“ไม่เอาโว้ย!”

ใครอยากจะมานั่งมีภาระกัน ผมไม่เอาด้วยหรอกวุ่นวายมากเรื่องแล้วอีกอย่างยัยนี่ก็ไม่ใช่แบบที่ผมอยากยุ่งด้วย ผู้หญิงบ้าอะไรมาผับแต่แต่งตัวเหมือนมาวัด ดูกระโปรงเธอสิยาวเกือบถึงพื้นแล้วเสื้อแขนยาวนั่นอีก เห็นแล้วเพลียครับ

“นะคะเสี่ย ให้หนูเป็นเด็กเสี่ยนะคะ…”

ไม่รู้ว่าเธอเป็นอีหนูที่ไหนนะ แต่ช่วยแหกตาดูหน่อยเว้ยผมยังหนุ่มและแน่นขนาดนี้เรียกเสี่ย ๆ อยู่ได้ เดี๋ยวพ่อก็ตบคว่ำเลยหนิ แต่ขอโทษเถอะตบด้วย ’ปาก’ ฟาดด้วย ‘ตัว’ นะครับ

แต่พอมองสภาพจืดชืดของเธอแล้วบอกเลยว่าทำไม่ลงวะ เป็นผู้หญิงที่โคตรห่างไกลคำว่า ‘เซ็กซี่’ เห็นแล้วอารมณ์หด

“หนูยัง ‘ซิง’ นะคะเสี่ย”

พร๊วดด..!!

เหล้าที่เพิ่งกระดกเข้าไปในปากกระฉอกออกมาทันที ยัยนี่อยากเป็นเด็กเสี่ยขนาดนั้นเลยหรอวะ!

“แม่เจ้าโว้ย ซิงซะด้วย”

“เธอแม่งสุดยอดเลยวะ นับถือ”

“พวกมึงเงียบปากไปเลย!!”

แม้ว่าผมจะผ่านสาว ๆ ที่เสนอตัวให้มาก็มาก แต่แบบนี้บอกตรง ๆ ไม่เคยเจอว่ะ เหมือนเธอจะใสซื่อ….แต่จริงหรอวะ สาวซิงเรียบร้อยแบบนี้จะมาโร่วิ่งหาเสี่ยทำไมกัน!

“จะมาแอ๊บทำใสละก็ ไปที่อื่นเลยไปฉันไม่ใช่เสี่ยที่ชอบเด็กใสซื่อบริสุทธิ์หรอกนะ”

ผมแอบเหลือบหางตามองเธอเห็นว่าตอนนี้ยืนหน้าแดงระเรือ นิ้วเรียวเล็กของเธอบีบกันไปมาอย่างรุนแรง… แม่งเอ้ยมาเสนอตัวให้แล้วจะอายทำบ้าอะไร!!

“งั้นขะ..ขอตัวนะคะ”

ไม่รู้ทำไมผมมองตามหลังเธอไปด้วยความหงุดหงิดใจ ท่าทางแอ๊บใสนั่นมันปลุกปั่นความโกรธของผมได้มากเลยทีเดียว

“เฮ้ย ปล่อยไปแบบนั้นถ้าไปเจอเสี่ยตัวจริงจะดีหรอวะ”

“นั่นดิ่วะ ดูท่าจะไม่ประสีประสานะนั่น”

“ยิ่งสดซิงแบบนี้ เสี่ยหื่น ๆ แม่งชอบเลย”

เอ้อออ ไอ้พวกนี้ก็บิ้วกูจัง!!

“กูว่าเด็กมันคงเดือดร้อนจริง ๆ แหละมึง ดูท่าไม่น่าฝักใฝ่เส้นทางนี้”

“เวรเอ๊ย ทำไมต้องเป็นกูด้วยวะ!!”

ผมบ่นออกมาอย่างหัวเสียก่อนจะลุกตามยัยเด็กนั่นไป ก่อนที่จะไปเจอเสือหรือตะเข้ที่ไหนคาบไปแดกแต่คือที่ตามมาเนี่ยเพราะสงสารหรอกนะ ส่วนตัวผมไม่คิดจะสนเด็กจืดชืดแบบนั้นอยู่แล้ว อาจจะจริงอย่างที่กาฬวาตบอกเด็กมันคงเดือดร้อน….

“นี่เธอ”

ผมเดินไปแตะไหล่เธอที่กำลังเดินไปยังป้ายรถเมล์ นี่คงหาเสี่ยไม่ได้เลยคิดจะกลับบ้านสินะ โถ่….เด็กน้อยเอ้ยยย มองจากหน้าตาแบ๊ว ๆ ของเธอแล้วอายุไม่น่าจะเกิน 20 ด้วยซ้ำ คิดยังไงวะอยากเป็นเด็กเสี่ย!!

“สะ…เสี่ย”

“เลิกเรียกฉันว่าเสี่ยซะทีเหอะมันหงุดหงิด”

“แล้วจะให้เรียก…”

“ฉันชื่อปฐวี เรียกวีก็ได้”

“ค่ะ คุณวี”

ผมลากข้อมือเธอให้เดินตามมา แต่ยัยนี่ดันทำอิดออดจนผมต้องหันไปมอง ตกลงจะเอาไงวะเนี่ย!

“จะปะ..ไปไหนคะคุณวี”

“ก็ไปห้องฉัน อยากเป็นเด็กฉันไม่ใช่ไง”

ผมเริ่มไม่เข้าใจยัยสิ่งมีชีวิตตรงหน้านี่ละ เมื่อกี้ก็เรียกร้องอยากจะเป็นเด็กผมใจจะขาดพอมาตอนนี้ทำเป็นเล่นตัว ขยันยั่วประสาทซะจริง ๆ

SXSIE CONDO

“ชื่อไรน่ะเรา”

ผมเอ่ยถามเมื่อพาคนตรงหน้ามาถึงคอนโดแล้ว เธอนั่งก้มหน้านิ่งเหมือนกำลังหวาดกลัวผมอยู่อย่างนั้นแหละ คือที่พามาเนี่ยไม่ได้คิดนะทำอะไรนะเว้ย

“น้ำมนต์ค่ะ”

“เวลาพูดอ่ะ มองหน้าด้วยดิ่”

ผมเลื่อนเก้าอี้เข้าไปใกล้ ๆ เธอจนหน้าเราแทบจะติดกัน ภายใต้ใบหน้าจืดชืดนั้นซ่อนดวงตากลมโตที่ดูน่ารัก จมูกเล็ก ๆ รับกับปากบางได้รูปที่ดูน่าชิม….

เฮ้ย!! คิดอะไรวะกู

ผมรีบดีดตัวออกมาก่อนที่จะฟุ้งซ่านไปมากกว่านี้…ไม่นะไอ้วี เด็กไร้เสน่ห์แบบนี้ไม่สนุกหรอก แถมอายุ 18 รึยังก็ไม่รู้เสี่ยงคุกเสี่ยงตารางนะเฮ้ยย

“อายุเท่าไหร่”

“22 ค่ะ”

ห้ะ!! ยัยหน้าละอ่อนนี่บอกว่าตัวเองอายุ 22 คือเด็กกว่าผมแค่ 2 ปีเองไงแต่ทำไมหน้าเด็กจังวะ!

“สะ..เสี่ย”

“บอกไม่ให้เรียกไง เดี๋ยวปั๊ด..ฉันเป็นพี่เธอแค่ 2 ปีเองไม่ได้แก่ขนาดนั้นซะหน่อย”

ขณะที่ผมกำลังอารมณ์เสียเธอก็ทำสีหน้าตกใจเหมือนกับไม่เชื่อว่าผมอายุ 24 แม่งนี่ยิ่งทำให้ผมหงุดหงิดเข้าไป อีกแม้บุคคลิกจะดูเป็นผู้ใหญ่ก็เหอะ แต่ยังไงก็อายุ 24 นะเว้ยไม่ใช่ 42!!

“นะ น้ำขอโทษค่ะ”

“ถ้าเรียกเสี่ยให้ได้ยินอีก ฉันจับเธอปล้ำแน่!”

เห๊อะ ดูท่าทางตกใจของยัยนี่สิทำเป็นไร้เดียงสาก็อยากรู้เหมือนกันว่ะ ว่าแอ๊บหรือจริง!!

“ไหนว่ามาสิ เดือดร้อนอะไร”

ผมเขยิบเข้าไปใกล้เธอพร้อมกระซิบข้างหูในระยะเผาขนส่งผลให้เธอร้องออกมาอย่างตกใจ ท่าทีเคอะเขินนั่นทำให้อยากแกล้งจริง ๆ ว่ะ

“นะ น้ำต้องการค่าเทอมค่ะเรียนปีสุดท้ายแล้วและจะต้องฝึกงานแล้วด้วย เลยไม่มีเวลาทำงานหาเงินค่ะ”

เธอตอบด้วยเสียงตะกุกตะกักเพราะกำลังโดนผมขบเม้มที่ใบหูอยู่ยังไงล่ะ นี่ไม่มีเงินค่าเทอมจนต้องบากหน้ามาเป็นเด็กเสี่ยเลยหรอวะ แต่ช่างแม่งเหอะยังไงตอนนี้ก็ช่วยยัยนี่ไว้แล้วหนิ

“ต้องการอะไรอีกมั้ย?” ผมเลื่อนจมูกมาคลอเคลียบริเวณแก้มใส ๆ ของเธอลามไปถึงบริเวณมุมปากอย่างไม่รู้ตัว

“มะ ไม่ค่ะ”

เธอพยายามไม่ขยับปากมากเพราะกลัวจะเสียดสีกับริมฝีปากของผมมากเกินไป ด้วยท่าทีประหม่าหวั่นเกรงไม่เป็นประสาของเธอแม่ง โคตรยั่วยวนให้ผมอยากจะลิ้มรสปากบาง ๆ นั่นดูสักครั้ง….

แค่ครั้งเดียวน่า……

อื้ออ

จากที่ตั้งใจจะดูดชิมริมฝีปากเฉย ๆ กลายเป็นว่าผมอยากสัมผัสให้ล้ำลึกมากขึ้น เรียวลิ้นร้อนชื้นแทรกเข้าไปในโพรงปากอย่างจาบจ้วงไม่รอให้เธอได้ตั้งตัว ลิ้นเล็ก ๆ ปัดป่ายไปมาอย่างไม่รู้ประสา ยิ่งปลุกปั่นอารมณ์ให้ผมอยากพัวพันชิมความหวานอย่างไม่รู้เบื่อ ถ้าไม่ติดเสียว่ากลัวเธอจะหายใจไม่ออกจนต้องละริมฝีปากออกเล็กน้อย

…..!!!

นี่กูทำอะไรอยู่วะ!!

ขณะที่ผมจ้องมองใบหน้าสีเลือดฝาด สายตาหยาดเยิ้มที่กำลังสั่นระริกนั่นทำให้ผมได้สติ คือ…แค่ช่วยเพราะความสงสารไม่ใช่หรอวะ นี่กูเผลอไผลไปจูบเธอทำไมวะเนี่ย!!

เธอมันไม่ใช่แนวซะหน่อย อย่างผมมันต้องเซ็กซี่ ‘ขี้เอา’ เท่านั้นถึงจะเร้าใจคิดแล้วก็เสียดายสาวในผับชะมัด ไม่งั้นป่านนี้คงพาไปขึ้นสวรรค์ชั้นไหนต่อไหนล่ะ แต่นี้ดันไปคว้าสาวเต้าหู้จืดใสซื่อมาซะได้ เวรกรรมของกูจริง ๆ

หลังจากเสี่ย..เอ่อ คุณวีออกไปแล้วฉันก็ทิ้งตัวลงบนที่นอนอย่างอ่อนแรง คงกำลังสงสัยอยู่ใช่มั้ยว่าทำไมฉันถึงเลือกเดินทางนี้ บอกตรง ๆ ว่าฉันไม่ใช่ผู้หญิงกร้านโลกอะไรหรอกนะ แต่อย่างที่บอกไปแล้วว่าต้องการเงินไปจ่ายค่าเทอมจริง ๆ

มหาวิทยาลัยที่ฉันเรียนค่อนข้างที่จะมีค่าใช้จ่ายเยอะ ก่อนหน้านี้ฉันก็ทำงานพิเศษตามร้านอาหารแต่เพราะว่าต้องฝึกงานไงเลยไปทำงานที่ร้านอาหารไม่ได้ แล้วไอ้การฝึกงานอะไรเนี่ยมันก็ไม่ได้เงินเดือนซะด้วย

บังเอิญว่าฉันไปได้ยินเพื่อนในห้องมันพูดกันเรื่องการเป็น ‘เด็กเสี่ย’ พวกเธอว่านาน ๆ ทีเสี่ยจะมาหาขัดสนเงินทองอะไรหากใช้ไม่พอก็ขอเสี่ยได้ ฉันเลยคิดว่าเอ่อ ไหน ๆ จะเสียตัวแล้วละก็การเป็นเด็กเสี่ยดีกว่าเป็นไซด์ไลน์หลายขุมนัก อย่างน้อยก็มีอะไรกับแค่คน ๆ เดียว….

แต่ถ้าเลือกได้ก็อย่าเป็นดีกว่านะ!!

คืนนี้ฉันเลยตั้งใจจะมาหาเสี่ยเลี้ยงสักคนพอเดินไปแถว ๆ โต๊ะของกลุ่มคุณวี อะไรเอล ๆ นี่แหละ ก็ได้ยินเพื่อน ๆ เขาเรียกว่าเสี่ย ฉันเห็นว่าเขา ‘หน้าตาค่อนข้างดี’ จริง ๆ ก็ดีทั้งกลุ่มเลยล่ะหล่ออย่างกับพระเอกหนัง แต่คุณวีดูเป็นผู้ใหญ่กว่าทุกคน ท่าทีของเขาดูเท่ห์อย่างบอกไม่ถูกฉันเลยรวบรวมความกล้าหน้าด้านเข้าไปขอเป็นเด็กเขา….

แต่เขาทำฉันหน้าหงายด้วยการปฏิเสธ!!

บอกเลยว่าเงิบ!!

แต่ฉันก็ไม่ได้คิดหรอกนะว่าเขาจะตามฉันออกมา แบบว่าตัดใจแล้วอ่ะไม่เป็นละเด็กสงเด็กเสี่ย แต่เขาก็มา!! ฉันเลยแบบลังเลนิดหน่อยไง ไม่รู้เขาพูดจริงหรือพูดเล่นเพราะเห็นตอนแรกจะ ‘ไม่เอา’ ท่าเดียวเลย

ก็โอเคอ่ะนะ แบบว่าหน้าตาเขา ‘หล่อ’ หุ่นก็ดีงามคือน่าจะเป็นสเป็คของใครหลาย ๆ คนรวมทั้งฉันด้วย พูดแล้วก็เขินอ่ะ ค่อยคุ้มกับที่จะ ‘เสียตัว’ หน่อย

ไหน ๆ เขาก็ยกห้องนี้ให้ฉันแล้วใช่มั้ย? งั้นขอสำรวจหน่อยละกัน เริ่มจากหัวเตียงเลยใกล้ดี ฉันเอื้อมมือไปเปิดดูตามช่องต่าง ๆ คือแบบมีแต่ถุงยางและก็ถุงยาง!!

ให้ตายสิ!!!

เตียงนุ่ม ๆ น่านอนนี่คงเป็นสมรภูมิรักของเขากับสาว ๆ มานักต่อนักแล้วสินะ เล่นมีถุงยางเต็มหัวเตียงแบบนี้คงไม่เบา!!

เป้าหมายต่อไป…ตู้เสื้อผ้า คงมีของสาว ๆ สำรองเอาไว้เพียบแหง

แต่ผิดคาดแฮะเพราะตู้เสื้อผ้ามีแต่ของเขาทั้งนั้น แถมถูกจัดไว้อย่างเรียบร้อยเสียด้วย นอกจากดูดีมีเสน่ห์ เซ็กซ์จัดแล้วยังเป็นเป็นระเบียบด้วยหรอเนี่ย

อร๊ายย!! ฉันคิดอะไรออกไป!!

แค่คิดถึงหน้าของคุณวีก็รู้สึกร้อนขึ้นมายังไงก็ไม่รู้ สงสัยฉันต้องบ้าแน่ๆ หรือไม่ก็หลงเสน่ห์เขาเข้าให้แล้ว ก็หล่อเกินมนุษย์แบบนั้นใครไม่หวั่นไหวก็บ้าแล้วล่ะ

ฉันนอนคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่บนเตียงพอเหลือบตาไปมองนาฬิกาก็เกือบตี 3 เข้าไปแล้ว แย่ล่ะพรุ่งนี้มีเรียนด้วยคงต้องข่มตาให้หลับซะแล้ว ฉันหันตัวตะแคงข้างแล้วลูบที่นอนเบา ๆ คือแบบถ้าคุณวีมานอนอยู่ข้าง ๆ ก็ดีสินะ…

อ๊ายยย แค่คิดก็เขินแล้ว

ฉันเผลอหลับไปตอนไหนไม่รู้เหมือนกัน แต่ที่รู้คือ..คุณวีตามไปหลอกหลอนฉันถึงในฝันด้วยแกร๊ แต่แบบว่าฝันมันเหมือนจริงมากเลยไง ฉันรู้สึกถึงแรงเขย่าและเสียงของเขามันดังฟังชัดมาก

“นี่เธอตื่นได้แล้ว….”

อื้มม จะปลุกฉันขึ้นมาเล่นจ้ำจี้หรอคะคุณวี ว๊ายย ไม่เอานะ คิกๆ

“ยัยบ้า นอนหัวเราะอะไรวะ ตื่นได้แล้ว!!”

ไม่เอาน่าคุณวี สะกิดอยู่ได้อ่ะ เขินนะคะ….

“ตื่นๆๆๆๆ ฝันบ้าอะไรของเธอวะยิ้มอย่างกะคนโรคจิต”

ฉันรู้สึกถึงแรงเขย่าที่เพิ่มมากขึ้นจนต้องลืมตาขึ้นมาดู……

เฮ๊ยย คุณวีตัวจริง!! ละคือฉันมองไปถึงต้นตอที่กำลังเขย่าฉันอยู่ แบบจี๊ดเลยอ่ะ!!

เขากำลังเอาเท้าเขี่ยเพื่อปลุกฉัน!! โคตรแมนบอกเลย!

“เออตื่นสักที!! นึกว่าจะนอนไหลตายไปละ” เขาพูดพร้อมกับนั่งลงข้าง ๆ ฉัน

“สะ เสี่ยมาแต่เช้าเลยนะคะ”

“บอกแล้วไงอย่าเรียกเสี่ย! อยากโดนปล้ำช้ะ คิดว่าฉันแค่ขู่หรอ?” เขายื่นหน้าเข้ามาใกล้พร้อมกับส่งสายตาจริงจังเพื่อเป็นการยืนยันคำพูด

เอาวะ เป็นไงเป็นกัน!!