@ร้านอาหารหลัง มหาวิทยาลัย SU

วันนี้ฉันมานั่งทานเข้ากับเพื่อนๆ หลังจากเหน็ดเหนื่อยจากการสอบ

"เฮ้ย "

“พวกมึง อาทิตย์หน้าวันเกิดกูละนะ กูอยากให้พวกมึง ไปกันทุกคน โดยเฉพาะ มึง อิแซน” พูดจบยัยแพรก็หันหน้ามาบอกกับฉัน

"มึงต้องไปให้ได้นะ โว้ย !!

"ถ้ามึงไม่ไปกูงอลมึงยันลูกบวชแน่ ! ยัยแพรคาดโทษฉัน ก็จริงแหล่ะฉันไม่เคยไปงานวันเกิดมันเลยซักปีไง ตั้งแต่เป็นเพื่อนมันมา

มาแนะนำตัวกันหน่อยจ้า สวัสดี ฉันชื่อ แซนดี้ เรียนอยู่ปี 2 คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัย SU มีเพื่อนสนิทอยู่ 3 คนยัยแพร ยัยน้ำซัน และยัยเจส นางเป็นพวก หญิงเทียมนะคะ ส่วนยัยแพร ยัยน้ำซันหญิงแท้มีมดลูกคะ

ที่ฉันเข้าเรียนมหาวิทยาลัยนี้ได้เพียงเพราะฉันสอบได้ชิงทุนไง ส่วนมากทุกคนที่เรียนที่นี่ก็มีแต่ลูกคุณหนู คนรวยทั้งนั้น เพื่อนๆในห้องเรียนไม่มีใครอยากคบฉันหรอก จะมีก็แต่ พวกมันสามคนนี้แหล่ะ ส่วนยัยเจสกับฉันเราเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่สมัยมัธยม ส่วนยัยแพร กับยัยน้ำซัน พึ่งจะมารู้จักตอนเข้าปีหนึ่งนี้แหละ อาจจะเป็นเพราะฉันจนไง ฉันเลยไม่ค่อยชอบพวกงานปาร์ตี้อะไรแบบนี้ ก็มันมีแต่พวกคุณหนูไฮโซ ขนาดคบกับสามคนนี้ยังโดนคนอื่นเมาท์ว่าฉันไม่ดูฐานะตัวเองเลย แต่ช่างเถอะเรื่องนี้ฉันชินแล้วแหละ

"ว่าไง อิแซน" ยัยแพรที่นั่งข้างๆ ฉันถามฉันมาอีกที ใจจริงก็ไม่ได้อยากจะไปหรอก แต่วันเกิดเพื่อนสนิทตั้งทีจะปฎิเสธก็ยังไงอยู่

"เออ ๆ กูไปก็ได้"

"เย้ ! “น่ารักที่สุด" ยัยแพรยิ้มออกมาอย่างพอใจกับคำตอบของฉัน

“ม่า มะ ให้เพื่อน จุ๊บทีนึง " ยัยแพรพูดมาพร้อมกับยื่นปากมาเหมือนจะจุ๊ฟที่แก้มของฉัน แต่ก็แค่แกล้งเท่านั้นไม่ได้จะทำจริง ๆ หรอก

" มึงพูดละนะ ห้ามกลับคำนะโว้ย "

"อืม" ฉันตอบเพื่อนไป

"มึงอย่าพึงดีใจไป อิแพร พอถึงวันจริง อิแซนมันอาจจะบอกมึง"

" อิแพร มึงกูไม่สบายว่ะ ปวดหัว ตัวร้อน ไรงี่ก็ได้ อินี้ข้ออ้างมันเยอะจะตาย มึงก็รู้มันไม่ชอบหรอกปาตรงปารตี้อะไรแบบนี้ ใช่ไหม ซะนีน้อย" อิเจสพูดดักคอฉันมา

“ไอ้เจส” ฉันจึงหันไปทำหน้ายักษ์ใส่มันอย่างไม่พอใจนัก

มึงอะชอบคิดไรแทนกู ไม่ต้องคิดกูมีนี้” ฉันชี้ไปที่สมอง

"อ้าย…อิแซน เรียกเพื่อนแบบนี้ ไม่น่ารักนะคะ ใครสั่งใครสอนแก…เนี้ยดูปากกูค่ะ เจส…สิ ก้า” ฉันชื่อเจสสิก้า แบบนี้อะ เป็นไหม…มึงอะ อิเจสถามฉันมาอย่างไม่ยอม

“พอๆพวกมึงเลิกทะเลาะกันได้แหละ กูลำไยพวกมึงสองคน”อิน้ำมันคงรำคาญจริง ๆแหล่ะถึงได้ห้ามฉันกับอิเจสเพราะปกติจะเป็น อิแพรซะมากกว่าที่คอยห้ามพวกฉันสองคน สักพักอาหารบนโต๊ะก็ถูกเก็บเรียบในกระเพาะหลุมดำของพวกฉันทั้งสี่คน ถึงฉันจะตัวเล็กแบบนี้ก็กินเก่งนะ

"ทั้งหมด เจ็ดร้อยห้าสิบบาทค่ะ" พนักงานเสร์ฟคิดตัง

"งั้นแยกกันตรงนี้เลยนะ พวกมึง” ยัยน้ำซันกล่าวมา

"แซนมึงกลับกับกูป่าว เดี๋ยวกูไปส่งมึงที่ร้าน" ยัยแพรหันมาถามฉัน

"พอดีวันนี้กูก็จะกลับบ้านเลยนะ ป๊ากับม๊าจะไปต่างประเทศ กะจะข้าบ้านซะหน่อย" ยัยแพรบอกฉันมาเพระปกติยัยเพื่อนฉันจะค้างที่คอนโดมากว่าบ้านของเธอ

"ไม่เป็นไรมึง กูจะแวะไปทำธุระก่อน ค่อยเข้าร้าน" ร้านที่ว่าคือที่ทำงานของฉันนั้นเอง จากนั้นฉันก็รีบเดินออกมา

"ไปละ บาย " ฉันโบกมือให้เพื่อนๆ แล้ววิ่งเข้าในซอยที่ถัดจากร้านอาหาร เพื่อที่จะนั่งวินมอไซต์ ไปทำงาน ชั่วโมงเร่งด่วนแบบนี้ต้องวินมอไต์เท่านั้น เพราะถ้าเข้าสาย เดี๋ยวเจ้ดาด้า จะเอ็ดฉันเอา จริง ๆ ฉันไม่มีธุระที่ไหนหรอกแต่ฉันเป็นพวกขี้เกรงใจไง ฉันเลยไม่อยากรบกวนเพื่อน ฉันทำงานที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง ฉันทำมาตั้งแต่อายุ15 ปี ฉันทำหลังเลิกเรียนแทบจะทุกวัน ทำไงได้ละคนเราต้นทุนเรามันไม่เท่ากัน ฉันทำงานส่งตัวเองเรียนมาได้ขนาดนี้ฉันก็เก่งสุดและ งานมีก็ทำไปเถอะจะได้มีตังเก็บไว้เยอะ ๆ นะฉันว่า อีกอย่างงานที่ทำก็ไม่ได้หนักหนาสากันอะไรด้วย แถมเจ้าของร้านก็ใจดีมาก ๆ ด้วย

@FinFin Restaurants

เป็นภาพที่แซนดี้ผมเผ้ายุ่งเหยิง

ถูกใจโดยaaiirและคนอื่นๆอีก 2,352 คน

SanDyนั่งพี่วินมาทำงานทรงผมก็จะประมาณนี้แหล่ะ

ดูความคิดเห็นทั้งหมด 20 รายการ

Parryyก็ไม่ยอมมากับกูก็งี้แหล่ะ

SikaJ 5555

Winter@Sanbyพี่ไปส่งไหมคับน้องแซน

DDDพี่แซนน่ารักมาก

ฉันหยิบโทรศัพท์มือถือเข้าแอฟเล่น ไอจีซะหน่อยวันนี้คนไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ฉันเลยชิวได้ นี้ก็พึ่งอับรูปไปเมื่อ สองชั่วโมงที่แล้ว คนที่มาคอมเมนท์ฉันส่วนมากก็มีพวกผู้ชายแต่เพื่อนๆฉัน ถามว่ามีคนมาจีบฉันบ้างไหมก็มีบ้างแหล่ะ แต่ฉันไม่ค่อยสนใจหรอก ชีวิตฉันมีอยู่สองอย่าง เรียนกับทำงาน แค่นี้ก็เหนื่อยพอแล้ว

@ConDO DI O คอนโดซีนอล

"แรงอีกค่ะ พะ...พี่ซีนอลขา กระแทรกเข้ามาเลยค่ะ

"อา อ๊า ซีด...ซี๊ด อ้า... เสียว ค ย ชิบหาย

"เปลี่ยนท่า ผมยกขาแนนนี้พลาดที่เอว กระแทรกอย่างเมามันส์ ถึงจะหลวมหน่อยแต่แม่งก็เอาไปเถอะ

"อ้า... ซีด ซี๊ด ๆ " เสียงครางดังไปทั้งห้อง

"พะ... พี่ซีนอลขา แนนนี้จะไม่ไหวแล้วคะ" อา ซี๊ด

"ซีด...ซี๊ด พร้อมกัน" ผมบอกกับเธอ

"ตึกๆตึก" เสียงเตียงกระแทรกกับผนังห้อง

" อ้า....."

!! ปึก !! เสียงผมโยนคอนดอมลงข้างเตียงนอน น้ำแตกแล้วแยกทางครับ

"อ่านี้ค่าตัวของเธอ" ผมหยิบแบงค์สีเท่าปึกนึงให้กับแนนนี้

"แต่...แนนนี้ ไม่ได้อยากได้ตังพี่ นะคะ แนนนี้ อยากเป็นผู้หญิงของพี่ซีนอลคะ" เธอพูดพร้อมกับเอาหน้ามาซบลงที่อกผม

"แต่ฉันไม่นอนเอาผู้หญิงที่ เอา ซ้ำแล้ว แค่ครั้งเดียวจบ"

"อย่าเรื่องมาก หยิบตังแล้วออกไปซะ"

"ก็ได้ค่ะ"

"ถ้าพี่ซีนอล ต้องการอีกเมื่อไหร่ก็บอก แนนนี้ นะค่ะ แนนนี้พร้อมเสมอค่ะ"เธอพูดพร้อมเอามือมาจับที่ใบหน้าของผม

"แนนนี้ไปนะคะ"

ฝากซีนอลกับนุ้งแซนดี้กันด้วยนะคะ สำหรับแฟลตฟอร์มนี้ยังใหม่อยู่ อ่านกันให้สนุกนะคะ

@ S K Yผับ

"มึงสองตัวนี้นะ กว่าจะมาได้ พวกกูแม่งก็รอไป เหอะ" พอผมกับไอ้ปอนด์นั่งลง ไอ้แอลแม่ง ก็บ่นละ!!

"นิสัยผู้หญิงชิบ" ผมส่ายหัวให้ท่าทีของมัน

"รอนิดรอหน่อยทำเป็นบ่น" ผมว่ามันกลับ

"โทษทีว่ะ.. พอดีกูแว่ะไปส่งแพรมา" ไอ้ปอนด์หันไปบอกไอ้แอล

"แม่ง...ที่แท้ ก็ติดแฟน ไอ้สัส"

"เชี้ยแอล! แม่งจะบ่นไรมันนักหนาว่ะ ! ไหน ๆมันก็มาแล้ว มึงก็ให้มันอยู่กับแฟนมันบ้าง อยู่กับพวกเรานาน ๆเดี๋ยว แม่งก็ได้มึงเป็นเมียหรอก

ฮึ ! "ไอ้ สัสส กูไม่กินเพศ เดียวกัน" ไอ้แอลหันไปว่า ไอ้เคนตะ

"เออ แพรชวนพวกมึงไปปาร์ตี้วันเกิด แหละ อีกสามวัน วันเกิดแฟนกู พวกมึงว่าไง!! ไปป่าว" ไอ้ปอนด์เอ่ยชวนพวกมัน

"โห้ย... ! เชี่ยปอนด์ แม่งไม่หน้าถาม เลยว่ะ.. !

"เพื่อนแฟนมึง แต่ละคน แม่งเด็ดๆ ทั้งนั้น งานนี้กูไม่พลาด แน่วว่ะ กะจะไปล้อสาวบริหารซะหน่อย" ไอ้เคนตะพูดมา

"ว่าแต่ปีนี้ น้องแพรงานจัดที่ไหนว่ะ" ไอ้แอลหันไปถามไอ้ปอนด์

"น่าจะจัดที่โรงแรม เซี่ยนอล มันนั้นแหละใช้ไหม ว่ะ" ไอ้ปอนด์หันมาถามผม

"อืม" ผมตอบไอ้ปอนด์ไป

ที่ยัยแพรจัดงานที่โรงแรมของครอบครัวผมก็ไม่แปลกหรอกครับเพราะยัยนั้นกับผมเราเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน ปาร์ตี้วันเกิดยัยนั้นจะจัดที่ไหนได้ ก็ที่โรงแรมผมนั้นแหละ ปีที่แล้วยัยนั้นจัดปาร์ตี้ที่บ้านแต่เพื่อนของเธอ แต่กดันมีเรื่องกันซะงั้น จนมันวุ่นว่ายไปหมด เดือนร้อนไปถึงคนในบ้าน ปีนี้คุณลุงกับคุณป้าท่านเลยให้ไปจัดที่โรงแรมแทน ก็โรงแรมในเครือของพวกผมนั้นแหล่ะ มาแนะนำตัวกันหน่อยครับ ผมชื่อ ซีนอล เรียนอยู่ปี 3 คณะธุรกิจระหว่างประเทศ มหาลัยวิทยาลัย SU ที่บ้านผมทำธุรกิจโรงแรม มีสาขาทั่วทั้งไทยและต่างประเทศ ผมเป็นลูกครึ่งไทย-เกาหลี คุณแม่ผม เป็นคนไทย ส่วนคุณพ่อเป็นคนเกาหลีครับ แม่ของผมเป็นน้องสาวแม่ยัยแพร แฟนไอ้ปอนด์ ผมมีน้องสาว 1 คนเรียนอยู่ ปี 1 มหาลัยเดี่ยวกันกับผมนี้แหล่ะ แต่เธออยู่คณะบริหาร ชื่อยัยซาร์เนีย ครับ

ตอนนี้ผมออกมาดื่มกับเพื่อนๆ ผมครับ พวกเรามีกัน สี่ คน คนแรกมันชื่อไอ้ปอนด์ บ้านทำธุรกิจเกี่ยวกับจิวเวลรี่ ที่มีสาขาทั่วโลก คนที่สองนิไอ้เคนตะไอ้นี้ มันเป็นลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น บ้านมันทำธุรกิจเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ มหาลัยที่พวกผมเรียนนี้ก็ของพ่อมันแหล่ะ! ครับ ส่วนคนสุดท้ายนี้ มันชื่อไอ้แอล ไอ้นี้เป็นคนพูดมาก ๆ กว่าใครในบรรดาพวกผมทั้ง สี่ คน บ้านมันทำธุรกิจเกี่ยวกับ รถยนต์ สนามแข่งรถ กลุ่มผมนี้เรียกได้ว่ารูปหล่อพ่อรวย หนุ่มฮฮตประจำมหาวิทยาลัยเลยก็ว่าได้ ตอนนี้พวกผมก็อยู่ที่ผับๆ นี้ก็เป็นของเฮียพอร์ช พี่ชายยัยแพร นั้นแหล่ะครับ

"อ้าว เฮียนอล ! วันนี้ไม่สนใจสาวนั่งข้างหน่อยหรอครับ"ไอ้นิค มันเข้ามาทักผม ก็ปกติผมจะมีสาวมานั่งข้างตลอดนิ มันคงแปลกใจละมั้ง ที่เห็นผมนั่งคนเดียว มันเลยหันมาถามผม ก็ตอนนี้ ไอ้แอล กับไอ้เคนตะ นั่งซบหญิงอยู่นิครับ ส่วนไอ้ปอนด์ มันมีแฟนแล้ว มันไม่ยุ่ง มันอาจจะเกรงใจผม

หรือไม่มันนั่งที่ผับเฮียพอร์ชด้วยแหล่ะ มันเลยไม่กล้า พวกผมแม่งก็เหมือนกันหมดแหล่ะ แต่ก็ไม่ได้บอกว่าเป็นคนดีนะ ผู้ชายหล่อ รวย ธรรมดาปะ ที่จะมีสาวสวยวิ่งเข้าหา ให้เอาผมก็เอา มาอ่อยมายั่ว แม่งอยากได้ท่าไหนผมแม่งเป็นพวกใจดีไง ! เสนอมาก็สนองกลับ อ่อยมาก็เอาสิครับไม่โกง.. เอาเสร็จก็จ่ายตังไป ผู้หญิงส่วนใหญ่ที่เข้าหาผม ส่วนมากแม่งก็อยากได้ตังผมทั้งนั้นแหล่ะ แต่ผมไม่ซี..อยู่แล้ว มีตังซะอย่างอยากได้ก็ให้

แต่จะให้เอาเป็นเมียผูกมัดตัวเอง ผมก็ไม่เอาหรอกครับ อย่างมากผู้หญิงพวกนั้นก็เป็นได้แค่คู่นอนคืนเดียวเท่านั้นแหล่ะ คนเรามันต้องลองหลายๆอย่าง หลายๆท่า และหลายๆคน ฮึ ! จะมองว่าผมเจ้าชู้ก็ได้นะ ผมไม่ปฏิเสธ ไม่แคร์อยู่แล้ว ถึงผมจะมั่วแต่ผมก็ป้องกันนะครับ แม่ผมย้ำเสมอถ้าชอบเรื่องพวกนี้ต้องรู้จักป้องกัน แม่กลัวไปทำลูกสาวบ้านอื่นเขาท้อง แก่สงสารผู้หญิงที่จะมาเป็นแม่ของลูกผม แม่ผมแก่บอกผมเสมอไว้เรียนจบเมื่อไหร่ค่อยมีหลานให้แม่นะ เห็นแบบนี้ผมก็เชื่อฟังแม่ผมนะ

"ไม่อ่ะ วันนี้กูไม่มีอารมณ์ " ผมตอบไอ้นิคเด็กร้าน แต่ไอ้ห้านี้ วันนี้กูบอกไม่มีอารมณ์ก็เหมือนจะไม่เชื่อ ดูมันทำหน้าเข้าสิ

"อย่าง เฮียนอล นินะจะไม่มีอารมณ์" หึ ! ไม่คงไม่เชื่อผมสินะ เพราะปกติมีนคงชินภาพที่ผมนั่งนัวกับสาวๆ ทุกวัน

"งั้นถ้าเฮียต้องการเมื่อไหร่ ก็บอกผมนะ เด็กมาใหม่เด็ดใช่ย่อยนะเฮีย "

"เออ มึงนะรีบไปได้แล้ว" งั้นผมไปดูลูกค้า โซนชั้นล่างก่อนนะเฮีย มีไรก็เรียกนะ ไปละ" ไอ้นิค มันเป็นผู้จัดการผับที่นี่ครับ ผมมาบ่อยจนสนิทกับมัน ๆ เป็นลูกน้องเฮียพอร์ช ช่วงนี้เฮียไปดูงานที่ต่างประเทศ มันเลยต้องดูแลผับแทนเฮียไง ส่วนผมนิแขก วีไอพี ของที่นี่เลยก็ว่าได้ มันเลยต้องดูแลผมเป็นพิเศษกว่าใคร

ผมหยิบค็อกเทลขึ้นมาจิบเบ่าๆ ตอนนี้พวกผมนั่งกันอยู่สี่คน ผม ไอ้ปอนด์ ไอ้แอล แล้วก็หญิงที่ไอ้แอลกำลังซบหน้าอกอยู่ส่วนไอ้เคนตะสงสัยไปเปิดห้องที่ด้านบน ละ ผับนี้ด้านบนมีห้องด้วยครับจะเป็นห้องของ พวกผมนี้แหล่ะเวลาใครเมากลับไม่ได้ก็นอนมันที่นี่แหล่ะครับ บอกเฮียพอร์ชเปิดไว้ให้สองห้อง ตอนแรกขอสี่ห้องเฮียแกก็ไม่ให้

เพราะบางทีพวกผมก็แอบเอาหญิงขึ้นไปกกที่ด้านบนไง เฮียแกบอกผับแกไม่ใช่ม่านรูดให้แค่นอนเฉยๆ บางทีอารมณ์มันมา ให้ขับรถไปต่อที่อื่นมันก็ไม่ไหวแล้วไง

"แม่งถ้าอารมณ์มึง ขนาดนี้ แล้ว พาน้องเขาเข้าโรงแรมเถอะ" ไอ้เคนตะบอกกับไอ้แอลที่กำลังนัวกับเด็กมัน

"งั้นกูกลับละ ไม่ไหวแล้วอะ สงสารแอลน้อย แม่งเดี๋ยวจะซี้หน้าพวกมึงแทน"

"ไป... นะคะน้อง แตงโม เดี๋ยวพี่แอล จะพาไปขึ้นสวรรค์"

"เชี่ยนอล มึงจะกลับยัง หรือจะให้กูนั่งเป็นเพื่อน ต่อ " ไอ้ปอนด์มันคงเห็นว่าไอ้แอลกับไอ้เคนตะ ไม่อยู่แล้ว มันเลยหันมาถามผมแทน

"ไม่เป็นไรมึงกลับก่อนเลย ซักพักกูก็กลับแล้ว"

"ให้มึงนั่งคนเดี่ยว นี้นะ"

"งั้นกูก็ไม่กลับ ไว้กลับพร้อมกันกับมึง"

"กูไม่อยากให้พี่แฟนกูนั่งคนเดียว วะ กลัวสาวมา ล้อ มึง กูหวง" ไอ้ปอนด์ว่ามาและนั่งดื่มต่อ" ฮึ ! สัส ผมด่ามัน

ด้านแซนดี้

"อ้าย วันนี้เพื่อน กู สวย ค่ะ”

เริศ... !! มาก

"มึง... ก็เวอร์ไป"

"กูพูดจริง"

"ไม่เป็นไรวันนี้กู ยอมให้มึง วันนึง" ใช่ค่ะตอนนี้ฉันกับยัยน้ำซันกำลังไปงานวันเกิด ยัยแพร ตอนแรกกะฉันจะไปเอง ยัยน้ำซันมันก็ไม่ยอม บอกต้องไปพร้อมกัน เดี่ยวมันมารับที่คอนโด

" กูว่านะ พวกยัยแป้งเห็นมึงวันนี้ มีหวังได้อกแตกตาย...แน่" ยัยน้ำซันบอกฉันมาอย่างหมั่นใส้

"กูไม่สนอยู่แล้ว" ใช่พวกยัยแป้ง เป็นเพื่อนที่เรียนห้องเดี่ยวกันกับพวกฉัน พวกนั้นเขาไม่ชอบขี้หน้าฉันเท่าไหร่ เพราะฉันเป็นเด็กทุน เวลาเจอหน้าฉันพวกเขามองฉันเหมือนเป็นกิ้งกือไส้เดือนยังไงยังงั้น แต่ชั่งเถอะฉันชินแล้ว

ฉันไม่ได้ไปทำไรให้พวกนั้นซักหน่อยผิดเหรอที่ฉันเป็นเด็กทุนแล้วมาเกลียดฉัน เห่อะ ! นิสัยเด็กชะมัด

Line

Line

เสียงไลน์ของฉันก็ดังขึ้นมา

Line MY Friend (4)

Parry : พวกมึง.. ถึงไหนกันแล้ว

Jassika : กูถึงละ.. กำลังจะเข้าไป

Sandy : เจส รอพวกกูด้วย... อิน้ำกำลังหาที่จอดรถ

Jassika : k

.”ป่ะมึงเดี่ยวพวกนั้นรอนาน เข้างานช้าอายคนอื่นเขา”

"มึงรองเท้า มันสูงไปป่าว กูเดินไม่ถนันหนะ" คือตอนแรกฉันใสร้องเท้าไม่มีส้นมาไง ยัยน้ำซันมันบอกไม่เข้ากับชุด มันเลยเอาร้องเท้ามันที่อยู่ในรถมาให้ัฉันใส่แทน ฉันรู้สึกประหม่ายังไงไม่รู้ กลัวล้มด้วยแหล่ะเรื่องของเรื่องนะ ฉันใส่แบบนี้แล้วไม่ชินหนะ

"หูย.... ! นิโรงแรมที่ยัยแพรจัดนี้หรูมาก ยัยแพรนิรวยเนาะ" ฉันกันไปพูดกับเพื่อน เพราะฉันไม่คิดว่ายัยแพรจะจัดปาร์ตี้ที่โรงแรมหรูแบบนี้ไง ก็จริงแหละในบรรดาเพื่อนทั้ง 4 คน ยัยแพรรวยสุดแล้ว

"โรงแรม น้า ยัยแพรนะ" ยัยน้ำซันบอกฉันมา

"อ่อ" จากนั้นเราสองคนก็เดินไปชั้นที่จัดงาน

@#HaPPYParrYDay @ CC Royal Princess

"อ้าย... ชะนี วันนี้สวย เซ็กชี่เลยนะยะ"

"ตามดา..... " ฉันพูดแบบเชิดๆใส่อิเจส

"ชมแต่อิแซน... กูงอลมึงละ อิเทย ! ยัยน้ำซันว่าอิเจสมาอย่างหมั่นใส้

“แม้...มึงนานๆทีมันจะแต่งแบบนี้ อิเจสหันไปตอบยัยน้ำซัน

"อิแพรรออยู่ในงานป่ะ ! มึง" ฉันถามเพื่อน