เสียงดนตรีในผับดังขับกล่อมให้นักท่องราตรีมีความสุขในค่ำคืนนี้ แต่ไม่ใช่สาวน้อยที่นั่งอยู่มุมในสุด ดวงตาของเธอจับจ้องไปยังแฟนหนุ่ม ที่กำลังเต้นกับผู้หญิงอีกคนที่ฟลอร์เบื้องล่าง

หลายครั้งแล้วที่เธอจับได้ มาถึงครั้งนี้เธอเริ่มจะไม่ทน หญิงสาวกดมือถือส่งข้อความหาเพื่อนรัก ซาร่าเห็นข้อความที่แสดงก็ขมวดคิ้ว ตอบกลับไปว่า

“เอาจริงดิ”

“อืม จัดมา ผู้ชายที่แกบอกว่าเด็ด”

เพื่อนรักของเธอค่อนข้างเก็บตัว ไม่ค่อยได้ท่องราตรีเช่นตัวเอง แต่วันนี้กลับบอกว่าต้องการผู้ชายมานอนด้วย เอาไงดี ว่าแล้วก็มองหารายชื่อที่คิดว่าจะถูกใจเพื่อนก่อนจะส่งข้อความนัดหมายให้แอนนา

เสียงแจ้งเตือนดังขึ้น แอนนามองที่นัดหมายก็เก็บมือถือแล้วสะพายกระเป๋าออกไป เธอกำลังประชดชีวิตรักที่ดูแล้วคงไม่สมหวังเพราะความเจ้าชู้ของแฟนหนุ่ม ในเมื่อเขานอนกับผู้หญิงมากมายได้ เธอก็นอนกับคนอื่นได้เหมือนกัน

แน่นอนว่าเธอยังติดนิสัยของแม่ที่มีเชื้อสายไทยจึงส่งข้อความ ไปบอกเลิกอีกฝ่ายเรียบร้อย ในเมื่อเธอโสดก็มีสิทธิ์ที่จะเลือกและไม่ผิดหากจะทำมันในคืนนี้

แอนนา สาวไทยเชื้อสายอิตาลีที่เติบโตอยู่ในเมืองไทยจนถึง สิบขวบก่อนจะย้ายมายังอิตาลีเมื่อสิบปีที่ผ่านมา ทำให้เธอซึมซับทั้งสองวัฒนธรรมและติดจะถือตัว ไม่ค่อยยอมรับการที่คนรักจะนอกกายบ่อย ๆ ทั้งที่ปกติแล้วถือเป็นเรื่องธรรมดาของคนในเมืองนี้

แท็กซี่จอดที่โรงแรมแห่งหนึ่ง คนที่ดื่มมาพอสมควรใช้เวลาหลายนาทีกว่าจะหยิบเงินออกมาจ่ายคนขับได้ เมื่อลงไปแล้วเธอก็เดินไปขึ้นลิฟต์ หยิบมือถือขึ้นมามองเลขห้องที่นัดหมาย 606

แอนนากดดูเลขห้องได้ไม่นานหน้าจอก็ดับเพราะแบตฯ หมด วันนี้วันซวยอะไรก็ไม่แน่ใจ เธอจึงเก็บมือถือกดชั้น 6 เพื่อไปยังที่หมาย

คนเมาที่คิดว่าตัวเองมีสติเดินไปจนถึงห้อง 60... หกอะไรแล้ว 606 หรือว่า 609 เธอมองสองห้องที่อยู่ตรงกันข้าม มือหยิบมือถือขึ้นมาอีกครั้ง แต่ก็นึกได้ว่าแบตฯ หมด เอาไงดี

ผู้ชายสองคนยืนอยู่หน้าประตูห้อง 609 เดี๋ยวนี้เขามีบริการเฝ้าห้องด้วยเหรอ ชายหนุ่มชุดดำสองคนมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนจะพูดขึ้นว่า “มาแล้วเหรอ เข้าไปข้างในเร็วเข้า เธอมาสาย”

เสียงนั้นฟังไม่พอใจ เธอไม่เดินพวกเขาก็เข้ามาหิ้วปีก เปิดประตูแล้วผลักเธอเข้าไปในห้องอย่างรวดเร็ว สรุปแล้วเป็นห้อง 609 มั้ง แต่ทำไมบรรยากาศดูแปลก ๆ

แอนนามองไปยังห้องน้ำที่มีเสียงคนกำลังอาบน้ำแล้วหันกลับมามองเก้าอี้ก็พบเสื้อผ้าหลายชิ้นถูกถอดกองไว้ ดูเหมือนผู้ชายที่เพื่อนรักหามาจะเตรียมตัวพร้อมมาก เอาไงดี พอจะทำจริง ๆ ขึ้นมาก็เริ่มหวั่น เขินอายอย่างบอกไม่ถูก เธอยังไม่ทันหันหลัง ประตูห้องน้ำก็เปิดออก

ภาพที่เห็นคือชายหนุ่มหน้าโหดกล้ามใหญ่ซึ่งมีรอยสักเต็มตัว อีกทั้ง... แอนนากลืนน้ำลาย กลัวกว่าเดิมเมื่อผ้าขนหนูสีขาวที่พันท่อนล่างไม่สามารถปกปิดบางสิ่งได้มิด

เธอถอยตอนนี้ยังทันไหม ชายหนุ่มที่เพื่อนหามาให้มองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าเช่นกัน “ไปอาบน้ำ”

เสียงดุของเขาไม่ให้เกียรติเธอที่เป็นคนจ้างเลย แต่ไหงจึงยอมทำตามก็ไม่แน่ใจ อาจจะเพราะต้องการเวลาทำใจอีกนิด

‘เราเปลี่ยนใจหนีไปตอนนี้ดีไหม แค่ให้เงินเขาไปก็จบนี่นา’ เสียงในใจเธอยังเถียงกันไม่หยุดขณะขยับมือถอดเสื้อผ้าอาบน้ำ น้ำเย็นทำให้เธอได้สติขึ้นมาอีกหน่อย สรุปเอาแบบที่คิดแล้วกัน

จ่ายเงินให้แล้วก็แยกย้าย หรือจะถ่ายรูปเพื่อเอาไปขู่แฟนหนุ่มให้เลิกยุ่งเกี่ยวกับเธออีกสักหน่อย คิดไปคิดมาก็ไม่เลว เอาแบบนี้แหละ

ประตูเปิดออก คนที่สรุปกับตัวเองเสร็จสรรพเห็นภาพตรงหน้าก็พลันกลืนน้ำลายอีกครั้ง ก็พ่อหนุ่มอิตาลีหน้าโหดนอนอยู่บนเตียง มือหนายกขึ้นเรียกเธอให้ไปหา

เอาจริง ๆ ทำไมเธอต้องกลัวสายตาคู่นั้น ปากที่คิดว่าจะขอแค่ถ่ายรูปแล้วชิ่งหนีก็ดันพูดไม่ออก ความกลัวและความลังเลปรากฏใน แววตา พอเธอเดินไปถึงปลายเตียง คนที่นอนอยู่ก็ถอดผ้าขนหนูเผยให้เห็นอาวุธลำใหญ่

มันใหญ่จนเธอแทบลืมหายใจจึงได้แต่ยืนตะลึง ยิ่งสร้างความหงุดหงิดให้กับคนบนเตียง เขาลุกมาดึงมือเธอแล้วผลักลงบนเตียง

เดี๋ยว!! ทุกอย่างรวดเร็วจนตั้งตัวไม่ทัน ใบหน้าที่เต็มไปด้วยหนวดเคราดูน่ากลัวกดจูบอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย เหมือนกำลังบอกว่าพวกเราเสียเวลามากพอแล้ว

เขาจะเลือดร้อนและหื่นกระหายมากเกินไปไหม เธออ้าปากจะพูดสิ่งที่คิดกลับถูกปอกเปลือกจนหมดอย่างรวดเร็วจนเหลือเพียงชุดชั้นในตัวบางที่ดูไม่ค่อยเซ็กซี่เท่าไร

พ่อหนุ่มอิตาลีมองชุดชั้นในเรียบง่ายก็ขมวดคิ้ว ไม่เคยเจอสาวบริการที่ใส่ชุดชั้นในเหมือนแม่ชี

ผู้หญิงที่ใส่ชุดชั้นในเหมือนแม่ชีเงยหน้าด้วยความรู้สึกผิด ถ้ารู้ว่าต้องออกศึกเธอจะจัดเต็มกว่านี้ แต่เพราะเร่งรีบไปจับผิดแฟนหนุ่ม ใบหน้าเธอแดงก่ำแก้ตัว “ฉันรีบ” ก็เลยมาในสภาพแบบนี้ ดูเหมือนเขาคงไม่สน อีกแล้ว พอปลดเสื้อชั้นในก็ได้เห็นสิ่งที่น่าสนใจกว่า ว่าแล้วก็ก้มลงดูด มือหยาบสากบีบคลึงหน้าอกเต่งตึงเนียนลื่น หอมหวานจนเขาแทบทน ไม่ไหว

มือหนาเลื่อนไปสัมผัสกางเกงในบางด้านล่าง แอนนาสะดุ้งผวาเงยหน้ามองคนทำ “เดี๋ยว...” เธอห้ามปราม หากมากไปกว่านี้เห็นทีว่าเธอคงหยุดไม่ได้

แต่คิดหรือว่าคำว่าเดี๋ยวของเธอจะหยุดเขาได้ เมื่อมือเขาเกี่ยวกางเกงในแล้วกดนิ้วลงไป ขาแอนนายกขึ้น เอวบางเด้งหนี แต่เขากดเธอไว้ไม่ให้ขยับแล้วทำเสียงดุใส่ “อยู่นิ่ง ๆ”

ทำไมเธอต้องกลัวสีหน้านั้นด้วย ถามว่าได้ผลไหม ก็ได้นะ คราวนี้เธอปล่อยให้เขาทำตามใจ เรือนร่างบางไม่เกร็งดังคราวแรก ไม่รู้ว่าเพราะการเล้าโลมหรือเพราะจูบอันร้อนแรงที่เขามอบให้

ไฟในตัวเธอเริ่มติด เอาน่า ไหน ๆ ก็ซื้อมาแล้ว ลองลิ้มรสชาติแปลกใหม่บ้างก็ไม่เห็นเป็นไร ว่าแต่เขาจะรุนแรงกับเธอมากไปไหม คนด้านบนใช้ใบหน้าที่เต็มไปด้วยหนวดเคราสัมผัสเธอไปทั่วร่าง

ยิ่งจูบ ยิ่งรุนแรง ยิ่งกดเธอแนบเตียง เธอก็ยิ่งต้องการกว่าเดิม มือบางโอบกอดแผ่นหลังหนา ใบหน้าคมซุกอยู่ตรงซอกคอ เสียงลมหายใจหนักทำให้เธอหลงใหล ยิ่งเคลิบเคลิ้มกว่าเดิม

“คุณชื่ออะไร”

ริมฝีปากที่อยู่ตรงซอกคอผละมาเอ่ยถาม ปกติเขาไม่เคยถามชื่อหญิงสาวที่เรียกมา และเธอพวกนั้นก็ไม่เคยถามว่าเขาชื่ออะไรเพราะรู้ว่ามันเป็นข้อห้ามข้อแรกของสาวบริการ แต่เธอถาม?

“ฉันชื่อแอนนา” ในเมื่อเขาไม่บอกเธอบอกเองก็ได้ หากพวกเรารู้ชื่อกันเธอจะได้ไม่รู้สึกมากไปกว่าการประชดประชันที่ไม่ทันคิดให้ถี่ถ้วน มาถึงตอนนี้คงหันหลังกลับไม่ได้แล้ว ไฟปรารถนาในกายเธอกำลังลุกโชน

คนถูกถามไม่ได้ตอบ แต่เลือกที่จะปิดปากเธอแทน ก่อนจะขยับตัวส่งสิ่งที่อยู่ด้านล่างป้อนเข้าปากเธอ

เอาจริง ๆ เธอไม่เคยทำมันกับแฟนหนุ่ม หรือจะเรียกง่าย ๆ ว่า นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเสียตัว!! แอนนามองแท่งไอศกรีมที่ใหญ่เกินปากเธอด้วยซ้ำ แต่เมื่อเขาป้อนให้เธอก็อ้าปากรับโดยไม่รู้ตัว

เสียงของเขาดังออกมา ส่วนเธอพยายามทำหน้าที่ครั้งแรกให้เขาพอใจที่สุด คนที่อยู่ข้างบนแปลกใจกับความไม่ประสีประสา ยิ่งเขากดนิ้วลงกับเบื้องล่างของเธอ เอวบางเด้งรับ เมื่อเขาดึงนิ้วขึ้นมาดูก็พบรอยเลือด ครั้งแรกสำหรับเธอ ดวงตาเสือมองคนที่กำลังดูดไอศกรีมแท่งใหญ่ พิจารณาท่าทางที่ดูขัดหูขัดตานั้นก็พลันเข้าใจทุกอย่าง

เสือที่กำลังจะได้กินเหยื่อที่เพิ่งเสียตัวครั้งแรกฮึกเหิมขึ้นมาอีกครั้ง เขาดึงมันออก ยกขาเธอขึ้นแล้วขยับลงไปจ่อแท่งอาวุธที่ปากถ้ำ

“เดี๋ยว” เธอห้ามอีกแล้ว ดวงตาแดงก่ำตรงหน้าทำให้เขาเริ่มเข้าใจว่าเธอไม่ได้เล่นตัวแต่กำลังประหม่า “ไม่ต้องกลัว ผมจะค่อย ๆ ขยับ”

เสียงปลอบของเขาทำให้เธอพ่นลมหายใจ กดความหวาดหวั่นไว้ ปล่อยให้เขาดันแท่งลำใหญ่เข้ามาทีละนิด

“เจ็บ!” แอนนาดันบ่าและยิ่งจิกเล็บเมื่อเขาพยายามรุกล้ำเข้ามาอีกนิด “ไม่ไหว พอก่อน”

เธอยิ่งห้ามเขากลับยิ่งได้ใจ มือหยาบกดเอวบางไม่ให้ขยับหนีแล้วโน้มตัวลงจูบปลอบประโลม ลิ้นที่เกี่ยวพันทำให้เธอสงบลงและเคลิ้มจนลืมไปว่าด้านล่างยังไม่ได้ถอนออก

“โอ๊ยยย” เธอร้องลั่นเมื่อเขากดแท่งลำใหญ่เข้ามาอย่างรวดเร็ว มือบางพยายามผลัก ปากก็ต่อว่าคนตรงหน้า “ฉันบอกว่าให้รอก่อน ฉันเจ็บรู้ไหม” กำลังจะพูดต่อ แต่เอวหนาขยับออกทีละนิด เธอเด้งเอวก่อนจะต้องทรุดลงกับเตียงเมื่อเขาดันเข้ามาอีกรอบ “เจ็บ” เธอเจ็บจะตายอยู่แล้ว

“รออีกนิดแล้วทุกอย่างจะดีเอง”

เธอเจ็บจะตายอยู่แล้ว เขาบอกให้รออีกนิดคืออะไร บ่นไปก็เท่านั้นเมื่อเอวหนาขยับอีกครั้ง คราวนี้ไม่เจ็บอย่างที่เคยคิด คงเพราะร่างกายเธอปล่อยบางอย่างออกมาทำให้ท่อนเอ็นใหญ่ที่คับแน่นขยับได้ลื่นกว่าเดิม

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังไปทั่วห้อง เช่นเดียวกับเสียงร้องของเธอที่เปล่งออกมาโดยไม่รู้ตัว เจ็บก็จริงแต่กลับรู้สึกต้องการ ความซาบซ่านในกายเหมือนไฟที่แผดเผา พอจะขยับหนีก็ถูกเขากดเอวไว้

จูบของเขาตรึงให้เธอหายใจหายคอแทบไม่ทัน แอนนาครางเพราะความปรารถนารุนแรง เสียงเขาสอดประสานยามใกล้ถึงฝั่งฝัน แต่ดูเหมือนเขาจะยังไม่พอแม้จะส่งเธอไปถึงสวรรค์ครั้งหนึ่งแล้ว

คนที่อยู่บนตัวเธอหยุด!

แอนนาเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยคำถาม ไม่ทันอ้าปากพูดเขาก็จับเธอพลิกให้ชันเข่าไว้บนเตียง ก่อนท่อนเอ็นที่ใหญ่กว่าเดิมจะกดเข้ามาอีกรอบ

ท่านี้ลึกมากจนเธอเกือบหายใจไม่ออก ได้แต่ปล่อยให้เขาบดอัดเข้ามาไม่หยุด เท่านั้นไม่พอเขายังโน้มตัวลงจูบซอกคอ มือหนาบีบคลึงหน้าอก ยิ่งทำให้สติเธอหลุดลอย

จะอะไรก็ช่าง ความผิดชอบชั่วดี หรือความคิดโง่ ๆ ก็แล้วแต่ เธอมีความสุขในค่ำคืนนี้ให้สมกับที่ได้รับเสียก่อน

เธอพบว่าการมีอะไรกับคนแปลกหน้าก็ไม่ใช่เรื่องแย่ มันทำให้เธอทำในสิ่งที่คิดว่าไม่สามารถทำได้ อย่างเสียงร้องของเธอในตอนนี้

“อ๊ะ” แอนนาเงยหน้ามองเขา จำไม่ได้ว่าพวกเราทำกันเป็นรอบที่เท่าไรแล้ว กลิ่นแห่งความสุขลอยคลุ้งไปทั่วห้อง ทั้งบนเตียง เก้าอี้ ห้องน้ำ ตลอดจนตอนนี้ ระเบียง!!

คนที่อยู่บนระเบียงเงยหน้ามองพระจันทร์โดยมีอีกคนให้ความสุขอยู่ด้านหลัง พรุ่งนี้เธอจะทำหน้ายังไงตอนที่ตื่นมาเจอเขา สิ่งที่คิดว่าตัวเองจะไม่มีวันทำก็ถูกเขาสอนสั่งหมดทุกท่า

กว่าพวกเราจะหยุดก็ใกล้รุ่งเช้า เธอหมดแรงทรุดลงบนเตียง สายตามองแสงตะวันที่สาดส่องผ่านผ้าม่าน เขาหล่อมาก เป็นหนุ่มบริการที่หล่อกระชากใจจริง ๆ แต่ความสัมพันธ์นี้คงเกิดขึ้นเพียงครั้งเดียว

แอนนาอาศัยแรงที่ยังเหลือเพียงนิดลุกไปหยิบเสื้อผ้ามาสวมใส่ ก่อนจะออกจากห้องเธอเปิดกระเป๋าวางเงินบนปลอกหมอนแล้วก้มลงจูบชายหนุ่ม

เอาจริง ๆ เธออยากถามชื่อเขาอีกครั้ง แต่คิดว่าอีกฝ่ายคงไม่บอก ในเมื่อคิดว่าแค่ครั้งเดียว ถ้าอย่างนั้นก็อย่ารู้จักกันเลย

มาร์โกลืมตา สิ่งแรกที่เขาเห็นคือเงินที่วางอยู่บนหมอน หรือเขาจะตาฝาด ชายหนุ่มลุกขึ้นมองรอบห้องก็พบว่าหญิงสาวไม่อยู่แล้ว แถมยังมีเงินวางไว้ด้วย

นี่มันเรื่องบ้าอะไร ปกติต้องเป็นเขาที่มอบเงินให้พวกเธอมากกว่า ในห้องไม่มีแม้แต่เงาของเธอจึงกดมือถือถามถึงคนที่นำหญิงสาวมาให้

“พอจะรู้ที่อยู่ผู้หญิงที่จัดมาให้เมื่อคืนไหม”

ปลายสายทำหน้าแปลกใจ “คุณมาร์โกครับ เมื่อคืนผมแจ้งคน ของคุณไปแล้วว่าผู้หญิงที่จัดหาให้เกิดอุบัติเหตุจึงไปไม่ได้ ไม่ทราบว่าคุณหมายถึงผู้หญิงคนไหน?”

“แอนนา เธอชื่อแอนนา” เขาพยายามนึกชื่อที่เธอบอก

แต่ปลายสายก็ปฏิเสธอีกรอบว่าไม่มีผู้หญิงชื่อนี้ในสังกัด มาร์โกหัวเสียแต่เช้า เรียกคนของเขามาสอบถามจึงได้ความว่า พวกบอดี้การ์ดด้านหน้าคิดว่าคนจัดหาส่งมาให้ ไม่สอบถามต่อก็ส่งเข้ามาเลย

และทุกอย่างก็เป็นไปอย่างที่เขารู้ เธอที่ชื่อแอนนาไม่ใช่ผู้หญิงบริการ ส่วนเขากลายเป็นผู้ชายบริการของเธอแทนจากเงินที่วางอยู่

มาร์โกหัวเสียยิ่งกว่าเดิมเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ทั้งหมด ความรู้สึกแปลกประหลาดที่ได้ครอบครองเธอเป็นครั้งแรกนั้นทำให้เขาวุ่นวายใจ และที่สำคัญกว่านั้นคือ เขาไม่รู้จะตามหาเธอได้ที่ไหน

“ส่งคนไปสืบว่าเธอเป็นใคร อยู่ที่ไหน” ลูคัสเห็นคนหัวเสียก็รีบรับคำ ก่อนบอดี้การ์ดหน้าห้องจะถูกตำหนิที่ปล่อยให้คนไม่รู้หัวนอน ปลายเท้าเข้ามาในห้อง

ปากตำหนิ แต่ในใจก็รู้สึกดีที่เมื่อคืนเป็นเธอ ใครจะคิดว่าเธอเหมือนเงาที่หาไม่เจอ ไม่รู้ว่าเป็นใคร อยู่ที่ไหน หรือมาได้ยังไง

มาร์โกหัวเสียเรื่องแอนนาอยู่หนึ่งสัปดาห์ก่อนจะปล่อยให้ทุกอย่างหายไปเมื่อต้องมาวุ่นวายกับเรื่องอื่นแทน เช่นเดียวกับแอนนาที่ยังรู้สึกผิดกับคืนนั้นจึงเงียบหายและทำตัวว่าง่ายอยู่บ้านเป็นเดือนเช่นกัน

เสียงมือถือดังขึ้น แอนนามองชื่อบนหน้าจอ เมื่อเห็นว่าเป็นซาร่าจึงยอมรับโทรศัพท์ “เพื่อนตายยัง?”

“ยังไม่ตายและสบายดี”

“อืม ยูไม่ตายแต่ไอจะตายแทน รู้ไหมคาร์โลมาหาไอทุกวัน พยายามหาที่อยู่ยูให้ได้ ไอว่ายูออกมาเคลียร์ให้รู้เรื่องจะดีกว่า”

“โน ยังไงก็ไม่ไป ฉันบอกเลิกไปแล้วก็ควรจบได้แล้ว”

เสียงซาร่าหัวเราะดังกว่าเดิม “ยูคิดว่าคนอย่างคาร์โลจะยอมจบง่าย ๆ เหรอ ไม่มีทาง ยิ่งมันยังไม่ได้นอนกับยูด้วย คงนึกอยากเอาคืนอยู่ ยังไงช่วงนี้ก็ระวังตัวแล้วกัน”

คนบ้าอะไร ยิ่งได้รู้ตัวตนเธอก็ยิ่งขยะแขยง “ไม่เป็นไรหรอก อีกสองสัปดาห์ฉันก็ย้ายกลับเมืองไทยแล้ว”

“หา! ยูจะกลับเมืองไทย”

“ใช่ พอดีคุณตาฉันไม่สบาย แม่เลยจะกลับไปเยี่ยมและดูแลท่านอีกหลายเดือน ฉันเลยคิดว่าจะกลับไปด้วยเลย” หนีความวุ่นวายและเรื่องที่ตัวเองทำเอาไว้ คงพอจะทำให้ลืมหนุ่มอิตาลีสุดร้อนแรงในคืนนั้นได้

เอาจริง ๆ ตั้งแต่เธอกับเขาทำเรื่องอย่างว่ากันในคืนนั้น เธอก็ฝันถึงเขาทุกคืน อยากได้ความร้อนแรงและสัมผัสที่เขามอบให้อีก หรือจะลองนัดอีกสักครั้งก่อนกลับเมืองไทยดี?

“แอนฟังอยู่ไหม” เสียงปลายสายทำให้เธอหลุดจากความคิดถึงแล้วพยายามห้ามใจ ในเมื่อตัดใจจะกลับเมืองไทยแล้วก็ควรหยุดแค่นี้

“ฟังอยู่ ว่าไง”

“คืนนี้วันเกิดโทมัส ออกมาเจอกันหน่อย” โทมัสก็คือแฟน คนล่าสุดของซาร่า ไม่ได้ออกท่องราตรีนานแล้วเธอจึงตอบรับไปอย่างง่ายดาย คิดเสียว่าเปลี่ยนบรรยากาศแล้วกัน

สถานที่นัดหมายคือผับเดิมที่เธอมาดื่มและเห็นแฟนหนุ่มกำลังคลอเคลียกับผู้หญิงคนอื่นนั่นแหละ แอนนามองไปยังชั้นสองของผับ จึงเลือกที่จะขึ้นไปด้านบนแทนด้านล่างที่วุ่นวายกว่าวันปกติ

อาจเพราะเป็นคืนวันเสาร์คนเลยเยอะจนแทบจะขี่คอกันได้ หญิงสาวขึ้นไปก็เจอเป้าหมายจึงโบกมือแล้วนั่งลงสั่งเครื่องดื่ม

ซาร่าวางแก้วให้เพื่อนรักก่อนจะกระซิบข้างหู “ไอขอโทษ”

กว่าแอนนาจะเข้าใจว่าเพื่อนรักขอโทษเรื่องอะไรก็เมื่อหันไปเห็นแฟนเก่ากำลังเดินมาหา เธอลุกขึ้นแต่ก็โดนซาร่าฉุดมือไว้

“ไอว่าเคลียร์กันให้จบก่อนกลับเมืองไทยไม่ดีหรือไง อย่าให้คาร์โลเที่ยวอาละวาดคนอื่นแบบนี้ไม่ดีแน่”

แอนนามองแฟนหนุ่มอย่างหงุดหงิดใจ ในสมองก็พยายามคิดว่าทำยังไงถึงจะสลัดเขาหลุดได้

“แอน ไออยากคุยกับยูเป็นการส่วนตัว”

“เรื่องของเรามันจบแล้วและไม่มีอะไรต้องคุยกันอีก”

“แต่ไอไม่จบและไอก็ไม่เลิก”

แอนนารำคาญเขาอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน เธอคบไปได้ยังไง เป็นปีโดยที่ไม่รู้ว่าเขาเป็นผู้ชายที่ไม่ควรคบหา มาถึงตอนนี้เธอแทบสลัดเขาไม่หลุดแถมไม่รู้จะพูดยังไง เพราะไม่ว่าจะหยาบคายหรือพูดดีแค่ไหน อีกฝ่ายก็ยังยืนยันคำเดิมว่า ‘ไม่เลิก’

ทำไมเป็นผู้ชายน่ารำคาญแบบนี้ แอนนาถอนใจมองหาตัวช่วย อาจเพราะสวรรค์เป็นใจหรืออะไรก็ช่างเมื่อเธอเห็นหนุ่มในคืนนั้น

รู้สึกว่าดวงพวกเราจะสมพงศ์กันเหลือเกิน ในเมื่อเจอเป้าหมาย มีหรือที่เธอจะอยู่เฉย แอนนารีบลุกขึ้น คนที่เพิ่งขึ้นมาเห็นหญิงสาวก็รู้สึกแปลกใจ สั่งให้คนของตนถอยหลังหลีกทางยามเธอก้าวเท้ามาหา

เธอกอดเขาไว้แน่นแล้วกระซิบข้างหู

“ช่วยฉันหน่อยแล้วฉันจะให้เงินตอบแทน”

คำว่าเงินพอจะทำให้เจ้าพ่อคิ้วกระตุก จากนั้นก็โดนเธอควงแขนพาไปที่โต๊ะ มีคนจำนวนมากนั่งอยู่ หญิงสาวกระซิบข้างหู “คุณชื่ออะไร”

เขากำลังจะตอบ คนที่นั่งอยู่กลับเป็นฝ่ายลุกขึ้น “คุณมาร์โก” เสียงนั้นทำให้แอนนาหันมอง เป็นแฟนของซาร่า โทมัสยกมือทักทายแล้วรีบพูด

“เป็นเกียรติมากที่ได้เจอคุณมาร์โก”

เขาเป็นคนดังหรือว่ายังไง ในใจพลันอุทาน ‘หรือว่า...’ แล้วหันมองมาร์โก แล้วโทมัสก็ช่วยไขข้อสงสัย “คุณมาร์โกก็คือเจ้าของผับที่พวกเรานั่งอยู่ตอนนี้ไง”

เจ้าของผับ! แอนนารู้สึกตงิดใจชอบกล กำลังจะถามพ่อหนุ่มอิตาลีก็คว้ามือเธอไปจับ

“แอน ไปคุยกันข้างในก่อนไหม?”

เธอเห็นด้วยอย่างแรงว่าพวกเราควรพูดคุยทำความเข้าใจกับเรื่องทั้งหมดก่อน เธอจะเดินตามเขาไปแต่กลับถูกคาร์โลขวางทางไว้

“ปล่อยเธอ”

เสียงนั้นทำให้บอดี้การ์ดรอบด้านของมาร์โกหันมามองอย่างระแวดระวัง เตรียมพร้อมจะปกป้องคนเป็นนาย แต่มาร์โกส่งสายตาห้ามเสียก่อน

“ไม่ทราบว่าคุณเป็นใคร?”

“ผมต้องถามมากกว่าว่าคุณเป็นใคร ในเมื่อคนที่คุณควงอยู่เป็นแฟนผม”

มาร์โกหันมาหาแอนนาแล้วถามย้ำ “เขาเป็นแฟนคุณ?” สีหน้าและน้ำเสียงไม่ค่อยพอใจกับสิ่งที่ได้ยิน ขบกรามเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว

คนถูกถามรีบส่ายหน้า “เมื่อก่อนใช่ แต่ตอนนี้ไม่ใช่”

มาร์โกหันกลับมาทางคนขวาง “คุณได้ยินที่เธอพูดแล้ว กรุณาหลีกทางด้วย”

“กูไม่หลีก” เมื่อหมดหนทางเขาก็ใช้คำหยาบ แต่ประโยคเดียวของเขาคำเดียวทำเอาเสียงดนตรีในผับหยุดลง ทุกสิ่งรอบด้านนิ่งสนิท เมื่อคนพูดหันมองรอบด้านจึงเห็นว่ามีคนยกปืนจ่อล้อมตัวเขาอยู่!!

“คราวนี้หลีกได้หรือยัง” คนที่จะไม่ยอมก็หุบปากฉับเมื่อคนถือปืนปลดล็อกเตรียมพร้อม เขาก้าวเท้าไปได้สองก้าวก็หันมามองหน้าแอนนาที่ตอนนี้กำลังช็อก ไม่ใช่ว่าเขาคือหนุ่มบริการ กลายเป็นเจ้าของผับว่างงแล้ว ยังเป็นมาเฟียอีก!! ตายแน่แอนนา เธอได้ถูกยิงตายแน่ที่กล้าขึ้นเตียงเขา!!

มาร์โกไม่รู้จะสงสารหรือขำหญิงสาวที่เหมือนจะสติหลุดดีจึงก้มลงจูบเธอต่อหน้าแฟนเก่า ส่วนหนึ่งก็เพื่อสั่งสอนอีกฝ่าย

คาร์โลคิดจะเข้ามาดึงแอนนาออก แต่ก็โดนคนของเขากันไว้

มาเฟียร้ายยอมปล่อยจูบแล้วปรายตามองแฟนเก่าช่างตื๊อ

“ผู้หญิงคนนี้เป็นของมาร์โก ใครก็ห้ามมายุ่งอีกเด็ดขาด”

เขาประกาศให้รับรู้ทั่วกัน แต่ถามว่าผู้หญิงของเขาตอนนี้มีสีหน้ายังไง ถามได้! เธอยังช็อกไม่หาย ปล่อยให้เขาจับจูงเข้าไปในห้องจนเหตุการณ์สงบแล้วเธอก็ยังไม่รู้ตัวเหมือนเดิม!

พระเจ้า นี่มันเรื่องบ้าอะไร! เธอกลายเป็นผู้หญิงของมาเฟียได้ยังไง เรื่องชักจะวุ่นวายเกินไปแล้ว เธอตามไม่ทันจริง ๆ...

ตั้งสติไว้ยัยแอน เธอต้องตั้งสติ

ตั้งสติบ้าอะไร เขาก็ประกาศอยู่ว่าเธอเป็นของเขา

ไม่ ๆ ไม่ใช่ พวกเราแค่นอนด้วยกันคืนเดียว ยังไงก็แค่เรื่องเข้าใจผิด ยังไงเขาก็คงคิดจะขู่เล่น ๆ

โธ่เอ๊ยยัยโง่ เขาประกาศขนาดนั้น ลองไปสิเธอได้ถูกผูกติดกับเตียงแน่ ชาตินี้อย่าหวังจะไปไหนได้เลย เธอลืมไปแล้วหรือไงว่าคนนั้นคือมาเฟียมาร์โก มาเฟียที่มีอิทธิพลสุดในเมืองนี้!

เธอจะบ้าตายเพราะเถียงกับตัวเองนี่แหละ แถมยังต้องมานั่งเสียใจที่มาเจอคนที่น่ากลัวที่สุดในเมือง

พระเจ้าแกล้งเธอเกินไปแล้ว แบบนี้เธอจะทำยังไงดี!!

ในห้องบุหนาจนเสียงด้านนอกเล็ดลอดเข้ามาไม่ได้ บวกกับความเย็นของแอร์ที่หนาวไปถึงขั้วโลกเหนือทำให้เธอยิ่งหวาดกลัว

เจ้าของผับนั่งมองเหมือนรอคอยให้เธอพูดก่อน แต่เธอจะพูดยังไง เริ่มยังไงดี

“ฉันขอโทษเรื่องคืนนั้น”

เธอพิจารณาอีกฝ่ายว่ารู้สึกยังไง แต่ก็พบสีหน้าไม่ค่อยพอใจที่เธอพูดแบบนั้น เอาไงต่อดี คนตรงหน้าไม่พูดอะไรกลับมาเธอจึงสารภาพ ความในใจออกไปให้หมด

“ถือเสียว่าเรื่องคืนนั้นไม่เคยเกิดขึ้น และเป็นความเข้าใจผิด”

“เข้าใจผิด?” คนที่นิ่งเงียบมานานทวนคำแล้วโน้มตัวเข้าหาทำให้แอนนาต้องเอนตัวลงนอนโดยไม่รู้ตัว

“ความเข้าใจผิดนั่นรวมถึงการที่พวกเรามีความสุขด้วยกัน คุณกับผมต่างส่งเสียงร้องครวญครางและความเสียวซ่านที่ได้รับ ทั้งหมดล้วนเป็นความเข้าใจผิด?”

ถ้านับจริง ๆ ก็ใช่นะ เธอเข้าใจว่าเขาเป็นหนุ่มบริการ ส่วนเขาก็เข้าใจผิดว่าเธอเป็นผู้หญิงบริการเหมือนกัน สรุปแล้วก็เข้าใจผิดกันทั้งคู่

เธอดันอกเขาที่โน้มลงมาเรื่อย ๆ “ฉันขอบคุณที่คุณช่วยไว้เรื่องคาร์โล หากมีสิ่งใดที่ฉันพอจะตอบแทนได้ก็ขอให้บอก แต่ตอนนี้พวกเราควรจะอยู่ในท่าที่ดีกว่านี้”

ใกล้อีกนิดปากเราก็จะชนกันแล้ว

“ตอบแทน ผมไม่เคยอยากได้สิ่งไหนตอบแทน มีแต่ว่าสิ่งไหนที่อยากได้ก็ต้องได้ อย่างเช่นตัวคุณ!”

หา!! พระเจ้า วันนี้ท่านทำงานไหม เธอเรียกหาพระเจ้าจนท่านน่าจะสะดุ้งหลายรอบแล้ว

“ฉันรู้ว่าฉันผิด แต่คุณก็มีส่วนผิดเหมือนกัน ฉะนั้นถือว่าเราหายกัน ต่างคนต่างแยกย้าย ฉันขอบคุณที่คุณช่วย ต่อไปเขาคงไม่กล้ามาวุ่นวายกับฉันอีก”

เธอพยายามผลักเขาออก แต่ขอโทษ แผ่นอกตรงหน้าแข็งอย่างกับหิน ผลักยังไงก็ไม่ออก แถมเขาก็ยังคิดจะโน้มหน้าเข้ามาจูบเธออีก!

แอนนายกมือขึ้นปิดปากตัวเอง “ฉันขอโทษ คุณปล่อยฉันได้แล้ว”

แต่คิดหรือว่าเขาจะฟัง มือเธอที่แสนอ่อนแอถูกรวบไว้ด้วยกัน ด้วยมือเพียงข้างเดียวของเขา ขณะที่มืออีกข้างปลดเนกไทมาผูกมือเธอไว้

ตาย เขาจะฆ่าเธอปิดปากไหม โทษฐานทำให้เขาเสียหน้าที่ถูกลูบคมถึงเตียง เธอจะทำยังไงดี จะหนีก็หนีไม่ได้ จะขยับก็ขยับไม่รอดเมื่อเขาโน้มลงมาจูบแล้วบังคับให้เปิดปาก

“ในเมื่อผมบอกทุกคนแล้วว่าคุณคือผู้หญิงของผม ฉะนั้นไม่ว่าคุณคิดจะหนีหรือทำอะไรก็หนีไม่พ้นมือผมแน่นอน”

ใบหน้าคมเงยขึ้นมองเธอแล้วพูดต่อ “คุณจะไปจากผมได้ก็ต่อเมื่อผมปล่อยคุณไปเท่านั้น”

เขาบ้าไปแล้ว มีสิทธิ์อะไรมากักขังเธอ ไหนจะพูดเข้าข้างตัวเองอย่างเห็นแก่ตัว คาร์โลว่าเห็นแก่ตัวแล้ว เขากลับเป็นมนุษย์ตัวพ่อที่โคตรเห็นแก่ตัวและร้ายกว่าหลายเท่าตัว

แอนนา เธอเจอตอชิ้นใหญ่เข้าแล้ว คิดสิว่าจะทำยังไงถึงจะหลุดพ้นจากตอตรงหน้าได้!!

“อ๊ะ” คนที่คิดหนีร้องขึ้นเมื่อมือหนาเริ่มแตะลงไปด้านล่าง ก่อนหน้านี้ไม่รู้ว่าเขาเป็นใครเธอก็ปล่อยตัวไปตามความรู้สึก แต่ตอนนี้ เธอไม่กล้าแม้แต่จะคิดด้วยซ้ำ!!

“ฉันไม่มีอารมณ์อย่างว่า” ดูสีหน้าฉันหน่อย ฉันซาบซึ้งที่รู้ว่าคุณคือเจ้าพ่อมาเฟียชื่อดังหรือไง ถามหน่อย หน้าตาฉันบอกว่าดีใจมากไหม

ถ้าไม่รู้ก็จะบอกให้ ตอนนี้ฉันฉี่จะราดอยู่แล้ว!!

ดูเหมือนคนที่ประกาศว่าเป็นเจ้าของเธอจะไม่ยอมปล่อยเธอไปง่าย ๆ จากการห้ามปรามกลายเป็นถูกเขาจับปอกเปลือก มือสากหนาว่องไวล้วงเข้ามาในเสื้อแล้วบีบจับจนเธอตั้งตัวไม่ทัน

“อ๊ะ” เธอมองคนทำ ปากก็เอ่ยขอ “คุณปล่อยฉันไปได้ไหม?”

ไหน ๆ เขาก็ช่วยเธอมาครึ่งทางแล้ว แต่แทนที่เขาจะฟังกลับพูดว่า

“คุณรู้ไหมว่าผมเสียไปเท่าไรกับการตามหาคุณทั้งสัปดาห์ ถ้าคิดเป็นมูลค่าก็มหาศาล คุณคิดว่าจะชดใช้ให้ผมได้หมดไหม”

ใครใช้ให้คุณมาเสียเวลาตามหาฉันล่ะ ยังมีหน้าจะมาทวงเงิน กันอีก อย่างไรเธอก็ไม่ยอมเด็ดขาด

“ฉันไม่ได้ใช้ให้คุณตามหาเสียหน่อย แล้วทำไมถึงได้มาโทษว่าเป็นความผิดฉัน อีกอย่างปกติคุณก็มีผู้หญิงมาบริการถึงเตียงอยู่แล้ว จะสนใจอะไรฉันนักหนา”

นั่นสินะ เขาสนใจอะไรเธอ คงเพราะท่าทางไม่ประสีประสาและความบริสุทธิ์ที่เธอเอามาใช้กับเขาในคืนนั้นคงพิเศษพอจะทำให้เขาสนใจ

แต่ว่ากันตามตรง เธอก็เหมือนผู้หญิงทั่วไปที่พอถอดผ้าออกก็แค่ปล่อยไปตามอารมณ์ จบแล้วก็ต่างคนต่างไป แต่ทำไมเขาไม่ปล่อยวาง

“มาเป็นผู้หญิงของผม”

แอนนาส่ายหน้าอย่างรวดเร็ว เขาทำหน้าไม่พอใจ

“ถ้าอย่างนั้นก็อย่าหวังว่าจะได้ออกจากห้องนี้”

คนถูกขู่หันมองรอบห้อง “คุณไม่มีสิทธิ์มาสั่งฉัน”

“คุณเองก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะปฏิเสธเช่นกัน ดังนั้นถ้าผมไม่อนุญาต คุณก็ไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น”

เขาบ้าไปแล้ว ยิ่งขู่ยิ่งห้าม คิดหรือว่าเธอจะยอม แต่ตอนนี้ดูเหมือนเธอจะเสียเปรียบ “รู้แล้ว รู้แล้ว คุณปล่อยฉันก่อน ฉันเจ็บ”

เธอจำต้องทำเป็นโอนอ่อนตามเขา เมื่อเห็นว่าเธอเชื่อฟัง เขาจึงยอมปลดเนกไท แอนนาผลักเขาออกแล้วลุกขึ้นนั่ง รีบติดกระดุมเสื้อที่ถูกปลดจนเห็นชุดชั้นใน ก่อนจะพิจารณาผลงานที่เขาทำไว้

“คุณทำฉันเจ็บ” เธอทำหน้าแง่งอนแล้วค้อนใส่ เขาจึงลุกขึ้นไปหยิบยาแก้ฟกช้ำ

“ทำแค่นี้เป็นรอย ทีคืนนั้นพวกเรา...”