แม่ฝากหนูไว้กับพ่อเลี้ยง
ตอน สัมผัสรักที่ไม่รู้ตัว
สาวน้อยกำลังนั่งทำการบ้านอยู่บนโต๊ะหน้าทีวี เธอใส่ชุดอยู่บ้านแบบเสื้อยืดขาวกางเกงผ้าขาสั้นสีชมพู
วันนี้ก็จวนจะครบสามเดือนแล้วที่แม่จากเธอไปอยู่ต่างประเทศ และก็เป็นวันที่เธออยู่กับพ่อเลี้ยงแบบต่อสองได้สามเดือนเช่นกัน
ใบหน้าเล็กเรียวเอียงไปมาบนหน้าสมุด มือน้อยๆจับปากกาขีดเขียนภาษาอังกฤษลงไป
ฮือ! ฮื้อ! ฮืมมม! เสียงแจ๋วๆร้องฮัมเพลงอย่างมีความสุข
"เขาจะชนะไหมน๊ะ หยึยคิดแล้วไม่อยากจะดูเลย" สาวน้อยบ่นพึมพำ
ลายมือเริ่มเขียนประโยคผิดๆถูกๆ บ่งบอกได้เลยว่าจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว
ณ.สนามชกมวยที่มีกรงล้อมรอบแบบต่อสู้MMA
เปรี้ยงง! ๆ ๆ ภูผากำลังโดนคู่ต่อสู้ไล่บี้ตะบันหมัดใส่หน้า
เลือดไหลปริ่มออกมาที่มุมปาก เขาถอยหนีและเอาแต่ตั้งการ์ดกับโยกหัวหลบไม่ยอมสวนหมัด
"เฮ้ยสู้สิวะไอ้ภูผา" เสียงโค้ชยืนเกาะลูกกรงร้องสั่ง
"อย่ามายุ่ง นี่แผนใหม่" หนุ่มใหญ่วัยสามสิบหันมาตอบ
เปรี๊ยงง! คราวนี้หมัดของหนุ่มตัวดำทมิฬชกปั่งเข้าเต็มหน้า
เลือดพุ่งออกมาทางจมูกของภูผาปรี๊ดเต็มพื้นสนาม
ฮ่า! ๆ ๆ คู่ต่อสู้หัวเราะแล้ววิ่งเข้ารัวหมัด
วืด! ๆ ๆ ภูผาโยกหน้าหลบและถอยหนีอีกแล้ว
ทว่าสายตาของหนุ่มหล่อกล้ามโตช่างไวดั่งชมกรด เขาหลบคู่ต่อสู้ได้แทบจะท่วงท่าทั้งต่อยทั้งเตะ
จวนเจียนเวลาใกล้จะหมดยกสุดท้าย หมัดขวาของภูผาก็ถูกปล่อยออกมา
เปรี๊ยงงง! หน้าดำๆของคู่ต่อสู้สะบัดตามหมัด เขาสลืมสลือด้วยความเมาหมัด
ภูผาหมุนตัวลอยฟาดเท้าเตะก้านคอต่อทันที
โครมมม! ร่างสูงใหญ่ล้มลงไปกองนอนแน่นิ่งสนิทแนบเวที
เฮ! ๆ ๆ ๆ เสียงคนดูหลายร้อยโห่ร้องดีใจ ชื่อภูผาถูกตะโกนก้องดังไปทั่ว
หนุ่มหล่อกล้ามโตถูกกรรมการจับยกมือ เขาเลือดกำเดาไหล ปากแตก ใบหน้าหล่อๆดูไม่จืดเลย
ภูผากลับมาบ้านทาวน์เฮ้าส์สองชั้นก็ตอนค่ำมืดำพอดี เขาเจอร่างน้อยๆกำลังนอนตะแคงตัวอยู่บนโซฟายาว
ทีวีตรงหน้ายังเปิดอยู่แต่สาวน้อยหลับไปเสียแล้ว เธอนอนตะแคงงอหนุนมือของตัวเองดูน่ารักมาก
"ลลินจ๋า" ภูผาย่องเข้ามานั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้าสาวน้อย
เขาเอาหลังมือลูบแก้มขาวๆของเธอเมื่อเธอไม่ยอมตื่น
ภูผาจ้องมองใบหน้าเล็กๆที่เรียวสวยอย่างกับโดนสะกด เขาเห็นปากนิดๆสีชมพูจมูกหน่อยๆที่โด่งเชิ่ดขึ้น
คิ้วโก่งดกดำ ขนตายาวงามงอน มือไม้ของหนุ่มกล้ามโตกำลังสั่นเทาอย่างไม่รู้ตัว
ริมฝีปากเรียวเล็กช่างน่าจูบน่าลิ้มลอง ภูผาก้มหน้าหล่อๆที่ช้ำหมัดยับเยินลงมาช้าๆ
"กลับมาแล้วเหรอคะ" ลลินตื่นเพราะมือใหญ่ๆบนแก้มของเธอที่สั่นพั่บๆ เธอยื่นมือขึ้นมาลูบหน้าของภูผาทั้งๆที่ตัวเองยังไม่ได้ลืมตา
โอ๊ย! มือน้อยๆบีบจมูกและปากจนหนุ่มใหญ่ร้องเจ็บ
"ตายแล้ว พ่อแพ้เหรอคะ" ลลินลุกขึ้นนั่งแล้วลืมตาโพลงอย่างตกใจ
"เปล่าหรอก ชนะน่ะ" ภูผาลดมือกลับมาแล้วยิ้มบอก เขาต้องเงยหน้าขึ้นมองสาวน้อยเมื่อเธอนั่งแต่เขากำลังคุกเข่าอยู่หน้าขาเธอ
"ว๊าวจริงหรือคะ" ลลินดีใจตาลุกวาว หัวใจของเธอพองโตด้วยความภาคภูมิใจในตัวของหนุ่มหล่อตรงหน้า
สายตาของเธอลูบโลมบนใบหน้าที่ฟกช้ำดำเขียวต่อ
"หืม พ่อชนะแล้วหน้ายับขนาดนี้เลยเหรอคะ แล้วคนแพ้เขาไม่หน้าเละเลยเหรอ" ลลินก้มหน้าสวยๆลงมาเอียงมองใบหน้าของภูผา
เธอใสซื่อจนไม่รู้ว่าปากของตัวเองกำลังจะจิ้มหน้าหล่อๆของคุณพ่อเสียแล้ว ลมหายใจของเธอพ่นรดใบหน้าของภูผาจนเขาร้อนรุ่ม
ดวงตาโตๆของเธอจ้องมองเสียจนคุณพ่อไม่กล้าจะสบตาแบบซื่อๆ เธอต่างจากคู่ต่อสู้ที่เขาประสานแบบตาต่อตาฟันต่อฟันมานักต่อนัก
"เจ็บไหมคะเนี่ย ขึ้นมานอนเลยเดี๋ยวหนูทายาให้" ลลินบอกแล้วลุกไปเอากล่องยา
ฟุ่บ! ภูผาถอดเสื้อนอนลงบนโซฟาแล้วมองตามสาวน้อย เขาเห็นเธอตัวเล็กๆผิวกายขาวโพลนดั่งหิมะ ภาพเธอยืนเขย่งเท้าหยิบกล่องยาดูน่ารักน่าชัง
ฮิ! ๆ ๆ เขาหัวเราะเบาๆและแอบยิ้ม เขารู้สึกดีอย่างน่าประหลาดใจเมื่อโดนห่วงใย
ลลินยืนข้างๆแล้วก้มหน้าเอามือทายาที่แผลของพ่อเลี้ยง เขาดึงมืออีกข้างของเธอมายันบนหน้าอกล่ำๆที่กว้างใหญ่
"อย่าจับมือสิ หนูไม่ถนัดนะคะ" ลลินบอกภูผา
"งั้นนั่งบนเอวก็ได้นะ" ภูผาบอก
ขวับ! สาวน้อยลงมานั่งทับบนตัวภูผาเลยทันที เธอเอามือซ้ายยันกล้ามท้องซิกแพคของเขาแล้วก้มลงเอามือขวาทายา
ตูดงอนๆของลลินบดส่ายไปมาเมื่อเธอขยับตัว ลำเอ็นของภูผาแข็งพองขึ้นจนคับแน่นกางเกงใน
อูย! ๆ ๆ ภูผาร้องโอดโอยไม่รู้ว่าเขาเจ็บหรือเสียว กันแน่
ลลินเลื่อนตัวขึ้นมานั่งทับกล้ามท้องเป็นลอนๆแทนเมื่อเธอรู้สึกว่ามีอะไรแข็งๆมาดันตูด
"ตรงอื่นเจ็บอีกไหมคะ"สาวน้อยก้มมองสำรวจไปทั่วหุ่นล่ำๆของพ่อ
เธอเห็นรอยสักสีดำเต็มแขนและอกของเขา กล้ามทุกส่วนของเขานูนแน่นเป็นมัดๆ มันแข็งเหมือนก้อนหินและกำลังทำให้หัวใจของเธอสั่นไหวอย่างรุนแรง
"เจ็บตรงนี้" ภูผาเอามือใหญ่ๆดึงมือน้อยๆของลลินมาจับที่แก้มของเขา
ฟ่อด! ๆ ๆ เขาเอาหน้าหล่อๆคลอเคลียมือเล็กๆแล้วดอมดมอย่างชื่นใจ
"อร๊าย! ฮ่า! ๆ หนูจั๊กกะจี๋นะคะ" ลลินบอกแล้วชักมือกลับแต่ภูผาดึงแนบปากของเขาเอาไว้
จุ๊บ! ๆ ๆ ภูผาจูบมือน้อยๆแล้วปล่อยออก ลลินรู้สึกว่าใบหน้าของภูผาร้อนดั่งไฟแผดเผามือน้อยๆของเธอจนร้อนรุ่ม
รู้สึกเสียวแปล๊บๆเหมือนมีกระเเสไฟเล่นขึ้นมาจากมือไหลถึงขั้วหัวใจ
"ไม่เล่นแล้วค่ะ หนูหิวแล้วนะ" ลลินบอกแล้วลงจากตัวภูผา เธอเดินไปยกอาหารในครัวที่ทำไว้นานจนเย็นชืด
ภูผากินต้มจืดสาหร่ายอย่างเอร็ดอร่อย เขาเอามือหยิกแก้มของลลินเบาๆแล้วชมเธอ
"อร่อยที่สุดเลยคนสวยของพ่อ"
"ฮิ ๆ อร่อยก็กินเยอะๆสิคะ อ้อ หนูว่าหนูจะหาเมนูเนื้อเยอะๆมาบำรุงพ่อนะ นักต่อสู้ต้องใช้พลังเยอะๆ" ลลินบอก
เธอเอียงหน้าไปมาแว่วเสียงใสแจ๋วๆดูน่ารักเหลือเกิน
แม่ฝากหนูไว้กับพ่อเลี้ยง
ตอน โดนดุ
หล่า ลั๊น ลัน ล๊าาา! เสียงแจ๊วๆดังแว่วอยู่ในห้องน้ำ ลลินกำลังร้องเพลงและอาบน้ำอุ่นจากฝักบัวในยามเช้าอันแสนสดชื่น
หยาดน้ำใสอาบชุ่มชะโลมร่างกายที่ขาวโพลน สาวน้อยมีแขนขาเล็กเพรียว เนื้อตัวของเธอผอมบางเหมือนกับตุ๊กตาบาร์บี้ขยายส่วน
กระนั้นเต้าน้อยๆสองเต้าก็ยังนูนแน่นสวยอิ่มอวบ เอวของเธอบางเฉียบหน้าท้องราบ ตูดเล็กแต่งอนช้อนไปข้างหลัง
หนุ่มตัวใหญ่กล้ามโตเปลือยท่อนบนใส่แต่กางเกงตัวเดียว
ฉ่า! ๆ ๆ เขากำลังคาบขนมปังแล้วใช้สองมือจับกระทะกับตะหลิวยืนทอดไข่ดาวทำอาหารเช้าอยู่ในครัว
เนื้อตัวของภูผามีแต่รอยสักสีดำเต็มไปหมด กล้ามเนื้อของเขาใหญ่นูนแน่นยิ่งกว่านายแบบบนเวที
กล้ามแขนของเขาเป็นมัดๆใหญ่กว่าขาใครบางคนเสียอีก กล้ามท้องซิกแพคนูนแน่นเป็นลอนๆมองแล้วชวนสยิวใจ
ใบหน้าของเขาคมเข้มไว้ผมยารากไซรปิดตาข้างนึง เขามีคิ้วดก ปากแดง จมูกคมโด่งเป็นสัน กรามคมสวยรูปหน้าคมเฉียบ
หนวดเคราถูกโกนออกจนดูเกลี้ยงเกลา หนุ่มหล่อยังเจาะหูสองข้าง เขาดูยังกับพวกแบดบอย เขาทั้งหล่อทั้งเท่ห์ดูแล้วมีสเน่ห์แบบดุๆ
"ลลินจ๋า ไข่กี่ฟอง" ภูผาตะโกนเรียกสาวน้อยที่กำลังแต่งชุดนักเรียน
"จ๋าพ่อ หนูเอาสองนะ" สาวน้อยขานรับแล้วเดินออกมา
เธอวิ่งมาเช็ดโต๊ะอาหารและนั่งรอคุณพ่อ เธอมัดผมยาวไว้กลางหลังและใส่ชุดพละเสื้อสีน้ำเงินกางเกงขายาวสีดำดูน่ารักมาก
"มาแล้ว ๆ ฮ่า ๆ ๆ " ภูผาถือถาดอาหารมานั่งลงตรงหน้า เขานั่งกินข้าวและคุยกับลลินอย่างกับเพื่อนซี๊
พออิ่มแล้วลลินก็สะพายกระเป๋าลงมารอที่รถมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์สีแดงคันใหญ่ๆ
ภูผาใส่เสื้อหนังแขนยาวและใส่หมวกกันน็อคกางเกงยีนส์เดินลงมา
"ใส่หมวกแน่นยัง" เสียงดุๆถามสาวน้อยที่กำลังรัดสายหมวกที่คางตัวเอง
"อื้อ ค่ะ" ลลินเปิดกระจกออกแล้วยิ้มแฉ่ง
ภูผาก้มลงมาจับเช็คหมวกสีชมพูบนหัวสาวน้อย เขาหายใจฟื่ดๆเมื่อได้กลิ่นหอมของแก้มลลิน
"มีอะไรหรือคะ" ลลินถาม
"อ้อ ปล่าว ๆ แน่นดีหนิ" ภูผาตอบและจับหมวกเขย่า
ฮิ! ๆ ลลินหัวเราะเมื่อหน้าของเธอถูกมือใหญ่ๆจับโยกไปมา มือของภูผาใหญ่กว่ามือของลลินสองมือต่อกันเสียอีก
แว๊น! ๆ ๆ เขาขึ้นคร่อมรถบิ๊กไบค์หนึ่งพันซีซีแล้วสตาร์ทเสียงดัง
ขวับ! ลลินปีนขึ้นมาซ้อนตรงเบาะหลังและใช้มือน้อยๆสองมือจับบ่าพ่อเลี้ยง
บรืน! ๆ ๆ ฟ้าววว! ภูผาขับรถวิ่งฉิวออกมาด้วยความเร็วสูง เขาแซงซ้ายแซงขวานำทุกคันอยู่บนถนน
ลลินเอาคางวางไว้บนบ่าของภูผาแล้วมองไปข้างหน้า ลมเย็นๆกระแทกแก้มของเธอจนบู้บี้ไปหมด
ฟ้าว! ๆ ๆ ผมหน้าม้าปลิวไหวๆ ตาโตๆลุกวาวมองไปรอบๆอย่างตื่นเต้น
ซักพักก็มาถึงหน้าโรงเรียน ภูผาเดินมาส่งลลินถึงหน้าประตูแล้วก็ล้วงเงินให้เธอ
"วันนี้เอากี่บาท" ภูผาถาม
"วันนี้ไม่เอาค่ะ เมื่อวานยังเหลืออยู่เลย" สาวน้อยตอบอย่างน่ารักน่าเอ็นดู
"เอาไปพันนึง พ่อไม่อยู่อีกหลายวันต้องไปซ้อมต่างจังหวัด" ภูผาบอกลลิน
"ไปอีกแล้วเหรอ เบื่อจัง" ลลินบ่นน้อยใจ เธอจริงเธอทนความคิดถึงไม่ไหวเสียมากกว่า
"เอาน่า พ่อจะรับกลับมาสองสามวันเอง" ภูผาเอามือใหญ่ๆจับบนหัวลลินแล้วแปะแบงค์พันติดไว้บนนั้น
"บ๊ายๆค่ะ สู้ๆนะฮิ ๆ" ลลินยิ้มแล้วโบกมือเดินถอยหลัง
สู้ๆ! ภูผาทำเสียงตอบแล้วยกกำปั้นชกลม
ฮ่า! ๆ ๆ ลลินหัวเราะชอบใจเมื่อพ่อของเธอชอบเล่นสนุก เขาทำให้เธออารมณ์ดีได้ทุกครั้งไป
ลลินกลับบ้านด้วยรถเมล์มาอยู่คนเดียว เธอล็อคหประตูบ้านถึงสามชั้นด้วยกลอนพิเศษที่ภูผาติดตั้งให้
สาวน้อยยกคอมพิวเตอร์นอนดูหนังซีรี่ย์อยู่บนเตียง
เธอซื้อขนมมาตุนไว้เต็มห้องนอนและนอนดูหนังจนหลับคาจอไปทุกคืน
การไปโรงเรียนก็แสนจะยาก เมื่อไม่มีพ่ออยู่ลลินรู้สึกลำบากเอาเรื่อง เธอโทรหาเขาก็ไม่ค่อยรับเพราะว่าเขาเก็บตัวซ้อมต่อสู้ชกมวยอย่างหนัก
พอวันที่สามลลินก็นอนดูหนังเช่นเคย เธอแกะห่อขนมกินจนหล่นเลอะเต็มเตียง วันนี้เป็นคืนวันหยุดลลินเลยดูหนังดึกกว่าทุกวัน
หนังในคอมเสียงดัง สาวน้อยนอนกรนคร่อกฟี้
ภูผาย่องเข้าบ้านมาแล้วไขกุญเเจสามดอกเปิดเข้าบ้าน
ตุบ! ๆ ๆ เขาค่อยๆย่องขึ้นห้องนอนชั้นบนซึ่งเป็นห้องของเขากับลลินอยู่ตรงข้ามกัน
สองมือถือตุ๊กตาหมีตัวยักษ์ที่ลลินเคยบ่นอยากจะได้ ตัวของหมีใหญ่เบิ้มยิ่งกว่าตัวของเธอเสียอีก
แอ๊ดด! ภูผาเปิดประตูห้องนอนลลิน
"อ้าวหลับแล้วเหรอเนี่ย อดเซอร์ไพรส์เลย" ภูผาบ่นแล้ววาวตุ๊กตาไว้หน้าประตูห้อง
ตุบ! ๆ ๆ เขาเดินเข้ามาข้างๆเตียงแล้วจับผ้าห่มขึ้นมาห่มปิดขาถึงเอวลลิน
แกร่บ! ๆ ๆ เสียงห่อขนมหลายห่อดังอยู่ใต้ผ้าห่ม
แป๊ก! ภูผาเปิดไฟในห้อง เขาตกใจเมื่อเห็นขนมขบเคี้ยวหล่นเลอะเต็มที่นอนของสาวตัวน้อย
"ลลิน ตื่นเดี๋ยวนี้" เสียงโมโหดังลั่น ใบหน้าหล่อเหลาแดงฉานสีหน้าโหดดุ
อร๊าย! ลลินสะดุ้งโหยง เธอลืมตาเบิกโพลง
"ใครสอนให้หนูเอาขนมมากินบนเตียงห๊ะ" ภูผาชี้ถุงขนมและถลึงตาดุลลิน
"ก็เดี๋ยวหนูจะเก็บ" สาวน้อยถึงกับหน้าเสีย เนื้อตัวเธอสั่นเลยเมื่อได้เห็นหน้าหล่อๆเปลี่ยนเป็นหน้าโหดๆ
จมูกโด่งๆแดง ตาถลึงโต คิ้วดกๆขมวดแน่น ริมฝีปากเม้มบดกันอย่างกับจะฆ่าจะแกงเธอ
"ลุกขึ้น เดี๋ยวนี้" ภูพาสั่งและหยิบเอาไม้แขวนเสื้อมา
"ไม่เอา หนูจะเก็บแล้ว เก็บแล้วค่ะ" ลลินตอบเสียงสั่น เธอกลัวโดนฟาดตูดที่สุด
"ไม่ลุกใช่ไหมลลิน" ภูผาดุลั่น เขาทิ้งไม้แขวนเสื้อลงพื้นแล้วรวบเอวลลิน
อ๊ายยยย! เธอกรี๊ดเสียงยาวเมื่อโดนรวบตัวขึ้นมาพาดบนบ่าใหญ่ๆของพ่อ
หัวของเธอไปอยู่ข้างหลัง ท้องของเธอพาดบนบ่า ขาของเธออยู่ตรงหน้าภูผาในท่าอุ้มพาดบนบ่าเลย
ป๊าบบ! โอ๊ยยย! ภูผาฟาดมือใหญ่ๆลงบนตูดงอนๆของลลิน เธอสะดุ้งโหยงร้องกรี๊ดลั่นด้วยความเจ็บปวด
ป๊าบ! ๆ ๆ โอ๊ย! ๆ ๆ ภูผาหวดมือใหญ่ๆรัวลงมาจนตูดแดง ลลินเจ็บจนชาที่แก้มก้นสองข้างไปหมดแล้ว
"พ่อจ๋า พอแล้วฮือ! ๆ ๆ " ลลินร้องบอก เธอเสียงสั่นจวนจะร้องไห้ ตาแป๋วๆแดงกล่ำน้ำตาปริออกมาที่หางตาแต่ยังไม่ร่องโฮออกมา
"จำได้ไหม อย่ากินขนมบนที่นอน" ภูผาคำรามดุ
"ค่ะ จำได้แล้วค่ะ" ลลินขานตอบ
ฟุ่บบบ! หนุ่มตัวใหญ่วางสาวน้อยลงมายืนตรงหน้า
ลลินก้มหันหลังมองตูดตัวเองที่โดนตีจนกางเกงยับ
"พ่อซื้อของฝากมาให้น่ะ อยู่หน้าห้องไปดูสิ" ภูผาบอกเมื่ออารมณ์เย็นลง เขาเป็นคนอารมณ์ร้อนมาก
ลลินไม่ตอบ เธอยืนก้มหน้าน้ำตาคลอเบ้ามองเท้าตัวเอง
"เป็นอะไรไปอีกล่ะ" ภูผาถามเสียงเบาลง
"ก็พ่อตีหนูแรงเกินไป หนูรู้ว่าหนูผิดแหละ แต่พ่อตีแรง" สาวน้อยพร่ำบ่น
แปะ! ๆ ๆ หยดน้ำตาร่วงกราวลงมาเต็มพื้นเป็นดาวดวงใส
"เอ้า พ่อขอโทษ" ภูผาเพิ่งได้สติว่าเขาไม่ได้ยั้งมือเลย เขารู้สึกผิดและคุกเข่าลงมา
"ไหนเจ็บตรงไหนมาเป่าๆมา" ภูผาบอก
"ก็ตรงตูดน่ะสิ ถามได้ฮือ! ๆ ๆ " ลลินร้องไห้งอแงไปแล้ว
เธอบิดตัวยืนหันหลังให้ภูผาก้มหน้าเป่า
ฟู่ววว! ๆ ๆ เพี้ยงงง! ภูผาคุกเข่าเอาสองมือจับเอวเล็กบางและพ่นเป่าลมร้อนๆใส่กางเกงขาสั้นตรงตูดลลิน
"ยังไม่หาย" สาวน้อยขี้งอนตวาดเสียงคืนบ้าง
"งั้นบีบนวด" ภูผาบอกและเอาสองมือจับตูดเล็กๆที่งอนงาม
หมับ! ๆ ๆ เขาคลึงบีบนวดเบาๆและปลอบประโลม
"มีพี่หมีมาฝากด้วยนะ หายงอนได้แล้ว" ภูผาอ้าปากบอกแต่กลับกลืนน้ำลายเมื่อเริ่มมีอารมณ์
ทุกอย่างเป็นไปโดยธรรมชาติเชาไม่ได้คิดร้ายอะไรเลย
อือ! ๆ ๆ ลลินยืนครางขาสั่นระริก เธอเสียวจนเคลิ้มเมื่อโดนคลึงนวดตูดจนหายเจ็บ
ความรู้สึกนี้สัมผัสได้ถึงมืออันใหญ่ที่ทรงพลังแข็งแกร่ง มือสากๆลูบไปทั่วจนเธอเสียวสยิวที่ร่องกลางระหว่างแก้มก้นเลยข้ามมาถึงร่องสาวด้านหน้า
จุ๊บ! ๆ ๆ ภูผาพรมจูบไปทั่วแก้มก้นทั้งสองข้าง ใบหน้าหล่อๆของเขาจิ้มตูดนุ่มๆจนจมเข้าไปในเนื้อนิ่มๆ
อร๊า! ๆ อร๊าย! ลลินร้องคราง เธอเสียวหวิวๆเหมือนตัวจะลอย
"หายแล้ว ๆ พอแล้วค่ะ" เธอร้องบอกเมื่อกระโจนไปข้างหน้าแต่ถูกมือใหญ่ๆล็อคที่เอวสองข้างจนดิ้นไม่หลุด
"อื้ม ลองใช้ปากนวดเฉยๆ ไม่มีอะไรนะ" ภูผาตอบเมื่อได้สติ
ขวับ! ๆ ๆ เขาสะบัดหัวจนผมหน้ายาวๆปลิวไปมา เขาสลัดความคิดลึกออกจากใจแล้วลุกยืน
หมับ! ๆ ๆ มือใหญ่ๆข้างขวาปาดน้ำตาใสๆออกจากแก้มขาวๆ มือของภูผาใหญ่เท่าหน้าของลลินเลยทีเดียว
"หนูหายแล้ว หายแล้วค่ะ" ลลินเอียงหน้าหลบแล้วพร่ำบอก
"เดี๋ยวก่อน อยู่นิ่งๆสิ" ภูผาก้มหน้าหล่อๆย่อตัวสูงๆลงมา
เขาเอาหลังมือปาดน้ำตาและน้ำมูกใสๆออกจากใบหน้าที่เล็กเรียว ลมหายใจร้อนๆของเขาพ่นใส่หน้าของลลินจนเธอร้อนไปหมด
หัวใจดวงน้อยเต้นสั่นระรัวไม่เป็นจังหวะ แก้มขาวๆแดงฉานเมื่อหัวใจสูบฉีดเลือดแรง
ลลินรู้สึกเสียวหวามๆในอก ที่หน้าร้อนจนชา หูของเธออื้อๆสติสตังค่อยๆดับวูบลงไปเหมือนวิญญาณจะหลุดออกจากร่าง
"แห้งแล้ว อย่างอแงสิเดี๋ยวไม่สวยนะหิๆ" ภูผาบอกแล้วลุกยืนขึ้น
แฮ่ก! ๆ ๆ ลลินถอนหายใจแรงหลายที เธอนึกว่าเธอจะตายอยู่ตรงหน้าหล่อๆที่ดุๆของภูผาเสียแล้ว
"มีของขวัญนะอย่าลืม" ภูผาชี้นิ้วไปที่หน้าประตู
"ว๊าวพี่หมีของหนู พ่อซื้อมาแล้วฮิ ๆ ๆ" ลลินโห่ร้องดีใจเมื่อเธอเดินออกมาหน้าห้อง
เธอกอดตุ๊กตาหมียักษ์แล้วกระโดดวนๆเป็นวงกลม ผมยาวสลวยปลิวว่อนไปมาจนฟาดหน้าของภูผาแดงเป็นปื้นๆ
"ถูกใจไหม" ภูผาถามสาวตัวน้อยที่สูงเพียงหน้าอกของเขา
"ถูกใจมาก ขอบคุณค่ะ" ลลินเงยหน้าตอบแถมด้วยยิ้มแฉ่งจนแก้มป่อง
"งั้นพ่อไปนอนนะ" ภูผาบอกแล้วเดินไปหน้าห้องของตัวเอง
"ฝันดีนะคะ จุ๊บบาย" ลลินเงยหน้าตอบ เธอจูบใส่มือน้อยๆแล้วยกส่งใส่หน้าหล่อๆของภูผา
"บาย" ภูผาตอบแล้วเปิดห้องเข้าไปนอน
"ทำไมน่ารักยังงี้นะ" เสียงบ่นดังเล็ดลอดออกมาจากประตูไม้สีขาว
ลลินเองก็กำลังนอนคุยกับตุ๊กตาหมีอยู่บนเตียง "หิ ๆ เขาน่ารักที่สุดเลย แต่ทำไมเรารู้สึกเสียวแปลกๆ ทำไมมันไม่เจ็บแล้วนะ"
เธอนอนกอดหมีกลมและจ้องมองหน้าใหญ่ๆของมันอย่างชอบใจ
แม่ฝากหนูไว้กับพ่อเลี้ยง
ตอน แอบดูมังกรยักษ์
ปัง! ๆ ๆ มือน้อยๆทุบประตูห้องนอนพ่อเลี้ยงดังสนั่น
"ตื่นได้แล้วนะพ่อจ๋า ไหนว่าวันนี้จะพาหนูไปเที่ยวไง" ลลินร้องบอกภูผา เธอทวงสัญญาที่เขาให้ไว้ตั้งแต่ต้นเดือน
คุณพ่อของเธอไม่ค่อยจะมีเวลานัก เขาเอาแต่ซ้อมมวยMMAและออกกำลังกายที่ฟิตเนสเป็นประจำ
"ตื่นแล้ว ๆ พ่อตื่นตั้งนานแล้ว" หนุ่มใหญ่กล้ามโตร้องตอบ เขายังนอนเอาหมอนปิดหน้าอยู่บนเตียง
"โกหก ถ้าไม่รีบตื่นหนูไม่ทำของอร่อยๆให้กินนะ" สาวน้อยขู่ เธอวิ่งลงมาห้องครัวชั้นล่างแล้วลงมือทำสเต็กเนื้อ
ลลินยังใส่ชุดนอนที่เป็นเสื้อยืดเอวลอยและกางเกงผ้าขาสั้น เธอเอาเนื้อก้อนโตใส่กระทะที่คนเนยไว้จนร้อนฉ่า
"มาแล้ว ๆ ทำอะไรกินน้อหอมจริงๆ" ภูผาเดินเข้ามาข้างหลังแล้วกอดลลิน เขาตัวใหญ่มาก เนื้อตัวเล็กขาวๆของเธอจมหายไปในอ้อมกอดของเขาเลย
"หนูทำสเต็ก หิๆ" ลลิยบอกโดยไม่หันมามอง เธอยังก้มหน้าทำอาหารอยู่
ปกติภูผาจะกอดและหอมลลินเป็นประจำตั้งแต่สมัยที่แม่เธอยังอยู่ด้วยแบบสามคนพ่อแม่ลูก แต่วันนี้ลลินรู้สึกแปลกๆ
เธอรู้สึกว่ามีอะไรแข็งๆดันชนตูดจนเจ็บ แผ่นอกของภูผาร้อนยิ่งกว่าไฟแก๊สตรงหน้าเสียอีก เนื้อตัวของเธออ่อนระทวยเมื่อโดนสวมกอดนาน
ภูผาก้มหน้าหล่อๆลงเขาเอาคางวางไว้บนบ่าน้อยๆของลลินแล้วแอบดมกลิ่นหอมๆจากแก้มของเธอ
จมูกโด่งเฟี้ยวของเขาแทบจะชนแก้มของลลินอยู่แล้ว ลมหายใจของเขาพ่นรดแก้มเย็นฉ่ำของเธอจนเสียวสยิว
"อร๊า ไปรอค่ะ ไปรอ" ลลินเผลอหลุดปากคราง เธอหันมาผลักอกกว้างที่มีรอยสักเต็มไปหมด
สักพักทั้งคู่ก็นั่งกินอาหารเช้าด้วยกัน ภูผาเปิดที่เที่ยวในมือถือให้ลลินเลือก เธอเลือกที่จะไปเที่ยวเกาะแบบค้างคืน
ทั้งสองช่วยกันเก็บข้าวของเต็มกระเป๋าคนละใบ ภูผาขับรถเก๋งเก่าๆที่เป็นรถคลาสสิคหายากพาลลินออกจากบ้านไปตอนสายๆ
ภูผาใส่เสื้อยืดและใส่กางเกงยีนส์สบายๆ กล้ามของเขาแน่นใหญ่จนเห็นสัดส่วนผ่านเสื้อยืดที่รัดรูป
ลลินใส่เสื้อแขนกุดและใส่กางเกงยีนส์ขาสั้น เธอใส่แว่นตากันแดดสีดำอันใหญ่ดูสวยใสเฟี้ยวฟ้าวไม่เบา
"ลมไม่เย็นเหมือนบิ๊กไบค์เลย" ลลินบ่นแล้วยื่นหน้าเรียวเล็กออกไปนอกหน้าต่าง
"เฮ้ย! ๆ ลูกเดี๋ยวหัวขาดหรอก" ภูผารีบกระชากแขนดึงลลินกลับมา
ปั่ก! หน้าสวยๆของลลินกระแทกเข้ากับอกของภูผา หน้าอกของเขาแข็งเหมือนหินเล่นเอาเธอเจ็บแก้มไปหมด
"ปล่อยได้แล้วค่ะ หนูไม่ทำแล้ว" ลลินบอกเมื่อภูผาโอบรัดเธอไว้แบบแก้มแนบอก
"เฮ้อ ตกใจหมดขอโทษทีนะที่ดึงแรงน่ะ" ภูผาตอบ
ลลินเปิดเพลงแล้วร้องตาม เธอโยกหน้าเอนตัวไปมาแบบส่ายเอว
ร่างน้อยๆที่ผอมเพรียวดั่งตุ๊กตาช่างดูเด่นจนตรึงตา ภูผาแอบมองลลินสลับกับหันไปดูทาง เขาไม่กล้าพูดหรือขัดจังหวะเลยเขากลัวลลินจะหยุดเต้นเลยแอบมองเธอแบบเงียบๆไปนานๆ
ลมโชยเข้ามาในรถเมื่อภูผาเปิดกระจกทุกบานเอาไว้ ผมยาวสลวยสีดำขลับของลลินปลิวไหวไปมา กลิ่นหอมหวนโชยเข้าเต็มปอดของหนุ่มใหญ่
สักพักใหญ่ๆลลินก็ฟุบหลับพิงเบาะ หิ! ๆ "หมดฤทธิ์แล้วสิ" ภูผาหัวเราะชอบใจ
เขาขับรถหลายชั่วโมงก็มาถึงท่าเรือ เขาฝากรถแล้วพาลลินขึ้นเรือโดยสารข้ามเกาะคันใหญ่
"โหวว๊าว น้ำสีฟ้าสวยจังเลยค่ะ" ลลินก้มมองทะเลโดยที่นั่งอยู่บนเรือด้านริมสุด
"เอ้ย! ๆ อย่าไปก้มมากเดี๋ยวตกลงไปตายหรอก" ภูผาบอกลลิน เธอเล่นเอนตัวจนครึ่งบนเลยล้นที่ราวเกาะออกไปนอกเรือ
"พ่อก็จับหนูไว้สิคะ แรงเยอะขนาดนี้หนูไม่ตกลงไปหรอกน่ะ" ลลินบอก
สาวน้อยหันมาแล้วเอาสองมือกระชากแขนขวาที่ใหญ่กล้ามโต เธอดึงแขนของภูผามาโอบกอดรอบเอวของเธอแล้วก้มหย่อนตัวออกนอกเรือแล้วจับมือถ่ายรูปปลาทะเล
เฮ้ออ! ภูผาถอนหายใจแรง เขาขี้เกียจจะบ่นดุลลินแล้ว
ฮ่า! ๆ ๆ ลลินกลับหัวเราะชอบใจ เธอรู้สึกว่าอบอุ่นและปลอดภัยทุกครั้งที่ได้อยู่กับภูผา โดยเฉพาะเวลาที่ได้อยู่ในอ้อมแขนของเขา
สักพักเรือก็มาเทียบท่าบนเกาะกลางทะเล ภูผาเช่ารถมอเตอร์ไซค์หนึ่งคันเป็นแบบออโตเมติกเพื่อเที่ยวชมรอบๆเกาะก่อนจะหาที่พัก
"โน่นแน่ะวัดบนเขา สวยไหมลูก" ภูผาขับรถและชี้นิ้วไปข้างหน้าไกลๆ
ลลินนั่งหลังกอดเอวภูผาเธอมองไปข้างหน้าไม่เห็นอะไรเลย ร่างใหญ่ๆกล้ามโตๆของภูผาบังวิวมิด
"จอด ๆ ค่ะ หนูขอนั่งหน้า" ลลินบอก เธอขึ้นมานั่งหน้าแล้วเกาะแฮนด์จับรถไว้
แว๊น! ๆ ๆ ภูผาถอยร่นไปข้างหลังแล้วโอบตัวลลินเอาไว้ในหว่างขาของเขา เขาเอาคางวางไว้บนหัวของเธอเมื่อเธอนั่งงอตัวให้เล็กๆ
"โหวสวยจัง" ลลินมองไปข้างหน้าและยิ้มร่า สายลมเย็นกระแทกหน้าสวยๆของเธอจนบู้บี้
ผมยาวๆปลิวฟาดหน้าหล่อๆของภูผาจนแดงเป็นปื้นๆ เขาพาลลินแวะถ่ายรูปไปทั่วๆเกาะทั้งที่วัด จุดชมวิว และหาดน้ำใส
กว่าจะชมครบรอบเกาะก็บ่ายพอดี ภูผาพาลลินมาเช่าห้องรีสอร์ทริมทะเลที่มองลงไปเห็นหาดทรายขาว
ทั้งสองออกมาทานอาหารทะเลที่ร้านอาหารใกล้ๆรีสอร์ท เสร็จแล้วก็พากันลงเล่นน้ำทะเล
ลลินว่ายน้ำไปมาโดยมีภูผาคอยว่ายตามหลัง ทั้งคู่เล่นน้ำจนเหนื่อยแล้วจึงกลับที่พัก
ลลินอาบน้ำเปลี่ยนผ้านอนสลบหมดแรงอยู่บนเตียง ภูผาห่มผ้าให้เธอแล้วลงมานอนข้างๆดูทีวีจนหลับไป
ลลินตื่นขึ้นมาก่อนในตอนหัวค่ำ เธอเห็นภูผากำลังนอนตะแคงหันหน้าเข้าหาเธอแบบไม่โดนเนื้อต้องตัวกัน
หมับ! ๆ ๆ สาวน้อยแอบเอามือจับกหน้าอกของพ่อ เขาไม่ค่อยใส่เสื้อมักจะใส่แต่กางเกง
นิ้วชี้ของเธอกำลังรูดไปตามรอยสักสีดำรูปมังกรที่อกล่ำๆ
มือน้อยๆค่อยๆคลำลงมาถึงหางมังกร กล้ามท้องซิกแพคที่นูนแน่นอยู่ตรงนั้นพอดิบพอดี
"กล้ามใหญ่จังเลย" ลลินพึมพำและเลื่อนมือขึ้นมาบีบแขนโตๆของภูผา เธอกลืนน้ำลายดังอ๊อกแล้วก้มกลับลงมามองที่กล้ามท้องอีกหน
สายตาสาวน้อยมองเลื่อนลงมาถึงขอบเอวกางเกง เธอตาลุกวาวเมื่อมองไล่ลงไปอีกเห็นเป้ากางเกงกำลังชี้ตุง
"ไอ้นั่นใช่ไหมเนี่ยที่มันชนตูดหนูทุกที" ลลินพูดเบาๆ เธอเอามือขวาค่อยๆสอดยัดลงไปในกางเกงขาสั้น
อุ๊ยยย! ลลินตกใจชักมือกลับ เธอไปสัมผัสโดนแท่งเอ็นแข็งๆที่ใหญ่โตเมื่อภูผาไม่ได้ใส่กางเกงใน
"ใช่แหละ อันนี้เลยที่ชนตูดเรา" ลลินบ่นแล้วล้วงมือลงไปอีก เธอจับลำเอ็นร้อนๆที่ใหญ่จนกำไม่รอบตรงโดนลำ
อื้ออ! ภูผาครางเบาๆแต่ไม่ตื่น
มือน้อยๆสั่นเทาไปหมด หน้าสวยๆมองหน้าหล่อๆจนลืมหายใจ
ฟุ่บบ! ลลินเอามืออีกข้างดึงกางเกงของภูผาลง ลำเอ็นที่ใหญ่กว่าแขนดีดผึงออกมาตรงหน้าขาของเธอเลย
อึ๊ย! ลลินเบะปากแต่กลับก้มมอง เธอเห็นแท่งเอ็นยาวๆสีขาวอมแดงชี้โด่ยาวเฟื้อย
มือขวาของเธอกำไม่รอบเลยมันใหญ่มากกว่าแขนของเธอเสียอีก
หมับ! ๆ ๆ เธอบีบคลำเบาๆไล่จากโคนขึ้นมาถึงปลาย
ตูม! ๆ ๆ ลลินได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองเต้นระทึก เธอหายใจไม่ทั่วท้องเลยเมื่อกลัวภูผาจะตื่นเสียก่อน
ตาโตก้มมองแบบไม่กระพริบ เธอเห็นหัวบานๆมีขอบรอบๆเป็นเนื้อสากๆ ที่โคนลำใหญ่มากและมันเรียวลงไล่ไปจนถึงปลาย ที่ปลายกลับบานใหญ่น่ากลัวแถมยังแดงและกำลังสั่นหงึกๆ
ลลินลองบีบกำตรงกลางแรงขึ้น เธอพบว่ามันแข็งมากๆ มีเส้นเอ็นปูดโปนพันหยักๆรอบลำดูแล้วชวนหวาดเสียวใจ
ลำเอ็นของภูผายาวมากๆ ดูแล้วยาวถึงสะดือของลลิน เธอก้มมองหว่างขาตัวเองแล้วมองดุ้นยาวๆที่งอโง้งโค้งขึ้นอย่างหวาดหวั่นใจ
"นี่คนอื่นเขาใหญ่กันแบบนี้ไหมเนี่ย" สาวน้อยพึมพำ เธอมองสำรวจไปจนถ้วนทั่วมังกรยักษ์
ใจของเธอสั่นหวิวๆ ในอกเสียวหวามๆ มือน้อยๆสั่นเทาร่องสาวรู้สึกร้อนผ่าวแถมยังมีน้ำเหนียวๆไหลเยิ้มออกมา
แค่แอบจับของภูผากางเกงในของลลินก็เปียกน้ำเสียวของตัวเองจนแฉะไปหมด
เธอค่อยๆดึงกางเกงกลับขึ้นมา ผลุบ! กางเกงกลับมาอยู่ที่เอว มือน้อยๆกลับมากอดอกตัวเองแน่น
ลลินแกล้งหลับไปจนกว่าภูผาจะตื่นขึ้นมาเรียกเธอ เธอได้แต่หลับตาทว่าในใจกลับปั่นป่วนไปหมดจนนอนต่อไม่ได้
"ทำไมของเค้าถึงแข็งใส่เราทุกครั้งเลยนะ เวลากอด เวลาโดนกันเขาแข็งตลอดเลย" ลลินคิดในใจ
