มาร์โกลืมตา สิ่งแรกที่เขาเห็นคือเงินที่วางอยู่บนหมอน หรือเขาจะตาฝาด ชายหนุ่มลุกขึ้นมองรอบห้องก็พบว่าหญิงสาวไม่อยู่แล้ว แถมยังมีเงินวางไว้ด้วย
นี่มันเรื่องบ้าอะไร ปกติต้องเป็นเขาที่มอบเงินให้พวกเธอมากกว่า ในห้องไม่มีแม้แต่เงาของเธอจึงกดมือถือถามถึงคนที่นำหญิงสาวมาให้
“พอจะรู้ที่อยู่ผู้หญิงที่จัดมาให้เมื่อคืนไหม”
ปลายสายทำหน้าแปลกใจ “คุณมาร์โกครับ เมื่อคืนผมแจ้งคน ของคุณไปแล้วว่าผู้หญิงที่จัดหาให้เกิดอุบัติเหตุจึงไปไม่ได้ ไม่ทราบว่าคุณหมายถึงผู้หญิงคนไหน?”
“แอนนา เธอชื่อแอนนา” เขาพยายามนึกชื่อที่เธอบอก
แต่ปลายสายก็ปฏิเสธอีกรอบว่าไม่มีผู้หญิงชื่อนี้ในสังกัด มาร์โกหัวเสียแต่เช้า เรียกคนของเขามาสอบถามจึงได้ความว่า พวกบอดี้การ์ดด้านหน้าคิดว่าคนจัดหาส่งมาให้ ไม่สอบถามต่อก็ส่งเข้ามาเลย
และทุกอย่างก็เป็นไปอย่างที่เขารู้ เธอที่ชื่อแอนนาไม่ใช่ผู้หญิงบริการ ส่วนเขากลายเป็นผู้ชายบริการของเธอแทนจากเงินที่วางอยู่
มาร์โกหัวเสียยิ่งกว่าเดิมเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ทั้งหมด ความรู้สึกแปลกประหลาดที่ได้ครอบครองเธอเป็นครั้งแรกนั้นทำให้เขาวุ่นวายใจ และที่สำคัญกว่านั้นคือ เขาไม่รู้จะตามหาเธอได้ที่ไหน
“ส่งคนไปสืบว่าเธอเป็นใคร อยู่ที่ไหน” ลูคัสเห็นคนหัวเสียก็รีบรับคำ ก่อนบอดี้การ์ดหน้าห้องจะถูกตำหนิที่ปล่อยให้คนไม่รู้หัวนอน ปลายเท้าเข้ามาในห้อง
ปากตำหนิ แต่ในใจก็รู้สึกดีที่เมื่อคืนเป็นเธอ ใครจะคิดว่าเธอเหมือนเงาที่หาไม่เจอ ไม่รู้ว่าเป็นใคร อยู่ที่ไหน หรือมาได้ยังไง
มาร์โกหัวเสียเรื่องแอนนาอยู่หนึ่งสัปดาห์ก่อนจะปล่อยให้ทุกอย่างหายไปเมื่อต้องมาวุ่นวายกับเรื่องอื่นแทน เช่นเดียวกับแอนนาที่ยังรู้สึกผิดกับคืนนั้นจึงเงียบหายและทำตัวว่าง่ายอยู่บ้านเป็นเดือนเช่นกัน
เสียงมือถือดังขึ้น แอนนามองชื่อบนหน้าจอ เมื่อเห็นว่าเป็นซาร่าจึงยอมรับโทรศัพท์ “เพื่อนตายยัง?”
“ยังไม่ตายและสบายดี”
“อืม ยูไม่ตายแต่ไอจะตายแทน รู้ไหมคาร์โลมาหาไอทุกวัน พยายามหาที่อยู่ยูให้ได้ ไอว่ายูออกมาเคลียร์ให้รู้เรื่องจะดีกว่า”
“โน ยังไงก็ไม่ไป ฉันบอกเลิกไปแล้วก็ควรจบได้แล้ว”
เสียงซาร่าหัวเราะดังกว่าเดิม “ยูคิดว่าคนอย่างคาร์โลจะยอมจบง่าย ๆ เหรอ ไม่มีทาง ยิ่งมันยังไม่ได้นอนกับยูด้วย คงนึกอยากเอาคืนอยู่ ยังไงช่วงนี้ก็ระวังตัวแล้วกัน”
คนบ้าอะไร ยิ่งได้รู้ตัวตนเธอก็ยิ่งขยะแขยง “ไม่เป็นไรหรอก อีกสองสัปดาห์ฉันก็ย้ายกลับเมืองไทยแล้ว”
“หา! ยูจะกลับเมืองไทย”
“ใช่ พอดีคุณตาฉันไม่สบาย แม่เลยจะกลับไปเยี่ยมและดูแลท่านอีกหลายเดือน ฉันเลยคิดว่าจะกลับไปด้วยเลย” หนีความวุ่นวายและเรื่องที่ตัวเองทำเอาไว้ คงพอจะทำให้ลืมหนุ่มอิตาลีสุดร้อนแรงในคืนนั้นได้
เอาจริง ๆ ตั้งแต่เธอกับเขาทำเรื่องอย่างว่ากันในคืนนั้น เธอก็ฝันถึงเขาทุกคืน อยากได้ความร้อนแรงและสัมผัสที่เขามอบให้อีก หรือจะลองนัดอีกสักครั้งก่อนกลับเมืองไทยดี?
“แอนฟังอยู่ไหม” เสียงปลายสายทำให้เธอหลุดจากความคิดถึงแล้วพยายามห้ามใจ ในเมื่อตัดใจจะกลับเมืองไทยแล้วก็ควรหยุดแค่นี้
“ฟังอยู่ ว่าไง”
“คืนนี้วันเกิดโทมัส ออกมาเจอกันหน่อย” โทมัสก็คือแฟน คนล่าสุดของซาร่า ไม่ได้ออกท่องราตรีนานแล้วเธอจึงตอบรับไปอย่างง่ายดาย คิดเสียว่าเปลี่ยนบรรยากาศแล้วกัน
สถานที่นัดหมายคือผับเดิมที่เธอมาดื่มและเห็นแฟนหนุ่มกำลังคลอเคลียกับผู้หญิงคนอื่นนั่นแหละ แอนนามองไปยังชั้นสองของผับ จึงเลือกที่จะขึ้นไปด้านบนแทนด้านล่างที่วุ่นวายกว่าวันปกติ
อาจเพราะเป็นคืนวันเสาร์คนเลยเยอะจนแทบจะขี่คอกันได้ หญิงสาวขึ้นไปก็เจอเป้าหมายจึงโบกมือแล้วนั่งลงสั่งเครื่องดื่ม
ซาร่าวางแก้วให้เพื่อนรักก่อนจะกระซิบข้างหู “ไอขอโทษ”
กว่าแอนนาจะเข้าใจว่าเพื่อนรักขอโทษเรื่องอะไรก็เมื่อหันไปเห็นแฟนเก่ากำลังเดินมาหา เธอลุกขึ้นแต่ก็โดนซาร่าฉุดมือไว้
“ไอว่าเคลียร์กันให้จบก่อนกลับเมืองไทยไม่ดีหรือไง อย่าให้คาร์โลเที่ยวอาละวาดคนอื่นแบบนี้ไม่ดีแน่”
แอนนามองแฟนหนุ่มอย่างหงุดหงิดใจ ในสมองก็พยายามคิดว่าทำยังไงถึงจะสลัดเขาหลุดได้
“แอน ไออยากคุยกับยูเป็นการส่วนตัว”
“เรื่องของเรามันจบแล้วและไม่มีอะไรต้องคุยกันอีก”
“แต่ไอไม่จบและไอก็ไม่เลิก”
แอนนารำคาญเขาอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน เธอคบไปได้ยังไง เป็นปีโดยที่ไม่รู้ว่าเขาเป็นผู้ชายที่ไม่ควรคบหา มาถึงตอนนี้เธอแทบสลัดเขาไม่หลุดแถมไม่รู้จะพูดยังไง เพราะไม่ว่าจะหยาบคายหรือพูดดีแค่ไหน อีกฝ่ายก็ยังยืนยันคำเดิมว่า ‘ไม่เลิก’
ทำไมเป็นผู้ชายน่ารำคาญแบบนี้ แอนนาถอนใจมองหาตัวช่วย อาจเพราะสวรรค์เป็นใจหรืออะไรก็ช่างเมื่อเธอเห็นหนุ่มในคืนนั้น
รู้สึกว่าดวงพวกเราจะสมพงศ์กันเหลือเกิน ในเมื่อเจอเป้าหมาย มีหรือที่เธอจะอยู่เฉย แอนนารีบลุกขึ้น คนที่เพิ่งขึ้นมาเห็นหญิงสาวก็รู้สึกแปลกใจ สั่งให้คนของตนถอยหลังหลีกทางยามเธอก้าวเท้ามาหา
เธอกอดเขาไว้แน่นแล้วกระซิบข้างหู
“ช่วยฉันหน่อยแล้วฉันจะให้เงินตอบแทน”
คำว่าเงินพอจะทำให้เจ้าพ่อคิ้วกระตุก จากนั้นก็โดนเธอควงแขนพาไปที่โต๊ะ มีคนจำนวนมากนั่งอยู่ หญิงสาวกระซิบข้างหู “คุณชื่ออะไร”
เขากำลังจะตอบ คนที่นั่งอยู่กลับเป็นฝ่ายลุกขึ้น “คุณมาร์โก” เสียงนั้นทำให้แอนนาหันมอง เป็นแฟนของซาร่า โทมัสยกมือทักทายแล้วรีบพูด
“เป็นเกียรติมากที่ได้เจอคุณมาร์โก”
เขาเป็นคนดังหรือว่ายังไง ในใจพลันอุทาน ‘หรือว่า...’ แล้วหันมองมาร์โก แล้วโทมัสก็ช่วยไขข้อสงสัย “คุณมาร์โกก็คือเจ้าของผับที่พวกเรานั่งอยู่ตอนนี้ไง”
เจ้าของผับ! แอนนารู้สึกตงิดใจชอบกล กำลังจะถามพ่อหนุ่มอิตาลีก็คว้ามือเธอไปจับ
“แอน ไปคุยกันข้างในก่อนไหม?”
เธอเห็นด้วยอย่างแรงว่าพวกเราควรพูดคุยทำความเข้าใจกับเรื่องทั้งหมดก่อน เธอจะเดินตามเขาไปแต่กลับถูกคาร์โลขวางทางไว้
“ปล่อยเธอ”
เสียงนั้นทำให้บอดี้การ์ดรอบด้านของมาร์โกหันมามองอย่างระแวดระวัง เตรียมพร้อมจะปกป้องคนเป็นนาย แต่มาร์โกส่งสายตาห้ามเสียก่อน
“ไม่ทราบว่าคุณเป็นใคร?”
“ผมต้องถามมากกว่าว่าคุณเป็นใคร ในเมื่อคนที่คุณควงอยู่เป็นแฟนผม”
มาร์โกหันมาหาแอนนาแล้วถามย้ำ “เขาเป็นแฟนคุณ?” สีหน้าและน้ำเสียงไม่ค่อยพอใจกับสิ่งที่ได้ยิน ขบกรามเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว
คนถูกถามรีบส่ายหน้า “เมื่อก่อนใช่ แต่ตอนนี้ไม่ใช่”
มาร์โกหันกลับมาทางคนขวาง “คุณได้ยินที่เธอพูดแล้ว กรุณาหลีกทางด้วย”
“กูไม่หลีก” เมื่อหมดหนทางเขาก็ใช้คำหยาบ แต่ประโยคเดียวของเขาคำเดียวทำเอาเสียงดนตรีในผับหยุดลง ทุกสิ่งรอบด้านนิ่งสนิท เมื่อคนพูดหันมองรอบด้านจึงเห็นว่ามีคนยกปืนจ่อล้อมตัวเขาอยู่!!
“คราวนี้หลีกได้หรือยัง” คนที่จะไม่ยอมก็หุบปากฉับเมื่อคนถือปืนปลดล็อกเตรียมพร้อม เขาก้าวเท้าไปได้สองก้าวก็หันมามองหน้าแอนนาที่ตอนนี้กำลังช็อก ไม่ใช่ว่าเขาคือหนุ่มบริการ กลายเป็นเจ้าของผับว่างงแล้ว ยังเป็นมาเฟียอีก!! ตายแน่แอนนา เธอได้ถูกยิงตายแน่ที่กล้าขึ้นเตียงเขา!!
มาร์โกไม่รู้จะสงสารหรือขำหญิงสาวที่เหมือนจะสติหลุดดีจึงก้มลงจูบเธอต่อหน้าแฟนเก่า ส่วนหนึ่งก็เพื่อสั่งสอนอีกฝ่าย
คาร์โลคิดจะเข้ามาดึงแอนนาออก แต่ก็โดนคนของเขากันไว้
มาเฟียร้ายยอมปล่อยจูบแล้วปรายตามองแฟนเก่าช่างตื๊อ
“ผู้หญิงคนนี้เป็นของมาร์โก ใครก็ห้ามมายุ่งอีกเด็ดขาด”
เขาประกาศให้รับรู้ทั่วกัน แต่ถามว่าผู้หญิงของเขาตอนนี้มีสีหน้ายังไง ถามได้! เธอยังช็อกไม่หาย ปล่อยให้เขาจับจูงเข้าไปในห้องจนเหตุการณ์สงบแล้วเธอก็ยังไม่รู้ตัวเหมือนเดิม!
พระเจ้า นี่มันเรื่องบ้าอะไร! เธอกลายเป็นผู้หญิงของมาเฟียได้ยังไง เรื่องชักจะวุ่นวายเกินไปแล้ว เธอตามไม่ทันจริง ๆ...
ตั้งสติไว้ยัยแอน เธอต้องตั้งสติ
ตั้งสติบ้าอะไร เขาก็ประกาศอยู่ว่าเธอเป็นของเขา
ไม่ ๆ ไม่ใช่ พวกเราแค่นอนด้วยกันคืนเดียว ยังไงก็แค่เรื่องเข้าใจผิด ยังไงเขาก็คงคิดจะขู่เล่น ๆ
โธ่เอ๊ยยัยโง่ เขาประกาศขนาดนั้น ลองไปสิเธอได้ถูกผูกติดกับเตียงแน่ ชาตินี้อย่าหวังจะไปไหนได้เลย เธอลืมไปแล้วหรือไงว่าคนนั้นคือมาเฟียมาร์โก มาเฟียที่มีอิทธิพลสุดในเมืองนี้!
เธอจะบ้าตายเพราะเถียงกับตัวเองนี่แหละ แถมยังต้องมานั่งเสียใจที่มาเจอคนที่น่ากลัวที่สุดในเมือง
พระเจ้าแกล้งเธอเกินไปแล้ว แบบนี้เธอจะทำยังไงดี!!
ในห้องบุหนาจนเสียงด้านนอกเล็ดลอดเข้ามาไม่ได้ บวกกับความเย็นของแอร์ที่หนาวไปถึงขั้วโลกเหนือทำให้เธอยิ่งหวาดกลัว
เจ้าของผับนั่งมองเหมือนรอคอยให้เธอพูดก่อน แต่เธอจะพูดยังไง เริ่มยังไงดี
“ฉันขอโทษเรื่องคืนนั้น”
เธอพิจารณาอีกฝ่ายว่ารู้สึกยังไง แต่ก็พบสีหน้าไม่ค่อยพอใจที่เธอพูดแบบนั้น เอาไงต่อดี คนตรงหน้าไม่พูดอะไรกลับมาเธอจึงสารภาพ ความในใจออกไปให้หมด
“ถือเสียว่าเรื่องคืนนั้นไม่เคยเกิดขึ้น และเป็นความเข้าใจผิด”
“เข้าใจผิด?” คนที่นิ่งเงียบมานานทวนคำแล้วโน้มตัวเข้าหาทำให้แอนนาต้องเอนตัวลงนอนโดยไม่รู้ตัว
“ความเข้าใจผิดนั่นรวมถึงการที่พวกเรามีความสุขด้วยกัน คุณกับผมต่างส่งเสียงร้องครวญครางและความเสียวซ่านที่ได้รับ ทั้งหมดล้วนเป็นความเข้าใจผิด?”
ถ้านับจริง ๆ ก็ใช่นะ เธอเข้าใจว่าเขาเป็นหนุ่มบริการ ส่วนเขาก็เข้าใจผิดว่าเธอเป็นผู้หญิงบริการเหมือนกัน สรุปแล้วก็เข้าใจผิดกันทั้งคู่
เธอดันอกเขาที่โน้มลงมาเรื่อย ๆ “ฉันขอบคุณที่คุณช่วยไว้เรื่องคาร์โล หากมีสิ่งใดที่ฉันพอจะตอบแทนได้ก็ขอให้บอก แต่ตอนนี้พวกเราควรจะอยู่ในท่าที่ดีกว่านี้”
ใกล้อีกนิดปากเราก็จะชนกันแล้ว
“ตอบแทน ผมไม่เคยอยากได้สิ่งไหนตอบแทน มีแต่ว่าสิ่งไหนที่อยากได้ก็ต้องได้ อย่างเช่นตัวคุณ!”
หา!! พระเจ้า วันนี้ท่านทำงานไหม เธอเรียกหาพระเจ้าจนท่านน่าจะสะดุ้งหลายรอบแล้ว
“ฉันรู้ว่าฉันผิด แต่คุณก็มีส่วนผิดเหมือนกัน ฉะนั้นถือว่าเราหายกัน ต่างคนต่างแยกย้าย ฉันขอบคุณที่คุณช่วย ต่อไปเขาคงไม่กล้ามาวุ่นวายกับฉันอีก”
เธอพยายามผลักเขาออก แต่ขอโทษ แผ่นอกตรงหน้าแข็งอย่างกับหิน ผลักยังไงก็ไม่ออก แถมเขาก็ยังคิดจะโน้มหน้าเข้ามาจูบเธออีก!
แอนนายกมือขึ้นปิดปากตัวเอง “ฉันขอโทษ คุณปล่อยฉันได้แล้ว”
แต่คิดหรือว่าเขาจะฟัง มือเธอที่แสนอ่อนแอถูกรวบไว้ด้วยกัน ด้วยมือเพียงข้างเดียวของเขา ขณะที่มืออีกข้างปลดเนกไทมาผูกมือเธอไว้
ตาย เขาจะฆ่าเธอปิดปากไหม โทษฐานทำให้เขาเสียหน้าที่ถูกลูบคมถึงเตียง เธอจะทำยังไงดี จะหนีก็หนีไม่ได้ จะขยับก็ขยับไม่รอดเมื่อเขาโน้มลงมาจูบแล้วบังคับให้เปิดปาก
“ในเมื่อผมบอกทุกคนแล้วว่าคุณคือผู้หญิงของผม ฉะนั้นไม่ว่าคุณคิดจะหนีหรือทำอะไรก็หนีไม่พ้นมือผมแน่นอน”
ใบหน้าคมเงยขึ้นมองเธอแล้วพูดต่อ “คุณจะไปจากผมได้ก็ต่อเมื่อผมปล่อยคุณไปเท่านั้น”
เขาบ้าไปแล้ว มีสิทธิ์อะไรมากักขังเธอ ไหนจะพูดเข้าข้างตัวเองอย่างเห็นแก่ตัว คาร์โลว่าเห็นแก่ตัวแล้ว เขากลับเป็นมนุษย์ตัวพ่อที่โคตรเห็นแก่ตัวและร้ายกว่าหลายเท่าตัว
แอนนา เธอเจอตอชิ้นใหญ่เข้าแล้ว คิดสิว่าจะทำยังไงถึงจะหลุดพ้นจากตอตรงหน้าได้!!
“อ๊ะ” คนที่คิดหนีร้องขึ้นเมื่อมือหนาเริ่มแตะลงไปด้านล่าง ก่อนหน้านี้ไม่รู้ว่าเขาเป็นใครเธอก็ปล่อยตัวไปตามความรู้สึก แต่ตอนนี้ เธอไม่กล้าแม้แต่จะคิดด้วยซ้ำ!!
“ฉันไม่มีอารมณ์อย่างว่า” ดูสีหน้าฉันหน่อย ฉันซาบซึ้งที่รู้ว่าคุณคือเจ้าพ่อมาเฟียชื่อดังหรือไง ถามหน่อย หน้าตาฉันบอกว่าดีใจมากไหม
ถ้าไม่รู้ก็จะบอกให้ ตอนนี้ฉันฉี่จะราดอยู่แล้ว!!
ดูเหมือนคนที่ประกาศว่าเป็นเจ้าของเธอจะไม่ยอมปล่อยเธอไปง่าย ๆ จากการห้ามปรามกลายเป็นถูกเขาจับปอกเปลือก มือสากหนาว่องไวล้วงเข้ามาในเสื้อแล้วบีบจับจนเธอตั้งตัวไม่ทัน
“อ๊ะ” เธอมองคนทำ ปากก็เอ่ยขอ “คุณปล่อยฉันไปได้ไหม?”
ไหน ๆ เขาก็ช่วยเธอมาครึ่งทางแล้ว แต่แทนที่เขาจะฟังกลับพูดว่า
“คุณรู้ไหมว่าผมเสียไปเท่าไรกับการตามหาคุณทั้งสัปดาห์ ถ้าคิดเป็นมูลค่าก็มหาศาล คุณคิดว่าจะชดใช้ให้ผมได้หมดไหม”
ใครใช้ให้คุณมาเสียเวลาตามหาฉันล่ะ ยังมีหน้าจะมาทวงเงิน กันอีก อย่างไรเธอก็ไม่ยอมเด็ดขาด
“ฉันไม่ได้ใช้ให้คุณตามหาเสียหน่อย แล้วทำไมถึงได้มาโทษว่าเป็นความผิดฉัน อีกอย่างปกติคุณก็มีผู้หญิงมาบริการถึงเตียงอยู่แล้ว จะสนใจอะไรฉันนักหนา”
นั่นสินะ เขาสนใจอะไรเธอ คงเพราะท่าทางไม่ประสีประสาและความบริสุทธิ์ที่เธอเอามาใช้กับเขาในคืนนั้นคงพิเศษพอจะทำให้เขาสนใจ
แต่ว่ากันตามตรง เธอก็เหมือนผู้หญิงทั่วไปที่พอถอดผ้าออกก็แค่ปล่อยไปตามอารมณ์ จบแล้วก็ต่างคนต่างไป แต่ทำไมเขาไม่ปล่อยวาง
“มาเป็นผู้หญิงของผม”
แอนนาส่ายหน้าอย่างรวดเร็ว เขาทำหน้าไม่พอใจ
“ถ้าอย่างนั้นก็อย่าหวังว่าจะได้ออกจากห้องนี้”
คนถูกขู่หันมองรอบห้อง “คุณไม่มีสิทธิ์มาสั่งฉัน”
“คุณเองก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะปฏิเสธเช่นกัน ดังนั้นถ้าผมไม่อนุญาต คุณก็ไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น”
เขาบ้าไปแล้ว ยิ่งขู่ยิ่งห้าม คิดหรือว่าเธอจะยอม แต่ตอนนี้ดูเหมือนเธอจะเสียเปรียบ “รู้แล้ว รู้แล้ว คุณปล่อยฉันก่อน ฉันเจ็บ”
เธอจำต้องทำเป็นโอนอ่อนตามเขา เมื่อเห็นว่าเธอเชื่อฟัง เขาจึงยอมปลดเนกไท แอนนาผลักเขาออกแล้วลุกขึ้นนั่ง รีบติดกระดุมเสื้อที่ถูกปลดจนเห็นชุดชั้นใน ก่อนจะพิจารณาผลงานที่เขาทำไว้
“คุณทำฉันเจ็บ” เธอทำหน้าแง่งอนแล้วค้อนใส่ เขาจึงลุกขึ้นไปหยิบยาแก้ฟกช้ำ
“ทำแค่นี้เป็นรอย ทีคืนนั้นพวกเรา...”
