ภาพปกนิยาย ดวงใจยอดเสน่หา

ดวงใจยอดเสน่หา

7.9 / 10.0
ท่ามกลางกระแสธารของกาลเวลาที่หมุนผ่านไปอย่างไม่หยุดยั้ง ชายหนุ่มคนหนึ่งกลับเลือกที่จะหยุดหัวใจไว้เพื่อเฝ้ารอใครบางคนเพียงอย่างมั่นคง เขาใช้เวลาเกือบทั้งชีวิตจดจ่ออยู่กับการตามหาหญิงสาวที่เป็นดั่งจิ๊กซอว์ชิ้นสุดท้ายมาเติมเต็มความว่างเปล่าในใจ จนกระทั่งโชคชะตาได้นำพาให้เขาและเธอมาพบกันในที่สุด ความรักที่ถักทอขึ้นจากความปรารถนาอันแรงกล้าและการรอคอยที่แสนยาวนานกำลังจะเริ่มต้นขึ้นในโลกยุคปัจจุบัน เมื่อเธอคือคนเดียวที่เขายอมมอบทั้งชีวิตและหัวใจให้ครอบครองอย่างไม่มีเงื่อนไขใดๆ

ดวงใจยอดเสน่หา ตอนที่ 1

ซีรีส์ดวงใจยอดเสน่หา

เล่ม 1 ดวงใจยอดเสน่หา

ฟ้าใสนั่งมองเด็กน้อยซึ่งเป็นลูกศิษย์ด้วยสายตาเอ็นดูระคนรักใคร่ เด็กชายพศินเรียนอยู่ชั้นอนุบาลสามเป็นช่วงวัยกำลังซน

“คุณครูพี่ฟ้าครับ ผมหิวข้าว”

เด็กน้อยบอกเสียงละห้อย เอามือลูบท้องไปมา

“ตายแล้ว ครูก็ลืม งั้นกินขนมปังรองท้องไปก่อนนะ”

เธอมีขนมปังกับนมเปรี้ยวติดกระเป๋าเอาไว้ยามหิวจึงเอามาให้เด็กน้อยรับประทาน

“คุณพ่อยังไม่มาอีกเหรอคะ”

เธอมองนาฬิกาข้อมือเรือนจิ๋วของตัวเองด้วยสีหน้าเป็นกังวล เพราะตอนนี้เย็นมากแล้ว ในโรงเรียนก็ไม่มีใคร นอกจากคุณลุงภารโรงที่พักอาศัยอยู่บ้านพักด้านหลังโรงเรียนซึ่งจะมาคอยปิดประตู

เธอมาเป็นครูสอนเด็กอนุบาลเพราะเป็นคนรักเด็ก อีกทั้งยังเป็นบุตรสาวคนเล็กของครอบครัวที่ต้องสืบทอดกิจการโรงเรียนแห่งนี้ต่อจากมารดา

จริงๆ เธอไม่จำเป็นต้องมาเป็นครูสอนเด็กๆ ก็ได้ แต่ไปนั่งเป็นผู้บริหารช่วยเหลือมารดาเพื่อเรียนรู้งาน แต่เธอนึกสนุกอยากสอนเด็กขึ้นมา มารดาก็ไม่ห้ามปราม แถมยังสนับสนุนให้ทำอย่างที่ใจชอบ

“นั่นครับ คุณพ่อมาแล้ว”

เสียงของหนูน้อยทำให้เธอเงยหน้ามองบุรุษร่างสูงเพรียวแข็งแรงที่กำลังเดินมาหา เขาเป็นผู้ชายตัวสูงที่เธอกะประมาณว่าน่าจะเกือบร้อยเก้าสิบเซนติเมตร ช่วงขาของเขาขณะเดินเรื่อยๆ ไม่รีบร้อนแลดูแข็งแรงแนบกับกางเกงผ้าเนื้อดีที่สวมใส่

บุรุษตรงหน้าเป็นคนใบเรียวได้รูป คางผ่า จมูกโด่งเป็นสัน เธอเหลือบมองตรงคางของเขามีไรหนวดเขียวครึมที่ผ่านการโกนอย่างเรียบร้อย โหนกแก้มของเขาสูง ดวงตาคมเข้ม คิ้วพาดเฉียง ขนตาดกหนา หน้าผากกว้าง เขาจัดว่าหล่อเหลาเชียวล่ะ

“คุณพ่อ”

พศินโผเข้าหาบิดา ก่อนจะถูกอุ้มขึ้นแนบอก เด็กชายตัวน้อยซบอกบิดา กอดคอออดอ้อนตามประสา

“รอนานไหมครับ”

“รอนานมากเลยครับ ทำไมคุณพ่อมารับช้าจัง”

“พ่อติดงานด่วนน่ะครับ หิวหรือยัง”

“คุณครูพี่ฟ้าเอาขนมกับนมให้กินแล้วครับ”

เด็กน้อยลูบท้องไปมาขณะพูด พายัพมองคุณครูสาวอายุน่าจะประมาณ 22-23 ปีตรงหน้า เขาคาดคะเนจากสายตา เธอน่าจะเพิ่งเรียนจบ ใบหน้าเรียวรูปไข่ ผิวขาวเนียนละเอียด ผมดำสนิทรวบเอาไว้เป็นหางม้า ตรงหน้ามีไรผมนิดหน่อย ปากเป็นรูปกระจับ จมูกโด่ง ตาสวยหวาน คิ้วเรียวโก่งงาม ขนตาอ่อนช้อยงอนงาม เธอเป็นคนสวยติดไปทางน่ารัก ขณะยิ้มให้ลูกชายของเขาก็มีลักยิ้มข้างแก้ม แถมยังมีเขี้ยวอีกด้วย

“ผมต้องขอโทษด้วยนะครับที่มารับลูกชายช้าไปหน่อย และต้องขอบคุณมากๆ นะครับที่ช่วยดูลูกให้ผม”

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ฉันเป็นครูของน้องพีท เป็นหน้าที่ของฉันอยู่แล้วค่ะ”

“คุณครูกลับยังไงครับ”

“ฉันขับรถมาค่ะ”

ฟ้าใสยิ้มละมุนให้เขา เธอแยกไปอยู่ที่คอนโดส่วนตัวในเมือง ไม่ได้อยู่ร่วมบ้านกับมารดา แต่ก็ไปมาหาสู่กันอยู่ตลอด เมื่อก่อนไปเรียนอยู่กรุงเทพฯ พอเรียนจบก็กลับมาช่วยมารดาดูแลโรงเรียนอนุบาล

“งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ”

“ค่ะ”

เธอยิ้มให้เขา ในขณะที่เด็กน้อยรีบโบกไม้โบกมือให้คุณครูคนสวย

“ลาก่อนนะครับคุณครูพี่ฟ้า”

พศินโบกมือไม่ยอมหยุด หันไปมองคุณครูประจำชั้นที่เดินตามหลังมาติดๆ ด้วยรอยยิ้มใสซื่อตามประสาเด็ก

“อุ๊ย! ตายแล้ว”

ฟ้าใสอุทานเมื่อเห็นล้อรถของเธอยางแบน

“มีอะไรให้ผมช่วยหรือเปล่าครับ”

“รถของฉันยางแบนน่ะค่ะ”

สีหน้าของเธอบ่งบอกว่าเซ็ง และนี่ก็เย็นมากแล้วด้วย

“ให้ผมไปส่งนะครับ ถือว่าตอบแทนคุณครูที่อยู่เป็นเพื่อนตาพีทจนเย็นย่ำแบบนี้”

“เอ่อ... ฉันเรียกแท็กซี่ดีกว่าค่ะ รบกวนคุณเปล่าๆ”

“ไม่รบกวนหรอกครับ ผมอยากไปส่งคุณจริงๆ”

“งั้นก็ขอบคุณนะคะ”

ในที่สุดฟ้าใสก็จำต้องทิ้งรถอีโก้คาร์ของเธอเอาไว้ที่โรงเรียน หลังจากล็อกรถเรียบร้อยแล้วก็ขึ้นไปนั่งรถของพายัพ เขาเอ่ยถาม เธอจึงบอกที่พักของตัวเองให้เขารู้

“คุณครูไปกินข้าวกับผมกับน้องพีทก่อนได้ไหมครับ คือน้องพีทแกหิวน่ะครับ”

“ได้สิคะ”

เธอหันไปมองเด็กน้อยที่คุยจ้ออยู่ด้านหลัง ดีใจจนออกนอกหน้าเมื่อคุณครูคนสวยและใจดีจะไปรับประทานอาหารเย็นด้วยกัน

ร้านอาหารไทยที่พายัพพามารับประทานเป็นร้านอาหารที่เงียบสงบ บรรยากาศดี มองเห็นทิวทัศน์ด้านนอกเป็นทุ่งนาและสวนผลไม้ อากาศเย็นสบายทำให้ผ่อนคลายไม่น้อยเพราะมีแม่น้ำไหลผ่าน มองทัศนียภาพแล้วรู้สึกดี เจริญหูเจริญตา แทบหายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง

“ผมชอบพาน้องพีทมากินร้านนี้ครับ บรรยากาศดี อาหารก็อร่อยด้วย”

“ค่ะ” เธอรับคำยิ้มๆ ไม่รู้จะพูดอะไรกับเขาดี

พายัพมองสบตากับลูกชาย เจ้าตัวดีอยากให้เขาจีบคุณครูสาว แต่เขาก็เฉยๆ คิดว่าลูกชายตัวน้อยคงชอบคุณครูประจำชั้นเพราะใจดีเลยหลงรักเป็นธรรมดา เดี๋ยวพอเลื่อนชั้นไปเรียนกับคุณครูคนใหม่ ก็คงจะหลงรักอีกคน ถ้าเขาบ้าจี้จีบครูประจำชั้นของลูกชายทุกคน เขาคงมีเมียมากกว่าหนึ่งโหลแน่ๆ

“คุณครูคงรักเด็กมากนะครับ เลยมาเป็นครู”

“เรียกฟ้าดีกว่าค่ะ เรียกคุณครูฟังดูเป็นทางการไปหน่อยน่ะค่ะ”

“ครับคุณฟ้า”

“ฟ้ามาช่วยคุณแม่ดูแลโรงเรียนน่ะค่ะ แล้วก็ชอบอยู่กับเด็กๆ เลยมาสอนหนังสือเด็กๆ ด้วยค่ะ”

พายัพถึงบางอ้อ ที่แท้เธอก็คือบุตรสาวของภคินีนี่เอง เขาค่อนข้างจะสนิทกับมารดาของเธอ แต่เคยได้ยินท่านบอกว่าบุตรสาวไปอยู่กับยายและเรียนอยู่กรุงเทพฯ แต่เด็ก

“น้องพีทเล่าเรื่องคุณให้ผมฟังทุกวันเลยนะครับ”

“เล่าว่ายังไงเหรอคะ”

เธออมยิ้มถามอย่างอยากรู้

“ประมาณว่าคุณฟ้าใจดี น่ารัก พูดเพราะ แล้วก็สวยน่ะครับ”

พายัพพูดแล้วอมยิ้ม เขาว่าฟ้าใสสวยและน่ารักมากๆ อย่างที่บุตรชายพูดจริงๆ

“ยอกันเกินไปแล้วนะคะ”

พศินอมยิ้มเมื่อเห็นบิดาคุยกับคุณครูคนสวยคุยกันถูกคอ เด็กน้อยปีนขึ้นไปบนตักก่อนจะกระซิบที่หูของบิดา

“น้องพีทชอบคุณครูพี่ฟ้าครับ อยากได้มาเป็นคุณแม่”

กระซิบกระซาบเสียงเบามาก ฟ้าใสไม่ได้ยินแต่เธอก็อยากรู้ว่าเด็กน้อยกระซิบว่าอะไร

“เอาไว้พ่อคิดดูก่อนนะครับ”

พายัพแบ่งรับแบ่งสู้ จู่ๆ จะให้เขาบุ่มบ่ามไปจีบก็ใช่เรื่อง อีกอย่างหากคนตรงหน้ามีแฟนแล้ว เขาได้หน้าแตกยับเยิน

“คุณครูพี่ฟ้ามีแฟนหรือยังครับ”

เด็กชายตัวน้อยรีบเอ่ยถาม บิดาจะได้มั่นใจและมีกำลังใจในการจีบ

“มีแล้วจ้ะ”

คำตอบของคุณครูคนสวยทำให้น้องพีทหรือเด็กชายพศินกะพริบตาปริบๆ หน้าหมองลงในทันที คนที่ยังไม่ได้ตบปากรับคำว่าจะจีบก็รู้สึกหมดหวังไปทันที

ฟ้าใสโกหกคำโต เธอเพิ่งเลิกกับแฟนหนุ่มและหนีมาอยู่ที่นี่ เขาตามมา แต่เธอไม่คุยด้วย เธอไม่อยากจะมีรักครั้งใหม่ เพราะเข็ดกับครั้งก่อน จึงจำต้องบอกไปว่ามีแฟนแล้ว

“จริงๆ เหรอครับ”

เด็กน้อยเอ่ยถามตาละห้อย อยากได้คนตรงหน้ามาเป็นมารดาจริงๆ เพราะผู้หญิงคนอื่นไม่รักตนเท่าฟ้าใส

“อาหารมาแล้วครับ เรากินกันเลยดีกว่า น้องพีทหิวแล้วใช่ไหม”

พายัพหันไปถามลูกชาย อีกฝ่ายพยักหน้า แต่หน้าหมองๆ นั้นทำให้เขานึกสงสาร

“ฟ้าขอตัวไปห้องน้ำก่อนนะคะ”

ฟ้าใสบอกสองพ่อลูก ก่อนจะเดินเลี่ยงไปเข้าห้องน้ำ

“เดี๋ยวพ่อจีบคนอื่นให้”

พายัพก้มลงไปกระซิบที่ริมหูเล็กๆ เด็กน้อยรีบส่ายหน้าให้บิดาในทันที

“ทำไมละครับ”

“จะเอาคนนี้ครับ คุณครูพี่ฟ้าใจดี รักผมมากๆ ด้วย ผู้หญิงคนอื่นไม่รักผม”

“ผู้หญิงคนอื่นของพ่อไม่รักน้องพีทยังไงครับ”

“พวกเขาไม่รักน้องพีท น้องพีทรู้”

สีหน้าท่าทางยิ้มแย้มก็จริง แต่พอลับหลังยบิดาพวกเธอก็ทำท่ารำคาญ ไล่ให้ไปนั่งไกลๆ ไม่อยากกอดหอมเหมือนอยู่ต่อหน้าบิดา แถมยังจิกตาน่ากลัวใส่ตนด้วย นั่นทำให้พศินไม่อยากมีมารดาเลี้ยงใจร้ายแบบนั้น

“คุณครูฟ้าใสมีแฟนแล้วนะครับ น้องพีทจะให้คุณพ่อไปแย่งแฟนคนอื่นหรือไง”

“น้องพีทรู้ครับ”

เด็กชายตัวน้อยก้มหน้าถอนใจอย่างเสียดาย

อ่านต่อ

สารบัญของ ดวงใจยอดเสน่หา

Ch. 1 Ch. 2 Ch. 3
Ch. 4
Ch. 5
Ch. 6
Ch. 7
Ch. 8
Ch. 9
Ch. 10
Ch. 11
all

คุณอาจจะชอบเรื่องนี้

นิยายมาใหม่

ภาพปกนิยาย ทาสสวาทรักต้องห้าม
9.2
หากย้อนเวลากลับไปแก้ไขอดีตได้ มนุษย์ทุกคนคงมีสิ่งที่อยากเปลี่ยน แต่ในความเป็นจริงเราไม่อาจเรียกคืนเวลาที่ล่วงเลยไปได้ เช่นเดียวกับชีวิตของเมษาที่พังทลายลงทันทีเมื่อความจริงถูกเปิดเผย เธอต้องตกนรกทั้งเป็นจากความผิดพลาดที่ไม่ได้เป็นผู้ก่อ แต่กลับถูกตราหน้าว่าเป็นคนแย่งชิงของผู้อื่น ทั้งที่ความจริงแล้วเธอคือเหยื่อของ ‘ผู้ชายสารเลว’ คนหนึ่งที่ทิ้งรอยแผลลึกเอาไว้ในรูปแบบของการตั้งครรภ์ที่ไม่พึงประสงค์ หากเพียงวันนั้นเธอกล้าที่จะลุกขึ้นสู้ให้มากกว่านี้ จุดจบของชีวิตคงไม่ต้องมาลงเอยด้วยความสูญเสียและคำประณามที่แสนเจ็บปวด เมษาได้แต่ตั้งคำถามกับโชคชะตาที่ไร้ทางออก ในวันที่สายน้ำและเวลาไม่เคยไหลย้อนกลับมาเพื่อมอบโอกาสที่สองให้เธออีกครั้ง
ภาพปกนิยาย เก็บรักมาเฟีย
8.1
"โดมินิก" จะทำยังไงดี คนที่คิดว่าตัวเองตัวคนเดียวไม่มีใครมาตลอด แต่มาวันนี้กลับต้องมามีลูก ใช่ "ลูก" แถมลูกก็อายุ 7 ขวบแล้ว และแม่ของลูกก็ปิดบังเขามาตลอด ทั้งโกรธทั้งโมโหและพิศวาสแม่ของลูก แล้วจะทำยังไงดีเมื่อลูกก็อยากได้ แม่ของลูกก็อยากได้ เขาต้องได้ทั้งสองอย่างไม่มีทางยอมเสียอย่างใดอย่างหนึ่งแน่ "กันตา" เพราะความผิดพลาดในอดีตถึงทำให้เธอมีอีกหนึ่งชีวิตต้องดูแล "กันติชา" หรือ "น้องเดียร์" ลูกสาววัย 7 ขวบที่เธอเลี้ยงดูมาตลอด แต่พอมาวันนี้โชคชะตากลับเล่นตลกทำให้เจอกับพ่อของลูก และแน่นอนว่าเขาอยากได้ลูกของเธอไปอยู่ด้วย แล้วแม่อย่างจะทำยังไงล่ะ จากที่ต้องห่วงลูกกลัวเขาพาลูกหนียังต้องระแวงกลัวว่าเขาจะขมเหงตัวเองด้วย ศึกหนักแบบนี้เธฮจะทำยังไง ก็เขามันมาเฟียเถื่อน แถมหื่นเข้าเส้นอีกต่างหาก ********** “แด๊ดดี้ขา แด๊ดดี้มีน้องให้น้องเดียร์ได้ไหมคะ” “อืม...ว่าไงนะคะน้องเดียร์” โดมินิกไม่เข้าใจคำขอของลูกสาว วันนี้มาแปลก เล่นเอาคนที่กำลังนั่งหน้าตึงอยู่ในรถที่กำลังแล่นบนถนนถึงกับเลิกคิ้วขึ้นทันที “แด๊ดดี้มีน้องให้น้องเดียร์ได้ไหมคะ น้องเดียร์อยากมีน้องเหมือนเพื่อนที่โรงเรียนค่ะ นะคะ น้องเดียร์อยากมีเพื่อนเล่นที่บ้าน” “แด๊ดดี้มีให้ได้ครับ แต่ต้องขึ้นอยู่กับแม่แก้มของน้องเดียร์ด้วยว่าจะยอมมีน้องให้น้องเดียร์รึเปล่า” เสียงอ่อนโยนของมาเฟียหนุ่มส่งกลับมาในสาย “แม่แก้มรักน้องเดียร์ แม่แก้มต้องยอมมีน้องให้น้องเดียร์แน่นอนค่ะ แด๊ดดี้ขา น้องแก้มไม่อยู่นะคะวันหยุดสองวันนี้ คุณปู่และคุณย่าจะพาไปเที่ยวเกาะส่วนตัวที่ฮาวายค่ะ และถ้าน้องเดียร์กลับมาจากเที่ยว น้องเดียร์ต้องได้น้องนะคะ” “น้องนะคะน้องเดียร์ ไม่ใช่ของเล่นนะคะที่จะได้ขอแล้วก็มาเลย แด๊ดดี้ขอเวลาไม่นานนะคะ แด๊ดดี้จะทำน้องน่ารักๆ เหมือนน้องเดียร์ให้นะคะ” “สัญญานะคะ” “สัญญาลูกผู้ชายครับ” ********* “อย่ามาแตะต้องตัวฉันคุณโดม” มือเล็กปัดมือใหญ่ออกจากแก้มนวลของตัวเอง “ผมก็จับ ก็จูบ ก็หอม ก็ดูดของผมทุกคืนตอนคุณหลับ ทำไมผมจะทำไม่ได้ตอนคุณรู้สึกตัวแบบนี้แก้ม” “สารเลว!” หึ! “ผมยังดีกว่าไอ้โทนี่ก็แล้วกันแก้ม” “คุณเลวกว่าเขาต่างหากล่ะคุณโดม คุณทำให้ฉันมีแผลในใจมาแล้วในครั้งอดีต คุณยังเลือกจะทำแบบนั้นอีกเหรอ ถ้าคุณข่มเหงฉัน ฉันจะเกลียดคุณกว่าเดิม” “แล้วผมต้องสนใจไหม เพราะผมแค่ต้องการ ผมไม่ได้ต้องการความรักจากคุณเลยแก้ม ผมแค่อยากได้คุณเท่านั้น พอผมเบื่อ ผมก็จะไม่แตะต้องคุณเองคนสวย” มือหยาบกร้านลูบไล้มายังลำคอระหงแล้วโน้มหน้าลงไปหายใจรดใบหน้าสวยชื้นเหงื่อของเธอแล้วพูดต่อ... “ผมแค่อยากได้คุณเท่านั้นแก้ม ไม่ได้คิดจะรักหรือต้องการความรักจากคุณ ถ้าจะเกลียดก็เชิญตามสบาย และถ้าจะมีน้องให้น้องเดียร์อีกคน คุณก็ต้องเป็นแม่ เพราะคุณเลี้ยงน้องเดียร์มาดีและสอนแกมาดียังไง คุณก็ต้องเลี้ยงลูกคนที่สองของผมได้ดีแน่นอนแก้ม” “ฉันเกลียดคุณ...ถุย!” กันตาถุยน้ำลายใส่คนตรงหน้า หาได้หวาดกลัวสายตาดุดันของมาเฟียหนุ่มเลยสักนิด เพราะตอนนี้หล่อนรู้แล้วว่าตัวเองหมดทางหนีรอดแล้ว “อ่า...รู้ไหมว่าคุณเป็นคนแรกที่ตบผม และมาตอนนี้ยังถุยน้ำลายใส่หน้าผมอีก” โดมินิกผละมือจากลำคอระหงมาลูบน้ำลายที่เปื้อนหน้าผากตัวเองมาหยุดอยู่ที่ปากหนาแล้วก็แตะปลายลิ้นกับคราบน้ำลายนั้น “ผมไม่รังเกียจหรอกนะ เพราะตอนจูบกัน ผมก็ต้องกินน้ำลายคุณอยู่ดีแก้ม อ่า...” จบประโยคก็ลากปลายลิ้นถูไถไปมากับฝ่ามือของตัวเอง “ไอ้มาเฟียโรคจิต!” “ขอบคุณที่ชมผมนะแก้ม และผมจะทำให้คุณดูว่าผมโรคจิตหรือเปล่า” เมื่อพูดจบโดมินิกก็โน้มหน้าลงทาบทับริมฝีปากหนาของตัวเองกับริมฝีปากสีระเรื่อของกันตา ทันทีที่ได้ทาบทับเขาก็บดจูบคลอเคลียสอดแทรกปลายลิ้นสากเข้าไปในโพรงปากเล็กที่กำลังเผยออ้าจะร้องค้าน และจังหวะนั้นเองที่เขาได้ดันปลายลิ้นตัวเองเข้าไปในปากหวานของกันตา “อ่ะ...อื้อ...” ***********
ภาพปกนิยาย โซ่รัก ใยพิศวาส
8.6
เมื่อเพชรหอมตัดสินใจบอกข่าวเรื่องการตั้งครรภ์กับราซิเอลโล่ ชายผู้เป็นรักแท้ที่เธอพร้อมมอบทุกอย่างให้ กลับต้องเผชิญกับความเย็นชาและคำดูถูกที่กรีดลึกถึงหัวใจ เขาปฏิเสธความรับผิดชอบอย่างไร้เยื่อใยเพียงเพราะความมั่นใจว่าตนเองป้องกันอย่างรัดกุมมาโดยตลอด พร้อมทั้งตั้งคำถามถึงความซื่อสัตย์ของเธออย่างเลือดเย็น คำยืนยันที่ว่าเด็กในท้องไม่ใช่ลูกของเขาทำให้เพชรหอมต้องหอบเอาความบอบช้ำและหนึ่งชีวิตที่กำลังจะเกิดกลับสู่เมืองไทยเพียงลำพัง โดยที่ชายหนุ่มผู้ทระนงในความรอบคอบของตนไม่เคยเฉลียวใจเลยว่า ความผิดพลาดที่เขาเชื่อว่าเป็นไปไม่ได้นั้นได้เกิดขึ้นแล้ว และมันจะกลายเป็นพันธะผูกพันที่เขาไม่อาจปฏิเสธได้ในอนาคต
ภาพปกนิยาย แค้นรักทาสสวาท
9.7
สไนเปอร์ ผู้กำกับหนุ่มผู้เย็นชาต้องเผชิญกับมรสุมชีวิตเมื่อแม่ของเขาพยายามฆ่าตัวตาย เพราะพ่อพาเมียน้อยคราวลูกอย่าง นับดาว เข้ามาเริงรักในบ้านอย่างไม่เกรงใจ นับดาวสาวสวยผู้หิวกระหายความสุขสบายพยายามปั่นหัวให้พ่อของสไนเปอร์หย่าขาดจากภรรยาหลวง โดยใช้จริตมารยาปรนเปรอสวาทจนชายวัยคราวพ่อหลงจนโงหัวไม่ขึ้น แม้สไนเปอร์จะตราหน้าว่าเธอเป็นเพียงผู้หญิงไร้ยางอาย แต่เธอกลับจ้องมองเขาด้วยความเสน่หาและไม่สะทกสะท้านต่อคำด่าทอ ความแค้นที่สไนเปอร์มีต่อหญิงแพศยาผู้ทำลายครอบครัวกลายเป็นจุดเริ่มต้นของบทลงโทษอันเร่าร้อน เมื่อเขาตัดสินใจจะลากเธอลงนรกด้วยน้ำมือของเขาเองในฐานะทาสสวาทที่ต้องชดใช้ด้วยร่างกายอย่างสาสม
ภาพปกนิยาย สามีพิการกลับกลายเป็นเจ้าพ่อที่ซ่อนตัวอยู่
8.9
เจน ไอไอ สาววัยยี่สิบที่เพิ่งค้นพบความลับว่าตนเองคือทายาทตระกูลเศรษฐี กลับต้องเผชิญวิบากกรรมเมื่อครอบครัวที่แท้จริงบังคับให้เธอเข้าพิธีวิวาห์แทนคุณหนูตัวปลอมเพื่อแต่งงานกับชายพิการอารมณ์ร้ายที่กำลังจะล้มละลาย เธอจำต้องยอมรับโชคชะตานี้เพื่อหาทางรักษาคุณยายที่ล้มป่วย แต่หลังใช้ชีวิตคู่ร่วมกัน เธอกลับพบความจริงที่น่าตกใจว่าสามีที่ใครต่างดูแคลน แท้จริงคือเจ้าพ่อผู้ทรงอิทธิพลที่คอยตามใจและคลั่งรักเธออย่างที่สุด ทว่าปัญหาใหญ่คือสัญญาหย่าร้างที่ทั้งคู่ตกลงกันไว้ล่วงหน้าสองปี ซือเชียนฮานจึงต้องใช้ความอ่อนโยนโอบกอดรั้งภรรยาไว้ไม่ให้จากไป จนเธอใจอ่อนและยอมยกเลิกข้อตกลงเรื่องการแยกทางในที่สุด
ภาพปกนิยาย แฝดจอมจุ้น วุ่นรักป๊าม๊า
8.5
หญิงสาวยอมสละความบริสุทธิ์แลกเงินห้าล้านเพื่อยื้อชีวิตมารดา แต่กลับต้องสูญเสียแม่ไปตลอดกาลและตั้งครรภ์ลูกแฝดกับชายที่เธออยากลบจากใจ ห้าปีต่อมาเธอหวนคืนถิ่นเพื่อรำลึกถึงแม่ ทว่าความสงบจบลงเมื่อสองแฝดจอมซนแอบรู้ความลับว่าบิดาแท้ๆ ยังมีชีวิตอยู่ ปฏิบัติการกามเทพตัวจิ๋วเพื่อสร้างครอบครัวแสนอบอุ่นจึงเริ่มขึ้น เธอต้องปวดหัวกับแผนจับคู่สุดป่วนของลูกรัก พร้อมกับรับมือการตามตื๊อขอคืนดีจากชายหนุ่มผู้เคยทิ้งรอยแผลในใจ ซึ่งบัดนี้พร้อมทำทุกวิถีทางเพื่อทวงคืนหัวใจของเธอ

ซีรีส์สั้นยอดฮิต

ตอนทั้งหมด
อ่านเลย
แชร์
Minishorts Logo
อ่านนิยายออนไลน์ นิยายเว็บ และเรื่องราวโรแมนติกสุดฮิตบน MiniShorts พบกับนิยายโรแมนติกท่านประธาน นิยายแฟนตาซีมนุษย์หมาป่า ดราม่า และแฟนตาซี พร้อมคอนเทนต์ซีรีส์สั้นคัดสรรพิเศษที่สร้างจากเทรนด์เรื่องราวยอดนิยม
MiniShorts YouTube
©2026 MiniShorts All Rights Reserved. CHASINGTOP HK LIMITED