ประทับใจยัยขี้เมา
9.7 / 10.0
แชร์
เฟื่องฟ้าหญิงสาวผู้สืบทอดสัมผัสที่หกมาจากมารดาจำต้องทนเห็นสิ่งลี้ลับมาโดยตลอด โดยมีเงื่อนไขว่าพลังนี้จะหายไปก็ต่อเมื่อเธอได้พบรักแท้เท่านั้น ชีวิตเธอเริ่มวุ่นวายเมื่อมีวิญญาณเด็กมาตามตื้อเรียกเธอว่าแม่และขอให้ช่วยหาพ่อเพื่อจะได้ไปเกิดใหม่ จนนำไปสู่การพบกับขุนเขาชายหนุ่มวัย 29 ปีที่กำลังเผชิญวิกฤตในงานแต่งงานเพราะเจ้าสาวหนีหายไป เฟื่องฟ้าจึงตัดสินใจเสนอตัวเข้าพิธีวิวาห์กับเขาในคืนนั้นท่ามกลางความโกลาหล เรื่องราวความรักกึ่งสยองขวัญนี้ยังเกี่ยวพันกับเพลงพิณน้องสาวของขุนเขาซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของเธอ และภูธเรศชายหนุ่มที่มีพันธะสัญญารักข้ามภพจากชาติปางก่อนเมื่อครั้งที่เพลงพิณยังเป็นพญานาค มาร่วมลุ้นไปกับชะตากรรมของพวกเขาในผลงานรุ่นลูกที่สานต่อความประทับใจจากอลเวงวิญญาณพบรัก
ประทับใจยัยขี้เมา ตอนที่ 1
ตอนที่ 1 ไม่ชอบในสิ่งที่ตัวเองเป็น (รุ่นลูก)
สวัสดีค่ะ ฉันชื่อเฟื่องฟ้า หรือจะเรียกง่ายๆว่าฟ้าเฉยๆก็ได้ ตอนนี้ฉันอายุ 22 ปี กำลังจะเรียนจบแล้ว
ตั้งแต่ฉันจำความได้ ฉันก็สามารถมองเห็นวิญญาณได้ ซึ่งมันเป็นเรื่องที่ฉันไม่ชอบเอาเสียเลย
คุณแม่บอกกับฉันว่า สิ่งที่ฉันเป็น เมื่อก่อนท่านก็เคยเป็น แต่ตอนนี้ท่านไม่เห็นวิญญาณพวกนั้นแล้ว กลับกลายเป็นฉันที่เห็นแทนท่าน
คุณแม่เคยเล่าให้ฟังและบอกกับฉันว่า ความพิเศษนี้มันน่าจะถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่นเพื่ออะไรบางอย่าง ซึ่งเรื่องนี้ไม่มีใครรู้
ในขณะที่ฉันกำลังแต่งตัวเตรียมที่จะออกไปมหาวิทยาลัย อยู่ๆฉันก็ได้ยินเสียงเหมือนมีคนเรียก ซึ่งจากสัญชาตญาณของฉัน แน่นอนว่าฉันรู้ว่าต้องไม่ใช่คนแน่ๆ
"แม่..." ใครเรียกวะ...ฉันคิดในใจแอบขมวดคิ้วเล็กน้อย วันนี้มาแปลกเรียกแม่...มันชักจะไปกันใหญ่แล้ว ฉันพยายามไม่สนใจ ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ฉันไม่ใช่คนกลัวผี คนต่างหากน่ากลัวกว่าผี
"แม่..." เรียกอีกและ ผัวยังไม่มีจะไปเอาลูกที่ไหนมา...
"แม่!!" อยู่ๆก็มีเด็กอ้วนคนหนึ่งปรากฏตัวให้ฉันเห็น
"เฮ้ย! ตกใจหมด มาไม่ให้ซุ่มให้เสียง" ฉันหันไปด่า เห็นเป็นเด็กผู้ชายตัวอ้วนผิวขาว หน้าตาน่ารัก กำลังมองมาที่ฉันตาแป๋ว
"หนูส่งเสียงแล้วนี่ไง ถ้าไม่อย่างนั้นแม่จะได้ยินเหรอ" แม่...โอ๊ยอยากจะบ้า!
"หลงแม่หรือไง ไปๆ ไปที่ชอบๆ" ฉันไล่...ไม่มีเวลามาเล่นด้วยหรอกนะ แล้วเจ้าเด็กคนนี้เข้ามาในบ้านของฉันได้ยังไงเนี่ย ปู่เจ้าที่ไปไหน...ฉันแอบบ่นเจ้าที่ที่ปกปักรักษาอยู่ในบริเวณบ้านของฉัน
"หนูชอบที่นี่" แล้วยังไง!
"เอ๊ะ! ไอ้เด็กนี่...ฉันไม่มีเวลามานั่งเล่นด้วยหรอกนะ" ฉันยกมือทั้งสองข้างขึ้นเท้าเอวแล้วหันไปมองหน้าวิญญาณเด็ก ด้วยสายตาติดรำคาญ จากนั้นฉันก็หยิบหนังสือแล้วเดินออกจากห้องไป
"แม่จะไปไหน..." และแล้วเสียงนั้นก็เอ่ยถามฉันอีกครั้งพร้อมกับเดินตามมา
"ฉันจะไปโรงเรียน แล้วฉันก็ไม่ใช่แม่ของนาย...มาทางไหนกลับไปทางนั้นเลยนะ"
"แม่ครับ...มีคนบอกให้หนูมาอยู่กับแม่"
"ใครบอก..." ฉันขมวดคิ้วถาม...
"หนูก็ไม่รู้...เขาให้หนูมาเกิดในท้องแม่" ห๊ะ!! ไร้สาระ!
"โอ๊ย...จะไปกันใหญ่แล้ว ฉันยังเรียนไม่จบเลย ไปหาแม่ใหม่ก่อนเถอะไป!" พูดด้วยน้ำเสียงติดรำคาญนิดหน่อย จากนั้นฉันจึงเดินลงชั้นล่างไป เห็นคุณพ่อกับคุณแม่นั่งรออยู่ที่โต๊ะรับประทานอาหารก่อนแล้ว
"เป็นอะไรไปลูก อารมณ์ไม่ดีแต่เช้าเลย" เป็นเสียงของคุณแม่ ฉันจึงเดินเข้าไปนั่งลงข้างๆท่าน
"มีผีเด็กมาขออยู่ด้วยค่ะ ฟ้ารำคาญ" เรื่องที่ฉันเห็นผี จะมีไม่กี่คนที่รู้และเชื่อฉันจริงๆ ส่วนคนไม่เชื่อเขาก็ว่าฉันบ้า...
"เอาน่าลูก...ถ้าเขาไม่ได้มาสร้างความเดือดร้อนให้เราก็ช่างเขาเถอะ"
"แล้วเมื่อไหร่ฟ้าจะเลิกเห็นสิ่งที่คนส่วนมากมองไม่เห็นสักทีล่ะคะ" ฉันรู้สึกว่ามันเป็นปัญหากับชีวิตประจำวันของฉันมาก
"เมื่อถึงเวลา...แม่เชื่อว่าการที่หนูได้สิ่งพิเศษนี้มาก็เพื่อต้องทำภารกิจบางอย่าง เหมือนเรื่องของแม่ไง" เมื่อก่อนคุณแม่ก็เห็นวิญญาณเหมือนกับฉัน ส่วนเรื่องราวของท่านกับคุณพ่อนั้นมันวิเศษมากๆ
"ภารกิจอะไร...แล้วทำไมต้องเป็นหนูด้วย ทำไมไม่เป็นคนอื่น" ฉันน้อยใจในโชคชะตานี้มาก ฉันเหมือนคนผิดปกติในสายตาของคนทั่วไป
"แม่ขอโทษนะลูก..." คุณแม่เขยิบเข้ามาหาฉัน ท่านยกมือขึ้นลูบศีรษะของฉันเบาๆ เป็นการปลอบ
"คุณแม่...ไม่ใช่แบบนั้นนะคะ ฟ้าไม่ได้โทษคุณแม่ ฟ้าขอโทษ ฟ้าไม่ได้ตั้งใจ" ฉันไม่ได้โทษคุณแม่...ฉันโทษชะตาชีวิตของฉันเองต่างหากล่ะ
"ไม่เป็นไรลูก...แม่เข้าใจ เมื่อก่อนแม่เองก็เคยมีความรู้สึกเหมือนที่ฟ้ากำลังเป็นอยู่"
"คุณพ่อขา...ฟ้าขอไปเรียนต่อที่ต่างประเทศได้มั้ยคะ" ฉันคิดเรื่องนี้มาได้สักพักแล้ว...ฉันอยากหนีไปอยู่ในที่สงบๆสักพัก
"ไปไกลหูไกลตาแบบนั้นพ่อเป็นห่วง..."
"ฟ้าอยากหายไปจากสิ่งที่ฟ้าเป็นสักพัก...นะคะคุณพ่อ" น้ำเสียงออดอ้อนของฉันหวังว่าคุณพ่อจะยอมใจอ่อนให้ฉันไป
"คุณแม่ขา...ช่วยฟ้าพูดกับคุณพ่อให้หน่อยสิคะ"
"แม่อยากจะบอกฟ้าว่า...ฟ้าไม่มีวันหนีสิ่งที่ฟ้าต้องเผชิญพ้น แต่แม่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเรื่องนั้นมันคือเรื่องอะไร และเมื่อไหร่มันจะเกิดขึ้น"
"ฟ้าทราบค่ะ ฟ้าแค่อยากออกไปจากสังคมนี้สักพัก...นะคะคุณแม่" ทุกวันนี้ในสายตาของคนรอบข้างมองฉันเป็นตัวประหลาด...พวกเขาคิดว่าฉันพูดคนเดียวแต่ฉันไม่ได้พูดคนเดียว อธิบายไปก็ไม่มีใครเข้าใจ บ้างก็กลัวในสิ่งที่ฉันอธิบาย บ้างก็หาว่าฉันประสาท พักหลังๆมาฉันพยายามจะไม่สนใจไอ้ผีพวกนั้นที่มันชอบมาชวนฉันคุย...ขอหวยแม่งก็ไม่เคยให้!
"คุณคะ ให้ลูกไปเถอะนะคะ เมื่อก่อนฉันเองก็อึดอัดเหมือนแก ต้องออกมาอยู่คนเดียวจนได้เจอกับคุณนั่นแหละ"
"เอาล่ะ...ถ้าฟ้าอยากไป พ่อจะให้ลูกน้องของพ่อหาที่เรียนและที่พักใกล้ๆให้ หนูอยากไปประเทศไหนล่ะ" ในที่สุดคุณพ่อก็ยอม..เย่! ดีใจจังเลย
"ใกล้ๆก็พอ...อื้อ..." ฉันทำท่าคิด
"นิวซีแลนด์แล้วกันค่ะ บรรยากาศดี เหมาะแก่การพักผ่อน"
"ใกล้บ้านแกสิ...ก็ได้ เดี๋ยวพ่อให้ลูกน้องจัดการให้" ฉันยิ้มหวานแล้วรีบลุกขึ้นจากเก้าอี้เข้าไปกอดคุณพ่อทันที
"ขอบคุณค่ะ ฟ้ารักคุณพ่อกับคุณแม่ที่สุดเลย"
"ไม่ต้องมาอ้อน ไปเรียนได้แล้วมั้งเดี๋ยวสาย"
"ค่า..." ฉันตักข้าวต้มเข้าปากอีกสองสามคำแล้วหยิบหนังสือเดินออกจากบ้านไป
@มหาวิทยาลัย
"ฟ้า..." เสียงไอ้เพลงเพื่อนรักของฉันดังขึ้น
"อ้าว...เพลง" ฉันหันไปตามเสียงเรียก แล้วส่งยิ้มให้เพื่อน
"เมื่อวานแกหายไปไหนมา ทำไมถึงไม่มาเรียน" ฉันถามเพื่อนด้วยความเป็นห่วง สำหรับฉันเพื่อนกันไม่จำเป็นที่จะต้องคุยกันทุกวันก็ได้ ถ้ามันไม่โทรมา ฉันจะคิดว่าเพื่อนไม่สะดวก ฉันก็จะให้พื้นที่ความเป็นส่วนตัว ซึ่งฉันเองก็เป็นคนชอบความสงบมากเช่นกัน และคิดว่าคนอื่นก็น่าจะต้องการพื้นที่ความเป็นส่วนตัวด้วยเช่นกัน
"โรคประหลาดฉันกำเริบน่ะ ฉันก็เลยไม่อยากมา...เมื่อไหร่เรื่องบ้าๆพวกนี้จะหายไปสักทีนะ ไม่รู้เวรกรรมอะไรของฉัน"
"เฮ่อ...ฉันก็ไม่รู้ เบื่อเหมือนกัน เออ...ปีหน้าฉันขอคุณพ่อไปเรียนต่อที่นิวซีแลนด์แหละ อยากไปจากที่นี่สักพัก"
"แล้วฉันล่ะ แกก็รู้ว่าฉันเพื่อนน้อย" อ้าว...
"ฉันเองก็มีแกเป็นเพื่อนคนเดียว...ไปด้วยกันมั้ยล่ะ ไปต่อโทที่โน่น เรียนจบแล้วค่อยกลับ" ถ้าไอ้เพลงมันยอมไปเรียนต่อด้วยกันกับฉันก็คงดี
"ต้องลองไปขอที่บ้านก่อน นิวซีแลนด์ใช่มั้ย"
"อือ...อากาศดีเหมาะแก่การไปพักผ่อนหรือแกว่าไง" ฉันหมายถึงว่าถ้ามันอยากเปลี่ยนประเทศก็ได้นะ
"ไม่ว่าอะไร...ฉันจะได้ไปบอกที่บ้านถูก"
"ป่ะ...ได้เวลาเข้าเรียนแล้วไปกัน" ฉันกับไอ้เพลงพากันเดินเข้าห้องเรียนตามปกติ
อ่านต่อ
สารบัญของ ประทับใจยัยขี้เมา
ตอน 1 Ch. 1ตอน 2 Ch. 2ตอน 3 Ch. 3
ตอน 4 Ch. 4
ตอน 5 Ch. 5
ตอน 6 Ch. 6
ตอน 7 Ch. 7
ตอน 8 Ch. 8
ตอน 9 Ch. 9
ตอน 10 Ch. 10
ตอน 11 Ch. 11
ตอนทั้งหมด all
นิยายมาใหม่
9.2
หากย้อนเวลากลับไปแก้ไขอดีตได้ มนุษย์ทุกคนคงมีสิ่งที่อยากเปลี่ยน แต่ในความเป็นจริงเราไม่อาจเรียกคืนเวลาที่ล่วงเลยไปได้ เช่นเดียวกับชีวิตของเมษาที่พังทลายลงทันทีเมื่อความจริงถูกเปิดเผย เธอต้องตกนรกทั้งเป็นจากความผิดพลาดที่ไม่ได้เป็นผู้ก่อ แต่กลับถูกตราหน้าว่าเป็นคนแย่งชิงของผู้อื่น ทั้งที่ความจริงแล้วเธอคือเหยื่อของ ‘ผู้ชายสารเลว’ คนหนึ่งที่ทิ้งรอยแผลลึกเอาไว้ในรูปแบบของการตั้งครรภ์ที่ไม่พึงประสงค์ หากเพียงวันนั้นเธอกล้าที่จะลุกขึ้นสู้ให้มากกว่านี้ จุดจบของชีวิตคงไม่ต้องมาลงเอยด้วยความสูญเสียและคำประณามที่แสนเจ็บปวด เมษาได้แต่ตั้งคำถามกับโชคชะตาที่ไร้ทางออก ในวันที่สายน้ำและเวลาไม่เคยไหลย้อนกลับมาเพื่อมอบโอกาสที่สองให้เธออีกครั้ง
9.7
สไนเปอร์ ผู้กำกับหนุ่มผู้เย็นชาต้องเผชิญกับมรสุมชีวิตเมื่อแม่ของเขาพยายามฆ่าตัวตาย เพราะพ่อพาเมียน้อยคราวลูกอย่าง นับดาว เข้ามาเริงรักในบ้านอย่างไม่เกรงใจ นับดาวสาวสวยผู้หิวกระหายความสุขสบายพยายามปั่นหัวให้พ่อของสไนเปอร์หย่าขาดจากภรรยาหลวง โดยใช้จริตมารยาปรนเปรอสวาทจนชายวัยคราวพ่อหลงจนโงหัวไม่ขึ้น แม้สไนเปอร์จะตราหน้าว่าเธอเป็นเพียงผู้หญิงไร้ยางอาย แต่เธอกลับจ้องมองเขาด้วยความเสน่หาและไม่สะทกสะท้านต่อคำด่าทอ ความแค้นที่สไนเปอร์มีต่อหญิงแพศยาผู้ทำลายครอบครัวกลายเป็นจุดเริ่มต้นของบทลงโทษอันเร่าร้อน เมื่อเขาตัดสินใจจะลากเธอลงนรกด้วยน้ำมือของเขาเองในฐานะทาสสวาทที่ต้องชดใช้ด้วยร่างกายอย่างสาสม
9.3
อคิน นฤปนาถ นักธุรกิจผู้ทรงอิทธิพลในวงการการเงินระดับประเทศ ใช้เวลานานนับทศวรรษเพื่อตามหาเด็กหญิงฝาแฝดอย่าง ดาหลา และ กาสะลอง โดยหวังเพียงจะชดเชยความผิดบาปที่เขาเคยก่อไว้กับครอบครัวของพวกเธอในอดีต ทว่าสำหรับสองพี่น้องนั้น โชคชะตาที่พลิกผันเพียงชั่วข้ามคืนจนทำให้พวกเธอต้องกลายเป็นเด็กกำพร้าคือบาดแผลที่ไม่มีวันเยียวยา แม้เวลาจะล่วงเลยผ่านไปนานกว่าสิบปี แต่เปลวไฟแห่งความแค้นกลับยิ่งสุมทรวงและไม่เคยจางหายไปจากหัวใจ จากดอกไม้ที่เคยแสนบอบบางและไร้เดียงสา บัดนี้พวกเธอพร้อมจะกลับมาทวงคืนความยุติธรรมด้วยการเคลือบยาพิษร้ายแรงไว้ภายใต้รูปลักษณ์ที่งดงาม เพื่อทำลายล้างซาตานที่เคยพรากทุกอย่างไปจากชีวิต
8.2
ลลนาหรือนุ่มต้องเผชิญกับคราวเคราะห์เมื่อถูกสิงหา ชายหนุ่มหน้าตาดีแต่ไร้เหตุผลเข้าใจผิดและลักพาตัวมาขังไว้ ท่ามกลางความเสียใจและความเป็นห่วงนิ่งที่กำลังบาดเจ็บสาหัส เธอจึงเลือกพึ่งพาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ด้วยการอธิษฐานขอให้หลุดพ้นจากน้ำมือคนป่าเถื่อนโดยเร็ว พร้อมทั้งขอโชคลาภเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่มั่งคั่งและหลีกหนีจากอาชีพกลางคืนที่ถูกดูหมิ่น แม้สิงหาจะยอมรับความผิดพลาดที่จับตัวมาผิดคนด้วยท่าทางขุ่นมัว แต่ท่าทียียวนของหญิงสาวกลับยิ่งกระตุ้นความหงุดหงิดในใจเขาจนกลายเป็นความสัมพันธ์ที่เต็มไปด้วยการปะทะคารม ท่ามกลางความขัดแย้งที่แฝงไปด้วยความหมั่นไส้ ลลนายังคงใฝ่ฝันถึงการมีคนรักที่ดีและร่ำรวยเพื่อลบเลือนอดีตอันโหดร้ายที่เธอเคยเจอ
9.2
หลิน ฟาน ต้องเผชิญกับความอัปยศเมื่อถูกแฟนสาวบอกเลิกต่อหน้าสาธารณชนด้วยถ้อยคำดูถูกเหยียดหยามว่าเขาเป็นเพียงคนจนไร้อนาคต หลังจากที่เขาจับได้ว่าเธอแอบนอกใจ ในขณะที่เขากำลังเจ็บปวดและตั้งปณิธานว่าจะต้องสร้างเนื้อสร้างตัวเพื่อกู้ศักดิ์ศรีคืนมา เขากลับได้รับสายจากพ่อบ้านประจำตระกูลที่แจ้งว่าการทดสอบความลำบากได้สิ้นสุดลงแล้ว เดิมทีเขาเข้าใจว่าครอบครัวเป็นเพียงนักธุรกิจระดับสิบล้าน แต่เมื่อเขาเดินทางไปรับเงินค่าใช้จ่ายตามคำบอกเลิก เขากลับต้องตกตะลึงเมื่อพบกับขุมทรัพย์มหาศาลในห้องนิรภัย ทั้งทองคำและเพชรพลอยล้ำค่า ความจริงเปิดเผยว่าตระกูลของเขามีมูลค่าสูงถึงล้านล้านบาท ชีวิตของนายน้อยผู้มั่งคั่งระดับท็อปจึงได้เริ่มต้นขึ้นอย่างแท้จริง
8.3
แทนไท มาเฟียหนุ่มวัย 29 ปีผู้ครองอาณาจักรธุรกิจมหาศาล กลายเป็นคนเย็นชาและมองผู้หญิงเป็นเพียงเครื่องบำบัดความใคร่ หลังจากถูกคนรักทิ้งไปหาชายที่รวยกว่าในวันที่ลูกชายอายุเพียงเดือนเดียว ความเจ็บปวดกลายเป็นแรงผลักดันให้เขาไต่เต้าจนมั่งคั่งที่สุดภายใน 3 ปี ท่ามกลางผู้หญิงมากมายที่ยอมพลีกาย เขากลับต้องมาพบกับ พรพระพาย บัณฑิตสาววัย 22 ปี ผู้สูญเสียพ่อแม่จากอุบัติเหตุและต้องสู้ชีวิตด้วยเงินประกันจนเรียนจบ เมื่อเธอเข้าทำงานเป็นเลขานุการในบริษัทของเขา โลกที่ปิดตายของเขาก็เริ่มสั่นคลอน โดยมี อาชิ ลูกชายวัย 3 ขวบผู้เฉลียวฉลาดและมีโลกส่วนตัวสูงเป็นตัวแปรสำคัญ เพราะเด็กชายที่แสนเย็นชาเหมือนพ่อกลับร่าเริงและอ้อนเก่งอย่างน่าประหลาดเมื่ออยู่กับเธอ
