สำรวจหมวดหมู่นิยายออนไลน์ทั้งหมด

เมลดา หญิงสาวผู้มีฝีปากกล้าและปิดตายหัวใจจากความรัก เพราะเธอมองว่ารักแท้เป็นเพียงเรื่องเพ้อฝันที่มีอยู่แค่ในนิยายเท่านั้น ทว่าโลกของเธอกลับต้องสั่นคลอนเมื่อได้พบกับ ฮุนจีอึน ซุปเปอร์สตาร์หนุ่มเจ้าเสน่ห์ผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเจ้าชู้ แม้จะมีผู้หญิงรายล้อมมากมายแต่เขากลับรู้สึกเหมือนขาดบางอย่างไป ในตอนแรกเขาเข้าหาเธอเพียงเพราะมองว่าเป็นของเล่นชิ้นใหม่ที่ท้าทายและน่าสะสม แต่ความใกล้ชิดกลับทำให้หัวใจของซุปตาร์หนุ่มปั่นป่วนจนต้องงัดสารพัดเล่ห์เหลี่ยมมามัดใจสาวใจแข็งคนนี้ให้สำเร็จ ท่ามกลางอุปสรรคและเส้นทางรักที่ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ ทั้งคู่จะเปลี่ยนความเกลียดชังในคราแรกให้กลายเป็นความรักที่มั่นคงได้อย่างไร

ภาพเหตุการณ์วาบหวามที่ขวัญข้าวบังเอิญเห็นพ่อของเพื่อนสนิทกำลังทำกิจกรรมส่วนตัวอย่างเร่าร้อน กลายเป็นภาพติดตาที่คอยตามหลอกหลอนจนเธอไม่สามารถสลัดออกไปจากหัวได้ ความรู้สึกปั่นป่วนที่พลุ่งพล่านอยู่ภายในบีบบังคับให้เธอต้องหาทางระบายอารมณ์ด้วยตัวเองเพื่อดับความรุ่มร้อน ทว่าในจังหวะที่อารมณ์กำลังไต่ระดับจนถึงขีดสุด เธอกลับพลาดท่าถูกเขาจับได้คาหนังคาเขาในสภาพที่น่าอับอายที่สุด และสิ่งที่ทำให้สถานการณ์เลวร้ายยิ่งกว่าเดิม คือการที่เธอเผลอหลุดปากครางเรียกชื่อเขาออกมาอย่างลืมตัวต่อหน้าเจ้าของชื่อพอดิบพอดี

“คิดถึงเราบ้างไหม” “ก็... คิดถึง” เธอตอบเขาเสียงสั่นๆ ใจสั่นยิ่งกว่าอะไร “ชื่นใจเหมือนกันนะ มีคนบอกว่าคิดถึง” เขาเลื่อนมือมาจับมือเธอเอาไว้ ประสานเข้าหากัน มือที่กุมเข้ามาหาทำให้เธอหน้าแดงหนักกว่าเก่า เธอไม่ได้ดึงมือหนีเพราะมันรู้สึกอบอุ่นและมีความสุข “ใกล้ปีใหม่แล้วเนอะลม” เธอชวนเขาคุย ท่าทีเขินอายทำให้เขามองแก้มสาวไม่วาง “อืม... แก่ขึ้นอีกปีแล้ว” “กลัวแก่เหรอ” “เปล่า แค่รู้สึกว่าเวลามันช่างเดินไปเร็วเหลือเกิน อันดาว่าไหมแป๊บเดียวก็จะขึ้นปีสองแล้ว รู้สึกเหมือนเพิ่งรับน้องไปเมื่อวานเอง” “อยากกลับไปรับน้องใหม่เหรอ” เธอถามขำๆ หัวเราะเบาๆ ก่อนจะหยุดกึกมองหน้าเขา สบตาอย่างเผลอไผล “เวลาอันดายิ้มหรือหัวเราะแล้วน่ารัก” เขาไล้แก้มสาวเบาๆ คนถูกชมเขินอายหนักกว่าเก่า “เอ่อ...” เธอก้มงุด สัมผัสของเขาให้ความรู้สึกร้อนวูบวาบไปหมด “ฝนยังตกหนักอยู่เลย อันดาไม่ได้พาร่มมา” เธอเปลี่ยนไปพูดเรื่องอื่น มองมือตัวเองที่อยู่ในอุ้งมือเขาแล้วใจสั่นรัว “ตกก็ดีนะ จะได้นั่งอยู่แบบนี้นานๆ” เธอเงยหน้ามองเขาก็หน้าร้อน ก้มงุดอีกรอบ เขาเชยคางสาวให้แหงนขึ้นสบตา อันดารู้สึกใจเต้นแรงกับสัมผัสของเขา “อันดาตัวสั่น” เขาจับบ่าของเธอเบาๆ อันดายิ่งสั่น เขินอายอย่างหนัก เกิดมาไม่เคยถูกผู้ชายสัมผัสในทำนองนี้มาก่อน แม้เขาจะไม่ได้ทำอะไรล่วงเกินมากมาย แค่จับมือส่งสายตามาให้เธอก็วาบหวามอย่างไม่อาจควบคุมได้ “กลัวเราเหรอ” “เปล่า” “แล้วทำไมตัวสั่น” “เขิน” เธอตอบแล้วเขินหนักกว่าเก่า เขาหลุดหัวเราะเบาๆ กับคำตอบน่ารักนั้น “ก็เห็นแอบมองเราทุกวัน” “แอบมอง?” เธอเงยหน้าขึ้นมอง สบตาแล้วก้มงุด กัดปากตัวเองเบาๆ เขารู้ด้วยเหรอว่าเธอแอบมอง “แอบมองอยู่ที่บานเกล็ดหน้าต่าง ลมจำได้เลยว่าห้องนอนอันดาอยู่ตรงไหน” “เห็นได้ยังไง” เธอถามเสียงเบาหวิว “บานเกล็ดมันยกขึ้น เลยเห็นว่าแอบมอง” เขายิ้มขำคนทำหน้าเหลอหลา เธอเขินหนักมาก ไม่รู้จะวางไม้วางมือตรงไหนดี “ทีหลังไม่ต้องแอบมองก็ได้ จะถอดเสื้อให้มองเต็มๆ ตา” “ลมน่ะ” เขามาพูดอะไรแบบนี้ ใครจะอยากไปมองเขาถอดเสื้อผ้ากันเล่า! โอ๊ย! คนบ้า ถ้าไม่ติดว่าฝนกำลังตกหนัก เธอคงวิ่งหนีไปแล้ว วายุยกยิ้มมุมปาก เห็นคนขี้อายแล้วหยิกแก้มเบาๆ “อุ๊ย!” เธอยกมือขึ้นลูบแก้มไปมา อยากจะมุดพื้นหนีเสียตั้งแต่ตอนนี้ถ้าทำได้ *** “อันดาอยากมีลูกสักกี่คนครับ” “คะ?” เธอหันมามองเขาแล้วหน้าแดง มาถามอะไรแบบนี้ “ไม่รู้สิ” เธอก้มงุดตักข้าวต้มกินอย่างขัดเขิน “สักโหลดีไหม ตั้งทีมฟุตบอล” “บ้าเหรอ เราไม่ใช่แม่หมูนะ” “อันดาจะเป็นเมียเราเหรอ” เขาขยับหน้าเข้ามาใกล้ก่อนจะกระซิบถาม คนถูกถามหน้าแดงร้อนเห่อกว่าเก่า “ไม่รู้ไม่ชี้” *** “อันดา เรามีอะไรจะบอก” “อะไรจ๊ะ อื้อ...” เธอขยับใบหน้าเข้าไปใกล้เพื่อถามเขา เลยโดนหอมแก้มฟอดใหญ่ “จะบอกว่าแก้มหอม” “คนเจ้าเล่ห์” เธอยกมือขึ้นกุมแก้มตัวเอง ลูบไปมาเบาๆ มองร่างสูงที่เดินออกไปรอเธอนอกบ้านด้วยความขัดเขิน

กวินตราต้องตกอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก เมื่อการแต่งงานที่เธอเข้าใจว่าเป็นเพียงเรื่องหลอกลวงกลับกลายเป็นข้อผูกมัดตลอดชีวิต ชีคหนุ่มผู้ครองตำแหน่งแห่งคอรีเยาะห์ยืนกรานว่าเขาต้องการทายาทเพื่อสืบทอดอำนาจ แม้จะยังฝังใจกับรักครั้งเก่าและยืนยันว่าจะไม่รักใครใหม่ แต่เขากลับบีบคั้นให้เธอทำหน้าที่ภรรยาอย่างสมบูรณ์แบบโดยไม่เปิดช่องว่างให้ปฏิเสธ ความขัดแย้งปะทุขึ้นเมื่อฝ่ายหญิงพยายามทวงถามถึงข้อตกลงเดิมที่ตั้งใจจะแยกทางกันในอนาคต ทว่าเขากลับใช้กำลังเผด็จการและจุมพิตที่เร่าร้อนเป็นตัวปิดปากเพื่อยุติการโต้เถียง กวินตราจึงตระหนักว่าคำพูดที่บอกว่าไม่ชอบบังคับใครของเขานั้นเป็นเพียงคำลวง เพราะสุดท้ายเขาก็เลือกใช้วิธีรุกรานเพื่อผูกมัดเธอไว้ใต้พันธนาการแห่งวิวาห์นี้อย่างเบ็ดเสร็จ

ม่านไหมตัดสินใจเดินออกมาจากชีวิตของชายผู้มั่งคั่ง เพราะสถานะที่เขาหยิบยื่นให้เป็นเพียงคู่นอนที่ไร้ตัวตนเท่านั้น เธอเริ่มต้นชีวิตใหม่พร้อมกับลูกน้อยในครรภ์ที่เป็นดั่งแก้วตาดวงใจ ตลอดหลายปีที่ผ่านมาเธอทุ่มเทเลี้ยงดูเลือดเนื้อเชื้อไขจนมีความสุขที่สุด แต่แล้วความสงบสุขก็พังทลายลง เมื่ออดีตคนรักหวนกลับมาพร้อมกับภยันตรายร้ายแรงที่คุกคามจนลูกของเธอเกือบต้องสังเวยชีวิต ม่านไหมเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและสาปส่งเขาอย่างหนัก หากเขาไร้ความสามารถในการปกป้องลูกจากภัยมืดที่ตามติดมาเป็นเงาตามตัวนี้ เธอก็พร้อมจะแลกด้วยทุกสิ่งที่มีเพื่อปกป้องดวงใจของเธอด้วยตัวเองเพียงลำพัง

ในวันที่ชีวิตมืดแปดด้านราวกับตกอยู่ในขุมนรกที่ไร้ทางออก เขากลับก้าวเข้ามาเป็นแสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวที่ช่วยฉุดดึงฉันขึ้นมาจากความทุกข์ทรมานเหล่านั้น การปรากฏตัวของเขาเปรียบเสมือนปาฏิหาริย์ที่ทำให้ฉันมีความหวังและยอมมอบความเชื่อใจให้จนหมดหัวใจ แต่แล้วความจริงที่แสนเจ็บปวดก็ปรากฏขึ้น เมื่อคนที่เคยหยิบยื่นมือมาช่วยกลับกลายเป็นคนเดียวกับที่ผลักไสฉันให้ดิ่งลึกลงสู่หุบเหวแห่งความสิ้นหวังอีกครั้งอย่างเลือดเย็น ความสัมพันธ์ที่เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมและสัมผัสลวงตาในครั้งนี้จึงกลายเป็นบทเรียนราคาแพงที่แผดเผาใจจนยากจะลืมเลือน

จากค่ำคืนที่แฝงไปด้วยแผนการร้ายของเพื่อนสนิท กลับกลายเป็นจุดเริ่มต้นที่เปลี่ยนแปลงชีวิตของเธอไปตลอดกาล เมื่อเธอถูกหักหลังและทิ้งไว้กับชายหนุ่มที่เป็นเพียงเพื่อนของเพื่อนเพียงลำพัง ความสัมพันธ์ที่ไม่ได้ตั้งใจในคืนนั้นกลับไม่ได้จบลงแค่เพียงชั่วคราวอย่างที่คิด เพราะชายหนุ่มที่ได้ครอบครองร่างกายของเธอไปแล้ว กลับไม่ยอมปล่อยมือเธอไปง่ายๆ เขายังคงตามติดเพื่อมอบความรักที่แท้จริงให้แก่เธอ พร้อมทั้งพันธนาการเธอไว้ด้วยหัวใจและแหวนแต่งงานที่เป็นเครื่องยืนยันความรู้สึกทั้งหมดที่เขามีต่อเธอเพียงคนเดียว

ดาวเหนือเติบโตมาท่ามกลางความห่างเหินของบิดา โดยมีเพียงแม่และยายที่เป็นที่พึ่งทางใจ ทว่าความสุขในชีวิตกลับพังทลายลงเมื่อสิ้นคุณปู่ เธอต้องเผชิญกับแผนการร้ายของสองแม่ลูกใจยักษ์ที่ใส่ร้ายป้ายสีจนมารดาต้องจากโลกนี้ไปด้วยความตรอมใจ ในช่วงเวลาที่มืดแปดด้านและตระหนักได้ว่าไม่มีสิ่งใดจีรังยั่งยืน เธอกลับได้พบกับติณห์ ชายหนุ่มผู้มีบุคลิกเย็นชาแต่ซ่อนความปรารถนาดีไว้เต็มเปี่ยม เขาเข้ามาเป็นคู่ชีวิตที่คอยอยู่เคียงข้างและสนับสนุนเธอให้ข้ามผ่านอุปสรรคทั้งปวง จนกระทั่งเธอสามารถก้าวไปสู่จุดหมายแห่งความสำเร็จที่ตั้งใจไว้ได้ในที่สุด

“ความเกลียด กับ ความแค้น” หลอมใจผู้ชายสุขุมเยือกเย็นให้กลายเป็นผู้ชายปากร้ายไร้เหตุผล เพียงเพราะเธอก้าวเข้ามา... ทว่าเหยื่อแค้นกลับยั้งความสุข คนทุกข์กับเป็นคนเริ่มก่อ เมื่อความเกลียดได้แปรเปลี่ยนเป็นความรักอย่างไม่รู้ตัว ................................................................................. “แล้วนี่อย่าบอกนะ...ว่าทุกคนรู้เรื่องกันหมดแล้ว” “ใช่” ทุกคนตอบพร้อมกัน “ถ้าอย่างนั้นก็วิวาห์เหาะมันเลยก็แล้วกัน วางแผนดีนัก...” พ่อเลี้ยงหนุ่มรวบร่างบางเข้าในวงแขนแกร่งแล้วช้อนร่างบางกระชับอ้อมแขนอุ้มปารวีขึ้น แล้วเดินขึ้นบันไดไปบนบ้านทันที แต่ก็ไม่วายตะโกนมาลงสั่งน้องสาว “ยัยรษา! สั่งทุกคนห้ามรบกวนพี่จนกว่าจะเช้า... แล้วก็...พรุ่งนี้เช้าเชิญนายอำเภอกับเตรียมชุดธูปเทียนแพขอขมาให้พี่ด้วย คืนนี้พี่จะโกนหนวดให้เกลี้ยง แล้วจะทดลองงานตำแหน่งแม่เลี้ยงไร่ปกรักด้วยเลย ทุกคนปาร์ตี้กันให้สนุก...แต่ขอย้ำ ว่าห้ามรบกวนเด็ดขาด...” เสียงกองเชียร์ส่งเสียงเชียร์กันอย่างครื้นเครง ปารวีอายหน้าแดงแทบจะแทรกหน้าเข้าไปในแผงอกแกร่ง หยิกหมับเข้าที่หน้าอกกำยำอย่างหมั่นไส้ “โอ๊ย!” เสียงร้องของพ่อเสียงหนุ่มยิ่งสร้างความสนุกครื้นเครงให้กองเชียร์มากขึ้น และยังส่งเสียงแข่งกันอย่างสนุกสนาน “เต็มที่เลยพี่รวี...รษาเชียร์สุดใจขาดดิ้น...มีพี่ชายซื่อบื้ออย่างนี้...น้องเพลีย!” “แม่เลี้ยงรวี เราเชียร์เธออยู่นะ...จัดหนัก อย่าให้มันกล้าหือ มีหน้ากลับมาทำโง่ได้อีกนะ” ก้องหล้าร้องเพลงเย้า ส่งเสียงเชียร์ปารวี “รวี...พี่ขอโทษนะ คราวนี้พี่เข้าข้างพ่อเลี้ยงว่ะ เล่นตัวอยู่ได้ น่าหมั่นไส้ กำราบให้หนักเลยนะพ่อเลี้ยง อย่าให้มันได้หนีไปไหนอีก” ปรินทร์ร่วมสนุก “ตายละ...ไม่รู้ใครจะแย่กว่าใคร...สู้ๆ นะคะคุณรวี อย่าได้ให้เผยอหน้าขึ้นมาต่อกรกับเราได้” มัดไหมเอาบ้าง “อย่าให้เสียชื่อนะพ่อเลี้ยง...” นนท์ปวิธนึกสนุกตามร้องบอกไปบ้าง ทั้งที่ตัวเองก็หงอยังกับอะไรดี “คุณธามส์...มุกยินดีกับคุณด้วยนะ แต่ถ้าให้ดีคุณยอมคุณรวีไปเถอะ...เค้าว่ากลัวเมียแล้วจะได้ดี” “ขอบคุณสำหรับทุกคำอวยพรครับทุกคน พรุ่งนี้ถ้ายังไม่ออกจากห้องก็ขอไข่ลวกสี่ฟอง อยากรู้ว่าใครจะกำราบใครต้องติดตามต่อในวันพรุ่งนี้”

เมื่อความสัมพันธ์ถูกขับเคลื่อนด้วยความชิงชังและการจองเวร ไม่ว่าการกระทำนั้นจะเลวร้ายหรือโหดเหี้ยมเพียงใด ก็จงปลดปล่อยมันออกมาให้ถึงที่สุดในแบบที่คนอย่างคุณต้องการ แต่จงระลึกไว้เสมอว่าต่อให้จะเกลียดกันเข้าไส้เพียงใด เส้นทางชีวิตของฉันและคุณก็ไม่มีวันแยกจากกันได้ เราทั้งคู่ถูกพันธนาการไว้ด้วยบ่วงกรรมที่ตัดไม่ขาด และจะต้องทนอยู่เป็นคู่เวรคู่กรรมเคียงข้างกันไปเช่นนี้จนกว่าความตายจะมาพรากจากกัน เตรียมรับมือกับความรักที่เต็มไปด้วยความแค้นและการเอาชนะที่ไม่มีวันจบสิ้น

ตลอดหกเดือนที่ผ่านมา ฉันต้องทนทุกข์กับโรคร้ายอย่างโดดเดี่ยวเพื่อทำหน้าที่ภรรยาที่ดีส่งเสริม 'คราม' สามีสถาปนิกผู้มีอนาคตไกล ทว่าชีวิตคู่กลับพังทลายเมื่อเขาละเลยฉันไปอยู่กับเด็กฝึกงานสาวที่กำลังตั้งครรภ์ลูกของเขา แม้แต่แม่แท้ๆ ยังเข้าข้างเขาและมองว่าฉันเป็นคนมีปัญหา ทั้งที่เขาเคยสัญญาว่าจะดูแลกันยามเจ็บป่วย แต่สุดท้ายทั้งสามีและครอบครัวกลับทอดทิ้งฉันในวันที่อ่อนแอที่สุด เมื่อผลตรวจยืนยันว่าฉันเป็นมะเร็งสมองระยะสุดท้ายและมีเวลาเหลือเพียงไม่กี่เดือน ความโศกเศร้าจึงเปลี่ยนเป็นความแน่วแน่ ฉันจะไม่ยอมตายอย่างนางเอกที่น่าสมเพช แต่จะใช้ลมหายใจสุดท้ายทำเพื่อตัวเอง และปล่อยให้เขาต้องจมปลักอยู่กับตราบาปจากการกระทำของตนเองไปจนวันตาย

นภัทสรีย์จำใจรับข้อเสนออุ้มบุญให้จเด็จ สามีของเพียงกมลผู้เป็นพี่สาวต่างแม่ เพื่อทดแทนบุญคุณที่อีกฝ่ายส่งเสียเลี้ยงดูมาตลอด ทว่าจเด็จกลับตราหน้าและดูถูกว่าเธอหวังฮุบสมบัติรวมถึงตัวเขา แม้จะถูกรังเกียจเพียงใดแต่ทั้งคู่ก็เผลอไผลมีสัมพันธ์กันจนเธอตั้งครรภ์ เรื่องราวกลับเลวร้ายลงเมื่อเพียงกมลเสียชีวิตก่อนกำหนด นภัทสรีย์ที่ซ่อนความรักที่มีต่อพี่เขยไว้ในใจจึงตัดสินใจหอบท้องแก่หนีไปเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ใจว่าไม่ได้ต้องการลาภยศใดๆ และไม่อยากเป็นเพียงตัวแทนใคร การจากไปของเธอทำให้จเด็จได้สติและตระหนักว่าหัวใจของเขานั้นรักเธอเข้าเต็มเป้า เขาจึงต้องทำทุกวิถีทางเพื่อตามหาเมียและลูกกลับมาสู่อ้อมอกอีกครั้ง

ณัฐชยาต้องเผชิญกับความเจ็บปวดเมื่อรักแรกและรักเดียวของเธอถูกพี่สาวฝาแฝดร้องขอให้เสียสละ ท่ามกลางความสับสนว่าควรจะนิ่งเฉยหรือยอมปล่อยมือจากชายที่รัก เหตุการณ์กลับยิ่งตึงเครียดเมื่อเธอต้องเผชิญหน้ากับติณณ์ในสภาวะที่เขากำลังตกอยู่ภายใต้ฤทธิ์ยา แม้รูปลักษณ์ของสองพี่น้องจะคล้ายกันจนแยกไม่ออก แต่ติณณ์กลับเป็นคนเดียวที่จดจำและแยกแยะได้ว่าเธอคือณัฐชยาไม่ใช่พี่สาว ทว่าความจริงที่ปรากฏกลับมาพร้อมกับความน้อยเนื้อต่ำใจ เมื่อเธอเอ่ยถามเขาด้วยความประชดประชันถึงความผิดหวังที่คนตรงหน้าไม่ใช่ธัญชยาอย่างที่เขาคาดคิด เรื่องราวความรักที่เต็มไปด้วยรอยร้าวและการเสียสละครั้งนี้จะลงเอยอย่างไรในสายสัมพันธ์ที่แสนเปราะบาง

ท่ามกลางเสียงเล่าลือที่แพร่สะพัดไปทั่วทุกหนแห่งเกี่ยวกับความใจดำและไร้ความรู้สึกของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหนุ่มผู้ทรงอิทธิพล ใครต่อใครต่างพากันเตือนถึงความร้ายกาจที่ซ่อนอยู่ภายใต้ภาพลักษณ์อันสมบูรณ์แบบนั้น ทว่าในโลกของความจริงที่เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมทางการเมืองและการชิงดีชิงเด่น ตัวตนที่แท้จริงของเขากลับเป็นปริศนาที่ยากจะหยั่งถึง เรื่องราวความสัมพันธ์ท่ามกลางคำครหาเหล่านั้นจะนำพาไปสู่บทสรุปเช่นไร เมื่อชื่อเสียงที่ถูกตราหน้าว่าใจร้ายอาจเป็นเพียงเปลือกนอกที่เขาใช้ปกป้องความลับบางอย่างเอาไว้เพียงลำพัง

ตลอดสามปีที่ผ่านมา ฉันทำได้เพียงเฝ้ามองและเก็บซ่อนความรักที่มีต่อเขาไว้ในส่วนลึกของหัวใจ เพราะความต่างชั้นที่เหมือนยอดดอยกับก้นเหวทำให้เขาเป็นได้แค่ความฝันที่เอื้อมไม่ถึง ทว่าเหตุการณ์ไม่คาดฝันกลับเปลี่ยนความลับนี้ให้กลายเป็นความทรงจำบทใหม่ เมื่อเราต้องเผชิญสถานการณ์อันตรายร่วมกัน เขากลับโยนความผิดทั้งหมดมาให้ฉันแบกรับเพียงลำพัง แม้จะรู้ดีว่าเขาเกลียดฉันเป็นทุนเดิมและฉันก็พร้อมจะยอมรับความเกลียดชังนั้นไว้ แต่สิ่งที่น่าสับสนคือเหตุใดคนที่ยืนยันว่าเกลียดกันนักหนา กลับยังคอยวนเวียนอยู่ใกล้ตัวไม่ห่าง เขาทำตัวเป็นเจ้าของที่หวงก้างและคอยขัดขวางไม่ให้ฉันได้เริ่มต้นชีวิตใหม่กับใครสักที

เพลิง พ่อเลี้ยงหนุ่มผู้มีบาดแผลฉกรรจ์ในใจจากการถูกอดีตภรรยาทรยศหักหลัง ความเจ็บปวดนั้นทำให้เขากลายเป็นคนเย็นชาและมองผู้หญิงเป็นเพียงเครื่องบำบัดความใคร่ที่ไร้ค่า ทว่ากำแพงน้ำแข็งในใจกลับเริ่มสั่นคลอนเมื่อได้พบกับ ธันย์ณิชา หญิงสาวที่ไม่ได้มีเพียงรูปร่างหน้าตาที่งดงาม แต่เธอยังมีเสน่ห์ปลายจวักที่มัดใจเขาได้อย่างอยู่หมัด แม้เพลิงจะแสร้งทำเป็นล้อเลียนว่าตัวเองเป็นเพียงหนูทดลองชิมเมนูใหม่ของเธอ แต่รสชาติอาหารที่กลมกล่อมและใส่ใจกลับทำให้เขารู้สึกพิเศษอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ความปรารถนาที่เคยร้อนแรงเพียงทางกายเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความลุ่มหลงที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น จนเขาอยากจะตีตราจองเธอไว้ทั้งในฐานะแม่ครัวประจำตัวและคู่นอนที่พร้อมจะร่วมทดลองบทรักอันเร่าร้อนไปกับเขาเพียงคนเดียวตลอดไป

พิชาตกอยู่ในสถานะนางบำเรอที่หลงรักพิริยะ คุณหมอหนุ่มเจ้าเสน่ห์จนหมดหัวใจ แม้จะรู้ดีว่าสำหรับเขาแล้วเธอเป็นเพียงของตายที่ไร้ค่า แต่ความอ่อนโยนอันน้อยนิดที่เขาหยิบยื่นให้กลับพันธนาการเธอไว้ไม่ให้ไปไหน ทุกครั้งที่เขาจากไปเพื่อหาผู้หญิงคนอื่น พิชาทำได้เพียงฝืนยิ้มและยอมรับความเย็นชาที่กัดกินใจ แม้เขาจะแสดงออกชัดเจนว่าไม่เคยรักษาน้ำใจและพร้อมจะปล่อยเธอไปทุกเมื่อหากทนไม่ได้ แต่เธอก็ยังเลือกที่จะเฝ้ารอเศษเสี้ยวความสิเน่หาอย่างไร้ศักดิ์ศรี จนกระทั่งวันที่เธอตัดสินใจหายไปจากชีวิตเขา ความเคยชินที่ขาดหายไปจึงเริ่มสั่นคลอนหัวใจชายหนุ่มให้รู้ซึ้งถึงความต้องการที่แท้จริง

ฟรานเชสโก้ผู้ใช้คำว่ารักเป็นเพียงเครื่องมือสร้างความสุขและพันธนาการนาตาเชียไว้ข้างกาย ตราบเท่าที่เขายังไม่เบื่อหน่ายเขาก็ไม่ยอมปล่อยให้เธอหลุดมือไป ทว่าเมื่อนาตาเชียตระหนักได้ว่าสิ่งที่โหยหามาตลอดอย่างความรักที่แท้จริงนั้นไม่มีอยู่จริงในตัวเขา เธอจึงตัดสินใจหันหลังเดินจากไปอย่างเจ็บปวด แม้เสียงคำสั่งอันทรงพลังจะดั่งไล่หลังมาสั่งให้หยุด แต่หยาดน้ำตาที่รินไหลทำให้เธอไม่อาจหันกลับไปมองได้อีก ชายหนุ่มพยายามวิงวอนรั้งเธอไว้ในฐานะของสะสมส่วนตัวที่เขาแสนหวงแหนและไม่ยินยอมให้ใครพรากเธอไปจากอ้อมอกของเขาเด็ดขาด

ความแค้นที่ฝังรากลึกกลายเป็นจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์อันบิดเบี้ยว เมื่อเขาประกาศก้องด้วยความเกลียดชังที่มีต่อปิ่นและแม่ของเธออย่างสุดหัวใจ ชายหนุ่มหมายมั่นปั้นมือว่าจะทำลายความสงบสุขในชีวิตของหญิงสาวให้พังทลายลง พร้อมคำคาดโทษที่เต็มไปด้วยแรงอาฆาตว่าเธอจะต้องเผชิญกับความทุกข์ทรมานอย่างถึงที่สุด ตราบใดที่เขายังอยู่ เธอจะไม่มีวันได้สัมผัสกับความสุขที่ปรารถนา นี่คือจุดเริ่มต้นของเกมการแก้แค้นที่ใช้ความใกล้ชิดเป็นเครื่องมือทำลายล้าง ท่ามกลางบรรยากาศของความชิงชังที่รอวันปะทุจนกลายเป็นเรื่องราวความรักที่เริ่มต้นจากความร้ายกาจ

ตลอดห้าปีในฐานะภรรยา เล่อซานสาวผู้พิการทางการพูดต้องเผชิญกับความเย็นชาจากสามี ซ้ำร้ายยังถูกแม่สามีทารุณจนสูญเสียลูกในครรภ์ไปอย่างน่าสลด เมื่อการหย่าร้างสิ้นสุดลง เขากลับประกาศหมั้นกับหญิงอื่นทันทีอย่างไร้เยื่อใย ทำให้เธอตระหนักได้ว่าความรักที่ผ่านมาคือความว่างเปล่า เล่อซานตัดสินใจหันหลังให้กับอดีตที่ขมขื่นเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่เพียงลำพัง ทว่าเมื่อเวลาผ่านไป อดีตสามีกลับเป็นฝ่ายพลิกแผ่นดินตามหาเธอด้วยความโหยหา แต่ในวันที่ได้พบกันอีกครั้ง หัวใจของเธอก็เปลี่ยนไปรักชายคนอื่นเสียแล้ว ท่ามกลางคำอ้อนวอนขอโอกาสอย่างต่ำต้อยจากเขา เล่อซานที่เคยเงียบงันกลับเปล่งเสียงขับไล่เขาไปให้พ้นหน้าอย่างไม่ใยดี

ในช่วงเวลาที่ชีวิตกำลังสับสนและมืดแปดด้าน หญิงสาวตัดสินใจเลือกเขาเป็นที่พึ่งพิงเพียงหนึ่งเดียว โดยหารู้ไม่ว่านั่นคือการก้าวเข้าสู่กับดักเสน่หาที่เขาจงใจสร้างไว้ดักรอ เมื่อรู้ตัวอีกครั้งเธอก็ติดบ่วงตัณหาจนยากจะถอนตัว ข้อตกลง 27 วันที่เธอยกเวลาให้เขาเพื่อแลกกับความสุข กลับกลายเป็นพันธนาการที่ผูกมัดเธอไว้ในฐานะบัตเลอร์ส่วนตัว แต่หน้าที่ที่เขาต้องการกลับไม่ใช่แค่การดูแลทั่วไป เพราะเขาบีบบังคับให้เธอต้องทำหน้าที่ปรนนิบัติบนเตียงในฐานะเจ้านาย แม้จะพยายามหนีหรือตัดพ้อว่าเขาน่ารังเกียจเพียงใด เขาก็ไม่คิดจะปล่อยมือและย้ำเตือนสถานะที่เธอไม่อาจปฏิเสธได้ในกรงขังแห่งความปรารถนานี้

ความสัมพันธ์ที่ดีในวัยเด็กระหว่าง กรรวี และ อคิน เป็นอันต้องจบลง เมื่อเธอดันเป็นต้นเหตุทำให้ภรรยาและลูกของเขาต้องตาย แม้เธอจะทำดีสักแค่ไหน ก็ไม่อาจลบล้างความเกลียดชังที่เขามีต่อเธอได้... “ทำไมต้องปิดบังเกรซด้วย ฮื้อ ๆ” “หึ! คงรู้แล้วใช่ไหม” เสียงทุ้มกล่าวอย่างเยือกเย็น “ฮึก ฮื้อ เกรซขอโทษ” “มันสายไปแล้ว!! ต่อให้เธอขอโทษสักหมื่นครั้ง แอนนี่คงไม่มีทางฟื้นขึ้นมา” เขายิ่งเพิ่มแรงบีบใบหน้างาม “แล้วจะให้เกรซทำอย่างไร ถ้าจะแค้นเกรซขนาดนี้ ฆ่าให้ตายเถอะ” “ความตายสำหรับเธอมันง่ายเกินไป!!” อคินยอมปล่อยมือออกจากใบหน้างาม ลุกขึ้นหันหลังออกจากห้องไม่อยากจะมองคราบน้ำตาบนใบหน้าหญิงสาว กลัวจะใจอ่อน “เกรซต้องทำอย่างไรพี่คินถึงจะยอมให้อภัย” เธอวิ่งไปกอดเขาจากด้านหลัง ใบหน้าแนบชิดหลังแกร่ง ความอบอุ่นจากการโดนคนตัวเล็กกอด แทบจะทำให้เขาใจอ่อน มือหนาแกะแขนเรียวออกจากร่างกายตนเอง หันมาเผชิญหน้ากับหญิงสาว พร้อมจับไหล่มนทั้งสองข้างของเธอ “เธอไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น เพราะฉันจะทรมานให้เธอเจ็บปวดจนทนไม่ไหว อีกอย่างฉันบอกหลายรอบแล้วใช่ไหมว่าอย่าเรียกเหมือนสนิทกัน จำใส่สมอง!!” มือหนาผลักกรรวีอย่างแรงจนล้มลง ศีรษะกระแทกกับพื้นห้อง

ท่ามกลางบรรยากาศที่แสนอึดอัดภายในพื้นที่อันจำกัดของตัวรถ ชายหนุ่มต้องเผชิญกับสถานการณ์สุดลำบากใจเมื่อหญิงสาวตัวแสบพยายามขยับตัวไปมาจนเกิดการเสียดสีที่ชวนให้สติหลุดลอย เขาพยายามข่มอารมณ์พลางออกคำสั่งให้เธอรีบลงไปจากตัวเขาก่อนที่ทุกอย่างจะเลยเถิดไปไกลกว่านี้ แต่ฝ่ายหญิงสาวกลับส่งเสียงครางประท้วงด้วยความไร้เดียงสา เมื่อสัมผัสได้ถึงความแข็งขึงบางอย่างที่ทิ่มแทงจนเธอรู้สึกเจ็บและตกใจ ความใกล้ชิดที่ไม่ได้ตั้งใจในครั้งนี้กำลังทดสอบขีดจำกัดความอดทนของนายตัวร้ายอย่างหนักหน่วง

เมื่อต้นน้ำผู้เป็นน้องชายก่อเรื่องผิดพลาดครั้งใหญ่ ฟางข้าวในฐานะพี่สาวจึงต้องออกโรงรับผิดชอบแทนด้วยการเผชิญหน้ากับขุนเขา ชายหนุ่มผู้ดิบเถื่อนที่ยื่นข้อเสนอสุดบีบคั้นให้เธอต้องชดใช้ด้วยร่างกายและหยาดเหงื่อ โดยกลางวันเธอต้องทำงานหนักในไร่และงานบ้าน ส่วนกลางคืนต้องปรนนิบัติเขาตามความต้องการ แม้ฟางข้าวจะเจ็บปวดและตราหน้าว่าเขาคือคนชั่วร้ายเพียงใด แต่เมื่อขุนเขาใช้ชีวิตของน้องชายและคุกตารางมาเป็นเดิมพันในการตัดสินใจภายในสิบวินาที เธอจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมจำนนอยู่ใต้ประกาศิตของเขาเพื่อรักษาชีวิตน้องชายเอาไว้ท่ามกลางความเกลียดชังที่คุกรุ่น