“ไอ้เสือ! นี่มึงเสร็จหรือยัง เดี๋ยวไปเรียนสายนะเว้ย” ชายหนุ่มหน้าตาดีตะโกนแผดเสียงเรียกเข้าไปในห้องที่มีเพื่อนสนิทของเขากำลังเล่นจ้ำจี้อยู่กับนางแบบสาวคนสวย ที่เขาเป็นคนเรียกเธอให้เข้ามาเอ็นเตอร์เทนพวกเขาทั้งสี่ตั้งแต่เมื่อคืน

“อ่าส์~ ซี๊ด อีกนิด” คนถูกเรียกทำได้เพียงแค่ตะโกนตอบกลับมาเพียงเท่านั้นเพราะกิจกรรมรักกำลังร้อนแรง หญิงสาวนางแบบกำลังขย่มอยู่บนตัวเขาอย่างเอาเป็นเอาตาย

“เออๆกูไปรอที่รถแล้วกัน อยู่ตรงนี้เดี๋ยวกูได้แข็งอีกรอบแน่!” มิวนิคบอกกับคนที่อยู่ภายในห้องอีกครั้งแล้วเลือกที่จะเดินออกไปจากห้องเพราะกลัวว่าตนเองจะอดใจเอาไว้ไม่ไหวเพราะในเวลานี้มันไม่มีเวลาให้มาทำเรื่องอย่างว่าอีกแล้ว เดี๋ยวมันจะสายและจะเข้าเรียนไม่ทัน

บนรถ

“ไงมึง สบายตัวแล้วสินะ” มิวนิคยิ้มกริ่มถามคนที่พึ่งขึ้นมาบนรถ เขาเริ่มสตาร์ทรถและขับเคลื่อนออกจากลานจอดรถของทางคอนโดทันที

“เออ ซาร่าแม่งโคตรเด็ดเป็นงานสุดๆ” เสือที่ยังคงคิดถึงความเร่าร้อนของนางแบบสาวก็ได้บอกไปยังเพื่อนสนิทที่เป็นคนเรียกเธอเข้ามาปรนเปรอพวกเขาทั้งกลุ่ม เมื่อคืนพวกเขาทั้งสี่ได้ถูกนางแบบสาวปรนเปรอความใคร่ให้อย่างถึงใจ แต่พอพวกมันทั้งไอ้เตโชกับไอ้อาร์มได้เอาเธอเสร็จก็รีบกลับไปกันทันทีกลับไปกันตั้งแต่เมื่อคืน

“แล้วเดี๋ยวนี้มึงยังได้เจอน้องพราวเขาอยู่บ้างมั้ย?” แล้วอยู่ดีๆมิวนิคก็เปลี่ยนเรื่องชวนคุยเฉย เขาถามถึงน้องพราว หญิงสาวรุ่นน้องที่เขาเคยแอบชอบ แต่เธอดันมีแฟนอยู่แล้ว ใบหน้าเศร้าฉายขึ้นอีกครั้ง

“นี่มึงยังตัดใจจากน้องเขาไม่ได้อีกหรือไง!” เสือหันมองใบหน้าของเพื่อนสนิทดูก็รู้ว่ามันยังคงตัดใจจากน้องพราวไม่ได้แต่ยังไงก็ต้องตัดแล้วไหมก็น้องเขามีแฟนอยู่แล้วทั้งคน

“กูก็แค่ถามดูเฉยๆมั้ย” มิวนิคดูจะเลิ่กลั่กอยู่ไม่น้อยที่โดนเพื่อนสนิทอย่างเสือจับพิรุธได้ว่าเขายังไม่อาจลืมเธอได้เลย

“ก็เจออยู่บ้าง..แต่เจอน้องเขาพร้อมแฟนนะ”

“....” พูดแบบนี้สู้ไม่ต้องบอกเสียยังจะดีกว่านะครับไอ้เสือ

“กูมีแอพแชทมาแนะนำ” งั้นเอาแบบนี้ก็แล้วกันในเมื่อเพื่อนของเขายังลืมน้องพราวไม่ได้ ก็คงต้องหาตัวช่วยที่จะทำให้ไอ้มิวนิคมันลืมน้องเขาให้ได้เร็วขึ้น เขาหยิบโทรศัพท์มือถือของตนเองขึ้นมาแล้วเปิดไปยังแอพหาคู่ที่เขาพึ่งจะเข้าไปลองเล่นดู

“แอพอะไรของมึง แอพนัดเย.. อะนะ” มิวนิคหรี่ตามองไปยังเพื่อนอย่างจับผิดสรรหานั่นนี่มาให้ตลอดนั่นแหละมันน่ะ

“แอพคุยนี่แหละแต่ถ้าได้เย..ถือว่าได้กำไร อ่ะนี่ชื่อแอพนี้ มึงลองโหลดไปเล่นดูเผื่อจะได้ลืมน้องพราวเขาได้เร็วขึ้น” เสือยื่นโทรศัพท์มือถือของตัวเองยื่นไปให้มิวนิคได้เห็นรูปแอพที่เขาได้ลองโหลดมาเล่นดูตั้งแต่เมื่อคืนวาน

“เออ เอาไว้กูจะลองโหลดมาเล่นดูแล้วกัน ไอ้เตโชกับไอ้อาร์มมันไปถึงมหาลัยกันแล้ว พวกมันทักแชทมาบอกกู” มิวนิคพยักหน้ารับหงึกหงักอย่างไปทีพร้อมทั้งบอกกับเสือว่าพวกเพื่อนของเขาทั้งสองคนที่เหลือได้ไปถึงยังมหาลัยเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

“เออๆงั้นมึงก็รีบขับเลย”

มหาลัย CH

“ไงครับพวกมึงมาช้านักนะ เอายัยนั่นรอบเช้าหรือไง” พวกเขาเดินเข้ามาภายในห้องเรียนที่มีเตโชกับอาร์มนั่งรอกันอยู่ เสียงทุ้มของไอ้เตโชก็เอ่ยดังขึ้น

“ก็เออดิ แต่เป็นไอ้เสือนะ” มิวนิคชี้ไปที่เสือที่เป็นคนที่เอาแม่นางแบบสาวคนนั้นอีกครั้งก่อนที่พวกเขาจะมาเรียน

“รู้แบบนี้พวกกูน่าจะอยู่ถึงเช้าแบบมันบ้างจะได้เอาอีกสักรอบสองรอบ” อาร์มที่นั่งอยู่ตรงนั้นด้วยก็เริ่มพูดแทรกขึ้นมาด้วยความเสียดายนี่ถ้าเขาอยู่ห้องของไอ้มิวนิคยันเช้าก็คงได้เอาแม่นางแบบคนนั้นอีกสักรอบสองรอบอย่างแน่นอน

“อาจารย์มาแล้วพูดแต่เรื่องเหี้ยๆกันอยู่ได้” เตโชส่ายหัวไปมาเมื่อได้ฟังกลุ่มเพื่อนพูดแต่เรื่องอะไรก็ไม่รู้ เขารับไม่ได้จริงๆ

“ครับ มึงไม่เหี้ยเลยได้ข่าวว่าเมื่อคืนมึงเอายัยนั่นคนแรก?” เสือแซวไปยังเตโชที่กำลังนั่งฟังสิ่งที่มันพูดอยู่

“ฮ่าๆ ก็กูชอบเปิดก่อนนี่” เตโชหัวเราะลั่นขึ้นมาทันทีของแบบนี้ใครดีใครได้ครับ

หลังเลิกเรียน

“สวัสดีมิวนิค วันนี้น้ำตาลขออาศัยรถกลับบ้านด้วยจะได้มั้ยคะ พอดีว่ารถของน้ำตาลเสียจอดซ่อมอยู่ที่อู่น่ะ” น้ำตาล นักศึกษาสาวร่วมคลาสของมิวนิคได้เดินเข้ามาขอความช่วยเหลือจากมิวนิคด้วยแววตาหยาดเยิ้มโดยที่ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเธอต้องการอะไรจากเขา

“ก็เอาสิว่าแต่คอนโดของเธออยู่ตรงไหนช่วยบอกด้วยก็แล้วกัน” มิวนิคยิ้มร้ายอย่างมีเลศนัยในเมื่อเธอคนนี้เสนอตัวมาขนาดนี้มีหรือที่คนอย่างเขาจะปฏิเสธให้เสียของ ของฟรีใครๆก็อยากได้จริงไหม

“เดี๋ยวน้ำตาลไว้บอกตอนอยู่ในรถแล้วกันนะคะ ขอตัวไปเก็บของก่อน” เธอพูดเสร็จก็เดินออกไปเก็บพวกหนังสือเรียนกระเป๋าเครื่องสำอางค์ที่อยู่บนโต๊ะที่อยู่ไม่ไกลจากตรงกลุ่มของพวกเขาสักเท่าไหร่

“ไงมึงได้เหยื่อรายใหม่อีกแล้วเหรอ?” เตโชที่เห็นว่าน้ำตาลได้เดินออกไปแล้วก็รีบเดินเข้ามาแซวมิวนิคในทันทีทันใด

“มาเสนอถึงที่ กูก็ไม่อยากจะปฏิเสธเธอให้เสียน้ำใจ” มิวนิคยิ้มกริ่มในเมื่อมีสาวร้องขอความช่วยเหลือขนาดนี้มีหรือที่คนอย่างเขาจะไม่ให้การช่วยเหลือได้ลงคอเห็นเขาเป็นคนใจร้ายแบบนั้นได้อย่างไรกัน

“หึ!” เสือที่ได้ฟังอยู่ก็หัวเราะในลำคอไอ้มิวนิคนี่แหละตัวดีแม่งล่อหญิงได้ทุกวัน

บนรถ

“ไปห้องเธอเลยนะ” เขามองไปยังเรียวขาสวยของน้ำตาลและเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าสุดสวยที่กำลังจดจ้องมองมายังเขาอยู่เช่นกัน

“ได้สิคะว่าแต่ทำไมวันนี้รถถึงได้ติดจัง” เธอมองไปโดยรอบในช่วงเย็นทำไมถนนเส้นนี้รถถึงได้ติดแบบนี้นะ คนยิ่งอยากจะไปให้ถึงห้องโดยเร็วอยู่ซะด้วย

“ธรรมดาฝนตกรถเลยติด” มิวนิคที่ได้ยินเสียงบ่นพึมพำจากปากของน้ำตาลก็พูดบอกเธอกลับด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ฝนตกรถติดเป็นของคู่กันอยู่แล้ว

“มิวคะแล้วมิวมีแฟนหรือยัง?” ร่างบอบบางหันมายิ้มและถามในสิ่งที่เธอต้องการอยากรู้ออกไป

“ถามทำไม ถ้ามีแล้วจะไม่ทำ?” เขาเป็นคนที่ไม่ชอบให้ใครเข้ามายุ่งวุ่นวายกับเรื่องส่วนตัวอยู่แล้วจึงได้ถลึงตาทำเสียงดุใส่เธอ

“ทำสิคะ ว่าแต่อยากจะให้น้ำตาลทำให้ในรถเลยมั้ยคะ?” น้ำตาลยิ้มเย้ายวนก็แค่อยากรู้ว่าเขามีหรือไม่มีก็เท่านั้นแต่ยังไงแล้วเธอก็ยังอยากที่จะเอากับเขาอยู่ดี แล้วถ้าต่อไปได้พัฒนาไปเป็นแฟนกับมิวนิคได้ก็คงจะดีอยู่ไม่น้อย

“อยากมากเลยเหรอ?” ถามเธอกลับพร้อมกับใช้มือหนาลูบไล้ไปตามต้นขาอ่อนนุ่มของน้ำตาล

“แค่เห็นหน้ามิว น้ำตาลก็..เยิ้มแล้วค่ะ” ยิ้มหวานถูกส่งกลับมา มือเรียวจับมือของเขาเอาไว้แล้วออกแรงขยับเลื่อนให้มือของเขาสัมผัสโดนกางเกงชั้นในของเธอที่ตอนนี้เริ่มมีน้ำหวานไหลเยิ้มออกมา

“หึ!” มิวนิคมองตาเธอหวานซึ้งถ้าจะใจกล้าดึงมือเขาไปอยู่ที่ตรงนั้นของเธอขนาดนี้ เธอคนนี้ก็คงจะพร้อมมากแล้วสินะ

น้ำตาลเธอค่อยๆเอื้อมมือมาลูบคลำไปตามแผงอกของผมแล้วเริ่มปลดกระดุมออกทีละเม็ดๆด้วยความเชี่ยวชาญ มือเรียวถูไถไปตามหัวนมสีน้ำตาลอ่อนที่เริ่มแข็งถูวนไปมาอยู่แบบนั้นแล้วค่อยๆขยับก้มใบหน้าลงมาใช้ปลายลิ้นปาดเลียที่หัวนมของมิวนิคที่มองการกระทำของเธออยู่

“อ่าส์~” มิวนิคส่งเสียงครางกระเส่าออกมาเมื่อโดนลิ้นร้ายเล่นงานไม่หยุดพลางใช้มือลูบศีรษะทุยของหญิงสาวอย่างเบามือ มือเรียวค่อยๆปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาของตัวเองไปด้วยแล้วเลิกชุดชั้นในให้ขึ้นมามองบนเนินอก บีบขยำหน้าอกอวบของตัวเองอย่างมันส์มือ ปากยังคงดูดเลียหัวนมหวานของชายหนุ่มไม่หยุดยั้งเพื่อหวังจะปรนเปรอเขาอย่างเต็มที่

สายตาหวานหยาดเยิ้มทอดมองไปยังชายหนุ่มแล้วจึงค่อยๆเลื่อนใบหน้าขึ้นไปเพื่อหวังที่จะจูบเขาแต่เธอก็ต้องชะงักเมื่อมิวนิคผละใบหน้าหนีห่างออกไป

“ทำไมคะ?” เธอเอ่ยถามด้วยความสงสัยว่าทำไมเขาถึงได้ถอยหนีรสจูบของเธอ

“ฉันไม่ชอบจูบกับคนอื่น!”

“น้ำตาลเป็นคนอื่นเหรอคะ?” หญิงสาวถามออกไปด้วยความน้อยใจที่ถูกมองว่าเป็นคนอื่นทั้งๆที่กำลังจะเอากันอยู่ร่อมร่อ

“จะทำมั้ย?” มิวนิคเสียงแข็งถามไปยังร่างบอบบางของน้ำตาลที่ทำท่าทางเหมือนจะน้อยใจเขา ซึ่งเขาไม่คิดที่ต้องแคร์เธออยู่แล้วถ้าเธอบอกไม่เอาก็จบแล้วแยกย้าย แต่ถ้ายังอยากจะเอา เอาจบก็แยกอยู่ดี

“ทะ..ทำค่ะ” เสียงดุดันของมิวนิคทำให้เธอชะงักไปเล็กน้อยและเริ่มที่จะขยับตัวเข้าไปปรนเปรอให้กับเขาอีกครั้ง

มือเรียวเลื่อนมือไปกุมเข้าที่เป้ากางเกงของมิวนิคแล้วรูดซิปลงอย่างเชื่องช้า ควักเจ้าลูกชายตัวโตของเขาให้ออกมาดูโลกภายนอก น้ำตาลมองไปที่ท่อนลำที่กำลังแข็งชี้หน้าเธออยู่แล้วจึงขยับก้มใบหน้าลงไปใช้ปลายเลียวนไปที่ส่วนหัวแล้วดูดกลืนท่อนลำยักษ์ใหญ่ให้หายเข้าไปในโพรงปากนุ่มละมุนของเธอ

“อ่าส์~” มิวนิคครางเสียงกระเส่าออกมาเมื่อโดนน้ำตาลครอบครองแก่นกายของตัวเอง ยัยคนนี้เป็นงานดีมากดูดขยับขึ้นลงจนทำให้เขาเผลอเกร็งด้วยความเสียวซ่านจนเกินคำบรรยายและยังดีที่ตอนนี้รถติดมากจึงทำให้เขาสามารถปล่อยตัวปล่อยใจได้อย่างเต็มที่

อ๊อก! อ๊อก! อ๊อก!

น้ำตาลขยับใบหน้าขึ้นลงพลางใช้ปลายลิ้นถูไถไปตามท่อนลำ มือเรียวของเธอขยับชักรูดขึ้นลงไปพร้อมๆกับปลายลิ้นที่กำลังดูดดุนท่อนอวบแข็ง

มิวนิคขยับมือเลื่อนเข้ามาจับที่ศีรษะทุยของเธอแล้วเริ่มบังคับกดศีรษะเธอกดเข้าหาตัวตนของเขาด้วยความเสียดเสียว ชายหนุ่มแหงนหน้าขึ้นพร้อมกับหลับตาพริ้มใกล้แล้ว เขาใกล้จะแตกเต็มที่แล้ว มันเกร็งไปหมดกับสิ่งที่เธอกำลังปรนเปรอให้กับเขา

“ซี๊ด~ เสียวฉิบหายเลย..น้ำตาล” จนเขาเผลอครางเรียกชื่อเธอออกมาอย่างลืมตัว ปลายลิ้นร้อนยังคงลากไล่ไปตามท่อนเนื้อแข็ง ปากดูดกลืนเข้าออกลึกจนท่อนเอ็นแทบจะเข้าไปถึงคอหอยและไม่นานมิวนิคก็ได้ไปถึงยังสรวงสวรรค์เสร็จคาปากของน้ำตาลเพื่อนเรียนร่วมคลาส

“อ่าส์~” ชายหนุ่มกระตุกเกร็งปลดปล่อยน้ำคาวสีขุ่นเข้าไปในโพรงปากนุ่มของเธอจนหมดและเผลอเหยียบคันเร่งอย่างลืมตัว

ปึง!

เสียงรถของเขาที่ขับเคลื่อนไปชนท้ายกับรถของใครก็ไม่รู้

“เวรแล้วกู!” มิวนิคเอามือกุบขมับไว้แน่นเพราะความเสียวของเขาแท้ๆจึงทำให้เผลอไปเหยียบคันเร่งเสียได้

“เกิดอะไรขึ้นคะ” น้ำตาลที่พึ่งจะกลืนกินน้ำกามของมิวนิคจนหมดก็ได้เงยหน้าขึ้นถามเพราะเมื่อกี้เธอก็รู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนจากทางด้านหน้าของรถ

“เธอรีบแต่งตัวให้เรียบร้อย ฉันขับรถชนท้ายรถคนอื่น” เขาบอกเธอเพียงแค่นั้นและรีบติดกระดุมเสื้อนักศึกษาของตนเองรูดซิปกางเกงและเปิดประตูรถโดยที่ไม่ลืมที่จะหยิบร่มแล้วลงไปจากรถ เขาไม่สนใจแล้วว่าน้ำตาลนั้นจะแต่งตัวเสร็จแล้วหรือไม่ยังไงคงต้องรีบลงไปเคลียร์กับทางเจ้าของรถคันนั้นก่อน

-ทางด้านมายู-

วันนี้เป็นวันที่เธอไปเที่ยวดูหนังกับกลุ่มเพื่อนสาว ขากลับบนท้องถนนวันนี้รถค่อนข้างติดเป็นอย่างมากแล้วฝนก็ยังจะตกลงมาอีก

“รถก็ติดฝนก็ยังจะตกมาอีกนะ เฮ้อ~ แล้วฉันจะถึงห้องกี่โมงเนี่ย” เสียงหวานของมายูบ่นพึมพำออกมาด้วยความเบื่อหน่อย เธอเอื้อมมือไปกดเปิดเพลงเพื่อที่จะได้คลายความตึงเครียดในช่วงเวลารถติดฝนตกแบบนี้

ปึง!

แต่แล้วจู่ๆรถของเธอก็เหมือนโดนอะไรไม่รู้กระแทกชนเข้าอย่างแรง ส่งผลให้แรงสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งคันรถรวมไปถึงตัวเธอด้วยที่สั่นไปหมด

ร่างเล็กหันไปมองทางด้านหลังของรถก็พบกับรถคันหนึ่งที่กำลังจ่อชนท้ายรถของเธออยู่

“ไอ้บ้า! ขับรถยังไงเนี่ยมาชนลูกรักของฉันแบบนี้ได้ยังไงกัน” ใบหน้าสวยหวานเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นใบหน้าบึ้งตึงทันทีนางยักษ์กำลังจะออกมาโชว์ตัวอีกครั้ง กล้ามากที่มาชนท้ายรถลูกรักคันโปรดของเธอแบบนี้แม่จะด่าให้ไฟแล่บเลย

ไม่นานนักชายหนุ่มดูดีแต่งตัวด้วยชุดนักศึกษาชายเสื้อหลุดลุ่ยที่คาดการว่าน่าจะเป็นเจ้าของรถซึ่งคงเป็นคู่กรณีของเธอก็ได้เดินลงมาจากรถพร้อมกับถือร่มแล้วเดินมาเคาะประตูกระจกรถของเธอ

มายูไม่รอช้ากดเลื่อนเปิดกระจกเลื่อนมันลงเพียงนิด ปรายตามองไปยังชายหนุ่มดูดีที่อยู่ด้านนอกรถ เขา เขา เขาหล่อมาก กรี๊ด~

จากที่จะด่าในตอนแรกกลับกลายเป็นพูดไม่ออกเลยสักคำ โรคแพ้คนหล่อกำเริบอีกแล้ว

“นี่เธอเป็นอะไรมั้ย?” นิวนิคที่เห็นว่าเธอนิ่งไปก็ถามเธอพร้อมกับก้มใบหน้าลงมาให้อยู่ตรงกับใบหน้าสวยหวานของมายู เขาพยายามมองเข้ามาภายในรถเหมือนอยากจะสำรวจหาอะไรสักอย่าง

สักพักก็มีหญิงสาวหน้าสะสวยสุดเซ็กซี่เดินลงมาจากรถของเขาพร้อมกับใช้มือเรียวติดกระดุมเสื้อของตัวเองไปด้วย เธอเดินมายืนอยู่ข้างๆกันกับเขาผู้ชายคนนั้น คนที่ฉันคิดว่าใบหน้าของเขาหล่อเบ้าหน้าฟ้าประทานมากๆและฉันมองก็รู้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้นภายในรถคันนั้นคงจะทำเรื่องอย่างว่ากันในรถสินะถึงทำให้เกิดอุบัติเหตุแบบนี้กับรถของฉันได้ ฮือ~

“ถอยไปหน่อยค่ะ ฉันจะลงจากรถ” ฉันเอ่ยบอกสองผัวเมียคู่นี้ที่ยืนชิดรถของฉันอยู่ในขณะนี้และที่ฉันอยากจะลงจากรถก็เพราะว่าตอนนี้ฝนได้หยุดตกแล้วจึงเหมาะแก่การที่จะรีบคุยรีบเคลียร์ให้จบเป็นไหนๆ

“ว่าไงเป็นอะไรหรือเปล่า? เดี๋ยวฉันเรียกประกันแปบ” มิวนิคถามไปยังมายูอีกครั้งและหยิบโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูของตัวเองขึ้นมาแล้วกดโทรออกไปหาประกันในทันที

เมื่อเห็นทางฝั่งนั้นโทรเรียกประกัน มายูก็ไม่รอช้ารีบกดโทรศัพท์โทรออกไปหาประกันฝั่งเธอเช่นกัน

“มิวคะเสร็จหรือยังคะ น้ำตาลอยากกลับแล้ว” หญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างกายชายหนุ่มหน้าตาดีคู่กรณีของฉัน เธอพูดขึ้นพร้อมกับเอามือกอดอกแล้วมองใช้หางตามองมาที่ฉันอีกด้วย

“รอประกันมาก่อน ไปรอในรถไป!!!” มิวนิคบอกให้น้ำตาลกลับเข้าไปนั่งรอเขาในรถจะมายืนอยู่ตรงนี้ก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาดีแต่บ่นนั่นบ่นนี่อยู่ได้และมันจะยิ่งทำให้เขาหงุดหงิดอารมณ์เสียเข้าไปอีก