มาเฟียร้ายพ่ายรัก
เขาซ่อนตัวตนที่แท้จริงไว้เบื้องหลังรอยยิ้มที่ดูอบอุ่นและเป็นมิตรนั่น…
คาเดน แคสเซียส (คาเดน)
ลูกชายคนเล็กของ ควินตัน แคสเซียส และ กนกรดา แคสเซียส อายุ 29 ปี รับหน้าที่ดูแลกิจการโรงแรมของตระกูลแคสเซียสทั้งหมด และหุ้นส่วนของบริษัทต่างๆรวมถึงหุ้นส่วนของโรงพยาบาลอีกด้วย ชายหนุ่มมีหน้าตาหล่อเหลานัยน์ตาสีเทาชวนฝันกับบุคลิกนิสัยดีดูเป็นมิตร แต่มันก็แค่เปลือกที่เขาสร้างขึ้นมาไว้หลอกล่อให้เหยื่อติดกับของเขาก็แค่นั้น
ศุภาพิชญ์ อัครเมธาสกุล (ไอริน)
ลูกสาวคนเดียวของ นายพิพัฒน์ อัครเมธาสกุลประธานบริษัท พีพี กรุ๊ป บริษัทออกแบบและผลิตเสื้อผ้า น้ำหอม อีกทั้งยังมีกระเป๋าแบรนด์เนม รายใหญ่ที่สุดในประเทศไทย หญิงสาวมีหน้าตาเฉี่ยวคมเข้มสวยแบบสาวไทย เรือนผมสีดกดำยาวสลวย อายุ 25 ปี เธอเกลียดผู้ชายเจ้าชู้ที่สุดเพราะแม่ของเธอเสียชีวิตก็เพราะความไม่รู้จักพอของพ่อเธอ มันจึงเป็นปมฝังอยู่ในใจเธอมาตั้งแต่เด็ก
กลุ่มเพื่อนของคาเดน
เคแลน - พี่ชายแท้ๆและเปรียบเสมือนเพื่อนรักเพื่อนตายของคาเดน
นักรบ - หนุ่มไทยหล่อเข้มนิสัยดี ทำธุรกิจขนส่งทั้งทางบกและทางน้ำ
มาร์วิน - หนุ่มลูกครึ่งไทย-อเมริกัน เจ้าของห้างสรรพสินค้าหรูหลายแห่งในประเทศ
กลุ่มเพื่อนของไอริน
แพรวา - เพื่อนรักที่สุดของไอรินและพ่วงตำแหน่งดีไซน์เนอร์ฝีมือดีที่สุดในบริษัทของพ่อไอรินอีกด้วย
สกาย - ลูกสาวเจ้าพ่ออสังหาริมทรัพย์
ปีใหม่ - หญิงสาวฐานะปานกลาง พลักดันตัวเองจนได้มาเป็นนักแสดงแนวหน้าของประเทศ
!!คำเตือน!!
นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาที่ไม่เหมาะสม รุนแรง ใช้คำหยาบคาย เพศและการใช้ภาษา โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน เหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ25ปีขึ้นไป
นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจินตนาการเท่านั้น ทั้งสถานที่และตัวละคร แต่งเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ไม่ได้มีเจตนาพาดพิงถึงบุคคลหรืออาชีพใดๆทั้งสิ้น
ห้ามดัดแปลงหรือคัดลอกเนื้อหาในนิยายเรื่องนี้โดยไม่ได้รับอนุญาต
ปล. โปรดคอมเม้นต์อย่างสุภาพนะคะ นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของไรท์เท่านั้น ติชมได้ค่ะแต่อย่าใช้คำพูดที่รุนแรงทำร้ายจิตใจกันเลยนะคะ
ร่างอรชรหุ่นนาฬิกาทรายใบหน้าสละสลวยเฉี่ยวคม จมูกและปากดูเชิดรั้นเย่อหยิ่งเอาแต่ใจ สวมชุดราตรีสีเงินเกาะอกเปิดไหล่ กระโปรงยาวผ่าข้างขึ้นมาสูงเผยให้เห็นต้นขาอ่อนขาวผ่อง ผมยาวสลวยถูกปล่อยลงมาคลอเคลียแผ่นหลังเนียน
ศุภาพิชญ์ อัครเมธาสกุล (ไอริน)
ลูกสาวคนเดียวของ นายพิพัฒน์ อัครเมธาสกุลประธานบริษัท พีพี กรุ๊ป บริษัทออกแบบและผลิตเสื้อผ้า น้ำหอม อีกทั้งยังมีกระเป๋าแบรนด์เนม รายใหญ่ที่สุดในประเทศไทย หญิงสาวมีหน้าตาเฉี่ยวคมเข้มสวยแบบสาวไทย เรือนผมสีดกดำยาวสลวยอายุ 25 ปี
เธอเดินคล้องแขนมากับบิดาของเธอเข้ามาในงานเปิดตัวโรงแรมใหม่ที่ภูเก็ต
“ทำหน้าให้มันดีๆหน่อยไอริน” พิพัฒน์เอ่ยเสียงเข้มใส่ลูกสาวจอมดื้อรั้นของเขา
“รินไม่ได้อยากมาสักหน่อย”
พิพัฒน์ถอนหายใจยาวด้วยความเหนื่อยใจ นับตั้งแต่ที่มารดาของไอรินเสียไปตั้งแต่เธออายุได้ 6 ขวบ ไอรินจากที่เคยเป็นเด็กน้อยที่น่ารักอ่อนหวานก็เปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ เธอกลายเป็นเด็กที่มีนิสัยแข็งกร้าวดื้อรั้นไม่ฟังใคร จนพิพัฒน์ต้องส่งเธอไปอยู่ที่ฝรั่งเศสตั้งแต่อายุ 18 ปีและเธอเพิ่งได้กลับมาเมื่อเดือนที่แล้วนี้เอง
“แกต้องศึกษาเรื่องพวกนี้ไว้ เรื่องงานสังคมแบบนี้และทุกอย่างที่ฉันทำในบริษัทเพราะถ้าไม่มีฉันแล้ว แกจะต้องเป็นประธานบริษัทต่อจากฉัน”
“พ่อคิดจะให้รินเป็นประธานบริษัทด้วยหรอคะ นึกว่าจะให้เมียพ่อเป็นสะอีก”
เมียของพ่อที่ไอรินหมายถึงก็คือแม่เลีิ้ยงของเธอ แม่เลี้ยงที่อายุห่างกับเธอเพียงแค่ 10 ปีเท่านั้น
“นี่! ยัยริน แกอย่ามาประชดพ่อนะ ถ้าฉันไม่ยกบริษัทให้แกแล้วฉันจะไปยกให้หมาตัวไหนละ”
“รินจะไปรู้หรอคะ ก็เห็นพ่อยกย่องเทิดทูนเมียของพ่อสะเหลือเกิน”
“หยุดเลยนะ ฉันไม่อยากมาเถียงกับแกให้เสียอารมณ์ไปมากกว่านี้”
สองพ่อลูกปรับสีหน้าให้เป็นปกติก่อนจะค่อยๆย่างกรายเข้ามาในงานอย่างช้าๆ ในขณะที่เดินเข้ามาสองพ่อลูกก็มีเเขกเหงื่อมากมายเข้ามาทักทาย ไอรินต้องปั้นหน้าฉีกยิ้มหวานตลอดเวลาทั้งๆที่เธอไม่ได้เต็มใจเลย
พิพัฒน์กวาดสายตามองหาเจ้าของโรงแรมหรูที่เปิดตัวในวันนี้ จนไปสะดุดอยู่กับร่างสูงใหญ่ดูน่าเกรงขามสวมชุดสูทสีกรมเข้ากับเนคไท เสื้อเชิ้ตด้านในสีดำมาพร้อมกับรองเท้าหนังราคาแพงสีดำเช่นกัน โดยมีบอดี้การ์ดตัวโตสองคนเดินตามหลังคอยคุ้มกันเขาอย่างใกล้ชิด
คาเดน แคสเซียส (คาเดน)
ลูกชายคนเล็กของตระกูลแคสเซียส อายุ 29 ปี รับหน้าที่ดูแลกิจการโรงแรมของตระกูลแคสเซียสทั้งหมด และหุ้นส่วนของบริษัทต่างๆรวมถึงหุ้นส่วนของโรงพยาบาลอีกด้วย ชายหนุ่มมีหน้าตาหล่อเหลานัยน์ตาสีเทาชวนฝันกับบุคลิกนิสัยดีดูเป็นมิตร แต่มันก็แค่เปลือกที่เขาสร้างขึ้นมาไว้หลอกล่อให้เหยื่อติดกับของเขาก็แค่นั้น เพราะจริงๆแล้วเขาก็ไม่ใช่คนดีอะไรเลย
“สวัสดีครับคุณคาเดน” พิพัฒน์เดินมาหยุดตรงหน้าของคาเดนพร้อมกับเอ่ยทักทายอย่างสุภาพ
“สวัสดีครับคุณพิพัฒน์”
คาเดนเอ่ยพลางกวาดสายามองสำรวจไปที่สาวสวยข้างกายพิพัฒน์ด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ ใบหน้าที่ดูเย่อหยิ่งไม่สนใจอะไร หุ่นนาฬิกาทรายผิวขาวเนียน หน้าอกหน้าใจที่ใหญ่เกินตัวนั่นอีก เสือผู้หญิงอย่างคาเดนรู้สึกถูกใจเธอจริงๆ
ส่วนไอรินมองผู้ชายหน้าตาหล่อเหลาตรงหน้าด้วยแววตาแข็งกร้าว สายตาที่เขามองเธอมันแสดงออกชัดเจนว่าเขาต้องการอะไร ซึ่งเธอเคยเจอคนประเภทนี้บ่อยและเธอก็เกลียดคนเจ้าชู้ยิ่งกลัวอะไร เธอไม่มีทางหลงเสน่ห์คนแบบนี้แน่นอน
“สาวสวยคนนี้เป็นใครกันครับ” คาเดนเอ่ยถามเสียงสุภาพ
“ลูกสาวผมเองครับ ชื่อไอริน” พิพัฒน์หันมองหน้าไอรินแล้วเอ่ยต่อ
“ไอรินสวัสดีพี่เขาสิลูก”
“สวัสดีค่ะ” ไอรินยกมือไหว้แบบไทยพร้อมกับยิ้มอ่อนส่งไปให้โดยไม่ได้เต็มใจเท่าไหร่นัก
“สวัสดีครับ ชื่อน่ารักจังเลยนะครับ” คาเดนยิ้มเจ้าเล่ห์ส่งไปให้หญิงสาว
“ขอบคุณค่ะ”
ไอรินตอบกลับเสียงแข็งจ้องมองใบหน้าฝรั่งหล่อเหลาอย่างไม่เป็นมิตรเท่าไหร่ แต่กระนั้นก็ยิ่งเป็นการท้าทายคาเดนเช่นกัน เพราะคนอย่างเขาอยากได้อะไรก็ต้องได้ ไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็ต้องเอาด้วยกล
“เชิญตามสบายเลยนะครับ ผมขอตัวก่อน”หนุ่มหน้าฝรั่งนัยน์ตาสีเทาชวนฝันเอ่ย
“ครับคุณคาเดน”
สิ้นเสียงของพิพัฒน์ คาเดนส่งยิ้มให้สองพ่อลูกเขาไม่ลืมที่จะปรายตามองร่างบางอีกครั้งก่อนจะเดินปลีกตัวไปเพืี่อทักทายเเขกเหงื่อและผู้ใหญ่มากมายที่มาในงานของเขาในวันนี้
หญิงสาวรู้สึกอึดอัดทุกครั้งที่อยู่กับพ่อของตัวเอง ครอบครัวไอรินเคยเป็นครอบครัวที่อบอุ่นและมีความสุข จนกระทั่งวันหนึ่งมีบุคคลปริศนาส่งรูปพิพัฒน์กำลังนอนหลับโอบกอดผู้หญิงอยู่ที่โรงแรมมาในซองเอกสารให้มารดาของเธอดู จนสองสามีภรรยาทะเลาะกันอย่างหนัก แม่ของเธอตรอมใจนอนซมไม่ยอมกินข้าวกินปลาและป่วยรักษาตัวอยู่เป็นปีๆ จนสุดท้ายแม่ก็เสียชีวิตลงไปในที่สุด วันสุดท้ายของชีวิตแม่ได้บอกกับหญิงสาวไว้ว่า อย่าไว้ใจผู้ชายคนไหนถ้าไม่อยากเสียใจและมีจุดจบเหมือนแม่
ไอรินยังจดจำวันนั้นได้ดีถึงเธอจะยังอายุน้อยมากแต่มันเป็นความทรงจำที่เธอไม่มีวันลืมมันไปได้อย่างแน่นอน
งานเลี้ยงดำเนินการตามขั้นตอนไปเรื่อยๆจวบจนใกล้จะจบงาน ไอรินจึงขอตัวกลับห้องพักก่อน ร่างบางขึ้นลิฟต์มายังห้องพักของตัวเองในโรงแรมหรูของอาคาร
ร่างบางก้าวเดินมาตามทางเดินจบใกล้จะถึงห้อง แต่ทว่าในจังหวะที่เธอกำลังจะเลี้ยวไปฝั่งขวาของทางเดิน เธอกลับชนเข้ากับใครบางคนอย่างจัง
พลั่ก!
“โอ๊ย!”
ไอรินกำลังจะล้มแต่มือหนาของใครบางคนคว้าร่างเธอมากอดเอวไว้ได้ทัน ร่างบางเซมาปะทะอกแกร่งจนได้กลิ่นหอมยั่วยวนจากร่างกำยำ
“คุณคาเดน!”
“ขอโทษทีนะครับ ผมเดินไม่ระวังเอง”
ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลากระชับแขนกอดรัดเอวบางแน่นขึ้นพร้อมกับมือหนาลูบแผ่นหลังขาวเนียนอย่างแผ่วเบา ดวงตาคมลอบมองเต้าใหญ่อวบอิ่มที่โผล่พ้นขอบชุดราตรีออกมาให้เห็นรำไร
ไอรินจ้องมองหน้าคนตัวโตก็พอจะรู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ เธอเคยเจอผู้ชายแบบนี้มาเยอะแล้ว
“รบกวนปล่อยฉันด้วยค่ะ”
“คุณสวยมากเลยนะรู้ตัวไหม”
คาเดนใช้มุกเดิมๆที่เคยใช้หว่านล้อมให้หญิงสาวยอมตกเป็นของเขาได้อย่างง่ายดาย ผู้หญิงแค่เขาทำเป็นพูดเพราะใส่พวกเธอหรือแค่ชมนิดๆหน่อยๆ พวกหล่อนก็พร้อมถวายตัวให้เขาแล้ว ผู้หญิงก็เหมือนกันหมดทุกคนนั่นแหละ
“รู้ตัวค่ะและไม่จำเป็นต้องให้ใครมาบอก ปล่อยค่ะ”
หญิงสาวกดเสียงต่ำพร้อมกับส่งสายตาแข็งกร้าวใส่ร่างกำยำที่ทำหน้ามึนอมยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์อยู่
คาเดนไม่ได้สนใจท่าทีของหญิงสาว เขาคิดว่าเธอก็คงแค่เล่นตัวไปอย่างนั้นแหละ
“พักห้องไหน เดี๋ยวพี่ไปส่ง”
ร่างบางขมวดคิ้วเมื่อสรรพนามที่คาเดนแทนตัวเองนั่นมันดูเปลี่ยนไปและดูเหมือนคนที่สนิทสนมกันเกินไป
“นี่คือวิธีหลอกล่อผู้หญิงของคุณหรอ” หญิงสาวเอ่ยด้วยอย่างรู้ทัน
“แล้วไอ้ที่เดินชนฉันนี้ก็เป็นแผนอ่อยผู้หญิงของคุณด้วยนะสิ”
“หึ แล้วคิดว่าไงละครับคนสวย” คาเดนแค่นหัวเราะเบาๆ
“เสียใจด้วยพอดีฉันไม่ใช่ผู้หญิงที่คลั่งไคล้ผู้ชายแบบนี้สักเท่าไหร่”
“ไม่ลองดูละ รับรองติดใจแน่”
สิ้นเสียงของคาเดน ไอรินส่ายหน้าเบาๆให้กับความหลงตัวเองของชายหนุ่ม แต่เธอก็ไม่แปลกใจเลยทำไมเขาถึงได้หลงตัวเองได้ขนาดนี้เพราะชายหนุ่มทั้งหล่อเหลาและร่ำรวย
“ไม่ดีกว่า ปล่อ.. อื้อ!”
ไอรินยังพูดไม่ทันจบ ริมฝีปากหนาฉกจูบลงเรียวปากเล็กอย่างรวดเร็ว หญิงสาวตาเบิกกว้างด้วยความติื่นตกใจ ไม่ใช่เพราะว่าเธอไม่เคยโดนจูบแต่หญิงสาวไม่คาดคิดต่างหากละว่าชายหนุ่มตรงหน้าจะกล้าทำแบบนี้คนที่เพิ่งเจอกันแค่วันเดียว ร่างบางใช้ชีวิตวัยรุ่นอยู่ที่เมืองนอกมานาน การจูบมันจึงเป็นเรืี่องปกติมากสำหรับที่ต่างประเทศ
ลิ้นสากส่งเข้าไปกวาดต้อนความหวานภายในปากขอร่างบาง ไอรินยอมเปิดปากให้คาเดนได้เข้ามาสำรวจแต่ก็เพียงครู่เดียวเท่านั่น เพราะเธอไม่ได้คิดจะยอมโอนอ่อนให้เขาอยู่แล้ว
หญิงสาวขบกัดลงที่ริมฝีหนาอย่างแรงจนคนตัวโตร้องขึ้นด้วยความเจ็บปวดพร้อมกับกลิ่นเลือดคละคลุ้งเต็มปากของเขา
“โอ๊ย!! ไอริน!”
คาเดนผละออกจากร่างบางก่อนจะยกมือขึ้นมาจับริมฝีปากล่างที่กำลังมีเลือดซิบอยู่
หญิงสาวไม่รอให้ชายหนุ่มได้ตั้งตัวเธอใช้รองเท้าส้นสูงเหยียบลงบนเท้าคนตัวโตอย่างแรง
“โอ๊ย!”
“โรคจิตแบบคุณมันต้องเจอแบบนี้แหละ ไอ้บ้ากาม!”
ไอรินออกแรงพลักคาเดนให้หลบทางออกไปข้างๆจนหลังของคาเดนติดกับกำแพง ไอรินรีบก้าวเดินไปยังห้องพักของเธอโดยไม่หันกลับมามองเขาอีกเลย
“ฝากไว้ก่อนเถอะไอริน เธอไม่มีทางรอดแน่”
คาเดนกัดฟันกรอดข่มอารมณ์เอาไว้ เขาทั้งเจ็บตัวและเจ็บใจ ไม่เคยโดนผู้หญิงหน้าไหนทำกับเขาแบบนี้เลยสักครั้งในชีวิตตั้งแต่เกิดมา แค่เขาส่งสายตาหวานเยิ้มให้พวกเธอ ผู้หญิงพวกนั้นก็พร้อมที่จะมานอนอ้าขาให้เขาแล้ว
เช้าวันใหม่…
โรงแรมแคสเซียสอินเตอร์เนนตัลสาขาภูเก็ตเป็นโรงแรมในเครือของตระกูลเเคสเซียส อาคาร 20 ชัั้นอยู่ติดกับทะเลสีฟ้าคราม ตกแต่งสไตล์โมเดิร์น ตั้งแต่ทางเข้าล็อบบี้จนถึงรายละเอียดในห้องพัก และสิ่งอำนวยความสะดวกที่ครบครัน ทั้งห้องพักเดี่ยว ห้องสวีท ห้องเพรสซิเดนเซียลสวีท และยังมีสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ด้านนอก รวมทั้งร้านอาหารและผับบาร์หรูภายในโรงแรมอีกด้วย
คาเดนในชุดสูทสีเทาเข้มนั่งอยู่บนเก้าอี้ในห้องทำงานตั้งแต่เที่ยงของวันจวบจนตะวันลับฟ้า วันนี้เขาต้องพยายามเคลียร์งานทุกอย่างที่ค้างคาที่นี้ให้เสร็จสรรพ เนื่องจากพรุ่งนี้ชายหนุ่มต้องกลับกรุงเทพแล้ว
บอดี้การ์ดร่างใหญ่ทั้งสามคนยืนตัวตรงเรียงแถวกันในห้องทำงานสุดหรูหราใหญ่โตของคาเดนเพื่อรอรับคำสั่งของเจ้านาย ทั้งสามคนเป็นสนิทที่เขาสามารถไว้วางใจได้มากที่สุดที่อยู่กับเขามาหลายปี
“มูอัส มึงอยู่ดูแลที่นี้ไปก่อนช่วงนี้ รอให้ทุกอย่างลงตัวแล้วค่อยกลับไปกรุงเทพ”
“ครับนาย” มูอัส บอดี้การ์ดคนสนิทหน้าฝรั่งเอ่ยเสียงเข้ม
“ไคกิ ส่วนมึงไปสืบเรื่องลูกสาวนายพิพัฒน์มาให้ละเอียด กูขอเร็วที่สุด”
“ครับ” ไคกิ บอดี้การ์ดลูกครึ่งไทยญี่ปุ่นตอบกลับ
“นายครับ ดาราคนล่าสุดที่นายเพิ่งไปมีอะไรกับเธอมา เธอติดต่อมาต้องการจะนัดนายไปทานมื้อค่ำเพื่อสานความสัมพันธ์ต่อครับ” เซนต์ ชายชุดดำลูกครึ่งไทยอเมริกันเอ่ย
“ปฏิเสธไปเลย มึงก็รู้ว่ากูได้แล้วก็คือจบ กูไม่สานสัมพันธ์ต่ออะไรทั้งนั้น”
“ครับ”
“แยกย้ายกันไปทำงานได้แล้ว กูจะขึ้นไปกินเหล้าข้างบนบาร์สักหน่อย”
เสียงทุ้มทรงพลังของคาเดนเอ่ยพลางลุกขึ้นยืนเต็มความสูง มือหนากระชับเสื้อสูทให้เข้าที่ ก่อนจะล้วงกระเป๋าค่อยๆเดินไปทางประตู บอดี้การ์ดตั้งท่าจะเดินตามไปแต่ทว่าคาเดนเอ่ยเสียงแข็งขึ้นมาก่อน ทำให้บอดี้การ์ดหยุดชะงักพร้อมกัน
“ไม่ต้องตาม กูอยากไปเงียบๆคนเดียว ที่นี้โรงแรมกูคงไม่มีใครกล้าทำอะไรที่สิ้นคิดหรอก”
ตระกูลเคสเซียสถึงจะเป็นตระกูลที่ทรงอิทธิพลอยู่มาก แต่ศัตรูและคู่แข่งที่จ้องทำร้ายพวกเขาแบบหมาลอบกัดก็มีไม่น้อยเช่นกัน ทำให้บอดี้การ์ดที่โดนฝึกฝนมาอย่างดีเยี่ยมต้องคอยตามอารักขาเจ้านายตลอดเวลา
คาเดนไม่รอฟังเสียงตอบกลับจากเหล่าบอดี้การ์ด ชายหนุ่มก้าวเดินออกไปจากห้องทำงานอย่างรวดเร็ว
เวลาผ่านไปไม่นานร่างกำยำดูน่าเกรงขามสองมือล้วงกระเป๋าย่างกรายเข้ามายังบาร์บนโรงแรมหรู สาวสวยหลายคนต่างพากันจับจ้องส่งยิ้มหวานไปให้คาเดนอย่างยั่วยวนเพราะพวกหล่อนรู้ถึงความเจ้าชู้ของชายหนุ่มเป็นอย่างดี แต่กระนั้นพวกเธอก็อยากจะมัดใจหนุ่มหล่อเจ้าเล่ห์คนนี้ให้ได้อยู่ดี คนที่เพรียบพร้อมทั้งรูปร่างหน้าตาและฐานะแบบนี้ใครจะไม่อยากได้บ้างละ ต่อให้รู้ว่าเขาหลอกพวกหล่อนก็เต็มใจให้หลอก
ชายหนุ่มเดินมานั่งลงที่เคาน์เตอร์บาร์สีดำประดับไฟสีทองดูหรูหรา บาร์เทนเดอร์และพนักงานหลังเคาน์เตอร์หลายคนเมื่อเห็นเจ้าของโรงแรมปรากฏตัวขึ้น พวกเขาจึงรีบกุลีกุจอยกมือไหว้สวัสดีชายหนุ่มกันอย่างจาละหวั่น ด้านหลังบาร์เทนเดอร์มีขวดแก้วเหล้าหลากหลายสีสันหลายยี่ห้อตั้งโชว์อยู่บนชั้น
“สวัสดีครับท่าน รับอะไรดีครับ” บาร์เทนเดอร์หนุ่มเอ่ยถาม
“วิสกี้” เสียงทุ้มทรงพลังตอบกลับสั้นๆ สายตาคมกวาดมองหาเหยื่อสาวที่เขาอยากจะระบายอารมณ์ใส่ในวันนี้
จนไปสะดุดกับสาวเอเชียร่างอวบอิ่มหน้าตาสละสวยที่กำลังจ้องมองมาที่เขาเช่นกัน
หึ! ผู้หญิงก็เหมือนกันหมด
“นี่ครับท่าน”บาร์เทนเดอร์เอ่ยพร้อมกับวางแก้ววิสกี้ไว้ข้างหน้าคาเดน
“คุณคาเดน จะมาทำไมไม่ให้คนลงมาแจ้งก่อนครับท่าน พวกเราจะได้เตรียมต้อนรับอย่างดี” ผู้จัดการแผนกรีบเดินตรงมาหาชายหนุ่มทันทีที่มีเด็กเสิร์ฟวิ่งไปแจ้ง
“ไม่ต้องพิธีรีตองอะไรมากหรอก ฉันแค่อยากมานั่งกินเหล้าเงียบๆแค่ไม่กี่แก้วเดี๋ยวก็ไปแล้ว ทำงานกันไปตามสบายเถอะ” คาเดนเอ่ยเสียงราบเรียบ
“ท่านต้องการอะไรเพิ่มอีกไหมครับ” ผู้จัดการแผนกเอ่ยอย่างนอบน้อม
“ไม่ละ”
พูดจบคาเดนคว้าหยิบแก้วขึ้นมากระดกพร้อมกับเดินตรงไปยังโต๊ะของเป้าหมายเขาในคืนนี้
“สวัสดีค่ะคุณคาเดน” หญิงสาวหน้าตาสละสลวยร่างอวบอิ่มเอ่ยทักทายชายหนุ่มทันทีที่ชายหนุ่มเดินมาถึงโต๊ะของเธอ
“สวัสดีครับ รู้จักชื่อผมด้วยหรอ”
คาเดนเอ่ยพร้อมกับนั่งลงบนเก้าอี้สูงข้างๆหญิงสาววงแขนแกร่งกางออกข้างหนึ่งวางยาวไปกับโต๊ะ หญิงสาวขยับมาประจันหน้ากับชายหนุ่ม ทั้งสองร่างมองจ้องตากันอย่างเย้ายวน
“ใครจะไม่รู้จักคุณบ้างละคะ หนุ่มเพลย์บอยเจ้าเล่ห์”หญิงสาวเอ่ย
“หึ อาจเป็นเพราะผมยังไม่เคยเจอใครที่สวยและดูมีเสน่ห์เท่าคุณก็ได้”
“ปากหวานจังเลยนะคะ”
หญิงสาวอมยิ้มหวานอย่างเขินอายพลางหยิบแก้วไวน์ขึ้นมาจิบแก้เขิน
“ชนแก้วกันกันหน่อยสิครับ”
“ค่ะ”
เคร้ง!
สองร่างยกแก้วชนกันเบาๆพร้อมกับยกแก้วกระดกดื่มโดยที่สายตายังคงจับจ้องกันอยู่ แสดงออกถึงความต้องการต่ออีกฝ่ายอย่างชัดเจน
“มากับแฟนหรอครับ” คาเดนทำเชิงเป็นถาม จริงๆเขาเห็นเธอนั่งอยู่คนเดียวมาสักพักแล้ว
“เบลยังไม่มีแฟนค่ะ”
“ชื่อน่ารักดีนะครับ”
“ขอบคุณค่ะ”
“มาคนเดียวคงเหงาแย่เลย”
ชายหนุ่มวางแก้วเหล้าลงบนโต๊ะพร้อมกับเอ่ยเสียงทุ้มมีเสน่ห์
“ไม่หรอกค่ะ ปกติเบลก็ชอบมานั่งบาร์คนเดียวอยู่แล้ว”
“งั้น..ผมอยู่เป็นเพื่อนทั้งคืนเลยได้ไหม”
“ได้สิค่ะ ถ้าคุณสะดวกนะ”
คาเดนส่งยิ้มเจ้าเล่ห์กระชากใจส่งไปให้หญิงสาว หลังจากนั้นทั้งสองคนก็นั่งพูดคุยกินเหล้าด้วยกัน จวบจนเวลาผ่านไปถึงตีสอง หญิงสาวแสร้งทำเป็นว่าเธอเมาเดินไม่ไหว คาเดนจึงอาสาไปส่งที่ห้องของเธอ
เมื่อทั้งสองเข้ามาในห้องพักหรูได้ก็เริ่มจูบนัวเนียกันอย่างหื่นกระหายทันทีตั้งแต่หน้าประตูเข้ามาจนถึงเตียงนอน สองร่างกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันพลัดกันถอดเสื้อผ้าของอีกฝ่ายออกจนเผยให้เห็นร่างเปลือยเปล่าของกันและกัน
ชายหนุ่มไม่รอช้าหยิบถุงยางอนามัยในกระเป๋ากางเกงขึ้นมาสวมใส่แก่นกายใหญ่ที่กำลังแข็งขันดีดเด้งอย่างรวดเร็ว หญิงสาวจ้องมองท่อนเอ็นใหญ่ที่กำลังขยายใหญ่ปูดไปด้วยเส้นเลือดอย่างตกตะลึงกับความใหญ่โตเกินขนาดของชายหนุ่ม คาเดนจับหญิงสาวพลิกหันหลังสอดใส่ท่อนเอ็นใหญ่เข้าไปในรูหลืบสาวที่มีน้ำหวานไหลเยิ้มเต็มกลีบสาว
ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก!
“อ๊ะ! ใหญ่มาก..เบลจุก”
เสียงหวานครวญครางดังลั่นไปทั่วห้อง ชายหนุ่มจับยึดเอวบางกระแทกเสียงดังจนร่างเธอหัวสั่นหัวคลอนจับยึดเตียงใหญ่ไว้แน่น
เวลาผ่านไปเกือบชั่วโมงสองร่างเหนื่อยหอบเสร็จสมกันไปสามรอบติด คาเดนผละออกจากร่างบางมือหนาดึงถุงยางอนามัยออกจากแก่นกายใหญ่ เขาไม่ลืมที่จะหยิบถุงยางที่เขาโดนทิ้งลงพื้นสองอันขึ้นมาแล้วก้าวเดินไปที่ห้องน้ำทิ้งมันลงในชักโครกทันที
ร่างสูงใหญ่จัดการอาบน้ำชำระร่างกายให้เรียบร้อย ก่อนจะออกมาแล้วหยิบเสื้อผ้าขึ้นสวมใส่อย่างรวดเร็ว
“คุณจะไปไหนคะ ไม่นอนด้วยกันก่อนหรอ”
หญิงสาวชันกายลุกขึ้นนั่งพลางโอบอุ้มผ้าห่มพื้นใหญ่ปกปิดร่างกายไว้
“ไม่ละ ผมมีธุระ” คาเดนตอบกลับน้ำเสียงราบเรียบ
“คุณคาเดนค่ะ ฉันขอไลน์หรือเบอร์คุณไว้ติดต่อกันต่อได้ไหมคะ”
“ไม่จำเป็นหรอก”
หญิงสาวขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจกับท่าทีที่เปลี่ยนไปของชายหนุ่มทั้งน้ำเสียงทั้งการกระทำ ต่างออกไปจากตอนแรกอย่างเห็นได้ชัด
“ค่าห้องค่าทุกอย่างที่คุณใช้บริการของโรงแรมนี้ คุณไม่ต้องจ่ายนะเดี๋ยวผมจัดการให้ทั้งหมด แล้วส่วนนี้ผมให้คุณ”
คาเดนหยิบเช็คเงินสดยื่นให้หญิงสาวหลังจากที่แต่งตัวเสร็จสรรพ หญิงสาวหยิบขึ้นมาดูก็พบว่ามันเป็นเช็คจำนวนหนึ่งแสนบ้าง
“คุณคาเดน เบลไม่ได้ขายตัวนะคะ”
“ก็แล้วเเต่คุณจะคิด ผมไปละ”
คาเดนไม่ได้สนใจใยดีหญิงสาวร่างเปลือยเปล่าที่กำลังมองจ้องเขาด้วยสายตาโกรธเคือง เขาหันหลังเดินออกจากห้องหญิงสาวมาอย่างรวดเร็ว
