เหมียนเหมียนมีอาชีพเป็นนางเอกหนังแนวอีโรติก แต่ชีวิตของเหมียนเหมียนจืดชืดมาสองปีแล้วตั้งแต่เลิกรากับสามีของตัวเองไป

นั่นเป็นเพราะเธอแต่งงานเร็วเกินไปด้วยความคลั่งรัก หลังเรียนจบเหมียนเหมียนซึ่งเป็นเด็กสาวบ้านนาที่มีป้าคอยเลี้ยงดูก็แต่งงานทันทีกับสามีอายุมากคนหนึ่งที่เป็นเสี่ยแก่คอยส่งเหมียนเหมียนเรียนจนเรียนจบ

แต่แล้วชีวิตของเหมียนเหมียนต้องพังลงเพราะตาแก่คนนั้นดันมีลูกมีเมียแล้ว และถูกลูกเมียจับได้ เมียของเสี่ยจึงเอาเงินฟาดหัวให้เหมียนเหมียนเลิกกับสามี เหมียนเหมียนรับเงินนั้นมาเพราะไม่อยากถูกฟ้องร้องและยอมเลิกแต่โดยดี

หลังจากเลิกกับสามีเหมียนเหมียนซึ่งเป็นเด็กเสี่ยเลี้ยงมาตลอด จึงเริ่มหางานทำแน่นอนว่าเธอไม่เคยลำบาก เธอจึงเริ่มใช้ร่างกายที่สวยงามของตัวเองหาเงิน

เหมียนเหมียนเป็นนักอ่านนิยายตัวยง แต่แล้วในวันหนึ่งขณะที่เหมียนเหมียนอ่านนิยายเรื่อง "ฮูหยินท้ายจวน" จบ เหมียนเหมียนก็เกิดอาการหน้ามืดเมื่อตื่นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองมาอยู่ในร่างของหลี่เหมียนเหมียนในนิยายเสียแล้ว

หลี่เหมียนเหมียนเป็นผู้หญิงอาภัพ ไม่ได้รับความรักจากสามีและฮูหยินชราในจวนยังรังเกียจเพราะหลี่เหมียนเหมียนแต่งงานมาได้สองปีแล้วก็ไม่ตั้งครรภ์เสียที และตระกูลเดิมของหลี่เหมียนเหมียนก็ตกต่ำลงทุกวันเพราะพัวพันเรื่องทุจริตกับทางการ จนต้องย้ายหนีออกจากเมืองหลวงกลับบ้านเกิดยิ่งทำให้ฮูหยินชราไม่ปลื้มหลี่เหมียนเหมียน

ฮูหยินชราจึงหาอนุให้บุตรชายเจ้าของจวนซึ่งเป็นพ่อค้ามากความสามารถใบหน้าหล่อเหลาร่างกายกำยำ แต่ว่ากลับไม่เก่งเรื่องบนเตียง นามฟู่เฉา หลี่เหมียนเหมียนถูกขับมาอยู่ท้ายจวนเพราะมีซินแสใส่ร้ายว่านางมีดวงอัปมงคลและคนที่ใส่ร้ายก็คืออนุฮัวคนนั้น

ฟู่เฉาเป็นหัวหน้าสกุลฟู่สกุลพ่อค้าที่ร่ำรวย เขารับหน้าที่ดูแลสกุลวัน ๆ เอาแต่ค้าขายและเดินทางบ่อยครั้งเรื่องในสกุลจึงปล่อยให้ฮูหยินชราจัดการโดยที่ตัวเองไม่ได้สนใจ ดังนั้นเขาจึงไม่เคยรู้ว่าหลี่เหมียนเหมียนถูกรังแกอย่างไร นอกจากนี้เขายังมีน้องสาวสองคนทั้งสองแต่งงานออกไปแล้ว แต่น้องรองของเขาเพิ่งหย่ากับสามีและกลับมาอยู่บ้านพร้อมด้วยหลานสาวอายุห้าขวบนามหลันเอ๋อร์ที่เป็นแก้วตาดวงใจของฮูหยินชรา

หลังจากหลี่เหมียนเหมียนไม่ยอมตั้งครรภ์และอนุรองก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะท้อง ฮูหยินชราจึงได้จัดหาอนุให้เขาอีกหนึ่งคนนามอนุฮัว และอนุหลง

สองคนนั้นก็ยังร่วมมือกับอนุฮัวรังแกหลี่เหมียนเหมียนอยู่หลายครั้ง ถึงแม้ว่าเบื้องหลังพวกนางจะแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นกันก็ตาม

เหมียนเหมียนอ่านนิยายมาหลายรอบนางจดจำเรื่องทุกอย่างในนิยายได้เป็นอย่างดี จึงรู้ว่าเจ้าของร่างเดิมถูกวางยา

ในเมื่อเหมียนเหมียนมาอยู่ในร่างนี้แล้ว นางย่อมไม่ยอมแพ้เรื่องทุกอย่างในเมื่ออยู่ในกำมือแล้ว นางย่อมใช้ให้เป็นประโยชน์ และแล้วนางก็ได้พบกับสามีในวันหนึ่ง

เขามาเยี่ยมนางและบอกว่าเขาแวะมาเมืองหลวงเพียงสองวัน หลังจากนั้นต้องกลับไปที่ต่างอำเภอและอยู่ที่นั่นอีกหลายเดือน ซึ่งหลังจากเจรจาการค้าครานี้เขาจะไม่ออกไปต่างเมืองแล้ว

เหมียนเหมียนเพิ่งฟื้นขึ้นมาในร่างนี้ได้เพียงสามวัน นางไม่ได้ฟ้องร้องเขาว่าเจ้าของร่างเดิมนั้นถูกวางยา เพราะนางกำลังประเมินท่าทางของบุรุษผู้นี้อยู่ว่าเขาเหมือนในนิยายที่กล่าวเอาไว้หรือไม่

เขาเป็นบุรุษรูปงามจริง ใบหน้านี้ไร้ที่ติเธอเจอคนหล่อมามากส่วนใหญ่แพรวพราวมากเล่ห์ แต่กับฟู่เฉาคนนี้กลับดูซื่อ ๆ ที่ในนิยายบรรยายว่าเขาไร้ความสามารถเรื่องบนเตียงเพราะเขาเคยบวชเป็นภิกษุมาหลายปีเพื่ออุทิศกุศลให้ท่านพ่อที่จากไปเห็นจะส่งผลกระทบถึงตอนนี้

คนผู้นี้หล่อเหลาแต่ไร้ประสบการณ์ จึงทำให้แต่งกี่เมียก็ไม่มีลูกสักคน ท่าทางของเขาเย็นชาและราบเรียบ แต่ก็หนีไม่พ้นสายตาของเหมียนเหมียน ข้างในดวงตาคู่นี้มีไฟร้อนแรงแห่งราคะแฝงอยู่อย่างแน่นอน เพียงแต่เหมียนเหมียนต้องปลดกำแพงที่เขามองนางเป็นสีกาทิ้งเสีย

และอีกอย่างคนผู้นี้ก็ดูอบอุ่นไม่น้อย เพราะแม้จะมองนางด้วยสายตาราบเรียบแต่เขาก็ยังมีความห่วงใย

"ท่านหมอบอกว่าเจ้าต้องลมเย็นจึงล้มป่วย และจงรักษาสุขภาพให้ดี ข้าได้ให้คนต้มยาให้แล้ว"

อา...ดูเอาเถิดจากการสังเกตของเหมียนเหมียนแล้ว ท่อนเอ็นในกางเกงของเขาท่าทางจะใหญ่น่าดู เหมียนเหมียนอยากจะสอนรักให้เขาแต่ติดที่นางยังคงไม่สบาย แค่คิดเหมียนเหมียนก็เปียกแฉะเพราะอยากจะลองแล้วสิ...ซี้ด

หลี่เหมียนเหมียนถูกกักขังอยู่ในเรือนท้ายจวนมาครบสามเดือนโดยห้ามออกไปที่ใดมานานกว่าสามเดือน เพราะคำของซินแสที่บอกฮูหยินชราเอาไว้

หลี่เหมียนเหมียนคนใหม่จึงอาศัยโอกาสนี้บำรุงร่างกายของตนเองให้งดงาม เพราะเจ้าของร่างเดิมเสียใจชอกช้ำจนไม่ดูแลตนเอง ทำให้ผิวพรรณหม่นหมองมาช้านาน

หลี่เหมียนเหมียนได้รับเบี้ยหวัดรายเดือนอันน้อยนิด นางจึงให้อาหมิ่นสาวใช้ประจำตัวของนางเองเอาของมีค่าที่นางมีทั้งหมดไปจำนำ เพื่อซื้อของมาบำรุงผิวพรรณและใบหน้า ระหว่างนี้นางยังได้เย็บชุดนอนไม่ได้นอนด้วยผ้าโปร่งบางอีกหลายชุดและสวมใส่เอาไว้เพื่อเตรียมพร้อมตนเองอยู่เสมอ

ในวันที่นางถูกปล่อยตัวออกจากเรือนหลัง หลี่เหมียนเหมียนก็พร้อมเฉิดฉายแล้ว แต่หลี่เหมียนเหมียนกลับไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมงานเพราะว่านางมีดวงชะตาที่ไม่ดี แน่นอนว่าเป็นคำโกหกจากซินแสคนเดิมคนนั้นที่อนุฮัวจ้างวานให้มาใส่ความ

ผู้คนมาที่จวนเพื่ออวยพรวันนี้ไม่น้อย รวมถึงมีการเชิญนักพรตผู้หนึ่งซึ่งฮูหยินผู้เฒ่านับถือมาร่วมงานด้วย

โชคดีที่นิยายเรื่องนี้หลี่เหมียนเหมียนอ่านมาจนหมดแล้ว นางจึงรู้ว่านักพรตที่มานี้ในใจของเขานั้นเป็นคนชอบเรื่องทางกามารมณ์เพียงใด นางจึงได้สั่งสอนให้อาหมินสาวใช้ของนางยั่วยวนผู้ชายคนนี้เอาไว้ก่อน

อาหมินของนางเป็นเด็กสาวอายุสิบเจ็ดปีใบหน้าจิ้มลิ้มและมีเต้าถันที่ใหญ่เกินตัว แน่นอนว่านักพรตคนนี้ชอบผู้หญิงนมใหญ่ หอยแดงและสาวสด อาจารย์ของเขาได้ทำนายว่าหากนักพรตพบสตรีที่มีลักษณะเช่นนี้หมายถึงโชคชะตาให้เขารีบคว้ามาเป็นฮูหยินเพราะจะส่งเสริมให้เขาได้อำนาจอันยิ่งใหญ่

เดิมทีนักพรตคนนี้จะได้พบกับสาวใช้คนอื่นแต่ในเมื่อหลี่เหมียนเหมียนรู้ทุกอย่าง นางจึงให้คนไปลักพาตัวสาวใช้คนนั้นเอาไว้ในวันนี้และส่งอาหมินสาวใช้ของตัวเองไปแทนเพื่อคว้าโอกาสนี้

"ถ้าเจ้าอยากลืมตาอ้าปาก ต้องเกาะนักพรตคนนี้ให้ดี ต่อไปเขามีโอกาสเข้าวังหลวงเป็นใหญ่เป็นโตเจ้าจะกลายเป็นคนที่สุขสบายที่สุด"

อาหมินถูกหลี่เหมียนเหมียนล้างสมองมาแล้ว และยิ่งเชื่อหลี่เหมียนเหมียนทุกอย่างเพราะหลี่เหมียนเหมียนสามารถทำนายอนาคตได้อย่างแม่นยำ

"ให้เจ้าไปดักรอเขาที่ประตูทิศใต้ จากนั้นแสร้งทำเป็นไม่เห็นถอดเสื้อผ้าอ่อยเขาตามที่ข้าสอน"

ถ้อยคำแบบยุคใหม่หลี่เหมียนเหมียนได้สอนอาหมินทั้งหมด นางยังได้แสดงท่ายั่วยวนคลึงหัวนมของอาหมินเล่นเบา ๆ จนอาหมินครางเสียวขึ้นมา

"ฮูหยินอาหมินเสียวตรงหัวนมเจ้าค่ะ"

"ใช่ต้องแบบนี้ ข้าชอบที่เจ้าทำหน้าแบบนี้ยั่วเอ็นผู้ชายจริง ๆ นมของเจ้าทั้งใหญ่ทั้งสวย ยังเป็นเด็กสาวบริสุทธิ์อาหมินผู้ชายคนนั้นจะชอบเจ้า ขอเพียงเจ้าทำตามที่ข้าสอน เจ้าจะได้รับทุกอย่างทั้งเซ็กส์และอำนาจเจ้ายินดีใช่หรือไม่"

"อา....ซี้ด...ยะ...ยินดีเจ้าค่ะ...ฮะ...ฮูหยินอย่าเลียหัวนมบ่าว อา...บ่าวเสียวเจ้าค่ะ"

"น้ำเงี่ยนเจ้าคงไหลออกมาเปียกเยิ้มแล้ว ข้าต้องการให้เจ้ารู้สึกเช่นนี้ จากนั้นนำสิ่งนี้ไปเล่นรักตรงที่ข้าบอก คนผู้นั้นจะมาตรงนั้นเขาจะเห็นเจ้าและตกหลุมรักเจ้า"

หลี่เหมียนเหมียนเลียหัวนมของอาหมินไม่หยุด ทำเอาอาหมินครางกระเส่าแน่นอนว่านางทำเรื่องพวกนี้กับอาหมินมานับครั้งไม่ถ้วนแล้วตั้งแต่นางมาอยู่ที่นี่ได้หนึ่งเดือน อาหมินก็กลายเป็นของนางไปอย่างเรียบร้อย

"ฮูหยิน ผู้ชายคนนั้นเขาจะเลียให้บ่าวหรือไม่เจ้าคะ"

อาหมินแยกขาของตัวเองออก บัดนี้เพราะนางใส่ชุดนอนไม่ได้นอนบางเบา ที่หลี่หมินหมินกับนางช่วยกันเย็บขึ้นมา บริเวณนั้นจึงเผยเนินเนื้ออูมที่ถูกโกนขนจนเกลี้ยง ทั้งยังมีน้ำไหลเยิ้มออกมา

หลี่เหมียนเหมียนจับมือของอาหมินแล้วกดลงไปบนโหนกเนื้ออวบจากนั้นก็คลึงเม็ดเสียวเบา ๆ

"เขาย่อมทำทุกอย่างที่เจ้าปรารถนา ลิ้นของเขาจะหนาและสากกว่าลิ้นของข้า อาหมินเจ้าจะน้ำเงี่ยนไหลไม่หยุด"

"อา...ฮูหยินขอหมินอยากจูบเจ้าค่ะ ฮูหยินขอลิ้นได้หรือไม่อาหมินเสียวใจจะขาดแล้ว อยากเลียนมฮูหยินจังเลยเจ้าค่ะ"

หลี่เหมียนเหมียนต้องการให้อาหมินเงี่ยนกระหายเซ็กส์ที่สุด นางจึงไม่ยินยอมแม้ว่าตัวเองก็ต้องการเช่นกัน

"ไม่ได้...อดทนหน่อยแล้วเจ้าจะได้ในสิ่งที่ต้องการ เวลานี้ล่ะไปได้แล้ว"

อาหมินสวมเสื้อผ้าจากนั้นก็สวมเสื้อคลุมอย่างว่าง่าย เนินเต่าของนางเปียกแฉะอยากได้นิ้วและลิ้นของฮูหยินจนตัวสั่น แต่เมื่อนางคิดถึงสิ่งที่รออยู่ท่อนเอ็นใหญ่ที่จะกระแทกเข้ามาในรูสวาทของนางตามที่ฮูหยินบอกนั้นจะให้ความรู้สึกที่ดีมากกว่า อาหมินที่รอคอยมาเนิ่นนานแล้วจึงอดใจเอาไว้

กระทั่งมาถึงประตูทิศใต้ที่ฮูหยินบอก เพราะติดสินบนบ่าวที่เฝ้าระวังพวกนางจึงผ่านไปได้อย่างง่ายดาย สิ่งที่อาหมินติดสินบนนั้นไม่ใช่เงินทอง แต่เป็นปากเล็ก ๆ ของนางดูดอมเอ็นของบ่าวทั้งสองคน ดังนั้นเมื่อเห็นอาหมินพวกเขาจึงยอมผ่านให้แต่โดยดีโดย

เป็นไปตามที่หลี่เหมียนเหมียนพูดเอาไว้ไม่ผิด ในที่สุดนักพรตจูกังคนนั้นก็มาทำพิธีขับไล่ผีสางที่ประตูทิศใต้เพียงลำพัง อาหมินอยู่ในตำแหน่งลับตาแต่เป็นตำแหน่งที่สายตาของนักพรตจะเห็นเงารางเลือนและเขาจะเดินมาด้วยความสงสัย และเขาจะได้เห็นอาหมินพอดี

และในที่สุดนักพรตก็เดินมาตามเสียง อาหมินกำลังช่วยตัวเองด้วยแท่งหยกที่หลี่เหมียนเหมียนทำให้นาง จากนั้นปากของอาหมินก็ร้องครางแผ่ว

"ซี้ด เสียว อา ข้าอยากได้ของบุรุษสักคนที่จะช่วยข้าได้ อา ซี้ด ของสิ่งนี้ทำให้ข้าไม่พอใจ ช่างเล็กยิ่งนัก ซี้ด"

เมื่อเห็นสภาพของสตรีที่อยู่ในชุดวาบหวิวโปร่งบางเห็นเต้านมใหญ่อวบล้นกระเพื่อมและนางยังถ่างหอยอ้าออกจนเห็นหอยแดง ๆ เนินเนื้อเต่าอวบอูมเผยออกและยังมีแท่งหยกผลุบเข้าออกไปในเนินเนื้อนั้น ทำให้นักพรตถึงกับตกตะลึง ดวงตาของเขาจับจ้องอยู่ที่นมคู่ใหญ่และหอยสีแดงไม่วางตาจนลืมกระทั่งการทำพิธี และแล้วเขาก็ได้ยินเสียงคนเดินตามมาข้างหลังที่แท้เป็นลูกศิษย์ของเขานั่นเอง

"อาจารย์"

"ชู่ว์ เจ้าอย่าเสียงดัง ข้ากำลังดูคน"

ลูกศิษย์ของนักพรตมองตามดวงตาของอาจารย์จากนั้นเขาก็ตกใจยิ่งนัก ท่อนเอ็นในร่มผ้าแข็งขึ้นมาภายในพริบตา

"นะ นางผู้นั้น"

อาจารย์ผู้นั้นเห็นอาหมิ่นโก้งโค้งก้น ขยับแท่งหยกรัวแรงก็เกินจะอดทนแล้ว

"เจ้าเห็นนมนั่นหรือไม่ อา ใหญ่ยิ่งนักห้อยลงมาแล้วข้าอยากกินจนทนไม่ไหว ดูต้นทางเอาไว้อย่าให้ผู้ใดมารบกวน ข้าจะสนทนากับนางผู้นั้นแรง ๆ สักหน่อย"

"ขอรับอาจารย์ ในที่สุดท่านก็เจอของดีที่ตามหาแล้ว นางผู้นั้นตรงตามตำราของท่านทุกอย่าง นางจะส่งเสริมท่านให้ได้ดี"

สตรีที่ไร้ขน นมใหญ่เท่าภูเขา ลิ้นสีแดงฉ่ำ ท่วงท่ายั่วยวนนางนั้นจะทำให้อาจารย์ของเขาขึ้นสู่จุดสูงสุดของการเป็นนักพรตดั่งคำทำนาย