啪嗒——

ประตูวิลล่าถูกเปิดออกอย่างกะทันหัน

มู่หน่วนหน่วนที่นั่งอยู่บนโซฟาด้วยสีหน้าไร้ชีวิตชีวาเพิ่งจะขยับเปลือกตา เขากลับมาเสียที

เมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน เธอได้รับโทรศัพท์จากสามีของเธอ เขาบอกว่าคนที่เขารักต้องการเลือดอีกแล้ว ให้เธอเตรียมตัวให้พร้อม

ทั้งสองคนมีเลือดกรุ๊ป RH ลบ หลินอวี่ซือรู้ดีว่าฝูจิ้นเฉินจะให้เธอบริจาคเลือดให้

ฝูจิ้นเฉินเห็นว่าเธอแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว ก็พอใจและพูดว่า "ไปกันเถอะ"

มู่หน่วนหน่วนเงยหน้าขึ้นมอง ผู้ชายใบหน้าคมสันในชุดสูทสีดำหรูหรา

นี่คือผู้ชายที่เธอรักมาเป็นเวลาสามปี แต่เขากลับมองเธอเป็นแค่เครื่องมือให้เลือดเท่านั้น

เธอเองก็มีภาวะโลหิตจางนะ! สภาพของเธอตอนนี้ไม่สามารถให้เลือดได้อีกแล้ว เขาไม่รู้หรือไง!

ใจเธอเจ็บปวดเหมือนเลือดไหล แต่เธอกลับพูดด้วยเสียงสงบ "คนทั่วไปไม่ควรบริจาคเลือดบ่อยขนาดนี้ คุณไม่เพียงแค่ทำแบบนี้ ยังให้ฉันบริจาคอีกครั้งหลังจากเพียงครึ่งเดือน คุณรู้ไหมว่ามันส่งผลเสียต่อสุขภาพของฉันมากแค่ไหน

?" "ฝูจิ้นเฉิน คุณต้องการให้ฉันตายใช่ไหม?"

ฝูจิ้นเฉินหัวเราะเยาะทันที ความเกลียดชังในสายตาเขาไม่ปิดบัง "ทำไมล่ะ? เมื่อก่อนเธอเคยพูดว่า ตราบใดที่ไม่หย่าร้าง เธอจะให้เลือดอย่างไรก็ได้ ตอนนี้ทนไม่ไหวแล้วเหรอ ?"

มู่หน่วนหน่วนกำมือแน่น นิ้วมือบางของเธอซีดเล็กน้อย

เขาเห็นแค่ครั้งนี้ที่เธอไม่เต็มใจ แต่เขาเคยเห็นไหมความทุกข์ที่เธอเจอหลังจากแต่ละครั้งที่ให้เลือด

? เธอหวังว่าการเสียสละของเธอจะทำให้เขาเห็นใจ แต่ผลลัพธ์คืออะไร?

เมื่อเห็นว่าเธอแสดงสีหน้าปฏิเสธ ฝูจิ้นเฉินหมดความอดทนและพูดอย่างตรงไปตรงมา "มู่หน่วนหน่วน อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ความคิดเล็กๆ ของเธอ ถ้าไม่เพราะเลือดของเธอมีประโยชน์ต่ออวี่ซือ ฉันจะให้เธอเป็นภรรยาฝูตลอดไป

?" คำพูดของเขาเหมือนมีดกรีดเข้าไปในหัวใจของมู่หน่วนหน่วน เลือดเริ่มกระเซ็น

เขาคิดว่าเธออิจฉา เธอใจแคบ ไม่อยากช่วยชีวิตคน แต่ชีวิตของเธอไม่ใช่ชีวิตหรือไง?

"ถ้าเธอไม่ไป การแต่งงานนี้ก็ไม่มีความหมายอีกต่อไป"

คำพูดเย็นชาของเขาทำให้มู่หน่วนหน่วนตื่นตัว เธอยิ้มอย่างเศร้าสร้อย ในที่สุดวันที่เธอรอคอยก็มาถึง

ไม่มีเหตุผลแล้วจริงๆ เธอทำไมต้องทิ้งอนาคตที่ดีเพื่อเป็นภรรยาที่อยู่บ้านให้คนที่ทำร้ายเธอทั้งกายและใจ ?

เธอสูดลมหายใจลึก หยิบเอกสารจากลิ้นชัก

ด้านบนเขียนด้วยตัวอักษรใหญ่สี่ตัว

ข้อตกลงหย่า!

และมุมขวาล่างเธอได้เซ็นชื่อเรียบร้อยแล้ว

ฝูจิ้นเฉินตาเบิกกว้าง แต่ยังไม่ทันที่เขาจะพูดอะไร มู่หน่วนหน่วนก็พูดอย่างแผ่วเบา "ตามที่คุณต้องการ ฉันจะออกไปโดยไม่เอาอะไรติดตัว หลายปีที่ฉันใช้สุขภาพของฉันตอบแทนคุณ ฝูจิ้นเฉิน ฉันจะให้คุณอิสระ ต่อไปเราไม่เป็นหนี้กัน"

...

หลังจากออกจากบ้านฝู ก็เป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงแล้ว

ฝูจิ้นเฉินยังไม่ไปไหน ดูเธอเก็บของและจากไป เขายังบอกเธอให้โอกาสอีกครั้ง ให้ไปบริจาคเลือด แล้วทำเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

มู่หน่วนหน่วนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะ เขาคิดจริงๆ หรือว่า หลังจากที่เขาทำร้ายเธอขนาดนี้ เธอยังจะยอมทุ่มเทอย่างไม่มีเงื่อนไขเหมือนคนไร้สติ ?

คนเรามักจะยอมทิ้งสิ่งสำคัญเมื่อความผิดหวังมันเกินจะทน

เสียงสั่นของโทรศัพท์ทำให้เธอตื่นจากความคิด เมื่อเห็นหมายเลขที่โทรเข้ามา เธอขยับสายตา และในที่สุดก็รับสาย

"เกิดอะไรขึ้นอีก?"

ฝ่ายตรงข้ามถอนหายใจเบาๆ พูดด้วยเสียงที่ไม่ค่อยเต็มใจ "คุณมู่ ฉันรู้ว่าไม่ควรรบกวนคุณ แต่ตอนนี้สถานการณ์ไม่สามารถควบคุมได้แล้ว คุณต้องออกหน้า"

沐暖暖เม้มริมฝีปาก แล้วเงยหน้ามองท้องฟ้าสีครามโดยไม่รู้ตัว เธอยกมือขึ้นบังที่หน้าผาก เงาตกลงบนดวงตาทำให้เธอต้องหรี่ตา

“พวกผู้ใหญ่พวกนั้นไม่ยอมสงบอีกแล้วหรือ?”

“ใช่ พวกเขาบอกว่าคุณไม่ดูแลบริษัทมาสามปีแล้ว ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป ไม่แน่ว่าหมู่ซื่อจะสู้ฟู่ซื่อไม่ได้ แต่ก็เป็นแค่คำพูดลวงโลก พวกเขาพูดไปเรื่อย แม้ว่าคุณจะไม่ได้ออกหน้าแต่ก็ยังจัดการเรื่องยุ่งยากอยู่เสมอ ” โจวเสี่ยวเจียพูดด้วยน้ำเสียงโกรธเคือง

หมู่หน่วนหนานหัวเราะเบาๆ “พวกเขาพูดถูกจริงๆ ฉันไม่ได้รับผิดชอบพอ ในฐานะประธานหมู่ซื่อที่ไม่ออกหน้าเป็นเวลานาน ถึงฉันจะเป็นผู้หญิง”

โจวเสี่ยวเจียรีบแย้งว่า “คุณหมู่ อย่าดูถูกตัวเองเลย พวกเขาแค่หาข้ออ้างเพื่อยึดอำนาจเท่านั้น !”

“แจ้งไปว่าพรุ่งนี้ฉันจะไปบริษัท ตอนเช้าเก้าโมง ให้เรียกผู้ถือหุ้นทุกคนมาประชุม ถ้าพวกที่ก่อเรื่องไม่มา ก็บอกพวกเขาว่าอย่าหวังจะได้หุ้นไป ”

โจวเสี่ยวเจียรู้สึกตื่นเต้นทันที “คุณหมู่ คุณยินดีที่จะกลับมาแล้ว?”

ถ้าเป็นคนอื่นพูดว่าอย่าหวังจะได้หุ้นไป ก็คงโดนหัวเราะเยาะ

แต่ถ้าเป็นหมู่หน่วนหนานพูด

พวกนั้นก็ไม่กล้าสู้กลับ แม้จะฟังผ่านโทรศัพท์ หมู่หน่วนหนานก็สัมผัสได้ถึงความตื่นเต้นของโจวเสี่ยวเจีย

เธอหันกลับไปมองที่ 'สิ่งที่ผูกมัดฉันไว้' ที่อยู่มาตลอดสามปี นี่คงเป็นสิ่งที่เธอเสียใจที่สุดในชีวิต

จากนี้ไป เธอจะใส่ใจแค่เรื่องงาน!

เธอสูดหายใจเข้าเพื่อทำใจให้สงบ แล้วพูดเบาๆ “ไปจัดหารถให้ฉันคันหนึ่ง ให้คนส่งไปที่ที่ฉันเคยอยู่ ”

โจวเสี่ยวเจียตอบด้วยความตื่นเต้น “ได้ค่ะ!!”

หมู่หน่วนหนานไม่ได้พูดอะไรอีก แล้ววางสาย

เธอออกไปเรียกแท็กซี่กลับไปที่หมู่บ้านที่เคยอยู่ ที่นี่มีคนมาทำความสะอาดเสมอ เธอจัดระเบียบเล็กน้อยแล้วนั่งลงบนโซฟา มองไปรอบๆ แม้จะไม่มีใครอยู่ที่นี่ แต่เธอก็ยังรู้สึกว่าอบอุ่น

หมู่ซื่อ

เธอกลับมาแล้ว

……

วันรุ่งขึ้น

หมู่ซื่อกรุ๊ป

พนักงานทุกคนรู้สึกตึงเครียด ไม่มีใครกล้าหละหลวม ทุกคนรีบทำงานตั้งแต่เช้า

เพราะว่า

มีคำสั่งจากเบื้องบน วันนี้คุณหมู่มาที่บริษัท!

ไม่ใช่แค่นั้น ต่อไปคุณหมู่จะมาทำงานที่บริษัททุกวัน!

มีเพียงตอนที่ทุกคนเข้าห้องน้ำเท่านั้นที่มีคนกล้าพูดคุยกันเบาๆ

“คุณหมู่ ที่ไม่เคยมาที่บริษัท ทำไมจู่ๆ ถึงกลับมาที่บริษัทอีกล่ะ?” พนักงานหญิงคนหนึ่งบ่นขณะล้างมือหน้าอ่างล้างหน้า

“อา คนที่มีอำนาจอยากทำอะไรก็ทำได้ ส่วนพวกเราเป็นแค่ลูกจ้าง มีสิทธิ์พูดอะไรได้?”

“ได้ยินว่าคุณหมู่เข้มงวดมาก ฉันกลัวจัง”

พนักงานหญิงอีกคนเช็ดมือ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงลึกลับ “ได้ยินว่าที่คุณหมู่ไม่อยู่ที่บริษัทในช่วงสองสามปีนี้ เพราะมีงานสำคัญให้ทำเหมือนจะเพื่อพัฒนาบริษัท”

“อ๋อ? จริงเหรอ? แต่ก่อนที่คุณหมู่ยังอยู่ที่บริษัท หมู่ซื่อกรุ๊ปก็เทียบเท่ากับฟู่ซื่อกรุ๊ปที่เป็นอันดับหนึ่งของประเทศ แต่หลังจากคุณหมู่ออกจากบริษัท ฟู่ซื่อกรุ๊ปก็เริ่มเหยียบหัวเรา และเหมือนจะขโมยความร่วมมือจากเราไปหลายอย่างด้วย!”

“แต่พูดถึงก็ลึกลับจริงๆ เราไม่เคยเห็นคุณหมู่เลย รู้แค่ว่าเธอเป็นผู้หญิง ลึกลับกว่าประธานฟู่ซื่อกรุ๊ปอีก!”

“อันนี้ก็ไม่รู้หรอก… โลกของคนใหญ่คนโตไม่ใช่เรื่องที่เราจะมาคุยกัน รีบไปทำงานกันเถอะ”

ตอนนี้ ไม่ใช่แค่พนักงานที่รู้สึกกังวล

ผู้ถือหุ้นเองก็รู้สึกหวาดกลัว วันนี้ตั้งแต่เช้าทุกคนมาที่บริษัท เพราะเบื้องบนสั่งให้มีการประชุมผู้ถือหุ้นตอน 9 โมง

แม้คุณหมู่จะไม่อยู่ แต่เพียงคำสั่งเดียวจากเธอ ก็มีผลเหมือนคำสั่งเด็ดขาดจากผู้มีอำนาจ

ในห้องประชุม ผู้ถือหุ้นทุกคนได้นั่งเรียบร้อยแล้ว

ขณะที่พวกเขารอคอย ประตูห้องประชุมก็ถูกเปิดออกทันที หลังจากนั้น บุคลิกที่โดดเด่นก็เดินเข้ามา ทุกคนจึงหันไปมองโดยไม่รู้ตัว

เห็นเพียง——

หญิงสาวผมยาวที่เกล้าขึ้น สวมชุดสูทกระโปรงสีดำ เธอมีรูปร่างสูงสง่าและโค้งมนที่ไม่รู้ว่าเป็นเป้าหมายในฝันของชายหนุ่มกี่คน

แต่ใบหน้าสวยงามของหญิงสาวกลับไร้ความรู้สึก ดวงตาที่เคยเปี่ยมด้วยความรักกลับเย็นชา

เมื่อก้าวเข้ามา เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นดังกร๊อบแกร๊บ เหมือนกับเทพเจ้าแห่งความตายที่มาจากแดนไกล บรรยากาศรอบตัวเธอปล่อยออกมาอย่างเต็มที่ ทำให้ผู้ถือหุ้นรู้สึกเหมือนถูกบีบคอ แต่ไม่มีใครกล้าส่งเสียง เมื่อสายตาที่แหลมคมของเธอกวาดมา ทุกคนก้มหน้าลงโดยไม่กล้าสบตา

และที่ด้านหลังของเธอ มีหญิงสาวสูงสวมชุดสูทกระโปรงอีกคนหนึ่งถือเอกสารในมือ เธอมีบุคลิกดีเยี่ยม

เธอคือเลขาที่โทรหา มู่หน่วนหน่วน เมื่อวานนี้ เธอรู้หน้าที่และมีความเหมาะสม ไม่เคยหวังสิ่งที่เกินตัว ทำงานอย่างซื่อสัตย์

เสียงก้าวเดินดังขึ้น——

มู่หน่วนหน่วนเดินไปนั่งที่ตำแหน่งสำคัญ สายตาเฉียบคมของเธอกวาดไปรอบหนึ่ง ริมฝีปากยกขึ้นเล็กน้อย “ฉันได้ยินว่า มีคนอยากขึ้นมาแทนที่ฉันใช่ไหม ?”

ผู้ถือหุ้นที่เคยหยิ่งในตอนนี้เริ่มเหงื่อแตก มีคนรีบยกมือเช็ดเหงื่อและยิ้มแห้งๆ “ไม่มีอะไรหรอก เราทุกคนหวังให้คุณกลับมา ทุกปีเราร่วมมือกันอย่างดี คุณไม่ต้องกังวลเลย!”

มู่หน่วนหน่วนยิ้มเย็นๆ “ยังต้องเป็นพี่หลี่”

หลี่กั๋วเจิ้งสะดุ้งและรีบพูด “แน่นอนๆ คุณไม่ต้องเกรงใจเลย……”

ผู้ถือหุ้นคนอื่นๆ ไม่มีใครกล้าพูดอะไรแล้ว

ในอดีตเมื่อมู่หน่วนหน่วนไม่อยู่ พวกเขายังกล้าทำอะไรบ้าง

แต่เมื่อมู่หน่วนหน่วนกลับมา ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป ในระหว่างนี้ ทุกคนเคยสงสัยว่ามู่หน่วนหน่วนอาจจะเสียชีวิตแล้ว และไม่มีทายาทของตระกูลมู่ เลยต้องปิดบัง

ดังนั้นผู้ถือหุ้นถึงกล้าทำอะไร แต่ตอนนี้เธอกลับมาแล้ว ทุกคนก็เงียบลง

เพราะ……ใครที่เคยเห็นวิธีการของมู่หน่วนหน่วนจะไม่กล้ามีความคิดเกินตัว!

เธอเหมือนกับ ฟู่จิ้นเฉิน ประธานบริษัทฟู่ซื่อ เข้มงวดและเด็ดขาด!

“ดีมาก” มู่หน่วนหน่วนวางมือเดียวบนโต๊ะและพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย “หลายปีที่ผ่านมา ฉันมีเรื่องอื่นๆ ที่ต้องจัดการ แต่ต่อไปนี้ ฉันจะอยู่ที่บริษัทตลอด ถ้าใครมีข้อเสนอหรือมีความคิดอะไร ก็สามารถมาหาฉันได้ฉันจะคุยกับคุณแบบตัวต่อตัว”

ผู้ถือหุ้นเริ่มเหงื่อแตกมากขึ้น และกลัวว่าเธอจะล้างแค้นพวกเขาในภายหลัง

ภายในห้องประชุมเงียบสงัด จนได้ยินเสียงเข็มตกลงพื้น

ไม่มีใครกล้าพูดอะไรเลย

โจวเสี่ยวเจี๋ยยืนอยู่ด้านหลังของมู่หน่วนหน่วน เธอเป็นเลขาที่ทำงานให้มู่หน่วนหน่วนมาหลายปีแล้ว และเรียนรู้ที่จะไม่แสดงอารมณ์ แต่! ความตื่นเต้นในดวงตาของเธอไม่สามารถควบคุมได้!

คุณมู่! กลับมาแล้ว!

การประชุมนี้จบลงไม่นาน แม้ว่าจะมีบางเรื่องที่ต้องจัดการ แต่ทุกคนเห็นได้ชัดว่าไม่พร้อมในวันนี้ มู่หน่วนหน่วนก็ไม่รีบร้อน ให้เวลาพวกเขาหนึ่งวันในการเตรียมตัว และจะประชุมต่อในวันพรุ่งนี้

เมื่อการประชุมสิ้นสุดลงและมู่หน่วนหน่วนก้าวออกไป ทุกคนก็โล่งใจ

แต่โจวเสี่ยวเจี๋ยกลับต่างออกไป เธอยังอยู่ในสภาพตื่นเต้น เหมือนเป็นแฟนคลับของมู่หน่วนหน่วน เดินตามหลังเธอและมองไปที่หลังของมู่หน่วนหน่วนด้วยความชื่นชม

จนกระทั่งเข้าถึงสำนักงาน เธอถึงได้สติและพูดขึ้นด้วยความเสียใจ “อ้อใช่ คุณมู่ เรามีโครงการร่วมมือที่ถูกบริษัทฟู่ซื่อแย่งไปแล้วค่ะ”