ชัยเดินออกไปรับแขก พีทนั่งมองเดียร์ที่ขึ้นไปทำหน้าที่ดีเจอยู่ข้างบน เขามองดูเธอเวลาที่เป็นดีเจ เธอจะยิ้มอยู่ตลอดเวลา นั่นคงเป็นสิ่งที่ทำให้มีคนมาติดเธอมาก เพราะเวลาเธอยิ้มมันทำให้คนที่มองมีความสุขได้ รอยยิ้มของเธอเป็นยิ้มที่ออกมาจากความรู้สึกข้างใน ไม่ใช่จริตมารยาหญิงแบบที่เขาเคยเห็นบ่อยๆ

พีทมองว่าเดียร์สวยกว่าษามาก แต่เป็นเพราะว่าเธอไม่แต่งหน้าและแต่งตัวจึงทำให้มองว่าษาสวยกว่า โดยเฉพาะเวลาที่เธอยิ้ม เขาชักจะสนใจในตัวเด็กสาวคนนี้เสียแล้วพีทคิด

"เอาล่ะค่ะ..แล้วก็มาถึงเพลงสุดท้ายของวันนี้แล้วนะคะ..เดี๋ยวจะมีดีเจท่านอื่นมาทำหน้าที่แทน..แล้วพบกันใหม่นะคะ..สวัสดีค่ะ"

เดียร์ยิ้มแล้วโบกมือให้กับแขกทุกคน เธอลงมาแล้วเดินเข้าไปด้านในเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าทันที

"แล้วมึงจะกลับหรืออยู่ต่อล่ะ"ชัยถาม

เขาเดินกลับมานั่งอยู่กับพีทได้สักพักแล้ว

"กูว่าจะกลับเลย..พรุ่งนี้กูต้องเข้าบริษัทแต่เช้าว่ะ"

พีทบอกแต่สายตามองไปทางที่เห็นเดียร์เดินเข้าไป

"ตามใจมึง..ว่างๆก็มานั่งเล่นที่ร้านกูได้นะ"ชัยบอก

"สงสัยกูคงต้องมาเป็นแขกประจำร้านมึงบ้างแล้วล่ะ"พีทพูด

"เฮ้ย!อย่าบอกนะว่า..มึงติดใจดีเจร้านกูอีกคนแล้ว"ชัยยิ้ม

"ก็น่าสนใจดีนะ..กูคงต้องหัดจีบเด็กดูบ้างแล้วว่ะ"พีทยิ้ม

"555เอาจริงเหรอวะ...แต่เดียร์ไม่ใช่สเปคมึงเลยนะ"ชัยพูด

"กูก็ยังไม่แน่ใจ...พูดเผื่อไว้ก่อน...โน่นๆเดินออกมาแล้ว"

พีทพยักหน้าไปที่เดียร์ที่กำลังเดินออกมา

"งั้นกูไปคุยกับน้องก่อน"ชัยบอก

เขาเดินเข้าไปหาเดียร์ที่เปลี่ยนชุดออกมาแล้วและกำลังถือหมวกกันน็อคอยู่

"จะกลับเลยเหรอเดียร์"ชัยถาม

"ค่ะพี่ชัย...พรุ่งนี้มีเรียนแต่เช้าค่ะ"เดียร์พูด

"ขี่รถดีๆล่ะ..แล้วก็ไม่ยอมขับรถเก๋งมา"ชัยบ่น

"อย่างนี้สะดวกกว่าค่ะ..เดียร์ไปก่อนนะคะ..พรุ่งนี้เจอกันค่ะ"เดียร์ยิ้ม

เธอเอามือรวบผมแล้วคลุมหมวกทับลงไปก่อนที่จะเดินออกจากร้าน

พีทเดินออกไปด้านหน้าร้านแล้วขึ้นรถติดเครื่องขับออกมารออยู่ไม่ไกลจากร้านมากนัก

เดียร์ติดเครื่องรถแล้วขี่ออกมาจากร้าน เธอขี่รถตรงกลับคอนโดแต่ก่อนถึงก็แวะร้านสะดวกซื้อแล้วเข้าไปซื้อของกินออกมาอีก3ถุง และขี่รถต่อไปจนถึงคอนโด เธอทำเหมือนตอนกลางวันคือเอาขนมให้ยามที่หน้าคอนโด ยามที่ลานจอดรถและยามที่เฝ้าหน้าลิฟต์คนละ1ถุงแล้วก็เข้าลิฟต์ไป

พีทที่ขับรถตามเดียร์มาเห็นที่เธอทำทุกอย่าง ก็ยิ่งสนใจเธอมากขึ้นไปอีก

หลังจากวันนั้นตอนเย็นของทุกวัน พีทจะขับรถไปที่คอนโดที่เดียร์อยู่และขับตามเธอมาที่ผับ และเขาก็นั่งอยู่ที่ผับจนกระทั่งเธอทำงานเสร็จ แล้วก็ขับรถตามเธอกลับไปที่คอนโดอย่างนั้นทุกวัน

วันนี้เป็นวันเสาร์ เดียร์ขี่บิ๊กไบค์กลับบ้านตั้งแต่สายๆ พอเธอจอดรถที่โรงจอดก็เห็นลุงสม ป้านิ่ม พี่นุ่น และคนงานอื่นๆอีกหลายคนมารออยู่แล้ว

"สวัสดีค่ะลุงสม ป้านิ่ม พี่นุ่นและน้าๆพี่ๆทุกคนนะคะ..เดียร์คิดถึงทุกคนจังเลยค่ะ"

เดียร์ยกมือไหว้ทุกคนแล้วเดินเข้าไปกอดเอวป้านิ่ม

"คุณเดียร์นี่ดื้อนะคะ..ป้าบอกหลายครั้งแล้วว่าไม่ต้องไหว้ไงคะ"ป้านิ่มบ่นเบาๆ

"เดียร์จะไหว้ค่ะ..ใครจะทำไม..อย่าบ่นเลยนะคะ..มาหอมแก้มทีนะคะ"เดียร์พูด เธอก้มไปหอมแก้มป้านิ่ม

"ป้ากับทุกคนคิดถึงคุณเดียร์มากเลยนะคะ..คุณพ่อก็คิดถึงคุณเดียร์ค่ะ..ทำไมหายไปนานนักล่ะคะ"ป้านิ่มกอดเดียร์

"พอดีเดียร์เรียนหนักน่ะค่ะ..เลยไม่ค่อยมีเวลา...แต่เอาไว้จะกลับมาบ่อยๆนะคะ"เดียร์ยิ้ม

"ค่ะ..อย่ามาหลอกคนแก่นะคะ"ป้านิ่มพูด

"ค่ะ..ไม่หลอก..แล้วป้านิ่มเตรียมของไว้ให้เดียร์ครบหรือป่าวคะ"เดียร์ถาม

"ป้าเตรียมไว้ครบแล้วค่ะ"ป้านิ่มบอก

"ค่ะ..งั้นเดี๋ยวเดียร์ขอไปหาพ่อและเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะคะ..แล้วจะตามไปในครัวนะ"เดียร์บอก

"ค่ะ..คุณพ่อรออยู่ที่ห้องรับแขกตั้งแต่เช้าแล้วค่ะ"ป้านิ่มพูด

"ค่ะ..เดี๋ยวเจอกันค่ะ"เดียร์พูด

เธอเดินตรงเข้าไปที่ห้องรับแขก

"พ่อคะ..สวัสดีค่ะ..คิดถึงพ่อที่สุดเลย"

เดียร์เดินเข้าไปนั่งลงข้างหน้าพ่อแล้วยกมือไหว้ก่อนจะกอดเอวของพ่อ

"คิดถึงแต่ไม่เคยจะมาหาพ่อเลยนะเด็กดื้อ..รู้มั้ยว่าพ่อคิดถึงเราจะแย่"พ่อกอดเดียร์แน่น

"ขอโทษนะคะ...พอดีช่วงนี้เรียนหนักค่ะ..แต่หลังจากนี้จะมาบ่อยๆนะคะ"เดียร์ยิ้ม

"ดีลูก..กลับมาบ้านบ้าง..แล้วทำไมไม่ขับรถมา..ขี่มอเตอร์ไซค์มาอันตราย"พ่อบ่น

"ไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ..เดียร์ชินแล้ว"เดียร์ยังคงกอดเอวของพ่ออยู่

"กลับบ้านได้แล้วเหรอยายเดียร์..แล้วดูแต่งตัวเข้าสิ..เหมือนอะไรก็ไม่รู้"

ษาที่เดินลงบันไดมาพูด เธอเห็นเดียร์กับพ่อกำลังคุยกัน

"สวัสดีค่ะพี่ษา"เดียร์ยกมือไหว้

"ย่ะ..เมื่อไหร่แกจะแต่งตัวเหมือนลูกสาวบ้านอื่นเขาบ้างนะ..ชั้นล่ะอายเขาจริงๆ"ษาว่า

"เดียร์ชอบแต่งแบบนี้ก็ไม่เห็นจะเป็นไรเลยนี่คะ..พี่ษาไม่ชอบก็อย่ามองสิ"เดียร์บอก

"เอ๊!ยายเดียร์นี่..ชั้นบอกดีๆนะ."ษาเริ่มโมโห

"เอาล่ะๆเลิกเถียงกันได้แล้ว...เดียร์ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนเถอะลูก..ส่วนษาก็จะไปยุ่งกับน้องทำไม..นานๆน้องจะกลับมาที"พ่อว่า

"ค่ะพ่อ"เดียร์พูดแล้วเดินขึ้นบันไดไป

"พ่อก็เข้าข้างทุกทีอ่ะ...แล้วดูสิเนี่ย..ดื้อจะตายอยู่แล้ว"ษาบ่น

"พ่อไปทำงานต่อล่ะ...เบื่อจะฟัง"พ่อพูดแล้วเดินเข้าห้องทำงานไป

เดียร์เมื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็ลงมาแล้วเดินเข้าไปในครัว

"เดียร์มาแล้วค่ะ.."เดียร์พูด

"ป้าเตรียมทุกอย่างพร้อมแล้ว...คุณเดียร์ลงมือทำได้เลยค่ะ"ป้านิ่มบอก

"ค่ะ..งั้นมาเริ่มกันเลย"เดียร์ยิ้ม

เธอเริ่มลงมือผัดไส้ขนม หลังจากนั้นก็ลงมือทำน้ำอัญชัญผสมมะนาว พอทำทั้งสองอย่างเสร็จก็เตรียมแป้งสำหรับห่อไส้ขนม

"เดียร์ว่า..เราไปนั่งห่อขนมที่โต๊ะข้างๆบ้านดีกว่าค่ะ..ลมเย็นดี..เดี๋ยวเดียร์เล่นกีต้าร์ให้ฟังนะคะ"เดียร์บอกยิ้มๆ

"ดีเลยค่ะ..พี่ไม่ได้ฟังคุณเดียร์เล่นกีต้าร์มานานแล้ว"นุ่นพูด

"เอาล่ะ..งั้นก็ช่วยกันย้ายของออกไป"ป้านิ่มบอก

คนงานที่เหลือจึงช่วยกันขนไส้ขนมกับแป้งและเครื่องมือสำหรับจับจีบขนมออกไปที่โต๊ะข้างๆบ้าน

นุ่นเดินไปเอากีต้าร์มาให้เดียร์ เดียร์นั่งเล่นกีต้าร์และร้องเพลงสลับกับห่อขนมไปด้วย คนงานก็นั่งฟังเพลงไปและห่อขนมไปเรื่อยๆ

พีทขับรถเข้ามาจอดที่หน้าบ้านของเดียร์ เขาเห็นรถบิ๊กไบค์ของเดียร์จอดอยู่ที่โรงรถก็อมยิ้ม วันนี้คงจะได้เจอกันจริงๆสักที หลังจากที่เขาตามดูเธออยู่หลายวัน

พีทเดินเข้าไปข้างในบ้าน เด็กรับใช้ให้เขาไปนั่งรอที่ห้องรับแขกและเดินไปบอกนาวินกับนาริษาว่าพีทมา

"สวัสดีคับคุณลุง"พีทยกมือไหว้

"สวัสดีตาพีท..นั่งก่อนลูก"นาวินยกมือรับไหว้

"พี่พีทมาถึงแล้วเหรอคะ..ษากำลังรออยู่เลยค่ะ"

ษาเดินเข้ามาและตรงไปนั่งข้างๆพีท

"พอดีพี่เพิ่งทำธุระเสร็จน่ะ"พีทบอก

"ลุงขอโทษด้วย..เลยต้องให้พีทมาอีกรอบ"นาวินพูด

"ไม่เป็นไรคับลุงนาวิน...ผมอยากมาอยู่แล้ว"พีทบอก

"เออ..แล้วนี่..ยายเดียร์อยู่ที่ไหนล่ะ..ษาเห็นน้องมั้ย"นาวินถาม

"ก็คงจะอยู่กับพวกคนใช้อีกล่ะค่ะ..บอกไม่เคยฟังว่าอย่าไปยุ่งกับคนพวกนั้น"ษาพูด เธอทำหน้าออกจะรังเกียจ

"เอ่อ..น้อย..คุณเดียร์อยู่ที่ไหน"

นาวินส่ายหัวกับคำพูดของษาแล้วเรียกเด็กรับใช้มาถาม

"คุณเดียร์เล่นกีต้าร์กับห่อขนมอยู่ข้างบ้านกับป้านิ่มและคนอื่นๆค่ะ"น้อยบอก

"ไปตามคุณเดียร์มานี่หน่อย"นาวินบอก

"ไม่ต้องไปตามหรอกคับคุณลุง...ผมว่าเราเดินไปกันก็ได้"พีทบอกยิ้มๆ

เขาอยากเห็นและได้ยินเดียร์เล่นกีต้าร์

"เอางั้นเหรอ..ก็ได้..งั้นไปกัน..ลุงจะพาไป"นาวินบอก

"จะไปกันทำไมคะ..สกปรกจะตาย..ให้น้อยไปตามน่ะดีแล้ว..นะคะพี่พีท"ษาพูด

"ถ้าษาไม่อยากไปก็รอตรงนี้..เดี๋ยวพี่ไปกับคุณลุงเอง"พีทลุกขึ้นยืน

"ษาไปด้วยก็ได้ค่ะ"ษาลุกขึ้นเอามือจับแขนของพีท

นาวินส่ายหัวแล้วเดินนำไปทางข้างบ้าน

เมื่อเดินออกไปข้างๆบ้านก็ได้ยินเสียงกีต้าร์ลอยมาเบาๆพร้อมกับเสียงคนร้อง ยิ่งเดินเข้าไปใกล้ก็ได้ยินชัดมากขึ้นเรื่อยๆ

พีทที่ตั้งใจฟังเสียงอยู่รู้สึกว่าเสียงกีต้าร์ก็เพราะแต่เสียงคนร้องเพราะกว่ามากๆ

เดียร์นั่งเล่นกีต้าร์และร้องเพลงหันหลังให้กับบ้านจึงไม่เห็นว่าพ่อ ษาและพีทมายืนฟังอยู่ จนกระทั่งเธอร้องเพลงจบ

แปะ แปะมีเสียงปรบมือดังขึ้นจากข้างหลังของเดียร์ เธอจึงหันไปมอง

"หนูยังเล่นกีต้าร์และร้องเพลงเพราะเหมือนเดิมเลยนะ"พ่อชม

"พ่อมายืนฟังตั้งแต่เมื่อไหร่คะ..เดียร์ก็เล่นได้เท่านี้..ไม่เก่งหรอกค่ะ"เดียร์ยิ้มน้อยๆ

เธอเห็นว่ามีหนุ่มแปลกหน้ามาด้วย และษาเองก็เกาะแขนของหนุ่มคนนั้นอย่างแสดงความเป็นเจ้าของ สงสัยคงเป็นแฟนใหม่ของษาล่ะมั้งเดียร์คิด

พีทมองเดียร์ด้วยความสนใจ เขาเพิ่งรู้ว่าเธอเล่นกีต้าร์ได้แถมร้องเพลงเพราะอีกด้วย

"เดียร์มารู้จักลูกชายอาพิศาลกับอาวัลยาสิลูก...พี่เขาเพิ่งเรียนจบโทมาจากอเมริกา..นี่พี่พีทนะลูก..รู้จักกันไว้"พ่อบอก

"สวัสดีค่ะพี่พีท"เดียร์ยกมือไหว้

"สวัสดีคับน้องเดียร์"พีทรับไหว้

"เรียกเดียร์เฉยๆก็ได้ค่ะ"เดียร์ยิ้ม

"เดียร์เล่นกีต้าร์และร้องเพลงเพราะนะ"พีทชม

"แค่พอได้...ไม่เพราะหรอกค่ะ"เดียร์ยิ้มมากขึ้น

"ษาว่า..เข้าไปนั่งคุยในบ้านกันดีกว่านะคะ..พี่พีท"ษาพูด

"นั่นสิคะพ่อ..ให้พี่ษาพาพี่พีทไปคุยในบ้านเถอะค่ะ...ตรงนี้ไม่สะดวกสบายหรอกค่ะ"เดียร์บอก

"แต่พี่ว่านั่งตรงนี้ดีกว่านะ..มีเพลงฟังด้วย"พีทพูด

เขานั่งลงที่เก้าอี้ข้างๆเดียร์ทันที

"งั้น..ก็นั่งคุยกันไปก่อนนะ...พ่อเข้าไปทำงานต่อก่อน..ตาพีทตามสบายนะ..ลุงขอตัวก่อน"พ่อบอก

"คับคุณลุง"พีทบอก

เดียร์นั่งลงแล้วเริ่มจับจีบขนม พีทมองที่เธอทำอย่างสนใจ ส่วนษาก็นั่งลงข้างๆพีทเช่นกัน

"แล้วนี่ทำอะไรกันอยู่คับ...ป้านิ่ม"พีทถาม

"กำลังทำขนมช่อม่วงอยู่ค่ะ...คุณพีท"ป้านิ่มตอบ

"น่าสนุกนะคับ..ขอผมลองทำดูบ้างได้มั้ย"พีทพูด

เดียร์เงยหน้ามามองพีทแล้วอมยิ้ม เธอไม่พูดอะไรแต่คิดว่าอย่างเขานี่นะจะทำขนมแล้วก็ก้มหน้าจับจีบขนมต่อ

"เดียร์สอนพี่บ้างสิ..พี่อยากลองทำดู"พีทมองหน้าเดียร์ที่ก้มหน้าจับจีบขนมอยู่

"ษาว่า...พี่พีทอย่าทำเลยค่ะ..เลอะมือป่าวๆ"ษาพูด

"แล้วษาไม่ทำบ้างเหรอ"พีทถาม

"ไม่ล่ะค่ะ..ษาทำเล็บมาตั้งแพง..มาทำขนมเล็บก็เสียหมดสิคะ..อีกอย่างก็มีคนใช้ทำให้กินอยู่แล้ว..จะหาเรื่องลำบากอีกทำไมคะ...ยายเดียร์ชอบหาเรื่องลำบากเหมือนแม่ไม่มีผิด"ษาว่า

"พี่ษาจะว่าก็ว่าเดียร์คนเดียวสิคะ...ทำไมจะต้องว่าแม่ด้วยล่ะ"เดียร์มองหน้าษาอย่างไม่พอใจ

"ทำไมจะว่าไม่ได้..ก็แม่ทำอย่างที่ชั้นพูดจริงๆ...ชั้นจะว่าแกจะทำไม...ยายเดียร์"ษาพูดแล้วมองหน้าเดียร์

เดียร์ลุกขึ้นยืนทันที เธอจ้องหน้าของษาอย่างโกรธจัด มือทั้งสองข้างกำจนแน่น เธอหันหลังแล้วเดินหนีไปทางหลังบ้านทันที

พีทมองตามหลังของเดียร์ไปอย่างเป็นห่วงความรู้สึก แล้วหันมามองหน้าของษาที่ทำเหมือนไม่แคร์กับสิ่งที่ตัวเองพูดไป

"คุณษาไม่น่าจะว่าไปถึงคุณแม่เลยนะคะ..คุณษาก็รู้ว่าคุณเดียร์ไม่ชอบอ่ะค่ะ"ป้านิ่มพูด

"ทำไมชั้นจะว่าไม่ได้..ก็ยายเดียร์ชอบทำตัวเหมือนแม่จริงๆ...มีคนไว้ใช้ก็ไม่ใช้...ชอบทำเอง..สมน้ำหน้าแล้ว..ว่านิดว่าหน่อยก็ไม่พอใจ..ชั้นไม่สนหรอก"ษาว่า

ป้านิ่มส่ายหัวกับความงี่เง่าเอาแต่ใจของษา

พีทเองพอได้ฟังที่ษาพูด ก็พอจะรู้ว่านิสัยของษาเป็นอย่างไร และก็พอจะรู้ว่าทำไมเดียร์ถึงได้ย้ายไปอยู่ที่คอนโด

"คุณษาคะ.."น้อยเรียก

"มีอะไรก็พูดมา...เรียกอยู่ได้"ษาว่า

"คุณอรนุชมาค่ะ..เธอบอกว่านัดกับคุณษาไว้แล้ว..เธอจอดรถรออยู่ที่หน้าบ้านค่ะ"น้อยบอก

"ไปบอกว่า..เดี๋ยวชั้นไป"ษาพูด

"ค่ะ..คุณษา"น้อยพูดแล้วเดินออกไป

"พี่พีทไปดูหนังและช๊อปปิ้งกับษามั้ยคะ"ษาหันไปชวนพีท

"ไม่ดีกว่า..เดี๋ยวพี่ก็จะกลับเหมือนกันคับ...พอดีต้องไปทำงานต่อ"พีทบอก

"แหม!...น่าเสียดายจังเลยค่ะ..พี่พีทน่าจะไปด้วยกันกับษา"ษาบอกด้วยเสียงออดออ้น

"เอาไว้วันหลังนะคับ"พีทพูด

"ก็ได้ค่ะ..งั้นษาไปก่อนนะคะ"ษาพูด

เธอเอาปลายมือแตะที่ริมฝีปากของเธอแล้วเอาไปแตะที่แก้มของพีทเบาๆ ก่อนจะหันหลังเดินเข้าบ้านไป

"นุ่น..ไปดูคุณเดียร์สิว่าอยู่ที่บ่อปลาหรือป่าว"ป้านิ่มบอก

"จ๊ะป้า"นุ่นพูดแล้วเดินไปทางหลังบ้าน

"ป้านิ่มคับ..ปกติษากับเดียร์ทะเลาะกันบ่อยเหรอคับ"พีทถาม

"จริงๆแล้วต้องบอกว่าทุกวันมากกว่าค่ะ...คุณษากับคุณเดียร์คุยกันได้ไม่เกิน2ประโยคก็เป็นแบบนี้ตลอด"ป้านิ่มบอกแล้วถอนหายใจ

"ทำไมล่ะคับ"พีทถามต่อ

"...คุณษาชอบว่าคุณเดียร์แต่ลามไปถึงคุณวิที่เป็นคุณแม่ทุกครั้ง..คุณเดียร์เธอไม่ชอบที่คุณษาชอบว่าคุณแม่ก็เลยทะเลาะกัน...จนในที่สุดคุณเดียร์ก็กลัวว่าจะทำให้คุณนาวินไม่สบายใจที่เห็นลูกๆทะเลาะกันบ่อยๆ เธอเลยขอออกไปอยู่ที่คอนโด คุณนาวินรู้ว่าคุณเดียร์เลี่ยงที่จะทะเลาะกับคุณษาจึงอนุญาตให้ไปค่ะ นานๆคุณเดียร์จะกลับมาบ้านที แต่กลับมาก็เป็นอย่างนี้ทุกครั้งเลยค่ะ...ป้าล่ะสงสารคุณเดียร์จริงๆ"ป้านิ่มพูดพลางส่ายหัว

"แล้วนี่เดียร์เดินหนีไปไหนแล้วล่ะคับ"พีทถาม

"คงไปที่บ่อปลาข้างหลังบ้านแหละค่ะ...เวลาทะเลาะกับคุณษาทีไรก็มักจะไปนั่งร้องไห้คนเดียวทุกที"ป้านิ่มบอก

"เดียร์ไม่เถียงษาหรือคับป้านิ่ม"พีทถาม

"โดยปกติคุณเดียร์จะไม่เถียงค่ะ..ถ้าไม่ใช่เรื่องร้ายแรงอะไร..เธอจะเงียบและก็ไปแอบร้องไห้คนเดียวทุกที"ป้านิ่มบอก

"งั้นป้าพาผมไปที่บ่อปลาทีได้มั้ยคับ...ผมอยากไปดูเดียร์สักหน่อย"พีทพูด

"ได้ค่ะ..งั้นคุณพีทก็ตามป้ามาค่ะ"ป้านิ่มบอกแล้วเดินนำพีทไปทางหลังบ้าน