ณ สนามบินสุวรรณภูมิ
ร่างอันอวบอัดของ “มีน มารียา เวทติวัตร” กำลังย่างกายออกมาจากอาคารผู้โดยสารในประเทศพร้อมกับกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ หลังจากที่เธอไปทำงานเป็นไกด์ที่ภาคใต้เกือบสองเดือน เพราะทางลูกค้าลงไปดูงานที่นั่นจนเธอนั้นปลีกตัวไปไหนไม่ได้เลย จนกระทั่งเสร็จภารกิจนี้เธอถึงได้กลับมาทำงานที่กรุงเทพตามปกติ
“มีน…จะกลับยังไง….ให้พี่ไปส่งไหม เดี๋ยวสามีของพี่มารับ” ลูกปลารุ่นพี่ที่ไปทำงานด้วยกันเอ่ยถามมารียาอย่างมีน้ำใจ เพราะเด็กสาวนิสัยก็ค่อนข้างจะน่ารักเลยทีเดียว
“อ่อ ไม่เป็นไรค่ะพี่ลูกปลา พอดีแฟนของมีนบอกว่าจะมารับน่ะค่ะ ขอบคุณที่ชวนนะคะ” มารียาพูดบอกไปด้วยรอยยิ้ม เพราะแฟนหนุ่มของเธอได้อาสามารับเธอในวันนี้แล้ว
“หูย…คุณปรมินทร์นี่น่ารักกับเราตลอดเลย…คอยรับคอยส่งแบบนี้สงสัยอีกไม่นานมีนคงจะมีข่าวดีเร็วๆนี้แล้วมั้งเนี่ย…” ลูกปลาเอ่ยแซวออกไป เพราะแฟนของมารียานั้นเป็นลูกค้าของบริษัทที่พวกเธอเคยทำงานให้ จนทำให้เขาเจอกับมารียาและสานสัมพันธ์กันมาจนถึงตอนนี้
“ไม่มีหรอกค่ะพี่…อย่าแซวมีนเลยค่ะ เรื่องข่าวดีของมีนกับพี่ปาล์มคงอีกนานเลยล่ะค่ะ เราพึ่งคบกันได้ปีเดียวเองค่ะ…” มารียาพูดตอบไป เพราะเธอกับปรมินทร์กำลังคบกันได้แค่ปีเดียวเอง และเธอกับเขาก็ไม่ค่อยมีเวลาเจอกันเท่าไหร่ ต่างคนก็ต่างทำงาน จะเอาข่าวดีที่ไหนมาล่ะ
“อืม…จะกี่ปีถ้าคนมันใช่ จะช้าจะเร็วยังไงมันก็ต้องได้แต่งงานแหละ ดูอย่างพี่สิ คบกับสามีแค่หกเดือนเองพวกพี่ก็แต่งงานกันแล้ว พวกพี่ยังรักกันมาได้เป็นสิบๆปีเลย” ลูกปลาพูดออกไปด้วยรอยยิ้มออกไป
“ที่รัก…ผมอยู่ทางนี้….” เสียงของนพคุณสามีของลูกปลาเอ่ยเรียกภรรยาด้วยน้ำเสียงดีใจ
“สามีพี่มารับแล้ว งั้นพี่ไปก่อนนะมีน ไว้เจอกันที่ทำงานนะ บ้ายบาย” ลูกปลาพูดบอกไปก็ยิ้มให้มารียาไปอย่างอบอุ่น ก่อนจะรีบเข็นรถเข็นกระเป๋าไปยังรถของสามีที่จอดอยู่มุมด้านหน้านั้นทันที
“เฮ้อ….แล้วนี่พี่ปาล์มอยู่ไหนเนี่ย ทำไมยังไม่มาอีกนะ เมื่อวานเราก็บอกแล้วนิว่าเราจะถึงกี่โมง…”มารียาพูดบ่นไปก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหาแฟนหนุ่มทันที แต่เขาก็ไม่รับสายของเธอเลย ทำให้เธอนั้นโทรซ้ำๆอยู่หลายรอบทีเดียว
“ทำอะไรของเขาอยู่นะ ทำไมไม่รับสายเลยเนี่ย…ถ้าไม่ว่างก็น่าจะบอกกันหน่อย พี่ปาล์มนะพี่ปาล์ม เจอตัวแล้วต้องบ่นหน่อยแล้ว ” มารียาพูดบ่นออกไปอย่างอดไม่ได้
เพราะปรมินทร์มักจะมีงานรัดตัวแบบนี้เสมอ จากนั้นเธอก็เลือกที่จะเข็นรถออกไปทางแท็กซี่ที่พึ่งส่งผู้โดยสารลงไปก่อนหน้านี้ทันที เพราะโทรไปไม่รับแบบนี้เธอก็ไม่ควรจะรอเขาอยู่ตรงนี้ต่อไป
“พี่คะ ไปคอนโดเทอมินาร์ดหนึ่งเก้าที่สุขุมวิทค่ะพี่” มารียาพูดบอกไปเพราะนั่นเป็นคอนโดที่เธออาศัยอยู่ในเมืองหลวงแห่งนี้ และก็มีมุกดาน้องสาวต่างแม่ของเธออาศัยอยู่ด้วยอีกคนเพราะอยู่ใกล้มหาวิทยาลัยที่น้องสาวเรียนอยู่
“ได้ครับ เชิญคุณขึ้นรถเลยครับ เดี๋ยวผมยกกระเป๋าให้เองครับ…” คนขับแท็กซี่บอกไปก็เข้าไปเข็นรถกระเป๋าไปไว้ใกล้ๆท้ายรถ แล้วเขาก็รีบขนกระเป๋าของลูกค้าใส่ท้ายรถทันที
ส่วนมารียาก็เปิดประตูรถจะเข้าไปนั่ง แต่ดันมีกระเป๋าสะพายเล็กๆวางอยู่ที่เบาะ
“พี่คะ นี่กระเป๋าของผู้โดยสารที่พึ่งลงไปหรือเปล่าคะ” มารียาเอ่ยถามออกไปแล้วหยิบกระเป๋านั้นขึ้นมาให้พี่คนขับแท็กซี่ดู
“อ่อ ใช่แล้วครับ…ของฝรั่งแขกสองคนนั้นแน่ๆเลย เขาพึ่งลงไปเมื่อกี้เลยครับ นั่นไงครับ ที่ใส่เสื้อสีขาวกับสีดำที่เดินเข้าไปตรงนั้นไงครับ…” หนุ่มแท็กซี่พูดออกไปแล้วหันไปมองหาผู้โดยสารที่พึ่งลงจากรถของเขาไปเมื่อกี้แล้วรีบชี้ให้หญิงสาวดูทันที
“งั้นพี่รอตรงนี้แปปนึงนะคะ เดี๋ยวหนูจะเอากระเป๋านี่ตามไปให้เขาแปปนึง…” มารียาหันไปมองตามแล้วก็เจอเจ้าของกระเป๋าแล้ว เธอจึงรีบเอ่ยบอกไปแล้วรีบวิ่งเข้าไปด้านในอีกครั้ง ก่อนจะถือกระเป๋าสะพายเล็กนี่ตรงไปหาผู้ชายสองคนนั้นอย่างเร่งรีบ
“คุณคะ…คุณคะ โอ๊ย…” มารียาเข้าไปเรียกผู้ชายที่ใส่เสื้อสีขาวแล้วทำท่าจะเอามือแตะที่แขนของเขา แต่เขากลับหันมาแล้วเอามือจับแขนของเธอแล้วบิดอย่างแรงจนเธอเจ็บจนต้องร้องออกมา ก่อนจะมองหน้าของชายตรงหน้าที่ทำร้ายเธออย่างเอาเรื่อง
และแล้วมารียาก็ต้องทำหน้าอึ้งออกมาทันทีเมื่อได้เห็นหน้าหล่อๆที่คมเข้มของเขา จมูกเป็นสัน คิ้วดกดำ หนวดเคราเป็นทรงอย่างสะอาดสะอ้าน นี่ขนาดใส่แว่นตานะเนี่ย ยังโคตรหล่อเลย แถมกลิ่นตัวก็โคตรหอม พวกแขกขาวนี่หน้าตากินขาดจริงๆ มารียาคิดในใจอย่างอดไม่ได้
ด้านเศรษฐีหนุ่มอย่าง “ฮัสลาน ราเชด บรูฮัมนี” ก็หันมามองหญิงสาวที่เข้ามาใกล้ชิดเขาด้วยสายตาจดจ้องผ่านแว่นตาสีดำนี่ แล้วเขาก็มองอย่างพิจารณาว่าเธอจะเข้ามาหาเขาเพราะอะไร แต่แม่ง ผู้หญิงคนนี้โคตรสวยเลย
“โอ๊ย…คุณ…ปล่อยฉันก่อน…ฉันแค่จะเอากระเป๋าของคุณมาให้…คุณลืมไว้ในแท็กซี่ที่คุณลงมาเมื่อกี้…อือ…” มารียาร้องไปแล้วก็พูดภาษาอังกฤษออกไปอย่างชัดเจน ว่าเธอนั้นตั้งใจจะเอากระเป๋ามาคืนเขา ทำให้เขานั้นรีบปล่อยมือของเธออย่างรวดเร็ว
“กระเป๋าของนายจริงๆด้วยครับ…” อาลีลูกน้องคนสนิทของฮัสลานเอ่ยพูดบอกไป เมื่อเห็นเธอถือกระเป๋าของเจ้านายของเขาอยู่จริง
“ผมขอโทษ..ผมไม่ได้จะทำร้ายผู้หญิง ผมคิดว่าคุณจะเข้ามาทำร้ายผม ผมก็เลยป้องกันตัวโดยอัตโนมัติ” ฮัสลานพูดออกไปแบบรู้สึกผิด เพราะเธอถือกระเป๋าของเขาอยู่ในมือจริงๆ
“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันเองก็ไม่ระวังเหมือนกัน…เอากระเป๋าของคุณไปสิคะ…”มารียาพูดออกไปแล้วเอามือจับที่ข้อมือของตัวเองแบบระคายเคืองแบบปวดๆ เพราะเขาเล่นบีบซะแรงเลย ข้อมืออวบๆของเธอเลยเจ็บแปลบๆเลยทีเดียว
“ขอบคุณครับ…อ่อ เดี๋ยวผมจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้นะครับ…” ฮัสลานพูดบอกไป เพราะเธอยังจับข้อมืออยู่แบบนั้นทำให้เขาคิดว่าเธอน่าจะเจ็บอยู่
“อ่อ ไม่ต้องหรอกค่ะ แค่นี้เองไม่จำเป็นต้องไปหาหมอหรอกค่ะ ฉันขอตัวนะคะ พอดีให้พี่แท็กซี่เขารออยู่ข้างนอกน่ะค่ะ” มารียาพูดตอบไปแบบเขินๆอย่างงงๆ ก่อนจะรีบชิ่งหนีเพราะอยู่ต่อหน้าผู้ชายหล่อๆแบบนี้แล้วใจคอไม่ดีเลย
“ครับ…ขอบคุณมากนะครับ…” ฮัสลานพูดบอกไปก็มองหญิงสาวแล้วยิ้มมุมปากให้อย่างขอบคุณ ก่อนจะมองเธอยิ้มตอบเขามาแล้วก็หันหลังเดินออกไป เขาก็มองตามด้วยรอยยิ้มมุมปาก เพราะไม่คิดว่าจะเจอคนสวยใจดีแบบนี้ด้วย
“สวยแล้วยังใจดีอีกนะครับนาย…เงินในกระเป๋าเป็นตับๆแต่เขากลับวิ่งเอามาคืนให้เรา ” อาลีพูดออกไปแล้วมองด้วยรอยยิ้มที่เธอมีน้ำใจขนาดนี้
ฮัสลานก็มองตามเธอไปแล้วก็ยิ้มมุมปากออกมา ก่อนจะหันมามองลูกน้องของเขาที่มองตามเธอด้วยสายตาหวานเยิ้ม เขาก็มองด้วยสีหน้าหมั่นไส้ทันที
“พรึบ…อ่ะเอาไป ต่อไปก็อย่าสะเพร่าลืมกระเป๋าอีก ไม่มีคนสวยใจดีให้นายบ่อยๆหรอกนะอาลี ป่ะ ไปกันได้แล้ว” ฮัสลานพูดไปก็เอากระเป๋าโยนใส่ลูกน้องของเขา ก่อนจะรีบเดินเข้าไปเชคอินกับพนักงาน เพราะเขาต้องรีบขึ้นเครื่องบินไปคูเวตด่วน เพราะงานที่นั่นกำลังมีปัญหาใหญ่
ด้านมารียาก็รีบกลับไปขึ้นแท็กซี่แล้วเธอก็เดินทางกลับไปที่คอนโดของเธอ แล้วเสียงโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น พร้อมกับภาพของกวินตาลูกสาวของแม่เลี้ยงของเธอ ซึ่งก็มีศักดิ์เป็นน้าของเธอด้วย เพราะพอแม่ของเธอตายพ่อก็เอาน้องเมียมาเป็นเมียเลย
“พี่กวาง…มีนว่าถ้ากลับถึงห้องจะโทรหาพี่กวางพอดีเลยค่ะ…มีอะไรหรือเปล่าคะ” มารียารับสายแล้วเอ่ยพูดทักทายพี่สาวไป
“เปล่า พี่ก็แค่จะโทรมาถามเราว่ากลับถึงกรุงเทพหรือยังเท่านั้นเอง” กวินตาเอ่ยถามออกไปอย่างเป็นห่วงน้องสาว
“ถึงเมื่อกี้เองค่ะ ตอนนี้กำลังอยู่นั่งรถแท็กซี่ไปที่คอนโดอยู่ค่ะ…แล้วทำไมวันนี้พี่กวางตื่นเช้าจังเลยคะเนี่ย ที่ดูไบมันพึ่งจะแปดโมงเองนะคะ” มารียาเอ่ยถามไปเพราะดูไบเวลาจะช้ากว่าไทยสามชั่วโมง
“คุณจาซุสเขาไม่อยู่ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว พอดีธุรกิจน้ำมันที่คูเวตมีปัญหาน่ะ เขากับหุ้นส่วนก็เลยต้องบินไปจัดการปัญหาที่เกิดขึ้นน่ะ พี่ก็เลยว่างทั้งวันเลย…อ่อ…พี่ลืมไปเลย เมื่อวานพี่จ่ายค่าคอนโดงวดสุดท้ายให้แล้วนะ เดี๋ยวเข้าไปเอาเอกสารที่นิติบุคคลด้วย พี่ให้เขาโอนเป็นชื่อของมีนแล้ว” กวินตาพูดบอกน้องสาวไป เพราะหน้าที่ของเธอคือดูแลจาซุส มหาเศรษฐีหนุ่มที่ซื้อตัวเธอมาเป็นสาวใช้คอยบำเรอให้เขาตามที่เขาต้องการ ซึ่งมันก็ได้เงินมากพอที่จะทำให้เธอส่งเสียให้คนที่บ้านได้แบบสบายๆ แม้กระทั่งคอนโดที่น้องสาวทั้งสองคนอยู่ เธอก็เป็นคนซื้อให้
“ทำไมโอนเป็นชื่อมีนล่ะคะ” มารียาเอ่ยถามออกไปอย่างแปลกใจ ที่กวินตาโอนเป็นชื่อของเธอ
“ก็พี่ซื้อให้มีนไง เอาไปเถอะ เพราะกว่าคุณจาซุสเขาจะเบื่อพี่ พี่ก็คงจะผ่อนบ้านที่ไทยได้อีกสักหลังแล้วล่ะ แล้วก็คงจะมีเงินกลับไปตั้งตัวที่ไทยสักก้อน…” กวินตาพูดออกไปแบบไม่รู้เลยว่าเธอจะถูกเขี่ยทิ้งวันไหน ที่แน่ๆตอนนี้กอบกวยได้เธอก็ต้องรีบ
“แต่นี่ก็ปีกว่าแล้วนะคะที่พี่อยู่กับเขามา บางทีคุณจาซุสเขาอาจจะรักพี่กวางก็ได้นะคะ ไม่งั้นเขาก็คงจะปล่อยพี่ไปนานแล้ว ” มารียาพูดไปความความคิดของเธอ เพราะตอนแรกที่เธอรู้ว่าพี่สาวไปเป็นนางบำเรอของมหาเศรษฐีคนนี้เธอก็ไม่ได้สนับสนุนเลยสักนิด แต่มันเป็นทางที่พี่สาวของเธอเลือกแล้ว เธอก็ต้องเคารพการตัดสินใจของกวินตา
“ต่อให้เขารักพี่ยังไง พี่ก็เป็นได้แค่นางบำเรอของเขาเท่านั้นแหละ พี่เป็นคนต่างชาติต่างศาสนากับเขา ครอบครัวของเขาไม่มีทางยอมรับพี่หรอก ถ้าวันหนึ่งเขาแต่งงานพี่ก็ต้องไป…ตอนนี้อายุของเขามันถึงช่วงที่ต้องแต่งงานแล้ว ไม่นานครอบครัวของเขาก็คงจะหาผู้หญิงมาแต่งงานกับเขาแล้วล่ะ…” กวินตาพูดออกไปด้วยเสียงเศร้า เพราะคนที่นี่ส่วนใหญ่จะแต่งเมียคนแรกเป็นชาวดูไบหรือมุสลิมด้วยกันเอง ส่วนน้อยที่จะแต่งงานกับคนต่างชาติ ยิ่งพวกเศรษฐีแล้วยิ่งไม่ต้องพูดถึง เพราะส่วนใหญ่ก็แต่งงานเพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจของครอบครัวทั้งนั้น
“อย่าเข้าดราม่าแบบนี้สิคะพี่กวาง เรื่องมันยังไม่เกิดขึ้นอย่างพึ่งคิดไปไกลสิคะ” มารียาพูดบอกไปเพื่อให้พี่สาวสบายใจ
“พี่ก็แค่เผื่อใจไปก็เท่านั้นเอง…เวลาเจอสถานะการณ์นั้นจริงๆจะได้ทำใจได้ไง…พี่ไม่โชคดีแบบเราหรอก ที่มีแฟนเป็นถึงผู้บริหารสุดหล่อน่ะ” กวินตาพูดไปก็แอบแซวน้องสาวไปเพื่อไม่ให้ตัวเองเศร้าใจไปมากกว่านี้
“เฮ้อ…อย่าพูดถึงพี่ปาล์มเลยค่ะ เมื่อวานบอกว่าจะมารับมีน วันนี้กลับหายเงียบไปเลย ไม่รู้ว่าติดงานหรือว่าไปติดสาวที่ไหนกันแน่…สองเดือนมานี้ยิ่งคุยกันน้อยๆอยู่ด้วย จะคบกันรอดหรือเปล่าก็ยังไม่รู้เลยค่ะพี่กวาง” มารียาพูดบ่นไปอย่างอดไม่ได้ เพราะเธอเองก็ยุ่ง เขาเองก็ยุ่ง จะโทษใครก็ไม่ได้
“เอาน่า คบกันมาจะหนึ่งปีแล้วก็ต้องรอดแล้วล่ะ รักเขาแล้วก็อดทนหน่อยสิเราน่ะ” กวินตาพูดบอกไปแบบให้กำลังใจน้องสาว
“ก็คงต้องเป็นอย่างนั้นแล้วล่ะค่ะ วันนี้คบรอบหนึ่งปีที่คบกันแล้วด้วย…ถ้าพี่ปาล์มลืมล่ะก็ เป็นเรื่องแน่ค่ะ” มารียาพูดบอกพี่สาวไป จากนั้นเธอก็พูดเม้าท์กับพี่สาวไประหว่างที่เดินทางไปที่คอนโดของเธอ
ณ คอนโดของมารียา
ภายในห้องก็ถูกจัดด้วยช่อกุหลาบสีขาวสลับกับสีแดงสดและที่พื้นก็มีกลีบกุหลาบสีขาวโรยไว้อย่างสวยงาม ก่อนจะมีกล่องสีขาวใหญ่ๆตั้งอยู่ที่กลางห้องพร้อมกับมีลูกโป่งลอยละล่องอยู่ที่เพดานแล้วมีริบบิ้นห้อยลงมาเป็นเส้นสายอย่างสวยงาม
“พี่ปาล์มทำเซอร์ไพร์สให้พี่มีนขนาดนี้ ไม่คิดว่ามุกจะน้อยใจบ้างเหรอคะ” มุกดาเอ่ยถามออกไปแล้วค่อยๆเข้าไปหาปรมินทร์ที่จัดเตรียมห้องไว้เซอร์ไพร์สมารียากลับมาซะจนเธออดอิจฉาไม่ได้เลย
“เราตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอมุก…เอามือออกไป…เดี๋ยวพี่ต้องไปรับมีนเขาที่สนามบิน” ปรมินทร์พูดบอกไปด้วยเสียงเข้มก็เอามือของเขาไปจับมือของมุกดาออกไปด้วยสีหน้านิ่งๆ
“จะรีบไปรับทำไมล่ะคะ กว่าพี่มีนจะมาถึงก็อีกตั้งชั่วโมงสองชั่วโมงนู้นล่ะมั้งคะ มุกว่าพี่ปาล์มมาเอาใจมุกก่อนดีกว่านะคะ ไม่อย่างนั้นมุกก็ไม่รับประกันว่ามุกจะเผลอพูดเรื่องของเราสองคนตอนไหน” มุกดาพูดออกไปแล้วก็ยิ้มมุมปากใส่ปรมินทร์ไปอย่างเจ้าเล่ห์
“เลิกขู่พี่สักทีเถอะมุก เรื่องของเราสองคนมันเกิดขึ้นก็เพราะความเมา ความเข้าใจผิดทั้งนั้น พี่ไม่ได้ตั้งใจให้มันเกิดขึ้น” ปรมินทร์พูดบอกไปด้วยสีหน้าจริงจัง เพราะถ้าคืนนั้นเขาไม่เมาและมาที่นี่ เขาก็คงไม่เผลอตัวไปหลับนอนกับมุกดา จนกลืนไม่เข้าคายไม่ออกแบบนี้หรอก
“แต่มันก็เกิดขึ้นไปแล้ว แล้วหลังจากคืนนั้นพี่ปาล์มก็มานอนกับมุกตลอดเลยนิคะ ทำไมคะ แค่พี่มีนจะกลับมาแค่นี้ พี่ปาล์มคิดจะกลับตัวกลับใจเป็นคนดีแล้วเหรอคะ พี่มีนเขาจะรู้ทำหน้ายังไงนะคะ ถ้าเขารู้ว่าแฟนตัวเองมาเอากับน้องสาวแบบนี้…” มุกดาพูดออกไปก็ค่อยๆเอามือแกะดุมเสื้อชุดนักศึกษาของตัวเองออกช้าๆทีละเม็ดๆ พร้อมกับส่งสายตามองปรมินทร์แบบยั่วยวน
ปรมินทร์ก็มองมุกดาแกะดุมจนเผยเห็นหน้าอกตูมๆของเธอ เขาก็เงยหน้าขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงตัณหาของตัวเอง เพราะเขายอมรับเลยว่ามุกดาเป็นเด็กที่ลีลาเด็ดมาก มากจนเขาเผลอตัวหลงใหลไปกับการยั่วยวนของเด็กสาวอย่างทนไม่ไหว
“หยุดได้แล้วมุก…เราสองคนทำผิดกับมีนเขามากพอแล้วนะ เรื่องระหว่างเรามันควรจะจบกันเพียงเท่านี้…” ปรมินทร์พูดขอร้องออกไปอย่างอดไม่ได้ เพราะเขาพยายามจะหยุดแล้ว แต่มุกดาก็ยังดึงดันจนมันเลยเถิดมานานขนาดนี้
“แต่มุกไม่อยากจบนิคะ มุกอยากจะแอบเอากับพี่ปาล์มแบบนี้ไปเรื่อยๆโดยที่ไม่ให้พี่มีนเขาไม่รู้ มุกสัญญานะคะว่ามุกจะอยู่ในที่ของมุกเท่านั้น ขอแค่พี่ปาล์มตามใจมุกก็พอ…อย่างเช่นตอนนี้ มุกอยากจะให้พี่ปาล์มเอากับมุก ก่อนที่จะไปรับพี่มีน….” มุกดาพูดไปก็เอามือแกะกระดุมเสื้อชุดนักศึกษาจนหมด แล้วเธอก็แบะเสื้อออกให้ปรมินทร์ได้เห็นหน้าอกของเธออย่างชัดเจน ก่อนจะเอามือของเธอไปจับมือของเขามาวางไว้ที่หน้าอกของเธอ
“พี่ขอร้องนะ หยุดเถอะ…พี่ไม่อยากจะเสียมีนเขาไปเพราะเรื่องนี้….มุก…หยุดได้แล้ว….พี่ไม่มีอารมณ์มาเอากับมุกตอนนี้หรอกนะ…” ปรมินทร์พูดบอกไปแล้วถอนมือออกมาจากหน้าอกของเธออย่างห้ามใจตัวเอง เพราะไม่อย่างนั้นเขาก็จะพ่ายแพ้ต่อการยั่วยวนของเด็กสาว
“หึ…มันไม่ทันแล้วล่ะค่ะพี่ปาล์ม เพราะพี่เสียพี่มีนไปตั้งแต่วันที่พี่มีอะไรกับมุกแล้วล่ะค่ะ ถ้าพี่มีนเขารู้ว่าพี่มีอะไรกับมุกแล้ว พี่คิดว่าพี่มีนเขายังจะคบกับพี่อีกเหรอคะ เพราะฉะนั้นพี่ควรจะทำตัวน่ารักๆกับมุกเอาไว้…ไม่อย่างนั้นเรื่องของเราก็คงจะไม่ใช่ความลับอีกต่อไป….และตอนนี้เราก็ควรจะมาสนุกกัน มากกว่าจะพูดเรื่องของพี่มีนนะคะ” มุกดาพูดออกไปด้วยสีหน้ายิ้มสะใจ เพราะตอนนี้มันก็สายเกินไปแล้ว จากนั้นเธอก็เอามือเขากลับมาจับที่หน้าอกของเธออีกครั้ง
ปรมินทร์ก็หลับตาอย่างข่มจิตข่มใจของตัวเอง เพราะใจเขาก็ไม่ได้อยากจะมีทำเลวแบบนี้ แต่เด็กมันก็ยั่วซะเหลือเกิน จะให้เขาห้ามใจตัวเองยังไงไหว ในเมื่อมุกดาเองก็เซ็กซี่แล้วก็อ่อยเก่งแบบนี้ ปรมินทร์คิดไปก็มองหน้าอกตูมๆนั่นอย่างชอบใจ ก่อนจะเริ่มบีบขย้ำมันอย่างหมั่นเขี้ยว
มุกดาพอเห็นปรมินทร์เริ่มบีบขย้ำหน้าอกของเธอ เธอก็เอามือโน้มคอของเขาลงมาแล้วเธอก็ยื่นหน้าขึ้นไปจูบปากของเขาอย่างดูดดื่ม พร้อมกับเลื่อนมืออีกข้างลงไปลูบไล้ที่เป้ากางเกงของเขา แล้วเธอก็กดเน้นมันอย่างชอบใจ ก่อนจะพยายามเอามือปลดกระดุมกางเกงของเขา
“อ่าส์…มุก…จุ๊บ….อือ…อื้อ….จุ๊บ….อย่าบีบแรงหนักสิ…พี่เสียว….” ปรมินทร์จูบมุกดาอย่างเร่าร้อนแล้วก็คลอเคลียกับเธออย่างนั้น แต่พอเธอใช้มือบีบรัดแล้วชักท่อนเอ็นของเขาแบบนั้นแล้ว มันก็ทำให้เขานั้นถึงกับต้องเอ่ยปากห้ามเธอไม่ให้บีบแรงทันที
“อื้อ….ทำไมล่ะคะ มุกว่าทำแบบนี้แล้วมันดีออกค่ะ…อืม…ดูสิคะว่าน้องชายของพี่ปาล์มน่ะมันตื่นเร็วแค่ไหน…อ่าส์…เต็มมือของมุกเลยค่ะ…” มุกดาพูดไปก็เอามือรูดชักท่อนเอ็นของเขาอย่างชอบใจเพราะมันเริ่มขยายใหญ่มากขึ้นเรื่อยๆแล้ว
“อ่าส์…มุก อย่าแกล้งพี่แบบนี้สิ….มันเสียว….มุก…เอาอานิ้วเขี่ยหัวถอกของพี่….” ปรมินทร์พูดครางบอกไปก็กัดฟันอย่างเสียวซ่าน เมื่อมุกดาเล่นเอานิ้วกดที่หัวถอกบานๆของเขาแล้ววนไปมาอย่างนั้น
“หึ….งั้นมุกใช้ลิ้นเลียที่หัวบานๆนี่ได้ใช่ไหมคะ….แผล็บ….” มุกดาพูดไปก็แลบลิ้นเลียที่หัวถอกของปรมินทร์อย่างยั่วยวน จากนั้นเธอก็จงใจอมหัวถอกของเขาแล้วดูดอย่างชอบใจ
“โอว์….มุก….อือ….” ปรมินทร์ครางหืมออกมาอย่างเสียวซ่านเลยทีเดียว เมื่อมุกดานั้นดูดหัวท่อนเอ็นของเขาอย่างนี้ เขาก็ก้มมองเธออย่างหื่นกระหายมากขึ้น ยิ่งเธอใส่ชุดนักศึกษาแบบนี้แล้วด้วย มันก็ยิ่งกระตุ้นให้เขานั้นมีความต้องการมากขึ้นไปอีก จนตอนนี้ท่อนเอ็นของเขามันแข็งขันไปทั้งดุ้นแล้ว
“อึก อึก อึก….อื้อ….แผล็บ….แผล็บ….อ่า….เลียหอยให้มุกหน่อยสิคะ….มุกอยากจะโดนลงลิ้น…อยากจะเอาหอยถูหน้าหล่อๆของพี่ปาล์มจะแย่แล้วค่ะ…” มุกดาพูดไปเพราตอนนี้เธอมีความต้องการจนถึงขีดสุดแล้ว และเธอก็อยากจะเอาร่องสาวของเธอนั้นไปถูที่หน้าของเขาให้สะใจ
“งั้นไปต่อกันที่โซฟาดีกว่า….” ปรมินทร์พูดบอกไปก็เอามือดึงกางเกงของตัวเองไว้แล้วเดินไปทางโซฟา จากนั้นเขาก็ถอดกางเกงออกไปทันที จนตอนนี้เขานั้นเปลือยเปล่าด้านล่างแบบล่อนจ้อนเลย แล้วเขาก็นั่งลงไปที่โซฟา แล้วมุกดาก็มานั่งข้างๆเขา ทำให้เขานั้นได้เห็นหน้าอกตูมๆของเธอ
“ไม่ต้องถอดชุดนะมุก พี่อยากจะเอากับมุกชุดนี้…มันเซ็กซี่ดี…อ่าส์…นมมุกใหญ่ชะมัดเลย…จ๊วบ…จ๊วบ….อ่าส์….” ปรมินทร์พูดบอกไปเพราะเธอใส่ชุดนี้แล้วมันได้อารมณ์ดี แล้วเขาก็มองหัวนมของเธอ ก่อนจะมุดหน้าเข้าไปดูดยอดถันของเด็กสาวอย่างเมามันส์ พร้อมกับใช้มือของเขานั้นสอดเข้าไปที่หว่างขาของเธอแล้วกดเล่นหยอกเย้ากับร่องสาวของเธออย่างชอบใจ
“อ้ะ…พี่ปาล์มขา…เสียวทั้งนมทั้งหอยเลยค่ะ….อ้ะ….ซี๊ด….พี่ปาล์ม…ไหนบอกไม่อยากจะมีอะไรกับมุกไงคะ ทำไมตอนนี้ถึงได้ดูดนมมุกดุเดือดแบบนี้ อ้ะ….อ้ะ….พี่ปาล์มขา….” มุกดาร้องออกไปแล้วยิ้มออกมาอย่างร้ายๆ เพราะตอนนี้ดูท่าเธอจะกระตุ้นเขาจนทนไม่ไหวแล้วจริงๆ เขาถึงได้ตอบโต้เธออย่างหื่นกระหายแบบนี้
“ก็เรายั่วพี่ซะขนาดนี้จะให้พี่ทนไหวได้ยังไงกันล่ะ อ่าส์….งับ…อือ….จ๊วบ….ใครบอกให้เราซนมายั่วพี่หึ….เอากับพี่มันสนุกมากเหรอ…” ปรมินทร์ที่เอ่ยพูดออกไปด้วยเสียงหื่นๆ พร้อมมือที่เริ่มแยงเข้าไปในรูสวาทของเธอแล้วแยงเข้าออกอย่างสะใจ
“ค่ะ…ก็พี่ปาล์มเอามันส์มากนิคะ เยดุจนมุกติดใจดุ้นของพี่เลย…อ้ะ อ้ะ..อ้ะ….แล้วตอนนี้ก็ถึงเวลาที่น้องแฟนของพี่จะไปเอาหอยถูหน้าพี่แล้วล่ะค่ะ…” ยิ่งเป็นแฟนของพี่มีนก็ยิ่งเยสะใจค่ะ มุกดาเอ่ยต่อในใจอย่างนั้น แล้วเธอก็โอบกอดปรมินทร์ที่ดูดเลียยอดถันของเธอในตอนนี้ให้ถอยห่างลงไป
ปรมินทร์ก็เอนตัวนอนลงไปที่โซฟานี้ แล้วเขาก็มองมุกดาในชุดนักศึกษาที่กระดุมเสื้อหลุดไปทั้งแถมแล้วโชว์นมให้เขาดู ส่วนกระแรงทรงเอนั้นก็ร่นขึ้นไปทำให้เขาเห็นหอยน้อยๆของเธอที่อ้าขากว้างนั่งทับตัวเขาอยู่ เขาก็มองเธอลุกขึ้นแล้วร่องสาวของเธอก็ค่อยๆลอยมาใกล้หน้าเขา เขาก็แลบลิ้นรับร่องสาวของเธอทันที
“อื้อ….แผล็บ…แผล็บ….” ปรมินทร์แลบลิ้นเลียร่องสาวของมุกดาอย่างหื่นกระหาย เพราะนอกจากจะหอมหวานแล้วยังน้ำไหลเยิ้มอีก หอยเด็กนี่มันน่าฟัดจริงๆเลย
“อ้ะ…พี่ปาล์มขา…มุกอยากให้พี่ปาล์มาเลียหอยมุกทุกวันเลย อ้ะ…ซี๊ด….ถ้าพี่มีนกลับมาแล้ว เราไปนัดเอากันที่โรงแรมทุกวันเลยนะคะ…อ้ะ อ้ะ…มุกจะให้พี่ปาล์มเอาให้สะใจเลยค่ะ….อื้อ…” มุกดาพูดออกไปแล้วก็ร่อนเอวถูร่องสาวกับหน้าของปรมินทร์ไปอย่างเสียวกระสัน
“อือ….แผล็บ….อ่า…ได้สิ มุกก็รู้ว่าพี่ชอบเซ็กส์ขนาดไหน ขอแค่มุกตามใจพี่แล้วไม่วุ่นวายกับมีน มุกก็จะได้ทุกอย่างที่มุกต้องการเลย อ่าส์….แผล็บ….แผล็บ…” ปรมินทร์พูดบอกไป เพราะถ้าเธออยากจะมีอะไรกับเขาแบบนี้ต่อไป เธอก็ห้ามยุ่งกับมารียา แล้วเขาจะตามใจเธอทุกอย่าง เพราะมุกดานั้นร้อนแรงจนเขาเองก็ทิ้งไม่ลงเหมือนกัน
“มุกรู้ค่ะ…ไม่งั้นมุกไม่ปล่อยเรื่องของเราให้อยู่ในความลับมานานแบบนี้หรอกค่ะ อ้ะ….มุกชอบเอากับพี่ปาล์มแบบนี้มากกว่า มันสนุกแล้วก็น่าตื่นเต้นกว่าเป็นไหนๆ….อือ…ขอมุกขย่มดุ้นของว่าที่พี่เขยหน่อยสิคะ ดูสิว่าวันนี้จะแตกคาร่องแบบวันนั้นอีกไหม หึ….” มุกดาพูดไปก็ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะลุกขึ้นแล้วถอยหลังไปหาท่อนเอ็นใหญ่ แล้วเธอก็นั่งยองๆลงไปแล้วก็จงใจนั่งทับท่อนเอ็นของเขา แล้วก็ถูไถกับร่องสาวอย่างเสียวๆ
“อ่าส์…มุก…อย่าแกล้งพี่แบบนี้สิ รีบขย่มพี่เถอะ เดี๋ยวพี่ต้องรีบไปรับมีนเขาแล้ว…อ่าส์….เร่งหน่อยได้ไหม…เดี๋ยวมีนเขาจะสงสัย…” ปรมินทร์เอ่ยพูดบอกไปด้วยเสียงกัดฟัน เมื่อเด็กสาวเอาร่องสาวมาถูกที่ท่อนเอ็นของเขาแล้วไม่สอดใส่เข้ามาสักที
“พี่มีนเขาไม่สงสัยหรอกค่ะ ขนาดที่พี่คุยโทรศัพท์กับพี่มีนแล้วมุกนั่งขย่มให้พี่วันนั้น พี่มีนเขาก็ยังไม่รู้เลย ทั้งๆที่พี่ก็ครางเสียงกระเส่าซะขนาดนั้นแล้ว อ้ะ….แค่พี่บอกว่าติดงานเลยมารับช้า พี่มีนเขาก็ไม่ว่าอะไรแล้วล่ะค่ะ อื้อ….” มุกดาพูดบอกไปก่อนจะกดร่องสาวใส่ท่อนเอ็นใหญ่จนมิดแท่ง แล้วเธอก็โยกตัวไปด้านหน้าช้าๆอย่างเสียวซ่าน
“โอว์…มุก….อ่า…” ปรมินทร์ครางออกมาเมื่อท่อนเอ็นของเขาอยู่ในร่องสาวที่ฟิตแน่นของเธอ เขาก็เอามือไปจับที่สะโพกของมุกดาแล้วก็บีบอย่างระบายความเสียว ก่อนจะควบคุมให้เธอโยกเร็วขึ้นเรื่อยๆ
“อ้ะ…. อ้ะ… อ้ะ…พี่ปาล์มขา เสียวหอยจังเลยค่ะ…อ้ะ….อ้ะ…น้องแฟนขย่มมันส์ไหมคะ…อ้ะ…อ้ะ…” มุกดาพูดออกไปด้วยเสียงอ้อนๆ แล้วเธอก็เริ่มโยกและขย่มท่อนเอ็นของเขา พร้อมกับใช้สายมามองเขาอย่างร่านๆ
ปรมินทร์ก็มองหน้าสวยของเด็กสาวอย่างชอบใจ เพราะว่าเธอทำหน้าได้เซ็กซี่มากตอนที่เธอควบอยู่บนตัวของเขาแบบนี้ น้องยังขย่มเก่งแบบนี้แล้วพี่สาวอย่างมารียาล่ะจะเก่งแค่ไหน ให้ตายเถอะ เขาอยากให้มารียามาขย่มบนตัวเขาด้วยความร่านดุ้นแบบน้องสาวของเธอจริงๆ มันคงจะฟินน่าดูเลย
“อื้อ….มันส์สุดๆเลย…ยิ่งมุกใส่ชุดนักศึกษาแบบนี้ก็ยิ่งยั่วอารมณ์พี่มากเลย อ่าส์….มุก….นับวันเราก็ยิ่งเก่งขึ้นนะ…” ปรมินทร์พูดบอกไปก็เอามือบีบก้นของเธออย่างเสียวซ่าน เพราะร่างบางนั้นขย่มลงมาแบบหนักหน่วงเลย
“อ้ะ อ้ะ อ้ะ….ก็มุกจะได้มัดใจพี่ปาล์มได้ไงคะ อือ….มุกอยากจะทำให้พี่ปาล์มรักมุก…อยากจะให้พี่ปาล์มหลงมุก…” แล้วก็รักมุกจนทิ้งพี่มีนได้เลยยิ่งดี มุกพูดต่อในใจอย่างร้ายๆ ก่อนจะกดร่องสาวแช่ไหวแล้วเธอก็หมุนเอวกดเน้นกับท่อนเอ็นของเขาอย่างชอบใจ
“อ่าส์….ร่านแบบนี้จะให้พี่ทนไหวได้ยังไง….อ่าส์….จ๊วบ….จ๊วบ….อืม….” ปรมินทร์พูดไปก็ยื่นหน้าขึ้นไปดูดเลียหน้าอกของมุกดาแล้วเขาก็กระหน่ำท่อนเอ็นสวนใส่เธอแบบบ้าคลั่งอย่างทนไม่ไหว
“โอ๊ย…พะ…พี่….ปาล์ม….อ้ะ อ้ะ….” มุกดาก็ร้องครวญครางออกมาพร้อมกับเอามือจับที่ไหล่ของปรมินทร์ไว้ แล้วเธอก็โน้มตัวไปด้านหน้าอย่างทนไม่ไหว เมื่อร่างใหญ่โอบรัดเธอแล้วกระหน่ำท่อนเอ็นใส่มาแบบนั้น ทำให้เธอนั้นเสียวจนพูดไม่ออกเลย
พอปรมินทร์กระแทกท่อนเอ็นใส่เธอแบบนั้นอย่างสะใจแล้ว เขาก็จับตัวเธอพลิกตัวนอนหงายแล้วเขาก็เป็นฝ่ายขึ้นไปรุกเธอแทน เขาก็จับขาของเธออ้าออกแล้วดึงตัวมาแนบชิด แล้วก็เริ่มกระแทกกระทั้นท่อนเอ็นใส่ร่องสาวของมุกดาอีกครั้ง
“อ้ะ….อ้ะ….อ้ะ…พี่ปาล์ม…มุกชอบที่พี่ปาล์มอากับมุกแรงๆแบบนี้จังเลยค่ะ….อ้ะ อ้ะ…พี่ต้องแอบมาเอากับมุกบ่อยๆนะคะ ไม่งั้นหอยมุกเหงาแน่ๆ อ้ะ อ้ะ อ้ะ….” มุกดากัดริมฝีปากของตัวเอง แล้วเธอก็ค่อยๆเลื่อนมือลงไปบี้ติ่งเสียวของเธอขณะที่เขานั้นกำลังเอาเธออยู่อย่างอดไม่ได้ และมันก็ทำให้เสียวกระสันยิ่งกว่าเดิมซะอีก
“อืม….มุก พี่ไม่ไหวแล้ว…พี่จะแตกแล้ว…” ปรมินทร์พูดบอกไปเมื่อเขาเริ่มรู้สึกว่าร่องสาวของมุกดาตอดท่อนเอ็นของเขา เขาจึงได้เร่งกระแทกอย่างรัวๆต่อไป
“อ้ะ อ้ะ อ้ะ แตกในเลยค่ะพี่ปาล์ม อ้ะ อ้ะ แตกในตัวมุก โอ๊ย…ซี๊ด….มุกก็ไม่ไหวแล้ว….อ้ะ อ้ะ อ้ะ….ซี๊ด….” มุกดาร้องบอกไปก็บี้ติ่งเสียวของตัวเองเร็วขึ้น เพราะไม่อย่างนั้นเธอจะไม่เสร็จเอาได้ถ้าเขาเสร็จไปก่อนเธอและแล้วจนเธอนั้นเกร็งเสียวไปอย่างสุขสม
“อื้อ…..อือ….อ่าส์….” พอร่องสาวตอดแน่นแบบสุดๆแล้วปรมินทร์ก็รีบชักท่อนเอ็นของเขาออกมาแล้วเขาก็ลุกไปชักท่อนเอ็นใส่หน้าของมุกดาทันที เพราะเขาไม่สามารถแตกในตัวเธอได้ เนื่องจากเขาไม่ได้สวมถุงยางอนามัย และเขาก็ไม่ต้องการให้มีความผิดพลาดเกิดขึ้นในภายหลังด้วย
“อ้า….อือ….แผล็บ….แผล็บ….” มุกดาก็อ้าปากรับท่อนเอ็นของเขาแล้วก็แลบลิ้นเลียน้ำรักของเขาอย่างชอบใจ ถึงแม้ว่าครั้งนี้เธอจะทำให้เขาแตกในตัวเธอไม่ได้ เธอเชื่อว่าต่อไปเธอทำได้แน่ๆ
ด้านมารียาพอมาถึงคอนโดก็ลากกระเป๋าเดินทางเข้าไปด้านใน ก่อนจะขึ้นลิฟต์เพื่อนไปยังห้องพัก พอลิฟต์เปิดออกเธอก็เดินตรงออกไปทางห้องพักของเธอ
พอถึงหน้าห้องเธอก็กดรหัสแล้วเปิดประตูเข้าไปทันที
และมันก็ทำให้เธอนั้นอึ้งจนพูดไม่ออกเลย
เมื่อเธอเงยหน้าขึ้นมามองแล้วเห็นว่าแฟนของเธอกำลังยืนจับไอ้นั่นของเขา แล้วปลดปล่อยความต้องการใส่หน้าของน้องสาวคนล่ะแม่ของเธอ และที่สำคัญไปกว่านั้นคือน้องสาวของเธอก็ไม่ได้มีท่าทีขัดขืนใดๆเลย เธอเห็นมุกดาอ้าปากรับแล้วยิ้มอย่างมีความสุขมาก
“อืม….น้ำของพี่ปาล์มยังอร่อยเหมือนเดิมเลยค่ะ…แผล็บ…เดี๋ยวมุกเลียทำความสะอาดให้นะคะ…พี่ปาล์มจะได้รีบไปรับพี่มีนเขา…” มุกดาพูดออกไปก็ดูดเลียท่อนเอ็นของปรมินทร์อย่างชอบใจ
“อ่าส์….” ปรมินทร์ก็ไม่ได้ตอบอะไรเพราะกำลังเสียวกับการที่เขาพึ่งจะปลดปล่อยไปก่อนหน้านี้อยู่ โดยที่ทั้งสองนั้นไม่รู้เลยว่าตอนนี้มารียากำลังยืนมองพวกเขาอยู่
มารียาที่มองอยู่ก็ได้ยินทุกอย่างชัดเจนพอๆกับภาพที่น้องสาวของเธอกำลังดูดเลียท่อนเอ็นของแฟนหนุ่มของเธออยู่ เธอก็กำหมัดแน่นพร้อมกับกัดฟันอย่างโกรธแค้นที่ทั้งสองทำแบบนี้กับเธอ
“นี่คือเหตุผลที่ทำให้พี่ปาล์มเปลี่ยนไปสินะคะ…” มารียาพูดออกไปเสียงดังแล้วเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับปิดประตูห้องอย่างเสียงดัง
“มีน!...มันไม่ใช่อย่างที่คุณเห็นนะ…ผม ผมอธิบายได้…” ปรมินทร์หันไปตามเสียงนั้นด้วยความตกใจ ก่อนจะรีบเอากางเกงมาปกปิดท่อนเอ็นของเขาเอาไว้อย่างเร่งรีบ
ส่วนมุกดาพอเห็นพี่สาวของตัวเองเดินเข้ามาก็ยิ้มมุมปากออกมาอย่างร้ายๆก่อนจะเอาเสื้อนักศึกษานั้นปิดหน้าอกของเธอแล้วก็ดึงกระโปรงทรงเอลงไป แล้วเธอก็นั่งนิ่งๆมองไปที่พี่สาว เพราะเธอไม่ต้องทำอะไรมารียาก็ดันรู้ซะแล้ว น่าเสียดายจริงๆที่เธอไม่ได้ปั่นหัวพี่สาวก่อนที่จะบอกความจริงให้รู้
“อธิบายอะไรคะ ในเมื่อภาพมันก็ตำตาอยู่แล้วว่าพี่กับน้องสาวของมีนทำชั่วอะไรกันอยู่ เพี๊ยะ…มีนไม่คิดเลยนะคะว่าพี่จะทำกับมีนแบบนี้ นี่มันน้องสาวของมีนนะคะ…พี่ทำลงไปได้ยังไง….” มารียาพูดไปก็เดินเข้าไปตบหน้าของปรมินทร์อย่างทนไม่ได้ ที่เขาทำเลวกับเธออย่างนี้
“พี่ขอโทษ….ตอนนั้นพี่เมา…พี่ก็เลยคิดว่ามุกเขาเป็นมีน…พี่ก็เลยเผลอตัวเผลอใจไปกับมุก…พี่ไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนี้เลยมีน….พี่ขอโทษ…มีนยกโทษให้พี่นะ….” ปรมินทร์พูดออกไปแล้วก็คุกเข่าลงอย่างขอโทษเธอ เพราะเขามันเลวเองที่ทำเรื่องเลวๆแบบนี้กับเธอ
“หึ…ไม่ได้อยากให้เป็นแบบนี้ ครั้งแรกที่พี่มีอะไรกับน้องสาวของมีน พี่บอกว่าพี่เมาใช่ไหมคะ แล้วครั้งนี้ล่ะคะ เป็นเพราะว่าพี่ต้องการเองใช่ไหม…มีนผิดหวังในตัวพี่มาก มีนอุตส่าห์รักแล้วก็ไว้ใจพี่มาตลอด มีนไม่คิดเลยว่าพี่จะหักหลังมีนได้” มารียาพูดไปแล้วมองเขาแบบจดจ้อง
“พี่มีนอย่าไปว่าพี่ปาล์มเขาเลยค่ะ เขาก็คงจะติดใจมุกนั่นแหละค่ะเขาถึงได้มาแอบมีอะไรกับมุกบ่อยๆลับหลังพี่มีนแบบนี้….พี่มีนจะโทษพี่ปาล์มเขาไม่ได้นะคะ ในเมื่อพี่มีนไม่ได้ตอบสนองความต้องการของพี่ปาล์มเขาได้…” มุกดาพูดออกไปด้วยสีหน้าที่ใสซื่อ จนมารียาหันหน้าไปมองที่น้องสาวของเธอที่พูดออกมาอย่างนั้นแบบไม่อายหรือรู้สึกผิดในสิ่งที่ตัวเองทำเลยสักนิด ทำให้เธอนั้นยิ่งโมโหเข้าไปอีกที่มีน้องชั่วๆอย่างนี้
“ส่วนแกอีน้องชั่ว…แกทำเรื่องน่าอายขนาดนี้แล้วยังไม่คิดจะสำนึกเลยหรือไง…แกควรจะละอายใจบ้างนะที่แกแอบมามีอะไรกับแฟนพี่สาวตัวเองน่ะมุก…หรือว่าแกมันหน้าด้านจนไม่รู้สึกอะไรแล้ว…” มารียาถามออกไปด้วยสีหน้าผิดหวัง เมื่อน้องสาวของเธอพูดออกมาอย่างนั้น จนเธอถามกลับออกไปด้วยใจที่เจ็บปวดที่น้องสาวของตัวเองทำกับเธออย่างนี้
“พี่มีนอย่ามาด่ามุกแบบนี้นะคะ” มุกดาได้ยินแบบนั้นก็ถึงกับสะอึกทันที ก่อนจะเอ่ยตอบไปแบบเสียงดังที่ถูกพี่สาวต่อว่ามา
“ทำไมฉันจะด่าแกไม่ได้ห้ะ ในเมื่อแกเป็นน้องสาวของฉัน และแกก็กำลังทำในสิ่งที่ผิดจนไม่น่าให้อภัยได้แบบนี้…ฉันรู้ว่าแกไม่ชอบฉันมาตั้งแต่เด็กๆแล้ว แต่ฉันก็ไม่คิดว่าแกจะกล้าทำกับฉันแบบนี้เลย…” มารียาพูดออกไปเพราะมุกดานั้นไม่ถูกกับเธอมาตั้งแต่เด็กๆแล้ว ซึ่งก็ไม่ได้สนใจเพราะยังไงมุกดาก็คือน้องสาวของเธอ แต่เธอคิดว่าสำหรับมุกดาคงไม่ได้คิดว่าเธอเป็นพี่ของมันหรอก ไม่งั้นมันคงไม่ทำเรื่องเลวๆแบบนี้กับเธอได้ลงคอ
“มันไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องที่มุกจะชอบหรือไม่ชอบพี่มีนนิคะ เพราะเรื่องระหว่างมุกกับพี่ปาล์มมันก็เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับความต้องการของเราสองคนที่อยากจะมีความสุขด้วยกันเท่านั้น ในเมื่อพี่มีนไม่ได้ทำหน้าที่แฟนที่ดีของพี่ปาล์มเขา มุกในฐานะน้องสาวก็ช่วยเบ่งเบาให้พี่มีนแล้วไงคะ พี่มีนจะได้ไม่ต้องเหนื่อย” มุกดาพูดออกไปด้วยสีหน้ายิ้มมุมปาก เพราะเธอได้เห็นมารียาทำหน้าแบบนี้แล้วเธอก็รู้สึกสะใจมาก
“มุก…พอได้แล้ว อย่าพูดให้เรื่องมันแย่ลงไปกว่านี้เลย เรื่องของเรามันไม่ควรจะเกิดขึ้นตั้งแต่แรกแล้ว…มุกควรจะขอโทษมีนเขา…ไม่ใช่มาพูดจาแบบนี้…” ปรมินทร์พูดออกไปด้วยเสียงที่รู้สึกผิด ก่อนจะเตือนมุกดาให้ขอโทษพี่สาวของเธอ
“ทำไมมุกจะพูดแบบนี้ไม่ได้คะ ในเมื่อพี่ปาล์มกับพี่มีนก็มีสถานะแค่แฟนกันเท่านั้น ไม่ได้มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันสักหน่อย คนที่พี่ควรจะเข้าข้างน่ะคือมุก ที่เป็นเมียของพี่ ไม่ใช่พี่มีน…” มุกดาพูดออกไป เพราะที่ผ่านมามารียาและปรมินทร์เพียงแค่คบหาดูใจกันเท่านั้น ยังไม่ได้มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งฉันชู้สาวเกิดขึ้นเลยสักนิด ดังนั้นเธอก็ไม่ผิด
มารียาได้ยินน้องสาวพูดอย่างนั้นแล้วก็อึ้งจนพูดไม่ออก ไม่คิดว่ามุกดาจะนิสัยแย่ถึงขนาดนี้เลย ทำไมนะ ทำไมเธอต้องมีน้องสาวเลวๆแบบนี้ด้วย ทำไมกัน…
ส่วนปรมินทร์เองก็มองมุกดาแบบผิดหวัง เพราะเขาไม่คิดว่าเธอจะใจร้ายกับพี่สาวของตัวเองแบบนี้ เขาไม่น่าถลำตัวเข้าไปยุ่งกับเธอเลย
“ในเมื่อแกอยากจะได้แฟนของฉันนักก็เอาไปเลย ผู้ชายเลวๆแบบนี้ฉันก็ไม่ต้องการเหมือนกัน เลวกับเลวอยู่ด้วยกันก็ดูเหมาะสมกันดี ส่วนห้องนี้ฉันก็จะไม่อยู่ให้เป็นเสนียดอีกต่อไป….” มารียาพูดออกไปอย่างสุดจะทน เพราะก่อนจะมองน้องสาวอย่างแค้นใจเหลือเกิน
“ดีค่ะ เพราะห้องนี้มันควรจะเป็นห้องของมุกคนเดียวมาตั้งแต่แรก เพราะพี่กวางเป็นคนซื้อเอาไว้ พี่มีนน่ะควรจะออกไปตั้งนานแล้ว” มุกดาพูดออกไปแล้วยิ้มอย่างสะใจ เพราะห้องนี้พี่สาวคนโตเป็นคนซื้อไว้ มันก็ควรจะเป็นของเธอ
“แกนี่มันเลวจนเกินเยียวยาจริงๆมุก…” มารียาพูดไปก็น้ำตาไหลออกมาอย่างทนไม่ไหว เธอก็รีบเอามือปาดน้ำตาอย่างพยายามจะเข้มแข็งเอาไว้ ก่อนจะเดินลากกระเป๋าออกไปอย่างไม่อยากจะอยู่มองหน้าน้องสาวหรือแฟนหนุ่มของเธอต่อ เพราะทั้งสองทำกับเธออย่างไม่น่าให้อภัยเลย
“มีนเดี๋ยวก่อนมีน….มีนอย่าพึ่งไป…” ปรมินทร์พูดออกไปก็รีบใส่กางเกงแบบลวกๆเพื่อจะตามมารียาไปทันที
“พี่ปาล์มจะตามไปทำไมคะ ไม่ได้ยินเหรอคะว่าพี่มีนเขายกพี่ปาล์มให้มุกแล้ว…มุกไม่ยอมให้พี่ปาล์มตามพี่มีนไปหรอก…พี่ปาล์มต้องอยู่กับมุก…” มุกดาพูดออกไปก็เข้าไปโอบกอดปรมินทร์ไว้อย่างไม่ยอมให้เขาตามพี่สาวของเธอไป
“พี่ไม่ใช่สิ่งของที่จะยกให้ใครก็ได้นะมุก พี่ก็มีหัวจิตหัวใจเหมือนกัน และพี่ก็รักมีนไม่ได้รักมุก ปล่อยพี่ พี่จะไปหามีน…” ปรมินทร์พูดออกไปก็มองมุกดาด้วยสีหน้าจริงจัง ก่อนจะสะบัดมือของมุกดาออก แล้วเขาก็ตามมารียาออกไป
“โธ่เอ้ย…ยังจะโง่ตามมันไปอีกทำไม” มุกดาพูดออกไปอย่างอารมณ์เสีย ก่อนจะรีบใส่เสื้อเพื่อจะตามทั้งสองออกไป เพราะตอนนี้เธอยังโป๊อยู่
ด้านมารียาที่มายืนรอลิฟต์พอเห็นว่าปรมินทร์ตามออกมาก็เห็นเบือนหน้าหนีแล้วเช็ดน้ำตาของตัวเองทันที
“มีน มีนคุยกับพี่ก่อนนะ พี่ขอโทษจริงๆ มีน…” ปรมินทร์พูดไปก็เข้าไปจับมือของมารียาไว้อย่างข้อร้องเธอ
“เราไม่มีอะไรต้องคุยกันอีกแล้วค่ะพี่ปาล์ม ต่อไปนี้เราต่างคนต่างอยู่เถอะนะคะ ยังไงพี่ก็ดูแลน้องสาวของมีนด้วย…อย่านอกใจเขาเหมือนที่พี่ทำกับมีนแบบนี้…” มารียาพูดไปโดยไม่หันมามองหน้าของปรมินทร์ พอประตูลิฟต์เปิดออกเธอก็ลากกระเป๋าเข้าไปทันที ก่อนจะกดปิดประตูลิฟต์แล้วหันมามองหน้าของปรมินทร์ด้วยใบหน้าที่เลอะไปด้วยน้ำตา
“ปึก ปึก ทำไมวะ ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วย ปึก ปึก…” ปรมินทร์ก็มองอย่างเสียใจที่ความสัมพันธ์ของเขาและเธอจะต้องมาจบลงเพราะความมักมากในกามของเขา ปรมินทร์คิดไปก็ยืนทำหน้าเศร้าออกไป ก่อนจะเอามือตีกำแพงหน้าลิฟต์ย่างระบายอารมณ์
“พี่ปาล์มหยุดนะคะ พี่จะทำร้ายตัวเองไปทำไมคะ ในเมื่อมันไม่ได้ช่วยให้พี่มีนเขากลับมาหาพี่” มุกดาเข้ามาห้ามแล้วเอ่ยพูดออกไป
“ใช่ มันไม่ได้ทำให้มีนกลับมาหาพี่ มันทำให้พี่ได้จำว่าพี่ทำเลวอะไรเอาไว้ต่างหาก….พี่ว่าเราจบกันเถอะ พี่ไม่อยากทำให้พี่น้องต้องทะเลาะกันเพราะพี่…เราอย่ายุ่งเกี่ยวกันอีกเลย….” ปรมินทร์พูดออกไปแบบจริงจัง
“ไม่ค่ะ มุกไม่เลิก ถ้าพี่เลิกกับมุก มุกจะเอาเด็กในท้องออก…เอาสิคะ พี่จะฆ่าลูกตัวเองก็เลิกกับมุกเลย…” มุกดาพูดออกไปแล้วมองเขาแบบจดจ้อง
“อะไรนะ…นี่มุกท้องเหรอ…” ปรมินทร์ได้ยินแบบนั้นก็เหมือนฟ้าผ่าลงกลางใจเลย เพราะเขาไม่คิดว่ามันจะรวดเร็วแบบนี้
“ใช่ค่ะ…มุกท้องได้เดือนกว่าๆแล้ว ถ้าพี่ปาล์มเลิกกับมุก…มุกก็จะไม่เก็บเด็กคนนี้ไว้ให้อายคนอื่นหรอกค่ะ…” มุกดาพูดออกไปแบบขู่ๆ ทั้งที่ความจริงเธอไม่ได้ท้องหรอก เธอแค่จะรั้งเขาให้คบกับเธอต่อเท่านั้น เพราะถ้ามารียาเห็นเธอคบกับปรมินทร์อย่างเปิดเผยแล้ว มันคงจะสะใจน่าดูเลย
ปรมินทร์ได้ยินแบบนั้นก็อึ้งไปเลย เพราะเขาจะไม่รับผิดชอบกับสิ่งที่เขาทำผิดพลาดได้ยังไงล่ะ ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้ตั้งใจจะมี แต่ในเมื่อมันมีขึ้นมาแล้วจริงๆ เขาก็ต้องรับผิดชอบลูกของเขา
“โอเคมุก…พี่จะรับผิดชอบลูกในท้องเอง...แต่พี่ขอเวลาหน่อยนะ..ตอนนี้พี่อยากอยู่คนเดียว…” ปรมินทร์พูดออกไปก็เดินกลับเข้าไปในห้องพักของมุกดาทันที จนมุกดามองตามแบบงงๆแล้วสักพักเขาก็เดินออกมาพร้อมกับใส่เสื้ออย่างเรียบร้อย
“พี่ปาล์มจะไปไหนคะ…มุกอยากให้พี่ปาล์มอยู่กับมุกที่นี่” มุกดาเอ่ยถามออกไปด้วยสีหน้ากังวลว่าเขาจะทิ้งเธอไป
“พี่แค่อยากจะกลับไปคิดทบกวนตัวเอง พี่ขออยู่คนเดียวก่อนนะมุก ไม่ต้องกลัวหรอก พี่ไม่ทิ้งลูกของตัวเองให้มุกรับผิดชอบคนเดียวหรอก พี่ไม่ได้เลวถึงขนาดนั้น…” ปรมินทร์พูดไปก็เดินไปกดลิฟต์ทันที
“พี่ปาล์มคะ พี่ปาล์ม…” มุกดาเดินตามมาแล้วก็มองเขาลงลิฟต์ไปด้วยสีหน้าเศร้าๆ พอประตูลิฟต์ปิดเธอก็ยิ้มออกมาอย่างร้ายๆ
“หึๆ…พี่ปาล์มจะต้องคบกับมุกต่อไป มุกจะทำให้มันได้เห็นเราสองคนจนช้ำใจตายไปเลย ดูสิว่าถ้าไม่มีมันแล้วสักคน แม่กับพี่กวางจะเอาใครมาเปรียบเทียบกับมุกอีก…” มุกดาพูดออกไปด้วยรอยยิ้มร้ายๆ เพราะตั้งแต่เด็กจนโต แม่ของเธอนั้นไม่เคยแสดงความรักกับเธอที่เป็นลูกสาวแท้ๆแบบที่มีต่อมารียาเลยสักนิด ไม่ว่าเธอจะทำอะไรก็ล้วนแต่ถูกมารียาแย่งไปทั้งหมด ทั้งความรักความเอ็นดูจากแม่และพี่สาวคนล่ะพ่อของเธอ
ด้านมารียาก็เดินร้องไห้ออกมาจากคอนโดแล้วเธอก็มายืนเรียกแท็กซี่ด้วยน้ำตานองหน้ากับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอ สำหรับเธอการที่แฟนหนุ่มนั้นนอกใจ มันยังไม่เจ็บเท่าน้องสาวของเธอเป็นคนแทงข้างหลังเธอแบบนี้เลย…จากนั้นเธอก็ขึ้นแท็กซี่ไปยังบ้านของเพื่อนสนิทของเธอนั่นก็คือโอปอทันที
“มีน…แกเป็นอะไรอ่ะ ทำไมแกร้องไห้แบบนี้หึ…” โอปอที่มาเปิดประตูบ้านพอเห็นเพื่อนสาวยืนร้องไห้อยู่หน้าบ้านก็รีบเข้าไปปลอบใจอย่างเป็นห่วง
“ฮือๆ…โอปอ…พี่ปาล์มกับมุกเขาแอบมีอะไรกันอ่ะแก ฮือๆ” มารียาพูดออกไปก็เข้าไปกอดเพื่อนสาวแล้วร้องไห้ออกมาอย่างเสียใจ
“อ่อ…ใจเย็นๆนะแก เข้าไปคุยกันในบ้านก่อนดีกว่าไป มายยืนร้องไห้แบบนี้เดี๋ยวเพื่อนบ้านฉันเขาแตกตื่นกันหมด มาๆ เข้ามาก่อนแก…” โอปอได้ยินแบบนั้นก็ทำหน้าตกใจขึ้นมาทันที ก่อนจะเอามือโอบกอดเพื่อปลอบใจเพื่อนสาว ก่อนจะเอ่ยชวนเพื่อนสาวให้เขาไปในบ้านของเธอ เพราะมายืนร้องไห้เสียงดังแบบนี้เธอกลัวว่าเพื่อนบ้านจะออกมาด่าเข้าให้
จากนั้นโอปอก็พาเพื่อนสาวเดินเข้าไปในบ้าน แล้วมารียาก็ร้องไห้ฟูมฟายยกใหญ่เลย พร้อมกับเล่าให้ฟังว่าเกิดอะไร จนโอปอไม่รู้จะปลอบยังไง เพราะยิ่งปลอบเพื่อนสาวก็ยิ่งร้องไห้ออกมา เธอจึงปล่อยให้เพื่อนสาวร้องไห้ต่อไปอย่างเต็มที่ เพื่อจะระบายความเสียใจออกมา โดยมีเธอนั่งมองอย่างสงสาร จนผ่านไปเกือบชั่วโมงมารียาก็ร้องไห้จนเผลอหลับไปคาโซฟาเลย
“ปล่อยไว้แบบนี้ไม่ดีแน่ๆเลย ต้องให้พี่กวางไปจัดการยัยมุกแล้วล่ะ…” โอปอพูดออกไปขณะมองเพื่อนสาวนอนหลับไปพร้อมคราบน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม
จากนั้นเธอก็เดินออกมาแล้วตัดสินใจที่จะโทรไปฟ้องกวินตาลูกพี่ลูกน้องของมารียา ซึ่งมีศักดิ์เป็นลูกสาวติดของแม่เลี้ยงที่เป็นน้าแท้ๆของมารียาอีกด้วย
“ฮัลโหลพี่กวาง…ว่างคุยไหมคะ พอดีโอปอมีเรื่องสำคัญจะคุยกับพี่กวางน่ะค่ะ” โอปอพูดออกไปเมื่อกวินตารับสายของเธอแล้ว แล้วเธอก็ได้เห็นหน้าสวยๆของพี่สาวเพื่อนในวีดิโอคลอ
“ว่างสิ โอปอมีอะไรจะคุยกับพี่ก็พูดมาเลยจ้า…” เสียงหวานๆของกวินตาพูดตอบมาอย่างไพเราะ พร้อมกับยิ้มให้โอปอผ่านวีดิโอคลอไป เพราะก่อนที่เธอจะมาทำงานดูไบ เธอก็รู้จักเพื่อนสนิทของมารียาคนนี้มาก่อนแล้ว
“พี่กวางคะ รู้ไหมคะว่าตอนนี้ยัยมุกก่อเรื่องอีกแล้วนะคะ แล้วก็เรื่องใหญ่มากด้วย…” โอปอพูดออกไปทันที ก่อนจะแลสายตาไปมองมารียาที่นอนหลับอยู่
“คราวนี้ยัยมุกก่อเรื่องอะไรอีกล่ะ โอปอบอกพี่มาเลยนะ……” กวินตาเอ่ยถามออกไปทันที เพราะปกติเวลาที่มุกดาก่อเรื่อง มารียามักจะไปแอบจัดการด้วยตัวเองแล้วไม่บอกให้เธอรู้เลย ทำให้มุกดานั้นทำผิดจนเคยตัว ทำให้เธอต้องให้โอปอนั้นคอยบอกตลอดหากมุกดามาสร้างปัญหาอะไรให้มารียาอีก
“เมื่อกี้ตอนที่มีนมันกลับคอนโด ยัยมีนมันไปเจอยัยมุกมีอะไรกับพี่ปาล์มน่ะค่ะพี่กวาง แล้วก็ทะเลาะกันใหญ่เลย แล้วที่สำคัญเรื่องนี้มุกก็ตั้งใจทำด้วย ทำให้ยัยมีนมันเสียใจมากที่มุกมันตั้งใจเป็นชู้กับกับแฟนพี่สาวตัวเองน่ะค่ะ..” โอปอเล่าไปก็แลมองไปทางเพื่อนสาวเป็นครั้งคราวอย่างสงสารที่ต้องมาเจอเรื่องเศร้าแบบนี้
“อะไรนะ! ยัยมุกมันแอบมีอะไรกับแฟนมีนงั้นเหรอ…ให้ตายเถอะ นี่มันเรื่องบ้าอะไรเนี่ย…มีนเล่าอะไรให้เราฟังบ้างโอปอ เล่ามาให้ละเอียดเลย…” กวินตาได้ยินแบบนั้นถึงกับทำหน้าดุๆอย่างไม่พอใจขึ้นมาทันทีเลย เพราะมันเป็นเรื่องที่ไม่ควรจะเกิดขึ้นเลยสักนิด นี่น้องสาวของเธอมันชักจะทำเกินไปแล้ว
จากนั้นโอปอก็เล่นเรื่องที่เกิดขึ้นให้กับกินตาฟังแบบละเอียดตามที่เพื่อนสาวได้ระบายให้เธอฟังก่อนหน้านี้ไปทั้งหมด เพราะเธอคิดว่าคนอย่างมุกดาควรจะได้รับการสั่งสอนซะบ้าง ไม่ใช่ถูกตามใจจนเสียคนแบบนี้ ดูสิ ขนาดแฟนพี่สาวของตัวเอง มันก็ยังเอาเลย มันกล้าทำกับพี่สาวที่รักมันลงได้ยังไงกัน ยิ่งเล่าให้กวินตาฟังเธอก็ยิ่งโมโหแทนเพื่อนสาวจริงๆ
“โอเคโอปอ เดี๋ยวพี่จะไปจัดการน้องไม่รักดีคนนี้เอง พี่ฝากโอปอดูแลมีนหน่อยนะช่วงนี้ ไว้พี่จะโทรหามีนเย็นๆละกัน ตอนนี้ให้มีนพักผ่อนไปก่อน” กวินตาพูดบอกไป เพราะโอปอให้เธอดูภาพของน้องสาวผ่านวิดีโอคลอที่ตอนนี้กำลังนอนหลับอยู่ เธอจึงบอกไปแบบนั้น
“ค่ะพี่กวาง…สวัสดีค่ะ…” โอปอพูดไปก็วางสายไปทันที ก่อนจะหันไปมองเพื่อนสาวด้วยสีหน้าเศร้าๆอย่างเป็นห่วง
“เรื่องนี้ฉันปล่อยผ่านไม่ได้จริงๆนะมีน น้องแกมันสมควรจะโดนซะบ้าง…”โอปอพูดไปด้วยเสียงอ่อน เพราะปกติเวลาที่มีเรื่องมารียาจะบอกพี่สาวหรือแม่เลี้ยงของตัวเอง เธอมักจะจัดการคนเดียวตลอด แต่เรื่องนี้เธอปล่อยผ่านไม่ได้ ยังไงที่บ้านของเธอก็ควรจะรับรู้ในสิ่งที่ลูกสาวคนเล็กทำกับพี่สาวของตัวเอง
ด้านกวินตาก็โทรไปหามุกดาแต่มุกดาก็ไม่รับสายของเธอ ทำให้เธอโทรไปหาแม่เพื่อบอกให้แม่นั้นช่วยจัดการน้องสาว ที่ทำเรื่องไร้ยางอายแบบนั้นกับคนในครอบครัวของตัวเอง
จนเพ็ญพักตร์แม่ของกวินตาและมุกดานั้นถึงกับอึ้งกับสิ่งที่ลูกสาวของตัวเองทำ ก่อนจะเดินทางเข้ากรุงเทพเพื่อไปหาลูกสาวคนเล็กทันที
สองชั่วโมงต่อมา
เพ็ญพักตร์ก็มาถึงคอนโดของลูกสาวคนโตที่ซื้อไว้ให้น้องๆได้อาศัยอยู่ในกรุงเทพแบบสบายๆ และเธอนั้นก็หนักใจมากกับสิ่งที่ลูกสาวคนเล็กทำกับมารียาน่ะ มันเกินที่เธอจะรับได้จริงๆ
“ไหน…ยัยมุก แกอยู่ไหน ออกมาคุยกับแม่เดี๋ยวนี้นะ แกมันชอบทำแต่เรื่องงามหน้าจริงๆ…ยัยมุก…แกยังมีหน้ามานอนหลับสบายใจอีกเหรอห้ะ…ตื่นขึ้นมาเดี๋ยวนี้…ยัยมุก…” เพ็ญพักตร์เดินเข้ามานห้องแล้วร้องเรียกลูกสาวไป ก่อนจะเดินเข้าไปทางห้องนอนของลูกสาวคนเล็ก พร้อมกับเข้าไปเรียกมุกดาให้ตื่นขึ้นมาทันที
“อื้อ…แม่…อะไรของแม่เนี่ย เข้ามาแล้วก็เอะอะโวยวายทำไมเนี่ย…อย่าบอกนะว่าพี่มีนมันโทรไปฟ้องแม่แล้วน่ะ” มุกดาลุกขึ้นมานั่งด้วยสีหน้าบึ้งตึง ก่อนจะเอ่ยพูดออกไปเมื่อเห็นท่าทีของแม่ของเธอแล้ว เธอก็เดาได้เลยว่าพี่สาวตัวดีของเธอต้องรีบแจ้นไปฟ้องแม่แน่ๆ ไม่งั้นแม่ของเธอคงไม่ถ่อสังขารมาจากนนทบุรีหรอก
“ยัยมุก…แกนี่มันไม่รู้สึกรู้สาอะไรกับสิ่งที่ตัวเองทำเลยใช่ไหมว่ามันผิดน่ะ…แกนอนกับแฟนพี่สาวของตัวเองได้ยังไงห้ะ แกทำลงไปได้ยังไง…” เพ็ญพักตร์พูดออกไปก็เอามือจิ้มที่หัวของลูกสาวอย่างเหลืออด
“ก็คงจะเชื้อแรงแบบแม่มั้งคะ เพราะแม่เองก็นอนกับพี่เขยตัวเองเหมือนกันนิคะ แม่ถึงได้พ่อมาเป็นสามี ทั้งๆที่พ่อก็เป็นผัวของพี่สาวของแม่เองแท้ๆ…หนูจะทำบ้างแล้วมันผิดตรงไหนล่ะคะ…” มุกดาพูดตอบไปด้วยสีหน้าที่มองผู้เป็นแม่แบบจดจ้อง เพราะสิ่งที่เธอพูดมันคือความจริงทุกอย่าง
“เพี๊ยะ! ยัยมุก แกพูดแบบนี้กับแม่ได้ยังไงห้ะ…นี่ฉันเป็นแม่ของแกนะ…” เพ็ญพักตร์ตบหน้าของลูกสาวคนเล็กของเธออย่างทนไม่ไหวกับคำพูดคำจาที่ไม่น่ารักเอาซะเลย
“ก็มันจริงนิคะ…แม่เองก็ทำแบบนี้กับพี่สาวตัวเองเหมือนกัน แล้วทำไมแม่ไม่รู้สึกผิดกับพี่สาวตัวเองบ้างล่ะคะ หนูก็เห็นแม่ใช้ชีวิตอยู่กินกับพ่อมาจนมีลูกอย่างหนูขึ้นมานี่ไง…” มุกดาพูดออกไปแล้วมองแม่ของเธออย่างก้าวร้าว
“เพี๊ยะ! แม่ไม่เคยแย่งสามีของพี่สาวของตัวเองแบบที่ลูกทำ ที่แม่ยอมแต่งงานอยู่กินกับพ่อของลูกก็เพราะว่าแม่ไม่ต้องการให้ผู้หญิงคนอื่นมาเป็นแม่เลี้ยงของมีน…แม่ทำตามคำขอครั้งสุดท้ายของพี่สาวของแม่…แม่ได้ทำผิด แต่แม่กำลังทำในสิ่งที่พี่สาวของแม่ฝากฝังเอาไว้ต่างหาก แม่ไม่ได้เลวเหมือนลูก…ที่จงใจแย่งแฟนของพี่สาวตัวเอง…และแม่ก็ไม่เคยสั่งสอนให้ลูกทำเรื่องเลวๆแบบนี้ด้วย…” เพ็ญพักตร์พูดออกไปอย่างอธิบายให้ลูกสาวเข้าใจ
“อ่อ งั้นหนูก็ไม่ได้เกิดมาจากความรักของแม่กับพ่อสินะคะ แม่ถึงได้รักพี่มีนมากกว่าหนูที่เป็นลูกสาวแท้ๆของแม่…ตั้งแต่เด็กจนโต อะไรๆแม่ก็เอาแต่ตามใจพี่มีนพี่กวาง แต่กับหนู ไม่ว่าจะทำอะไรแม่ก็ด่าก็ว่าตลอด เพราะแบบนี้เองสินะคะ แม่ไม่ควรจะเกิดลูกเลวๆแบบหนูมาเลย แม่จะได้ไม่ต้องเสียใจแบบตอนนี้…” มุกดาพูดออกไปอย่างเสียใจ เพราะคำตอบของแม่มันยิ่งทิ่มแทงบาดแผลในใจของเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า
“หยุดพูดประชดแม่นะมุก…ลูกเอาแต่พูดว่าแม่รักแต่พี่มีนพี่กวาง งั้นลูกก็คิดเอาละกันว่าตั้งแต่เด็กจนโตมีอะไรที่ลูกอย่างได้แล้วแม่ไม่หามาให้บ้าง ที่แม่ดุแม่ว่าลูกน่ะก็เพราะลูกทำตัวไม่น่ารัก แม่ก็สั่งสอนเพื่อที่ลูกจะได้ไม่ทำอีก แม่ไม่คิดว่าสิ่งที่แม่ทำเพราะห่วงใยลูก จะทำให้ลูกคิดแบบนี้…” เพ็ญพักตร์พูดตอบไปด้วยเสียงสั่นเครืออย่างเหนื่อยใจ
“ห่วงใยเหรอคะ การที่แม่มาด่ามุกแบบนี้เขาเรียกว่าห่วงใยเหรอคะ…หึ…ยังไงแม่ก็เห็นพี่มีนเขาดีกว่ามุกอยู่ดี” มุกดาพูดออกไปแบบไม่สนใจคำพูดของผู้เป็นแม่
“งั้นลูกก็คิดดูเอาเองก็แล้วกันว่าที่ลูกอยู่สุขสบายมีกินมีใช้เงินไม่ขาดมือแบบนี้มันมาจากใคร ถ้าไม่ใช่จากพี่กวางแล้วก็พี่มีนที่เขาพยายามส่งเสียให้ลูกเรียน เพื่อหวังให้ลูกได้ดิบได้ดีในวันหน้าน่ะ ถ้าพวกเราทุกคนไม่รักมุก แล้วพวกเราจะทำแบบนี้ไปทำไมกัน ” เพ็ญพักตร์พูดออกไปด้วยสีหน้าจริงจัง แล้วเธอก็เห็นว่าลูกสาวทำหน้าสลดลง
“ไปขอโทษพี่มีนเขาซะ ยังไงเราก็ทำผิดกับพี่เขา…ส่วนกับปาล์มเราก็เลิกซะ อย่าทำให้พี่สาวของลูกต้องเสียใจไปมากกว่านี้เลย” เพ็ญพักตร์พูดบอกไปอีกครั้ง เพราะไม่อยากให้ลูกสาวมีปัญหากัน
“ไม่ค่ะ…มุกไม่ขอโทษ…แล้วมุกก็ไม่เลิกกับพี่ปาล์มเขาด้วย เพราะตอนนี้มุกท้อง…ถ้าแม่จะให้มุกเลิกกับพี่ปาล์ม มุกก็จะเอาเด็กออก” มุกดาพูดบอกไปแบบนั้นเพื่อไม่ให้แม่ของเธอมาบีบบังคับเธอ
เพ็ญพักตร์ได้ยินแบบนั้นถึงกับเข่าอ่อนเลยทันที เพราะตอนนี้ลูกสาวของเธอยังเรียนไม่จบเลย แล้วยังมาท้องกับแฟนของมารียาอีก ทำให้เธอนั้นพูดไม่ออกเลย ก่อนจะเป็นลมล้มพับลงไปอย่างรับไม่ได้
