์ดก็อยู่บ้านกันแค่ไม่กี่คน และไม่รู้ว่าพวกมันหายหัวไปไหนกันหมด ไอคนที่เรียกใช้ง่ายๆ ก็ไม่อยู่ อยู่แต่ไอ ‘เจเค’ คนที่เรียกใช้อะไรไม่ได้เลยสักอย่าง “ไปเอานมในตู้เย็นให้หน่อย”
คุณหนูเอ่ยปากกระแทกเสียงสั่งให้ผมไปเอานมให้ และผมก็เกลียดท่าทางจองหองพองขนของเธอสุดๆ ถึงแม้ว่าผมจะแก่กว่าเธอตั้งหกปีแต่เธอก็ยังเรียกผมว่าไอ และไม่เคยแสดงท่าทางเคารพผมเลยสักครั้ง “…”
“กูสั่งให้มึงไปเอานมให้กู มึงไม่ได้ยินรึไง ฮะ!” เธอลุกขึ้นจากโซฟาและแสดงท่าทางเกรี้ยวกราดใส่เขา
“แม่บ้าน ไปเอานมมา” ผมหันไปบอกแม่บ้านที่ยืนหัวโด่อยู่ตรงหน้าเธอ แต่เธอกลับมาใช้ผม “อยากได้อะไรก็สั่งแม่บ้านสิครับ ผมเป็นบอดี้การ์ดไม่ใช่คนรับใช้”
“มึงก็ขี้ข้าเหมือนกันนั่นแหละ กูเป็นนายมึง เวลาที่กูสั่งให้มึงทำอะไร มึงก็ต้องทำ อย่าเสือกมาสอนกู” ฉันเกลียดที่ไอเจเคมันเอาแต่ขัดคำสั่งของฉันทุกอย่าง แล้วมันก็ยังเป็นลูกน้องคนโปรดของพ่ออีกด้วย เหมือนว่ามันเองก็จะรู้ตัวว่าพ่อฉันให้ท้ายมัน มันเลยปีกกล้าขาแข็งกับฉันขนาดนี้
ทุกครั้งที่ผมอยู่ใกล้คุณหนูผมต้องคอยนับหนึ่งถึงล้านตลอด เพื่อสงบสติอารมณ์ของตัวเอง ..ใจเย็นไอเจเคอีนี่มันก็แค่เด็กปากดีเท่านั้น
“ครับคุณหนู”
ยิ่งเห็นหน้ามันฉันก็ยิ่งหงุดหงิด ไม่รู้ว่ามันจะมายืนเฝ้าประกบฉันอยู่ทำไม วันนี้ทุกคนดูทำตัวแปลกๆ กันไปหมดทั้งแม่บ้าน ทั้งไอเจเคก็คอยประกบเฝ้าฉันอยู่ไม่ห่าง
“ไปไกลๆ ได้ไหมกูไม่อยากเห็นหน้ามึง” ฉันตะหวาดใส่มันเสร็จฉันก็เดินหนีหน้ามันไปนั่งอยู่ที่ริมสระว่ายน้ำเพื่อให้ใจเย็นลง แต่ไอเจเคมันก็ยังเดินตามตูดฉันไม่เลิก น่าลำคานจริงๆ
ติ๊ง! [เบอร์ปริศนา - รูปงานแต่งของคุณอิทธิพ่อของเธอและมิลาเมียใหม่]
ไม่รู้ว่ามือดีที่ไหนส่งรูปนี้มาให้ฉัน แถมยังใจดีส่งสถานที่จัดงานมาให้ฉันอีก ซึ่งภาพทั้งหมดที่ฉันได้รับจากเบอร์แปลก มันทำให้ฉันตาสว่างและเข้าใจที่วันนี้ฉันโดนไอเจเคมันคอยตามประกบอยู่แบบนี้
จู่ๆ คุณหนูขี้โมโหก็เดินเข้าไปหาคนที่เธอเกลียดขี้หน้า พรางมองหน้าเขาด้วยความแค้นใจ แววตาเอ่อล้นไปด้วยน้ำตา จนทำชายหนุ่มร่างสูงเริ่มใจคอไม่ดีที่เห็นท่าทางของเธอแบบนั้น
ตุบ! ตูม!!
เจเคถูกเท้าเล็กที่โมโหและโกรธแค้นสุดขีดถีบลงสระเต็มแรง ก่อนที่เธอจะรีบวิ่งออกไปหน้าบ้าน เพื่อไปจัดการพ่อของเธอ
ตอนนี้ผมรู้ได้ทันที ว่าเธอคงรู้เรื่องงานแต่งของนายแล้วแน่ๆ “เหี้ยเอ๊ย ใครอยู่ข้างนอกบ้าง จับคุณหนูไว้ที!!” ผมตะโกนเรียกหาลูกน้องก่อนจะรีบขึ้นจากสระไปตามจับเธอ
แต่พอผมวิ่งออกมาหน้าบ้านก็ไม่ทัน คุณหนูขับรถสวนออกไปพอดี “บรรลัยแล้วกู” ผมรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาไอ ‘วอม’ มือซ้ายของนาย และเพื่อนรักเพียงคนเดียวของผม ที่ตอนนี้อยู่คุ้มกันนายที่งานแต่ง “ไอวอมมึงรีบสแตนบายรอที่งานแต่งเลย คุณหนูหนีออกไปแล้ว”
@สถานที่จัดงานแต่ง
พอได้ยินสิ่งที่ไอเจเคบอกผมก็รีบส่งซิกบอกลูกน้องในงานให้ไปดักรอที่หน้าประตูทางเข้างานทันที “พวกมึงสองคนไปดักทางนู้น”
ตอนนี้เป็นช่วงเวลาสำคัญซึ่งผมกำลังจะสวมแหวนให้เธอแต่จู่ๆ ก็เห็นว่าบรรยากาศตอนนี้มันแปลกไป บอดี้การ์ดที่ยืนคุมอยู่ในงานก็พากันวิ่งวุ่นออกไปที่หน้าประตูทางเข้า ซึ่งผมก็ได้แต่ภวานาขอว่าอย่าให้เป็นอย่างที่ผมคิดเลย…
@หน้าโรงแรมที่จัดงาน
พอจอดรถหน้าโรงแรมได้ ฉันก็ไม่ลืมที่จะเอาไม้เบสบอลคู่ใจท้ายรถลงมาด้วย พ่อฉันรู้ดีที่สุดว่าฉันเล่นเบสบอลเก่งมาก แล้วก็ตีไม่เคยพลาดเลยด้วย
ตอนนี้ผมเห็นเป้าหมายที่ผมต้องจัดการแล้ว เธอเดินตรงเข้ามาหาผมกับพวกลูกน้องที่ยืนขวางอยู่หน้าประตูอย่างไม่เกรงกลัว ในมือเธอก็ยังถือไม้เบสบอลไว้แน่น แล้วดูเหมือนว่าเธอจะยอมใส่รองเท้าผ้าใบมาเพื่องานนี้โดยเฉพาะเลย
“คือ...คุณหนูครับ” วอมยังไม่ทันได้เอ่ยปากพูดจนจบประโยคก็โดนคุณหนูของเขา ขว้างไม้เบสบอลใส่แต่โชคดีที่เขาหลบทัน
ควับ!
“ถ้าพี่วอมเข้าข้างพ่อ ก็เข้ามาจับตัวหนูได้เลย” บอดี้การ์ดคนเดียวที่ฉันพูดดีด้วยและเขาก็ทำดีกับฉันมาตลอดคือพี่วอม ฉันไว้ใจเขาที่สุด แต่ว่าวันนี้เขาหักหลังฉัน
“ขอโทษนะครับคุณหนู” ผมเอ่ยปากขอโทษ ด้วยความรู้สึกผิดต่อเธอ แต่ผมก็ไม่สามารถขัดคำสั่งนายได้อยู่ดี สุดท้ายผมก็ต้องเอ่ยปากสั่งลูกน้อง “จับคุณหนูไว้”
“อ๊ายๆๆ!!” เธอกรีดร้องออกมาทั้งน้ำตาด้วยความโมโหสุดขีดก่อนจะฟาดไม้เบสบอลใส่ทุกคนที่วิ่งเข้าไปหยุดเธอไว้ เท้าเล็กสองข้างก็สลับถีบคนพวกนั้นออกห่าง
เสียงกรีดร้องนั้นทำให้คนในงานตกใจและพากันมองไปที่ประตูทางเข้ากันหมด แล้วผมก็รู้ได้ทันทีว่านั่นคือโบอา ลูกสาวของผมแน่นอน “เธอมาแล้วสินะ” เขารีบจบพิธีและเชิญแขกออกจากงานแต่ก็ไม่ทันลูกสาวของตนอยู่ดี เธอวิ่งเข้ามาใช้ไม้เบสบอลตีทำลายข้าวของตกแต่งในงานจนเละเทะไปหมด
“พาเธอไปหลบก่อน” ผมสั่งลูกน้องให้พาเมียใหม่ผมไปหลบให้ห่างเธอ ส่วนตัวเองก็ยืนรอลูกสาวเดินเข้ามาหา
เขายกมือขึ้นสั่งลูกน้องไม่ให้จับตัวเธอ และปล่อยให้เธอเดินเข้ามาระบายความโกรธลงที่ตน พ่อที่ทำผิด ปิดบังและมีความลับต่อลูกสาวอย่างเธอ
“ฮึกๆ งานแต่งทั้งทีทำไมพ่อถึงไม่ชวนหนูละคะ”
เธอยิ้มถามผมทั้งที่น้ำตาไหลอาบแก้มใสอยู่ แล้วนั่นมันก็ยิ่งทำให้ผมนั้นรู้สึกผิดต่อลูกมากยิ่งขึ้น “ยัยหนูพ่อขอโทษนะ”
เธอเดินมาหยุดอยู่ที่หน้าพ่อก่อนจะกรีดร้องโวยวายอีกครั้ง พร้อมกับใช้ไม้เบสบอลฟาดตีสิ่งของที่อยู่ใกล้คนเป็นพ่อเพื่อระบายอารมณ์โกรธ
หลังจากที่ผมเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็รีบขับรถตามมาที่งานเพื่อมาพาคุณหนูกลับบ้านทันที แล้วพอมาถึงงานก็เห็นว่าที่นี่เละไปหมดแล้ว แถมคุณหนูยังกำลังอาละวาดอยู่ต่อหน้านายอีกด้วย...
เจเคเดินพุ่งเข้าไปดึงไม้เบสบอลที่มือของเธอออกอย่างไม่เกรงกลัวก่อนจะแบกเธอขึ้นบ่าและหันไปโค้งหัวขอโทษนายที่ตนพลาดทำคุณหนูหลุดมาที่นี่
“ปล่อยกูไอขี้ข้า!!”
“มึงไปขับรถ” ผมออกคำสั่งกับลูกน้องให้มันไปขับรถเพราะว่าผมต้องนั่งจับคุณหนูอยู่เบาะหลัง ถ้าไม่ทำแบบนี้คุณหนูใจเด็ดของผม เธอได้โดดลงจากรถแน่ “หุบปากสักทีได้ไหมครับ!” เจเคพูดด้วยน้ำเสียงดุดันเพราะรู้สึกหมดความอดทนกับเด็กดื้ออย่างเธอ
“กูไม่หุบปากมึงจะทำไมกู!!” ฉันตะโกนใส่หน้าไอขี้ข้าทันทีเมื่อมันกล้ามาออกคำสั่งกับฉัน
ตอนนี้เธอทำคนใจร้อนฟิวขาดแล้ว... “ถ้าไม่ติดว่าเป็นลูกนาย คุณหนูคงโดนผมจับทำเมียไปแล้ว”
“ถ้ามึงกล้า ก็ทำสิ...” คนปากดีพูดตอบกลับอย่างไม่เกรงกลัว
--------------------------------------------------------------------------
[ติดตามตอนต่อไป] - [Follow the next episode]
[-กดใจ -เพิ่มเข้าชั้น -คอมเมนท์ให้กำลังใจ และฝากกดติดตามไรท์ด้วยนะครับ🙏]
ตอนแรกผมก็นึกสงสารเธออยู่หรอกนะ แต่เพราะเธอนิสัยเสียแบบนี้ไง เลยไม่มีใครอยากจะบอกเธอเกี่ยวกับเรื่องงานแต่งของนาย “ปากดีนักนะ...”
ท่าทางและคำพูดของไอเจเคเหมือนว่ามันก็จะโมโหที่โดนฉันเหวี่ยงใส่ไม่น้อย แต่มันก็ควรเจียมตัวว่าตัวเองคือใคร “แล้วมึงจะทำไม?”
เสียงด่าของคุณหนูมันชั่งยั่วอารมณ์โมโหผมได้ดีจริง “จอดรถ” ผมสั่งลูกน้องให้จอดรถเสียงเข้ม “ลงไป ยืนรอจนกว่ากูจะเรียกขึ้นรถ” พอสั่งลูกน้องเสร็จมันก็ลงจากรถตามคำสั่งของผมทันที ซึ่งตอนนี้คุณหนูก็ยังมีสีหน้าที่ไม่ได้เกรงกลัวอะไรเลย
เจเคใช้มือปลดเข็มขัดกางเกงของตัวเองออกอย่างรีบร้อนและควักแกนชายออกมาโชว์ความเป็นชายต่อหน้าโบอา อย่างไม่เขินอาย ซึ่งมันก็ทำให้เธอช็อคไม่น้อย
“มึงจะทำอะไรไอเจเค!” พอเธอเห็นเจเคควักแท่งอุบาทว์นั่นออกมาจากกางเกง มือน้อยก็รัวกำปั้นสองข้างทุบใส่อกแกร่งของเขาเต็มแรง
พอเห็นว่าคุณหนูสติแตกผมก็ยิ่งชอบใจ ผมใช้มือหนาหยุดมือเล็กของเธอไว้ ก่อนที่จะกดหน้าของเธอหมอบถูลงที่แกนชายของผมที่เริ่มขยายตัวใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ “เคยเห็นไหมครับ” ผมเอ่ยปากถามคุณหนูด้วยความสะใจก่อนจะกระตุกขำที่เห็นเธอดิ้นหนีเอาหน้าออก แล้วพอเห็นว่าเธอสู้แรงของผมไม่ได้เลยแม้แต่น้อย ผมก็เริ่มผ่อนแรงลงให้เธอนั้นได้ขึ้นมาพักหายใจ
“แฮ่กๆ มึงจะเล่นแบบนี้ใช่ไหมไอเจเค” ไอขี้ข้านี่มันรักพ่อฉันจะตายมันไม่กล้าทำอย่างที่มันพูดหรอก ก็แค่ปากดีไปอย่างนั้นแหละ
ฉันย้ายตัวขึ้นไปนั่งคร่อมตักมันทันที ก่อนจะใช้เนินอูมถูเข้ากับแกนชายทุเรศของมันเพื่อทำให้มันสติแตกบ้าง “เอาเลย เอากูสิ ถ้ามึงกล้า”
ผมกระตุกยิ้มให้กับความใจกล้าของคุณหนู เธอไม่เคยยอมแพ้ผมเลยจริงๆ แล้วผมก็ไม่คิดจะยอมแพ้เธอง่ายๆ เช่นกัน “บดอะไรแบบนั้นละครับคุณหนู ...มันต้องทำแบบนี้ครับ” ผมใช้มือสองข้างล็อคเอวบางของเธอไว้ก่อนจะกดเอวเธอลงต่ำเพื่อให้เป้ากลางตัวของเธอถูเข้ากับแกนชายของผมอย่างแนบสนิท
ไอเจเคมันทิ้งหัวพิงเบาะก่อนจะหรี่ตาพริ้มมองมาที่ฉันและยกยิ้มมุมปากขึ้นด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์
“ซี๊ดโอ๊ย แบบนี้สิครับคุณหนูถึงจะเสียวหน่อย” ตอนนี้เธอนิ่งไปแล้วท่าทางหน้าจะช็อคกับการกระทำของผมอยู่
“หึ…” ฉันกระตุกขำให้กับไอเจเคเพราะยังไงมันก็ไม่มีทางชนะฉันได้แน่ “เอาสิ ถ้ามึงทำกู พ่อได้ฆ่ามึงแน่ กูก็อยากเห็นเจ้าของหมาฆ่าหมาตัวเองเหมือนกัน…” ฉันถกเสื้อขึ้นก่อนจะถอดมันออก และดันตัวขึ้นปลดกระดุมกางเกงให้มันเห็น ก่อนจะลากผ่านขาเรียวลงไปกองที่พื้น ตอนนี้ฉันเหลือแค่บิกีนี่สองชิ้น ถ้ามันยังไม่ยอมแพ้ฉันก็จะถอดมันออกหมดทั้งตัวนี่แหละ
ดูเหมือนว่าเธอจะไม่ยอมแพ้ง่ายๆ และจะยิ่งเล่นแรงขึ้นเลื่อยๆ แล้วนี่ก็เป็นครั้งแรกที่ผมได้เห็นเนื้อในของเธอเต็มตาแบบนี้ เธอลากมือผมสองข้างไปบีบเค้นหน้าอกของตัวเองและขย่มบดผมอีกครั้ง ตอนนี้ผมแทบอยากจะลงโทษเธอใจจะขาด แต่มันก็ติดที่ว่าเธอเป็นลูกของนายนี่แหละ
ผมดันตัวเธอนอนลงกับเบาะก่อนจะย้ายขึ้นมาคร่อมตัวเธอไว้ สายตาของเธอก็ดูไม่ได้มีความเกรงกลัวต่อผมเลยสักนิด เธอจ้องตาเขียวใส่ผมไม่กระพริบ ผมใช้สายตามองลากไปทั่วเรือนร่างของเธอและก็อดกลืนน้ำลายเพราะความอยากไม่ได้
“..!” ฉันสะดุ้งทันที เมื่อรู้สึกว่ามันใช้บางสิ่งที่แข็งตัว จิ้มใส่หน้าทางเข้ารูรักของฉัน แต่โชคดีที่มีกางเกงในปิดกั้นทางเข้านั้นอยู่
“ซี๊ดอ้อห์” ผมแสดงสีหน้าและท่าทางเย้ายวนใจชวนให้คุณหนูโมโห ก่อนจะตัดสินใจถอยทับยอมแพ้ และดันตัวลุกขึ้นมาใส่กางเกง เพราะผมไม่ใจกล้าพอทำเรื่องแบบนั้นจริงๆ
พอเห็นว่าไอเจเคมันยอมแพ้ฉันก็โล่งใจ ตอนนี้ฉันสติหลุดไปแล้วเหมือนว่าขวัญกระเจิงหายไปด้วย แต่ก็อดที่จะด่าข่มมันไม่ได้ “หึ กูนึกว่าจะแน่ ไอควาย!”
ผมนั่งนิ่งปล่อยให้เธอด่าเพราะผมก็ปอดแหกที่จะทำเรื่องแบบนั้นกับเธอจริงๆ แต่ก็ไม่ใช่ว่าผมจะยอมให้เธอข่มได้ง่ายๆ หลอกนะความอดทนผมมันก็มีขีดจำกัดเหมือนกัน
@ตึกใหญ่
พอกลับมาถึงบ้านคุณหนูก็อาละวาด ปาข้าวของในบ้านไม่หยุดเหล้าไวน์ที่นายเก็บขวดสะสมไว้ก็ปาแตกเกลื่อนกลาดบ้านไปหมด เธอคงจะโกรธทั้งเรื่องที่พ่อแอบเธอไปแต่งงานกับเมียใหม่ แล้วก็เรื่องที่ผมทำกับเธอบนรถด้วย “เฝ้าคุณหนูไว้ด้วย…” ผมสั่งลูกน้องให้เฝ้าคุณหนูไว้ก่อนที่ตัวเองจะเดินออกมาโทรหานาย
“ฮาโหลครับนาย”
“ยัยหนูเป็นไงบ้าง” พอเห็นอาการที่เธอเป็นวันนี้แล้วผมก็อดเป็นห่วงเธอไม่ได้จริงๆ วันนี้ผมทำเรื่องที่ผิดต่อเธอเป็นอย่างมาก ลูกจะโกรธจะเกลียดผมก็ไม่ผิดหลอก
“เธออาละวาดอยู่ครับนาย” ผมบอกนายไปตามสถานการณ์จริงที่เกิดขึ้นในตอนนี้ แล้วจากที่ฟังดูน้ำเสียงของนายน่าจะเป็นห่วงคุณหนูอยู่ไม่น้อย “เดี๋ยวผมดูแลเธอให้ นายไม่ต้องห่วงนะครับ”
“เฮ้อ ฝากด้วยนะไอเจเค”
ตอนแรกผมกะว่าถ้าจบงานแต่งแล้วผมจะกลับไปกินข้าวเย็นกับลูกที่บ้านก่อนจะบินไปมาเก๊าในคืนวันนี้ แต่สุดท้ายทุกอย่างก็ผิดแผนไปหมด เมียผมก็ท้องอ่อนๆ อยู่ไม่อยากปล่อยให้เธอเดินทางไปกับลูกน้องตามลำพัง ผมก็เลยต้องบินไปพร้อมเธอคืนนี้เลย หวังว่าโบอาจะไม่โกรธเกลียดผมถึงขั้นไม่ให้อภัยผมเลยนะ
ฉันนั่งร้องไห้อยู่กลางบ้านรอบตัวก็เต็มไปด้วยเศษแก้ว ที่ฉันเป็นคนทำลายมัน “ฮึกๆ ฮือๆๆ”
“คุณหนูคะ” ตั้งแต่เลี้ยงคุณหนูมาก็ไม่เคยเห็นเธอเป็นแบบนี้เลย เธอคงจะเสียใจมากนั่นแหละ
“ออกไปป้าอย่ามายุ่งกับหนู” ตอนนี้ฉันไม่อยากเจอหน้าใครไม่อยากเห็นใครทั้งนั้น ฉันอยากทุบอยากทำลายข้าวของในบ้านนี่ให้พังให้หมด ฉันอยากทำให้พ่อโกรธเกลียดฉันแบบที่ฉันกำลังรู้สึกกับเขาอยู่ในตอนนี้
“คุณหนูครับ…”
เสียงของคนที่เอ่ยปากสั่งให้ลูกน้องจับฉันที่งานแต่งดังขึ้นจากทางด้านข้างของฉัน ฉันแทบไม่อยากจะเรียกเขาว่าพี่แล้วด้วยซ้ำ “ฮึก..”
ผมเดินเข้าไปหาคุณหนูที่นั่งอยู่ที่พื้นกลางบ้านรอบตัวเธอมีแต่เศษแก้วแตกกระจายเกลื่อนเต็มไปหมด “คุณหนู”
“ออกไป” ฉันไม่อยากแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยซ้ำ คนที่ฉันไว้ใจที่สุดคนเดียวในบ้านกลับหักหลังฉัน จริงๆ ฉันก็น่าจะรู้ตั้งแต่แรกว่าเขาไม่มีทางซื่อสัตย์กับฉันมากกว่าคุณพ่ออยู่แล้ว เพราะเขาก็เป็นลูกน้องคนสนิทของพ่อเหมือนกับไอเจเค
ใจจริงผมอยากเป็นคนที่อยู่ดูแลคุณหนูที่นี่แทนไอเจเคด้วยซ้ำ แต่ผมกลับต้องบินตามไปดูแลนายที่มาเก๊า งานของผมคือติดตามปกป้องนายตลอดส่วนไอเจเคจะคอยจัดการงานยากๆ ให้กับนาย เช่นการดูแลคุณหนู ซึ่งพอเห็นคุณหนูเป็นแบบนี้แล้วผมไม่อยากทิ้งเธอไปเลย “ผมขอโทษครับคุณหนู”
ตุบ! ปุก! ตุบ! ปุก!
เธอรัวกำปั้นใส่เขาอยู่หลายต่อหลายครั้ง ซึ่งวอมก็นั่งนิ่งไม่ตอบโต้อะไรเธอกลับปล่อยให้เธอระบายความโกรธอยู่แบบนั้น “ฮือๆๆๆ” แล้วมือเล็กของเธอก็เริ่มอ่อนแรงลง ดูเหมือนว่าเธอจะอาละวาดจนเหนื่อยล้าไปหมด
ผมยืนกอดอกมองไอวอมที่กำลังนั่งโอ๋คุณหนูของมันอยู่ที่พื้น ไม่รู้มันจะตามใจอะไรกันนัก เพราะแบบนี้ไงคุณหนูของมันถึงได้เกลียดที่ผมไม่ยอมเชื่องแบบไอวอม “เหอะ…”
ผมมองไปทั่วตัวของเธอแล้วก็เห็นว่าตามตัวเธอนั้นมีรอยเศษแก้วบาดเต็มไปหมด “เจ็บไหมครับ?”
คนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นมองคนใจร้าย ที่ร่วมมือกับพ่อของเธอทำลายความรู้สึกของเธอในวันนี้ ก่อนจะปล่อยโฮออกมาและซบหน้าลงที่อกแกร่งของเขาด้วยความเสียใจ และผิดหวังในเวลาเดียวกัน
พอเห็นว่าคุณหนูเหมือนจะใจอ่อนยอมลงให้ผม ผมก็อุ้มช้อนตัวเธอขึ้นทันทีก่อนจะพาเธอขึ้นไปส่งที่ห้องนอน
“กูล่ะอยากไปกับนายแทนมึงจริงๆ แล้วให้มึงอยู่โอ๋คุณหนูของมึง…”
ผมพูดเสียดายขึ้นเมื่อเพื่อนรักของผมต้องแยกจากคุณหนูของมันไปอยู่ไกลถึงต่างแดน แทนที่จะเป็นผม คนที่ไม่เคยถูกกันกับเธอ…
--------------------------------------------------------------------------
[ติดตามตอนต่อไป] - [Follow the next episode]
[-กดใจ -เพิ่มเข้าชั้น -คอมเมนท์ให้กำลังใจ และฝากกดติดตามไรท์ด้วยนะครับ🙏]
ผมอุ้มคุณหนูขึ้นมาบนห้องและพาเธอเข้ามาในห้องน้ำ เพื่อจัดการทำความสะอาดเศษแก้วบนตัวเธอ ผมค่อยๆ วางเธอลงนั่งที่ขอบอ่างจากุชชี่ก่อนที่จะเดินออกจากห้องน้ำเพื่อไปหยิบผ้าขนหนูผืนเล็กมาชุบน้ำเช็ดตัวให้เธอ เพราะเหมือนว่าเวลานี้ เธฮจะต้องการใครสักคนอยู่เคียงข้าง และช่วยรักษาแผลบนร่างกาย รวมถึงแผลในใจให้กับเธอ
“ฮึกๆๆ” ตอนนี้ฉันไม่รู้สึกเจ็บเลยสักนิด บาดแผลที่อยู่บนร่างกายของฉันยังไม่เจ็บเท่าบาดแผลที่พ่อทำกับฉันในวันนี้เลย
พอเดินกลับเข้ามาคุณหนูก็ยังนั่งสะอึกสะอื้น ไม่พูดไม่จานั่งเหม่อลอยอยู่เหมือนเดิม ผมใช้ผ้าผืนเล็กชุบน้ำอุ่นก่อนจะบิดหมาดๆ แล้วเอามาเช็ดตัวให้เธออย่างระวังมือ เพราะไม่อยากทำให้เธอเจ็บไปมากกว่าที่เป็น
เขาเดินมานั่งลงที่ด้านหน้าของคนตัวเล็ก ก่อนจะดึงมือของเธอไปกุมไว้ และค่อยๆ ใช้ผ้าผืนเล็กเช็ดลงที่แขนของเธอเบาๆ “เจ็บไหมครับ?”
คุณหนูไม่ยอมพูดตอบอะไรกลับผมเลย แต่ผมก็ยังคงทำหน้าที่เช็ดตัวให้เธอต่อผิวขาวเนียนของเธอเป็นรอยเต็มไปหมด ส่วนเท้าของเธอก็มีเศษแก้วตำเท้าอยู่ ผมยกเท้าของคุณหนูขึ้นวางบนหน้าขาของผมก่อนที่จะค่อยๆ ลูบเช็ดขาเธอเบาๆ ส่วนเธอก็ยังคงนั่งเหม่อไม่แม้แต่จะมองหน้าผมด้วยซ้ำ
“พรุ่งนี้...ผมต้องบินตามไปดูแลนายที่มาเก๊า คุณหนูอยู่ที่นี่ดูแลตัวเองนะครับ” จริงๆ ที่ผมกลับมาบ้านก็ตั้งใจว่าจะมาลาคุณหนูนี่แหละ เพราะผมคงจะไม่ได้เจอกับเธอไปอีกหลายเดือนเลย ผมเองก็อดห่วงเธอไม่ได้ถ้าผมไม่อยู่ไอเจเคมันก็ดูแลปกป้องคุณหนูได้แน่นอน แต่ว่ามันคงจะไม่ยอมตามใจเธอเหมือนผมแน่
“ทำกับหนูแบบนี้ยังมีหน้าจะทิ้งหนูไปอีกเหรอ ฮึกๆ” เขาใจร้ายไม่ต่างจากพ่อของฉันเลยสักนิด ทุกคนที่ฉันรักกำลังจะทิ้งฉันไปกันหมด
“ผมขอโทษนะครับ”
“ฮึกๆ ไม่ไปได้ไหม ฮือๆ”
เสียงร้องไห้ของเธอมันทำให้ผมต้องเงยหน้าขึ้นไปมองสีหน้าของเธอในตอนนี้ทันที ซึ่งภาพนั่นมันทำให้ผมปวดใจอย่างมาก เพราะผมไม่อาจจะทำตามที่เธอขอได้ ผมไม่สามารถเลือกหรือตัดสินใจเองได้เลยว่าจะไปหรือไม่ไป ผมต้องฟังคำสั่งของนายแล้วมีหน้าที่ทำตามคำสั่งเท่านั้น
“พี่วอม ฮือไม่ไปได้ไหม”
“…เดี๋ยวผมเติมน้ำในอ่างให้แล้วคุณหนูแช่น้ำดีกว่านะครับ” เขาพยามเปลี่ยนเรื่องพูด เพราะไม่สามารถตอบรับคำขอของเธอได้
“พ่อทิ้งหนูไปแล้วพี่วอมก็ยังจะทิ้งหนูไปอีก ฮึกๆ” ตั้งแต่ที่แม่จากไปพ่อก็ไม่ค่อยสนใจฉันมีแต่พี่วอมนี่แหละที่คอยตามใจฉันตลอด เขาเป็นพี่ชายที่ดีมากเลย แม้ฉันจะดื้อหรือพูดจาไม่น่ารักเขาก็ไม่เคยตะคอกหรือดุฉันสักครั้ง แต่ว่าตอนนี้ฉันกำลังจะโดนเขาทิ้งแล้ว
ผมเปิดน้ำในอ่างทิ้งไว้ แล้วรอให้มันเต็มพอที่คุณหนูจะลงไปแช่ในนั้นได้ “เดี๋ยวผมไปเอาชุดนอนมาให้เปลี่ยนนะครับ”
ผมทิ้งเธอไว้ในห้องน้ำก่อนที่จะเดินเข้ามาในห้องเสื้อผ้าของเธอที่อยู่ติดกันกับห้องน้ำ เพื่อเอาชุดนอนกับชุดชั้นในให้เธอเปลี่ยน คุณหนูไว้ใจให้ผมหยิบของในห้องนี่ได้ทุกชิ้นแม้กระทั่งเสื้อในเกงในเธอก็ไม่เคยอายที่จะใช้ให้ผมหยิบให้
“นี่... เอ่อ” พอผมเดินกลับเข้ามาในห้องน้ำก็เห็นว่าเธอถอดเสื้ออกไปแล้วและก็กำลังยืนถอดกางเกงอยู่ ซึ่งพอเห็นแบบนั้นผมก็หันหลังให้เธอทันทีเพราะกลัวว่าเธอจะอาย “ชะ ชุดครับ” ผมยื่นชุดไปด้านหลังโดยที่ไม่ได้หันไปมองและพอรู้สึกว่าเธอดึงมันไปจากมือผมก็เดินออกจากห้องน้ำทันที
“รอหนูอยู่หน้าห้องน้ำนะ ห้ามไปไหน”
“ครับคุณหนู”
พอพี่วอมดันปิดประตูฉันก็ถอดชุดชั้นในและลงไปแช่น้ำเพื่อทำให้ตัวเองรู้สึกผ่อนคลาย สิ่งที่ฉันเจอในวันนี้มันทำให้จิตใจของฉันยิ่งแย่ลงไปอีก จากที่เคยมีแม่ก็ไม่มีจากที่เคยมีพ่อก็ไม่มี จากที่เคยมีคนจงรักภักดีก็ไม่มี
ผมยืนรออยู่หน้าห้องน้ำตามที่คุณหนูสั่งไม่ห่าง เพราะกลัวว่าถ้าผมเดินห่างไปไกลกว่านี้เธอจะเรียกหาแล้วไม่ได้ยิน
ผมเดินขึ้นมาหาไอวอมที่บนชั้นสองห้องของคุณหนูเพราะเห็นว่ามันหายขึ้นมานานแล้ว ซึ่งพอเดินเข้ามาด้านในห้อง ก็เห็นว่ามันมายืนเฝ้าคุณหนูอาบน้ำอีกแล้ว
พอเห็นว่าไอเจเคมันเดินเข้ามาผมก็รีบห้ามเสียงมันไว้ทันที “ชู่..” เพราะกลัวว่าถ้าเกิดคุณหนูได้ยินเสียงว่ามันขึ้นมาบนห้องจะเกิดอาละวาดขึ้นมาอีก
ผมเห็นว่าไอวอมมันยังติดธุระอยู่กับคุณหนูของมัน ผมก็เลยสงซิกบอกมันว่าจะลงไปรอข้างล่าง แล้วมันก็พยักหน้าตอบกลับ
“พี่วอม” ฉันตะโกนเรียกพี่วอมเพราะเห็นว่าเขาเงียบหายไป และเหมือนว่าเขาจะลืมหยิบบางอย่างมาให้
“ครับคุณหนู?”
“เอามาให้แต่เสื้อผ้าเหรอ แล้วผ้าคุณหนูเช็ดตัวล่ะ” ฉันไม่มีอะไรเช็ดตัวเลยไม่อยากลุกออกไปตรงโซนแห้งทั้งแบบนี้ กลัวว่าจะพลานเปียกไปหมดทั้งห้องน้ำ เพราะฉันไม่ชอบอะไรที่เฉอะแฉะ
“อ๋อ แป๊ปนึงนะครับคุณหนู” ผมเดินเข้าไปหยิบผ้าขนหนูผืนใหญ่มาให้เธอเช็ดตัวทันที ดูเหมือนว่าผมจะวางลืมไว้ตอนหยิบชุดออกจากตู้เสื้อผ้า
“เอาเข้ามาให้ด้วยนะ” ฉันตะโกนบอกเขาอีกรอบ และเขาก็เงียบหายไปสักพักก่อนจะเปิดประตูเข้ามาพร้อมกับผ้าขนหนูผืนใหญ่
“นี่ครับ” ผมหันมองไปทางอื่นก่อนจะยื่นผ้าให้คุณหนู เพราะว่าน้ำในอ่างนั้นใสจนไม่สามารถบดบังเรือนร่างของคุณหนูที่แช่อยู่ในอ่างได้
“กางผ้าให้หน่อย” ผมรีบสบัดผ้าและกางมันออกตามที่คุณหนูสั่ง
ฉันลุกยืนขึ้นจากอ่างก่อนจะเดินตรงเข้าไปที่ผ้าขนหนูที่กางอยู่และยืนให้พี่วอมม้วนผ้าคลุมตัวฉัน
พอได้ยินเสียงว่าคุณหนูขึ้นมาจากน้ำและเดินมาหยุดอยู่ที่ด้านหน้าของผมแล้ว ผมก็จับผ้าม้วนคุมตัวเธอไว้เหมือนเด็กน้อย ผมหันหน้ากลับมามองหน้าเธอทันทีเมื่อมั่นใจว่าตอนนี้เธอไม่ได้โป๊อยู่ “ผมไปรอข้างนอกนะครับ”
“เดี๋ยว...” เสียงแข็งของเธอเรียกผมให้หยุดขาไม่กล้าก้าวเดินออกจากห้องน้ำไป เพราะกลัวว่าเธอจะโกรธ
“ครับ?”
“จะไปแล้วเหรอ?”
“ครับ ผมแค่มาลาคุณหนูเฉยๆ” พรุ่งนี้ผมบินไฟล์ทตอนเช้าเลยกะว่าจะกลับบ้านไปจัดการธุระที่ค้างอยู่ให้เสร็จเพราะหากไปอยู่นู่นแล้วจะได้ไม่ต้องมีห่วง ที่จะห่วงก็มีแค่คุณหนูนี่แหละ
“อย่าเพิ่งไป” ดูเหมือนว่าพ่อจะพาพี่วอมไปอยู่นู่นด้วยแล้วทิ้งให้ไอเจเคมันอยู่ดูแลฉัน ไม่เอาไม่มีทางให้ไปหลอก ''เช็ดตัวให้หน่อย''
“เอ่อ...” คุณหนูค่อยๆ เขยิบเดินเข้ามาใกล้และหยุดอยู่ตรงหน้าผมพร้อมกับเงยหน้าขึ้นมองจ้องมาที่ผม
“บอกว่าเช็ดตัวให้หน่อย” ฉันจะดึงเวลาให้จนถึงพรุ่งนี้เลย พ่อจะเอาพี่วอมไปจากฉันหรอฉันไม่ยอมให้ไปหลอก เอาไอขี้ข้าไปนู่น
“คือ...” ผมคิดว่าคุณหนูทำแบบนี้เพื่อต้องการจะถ่วงเวลาไม่ให้ผมไป แต่ถึงเธอจะทำแบบนี้ผมก็ต้องไปอยู่ดี “…ครับ”
ผมค่อยๆ ดึงผ้าขนหนูออกอย่างระมัดระวังเพื่อไม่ให้มันเปิดเห็นของลับของคุณหนู ตอนนี้เธอไม่รู้หรอกว่าการที่เธอทำแบบนี้มันทำให้ผมใจสั่นมากแค่ไหน พอผมกางผ้าออกเธอก็เดินถอยหลังหนีจนผมต้องยกผ้าขึ้นมากางปิดสายตาของตัวเองไว้
“เดินมานี่” ตอนนี้ฉันคิดอะไรสนุกๆ ออกแล้วล่ะ ถ้าให้เช็ดตัวให้เสร็จแล้วพี่วอมก็ต้องไปอยู่ดี งั้นจับลงน้ำเลยแล้วกัน ถ่วงเวลาได้นานดี
“เดินหนีทำไมล่ะครับคุณหนู” ผมเดินเข้าไปใกล้ก่อนจะเอาผ้าห่อตัวเธอไว้อีกครั้ง
ฉันขยับเอาแขนออกจากผ้าขนหนูก่อนจะสบัดผ้านุ่งกระโจมอกใหม่ ดูเหมือนว่าพี่วอมจะอายฉันทั้งที่ฉันต้องเป็นฝ่ายอายเขามากกว่า “เล่นน้ำกันค่ะ” พอพูดจบฉันก็ดึงพี่วอมลงอ่างอาบน้ำทันที
ตูม!!
“คุณหนูครับ” จู่ๆ คุณหนูก็ดึงผมลงมาในอ่างแถมเธอก็ยังเดินตามลงมานั่งตรงกลางระหว่างขาของผม และเหมือนว่าเธอกำลังจะดึงผ้าขนหนูนั่นออก
“ยะ อย่านะครับคุณหนู” เขารีบดันตัวขึ้นและกอดคนตัวเล็กไว้ เพราะคิดว่าเธอกำลังจะถอดผ้าที่คุมร่างอยู่ออก เพื่อต้องการใช้สิ่งนั้น หยุดเขาไว้ ไม่ให้ทิ้งเธอไป
ผมหัวใจจะวายอยู่แล้ว เลิกทำแบบนี้สักทีเถอะครับ…
--------------------------------------------------------------------------
[ติดตามตอนต่อไป] - [Follow the next episode]
[-กดใจ -เพิ่มเข้าชั้น -คอมเมนท์ให้กำลังใจ และฝากกดติดตามไรท์ด้วยนะครับ🙏]
