นิโคลัส ฟ็อกซ์ มองหนังสือพิมพ์ในมือย่างเย็นชา ร่างสูงถึงร้อยแปดสิบเก้าเซนติเมตรยืนขึ้นเต็มความสูงเหยียดยิ้มให้กับหนังสือพิมพ์เหล่านั้นอย่างไม่ใยดี นักข่าวพยายามเหลือเกินที่จะเขียนข่าวของเขาทั้งในแง่ดีและแง่ลบ แต่ส่วนใหญ่น่าจะเป็นข่าวในแง่ลบมากกว่า เช่นข่าวของเขากับดารานางแบบสาวหลายคน รวมไปถึงข่าวเกี่ยวกับธุรกิจที่มีคนพยายามดิสเครดิตเขา
ชายหนุ่มมีผิวสีแทนใบหน้าคมเข้มอย่างลูกครึ่งไทย แอฟริกาใต้ ใบหน้าเรียวยาวมีเคราเขียวๆ ขึ้นครึ้มจรดจอนผม ผมหยักศกหนาในแบบฉบับของผู้ชายเลือดผสมตัดเล็มได้รูปรับกับเครื่องหน้าที่ประกอบด้วยคิ้วเข้มดกหนาเหนือดวงตาคมใหญ่สีน้ำเงินเข้มจัด และมันจะแทบกลายเป็นสีดำยามที่เจ้าของดวงตาคมโกรธจัด จมูกโด่งเป็นสันสวยรับกับริมฝีกปากหยักได้รูปสีเรื่อด้วยสุขภาพที่ดี แต่ใบหน้าหล่อเหลานั้นกลับเรียบเฉยอยู่เป็นนิจ ทำให้บุคลิกของนิโคลัสดูเย็นชาและเย่อหยิ่ง ชายหนุ่มวัยสามสิบสามในปีนี้กอดอกมองผ่านกระจกใส ซึ่งเห็นทิวทัศน์ของเมืองกรุงที่เต็มไปด้วยตึกรามมากมายรถราขวักไขว่อยู่ทั้งบนทางด่วนและไม่ด่วน ผู้คนที่เห็นเป็นเพียงจุดเล็กๆ เบื้องล่างราวกับมดตัวเล็กๆ นั้นขยับเคลื่อนไหวไปมาไม่มีทีท่าว่าหยุดลงแม้แต่จุดเดียว
นักธุรกิจหนุ่มหล่อดีกรีมหาเศรษฐีทั้งยังเป็นอดีตดาราหนุ่มสุดฮอต พระเอกพันล้านจากภาพยนตร์บู๊แอ็กชั่นสุดมันส์เมื่อเจ็ดปีก่อน และเขาแสดงฉากเสี่ยงตายกว่าเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ด้วยตัวเองและไม่ใช้แสตนอิน ซึ่งทำรายได้มากกว่าพันล้านในเมืองไทยและดังไกลถึงฮอลลีวูด แต่เขากลับหันหลังให้วงการบันเทิงปฏิเสธแสดงหนังและละครทั้งหมดอย่างไม่มีใครรู้สาเหตุ แล้วหลังจากนั้นไม่นานนิโคลัสก็ประกาศหมั้นหมายกับสาวสวยนอกวงการที่เคยเป็นข่าวกับเขาเมื่อสองปีก่อน
สาวสวยดีกรีนักเรียนนอกทายาทตระกูลดัง พิมพ์อักษร อัศวพิทักษ์ หญิงสาวผู้โชคดีที่สามารถครอบครองดวงใจของชายหนุ่มผู้เพียบพร้อม ข่าวคราวการหมั้นหมายของเขากับหญิงสาวนั้นโด่งดังอยู่พักใหญ่
แต่แม้ว่าเขาจะหันหลังให้วงการบันเทิงแล้วก็ตามเขาก็ยังเดินแบบหรือถ่ายแบบให้กับหนังสือบางเล่มที่พิเศษจริงๆ หรืองานแฟชั่นโชว์เพื่อการกุศลซึ่งเขาพอใจจะเป็นนายแบบให้เท่านั้น แต่ข่าวคาวๆ ของเขามักมีเข้ามาให้บรรดานักข่าวได้ลงข่าวกันอย่างสนุกสนาน ทำรายได้ให้กับสำนักพิมพ์ที่ลงข่าวเขามากมายเลยทีเดียว
นิโคลัสหันกลับมายังโต๊ะทำงานแล้วเริ่มอ่านตรวจทานเอกสารทุกอย่าง อย่างละเอียดเพราะตอนนี้เขาไม่อาจจะปล่อยให้ใครมายักยอกทรัพย์สินจากบริษัทของเขาได้อีกแน่นอน และเขาก็เห็นความผิดปรกติของบัญชีตรงหน้า
“ไอ้จักร แกอยู่ไหน..”
ชายหนุ่มต่อสายถึง จักร ลูกน้องคนสนิทที่เขาให้ออกไปหาข่าวบางอย่าง น้ำเสียงที่เอื้อนเอ่ยภาษาไทยนั้นชัดเจนไม่แปร่งหูเหมือนอย่างลูกครึ่งบางคนที่ส่วนใหญ่มักพูดภาษาไทยไม่ชัด
“อยู่แถวหน้ารามฯ ครับคุณนิค”
“เจอไหม”
“ครับ มันเป็นคนของไอ้ ราเชนทร์”
จักรลูกน้องคนสนิทวัยเดียวกันกับผู้เป็นนายเรียนและเติบโตมาด้วยกัน พวกเขาผูกพันกันมาตั้งแต่สมัยรุ่นปู่ยาตายายแล้วก็ว่าได้ เพราะตาและบิดาของจักรก็ทำงานอยู่กับครอบครัวของนิโคลัสมาตั้งแต่แรกเริ่มจนกลายเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวนิโคลัสไปแล้ว เพราะทุกคนในครอบครัวของจักรได้รับความไว้วางใจจากตระกูลฟ็อกซ์มาตลอด
“ดี ตามไปให้ถึงรังและจับตาดูมันไว้อย่าให้มันรู้ตัว ฉันอยากจะรู้ว่าไอ้ราเชนทร์มันจะทำอย่างไรต่อไป”
นิโคลัสวางสายดวงตาคมที่เรียบเฉยเมื่อครู่ลุกวาวด้วยไฟโทสะที่แสดงออกมาเพียงแววตาที่กราดเกรี้ยวเท่านั้น ใบหน้าหล่อเหลาราวเทพบุตรนั้นยังคงเรียบเฉยดูเย็นชาเช่นเดิม ซึ่งลักษณะที่ดูเหมือนเย็นชาไม่สนใจใคร ไม่ยอมให้นักข่าว สื่อมวลชนเข้าถึงตัวได้ง่ายๆ และค่อนข้างไว้ตัวและปิดปากเงียบกับการให้ข่าวต่างๆ ที่มีกับดารานางแบบสาวทำให้นิโคลัสได้รับฉายาที่มีคำว่า พระเอกเทวดาคาสโนวาแห่งวงการ ในวงการบันเทิงเมื่อเจ็ดปีก่อนนั้นไม่มีใครจะไม่รู้จักเขาจากฉายานี้
“ฉันอยากจะรู้เหมือนกันไอ้เชน ว่าแกจะทำอะไร”
เขาพูดกับตัวเอง เมื่อนึกถึง ราเชนทร์ คู่อริที่ขับเคี่ยวกันมาตั้งแต่สมัยวัยรุ่น... และเป็นคนเดียวที่เป็นมารหัวใจเขามาตลอดเช่นกัน
“โอย ตายแล้วมาสายๆ คุณดาต้องเล่นงานเราแน่ๆ”
สาวน้อยวัยยี่สิบเศษเดินแกมวิ่งกระหืดกระหอบไปตามถนนคอนกรีตซึ่งทอดตัวไปยังอาคารทรงสวยทันสมัยที่ผสมผสานความเป็นไทยไว้อย่างลงตัว ของโรงแรมสไตล์รีสอร์ตสุดหรูชื่อดัง คันทารี ฟ็อกซ์ โฮเทล แอนด์ รีสอร์ต เธอเป็นนักศึกษาฝึกงานของที่นี่เพราะในปีนี้เธอก็จะจบการศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงจากสถาบันพาณิชยการแห่งหนึ่ง นี่ก็เหลือเวลาอีกไม่กี่วันการฝึกงานก็จะสิ้นสุดลงแล้ว
ร่างเล็กบอบบางรีบเก็บสัมภาระที่มีเพียงแป้งเด็กกระป๋องเล็กๆ สำหรับใช้ทาใบหน้ากับลิปกลอสสำหรับบำรุงริมฝีปากอวบอิ่มค่อนข้างหนาของตนและเงินเพียงสี่สิบบาทในกระเป๋าสำหรับค่าเดินทางและซื้ออะไรกินนิดหน่อย เช่นลูกชิ้นทอดหรือน้ำอัดลมที่อยากจะกินแต่ส่วนใหญ่แล้วเธอไม่เคยซื้ออะไรพวกนั้นเลย เพราะเมื่อเลิกงานแล้วเธอก็ตรงกลับบ้านทันทีเพื่อทำกับข้าวให้มารดาขายตอนเย็นในตลาดนัดใกล้บ้าน
“เธอมาสายอีกแล้วนะ เฌอปราง...”
เสียงเย็นๆ ของ พัชดา หัวหน้าฝ่ายบัญชีวัยสามสิบเศษดังขึ้นทำให้ร่างบอบบางของ เฌอปราง นักศึกษาฝึกงานวัยใสที่กำลังก้าวอย่างเร่งรีบไปยังหน้าลอบบี้ของรีสอร์ตเพื่อผ่านไปยังแผนกของตนต้องหยุดกึก ไม่กล้าแม้แต่จะหันไปมองคนที่เรียกตน ใจดวงน้อยเต้นตึกๆ เพราะกลัวโดนภาคทัณฑ์จนทำให้การฝึกงานครั้งนี้เธออาจไม่ผ่าน
หญิงสาวนามว่าพัชดานั้นมีใบหน้าและดวงตาเล็กเรียว จมูกเล็กรับกับริมฝีปากบาง แต่ผิวใบหน้านั้นขาวจนดูวอกเต็มไปด้วยฟ้าแดดเป็นปื้นๆ เต็มหน้า ซึ่งเกิดจากการที่เจ้าหล่อนสรรหาครีมต่างๆ มาทาใบหน้า ทั้งราคาแพงราคาถูก ยี่ห้อไหนที่ใครเขาบอกว่าดีพัชดาซื้อหามาทาจนผิวหน้าอ่อนบางนั้นคล้ำเสียไป ไม่สามารถรักษาให้กลับมาขาวใสไร้ไฝฝ้าได้ มีแต่จะดำคล้ำมากไปกว่าเดิมซ้ำเมื่อโดนแดดใบหน้าที่แดงด้วยฝ้าหนานั้นก็จะแดงก่ำราวโดนไฟนาบและเปลี่ยนเป็นปื้นดำๆ ไปทั้งใบหน้า ซึ่งเมื่อเป็นเช่นนั้นเธอก็มักจะลางานอยู่บ้านสักสามสี่วันเพื่อให้ใบหน้ากลับสู่สภาพปรกติ และพลอยทำให้งานในแผนกหยุดชะงักไปด้วย พอกลับมาทำงานพัชดาก็จะสั่งงานอย่างเอาแต่ใจตนเหมือนเดิม แต่เวลาที่เธอหยุดนั้น ทั้งแผนกบัญชีที่แสนเครียดเคร่งจะรื่นเริงทำงานกันอย่างมีความสุขที่สุดเพราะไม่มีใครมาคอยจับผิดและคอยฟ้องผู้จัดการรีสอร์ตด้วยเรื่องไร้สาระจนเป็นเรื่องราวใหญ่โต
“คะ คือ...” เฌอปรางรู้สึกน้ำลายเหนียวหนึบ ลำคอแห้งผากขึ้นมาทันทีเมื่อเสียงฝีเท้าในรองเท้าคัตชูคู่งามใกล้เข้ามา
“ว้าย.. น้องหนูปรางของพี่ลิลลี่มาแล้วเหรอคะ มาๆ ค่ะ รีบมาช่วยพี่ถ่ายเอกสารการประชุมหน่อยค่า วันนี้เจ้านายใหญ่จะมาทุกอย่างต้องพร้อมภายในครึ่งชั่วโมงนี้”
เหมือนสวรรค์มาโปรดเมื่อเสียงที่ดัดจนหวานฟังดูแปร่งหูของ พี่ลิลลี่ หรือ วัชรินทร์ ผู้ที่ร่างเป็นชายใจเป็นหญิง พนักงานรุ่นพี่ในแผนกที่เฌอปรางรู้สึกวางใจและสนิทด้วยที่สุดร้องเรียก พร้อมกับร่างสูงโปร่งนั้นถลามารั้งตัวเธอเข้าไปในห้องถ่ายเอกสาร ท่ามกลางความไม่พอใจของพัชดาซึ่งมองตามร่างของทั้งสองตาขวาง หากไม่มีการประชุมใหญ่ครั้งนี้ รับรองว่าเธอต้องเล่นงานเฌอปรางโทษฐานที่มาสายแน่ๆ
“ทำอะไรอยู่จ๊ะดาจ๋า”
เสียงค่อนข้างแหบของชายคนหนึ่งดังขึ้นพัชดารีบหันไปมองและยิ้มกว้างเมื่อพบว่า กรกฏ หนุ่มใหญ่ผู้ดำรงตำแหน่งระดับผู้อำนวยการหน่วยงานเกี่ยวกับการเลือกตั้งประจำจังหวัดนี้ ท่าทางภูมิฐานและคำพูดสุภาพอ่อนโยนทำให้หนุ่มใหญ่วัยห้าสิบคนนี้เป็นคนเจ้าเสน่ห์ อีกทั้งตำแหน่งหน้าที่การงานซึ่งถือเป็นตำแหน่งระดับสูงทำให้ผู้หญิงหลายคนอยากจะเป็นอนุของเขา หรือแค่เกาะแกะพอได้เงินค่าเลี้ยงดู โดยเฉพาะพัชดาที่ไม่คิดจะเป็นแค่อนุหรือคู่ขา เธอต้องการมากกว่านั้นและต้องการเขี่ยภรรยาของกรกฏออกไปจากทางของเธอ เพื่อให้เธอกับลูกสาวซึ่งเกิดกับสามีเก่าจะได้สุขสบาย เพราะชีวิตก่อนหน้านี้ของเธอไม่ได้สุขสบายเหมือนเช่นทุกวันนี้นัก เธอค่อนข้างลำบากและพยายามทำทุกอย่างเพื่อถีบตัวเองมาอยู่เหนือคนอื่น เหยียบหัวคนอื่นเพื่อให้ตัวเองได้ในสิ่งที่ต้องการก็ไม่แคร์...
“พี่เสือ.. มาหาดาถึงนี่เลย ดีใจจังเลยค่ะ”
น้ำเสียงแข็งกระด้างที่พูดกับเฌอปรางเปลี่ยนเป็นอ่อนหวานแล้วตรงรี่มาเกาะแขนของกรกฏอย่างออดอ้อน ท่าทางราวสาวน้อยริรักอย่างไรอย่างนั้นซึ่งมันขัดกับความเป็นจริง เพราะพนักงานในรีสอร์ตแห่งนี้รู้ดีว่าเธอเป็นอย่างไร และก็ได้แต่ส่ายหน้าอย่างระอากับนิสัยของพัชดา ในขณะที่กรกฏมองตามหลังเฌอปรางที่เขาเห็นไวๆ เมื่อครู่อย่างแสนเสียดาย เขาชอบเฌอปรางสาวน้อยหน้าใสที่สายตาผู้ชายดูออกว่าเธอมีเรือนร่างอวบอิ่มในส่วนที่ควรจะอวบบวกกับความสาวสดทำให้ใจหนุ่มใหญ่กระชุ่มกระชวย เฌอปรางเป็นเจ้าของรูปร่างที่ผู้ชายทุกคนต้องหลงใหล แต่เขาจำต้องเกาะหญิงสาวที่เหมือนขอนไม้ผุๆ อย่างพัชดาไปก่อน เพราะรู้ดีว่าเธอจะสามารถหาเงินให้เขาได้เท่าที่ต้องการเสมอ
ใครๆ ต่างก็รู้ว่าพัชดากับกรกฏลักลอบมีสัมพันธ์กันซึ่งคนในรีสอร์ตก็ไม่มีใครอยากพูดอะไร เพราะพัชดาเป็นคนชอบฟ้องเจ้านายลับหลัง ใครทำอะไรให้เธอไม่พอใจเธอมักจะฟ้อง ประกิต ผู้จัดการรีสอร์ตเสมอและเขาก็ต้องทำตามความต้องการของพัชดา เพราะพัชดาเคยแอบมีความสัมพันธ์กับประกิต และเอาเรื่องนี้เป็นข้อต่อรองว่าจะฟ้องนิโคลัส กับภรรยาของเขาหากประกิตไม่ทำตามความต้องการของตน ซึ่งประกิตนั้นกลัวภรรยามาก เพราะหากภรรยารู้เข้าเขาจะต้องถูกตัดออกจากกองมรดกของภรรยาที่ร่ำรวยกว่าอย่างแน่นอน ความคิดว่าไม่น่ายุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงคนนี้เลยนั้นก็รู้สึกสายไปแล้ว เพราะพัชดามีหลักฐานต่างๆ เกี่ยวกับความสัมพันธ์ลับๆ ระหว่างกันนั่นเอง...
แน่นอนตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายบัญชีก็ได้มาเพราะพัชดาบังคับให้ประกิตแต่งตั้งตนเอง แต่คนอย่างพัชดามักใหญ่ใฝ่สูงไม่พอใจในสิ่งที่มีเมื่อพบเป้าหมายใหม่ก็พร้อมจะตีจากไปหาคนใหม่ที่ดีกว่า และกรกฏก็เข้ามาให้เธอโผไปเกาะ หวังตำแหน่งคุณนาย ผอ. สำนักงานเกี่ยวกับการเลือกตั้งแห่งนั้นนั่นเอง
พัชดาเห็นกรกฏราวเทวดา หากเขาอยากได้อะไรพัชดาก็พร้อมจะหาให้ จากที่คิดว่าเขาจะเลี้ยงดูเธอกับลูกสาวได้ กลับกลายเป็นว่าเธอต้องคอยหยิบยื่นเงินให้เขาใช้ด้วย เพราะกรกฏบอกว่าจะสร้างอนาคตร่วมกัน เขากำลังจะสร้างเรือนหอไว้สำหรับเธอ หลังจากที่หย่าขาดกับภรรยาแล้วเขาจะแต่งงานกับเธอทันที เธอก็จะได้เป็นคุณนายข้าราชการใหญ่ พัชดาเกลียดผู้หญิงทุกคนที่กรกฏมอง โดยเฉพาะเฌอปรางเพราะท่าทางที่กรกฏแอบมองสาวน้อยคนนั้นแทบจะกลืนกินโดยที่เจ้าตัวไม่เคยรู้ แต่คนที่เฝ้าหวงอยู่อย่างเธอนั้นรู้ดี และแอบคิดแผนร้ายในใจเงียบๆ เพื่อกำจัดเฌอปราง ...
“พี่จะมาบอกดาว่า เรือนหอของเราใกล้จะเสร็จแล้ว แต่สระว่ายน้ำน่ะพี่อยากได้กระเบื้องปูพื้นที่สวยๆ พี่เลยจะมาปรึกษาดาจ้ะ”
“เหรอคะ ดีค่ะดาเห็นด้วย ลูกแท็ตชอบว่ายน้ำ เดี๋ยวเราไปคุยกันในห้องทำงานของดานะคะ” พัชดาแสร้งทำเสียงตื่นเต้นดีใจ และแอบคาดหวังว่าเขาจะรักเธอเพียงคนเดียวและเลิกมองผู้หญิงคนอื่นๆ
“จ้ะที่รัก” กรกฏลอบยิ้มสมใจเมื่อเขากำลังจะได้เงินอีกก้อนไปบำเรอสาวน้อยหน้าใสที่เขาแอบติดพัน และนำไปเล่นการพนันซึ่งเขาจะไปคาสิโนกับเพื่อนๆ ที่กำลังจะเดินทางไปกัมพูชามะรืนนี้ โดยที่พัชดายังคงหน้ามืดตามัวหลงคิดว่าทุกอย่างที่เขาทำนั้น เพื่อเธอ...
นังโง่เอ๊ย... คนที่ทิ้งผัวมาหาผู้ชายใหม่ ใครเขาจะเอามาเป็นเมียจริงๆ วะ เพราะแกหาเงินให้ฉันใช้ได้หรอกนะฉันถึงทนคบผู้หญิงบ้าผู้ชาย หน้าฝ้าเต็มหน้าอย่างเธอ... กรกฏคิดในใจอย่างสมเพชพัชดา
