"พี่ครามหยุดเดี๋ยวนี้นะ!!!!!"

"อะไรคนยิ่งรีบๆอยู่"

"พี่จะไปไหนอ่ะ"

"พี่จะไปไหนแล้วมันเกี่ยวอะไรกับเรา"

"เกี่ยวสิทำไมจะไม่เกี่ยวเพราะสวยเป็นว่าที่คู่หมั้นของพี่"

"แค่ว่าที่คู่หมั้นแต่ยังไม่ได้หมั้นเพราะฉะนั้นถือว่าเราสองคนยังไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกัน"

"หึ คอยดูเถอะสวยจะทำให้พี่หมั้นกับสวยให้ได้ไม่เชื่อก็คอยดู"

"ฝันอยู่เหรอครับ หึ รอชาติหน้าละกันนะ"

"ไม่ต้องชาติหน้าหรอกค่ะชาตินี้แล่ะ"

❤❤❤❤❤❤

พี่ครามกับน้องสวยของเรามาแน่ๆ

ปล.เรื่องนี้ไม่กินมาม่าเนอะ 😘😘

ข้าวสวย...

สวัสดีค่ะขอแนะนำตัวนะคะฉันชื่อข้าวสวยตอนนี้อายุ19ปีบริบูรณ์ตอนนี้เราเรียนอยู่ปีหนึ่งมหาลัยแห่งนึงฉันเป็นลูกสาวคนสุดท้องของพ่อเตอร์กับแม่ข้าวฟ่าง ฉันมีพี่ชายพี่สาวรวมกันเจ็ดคนค่ะ ฟังไม่ผิดค่ะเจ็ดคนส่วนฉันเป็นคนที่แปดเป็นน้องเล็กสุดของบ้านพี่ๆของฉันประกอบไปด้วยพี่ข้าวปั้นพี่ข้าวแป้งเป็นฝาแฝดกันค่ะแต่ตอนนี้พี่ข้าวปั้นไม่อยู่เพราะพ่อเตอร์ให้ไปคุมงานที่บริษัทต่างประเทศนานๆถึงจะกลับมาทีตามมาด้วยพี่ข้าวกล้องพี่ข้าวใหม่สองคนนี้ก็เป็นฝาแฝดกันตอนนี้ก็ช่วยพ่อทำงานที่บริษัทส่วนพี่ชายแฝดสามของฉันตอนนี้ไปเรียนอยู่ที่อังกฤษโดยที่พ่อกับแม่ให้พี่ข้าวแป้งไปคุมความประพฤติเพราะสามคนนั้นแสบใช่ย่อยเลยส่วนฉันก็อย่างที่บอกว่าฉันเป็นน้องคนสุดท้องฉันไม่มีฝาแฝดเหมือนพี่ๆคนอื่นๆฉันมาแบบเดี่ยวๆตัวคนเดียวเลยค่ะอยากจะบอกว่าพี่น้องของฉันทุกคนไม่มีใครกล้าขัดใจเราเลยตั้งแต่เด็กจนโตเพราะจะโดนพ่อเตอร์ดุซึ่งทุกคนต้องตามใจฉันเอาใจฉันทุกอย่าง(ต่อหน้าพ่อ)อยากได้อะไรก็ต้องได้ไม่งั้นฉันก็จะงอนทันทีไม่คุยด้วย และตอนนี้ฉันกำลังจะไปบ้านอาฟิวอาบัวคือบ้านของฉันกับบ้านของอาฟิวอาบัวอยู่ในบริเวณรั้วเดียวกันกับบ้านของฉัน คือจะเรียกว่าบ้านของฉันก็ไม่ถูกนักเพราะบ้านหลังนี้เป็นของคุณปู่คุณย่าค่ะเมื่อก่อนพ่อกับแม่จะอยู่คอนโดแต่พอมีลูกหลายๆคนคุณปู่คุณย่าก็เลยบังคับให้ย้ายมาอยู่ที่บ้านหลังนี้ฉันกับพี่ๆทุกคนก็เลยมาอยู่ที่นี่กันตั้งแต่เด็กส่วนพ่อกับแม่อยู่บ้างไม่อยู่บ้างส่วนใหญ่พ่อจะชอบแอบพาแม่ไปจู๋จี๋กันตามลำพังสองต่อสองที่คอนโดอาฟิวบอกว่าถ้าแม่ไม่ทำหมันป่านนี้ฉันคงมีน้องอีกเป็นโขยงซึ่งฉันก็คิดว่ามันคงจะจริงเพราะพ่อชอบอ้อนแม่มากเอะอะกอดเอะอะหอมบอกรักแม่ทุกวันแม่ก็จะยิ้มเวลาพ่อทำให้เขินซึ่งคู่อาฟิวก็เหมือนกันค่ะฉันเห็นอาฟิวอ้อนอาบัวตลอดแต่อาบัวจะทำเฉยใส่เหมือนอาบัวจะอายแต่อาฟิวไม่อายเลยค่ะพ่อของฉันกับอาฟิวเหมือนไม่ค่อยถูกกันเท่าไหร่เจอหน้ากันทีไรก็จะทะเลาะกันแต่มีอย่างนึงที่สองคนนี้เหมือนกันก็คือเรื่องกลัวเมียต้องยกให้เลยค่ะ

ฉันยืนหมุนตัวไปมาอยู่หน้ากระจกตั้งแต่เช้ามืดมองดูตัวเองว่าวันนี้ฉันสวยที่สุดแล้วหรือยังเพราะวันนี้คนสำคัญที่สุดคนนึงของฉันกำลังจะกลับมาจากสวิตเซอร์แลนด์นั่นก็คือพี่ฟ้าคราม หลังจากที่เขาไปเรียนต่อที่โน่นนานถึงสี่ปีเต็มเป็นสี่ปีที่มันทรมานสำหรับฉันมากเพราะเราทั้งสองคนไม่ได้เจอหน้าไม่ได้คุยกันเลยฉันน่ะเคยโทรไปหาเขาหลายต่อหลายครั้งแต่เขาก็เคยไม่รับพอฉันไปบอกอาบัวอาบัวก็บอกว่าพี่เค้าอาจจะเรียนหนักก็เลยไม่ได้รับโทรศัพท์แต่อาบัวก็บอกว่าเดี๋ยวจะโทรบอกให้พี่ฟ้าครามโทรกลับมาหาฉันซึ่งเขาก็โทรมานะโทรมาแต่ก็ไม่พูดอะไรเป็นฉันที่พูดอยู่ฝ่ายเดียวจากนั้นเขาก็วางสายไปพร้อมกับบอกว่าตอนนี้เขายุ่งเกี่ยวกับการเรียนไม่อยากให้ฉันโทรไปรบกวนไว้เขาว่างเขาจะโทรมาเองแต่หลังจากนั้นเขาก็ไม่โทรมาอีกเลยค่ะฉันก็ไม่กล้าโทรไปกลัวจะรบกวนเขา >< ถามว่าคิดถึงไหมคิดถึงมาก เคยมีครั้งนึงฉันงอแงรบเร้าขอให้พ่อพาไปหาพี่ฟ้าครามที่โน่นแต่ก็โดนแม่ฟ่างเบรคไว้บอกว่าเราเป็นผู้หญิงมันไม่เหมาะไม่ควรแม่บอกให้ฉันรอวันที่พี่เค้ากลับมาซึ่งฉันก็ตั้งหน้าตั้งตารอจนมาถึงวันนี้วันที่พี่เค้าจะกลับมาหาฉัน.....คืออันนี้ฉันมโนไปเองเพราะจริงๆแล้วที่พี่ฟ้าครามกลับมาก็เพราะเขาเรียนจบแล้วต่างหากคงไม่เกี่ยวกับฉันหรอก><

เปิดตอนมาก็รู้สึกสงสารน้องข้าวสวยซะแล้ว><พี่ครามอย่าใจร้ายกับน้องนะ

ข้าวสวย....

"น้องสวยวันนี้ทำไมตื่นเช้าจังเลยคะลูก" พอฉันวิ่งลงบันไดมาก็เจอแม่ฟ่างที่กำลังนั่งจัดแจกันดอกไม้อยู่ที่ห้องรับแขกเอ่ยทักเนื่องจากว่าวันนี้ฉันตื่นเช้ากว่าทุกวันเพราะปกติฉันจะตื่นสายมากถ้าเป็นช่วงวันหยุดหรือว่าปิดเทอม

"ก็วันนี้พี่ครามจะกลับมาแล้วนี่คะแม่ฟ่างขาน้องก็เลยต้องรีบตื่นแต่เช้าเตรียมตัวต้อนรับพี่เค้าไงค๊า"

"แต่อาบัวบอกว่าพี่ฟ้าครามกลับมาถึงตอนเย็นไม่ใช่เหรอคะแม่ว่าน้องไม่ต้องตื่นเช้าขนาดนี้ก็ได้นี่นาน้องไปนอนต่อก็ได้นะคะลูก"

"ไม่ได้ค่ะแม่ขาเพราะน้องนัดอาบัวไว้แล้วค่ะว่าวันนี้น้องจะไปช่วยอาบัวทำความสะอาดห้องนอนพี่ฟ้าครามแล้วไหนจะต้องช่วยอาบัวทำอาหารค่ำเลี้ยงต้อนรับพี่ครามอีกด้วยค่ะ^^"

"แหมมม ทีงานบ้านตัวเองนี่ไม่เคยทำเลยนะยัยตัวแสบ อ่อรู้แระสงสัยจะเตรียมตัวเป็นเจ้าสาวให้ฟ้าครามมันล่ะสิใช่ไหมล่ะ" เป็นพี่ข้าวใหม่ที่เดินตามหลังฉันลงมาก็แซวฉันทันที

"พี่ใหม่อย่ามาแซวน้องนะ><"

"แซวอะไรพูดเรื่องจริง"

"แม่ขาพี่ใหม่แซวน้องค่ะ><"

"ก็มันจริงนี่ครับแม่ ร้อยวันพันปีไม่คิดจะทำอะไรแบบนี้แต่พอไอ้ฟ้าครามมันกลับมายัยตัวแสบของเราก็รีบที่จะไปทำความสะอาดห้องนอนไปทำกับข้าวให้เค้ากิน พี่เชื้อนี่ไม่เคยคิดที่จะทำให้ทีกับผู้ชายนี่ระริกระรี้เชียว"

"พี่ใหม่!!!!" ฉันโมโหมากที่โดนพี่ชายตัวเองว่าขนาดนี้คอยดูนะถ้าพ่อตื่นมาฉันจะฟ้อง ฮึ

"พอๆ อย่าทะเลาะกันเลยนะจ๊ะ ว่าแต่วันนี้ทำไมลูกชายสุดหล่อของแม่ตื่นเช้าจังครับหื้มปกติไม่บ่ายไม่ตื่น แต่งตัวหล่อเฟี้ยวขนาดนี้จะไปไหนลูกวันนี้วันหยุดไม่ใช่เหรอ"

"ผมนัดกับเพื่อนไว้น่ะครับแม่"

"เพื่อนหรือแฟนบอกมาซะดีๆเมื่อคืนน้องได้ยินนะว่าพี่คุยกับใครดึกๆดื่นๆไม่หลับไม่นอน"

"อย่ามายุ่งยัยตัวแสบ"

"น้องมั่นใจว่าต้องเป็นแฟนแน่ๆไม่งั้นพี่ไม่เขินจนตัวบิดไปบิดมาหรอกอย่าคิดว่าน้องไม่เห็นนะ" พอฉันพูดจบพี่ใหม่ก็ส่งสายตาอาฆาตมาดร้ายมาทันทีแต่ฉันไม่กลัวหรอก แบร่ๆๆ ฉันแลบลิ้นส่งกลับไปแทนก่อนจะรีบเดินไปหลบอยู่หลังแม่ฟ่าง

"ใหม่มีแฟนแล้วเหรอลูก"

"เปล่าครับแม่อย่าเชื่อยัยสวยยัยนี่น่ะขี้มโนชอบคิดเองเออเอง"

"น้องเปล่ามโนนะ"

"ยัยขี้มโน ยัยสวยขี้มโน"

"เอาล่ะเลิกทะเลาะกันได้แล้วใหม่ก็ชอบว่าน้อง"

"แม่ก็ชอบให้ท้ายยัยตัวแสบนี่ตลอดเห้อ" ฉันลอบยิ้มที่แม่เข้าข้างฉันก่อนจะแลบลิ้นใส่พี่ชายอีกรอบ

"แล้วตากล้องล่ะลูกยังไม่ตื่นใช่ไหมเมื่อคืนกลับดึกล่ะสิ" แม่เปลี่ยนเรื่องพูดเพราะดูท่าพี่ใหม่อยากจะเดินมาบีบคอฉัน

"มันไม่ได้กลับบ้านครับเมื่อคืน"

"อ้าวเหรอลูก"

"มันโทรมาบอกว่าเมาก็เลยไม่อยากขับรถกลับก็เลยนอนที่ห้องเพื่อนมันน่ะครับ"

"อืมดีแล้วล่ะเมาก็อย่าขับรถมันอันตรายเราก็ด้วยนะรู้มั้ยถ้ากินเหล้าแล้วเมาก็ไม่ต้องขับรถกลับ"

"ครับผม ถ้างั้นผมขอตัวก่อนนะครับเดี๋ยวเพื่อนจะรอนาน^^"

"รีบๆไปเถอะค่ะเดี๋ยวแฟนเอ้ยเพื่อนจะรอนานนะคะพี่ชาย^^"

"ยัยตัวแสบเดี๋ยวเหอะ!!"

"แบร่ แบร่ นึกว่ากลัวเหรอ แบร่ แบร่"

"ข้าวสวย" แม่หันมาดุฉันเสียงเบาฉันก็รีบกอดเอวแม่แบบอ้อนทันทีซึ่งมันก็ได้ผลแม่เลิกสนใจฉันก่อนจะหันไปจัดดอกไม้ต่อ ส่วนฉันก็รีบไปบ้านอาบัวทันทีเพราะนี่ก็สายมากแล้ว