ธนภพ อดิโรจน์ ทอดสายตามองเด็กสาวที่กำลังยืนสะอึกสะอื้นจนตัวโยนอยู่ตรงรูปภาพหน้าโลงศพของภรรยาผู้ล่วงลับของเขาอย่างน่าสงสาร ภาวิดา จำรูญรักษ์ หรือ พริว คือลูกเลี้ยงสาววัย 17 ของเขา

เธอผู้สูญเสียบุคคลอันเป็นที่รักเช่นเดียวกับเขา ประภาพรรณ ภรรยาของธนภพเป็นมารดาของเด็กสาวเพิ่งเสียชีวิตอย่างกระทันหันไปเมื่อไม่กี่วันก่อนด้วยอุบัติเหตุ และวันนี้สวดวันสุดท้าย แน่ละ คนที่เพิ่งกำพร้าแม่ย่อมรู้สึกใจหายและว้าเหว่เป็นธรรมดา

ประภาพรรณเป็นแม่หม้ายลูกติด สามีของเธอเสียชีวิตไปตอนที่ภาวิดาเพิ่งสามขวบเท่านั้น สองแม่ลูกไม่มีญาติพี่น้องที่ไหนอีก จนกระทั่งเขามาพบประภาพรรณเข้าในงานเลี้ยงบริษัทของเธอและตกหลุมรัก ก่อนตัดสินใจอยู่กินฉันสามีภรรยาโดยไม่ได้จดทะเบียนสมรสพร้อมรับหนูพริวมาอยู่ร่วมบ้านของเขา และเมื่อภรรยาของเขาประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตอย่างกระทันหัน เด็กสาวก็กลายเป็นกำพร้าไร้ญาติขาดมิตรโดยปริยาย

“กลับบ้านเราเถอะหนูพริว” เขาแตะที่บ่าของเด็กสาวเบาๆ เมื่อเห็นดวงตาแดงก่ำที่เปื้อนคราบน้ำตาก็ทำให้ใจกระตุกด้วยความสงสารขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

“พริวคิดถึงแม่ค่ะน้าภพ” เด็กสาวสะอื้นโผเข้ากอดร่างสูงตรงหน้าเพื่อหาหลักยึดหัวใจ เธอไม่เหลือใครอีกแล้วนอกจากคนตรงหน้าซึ่งอยู่ในฐานะพ่อเลี้ยง และเป็นคนเดียวในโลกที่เธอพอจะพึ่งพิงได้ “พริวไม่เหลือใครอีกแล้ว ไม่มีเลย”

ธนภพโอบรั้งร่างที่สั่นสะท้านไว้อย่างสงสารจับใจ แต่กระนั้นอกอวบอิ่มของวัยสาวแรกรุ่นที่เบียดกระแซะเข้าหาอกแกร่งของหนุ่มฉกรรจ์ก็เริ่มก่อกวนตะกอนบางอย่างในหัวใจขึ้นมาอย่างเงียบๆ เพราะถึงอย่างไรผู้หญิงตรงหน้าก็คือเลือดเนื้อเชื้อไขของภรรยาผู้เป็นที่รักของเขา เป็นลูกเลี้ยงที่เขาต้องรับผิดชอบชีวิตเธอนับจากนี้ แต่ก็นั่นแหละ

ยัยหนูพริวโตเป็นสาวขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน!

“น้าภพจะไม่ทิ้งพริวไปอีกคนใช่ไหมคะ” เสียงหวานฉะอ้อนถามปนสะอื้น

“เด็กโง่ น้าภพจะทิ้งหนูได้ยังไง มานี่มา น้าเช็ดน้ำตาให้ก่อน” เขาใช้ปลายนิ้วปาดไล้หยาดน้ำใสๆ ให้เธออย่างทะนุถนอม โครงหน้าหวานถอดแบบจากมารดา แต่ภาวิดาสวยจิ้มลิ้มน่ารักกว่า และสาวกว่ารูปร่างแม้จะผอมเพรียว แต่กลับมีส่วนเว้าส่วนโค้งของอิสตรีที่ชวนมอง แก้มใสๆ แดงระเรื่อชวนให้เขาอยากประทับริมฝีปากข้างแก้มเนียนๆ นั้นเหลือเกิน

บ้า! เขาต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ เมียตายยังไม่ทันเผา ก็รู้สึกบ้าๆ กับลูกเลี้ยงสาวเสียแล้ว แถมเจ้าหล่อนยังอายุแค่ 17 ห่างจากเขาตั้งเกือบรอบ ไม่เรียก บ้ากามจะเรียกว่าอะไรได้ ไอ้เฒ่าหัวงูเอ้ย ชายหนุ่มสบถด่าตัวเองในใจ

“กลับบ้านเรากันเถอะ น้าเหนื่อยแล้ว หนูเองก็ควรพักผ่อน พรุ่งนี้เรายังต้องตื่นแต่เช้าอีกนะ” สาวน้อยวัยใสพยักหน้าอย่างว่าง่าย เธอหันไปมองรูปถ่ายมารดาอีกครั้งก่อนยอมให้พ่อเลี้ยงหนุ่มประคองไปขึ้นรถกลับบ้านด้วยกัน

“หิวไหมคะคนดี” ธนภพหันไปถามเสียงอ่อนโยน แต่กลับพบว่าลูกเลี้ยงสาวนั่งสัปหงกไปเสียแล้ว ดูเถอะ หลับคอพับคออ่อนท่าทางเหนื่อยมาก น่าจะเหนื่อยร้องไห้นั่นแหละ แถมต้องตื่นเช้า อดหลับอดนอนอีกก็น่าจะหมดแรงอยู่เหมือนกัน จังหวะหนึ่งจู่ๆ เด็กสาวก็เอนกายซบลงมาที่บ่าของเขาพอดิบพอดี ธนภพสะดุดลมหายใจตัวเองอย่างเสียศูนย์ไปนิดนึง กลิ่นหอมกรุ่นจากเรือนผมของเธอแตะจมูกชวนให้เขาชะลอรถให้ช้าลงโดยไม่รู้ตัว ผมยาวคลอเคลียที่แขนล่ำบึ้กทำให้นึกอยากก้มลงดอมดมเหลือเกิน

ไม่ได้นะ! อยากติดคุกข้อหาพรากผู้เยาว์หรือไงวะ นี่มันลูกสาวของเมียแกนะเว้ย เลิกคิดเลยไอ้ภพ เลิกคิด!

เขาเสมองไปนอกหน้าต่าง พยายามขยับตัวน้อยที่สุดเพราะเกรงว่าอีกฝ่ายจะตื่น สองมือกำพวงมาลัยไว้แน่นไม่ยอมให้มือว่างไปทำมิดีมิร้ายใครได้ อยากจะบ้าตาย ใครใช้ให้เขามีลูกเลี้ยงสวยขนาดนี้เนี่ย กรรมของเวร

รถเก๋งของเขาเคลื่อนเข้ามาจอดที่หน้าบ้านเดี่ยวสองชั้นช้าๆ คนขี้เซาก็ไม่มีวี่แววว่าจะตื่น ไม่ว่าเขาจะปลุกยังไงแม่ตัวยุ่งก็ไม่ยอมลืมตา ธนภพถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจำใจช้อนอุ้มร่างสวยเข้าบ้าน ราวกับแกล้งเมื่อคนขี้เซากระแซะเข้าหาอกแกร่งราวกับต้องการความอบอุ่น แต่คนถูกซุกไซ้นี่สิ ร้อนไปหมดทั้งร่าง

โอ้ย แม่คุณเอ้ยจะแกล้งกันไปถึงไหน ลักหลับลูกเลี้ยงตัวเองนี่จะผิดมากไหมเนี่ย...

ชายหนุ่มส่ายหน้าไปมาสลัดความคิดอกุศลจากสมอง ที่ผ่านมาเขาไม่เคยคิดเกินเลยกับลูกเลี้ยงสาวเลยสักครั้ง อาจเพราะความว้าเหว่ที่เสียภรรยาคู่ใจไป ทำให้ไขว้เขวเช่นนี้ และแม่หนูพริวตัวน้อยนี่ก็มีส่วนคล้ายกับประภาพรรณมาก ทำให้เขาอยากจะยึดเธอเป็นตัวแทนภรรยาผู้ล่วงลับ แต่นั่นเป็นไปไม่ได้...

“แม่ขา...พริวคิดถึงแม่ค่ะ” เสียงหวานละเมอเบาๆ ก่อนอิงศีรษะซบที่ ซอกคอหนา ทำเอาธนภพขนลุกซู่ นึกร่ำๆ อยากเปลี่ยนใจพาเธอเข้าไปในห้องเขาแทน จะกวนใจฉันไปถึงเมื่อไหร่กันนะยัยตัวยุ่งนี่ เขาไม่ใช่พระอิฐพระปูนที่ไร้ความรู้สึกนะ

ชายหนุ่มกัดริมฝีปากแน่น รู้สึกปวดหนึบที่หน้าขาขึ้นมาตงิดๆ จนแทบจะโยนร่างน้อยในอ้อมแขนลงบนโซฟาแล้วจัดการฟัดให้หายอยากรู้แล้วรู้รอดไป ไหนๆ ก็ต้องเลี้ยงกันไปอีกนานแล้ว เลื่อนขั้นจากลูกเลี้ยงมาเป็นเมียก็ไม่เลวเหมือนกัน ดวงตาพราวระยับจ้องดวงหน้าหวานที่เปื้อนคราบน้ำตาอย่างชั่งใจ

ไม่ได้!! ทำแบบนั้นไม่ได้ เด็กคนนี้ไม่ได้ เธอเป็นลูกสาวของประภาพรรณ นายจะทรยศเมียตัวเองไม่ได้ โอ้ย อยากจะบ้า อึดอัดจริงโว้ย...

ในที่สุดเขาก็อดทนพาร่างชวนขย้ำของเด็กสาวมาส่งถึงเตียงนอนของ เจ้าหล่อนโดยสวัสดิภาพจนได้ ชายหนุ่มถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนรีบดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมเรือนร่างที่คอยกวนกิเลสในร่างกายให้พ้นหูพ้นตา ก่อนที่เขาจะเปลี่ยนฐานะจากพ่อเลี้ยงมาเป็นผัวของเธอเสียก่อน

‘เฮ้อ...เหนื่อยชะมัด นี่เขาจะทนยั้งใจไปได้นานแค่ไหนกันนะ’ ชายหนุ่มปาดเหงื่อ ก่อนหมุนกายจะเดินออกไปจากห้อง ทันใดนั้นเอง...

“แม่อย่าไปนะคะ อย่าทิ้งพริวไปนะคะ” มือบางคว้ามือเขาหมับก่อนดึงกระชากอย่างแรงจนคนไม่ทันตั้งตัวเสียหลักเซวูบล้มลงมาบนเตียงนุ่ม ธนภพรีบตะเกียกตะกายจะลุกขึ้นอย่างทุลักทุเล แต่กลับถูกเจ้าของเตียงตวัดแขนโอบรัดคอแน่นไม่ยอมปล่อยเสียนี่ เท่านั้นไม่พอเธอยังเบียดหน้าอกอวบหยุ่นเข้าหาจนแทบจะกลืนเป็นร่างเดียวกับเขา

ชายหนุ่มเบิกตาค้าง อ้าปากจะร้องปลุกคนขี้เซาด้วยความตกใจ ใบหน้าเขาห่างจากคนหลับปุ๋ยแค่ไม่ถึงคืบ ทำให้เห็นทุกอณูบนใบหน้าของเด็กสาวกระจ่างชัด ซึ่งนั่นไม่ดีกับเขาเลยซักนิด แต่พอเห็นดวงตาที่หลับพริ้ม และรอยยิ้มบางๆ ที่ริมฝีปากจิ้มลิ้มนั่น เขาก็พลันเปลี่ยนใจ เธอหลับสนิท คงฝันดี เขาไม่อยากทำลายฝันดีของเธอ แต่ก็นั่นแหละเธอกำลังบ่อนทำลายความอดทนของเขา ริมฝีปากรูปกระจับสวยลอยเด่นล่อตาล่อใจจนชายหนุ่มเผลอแนบริมฝีปากตนจุมพิตที่กลีบปากอิ่มอย่างอดใจไม่อยู่ เขาค่อยๆ แซะปลายลิ้นเปิดทางให้เข้าไปสำรวจโพรงน้ำหวานจนทั่ว

แม่หนูตัวน้อยโตเป็นสาวสะพรั่ง ทั้งใบหน้าสวยหวานปานจะหยด ทั้งทรวดทรงองค์เอวที่น่าหลงใหล หน้าอกหน้าใจที่ใหญ่เกินตัว และ...ชายหนุ่มผละจากริมฝีปากแสนหวาน มองเรือนร่างเต็มตรึง ก่อนเลื่อนสายตามาหยุดที่ตรงกลางร่างงาม ส่วนที่ผู้ชายทุกคนปรารถนาจะครอบครองที่ซ่อนในชุดกระโปรงแสนสวยที่เลิกขึ้นเพราะเจ้าตัวดิ้นจนเห็นเพนตี้สีชมพูรำไรเกือบจะเผยดอกไม้แสนหวานที่ซุกซ่อนไว้ พ่อเลี้ยงวัยฉกรรจ์ปวดหนึบจนแทบคลั่ง

เขาไม่เคยต้องการปลดปล่อยความร้อนเร่าในกายมากเท่านี้มาก่อน ที่ผ่านมาประภาพรรณคอยปรนนิบัติเรื่องบนเตียงให้เขาอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง เธอเป็นภรรยาที่ดี และเป็นคู่นอนชั้นเยี่ยมที่ตอบสนองความต้องการของเขา ทุกท่วงท่า แถมยังไม่เคยเกี่ยงแม้ความต้องการของเขาออกจะพิศดารมากแค่ไหน ทั้งที่ธนภพเป็นคนที่อึดเรื่องบนเตียงมาก แถมเขายังมีรสนิยมทางเพศที่ค่อนข้างโลดโผนกว่าคนทั่วไป ดังนั้นคนที่จะเป็นคู่นอนของเขาต้องอึด และรับมือให้ดีๆ หาไม่อาจทำให้อีกฝ่ายทนรับไม่ได้จนต้องขอเลิกราเหมือนตุลยาณีภรรยาคนแรกของเขา ที่รับรสนิยมทางเพศของเขาไม่ได้จนหนีตามชู้รักไป ทำให้ชายหนุ่มปิดตายหัวใจมาตลอดจนมาพบมารดาของภาวิดาแต่ตอนนี้เธอไม่อยู่แล้ว ใครกันจะช่วยเขาจากการข่มอารมณ์ใคร่ ไม่ให้เขมือบลูกแมวยั่วสวาทตัวน้อยในอ้อมแขนลงท้องได้

ชายหนุ่มเลียริมฝีปากรู้สึกคอแห้งขึ้นมาติดหมัด ดวงหน้าหวานจิ้มลิ้มซุกแนบอกแกร่งไม่มีวี่แววจะตื่น และแน่นอนว่าเธอยังคงก่ายกอดเขาไว้แนบแน่นราวกับกลัวว่าเขาจะทิ้งเธอไป ร่างแกร่งนอนเชยชมความงามบริสุทธิ์ของ สาวน้อยจนรู้สึกปวดร้าวไปหมด เขากำลังต้องการการปลดปล่อย แต่ไม่สามารถทำตามใจได้เพราะฝีมือแม่คนขี้เซาแสนเซ็กซี่คนนี้ อกอวบนุ่มนิ่มถูไถกับอกแกร่งจนทำให้เขาตื่นตัว มือใหญ่ขยับจะรั้งร่างบางออกเพื่อคลายสถานการณ์อันล่อแหลม หากทว่าแทนที่จะดันร่างเธอออกมือของเขากลับทาบลงบนหน้าอกหน้าใจไซส์จัมโบ้ของอีกฝ่ายอย่างจัง

ฉิบหายแล้วไอ้ภพ!

พ่อเลี้ยงหนุ่มตาเหลือก ดอกบัวตูมเต็มไม้เต็มมือคู่นั้นทำเอาธนภพสะดุดลมหายใจเป็นห้วงๆ

พุทโธ...ยุบหนอ...อย่าพองหนอ...ยุบสิหนอ...จะพองทำไมหนอ...

เฮ้ย บอกว่าอย่าพอง อย่าพองไงโว้ย!

เขาเหลือบมองเจ้าของดอกบัวตูมที่ไม่มีท่าจะตื่นมาตะปบหัวเขาฐานเป็นโจรบ้ากามโขมยจับทรวงอกก็โล่งไปหนึ่งเปาะ นึกแปลกที่ไม่เคยรู้มาก่อนว่า

เด็กสาวหลับลึกได้ขนาดนี้ ความอวบหยุ่นที่พุ่งดันฝ่ามือของเขาตามแรงหายใจของสาวน้อย ทำให้ธนภพตบะแตก มือที่ทาบทับลองลูบคลึงที่ยอดอกเบาๆ ก่อนย่ามใจเคล้นคลึงมันหนักมือขึ้น ยิ่งสัมผัสก็ยิ่งติดลม เขาใช้ปลายนิ้วคลึงยอดทรวงจนมันแข็งพุ่งออกมาจากกรวยบราเซียของเด็กสาว เสียงหวานครางทั้งที่ยังหลับตาปลุกเร้าอารมณ์คึกคะนองได้ดียิ่ง หรือแม่ลูกเลี้ยงของเขาจะชอบให้เขาทำแบบนี้ก็ได้ อา...นุ่มมืออะไรแบบนี้ หนูพริวจ๋า น้าชักอยากรู้รสชาติของอกตูมๆ คู่นี้เสียแล้วสิว่าจะอร่อยได้ใจแค่ไหน ร่างใหญ่ค่อยๆ ลุกคร่อมเหนือร่างแสนยั่วยวนของเจ้าหล่อนอย่างเงียบเชียบ เขาใช้ความชำนาญค่อยๆ เปลื้องอาภรณ์ของเธอออกอย่างเบามือ โชคดีเหลือเกินที่เดรสของเด็กสาวเป็นกระดุมติดด้านหน้า เมื่อปลดกระดุมแถวยาวออกหมด เรือนร่างของเธอก็จะเผยออกมาอย่างง่ายดาย มือหนาค่อยๆ แกะกระดุมจากด้านบนลงมาสองสามเม็ด นัยน์ตาพราวระยับ จดจ้องภาพตรงหน้าด้วยความตื่นเต้นกับสิ่งที่กำลังจะได้เห็น

เมื่อมือใหญ่ผ่านเนินอกอวบก็อดเชยชมมันไม่ได้ เขากางมือทาบลงบนความ นุ่มนิ่ม แล้วขยำสลับกับนวดคลึงสนุกมือ

“อึ้ม...” ธนภพสะดุ้งเฮือกเมื่อร่างอรชรขยับพลิกตัวอย่างอึดอัด แต่เมื่อเห็นว่าเธอไม่ได้ลืมตาตื่นมาเห็นการกระทำอันระทึกใจ ก็รีบสานต่อเขาอยากเห็น เนื้อแท้ของเธอจนหมดเปลือกใจจะขาด ติดที่เจ้าบราลูกไม้สีชมพูหวานที่เกะกะ บดบังความงามจากสายตาเขา มือซุกซนค่อยๆ ปลดตะขอบราด้านหน้าออก

ผลึ่ง! ดวกบัวตูมเต่งดีดผึ่งออกมาชี้หน้าอวดสายตาเขาทันที อา...หนูพริว แม่ลูกเลี้ยงสาวน้อยของเขาช่างตระการตาอะไรอย่างนี้ หน้าอกกลมเป็นกระเปาะตั้งได้รูปสวยงามราวกับถูกปั้นแต่งมา มันช่างงดงามกว่าของ ประภาพรรณชนิดที่เทียบไม่ติด หน้าอกของสาวพรหมจรรย์สวยอย่างนี้เอง ปลายยอดสีชมพูตัดกับผิวขาวผ่องราวกับไข่ปอก ทำให้ธนภพแอบกลืนน้ำลายฝืดคอ นึกอยากจะชิมมันขึ้นมาเสียแล้ว เขาอยากจะรู้รสชาติของสาวน้อยแสนหวานเต็มแก่แล้วว่าแม่ลูกเลี้ยงที่กลายเป็นกรรมสิทธิ์ของเขาว่ามันจะหวานแค่ไหน ร่างสูงใหญ่โน้มใบหน้าลงมาอ้าปากครอบครองปลายยอดอกข้างหนึ่ง

“อืม...” หนุ่มฉกรรจ์คำรามในลำคออย่างพอใจ รสชาติจากปลายยอดอกที่ไม่เคยมีใครได้เชยชมมาก่อนช่างแสนหวานละมุนลิ้นยิ่งนัก เขาดุนดันลิ้นดูดดึงอย่างเอร็ดอร่อย มืออีกข้างก็บีบคลึงหน้าอกอีกข้างหนึ่งไม่ให้น้อยหน้าหวานเหลือเกิน หวานกว่ารสชาติของผู้หญิงทุกคนที่เขาเคยผ่านมา กลิ่นกายสาวหอมแตะจมูกชวนให้อารมณ์เพริดไปไกล เขาปาดลิ้นวนรอบฐานสลับกับดูดดึงปลายถันทั้งสองข้างอย่างเพลิดเพลิน

เสียงครางเล็ดลอดจากคนขี้เซาที่บิดร่างไปมาทั้งพยายามปกปิดร่างกายตามสัญชาตญาณยิ่งเร้าอารมณ์ชายหนุ่มให้คึกคักระคนตื่นเต้น เขากำลังทำสิ่งที่ไม่เคยทำกับใครมาก่อนในชีวิต

เขากำลังลักหลับลูกเลี้ยงของตัวเอง!!

ทั้งที่ที่ผ่านมามีแต่ผู้หญิงต่างหากเป็นฝ่ายเรียกร้องอยากให้เขาร่วมรักกับเจ้าหล่อน ไม่เคยสักครั้งที่ชายหนุ่มอย่างเขาต้องมาลักลอบกินตับใครในที่ลับแบบนี้

แต่ตอนนี้ตาเฒ่าหัวงูกำลังอยากเปิดซิงหญ้าอ่อนวัยกระเตาะทั้งที่เธอหลับสนิท อะไรก็ช่าง ตอนนี้ความต้องการของเขาทะลุเพดานไปไกลมาก

“อา...” เด็กสาวบิดกายเร่าๆ ตามสัญชาตญาณดิบ เธอคงหลับลึกมาก และคิดว่าตัวเองกำลังฝันสยิว

ธนภพจัดการปรนเปรอกับอกคู่งามจนพอใจ ใบหน้าหล่อเหลาจึงผละจากอกอวบอิ่มอย่างเสียดาย ดวงตาคมกล้าเต็มไปด้วยอารมณ์พิศวาสจ้องมองหน้าเหยเกของลูกเลี้ยงสาวน้อยแสนสวย พร้อมความรู้สึกปวดหนึบที่หน้าขาหนักกว่าเดิม เป้ากางเกงพองคับไปหมด มันบ้ามากที่เขานึกอยากสานต่อบทพิศวาสกับเด็กสาวคนนี้ให้สุดทาง และที่บ้ากว่านั้นคือเขาอยากมอบความสุขให้เธอในแบบฉบับพิศดารหนักหน่วงของเขา โดยไม่รู้ว่าเธอจะรับมือไหวหรือเปล่า ใช่เขามันบ้าไปแล้ว

‘พริวจ๋า...สวยมาก สวยกว่าแม่ของหนูตั้งหลายเท่า สวยกว่า ขาวกว่า อึ๋มกว่า และ...อา...’

ใบหน้าหล่อเหลาเลื่อนต่ำลงไปจูบทักทายสะดือเล็กๆ มือทั้งสองเร่งแกะกระดุมที่เหลืออยู่เพื่อปลดปล่อยความงามที่ซ่อนเร้นออกมาจนหมด ดวงตาคมเข้มมองจุดกึ่งกลางร่างสาวอย่างรัญจวนใจ ผิวเนื้อขาวเนียนไร้ตำหนินั้นทำให้เขาอยากกลืนกินเธอหมดทั้งร่าง ชายหนุ่มก้มลงสูดดมเกสรดอกไม้ภายใต้เพนตี้ลูกไม้บางเบาแทบจะปิดอะไรไม่มิดนั้นอย่างไม่รังเกียจ กลิ่นกายสาวน้อยเร้าอารมณ์โคถึกให้คึกพิโรธเต็มพิกัด โดยเฉพาะรอยเปียกชื้นที่บ่งบอกถึงอารมณ์หวามของเธอทำให้เขาพอใจอย่างยิ่ง

แม่สาวน้อยไฟแรงสูง ร้อนเร็วแบบนี้จุดติดง่ายนักล่ะ อยากรู้นักว่าหากเขาสอดแทรกความเป็นชายเข้าไปในช่องทางรักของเธอมันจะแน่นคับแค่ไหน แค่คิดเขาก็เริ่มปวดหนึบที่ใจกลางหว่างขาตัวเองจนแทบทนไม่ไหวเสียแล้ว

ชายหนุ่มลากปลายชิวหาอุ่นร้อนผ่านเนื้อผ้าบางเบา แตะเน้นที่จุดสัมผัสอันอ่อนไหวของเด็กสาวอย่างจงใจ โดยเจ้าตัวเริ่มไม่ให้ความร่วมมือ เรียวขาเนียนหนีบเข้าหากันแน่น ราวกับรู้ว่ากำลังจะถูกรุกราน ธนภพหยุดค้างไว้พักหนึ่งก่อนค่อยๆ จับข้อเท้าของเธอแยกออกห่างอย่างใจเย็น เขายังไม่อยากให้เธอตื่นมาตอนนี้ ตอนที่กำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม แต่หากด้ายเข้าเข็มแล้วเธอจะตื่นขึ้นมาตอนนั้นก็คงไม่สาย

ร่างสูงใหญ่ขยับแทรกเรือนร่างหนาเข้าไปขวางเรียวขาทั้งสองให้แยกห่างจากกัน ก่อนก้มลงชิมรสเสน่หาของเธอต่อ เรือนร่างสวยสั่นสะท้านด้วย ความสยิวจนสุดจะห้ามใจ มือบางขยับผลักไสไปมาในอากาศพยายามปกปิดของสงวนสุดหวง แต่ผึ้งหนุ่มตัวร้ายไม่สนใจอะไรอีกแล้ว เขาหลงใหลกลิ่นหอมเย้ายวน และรสหวานรัญจวนใจของสาวบริสุทธิ์เข้าอย่างจัง นี่ขนาดยังไม่ได้สัมผัสเนื้อแท้ของเธอเต็มๆ ยังโงหัวไม่ขึ้นแบบนี้ จะเกิดอะไรขึ้นถ้ากำจัดเจ้าเพนตี้นี้ออกจากเรือนร่างเธอสำเร็จ เธอคงต้องยับเยินคามือเขาในคืนนี้แน่ๆ

“อืม...ไม่นะ...” เสียงหวานประท้วง ทำให้ชายหนุ่มสะดุ้งเฮือกรีบชะโงกหน้ามองดวงหน้าสวยที่เหยเก ก่อนระบายลมหายใจออกมาอย่างโล่งอกที่ เด็กสาวยังคงหลับตาพริ้มอยู่ แต่เขาจะชักช้าไม่ได้เสียแล้ว เพราะไม่รู้ว่า แม่ลูกเลี้ยงตัวน้อยจะตื่นขึ้นมาตอนไหน เขาไม่อยากได้ชื่อว่าเป็นพ่อเลี้ยงพันธุ์หื่นพร่าพรหมจรรย์ลูกเลี้ยงสาวในสายตาเธอ แต่ก็ไม่อยากต้องอารมณ์ค้างจนอกแตกตายไปทั้งคืน อย่างน้อยก็ขอส่งเธอไปแตะขอบฟ้าให้สำเร็จก่อน

“หนูพริวจ๋า หลับฝันดีนะคะ เดี๋ยวน้าจะทำให้หนูสบายตัวสุดๆ ไปเลย” ธนภพก้มลงเริ่มสานต่อปฏิบัติการณ์สยิวด้วยชิวหากระชากวิญญาณทันที

มือใหญ่ค่อยๆ แซะเข้าไปในขอบเพนตี้เนื้อบางเพื่อสัมผัสเนื้ออูมที่เนียนตา ร่างบางสะดุ้งนิดๆ เนื้ออ่อนนุ่มมีความฉ่ำเยิ้มจากปลายลิ้นของเขา น้ำหวานทะลักออกมาจากกลีบเกสรที่แนบชิดกันของเด็กสาวทำให้เขาต้องสูดปาก

เด็ดจริงๆ ข้างนอกว่าเด็ดแล้วของจริงเด็ดดวงกว่าร้อยเท่า ประภาพรรณชิดซ้ายตกขอบไปเลย ให้ตายเถอะ เขาแทบจะคลั่งตายเพราะแม่หนูน้อยนี่เสียแล้ว มือใหญ่รั้งขอบเพนตี้ตัวน้อยรูดลงผ่านขาอ่อนของลูกเลี้ยงสาวเผยความงามหมดจดออกมาจนสิ้น อา...สวยน่ากินที่สุด