ปาลิดาบอกกับตัวเอง มันเป็นอย่างเดียวที่นึกออกในตอนนั้น ได้ไม่ได้ค่อยว่ากัน เธอเปลี่ยนเสื้อผ้า ใส่เสื้อกล้ามที่มีขอบลูกไม้ ปล่อยผมสยาย ถอดแว่นตาออก แล้วหยิบมือถือมาถ่ายรูปตัวเอง เลียนแบบดารา

“ผิวสีแทนแบบนี้ มีลูกค้าอยากได้พอดี ติดต่อมานะ”

หลังจากปาลิดาโพสรูปตัวเองในบอร์ดหางานพริ้ตตี้ เธอได้รับข้อความติดต่อกลับ เป็นชมพู่-สาวประเภทสอง ด้วยความอยากได้เงินแต่ก็กลัวถูกหลอก ปาลิดาขอนัดเจอชมพู่ก่อนที่ห้างสรรพสินค้าใหญ่แห่งหนึ่ง ชมพู่เองก็มาตามนัดและถูกชะตากับปาลิดา เพราะความใสซื่อและ ‘สวยซ่อนรูป’ ของปาลิดาเอง

“งานที่ได้เงินเร็ว ได้เงินเยอะ มันต้องใจถึงนะ”

“ค่ะ หนูต้องใช้เงิน”

เธอตัดสินใจแล้ว เป็นไงเป็นกัน ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าหาเงินมารักษาแม่อีกแล้ว ชมพู่เห็นความมุ่งมั่นและตั้งใจจริงของปาลิดาจึงช่วยผลักดันให้ดอกแก้วเป็นเนตไอดอลที่มีคนติดตามนับหมื่น ซึ่งแน่นอนว่ามันแลกกับการที่เธอต้องแต่งตัววับๆแวมๆอวดเนื้อหนังมังสาด้วย

ปาลิดาทำเรื่องผ่อนชำระค่ารักษากับทางโรงพยาบาล เธอทยอยจ่ายค่ารักษาของแม่ ไม่กล้าบอกแม่ว่าไปทำอะไรมา แต่ก็ดูเหมือนว่า คนรอบข้างจะไม่เห็นความเปลี่ยนแปลงของเธอเลย ช่วงนั้นเธอยังไปทำงานที่ร้านสะดวกซื้อ ไม่แต่งหน้าทำผม ใส่แว่นตาเชยๆ จนชมพู่หางานให้เธอมากขึ้น เธอจึงตัดสินใจลาออกและย้ายที่พักให้ตัวเองสะดวกขึ้น ตามด้วยรถคันเก่าที่พ่อเลี้ยงให้เธอมาใช้เพราะช่วงนี้แม่ไม่แข็งแรงพอที่จะออกไปขายของเหมือนเดิม

ปาลิดาขับรถกลับที่พักโดยไม่รู้ว่ามีใครบางคนขับรถตามโดยรักษาระยะห่างอยู่

รสินขับรถตามรถเก๋งสภาพเก่าคันนั้น เขาไม่เคยคิดเลยว่าผู้ชายอย่างเขาจะมาติดตาต้องใจพริตตี้สาวสวยคนนั้นขนาดต้องขับรถตามแบบนี้ เขาเห็นเธอหลายครั้ง ทั้งในMV และงานโชว์ตัว จนมาถึงงานมอเตอร์โชว์ที่เพิ่งจบไปวันนี้เอง เธอไม่ได้สวยเด่นไปกว่าใคร นางแบบหรือดาราหลายคนที่เขาเคยคบหานั้น สวยกว่า ‘กอหญ้า’ มากนัก แต่เพราะท่าทีที่ดูหยิ่งๆ เล่นตัวนั้นแหละที่เขาสนใจ ไม่รู้จะดีใจหรือเสียใจดี เขาส่งช่อดอกไม้ช่อใหญ่ให้เธอ แถมการ์ดชวนกินข้าว แต่เธอสนใจแต่ดอกไม้ไม่ได้สนใจคำชวนของเขา มันทำให้เขาขับรถตามเธอมาถึงที่เธอพักอยู่

เนตไอดอลสาวสวยที่ใครๆ รู้จักในนาม‘กอหญ้า’ แต่ชื่อจริงที่ไม่ค่อยมีใครล่วงรู้ หญิงสาวลงจากรถสะพายกระเป๋าผ้าใส่ของส่วนตัวและมีดอกกุหลาบสีขาวในมือ ใบหน้าหวานเศร้าไร้เครื่องสำอางและอยู่ในเสื้อผ้าลำลองสบายๆ แบบนี้ ดูไม่เป็นเนทตไอดอลเลื่องชื่อเลยสักนิด

รสินยิ้มอย่างไม่รู้ตัว เหมือนเป็นคนโรคจิตอย่างไรไม่รู้ที่มาแอบตามดูเธอแบบนี้ เกือบสามเดือนแล้วที่เขามาทำงานที่โรงแรม ‘Blue Star’ โรงแรมสุดหรูหราอันดับหนึ่งของประเทศไทย เศรษฐีร้อยล้านอย่างเขาไม่ต้องทำงานก็มีกิน แต่พ่อเขาไม่ใช่คนที่จะเลี้ยงลูกให้รู้จักเพียงความสุขสบาย เมื่อครั้งที่ไปเรียนต่างประเทศเขาก็ต้องทำงานพิเศษในร้านอาหาร มันเท่ากับได้ฝึกฝนไปในตัวด้วย แต่เมื่อกลับเมืองไทย เขาก็อดใช้ชีวิตสนุกสนานตามประสาคนหนุ่มไม่ได้

คนอย่างรสินไม่ต้องมาเสียเวลาติดตามเนทไอดอลอย่างกอหญ้าก็ได้ แต่ไม่รู้ทำไม ถึงแม้เธอจะแต่งตัวยั่วยวนแต่ก็ดูห่วงเนื้อห่วงตัว จะเรียกว่าหยิ่งหรือทรนงก็ไม่รู้จะเรียกได้เต็มปากหรือเปล่า

มันอาจเป็นความรู้สึกหลงใหลหรืออยากเอาชนะก็ได้ ปาลิดากำลังล็อกรถอยู่ ฉับพลันมีเงาร่างซ้อนอยู่ด้านหลัง

“อย่าขยับ! มีเงินเท่าไหร่ส่งมาให้หมด”

“เงินเหรอ”

ปาลิดาตกใจกับของแหลมที่จี้อยู่ที่เอว ผู้ชายที่ยืนซ้อนอยู่ด้านหลังพยายามจะเอากระเป๋าสะพายของเธอไป แต่เงินนั้นมันเป็นค่ารักษาแม่ กว่าจะหาเงินก้อนนี้มาได้ มันไม่ง่ายเลยนะ แล้วไอ้หมอนี้เป็นใคร จะมาฉวยโอกาสเอาน้ำพักน้ำแรงของเธอไปงั้นเหรอ

“บอกให้ส่งมาไงเล่า”

“ให้ตาย ยังไงฉันก็ไม่ยอมให้หรอก”

“อีนี่ไม่กลัวหรือไง เดี๋ยวแม่งแทงให้ไส้ทะลักหรอก!”

“ฉันตายก็ไม่เป็นไร แต่เงินนี้ฉันต้องเอาไปให้แม่ มันเป็นค่ารักษาผ่าตัดของแม่ฉัน!”

“เอากระเป๋ามึงมาให้กูเดี๋ยวนี้”

ปาลิดากอดรัดกระเป๋าตัวเองแน่น ไม่ได้หรอก ถ้าไม่เอาเงินไปใช้หนี้ที่โรงพยาบาลก็ต้องถูกฟ้องแน่ๆ แล้วแม่ก็ไม่แข็งแรงไม่ได้ทำงานเหมือนเมื่อก่อนจะเอาเงินที่ไหนมาใช้หนี้ก้อนโตนี่ได้ล่ะ

“เฮ้ย! ทำอะไรนะ”

รสินเห็นท่าไม่ดีรีบลงจากรถวิ่งเร็วๆ เข้าไปช่วย เขาตะโกนก่อนที่ตัวเองจะไปถึง ผู้ร้ายตกใจที่เห็นมีคนวิ่งมา มันผละร่างบอบบางแล้วรีบตะเกียดตะกายหนีไปทันที ชายหนุ่มเห็นหญิงสาวนั่งขดตัวงออยู่ที่พื้นก็รู้ว่าเธอเสียขวัญมาก เขามองดูว่าไอ้โจรนั้นวิ่งเตลิดไปแล้ว ก็เข้าไปประคองหญิงสาวให้ลุกขึ้นยืน

“คุณบาดเจ็บที่ไหนหรือเปล่า”

“เปล่าค่ะ แค่ตกใจ”

ปาลิดาหอบหายใจแรง มือไม้เย็นและสั่นจนอีกฝ่ายมองเห็นได้ชัดเจน เขาเห็นสีหน้าเสียขวัญของเธอแล้วก็อดเป็นห่วงไม่ได้

“คุณแน่ใจว่าไม่เป็นอะไรนะ”

“ค่ะๆ ขอบคุณมาก”

“จะไปแจ้งความไหมครับ ผมไปเป็นเพื่อนได้นะ”

“ไม่เป็นไรค่ะ มันไม่ได้อะไรไป อีกอย่างฉันก็ไม่เห็นหน้ามันด้วย”

“งั้นให้ผมไปส่งคุณก็แล้วกัน” เขาอาสา แต่เมื่อเห็นอีกฝ่ายเงยหน้าจ้องมองเขา เขาก็ชูมือทั้งสองข้างขึ้น

“ผมหมายถึงส่งที่ประตูข้างหน้านี้นะครับ”

“ขอบคุณค่ะ”

ปาลิดายิ้มออกมา แต่เพราะความตื่นตกใจทำให้เธอแทบไม่มีแรงเดิน จึงต้องยอมให้เขาช่วยถือของพะรุงพะรังเดินขึ้นมาที่ชั้นสอง ที่ห้องพักของเธอ

“คุณเลยต้องเสียเวลามาส่งฉันเลย”

“ไม่เป็นไร ผมเลิกงานพอดี”

“คุณพักแถวนี้หรือคะ”

“เอ่อ...เพื่อนครับ เพื่อนผมอยู่แถวนี้ มาส่งเพื่อนครับ” รสินจำใจโกหกเพราะไม่อยากให้เธอรู้ว่าเขาแอบตามเธอมาตั้งแต่ที่ทำงาน

“ค่ะ”

“ผมรสินครับ” เขาแนะนำตัวเอง “คือ...ผมแค่อยากบอกคุณ เผื่อคุณจะสบายใจว่าผมไม่ได้คิดร้ายกับคุณ”

“ฉันกอหญ้าค่ะ” เธอยิ้มและยืนนิ่งอยู่ที่บานประตูทางเข้าอาร์พาทเม้นต์

“โอเค คุณถึงห้องแล้ว ผมควรไปได้แล้ว” เขายกมือเสยผมตัวเองอย่างเขินๆ ไม่คิดตัวเองจะมีอาการเขินอายกับเขาเหมือนกัน

“ค่ะ กลับดีๆนะคะคุณรสิน”

“ครับ ขอบคุณครับ”

ปาลิดามองดูชายหนุ่มร่างสูงโปรงในชุดสูธเนื้อดีสีเข้มที่หมุนตัวเดินจากไปสุดสายตา หญิงสาวเดินขึ้นบันไดมาอย่างเหนื่อยๆ เธอไขกุญแจแล้วเข้าห้องตัวเอง วางของลงบนพื้นแล้วถอนหายใจเบาๆ รู้สึกเจ็บที่เอวนิดๆ พอเลิกเสื้อยืดขึ้นก็เห็นคราบเลือด ปลายมีคงจิ้มเข้าเนื้อแต่ไม่ลึกและแผลก็ไม่ได้ใหญ่อะไรนัก เธอรีบจัดการล้างและเช็ดแผลให้เรียบร้อยขณะเดียวกันเธอก็อดยิ้มกับภาพผู้ชายตัวโตที่ทำหน้าเขินอายไม่ได้

โชคดีที่เขามาช่วยไว้ทันเวลา ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่มีเงินเอาไปให้แม่แน่ๆ หญิงสาวล้มตัวลงนอนอย่างเหนื่อยล้า และหวังว่าชีวิตเธอจะโชคดีอย่างนี้ตลอดไป

….

วันนี้เป็นวันหยุดหลังจากเสร็จงานมอเตอร์โชว์ พี่ชมพู่ให้ปาลิดาได้พักผ่อนบ้าง ซึ่งก็เป็นเรื่องดีของเธอ เพราะนอกจากงานพริ้ตตี้ งานโชว์ตัว งานแสดงสินค้าแล้ว ความลับอีกเรื่องหนึ่งก็คือดอกแก้วเป็น “วีเจ” ฟังดูดีแต่จริงๆมันคือ “สาวเซ็กส์โฟน”

‘กอหญ้า’ ติด1ใน10 ที่มีคนต่อคิวคุยด้วยมากที่สุดของเวบไซต์ใต้ดินที่หนึ่ง เอาเถอะ ชั่วโมงนี้แล้ว อะไรทำได้เงินเธอก็จำใจต้องทำไว้ก่อน เธออยากเก็บเงินให้ได้สักก้อน ลงทุนทำร้านอาหารตามสั่ง ไม่ต้องให้แม่กับพ่อเลี้ยงไปขายอาหารตลาดนัดให้เหนื่อยอีก

ใบหน้าหวานยิ้มเศร้าออกมา เธอไม่มีญาติพี่น้องที่ไหน ครอบครัวของเธอเหลือเพียงแม่เพียงคนเดียว ความจริงปาลิดาเป็นคนเรียนเก่ง สมัยเรียนมัธยมได้รับทุนเรียนดีทุกปี แต่พอจะเข้ามหาวิทยาลัย เธอก็คิดดีแล้วว่า ต่อให้กู้ยืมเรียนตัวเองได้เรียนสบายแต่แม่ก็ยังลำบากอยู่ เธอจึงตัดสินใจเรียนมหาวิทยาลัยเปิด และทำงานไปด้วย รออีกหน่อย เมื่อเธอเรียนจบได้งานดีๆ มีเงินเดือนสูงๆ แม่ก็จะได้สบาย

ถึงปาลิดาจะเป็นสาวเซ็กส์โฟน แต่คนที่เสียเงินโทรศัพท์มาคุยกับเธอ บ่อยครั้งที่ไม่ได้จะคุยกันเรื่องเซ็กส์ มันเหมือนการพูดคุยอย่างเพื่อนสนิท ถามไถ่สารทุกข์ ระบายความเครียดของงานการที่ทำอยู่ ถึงเธอจะเป็นดาวเด่นในห้องแชตเซ็กส์แต่เธอยังไม่เคยมีประสบการณ์เรื่องอย่างว่าเลย

มันตลกมากเลยใช่ไหมล่ะ?

ก็จะเอาเวลาที่ไหนไปมีแฟนได้เล่า ก่อนหน้านี้เธอทำงานที่ร้านสะดวกซื้อก็เข้างานเป็นกะ เลิกงานเธอก็เอาแต่ท่องหนังสือเตรียมสอบ พอมาเป็นพริ้ตตี้ก็ต้องคอยระวังผู้คนที่เข้าใกล้ ไหนจะงานเซ็กส์โฟนที่ทำอยู่อีก เธอเคยอ่านข่าวดาราตกอับมาเยอะ เพราะฉะนั้นตอนนี้เธอทำงานมีเงินไหลเข้ามามาก แต่รายจ่ายก็เยอะตามไปด้วย หญิงสาวลุกจากเตียงนอน จัดการทำความสะอาดห้องและซักเสื้อผ้าแล้ว ก็อาบน้ำแต่งตัวไปโรงพยาบาล

วันนี้เธอต้องเอาเงินไปจ่ายค่ารักษาที่ขอผ่อนจ่ายกับทางโรงพยาบาล