นี่คือเรื่องราวความรักของพี่มังกือ และ น้องก้อนแป้ง
ดราม่าน้อย แต่หวาน และ แซ่บร้อยเปอร์เซ็นต์!!!
********************
แป้งร่ำ
อายุ 22 ปี
เรียนมหาลัยปีสี่ คณะนิเทศศาสตร์
นิสัย :
แป้งร่ำเป็นคนซื่อ(แต่ไม่บื้อ) ดูเรียบร้อย พูดน้อย มักแสดงสีหน้าตายด้านได้อย่างเป็นธรรมชาติ แต่อย่าได้เชื่อแค่เพียงสิ่งที่ตาเห็น เพราะแป้งไม่ได้แสดงทุกด้านออกมาทั้งหมด แป้งเป็นคนหน้าตาน่ารักระดับปานกลาง แต่ทว่ากลับมีเสน่ห์โดยธรรมชาติ ทั้งหน้าตา และ ท่าทางที่แสดงออกมา ถึงจะไม่ได้สวยมาก แต่น่ามองจนไม่อาจละสายตา ซึ่งการที่เธอเป็นแบบนั้นมันทำให้ใครบางคนหลงจนโงหัวไม่ขึ้น และหึงแบบไม่ลืมหูลืมตา เพราะกลัวจะโดนใครแย่งไป
หากให้นิยามเกี่ยวกับแป้ง :
แป้งเป็นเด็กดี ไม่ชอบโกหก มีอะไรก็จะพูดตรง ๆ ตัวอย่างเช่น "แป้งอยาก Xม ให้พี่มังกรค่ะ"
มังกร ชื่อในวงการ คือ ดราก้อน
อายุ 23 ปี
ตอนนี้เป็นนักแสดงชื่อดัง ที่ฝากผลงานไว้มากมายทั้งซีรีส์ และ ภาพยนต์ เป็นดาวรุ่งที่กำลังพุ่งแรงสุด ๆ
นิสัย :
ไม่ใช่คนเฟรนลี่ แต่ที่ต้องคอยส่งยิ้มให้คนอื่น ๆ เป็นเพราะหน้าที่ ทั้งที่คน คนเดียวที่เขาอยากยิ้มให้ก็คือแฟนสาวรุ่นน้องที่คบกันมาตั้งแต่มัธยมปลาย เขามีรักมั่นคงกันมานานหลายปี และไม่มีทีท่าว่าจะหมดโปรโมชั่นความหวานเลยสักนิด นับวันก็ยิ่งหึง ยิ่งหวงแฟนสาวมากขึ้นทุกวัน
หากให้นิยามเกี่ยวกับมังกร :
"ห้ามไปพูดแบบนี้กับใครเด็ดขาดเลยนะแป้ง อย่าหาว่าพี่ไม่เตือน"
****************************
'ความกังวล ช่างเป็นสิ่งที่น่ารำคาญ'
'เพราะเธอมักจะได้รับความสนใจจากทุกคนโดยที่ไม่ต้องทำอะไรยิ่งใหญ่น่าสนใจ แต่ความเป็นธรรมชาติกลับสามารถเรียกพวกแมลงเม่าให้มาเกาะแกะอยู่บ่อยครั้ง ผมเลยติดนิสัยชอบสังเกตสีหน้า และ สายตาของคนอยู่เสมอ ถึงแม้จะโชคดีที่เธอไม่ค่อยสนใจอะไร นอกจากสิ่งที่ใส่ใจจริง ๆ เพราะงั้นเธอเลยไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองมีเสน่ห์มากแค่ไหน การกำจัดพวกสิ่งรบกวนใจจึงสามารถทำได้โดยง่าย แต่จะสามารถวางใจได้ยังไง ไม่มีอะไรการันตีได้เลยว่าเธอจะไม่ถูกใครแย่งไป ใจมันสงบไม่ลงเลยจริง ๆ ทั้ง ๆ ที่ตอนแรกคิดว่าความคิดที่มีต่อเธอมันเป็นแค่ความสนใจใคร่รู้เฉย ๆ แต่ทว่าพอเอาเข้าจริงกลับถอนตัวไม่ขึ้น ได้พบ ได้พูดคุยกับเธอมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งรู้สึกปรารถนาในตัวเธอมากขึ้นเท่านั้น แค่คิดว่าอาจมีคนที่เป็นแบบผมเหมือนกัน แค่นี้ก็ทำให้วางใจไม่ลงแล้ว ถ้าเป็นไปได้ก็ไม่อยากให้ใครรับรู้ถึงเสน่ห์ของเธอตลอดไป อยากให้มีแค่ผมคนเดียวที่ได้รู้ และ ให้เธอเป็นของผมแค่คนเดียวเท่านั้นก็พอ เสน่ห์ของเธอน่ะ ให้มีแค่ผมคนเดียวที่รู้ก็พอแล้ว'
'ซึ่งก่อนที่ใครจะได้แย่งเธอไป ผมก็แค่ต้องทำให้เธอมาเป็นของผมก่อนก็หมดเรื่องแล้ว'
'ส่วนความว้าวุ่นใจนี้อาจเป็นเพราะผมหมกมุ่นอยู่กับเธอจนเกินไป จนผมเริ่มสงสัยว่าได้สัมผัสเธออย่างลึกซึ้งสักครั้ง ความยึดติดของผมนี้จะลดลงบ้างหรือเปล่ากันนะ.....ผมอยากรู้จริง ๆ เลย'
"ไหนพี่มังกรบอกว่าจะรอให้แป้งเรียนจบก่อนไงคะ?"
"พี่เปลี่ยนใจแล้วครับ.....เรามาเริ่มตอนนี้กันเลยเถอะ"
"พี่รอไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว"
EP 1
แป้งอยู่ไหน!
..................................
07.00 น.
สวบ สาบ
ผมเงาสีดำขลับความยาวถึงเอวมีความหยักศกตรงปลายเล็กน้อยถูกมือบางสางอย่างแผ่วเบา ก่อนจะใช้มือจัดแต่งผมหน้าม้าที่ไว้มาตั้งแต่ประถม และไม่มีความคิดที่จะทำสี หรือ เปลี่ยนทรงในตอนนี้
ฟึบ ๆ
ร่างเล็กที่มีส่วนสูง 165 เซนติเมตรยืนขึ้น ก่อนจะสำรวจความเรียบร้อยของตัวเองที่หน้ากระจก โดยภาพเงาสะท้อนในกระจกตอนนี้ก็คือหญิงสาวที่มีผิวขาวนวลตัดกับสีผมดำขลับทำให้ดูน่ามอง เธอเป็นคนมีแก้มน่าบีบ ดวงตากลมโตราวกับลูกแมว แต่ทว่ากลับสวมแว่นกรอบหนาเอาไว้ เนื่องจากค่าสายตาสั้นมาก ซึ่งกรอบแว่นหนาก็สามารถบดบังความสวยของดวงตาได้เล็กน้อย
"เอ๊ะ?" หญิงสาวอุทานออกมาเบา ๆ เมื่อหางตาดันเหลือบไปเห็นรอยแดงเป็นจ้ำที่ต้นคอตัวเอง ก่อนจะพึมพำและส่ายหน้าไปมาเบา ๆ และหยิบรองพื้นสีเนื้อมาแต้มที่คอเพื่อปกปิดร่องรอยที่ใครบางคนฝากเอาไว้
"พี่มังกรเนี่ยจริง ๆ เลย ทั้ง ๆ ที่แป้งบอกตั้งหลายครั้งแล้วว่าห้ามทำรอยที่คอ"
07.00 น.
"คงเหนื่อยน่าดูเลยสินะคะ (^_^) " แป้งร่ำพึมพำเมื่อมองไปยังเตียงแล้วพบว่าพี่มังกรแฟนหนุ่มของเธอกำลังหลับเป็นตายด้วยความอ่อนเพลีย ซึ่งต่อให้เสียงดังยังไงก็ไม่ยอมตื่น ทั้ง ๆ ที่เมื่อคืนเอาแต่บอกว่าจะไปส่งเธอแท้ ๆ
สวบ สาบ ~
คนตัวเล็กปีนขึ้นไปบนเตียงนุ่ม ก่อนจะบรรจงหอมแก้มแฟนหนุ่มอย่างแผ่วเบาเพราะกลัวจะทำดารานักแสดงที่คิวงานแน่นตลอดทั้งปี แต่ทว่าก็ยังพยายามหาเวลาที่จะมาอยู่กับเธอตื่น
จุ้บ ~
"นอนให้สบายนะคะพี่มังกือของหนู นาน ๆ จะได้หยุดสักที (^_^) " แป้งคลี่ยิ้มบาง ๆ ออกมา ก่อนจะลุกขึ้นจัดชุดนิสิตถูกระเบียบของตัวเองให้เข้าที่ และ เดินออกจากห้องไปทันที เพราะมีเรียนตอนแปดโมงเช้า
07.30 น.
(P UNIVERSITY)
แป้งร่ำก้าวเดินเข้ามาในมหาลัยด้วยท่าทางสบาย ๆ ไม่ได้รีบร้อนเหมือนอย่างเคย ในระหว่างทางก่อนถึงคณะตัวเองก็มีทักทายเพื่อนต่างคณะที่เคยทำกิจกรรมด้วยกันบ้างพอเป็นพิธี ถึงแป้งจะเป็นคนเงียบ ๆ แต่ทว่ากลับมีบางอย่างที่ย้อนแย้งอยู่ในตัวเอง พูดน้อย ไม่ค่อยสุงสิงกับใครเกินจำเป็น แต่ทว่าเพื่อนเยอะ ดูเหมือนจะมีโลกส่วนตัวสูง แต่ก็ทำกิจกรรมไม่ขาด ทั้งถือป้ายงานมหาลัย เป็นหลีด เป็นดรัมเมเยอร์
แป้งร่ำเป็นคนซื่อ ดูเรียบร้อย พูดน้อย มักแสดงสีหน้าตายด้านได้อย่างเป็นธรรมชาติ แป้งคิดเอาเองว่าตัวเองเป็นคนเฉิ่มเชย แต่ทว่าทุกคนรอบตัวของเธอกลับคิดต่าง ถึงแป้งจะเป็นคนหน้าตาน่ารักระดับปานกลาง ไม่ได้สวยตรึงตราขนาดที่เห็นปุ๊บต้องเหลียวมองจนคอหัก แต่ทว่ากลับมีเสน่ห์โดยธรรมชาติ ทั้งหน้าตา และ ท่าทางที่แสดงออกมา ถึงจะไม่ได้สวยมาก แต่น่ามองจนไม่อาจละสายตา ยิ่งได้รู้จัก ยิ่งรู้สึกว่าเธอน่าค้นหา และ มีอะไรดึงดูดใจอย่างน่าประหลาด เธอจึงถูกนิยามว่าเป็นคนที่มี Sex appeal สูง คนที่มีเสน่ห์ทางเพศ แรงดึงดูดทางเพศ ทั้งท่าทาง สีหน้า แววตา เสียง คำพูดคำจามันช่างน่าดึงดูดใจ แต่ทว่าเจ้าตัวกลับไม่รู้ตัวเลยสักนิด
ตึก
ตึก
ตึก.....
หงืดดด.....
หงืดดด.....
โทรศัพท์ที่กำลังสั่นอยู่ในกระเป๋าหยุดชะงักเท้าเล็กที่กำลังจะก้าวเดินเข้าคณะเอาไว้ และเมื่อแป้งหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูก็พบว่าคนที่โทรมาก็คือพี่มังกือแฟนหนุ่มของเธอนั่นเอง
ติ๊ด!
“ค่ะ.....พี่มังกร” ยังไม่ทันที่แป้งจะได้พูดอะไรต่อ คนในสายก็รัวคำพูดใส่เธอทันที
“แป้งอยู่ไหน!”
“แอบหนีไปมหาลัยก่อนงั้นหรอ พี่บอกแล้วไม่ใช่หรอว่าพี่จะไปส่ง”
“...................” แป้งนิ่งไป เธอไม่ได้ตอบอะไรคนในสาย และ พอเธอทำแบบนั้นคนในสายก็เหมือนจะรู้ตัวแล้วว่าได้ทำอะไรที่ไม่ควรลงไป
“ขอโทษครับ” คำขอโทษเสียงอ่อยจากแฟนหนุ่มดังขึ้น เมื่อครู่เขาพูดไปด้วยความโมโห ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าแป้งไม่ชอบให้เขาเสียงดังใส่ เธอไม่ชอบทะเลาะ และ รักสันติ
“ค่ะ.....ตอนนี้แป้งอยู่มหาลัย”
“พี่มังกรตื่นแล้วหรอคะ” เมื่อแฟนหนุ่มดูเหมือนจะได้สติแล้ว แป้งจึงยอมพูดคุยกับเขาโดยดี
“ครับ.....พี่ตื่นแล้ว”
“ทำไมแป้งไม่รอพี่ล่ะ” คนในสายเอ่ยด้วยน้ำเสียงแง่งอนใส่แฟนสาว
“ก็แป้งอยากให้พี่มังกือนอนให้เต็มอิ่มนี่คะ (^_^) ” แป้งร่ำคลี่รอยยิ้มบาง ๆ ออกมาเล็กน้อยในยามที่เอ่ย
“แต่พี่อยากอยู่กับแป้ง.....ก็นาน ๆ เราจะได้อยู่ด้วยกันสักที”
“วันนี้แป้งมีเรียนแค่ครึ่งวันค่ะ เรียนเสร็จแล้วจะรีบกลับไปหานะคะ”
“เป็นเด็กดี แล้วก็รอแป้งอยู่ที่ห้องนะ (^_^) ” แป้งเอ่ยราวกับกำลังหลอกล่อเด็กน้อยก็ไม่ปาน
“ครับ พี่จะเป็นเด็กดี (^_^) ” มังกรเอ่ยด้วยรอยยิ้ม ยามที่เขาอยู่กับแฟนสาว เขาราวกับสัตว์ที่ถูกฝึกจนเชื่อง ไม่ว่าแป้งจะบอกอะไรเขาก็ยอมไปซะหมด เขาไม่เคยโกรธเธอได้นานเลยสักครั้ง
12.00 น.
ด้านแป้งร่ำ ตอนนี้เธอกำลังเก็บกระเป๋าเตรียมกลับคอนโด เพราะแฟนหนุ่มเอาแต่ส่งสติ๊กเกอร์รัว ๆ ส่งมาให้ แล้วก็เอาแต่บอกว่าคิดถึง อยากกอด อยากจูบ จนเธอแทบไม่มีสมาธิเรียนเลย
“แป้งไปดูหนังด้วยกันไหมครับ (-/////-) ” ชายหนุ่มเพื่อนร่วมชั้นนามว่าอิฐเอ่ยถามคนตัวเล็กกว่าตรงหน้า
“พอดีเพื่อน ๆ ในห้องนัดกันไปร้องคาราโอเกะ แล้วก็ดูหนังกันน่ะครับ”
หมับ
“หนังเรื่องอะไรหรอจ๊ะที่จะชวนเพื่อนเราไปดู” พิม เพื่อนสนิทของแป้งร่ำที่เรียนด้วยกันมาตั้งแต่มัธยมปลายเอ่ยแทรกขึ้น ก่อนจะกอดคอเพื่อนสาวของเธอเอาไว้ เพราะดูจากท่าทางก็รู้แล้วว่าเพื่อนชายร่วมคณะกำลังหมายปองน้องแป้งสุดเนิร์ดอยู่ เพราะงั้นเธอจึงมีหน้าที่คอยสกัดดาวรุ่งแทนใครบางคนที่เอาแต่กำชับเรื่องนี้กับเธอเป็นร้อย ๆ ครั้ง ว่าให้คอยกันพวกแมลงเม่าออกไป
“หนังเรื่องใหม่ที่ดราก้อนเล่นน่ะ”
“ตอนนี้เห็นว่าทุบสถิติทำรายได้หนังเข้าฉายใหม่ไปกว่าร้อยล้านแล้ว” อิฐเอ่ยด้วยรอยยิ้ม
“อ๋อออ.....ที่แท้ก็ดราก้อนซุปตาตัวท็อปนี่เอง (¯︶¯) ” พิมเอ่ยเสียงยาน ก่อนจะเหลือบมองเพื่อนตัวเองด้วยสายตาล้อเลียน
“ (-_-) ” แป้งได้แต่ทำหน้าตาย เพราะเบื่อกับการหยอกเย้า ของเพื่อนทุกครั้งที่มีใครพูดถึงดราก้อน หรือ ก็คือ มังกร แฟนหนุ่มลับ ๆ ของเธอ พิมก็จะทำการแกล้งเธอแบบนี้ทุกครั้งไป เพราะพิมคือคนที่รู้เรื่องความสัมพันธ์ของเธอ และ มังกร เพราะทั้งสามคนเรียนโรงเรียนมัธยมที่เดียวกัน
“ว่าไงครับ ไปด้วยกันไหม (^_^) ”
“แป้งเป็นแฟนครับดราก้อนไม่ใช่หรอครับ” ชายหนุ่มเอ่ย เพราะเขาคิดว่าแป้งเป็นแฟนคลับของดราก้อน เพราะสติ๊กเกอร์รูปดราก้อนที่หลังโทรศัพท์ของเธอ แต่ใครจะรู้ว่าแป้งไม่ใช่แฟนคลับ แต่เป็นแฟนครับต่างหาก
“คงไม่ได้หรอกจ้ะอิฐ เพราะเพื่อนของพิมน่ะ ต้องรีบกลับไปดูมังกรที่ห้องน่ะ”
“พอดียัยนี่เลี้ยงมังกรเป็นสัตว์เลี้ยง”
“แล้วมังกรที่ยัยแป้งร่ำเลี้ยงไว้ก็ทั้งขี้หึง ขี้หวงเอามาก ๆ เลยนะ” พิมทำท่าป้องปากกระซิบบอกด้วยท่าทางกวน ๆ
“ (-_-) ?” อิฐดูงงเล็กน้อยกับเรื่องที่พิมพูด
“เพ้อเจ้อจริง ๆ เลยพิม” แป้งส่ายหน้าไปมาอย่างปลง ๆ ก่อนจะเอาแขนเพื่อนออกจากคอ และหันไปปฏิเสธอิฐด้วยรอยยิ้มบาง ๆ
“โทษทีนะอิฐ พอดีวันนี้แป้งต้องรีบกลับคอนโดน่ะ”
“ไม่เป็นไรครับ.....เอาไว้คราวหน้าก็ได้” อิฐหน้าจ๋อยเล็กน้อย แต่ทว่าเขาก็ยิ้มบาง ๆ ส่งมาให้
“ไปก่อนนะ” แป้งเอ่ย ก่อนจะโบกมือลาอิฐ และ พิม
“ทำไมใคร ๆ ต่างก็ชอบยัยนั่นนะ”
“หน้าตาก็บ้าน ๆ แต่งตัวก็เชย ๆ เหมือนพวกเนิร์ดสี่ตาทั่วไป” เสียงซุบซิบของหญิงสาวกลุ่มหนึ่งดังขึ้นทันทีที่แป้งคล้อยไป
“ชิ! ยัยพวกขี้อิจฉา” พิมเอ่ยลอย ๆ แต่ทว่าเสียงกลับดังฟังชัด ก่อนจะเดินออกจากห้องเรียนมา เพราะกลัวว่าหากอยู่อีกนิดอาจได้มีเรื่องวิวาทกันแน่ ๆ
“เพราะเพื่อนฉันน่ะเป็นของแรร์จ้ะ ไม่งั้นจะคว้าหัวใจซุปตาคนดังมาได้ยังไง ถ้าทุกคนได้รู้ว่าดราก้อนที่ทุกคนชื่นชอบ หลงเพื่อนฉันจนโงหัวไม่ขึ้นก็คงจะตลกน่าดู แต่ที่น่าตลกกว่าก็คือไอ้พี่มังกร เพราะที่ปิดเรื่องเป็นแฟนกันเอาไว้นั้นไม่ได้กลัวเป็นข่าว แต่เพราะดันกลัวโดนแย่งซะอย่างนั้น”
..................................
เพิ่มลงคลัง+คอมเมนต์+ไลค์
= กำลังใจ(◕‿< ❀ )
EP 2
กระต่ายเป็นสัตว์กินเนื้อ มังกรเป็นสัตว์กินพืช
..................................
จุ้บ ๆ จ้วบ ๆ ๆ
"อึก! อืออ.....แป้ง~" มังกรส่งเสียงอื้ออึงในลำคอ ก่อนจะครางชื่อคนตัวเล็กที่กำลังฝังใบหน้าอยู่ตรงหว่างขาทั้งสองข้างของเขาในตอนนี้ไม่หยุดเพราะความเสียวซ่าน ยิ่งลูกโลหะที่ท้องลิ้นของคนตัวเล็กกลิ้งไปมาสัมผัสกับกลางกายเขามากเท่าไหร่ มังกรก็ยิ่งส่งเสียงกระเส่าออกมามากเท่านั้น ใครกันที่บอกว่ากระต่ายเป็นสัตว์กินพืช มังกรขอเถียงขาดใจเลยว่าแฟนสาวของเขาไม่ใช่พวกกินพืชแน่นอน สำหรับเขาแล้ว เธอเป็นคนที่อยู่จุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหาร
“อืมม แป้ง.....จะใช้ลิ้นเก่งเกินไปแล้ว”
มังกรเอ่ยชมแฟนสาวไม่ขาดปาก
เพราะเพียงแค่สอนไม่กี่ครั้ง
แฟนสาวของเขาก็สามารถนำคำสอนมาปรับใช้ได้
เป็นอย่างดี
จุ้บ ๆ จ้วบ ๆ ๆ
"อึก.....อืออ อืม พอแล้วครับ" มังกรเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ก่อนจะใช้มือช้อนใบหน้าของแฟนสาวขึ้นอย่างแผ่วเบา
“ทำไมแฟนพี่ถึงสวยขนาดนี้กันนะ (^_^) ”
“พี่มังกรเอาแต่ชมแป้งแบบนี้ทุกวัน จนแป้งจะเผลอคิดว่าตัวเองสวยเหมือนนางฟ้าแล้วนะคะ” คนตัวเล็กที่กำลังถูกแฟนหนุ่มบีบแก้มด้วยความมันเขี้ยวอยู่เอ่ย
“พี่พูดจริง ๆ นะครับ”
“แฟนของพี่น่ะสวยมาก ๆ ทั้งสวย ทั้งมีเสน่ห์ ขนตาก็ยาว ตาก็สวย แก้มก็ขาวนวล แถมยังนิ่มอีกต่างหาก” มังกรพรรณนาสรรพคุณของแฟนสาวยาวเป็นพรวน เล่นเอาคนฟังถึงกับเขินหน้าแดง
“ก็คงมีแต่พี่มังกรนั่นแหละที่คิดแบบนี้”
“อันที่จริง ๆ พี่ก็อยากให้เป็นแบบนั้นนั่นครับ.....ถ้าเป็นแบบนั้นได้ก็คงดี”
“ถ้าเป็นไปได้พี่ก็อยากเป็นคนเดียวที่ได้เห็นข้อดีของแป้ง” มังกรเอ่ย ก่อนจะลูบไล้แก้มใสของแฟนสาวเบา ๆ
“...................” ถึงแป้งจะไม่เข้าใจว่าทำไมมังกรถึงชอบพูดแบบนี้บ่อย ๆ ตั้งแต่ที่เริ่มคบกันก็ตาม แต่ทว่าเธอก็รู้ว่าเขารักเธอมาก ๆ เพราะงั้นสิ่งที่เธอทำได้ก็คงมีแค่ต้องตามใจเขามาก ๆ เวลาที่เขาอ้อนเท่านั้น
ฟึบ
แป้งปีนขึ้นมานั่งบนตัวของมังกร ก่อนจะผลักให้ร่างสูงล้มนอนลงไปบนเตียงนุ่ม
“ (^_^) ” แป้งฉีกยิ้มหวานให้กับร่างสูงที่กำลังนอนอยู่ใต้ร่างเธอในตอนนี้ ก่อนจะค่อย ๆ ถอดกางเกงวอร์มที่ร่างสูงกำลังสวมใส่อยู่ออกอย่างช้า ๆ
“..................” มังกรได้แต่มองการกระทำของแฟนสาวอย่างสนอกสนใจ เขาเองก็อยากรู้ว่าวันนี้คนตัวเล็กจะเล่นอะไรแผลง ๆ อีก
“พี่มังกร.....พี่ว่าชุดชั้นในตัวใหม่ของแป้งเป็นยังไงบ้างคะ” แป้งเอ่ย ก่อนจะค่อย ๆ รูดซิปเสื้อฮู้ดของตัวเองออก เผยให้เห็นชั้นในแสนเซ็กซี่ที่เพิ่งซื้อมาหมาด ๆ
“อึก!” เสียงกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่สามารถเป็นคำตอบได้เป็นอย่างดี ก่อนที่จู่ ๆ เขาจะเอ่ยเสียงเข้มขึ้น
“ห้ามใส่ไปที่มหาลัยเด็ดขาดเลยนะ”
“ไม่ใส่ไปมหาลัยหรอกค่ะ”
“เพราะตัวนี้ซื้อมาเพื่อใส่ให้พี่มังกรดูแค่คนเดียว (^_^) ”
หมับ! ตุ้บ
“จะทำให้พี่หลงไปถึงไหนกันนะแป้ง”
“แค่ทุกวันนี้พี่ก็แทบจะโงหัวไม่ขึ้นแล้วนะ”
“หนูทำให้พี่หลงได้มากกว่านี้อีกนะ (^_^) ” แป้งที่กำลังมองมังกรด้วยสายตายั่วยวนเอ่ย ก่อนจะลูบไล้มือไปตามแผงอกแกร่ง
“งั้นไหนทำให้ดูหน่อยสิครับ”
“พี่อยากจะรู้จริง ๆ ว่าหนูจะมีไม้เด็ดอะไร” มังกรยกยิ้มมุมปาก เป็นจริงดังคำที่เขาพูด เขาหลงใหลในตัวคนใต้ร่างมากจริง ๆ หากถามหาเหตุผลที่ทำให้มังกรหลงแป้งร่ำมากขนาดนี้ ก็คงต้องเท้าความไกลสักนิด
..................................
เพิ่มลงคลัง+คอมเมนต์+ไลค์
= กำลังใจ(◕‿< ❀ )
