เกิดการเคลื่อนตัวของเปลือกโลกอีกแล้ว ระดับความรุนแรง 5 ตามมาตราริกเตอร์ ณ ภูเขาไฟเอเรอตาเล ที่มีระดับความสูง 2011 ฟุต ทำให้แอ่งลาวาในปากปล่องภูเขาไฟเกิดการเคลื่อนตัวอย่างน่าเป็นห่วงว่ามันจะปะทุขึ้นมาได้ทุกเมื่อ...

ปี๊ด ไดน่าปิดทีวี เธอไม่อยากฟังมันต่อแล้ว หลายวันแล้วที่รายงานข่าวนี้ออกมาอยู่เรื่อยๆ ซึ่งเธอก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงต้องสนใจด้วย มันจะปะทุหรือระเบิดก็ไม่เกี่ยวกับเธอเลยสักนิด ประเทศเอธิโอเปีย กับ เกาะฮ่องกง อยู่ห่างไกลกันเกินกว่าที่ลาวาพวกนั้นจะเดินทางไหลมาทำร้ายเธอได้

ไดน่าพลิกตัวไปมาในห้องสี่เหลี่ยมขนาดสี่คูณสี่ ที่มาพร้อมกับห้องน้ำในตัวในพื้นที่เดียวกัน จะว่าไปได้แค่นี้ก็ดีถมไปแล้ว ก็เธอทั้งโง่ ทั้งไม่ได้เรื่องในทุกๆเรื่อง ดีแค่ไหนแล้วที่ยังจบมหาวิทยาลัยมาได้ แม้เกรดเฉลี่ยจะแค่เพียงพอที่จบมา ไม่ได้ช่วยให้เธอได้งานดีๆ เงินเดือนสูงๆ เหมือนอย่างเพื่อนคนอื่นๆ

บรรณาธิการ บอกว่าตำแหน่งพิสูจน์อักษรเป็นตำแหน่งที่สำคัญอย่างมาก เธอได้รับการไว้วางใจในการทำงานนี้ ซึ่งเธอก็ตั้งใจทำให้สมกับความเมตตาที่บรรณาธิการให้โอกาสและช่วยเหลือเธอ นี่ก็ห้าปีแล้ว บนความโง่งมของเธอก็มีความโชคดีอยู่บ้างก็ตรงที่เธอไม่เคยถูกจัดไปอยู่ในกลุ่มผู้รองาน ว่างงาน เธอทำงานนี้ตั้งแต่ยังเรียนอยู่พอจบออกมาก็ทำเต็มตัว เงินเดือนก็มากขึ้นกว่าเดิมอีกเท่าหนึ่ง แต่ก็ยังถูกจัดเป็นผู้มีรายได้น้อยอยู่ดี

ไดน่าคิดว่าไม่เกี่ยวกับตัว จึงทำให้เธอนอนหลับไปได้อย่างง่ายดาย ในเวลาเดียวกัน ณ ภูเขาไฟเอเรอตาเล เปลือกโลกที่ขยับเคลื่อนตัว ที่เหล่านักวิทยาศาสตร์ต่างก็เป็นห่วง มันค่อยๆดันสิ่งที่อยู่ลึกกว่าใต้ลาวาค่อยๆโผล่ขึ้นเหนือผิวโลก มันคือ โรงไม้ที่เป็นเพียงไม้ธรรมดา แต่มันกลับไม่ถูกแผดเผา เพราะพลังของสิ่งที่ถูกกักไว้ภายใน

พลิ้ววววว ลมหอบใหญ่จู่ๆก็ปรากฎขึ้น ทั้งๆที่บริเวณรัสมีกว่าสิบกิโลเมตร ไม่น่าจะมีสิ่งมีชีวิตใดกล้าเข้ามา แต่เสียงกระพือปีกสีน้ำตาลกลับไม่หวั่นเกรงภัยธรรมชาติที่เกิดขึ้นอยู่ ณ เวลานี้เลย

“ท่านอาเธอร์” เสียงอ่อนช้อย บ่งบอกถึงความเคารพต่อสิ่งที่เอ่ยเรียก “ท่านอาเธอร์ ได้ยินเสียงของข้าหรือไม่” เสียงดั่งนกร้องขับขาน ไม่ใช่เสียงของใคร มันคือเสียงเรียกของเทพีทวิชาชาติ

พรึ่บ! นัยน์ตาส่องประกายแสงสีทอง ผลั๊วะ! แผ่นไม้เปิดออกกระเด็นไปไกลแต่ก็ไม่วายที่จะตกลงบนลาวาสีเพลิง พลั่ก ฟู่ ไฟลุกโชติช่วงแต่แค่เพียงพริบตาแผ่นไม้ก็สลายไปกับเปลวไฟ

ทวิชาจับจ้องมองโรงไม้ ไม้เก่าจนแทบจะสลายไปกับอากาศ แต่มันยังคงรูปทรงไว้ แต่ถ้า...

ฟลู่ววววววว ควันสีขาวลอยพวยพุ่งออกมาจากโรงไม้ แสงสีทองค่อยๆ จืดจางและหายไป

“ท่านอาเธอร์” ทวิชามองร่างกายที่ลอยอยู่ด้านหน้าเธอ สองพันกว่าปี เสื้อผ้าที่ท่านอาเธอร์สวมเส้นไหมพุกกร่อนจนใช้ไม่ได้ แม้แต่โรงไม้ทันทีที่ร่างกายของท่านอาเธอร์ออกมา มันก็คือเชื้อเพลิงชั้นดีไม่ต่างกับฝาก่อนหน้านี้

“เวทย์ของข้า...” ทวิชาร่ายมนต์ อีกาปรากฎเต็มท้องฟ้ามากมายจนบริเวณโดยรอบมืดครึ้ม พรึ่บพรึ่บ พวกมันกระพือปีกไปมา ขนสีดำก็หลุดออกจากตัวพวกมันเป็นเส้นทางลอยไปล้อมรอบร่างกายอาเธอร์

ทวิชามองร่างกายเปลือยของอาเธอร์ เธอไล้สายตาตั้งแต่ต้นคอเขาลงมาเรื่อยๆ แผ่นอกกำยำรอยสักดาวห้าแฉกกลางอกซ้ายค่อยๆเลือนหายซึมเข้าไปในร่างกาย เธอได้เห็นจุดอ่อนไหวของเขาแล้ว

ในตำนานเหล่าพ่อมดจะถูกกำหนดจุดอ่อนไหวของร่างกายไว้ ซึ่งต่างก็เลือกจุดที่ไม่เหมือนกัน ของอาเธอร์อยู่กลางอกซ้าย ร่างกายพ่อมดไม่เหมือนมนุษย์ผู้ชาย หากจะมีสัมพันธ์ทางร่างกายด้วยนั้น พวกเธอต้องสัมผัสจุดอ่อนไหวก่อน

ดวงดาวห้าแฉกจะปรากฎให้มนุษย์เห็นก็ต่อเมื่อพ่อมดต้องการสมสู่ด้วยและยังต้องการให้มนุษย์หญิงมีชีวิตต่อไป แต่ถ้าดาวห้าแฉกไม่ปรากฎขึ้นมา ผู้หญิงเหล่านั้นแม้จะสุขสมแต่ก็จะติดอยู่ในโลกจินตนาการเหมือนตกนรก บางคนทนไม่ไหวถึงกับฆ่าตัวตายไปง่ายๆ

ใครเป็นเทพใครเป็นมารข้อแตกต่างอีกอย่างคือยามสมสู่กับมนุษย์

“ท่านอาเธอร์” ทวิชาน้อมตัวลงต่ำ แสดงถึงความเคารพเมื่อคนที่เอ่ยนามลอยเข้ามาอยู่ใกล้เธอ

“ศตวรรษที่เท่าไหร่”

“เรียนท่านอาเธอร์ ท่านถูกจองจำนานกว่าสองพันปี ปัจจุบันเข้าสู่ยุคศตวรรษที่21”

“สองพัน” เสียงแหบพร่า ที่ฟังเหมือนไร้ความรู้สึกแต่จริงๆแล้ว กลับเต็มเปี่ยมไปด้วยความเคียดแค้นชิงชัง

“ท่านไปกับข้าก่อนเถอะ ตอนนี้ท่านยังอ่อนแรง กลิ่นไอในตัวท่านจะทำให้เหล่าเทพกำจัดมารรู้ตัว ข้าได้เตรียมทุกอย่างเพื่อท่านไว้แล้ว” เสียงขับขานไพเราะไม่เคยเปลี่ยนของเทพีทวิชาชาติ อาเธอร์ทำเพียงมองไปที่นางไม่ปฎิเสธต่อข้อเสนอ

ทวิชายื่นมื่อไปข้างหน้า เพื่อขอมือของเขา ร่างกายของเขาถูกปกปิดไว้ด้วยขนอีกาที่ถักทอเป็นเสื้อคลุม แต่ภาพก่อนหน้านั้นเธอได้เห็นทุกอย่างจนหมดสิ้น ไม่เสียใจเลยที่รอคอยเขามานานกว่าสองพันปี เธอปักอกปักใจรักเขามานาน รักเขาตั้งแต่ที่ได้เห็นเขาครั้งแรกเมื่อสองพันปีก่อน

ฟลู่ววววว...เสียงลมและควันสีขาวเกิดขึ้นทันทีที่อาเธอร์ยื่นมือมาสัมผัส และเพียงเสี้ยวชั่วพริบตา ทุกอย่าง ณ ภูเขาไฟเอเรอตาเล ก็ไร้ซึ่งสิ่งมีชีวิต

ที่นี่คือที่ไหน เขามาปรากฎตัวหน้ากระโจมที่ทำจากพันธ์ุไม้ที่เรียงร้อยกันเป็นสิ่งปลูกสร้าง ทวิชาชาติคือเทพีแห่งนก ที่พำนักของเธอก็จะคล้ายๆรังนก แต่ขนาดของมันใหญ่กว่ามากและตั้งอยู่บนดิน อาเธอร์มองไปด้านบน ต้นไม้ใหญ่มากมายที่เป็นที่ตั้งบ้านหลังเล็กๆ

“ท่านไม่เคยมาที่นี่ แต่ที่นี่เป็นที่ที่พวกเราอยู่กันมาโดยตลอดหลายพันปี” อาเธอร์พยักหน้า เขาไม่เคยสนใจที่จะเสพสมกับเทพหรือปีศาจ เมื่อก่อนไม่ ตอนนี้เขาก็ยังคงรู้สึกแบบเดิม

ทวิชาพาอาเธอร์เข้าไปด้านในกระโจม ข้างในกว้างใหญ่กว่าที่เห็นจากด้านนอกมาก สองข้างทางเต็มไปด้วยพันธุ์ไม้ดอกหลากสีสองข้างทาง “ข้าต้องจัดการกลิ่นไอ” แม้ไม่ชอบใจนัก แต่ก็จริงอย่างที่นางว่าไว้ เขาไม่อาจต่อสู้กับเทพกำจัดมารได้ ตราบใดที่พลังของเขายังไม่ฟื้นคืนมา

ฟลู่ววววว ทวิชาโบกมือร่ายมนต์ ม่านสีขาวก็เปิดทาง สุดปลายทางคือหญิงสาว พวกเธอเป็นมนุษย์ “กลิ่นไอมนุษย์สาวบริสุทธิ์จะได้ผลเป็นอย่างดี และถ้าเป็นหญิงสาวที่พึ่งผ่านวัยสาวมาเพียงครั้งเดียว” คำว่าผ่านวัยสาวมาเพียงครั้งเดียว สมัยนี้ก็คือหญิงสาวที่พึ่งมีประจำเดือนครั้งแรก

“พวกเธอยินยอมด้วยหรือไม่”

“แน่นอนว่าพวกเธอต้องกลัว พวกเธอยังอ่อนวัยนัก แต่ด้วยเสน่ห์ของท่าน...” อาเธอร์ยกยิ้มมุมปาก เขาหลงใหลในมนุษย์ และมนุษย์นี้แหละที่ทำให้เขาต้องทนทรมานฝังแน่นความโกรธแค้นมานานกว่าสองพันปี แล้วใยเขาต้องอาทรพวกหล่อนด้วย

“ใยข้าต้องสน มนุษย์สองนางนี้จะเป็นจุดเริ่มต้นการแก้แค้น” อาเธอร์าร่ายเวทย์ เขาก็ไปปรากฎตัวต่อหน้าหญิงสาวสองคน ที่ถูกมนต์สะกดของทวิชาไว้ พวกเธอนั่งนิ่งๆ ดวงตาปิดสนิท

“ถอดเสื้อผ้าพวกนางออกไป” คำสั่งของอาเธอร์ ทวิชาสะบัดแขนเพียงครั้งเดียว หญิงสาวสองคนก็เปลือยเปล่า อาเธอร์พึงพอใจอย่างยิ่ง นางสองคนนี้พึ่งจะผ่านวัยสาวมาเพียงครั้งเดียว แต่รูปร่างหน้าอกอวบอึ๋ม เขาจึงรู้โดยทันทีว่าหญิงสาวสองนางนี้น่าจะได้รับการอุปการะเลี้ยงดูโดยตรงจากทวิชา

“เจ้าเลี้ยงได้ดี” ทวิชายิ้มน้อยๆ เธออยากจะเป็นหญิงสาวที่กลบกลิ่นไอเองเสียด้วยซ้ำ แต่เธอไม่ใช่มนุษย์ และเธอก็ไม่บริสุทธิ์แล้ว

“เชิญท่านอาเธอร์” อาเธอร์เดินเข้าไปใกล้พวกเธอ ทวิชายังคงยืนอยู่และขยับเข้ามาใกล้ ภาพและเหตุการณ์ต่อจากนี้ เธอเห็นมาบ่อยครั้ง เมื่อก่อนเธอได้แต่แอบดูและอยากเป็นหญิงสาวที่ร้องครางใต้ร่างเขา ยามที่ท่านอาเธอร์เสพสม เวลาผ่านไปนานแค่ไหน เธอก็ยังคงหวัง...

พรึ่บ! อาเธอร์ไม่ได้สนใจว่าจะมีผู้ชม เสื้อคลุมขนอีกาผืนใหญ่ ล่วงลงสู่พื้น พิธีการอำพรางกลิ่นไอปีศาจพ่อมดในตัวเขาก็คือน้ำกามของสาวพรหมจรรย์ ยิ่งเป็นหญิงสาวบริสุทธิ์ผุดผ่องมากแค่ไหน กลิ่นไอในตัวเขาก็จะเหมือนกับมนุษย์ทั่วไปจนเทพกำจัดมารไม่มีทางแยกออกได้แม้จะเดินสวนกัน

การจะขับน้ำกามของหญิงสาวเหล่านี้ก็มีหนทางเดียวคือเขาต้องเสพสม ดูดกินกลืนน้ำกามของพวกเธอเข้าไปทั้งทางปากและปลายแก่นเนื้อขนาดใหญ่ยามที่พวกหล่อนปลดปล่อยยามถึงจึงสุดยอดของอารมณ์ และยิ่งผสมเลือดพรหมจรรย์ด้วยแล้ว มันจะอยู่คงทนยาวนานนับเดือน

ทวิชาชาติรู้เรื่องนี้ เธอรู้ได้อย่างไร เป็นที่น่าสงสัยของเขา แต่ไม่ใช่เวลานี้ที่เขาจะมาเค้นหาความเป็นมาในภูมิความรู้ของเธอ

อาเธอร์เดินไปนั่งตรงกลางระหว่างเธอ เขากดศีรษะพวกเธอให้พวกเธอจุมพิตดาวห้าแฉกที่มันปรากฎขึ้นบนกลางอกซ้าย “พวกเจ้าเลียมันสิ” เสียงคำสั่ง หญิงสาวทั้งสองแลบลิ้นโลมเลียกลางอกซ้ายสัมผัสผิวเนื้อบริเวณดาวห้าแฉก

อ้าร์รรรร นานเหลือเกินกับความรู้สึกแบบนี้ อาเธอร์ค่อยๆนอนลง มือข้างหนึ่งดึงหญิงสาวด้านข้างคนหนึ่งให้ศีรษะของนางโน้มลงกลางลำตัว ที่แก่นเนื้อผงาดขยายใหญ่น่าเกรงขาม เขากดจนใบหน้าของนางสัมผัสกับไอร้อนของแก่นเนื้อ ซี๊ดดดด มือใหญ่บีบคางให้เธออ้าปากและกดลงครอบครองกลืนความยาวเข้าไปในโพรงปาก ต่อจากนั้นเด็กสาวก็ขยับศีรษะถูไถดูดเสียดสีสร้างความเสียวซ่านให้เขา เป็นที่น่าพึงพอใจ

ส่วนหญิงสาวอีกคนอาเธอร์ดึงเธอขยับขึ้นมา ให้เธอนั่งคร่อมตัวเขา เขาแยกขาทั้งสองข้างของเธอเผยกลีบสาวบริสุทธิ์เนียนขาว และกดเธอลงมาจนสัมผัสกับริมฝีปากเขา หญิงสาวส่ายสะโพกเร้าร้อนที่ถูกปลายลิ้นของเขาชอนไช เจาะเข้าไปครั้งแล้วครั้งเล่า กลีบสาวที่ปิดแนบสนิทแยกออก เปียกแฉะจากน้ำกามของเธอและน้ำลายของเขา ซู๊ดดดด อาเธอร์ดูดเลียอย่างเต็มที่ เขาไม่ทนุถนอมหญิงสาวนางไหนเลย สองมือไม่เว้นว้าง แบ่งให้พวกเธอคนละข้าง

ข้างหนึ่งคอยประคองศีรษะกดให้เธอครอบครองเขาให้ลึกที่สุด ยามที่เขาเด้งสะโพกเร่งจังหวะในโพรงปากของเธอ เร็วขึ้นเรื่อยๆ

ส่วนอีกข้างเขาคอยบีบเคล้นอกอวบเต่งตึงของหญิงสาวที่เขากำลังชอนไชเซาะโพรงคับแคบ อู้ยยยย ซี๊ดดดด อาร์รรรร เสียงครวญครางที่ดังไม่หยุดตอนนี้จึงมาจากหญิงสาวผู้นี้

ทวิชายังยืนอยู่ตรงนั้น เธอไม่ละสายตาไปจากภาพตรงหน้า เธอกำลังรอ แม้จะเปียกแฉะอยู่ด้วยก็ตาม แต่พิธีของท่านอาเธอร์ยังไม่สำเร็จ

ซี๊ดดดด อ้าร์รรรร อ๋า อ้า เสียงคราง เสียงครางรอบบรรยากาศคาวโลกีย์คละคลุ้งขยายวงกว้าง อาเธอร์ไม่แคร์ที่จะมีผู้ชม เขายังคงดูดกลืนน้ำกาม

ผ่าง!!! ทวิชาหลี่ตาหลบแสงเมื่อร่างกายอาเธอร์เปล่งแสงสีทอง หญิงสาวที่กำลังดูดกลืนลำเนื้อแน่นหยุดชะงัก เฮ่อ เฮ่อ ลมหายใจหอบถี่กระชั้น ดวงตามองร่างกำยำแววตาเต็มไปด้วยความกระหายต้องการในสิ่งที่ไม่เข้าใจ

อาเธอร์สลับขยับหญิงสาว ทั้งสองร่างลอยอยู่บนอากาศ หญิงสาวที่ถูกเลียดูดกลืนน้ำกามบริสุทธิ์ ค่อยๆลอยลงมากลางลำตัวเขาในท่ากางขาเปิดทางช่องหลืบคับแคบ

อ้าร์รรรรสสสสส อาเธอร์ครางเสียงกังวาล เมื่อกลีบสาวค่อยๆกลืนๆ แท่งเนื้อที่ผงาดตั้งตรง กรี๊ดดดด เสียงหญิงสาวกรีดร้องเพราะความใหญ่โตแข็งดั่งไม้ สอดเสียดเบียดเข้าสู่ร่างกาย ใบหน้าเธอเหเก เสียงกรีดร้องดังไม่หยุด ใบหน้าพร่าพราวไปด้วยหยาดน้ำตาที่เกิดจากความเจ็บปวด

ความแข็งและใหญ่เกินมนุษย์สร้างความตื่นกลัวให้พวกเธอ แต่อาเธอร์หาได้สนใจแคร์ความรู้สึกของพวกเธอ ส่วนหญิงสาวอีกนางเข้าประจำแทนที่ ช่วงขาเปิดกว้างเข้าหาปลายลิ้นของเขา นางคนนี้น้ำกามหยาดเยิ้มเปียกแฉะมากกว่าคนแรก ซู๊ดดดดด อาร์รรรรร อาเธอร์ดูดเลียอย่างเมามันส์ ในขณะที่แท่งเนื้อค่อยๆหายเข้าสู่ร่างกายหญิงสาวอีกคน ทีละน้อยทีละน้อย ไปอย่างช้าๆถือเป็นเมตตาที่เขามอบให้แล้ว

ปึก! อ๋าร์รรรรรรส เสียงกำแพงพรหมจรรย์ขาด หญิงสาวกรีดร้องได้แค่นั้น เธอจุก แต่ไม่อาจหลีกหนีได้ ปึก อ้าร์ พั่บ อื้ม ปึก อาร์ พั่บ จังหวะลอยขึ้นลงกระแทกใส่อาเธอร์ ไม่ได้มาจากจังหวะของเธอเลย แต่มันเป็นพลังเวทย์ของเจ้าของร่าง เธอรู้สึกและจดจำได้แต่ไม่อาจต่อต้านได้ อ้า อ้า อ้า

อาร์สสสสส แม้จะเจ็บปวดในตอนแรกแต่พอผ่านไปไม่นาน เธอก็ร้องครางอย่างบ้าคลั่ง ความเจ็บปวดมีความเมามันส์ที่เธอไม่อยากให้จบ อ๊ะ อ๊ะ เสียงในอกยามกระแทกออกมาจากคอ หญิงสาวหลับตาพริ้ม อย่างมีความสุข ตอนนี้เธอรู้สึกเหมือนสวรรค์ “ท่าน อ๋าร์สสสส ดี...อู้ยยย...”

ทวิชามองหญิงสาวที่ได้กระแทกแท่งเนื้อของอาเธอร์ด้วยแววตาไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด เพราะใบหน้าของเจ้าหล่อนแสดงถึงความสุข

อู้ยยยย หญิงสาวที่กำลังมอบน้ำกามให้กับอาเธอร์ ส่ายสะโพกร้องครวญครางมีความสุขไม่แพ้กัน ปลายลิ้นของอาเธอร์กวัดแกว่งเข้าไปในโพรงคับแคบ สองมือของเขาบีบเคล้นอกอวบเกินตัวเกินวัยอย่างบ้าคลั่ง ไม่สนใจว่ามันจะช้ำหรือแหลกคามือเลยสักนิด ซึ่งหญิงสาวที่ถูกกระทำหาได้ร้องขอให้เขาหยุด เธอกลับตอบสนองเขากลับอย่างบ้าคลั่งไม่แพ้กัน

จ๊วบ จ๊วบ น้ำกามของนางคนนี้มากมายให้อาเธอร์กลืนกินอย่างเพียงพอ ยิ่งมากยิ่งดี

อ้า อ้า อ๋า อู้ยยยยย เสียงครางของสองนางดังลั่น ถ้ากระโจมนี้เป็นกระโจมธรรมดาเสียงคงทะลุไปไกลหลายสิบเมตร เตียงนอนที่มีฟูกหนารองรับร่างกายร้อนระอุของอาเธอร์ แทบปริขาด เมื่อร่างกายเขาขยับตามแรงกระแทกเปลี่ยนจังหวะของหญิงสาวที่หยุดตัวเองไม่ได้ จนเธอกรีดร้องปล่อยน้ำจุดสุดยอดของร่างกายชะโลมแท่งเนื้อที่อัดแน่นอยู่

อาเธอร์ผงะ เมื่อหญิงสาวสองคนเสร็จสมพร้อมกันน้ำพวกเธอแตกให้เขากลืนกินและซึมซับเข้าไปเต็มที่ หญิงสาวสองนางนี้เรียกได้ว่าคุณภาพคับแก้วเลยจริงๆ สด สะอาด บริสุทธิ์ เขารู้สึกถึงพลังที่ถูกกระตุ้นในร่างกาย เมื่อเลือดสาวค่อยๆไหลเข้าสู่แก่นเนื้อจากส่วนปลาย

กรี๊ดดดดด เจ้าหล่อนกรีดร้องอีกครั้งเพราะความเสียวอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นถ้าพวกหล่อนเสพสมกับมนุษย์ด้วยกันเอง พลังในร่างกายของเขาดูดน้ำกามของหล่อนเข้าไป บีบให้โพรงคับแคบเสียดสีเสียววาบจนต้องกรีดร้องระบายความซ่านเสียวดังคับกระโจม

พรึ่บ! อาเธอร์ปล่อยร่างที่หมดประโยชน์ของหล่อนออกจากตน เหลือหญิงสาวอีกนาง เขาขยับให้โพรงคับแคบของนางกระแทกใส่ แท่งเนื้อแข้งใหญ่ที่เงาวับจากน้ำกามของหญิงสาวก่อนหน้านี้ ปึก! เสียงเยื่อพรหมจรรย์ขาดอย่างรวดเร็วเมื่อมันหายเข้าไปในโพรงของหล่อนทั้งเร็วและแรง

อึบ เมื่อกี้หล่อนยังมีความสุขจนลืมโลก แต่ตอนนี้เธอจุกแทบหายใจไม่ออก พรึ่บ! อาเธอร์ขยับลุกนั่งหันหน้าเข้าหากัน เขาดึงหล่อนเข้ามาจูบเลื้อยลิ้นเข้าโพรงปาก...อารมณ์พาอาเธอร์ไป ทวิชาเม้มปากแน่น แววตาเธอเต็มไปด้วยความริษยา ภาพเก่าๆ ปรากฎขึ้น อาเธอร์ชอบมนุษย์ผู้หญิง เขาเสพสมกับเฉพาะมนุษย์เท่านั้น...

อ้าร์สสสส หญิงสาวกรีดร้องคราง เมื่ออกอวบที่เต็มไปด้วยรอยช้ำถูกโพรงหยักดูดรั้ง ในขณะที่เจ้าหล่อนลืมความเจ็บปวด ขยับสะโพก เสียวซ่านแทบคลั่ง กรี๊ดดดดด และเพียงไม่นาน หล่อนก็ปลดปล่อยน้ำให้อาเธอร์ได้ดูดซับเต็มกระแสเลือดในร่างกาย

“นายท่าน...ตอนนี้ข้าไม่ได้กลิ่นไอปีศาจจากตัวท่านแล้ว” ทวิชาร้องบอกทันที เธออยากให้อาเธอร์ผละจากหญิงสาวนางนั้นในทันที ซึ่งอาเธอร์ก็ผละออกมา เป็นอันเสร็จพิธีกลบกลิ่นไอมาร

ผลุบ หญิงสาวทั้งสองเป็นเพียงมนุษย์ ร่างกายเจอกับของใหญ่พละกำลังเหนือมนุษย์ ย่อมไม่สามารถครองสติไว้ พวกหล่อนหมดสติ นอนเปลือยอยู่บนเตียงไร้การเหลียวแลโดยทันที

พรึ่บ อาเธอร์ตรวจเช็คร่างกายและพลัง เขารู้สึกถึงพลังห้าส่วนของเขาที่กลับมา “เจ้าทำได้ดีมาก” ทวิชาย่อกายพร้อมรอยยิ้มอย่างสุขใจเมื่อได้รับคำชมจากชายที่ตนรักและบูชาดั่งเทพเจ้า

กึ กึก กึก อาเธอร์ เดินเข้าไปทวิชา “ข้ารู้ว่าเจ้าก็ต้องการ เพื่อตบรางวัลให้เจ้า ข้าจะแหกกฎสักครั้ง เสพสมกับเจ้า ข้าจะให้เจ้าได้กรีดร้องครวญครางปลดปล่อยความสุข ไม่แพ้สองนาง” ทวิชามองอาเธอร์ ดวงตาเปล่งประกาย เธอใช่ว่าจะไม่รู้เรื่องที่อาเธอร์ไม่นิยมเสพสมกับเทพหรือปีศาจ เธอเคยคิดว่าจะรอ ทำดีกับเขา เป็นทาสรับใช้เคียงข้างเขา สักวันเขาจะมอบมันให้เธอซึ่งไม่คิดว่าสิ่งที่คิดว่ายังต้องรอ จะเกิดขึ้นเร็วในทันที

พรึ่บ! อาเธอร์โบกมือเพียงครั้งเดียวชุดผ้าเนื้อบางสีน้ำตาลเนื้อ หายวับไปจากร่างของทวิชาโดยทันที

ทวิชาเป็นเทพปักษาที่เติบโตเต็มวัยมานานแล้ว รูปร่างของหล่อนย่อมดีกว่าหญิงสาวสองคนนั้นมาก อกอวบใหญ่โตเบียดชูช่อยอดเกสรสีชมพูน่าลิ้มลอง...มันกำลังเชื้อเชิญเขาอย่างเต็มที่