ปัง ปัง ปัง
เสียงกระสุนปืนดังขึ้นสามนัดติดก่อนที่ร่างของ เคน อิจิยะ จะร่วงลงไปนอนขาดใจตายอยู่บนพื้น กฤษฎิ์โยนปืนทิ้งอย่างไม่ไยดีเพราะสามนัดที่เขายิงคือสามนัดสุดท้ายในปืนกระบอกนี้แล้ว ก่อนจะเดินออกมาจากตึกร้างแถวชานเมือง ด้านหน้าตึกมีชินกับเรียวที่สตาร์ตรถรอรับเจ้านายอยู่ กฤษฎิ์เดินไปขึ้นรถด้วยท่าทีสบาย ๆ ก่อนที่ชินจะขับรถออกไปจากที่นี่ทันที
หน้าที่ส่งพวกคนเลวลงนรกของเขาได้เสร็จเรียบร้อยแล้ว เล่นกับใครไม่เล่นดันมากระตุกหนวดเสือเจ้าพ่อมาเฟียแบบเขา
มีแต่ตายกับตายเท่านั้นแหละพวกกระจอก
“คุณกฤษฎิ์ขาคืนนี้ไม่ค้างกับน้ำหวานเหรอคะ”
น้ำหวานนางแบบสาวชื่อดังซบหน้าลงที่อกแกร่งของกฤษฎิ์เบาๆ ก่อนจะทำน้ำเสียงออดอ้อนผู้ชายที่เธอมาบริการในค่ำคืนนี้ คุณกฤษฎิ์ พิสิฐกุลวัตรดิลก เจ้าของโรงพยาบาล N โรงพยาบาลเอกชนชั้นนำที่มีสาขามากมายทั้งในประเทศและต่างประเทศ
“เธอน่าจะรู้จักฉันดีนะน้ำหวานว่าคนแบบฉันไม่ชอบค้างคืนกับใครและไม่เคยกินใครเกินสองรอบ หึหึ”
กฤษฎิ์เชยคางมนของน้ำหวานขึ้นก่อนที่จะก้มหน้าลงมากระซิบที่ใบหูเล็กแล้วกระตุกยิ้มมุมปากเบาๆ
“แหม ก็เผื่อว่าคืนนี้คุณกฤษฎิ์อาจจะติดใจน้ำหวานจนไม่อยากกลับไปนอนที่บ้านก็ได้นะคะใครจะรู้”
เงยหน้าขึ้นสบตากฤษฎิ์อย่างท้าทายก่อนที่มือเรียวสวยจะลูบไปที่หน้าอกกฤษฎิ์อย่างยั่วยวน
“มั่นใจขนาดนั้นเชียว”
กฤษฎิ์ก้มหน้าลงมากระซิบที่ใบหูหอมกรุ่นของน้ำหวานอีกครั้งก่อนที่จะเป่าลมใส่ใบหูสวยจนรู้สึกเสียวสยิวไปหมด
“ลองไหมล่ะคะ รับรองว่าคืนนี้น้ำหวานจะทำให้คุณกฤษฎิ์ลืมน้ำหวานไม่ลงแน่นอน”
ยิ้มหวานให้กฤษฎิ์ก่อนที่จะเอามือคล้องคอกฤษฎิ์ไว้แล้วโน้มหน้ากฤษฎิ์ลงมาช้าๆ
โรงแรม T
“อ๊ะ คุณกฤษฎิ์ แรง ๆ ค่ะ แรง ๆ อีก อื้อ อ๊า”
น้ำหวานร้องครางเสียงดังลั่นทันทีที่กฤษฎิ์กระแทกท่อนเอ็นใหญ่เข้ามาในร่องรักที่กฤษฎิ์รู้สึกว่าโคตรหลวม ซึ่งบ่งบอกว่าผู้หญิงที่อยู่ใต้ร่างของเขาผ่านสนามรักมานักต่อนักแล้ว
“อืม”
เสียงครางแผ่วเบาในลำคอของกฤษฎิ์ดังขึ้นเมื่อรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะเสร็จทั้ง ๆ ที่บทรักเพิ่งจะเริ่ม อาจจะเป็นเพราะว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ได้เด็ดเหมือนที่พูดไว้เขาเลยเสร็จไวกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา
“อ๊า คุณกฤษฎิ์ขา น้ำหวานไม่ไหวแล้ว อื้อ อูยย”
ร้องครางเสียงดังขึ้นเพื่อระบายความเสียว ก่อนที่ร่องรักจะกระตุกเกร็งตอดรัดท่อนเอ็นใหญ่ของกฤษฎิ์ที่เกร็งกระตุกปลดปล่อยน้ำรักออกมาเต็มถุงยางที่เขาสวมอยู่ หึ ถึงผมจะคาสโนว่าแค่ไหนแต่ผมไม่เคยสดนะครับปลอดภัยไว้ก่อนดีที่สุด
“อืม คุณกฤษฎิ์ขาสุดยอดไปเลยค่ะ”
น้ำหวานหอบหายใจด้วยความเหนื่อยก่อนที่มือบางจะยกขึ้นลูบไล้หน้าอกแกร่งของกฤษฎิ์ เพื่อปลุกความต้องการของกฤษฎิ์ให้เกิดขึ้นมาอีกครั้ง แต่กฤษฎิ์กลับปัดมือบางนั้นออกไปอย่างไม่ไยดีแค่รอบเดียวก็เกินพอ
ไม่เห็นจะเด็ดตรงไหนเลย
ร่างสูงก้าวลงจากเตียงด้วยร่างกายที่เปลือยเปล่าก่อนที่จะเดินเข้าห้องน้ำเพื่อชำระล้างร่างกายแล้วกลับออกมาหยิบเสื้อผ้าที่ถอดไว้บนโซฟาขึ้นมาสวม
“คุณกฤษฎิ์จะไปแล้วเหรอคะ”
น้ำหวานถามกฤษฎิ์น้ำเสียงละห้อยด้วยความเสียดาย ลีลาของคุณหมอคนนี้ทำเอาเธอติดใจมากผู้ชายอะไรลีลาโคตรดี
“อืม นั่นเงินค่าตัวของเธอ”
มือใหญ่ชี้ไปที่เช็คเงินสดหนึ่งแสนบาทที่วางไว้บนหัวเตียง ก่อนที่จะหยิบเสื้อสูทแล้วหันหลังเดินออกมาจากห้องพักในโรงแรมทันที ทิ้งให้น้ำหวานมองตามแผ่นหลังกว้างของกฤษฎิ์ด้วยความเสียดาย
“เป็นยังไงบ้างครับนาย”
เมื่อกฤษฎิ์ลงมาถึงชั้นล่างเกริกพลเลขาคู่ใจก็รีบวิ่งเข้ามาถามผู้เป็นนายทันทีก่อนที่กฤษฎิ์จะส่ายหน้าช้าๆอย่างไม่สบอารมณ์
“ห่วยแตก ไม่ได้เรื่อง”
คำตอบของเจ้านายที่ตอบออกมาทำเอาเกริกพลหน้าจ๋อยสนิท เขาอุตส่าห์ไปติดต่อคุณน้ำหวานนางแบบชื่อดังแถวหน้าของวงการมาเชียวนะ แต่เจ้านายเขาก็ยังไม่พอใจอีก สงสัยยังไม่โดนแน่นอนเลยคนนี้
“ขอโทษครับนายรอบหน้าผมจะเลือกให้ดีกว่านี้”
เกริกพลก้มหัวขอโทษผู้เป็นนายอย่างรู้สึกผิดที่ทำให้ค่ำคืนสุดท้ายในเมืองกรุงกร่อยเสียสนิท
“เครื่องออกกี่โมง”
กฤษฎิ์หันมาถามเกริกพลถึงเที่ยวบินที่จะบินไปเชียงใหม่ในค่ำคืนนี้
“ห้าทุ่มครึ่งครับนาย”
เกริกพลบอกเวลาก่อนที่กฤษฎิ์จะยกนาฬิกาแบรนด์ดังขึ้นมาดูตอนนี้เพิ่งจะสี่ทุ่ม กฤษฎิ์พยักหน้ารับรู้ก่อนจะเดินไปขึ้นรถเพื่อเดินทางไปขึ้นเครื่องไปเชียงใหม่เขาต้องไปดูงานที่นั่นหนึ่งอาทิตย์เต็ม ๆ
อยากไปแอ๊วสาวเหนือสักคนแฮะ ขอให้เขาเจอผู้หญิงที่ทำให้เขาตื่นเต้นและมีความสุขกับการไปทำงานที่เชียงใหม่ครั้งนี้ด้วยเถอะ
กฤษฎิ์กระตุกยิ้มมุมปากเบา ๆ เมื่อคิดถึงเรื่องสนุก ๆ ที่จะเกิดขึ้นที่เชียงใหม่โดยที่ไม่รู้เลยว่าการไปเชียงใหม่ครั้งนี้คือจุดเริ่มต้นของการเป็นคุณพ่อโดยที่ไม่ทันได้ตั้งตัว
ความรักดี ๆ ที่ไม่เคยมอบให้ใครกลับมีเพียงเธอเท่านั้นที่สามารถกุมหัวใจของคุณหมอคาสโนว่าคนนี้ได้อยู่หมัด
แม่ของลูกที่ทำเขาตกหลุมรักจนถอนตัวไม่ขึ้น
ย้อนกลับไปเมื่อห้าปีที่แล้ว
ประเทศไทย
จังหวัดเชียงใหม่
“มะเร็งกระเพาะอาหารเหรอคะ”
ร่างบอบบางในชุดนักเรียนม.ปลายถามคุณหมอที่นั่งอยู่ตรงข้ามด้วยน้ำเสียงอันเบาหวิวก่อนที่น้ำตาจะไหลรินเป็นสายลงมาอย่างห้ามไม่อยู่ มือบอบบางสั่นระริก ไร้เรี่ยวแรงจะควบคุม เพียงเพราะคำพูดสั้น ๆ ที่ได้รับรู้นั้นคล้ายบีบหัวใจคนฟังให้แตกสลายได้ทุกเมื่อ
“ใช่ครับ ตอนนี้อาการของคนไข้อยู่ในระยะที่สอง ก้อนเนื้อมีขนาดใหญ่ขึ้นและเริ่มลุกลามไปยังอวัยวะส่วนอื่นแล้ว หมอแนะนำว่าเราควรผ่าตัดกระเพาะอาหารนำส่วนที่เป็นก้อนเนื้อออกมา ร่วมกับการทำเคมีบำบัดหลังผ่าตัดและติดตามอาการอย่างใกล้ชิด”
“แต่การรักษาให้หายขาดนั้นเป็นไปได้ยากกว่าในระยะแรกครับ เพราะถ้าคนไข้รู้ตั้งแต่ระยะเริ่มแรก เรายังสามารถผ่าตัดนำเฉพาะก้อน เนื้อออกมาและรักษาให้หายขาดได้”
“การรักษาในระยะที่สองนี้ พูดตามตรงว่าเป็นการรักษาเพื่อยื้อเวลาของคนไข้ให้อยู่กับญาติได้นานขึ้นเท่านั้นครับ อย่างน้อย ๆ ก็ประมาณห้าปีหรืออาจมากกว่านั้น ขึ้นอยู่กับสุขภาพและจิตใจของคนไข้”
คุณหมอหนุ่มที่นั่งอยู่ตรงข้ามกับที่รักอธิบายรายละเอียดให้เธอฟังด้วยความเห็นใจระคนสงสารเด็กสาวที่นั่งน้ำตาไหลพรากอยู่ข้างหน้าตน
“ผะ ผ่าค่ะคุณหมอ หนูอยากให้ ฮึก อยากให้แม่ได้รับการผ่าตัด ฮึก ค่ารักษาจะแพงแค่ไหน ฮึก นะ หนูก็ยอม”
ที่รักละล่ำละลักบอกคุณหมอหนุ่มที่นั่งอยู่ตรงข้ามก่อนที่จะร้องไห้โฮออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ ไม่สนใจด้วยซ้ำว่าคนตรงหน้าจะมองเธออย่างไร ในหัว คิดตัดพ้อต่อโชคชะตาที่ไม่เคยเข้าข้างเธอเลยสักครั้งซ้ำไปซ้ำมาอยู่อย่างนั้น
ทำไมโชคชะตาถึงชอบเล่นตลกกับเธอนักนะ ตอนเธออยู่ม.3 พ่อของเธอก็ประสบอุบัติเหตุ จากไปก่อนวัยอันควร ทิ้งให้เธอกับแม่ต้องสู้ชีวิตกันมาสองคนด้วยความยากลำบากที่เสียหัวหน้าครอบครัวอย่างพ่อไป
“ตกลงครับ ทางเราจะรีบดำเนินการให้เร็วที่สุด แล้วจะนัดวันที่คนไข้เข้ารับการผ่าตัดอีกครั้งหนึ่ง ญาติไม่ต้องกังวลใจไปนะครับ เดี๋ยวพยาบาลจะนำทางไปที่เคาน์เตอร์เพื่อสอบถามค่ารักษา ถ้าคนไข้มีสิทธิ์การเบิกค่ารักษาและประกันสามารถแจ้งได้เลยครับ”
ได้ยินแบบนั้นที่รักก็พยายามลุกขึ้นยืนด้วยขาที่สั่นระริกจนแทบทรงตัวไม่อยู่ โดยที่มีพี่พยาบาลช่วยประคองร่างบางออกจากห้องไปเพื่อสอบถามข้อมูลตามที่คุณหมอแจ้งมาเมื่อสักครู่
“สามแสนเลยเหรอคะ”
หน้าสวยซีดเผือดเบิกตากว้างอย่างตกใจกับค่ารักษาพยาบาลที่พยาบาลสาวสวยกำลังแจกแจงรายละเอียดอยู่ตรงหน้า
“ใช่ค่ะ เพราะที่นี่เป็นโรงพยาบาลเอกชนค่ารักษาเลยแพง แต่ถ้าหนูไม่สะดวกจ่ายหรือจ่ายไม่ไหวพี่ทำเรื่องส่งตัวไปยังโรงพยาบาลรัฐให้ได้นะคะ”
พยาบาลสาวสวยยิ้มให้ที่รักอย่างใจดีระคนสงสาร เด็กตัวแค่นี้จะต้องมาแบกรับภาระค่ารักษาที่หนักอึ้งแบบนี้ได้อย่างไรกัน
เฮ้อ เธอเห็นแล้วก็อดสงสารไม่ได้เลยแฮะ
“ไม่เป็นไรค่ะ ตกลง...สามแสนก็สามแสน ที่รักจะพยายามหาเงินมาจ่ายค่ารักษาของแม่ให้ได้ค่ะ”
ที่รักเงยหน้าขึ้นอย่างเด็ดเดี่ยว ดวงตาคู่สวยมีประกายความมุ่งมั่นอย่างแรงกล้า อย่างไรเธอก็ต้องหาเงินมารักษาผู้เป็นแม่ให้ได้ไม่ว่าต้องแลกด้วยอะไรเธอก็ยอม ยอมทุกอย่างขอแค่แม่ได้อยู่กับเธอไปนาน ๆ ก็พอ
“แม่จ๊ะ เป็นยังไงบ้างยังเจ็บอยู่ไหม”
หลังจากนั่งเฝ้าแม่มากว่าสองชั่วโมงเต็มเมื่อเห็นเปลือกตาของผู้เป็นแม่กำลังขยับ ที่รักเอ่ยถามมารดาด้วยความเป็นห่วงทันทีเมื่อเห็นผกาลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างยากลำบาก เธอเหนื่อยเหลือเกินกับการอาการป่วยที่เธอกำลังเผชิญอยู่
“หายเจ็บแล้วล่ะที่รัก สงสัยแม่ได้ยาดี ตอนนี้ไม่เจ็บแล้ว”
ผกายิ้มให้ลูกสาวอย่างอ่อนโยนก่อนจะลูบหัวที่รักอย่างรักใคร่เอ็นดูใบหน้าสวยที่แม้จะผ่านพ้นวัยสาวมานานแล้วแต่เค้าโครงความงามยังคงเด่นชัดพยายามฝืนยิ้มเพื่อให้ลูกสาวเพียงคนเดียวของเธอหายห่วง
“แม่ไม่เป็นไรก็ดีแล้วจ้ะ ส่วนเรื่องการรักษาที่รักคุยกับหมอแล้วนะ อีกสามวันแม่จะได้เข้ารับการผ่าตัดนะจ๊ะ แม่ต้องหายดี ยังไงแม่ก็ต้องหายเพื่ออยู่กับที่รักไปนาน ๆ นะแม่”
ใบหน้าสวยซีดเผือดยิ้มอย่างให้กำลังใจมารดา ตัวผกาเองก็ได้แต่ยิ้มรับทั้งน้ำตาเมื่อได้ยินคำพูดของลูกสาวสุดที่รักของเธอ
“แล้วค่ารักษาล่ะลูก มันกี่ตังค์กัน แพงมากไหม”
ผกาอดถามที่รักอย่างกังวลใจไม่ได้เพราะเธอก็ไม่ได้ฐานะร่ำรวยอะไร เป็นแค่คนหาเช้ากินค่ำธรรมดาเท่านั้น มารักษาที่โรงพยาบาลเอกชนแบบนี้เธอคิดว่ามันน่าจะแพงมาก ขนาดยายสาเพื่อนบ้านข้างเคียงไม่สบายธรรมดามาหาหมอ และได้ผ่าตัดเหมือนกันค่ารักษายังเกือบสองแสนเลยแล้วของเธอล่ะ จะไม่เป็นแสนเหมือนยายสาเหรอ
“แม่ไม่ต้องห่วงเรื่องค่ารักษานะจ๊ะ ที่รักขอหมอเขาผ่อนเท่าที่ไหวไปก่อน เงินเก็บที่พ่อทิ้งไว้ให้น่าจะยังเหลืออยู่สี่ห้าหมื่น ขาดเหลือเท่าไหร่ที่รักจะไปหาหยิบยืมมาเองจ้ะ แม่ไม่ต้องห่วง ยังไงแม่ก็ต้องได้ผ่าตัดนะแม่นะ”
ที่รักบอกแม่ให้คลายกังวลซึ่งผกาก็เข้าใจสิ่งที่ลูกสาวบอก แม้ในใจจะอดสูตัวเองยิ่งนัก คิดแต่ว่าอยากให้ตัวเองตาย ๆ ไปเสีย ไม่อยากเป็นภาระให้ลูกต้องคอยดูแล แต่ภาพของลูกสาวที่มองเธออย่างมีความหวัง ทั้งน้ำตายังเอ่อคลอไม่กล้าร้องออกมาให้เธอต้องลำบากใจนั้น แม่คนนี้ก็อดสงสารไม่ได้ ถ้าเธอไม่อยู่แล้วที่รักจะอยู่อย่างไร
“แม่พักผ่อนซะนะ เดี๋ยวที่รักกลับไปเอาเสื้อผ้าที่บ้านก่อนแล้วจะรีบกลับมาเฝ้าแม่นะจ๊ะ”
เธอบอกผู้เป็นแม่ให้พักผ่อนซึ่งผกาก็พยักหน้ารับอย่างว่าง่ายก่อนที่จะหลับตาลงช้า ๆ อย่างเหน็ดเหนื่อย ส่วนที่รักเมื่อเห็นแม่หลับไปแล้วก็รีบออกจากโรงพยาบาลเพื่อเดินทางกลับไปเตรียมสัมภาระมาเฝ้าแม่
วันนี้เธอไปที่โรงเรียนเพื่อรับใบจบการศึกษาระดับม.ปลาย ด้วยหวังว่าจะนำผลการเรียนที่เธอพากเพียรเรียนมาด้วยความตั้งใจมาอวดกับแม่ด้วยความภาคภูมิใจ แต่เมื่อไปถึงตลาดกลับไม่พบแม่อยู่ที่แผงขายกับข้าวประจำ ลุงยศแผงข้าง ๆ กันบอกว่าแม่เธอเจ็บท้องจนเป็นลม ถูกส่งตัวมาที่โรงพยาบาลเอกชนที่ใกล้ที่สุดอย่างโรงพยาบาล N ไม่มีเวลาให้ที่รักตกใจมากนักเธอรีบมาที่โรงพยาบาลทันทีก่อนที่จะรู้ข่าวร้ายเรื่องอาการป่วยของแม่
อย่างไรเธอก็ต้องหาเงินค่ารักษาแม่ให้ได้
เธอต้องทำได้ที่รัก
อีกด้านหนึ่ง
“เรื่องการปรับปรุงบุคลากรของโรงพยาบาลเดี๋ยวผมจะดำเนินการปรับผังให้เร็วที่สุดนะครับ ส่วนหมอที่เปิดรับเพิ่มใหม่อีกสิบคนผมขอสัมภาษณ์เอง ยังไงพรุ่งนี้เลขาผมจะมาแจ้งตารางการสัมภาษณ์ให้ทราบอีกครั้งหนึ่ง ส่วนวันนี้ก็ขอจบการประชุมเพียงเท่านี้ เชิญครับ”
เมื่อท่านประธานโรงพยาบาลปิดการประชุมบรรดานายแพทย์และแพทย์หญิงก็พากันทยอยออกจากห้องประชุมเหลือเพียงกฤษฎิ์และเกริกพลเลขาคู่ใจของเขาเท่านั้น ก่อนที่กฤษฎิ์จะขยับเนกไทให้คลายออกจากกันเมื่อเสร็จสิ้นการประชุมในวันนี้แล้ว
“นายครับผมจองโรงแรมใกล้ ๆ โรงพยาบาลไว้ให้เรียบร้อยแล้วครับ หนึ่งอาทิตย์ตามที่นายแจ้งไว้ เราจะเดินทางกลับกรุงเทพวันจันทร์หน้านะครับนาย”
เกริกพลเลขาคู่ใจของกฤษฎิ์รีบเข้ามารายงานเรื่องที่พักกับเจ้านายทันทีที่อยู่กันเพียงสองคน
“อืม ตกลงตามที่ว่านั่นแหละเสร็จงานแล้วฉันอยากพักผ่อนสักวันสองวันก่อนที่จะเดินทางกลับกรุงเทพ เหนื่อยชะมัดเลยอยากพักผ่อน”
กฤษฎิ์หลับตาลงอย่างเหนื่อยล้า เดือนนี้เขาทำงานหนักมาทั้งเดือนพอได้มาทำงานถึงภาคเหนือทั้งทีเขาก็อยากพักผ่อนบ้าง
“แล้วนายต้องการคนดูแลไหมครับระหว่างที่อยู่ที่นี่”
เกริกพลเงยหน้าขึ้นถามผู้เป็นนายยิ้ม ๆ เพราะเวลาที่กฤษฎิ์ไปทำงานที่ไหนก็ตามเขามักจะมีสาว ๆ มาช่วยผ่อนคลายเรื่องบนเตียงเสมอ ก็เจ้านายของเขาเพิ่งจะอายุ 29 อีกทั้งยังโสด และที่สำคัญรวยมากเรื่องแบบนี้ย่อมเป็นเรื่องธรรมดาของคนวัยหนุ่มที่มีความต้องการทางเพศสูงอย่างเจ้านายของเขา
“อืม ขอสักคนที่เอาใจเก่งหน่อย พวกงี่เง่าไม่เอานะขอผูกขาดเป็นรายอาทิตย์เลยแล้วกัน เงื่อนไขมีเพียงข้อเดียวคือตลอดเวลาที่ฉันพักอยู่ที่นี่เธอต้องอยู่กับฉันทุกวันทุกคืนจนถึงวันที่ฉันเดินทางกลับ ฉันพร้อมจ่ายไม่อั้น”
กฤษฎิ์บอกเกริกพลก่อนที่จะลุกขึ้นเดินออกจากห้องประชุมเพื่อเดินทางกลับไปยังที่พักของตน แต่เดินไปได้สักพักเขาก็หยุดเท้าที่กำลังก้าวออกจากห้องไป ก่อนจะหันกลับมาบอกเกริกพลเสียงนิ่งว่า
“วันนี้เลยนะ ฉันเหนื่อยอยากได้คนนวดแล้วก็นาบไปพร้อม ๆ กันเลย หึ”
กระตุกยิ้มมุมปากนิด ๆ ก่อนที่จะเดินล้วงกระเป๋าจากไปทิ้งให้เกริกพลต่อสายหาใครบางคนที่คุ้นเคยกันเป็นอย่างดี
“ฮะ อะไรนะเจ้ผิง อยู่ด้วยหนึ่งอาทิตย์เลยเหรอ เขาให้เท่าไหร่อะเจ้ กรี๊ด จริงดิเท่าไหร่ก็ได้เหรอแล้วแต่จะเรียก อ๊าย หวานหมูอีอ้อยล่ะ ได้ ๆ เจ้เดี๋ยวอ้อยหาเด็กให้ โอเค คืนนี้ใช่ไหมได้ ๆ เดี๋ยวอ้อยจัดให้จ้า”
ที่รักที่กำลังเดินเข้ามาในบ้านชะงักเท้าทันทีเมื่อเหลือบไปเห็นพี่อ้อยเพื่อนบ้านสุดสวยที่คอยดูแลช่วยเหลือเธอกับแม่เสมอมา ถึงพี่อ้อยจะมีอาชีพเป็นเด็กเอ็นฯ แต่พี่อ้อยก็จริงใจกับเธอและแม่มากกว่าเพื่อนบ้านที่อยู่ใกล้ ๆ กันซะอีก
“ไอ้ที่รักแกเป็นยังไงบ้างวะ พี่ได้ยินมาว่าป้าผกาเข้าโรงบาล เลยถ่อมาหาที่บ้านเนี่ย”
เมื่อวางสายเจ้ผิงไปแล้วอ้อยก็เหลือบไปเห็นที่รักที่กำลังเดินเข้าบ้านมาพอดีจึงรีบปรี่ไปถามด้วยความเป็นห่วงทันที
“ฮึก ฮือ พี่อ้อย ฮือ”
เมื่อได้ยินอ้อยถามเพียงเท่านั้นน้ำตาที่หยุดไหลไปแล้วก็ไหลลงมาอาบแก้มเนียนอีกครั้งทันทีด้วยความปวดใจ เธอเหนื่อย เหนื่อยเหลือเกินกับภาระที่แสนหนักอึ้งที่ยังหาทางออกไม่เจอเลยสักนิด
“เฮ้ย ที่รักแกเป็นอะไรเนี่ย ร้องไห้ทำไม แล้วป้าผกาเป็นไรมากไหมหรือยังไง บอกพี่มาซิ”
อ้อยตกใจที่เห็นที่รักร้องไห้โฮออกมาแบบนั้นก่อนที่จะกอดที่รักไว้แล้วลูบหลังอย่างปลอบโยน
“ฮึก พี่อ้อย มะ แม่เป็นมะเร็งกระเพาะอาหารระยะที่สองต้องผ่าตัดจ้ะ ฮือ ฮึก แต่ค่ารักษาที่พยาบาลบอกที่รักมามันตั้งสามแสน พี่อ้อย ที่รักไม่รู้จะหาเงินมาจากที่ไหนแล้วเงินเก็บที่พ่อทิ้งไว้ให้ก็เหลือไม่กี่หมื่นเอง ฮือ ที่รักจะทำยังไงดีพี่อ้อย”
ที่รักร้องไห้สะอึกสะอื้นจนตัวโยนเมื่อคิดไปถึงค่ารักษาพยาบาลของแม่ที่เธอต้องหามาจ่ายให้ได้ เธอบอกแม่ไปแบบนั้นก็จริงแต่ตอนนี้เธอยังไม่รู้เลยว่าจะหาเงินมาจากไหน หนทางช่างมืดมนจนมองไม่เห็นทางออกสักนิด
“ทำไมค่ารักษามันแพงอย่างนี้วะไอ้ที่รัก เงินเก็บพี่ก็มีอยู่แค่สองสามหมื่นเอง ถึงจะให้แกยืมยังไงก็ไม่พออยู่ดี แต่ถ้าพี่พาแกไปยืมพวกนอกระบบดอกเบี้ยได้บานจากสามแสนเป็นล้านแน่ ๆ อะ”
อ้อยพูดอย่างเป็นกังวลไปกับที่รักด้วยกับค่ารักษาพยาบาลของป้าผกา สามแสนเชียวเหรอแพงมากเลยนะนั่นแล้วไอ้ที่รักมันจะหามาจากไหนวะ อ้อยกำลังใช้ความคิดอย่างหนัก อยู่ ๆ เรื่องที่คุยกับเจ้ผิงก็แวบเข้ามาในหัวอ้อยทันที
“เราเข้าไปคุยกันในบ้านดีกว่า พี่ซื้อข้าวเย็นมาฝากแกด้วย หยุดร้องไห้ก่อนเด็กดี ไม่เอาไม่ร้องนะคนเก่งของพี่”
บอกที่รักก่อนที่จะหยิบข้าวมันไก่สองกล่องที่ซื้อมาฝากที่รักมาถือไว้ ก่อนจะประคองที่รักเข้าไปข้างในบ้าน เมื่อเข้ามาในบ้านเรียบร้อยแล้วอ้อยก็นั่งลงบนเก้าอี้ตามมาด้วยที่รักที่นั่งลงข้างกัน ใบหน้าสวยเซ็กซี่มีแววครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนที่จะตัดสินใจพูดบางอย่างที่ตัวเองกำลังคิดอยู่ออกไป
“พี่มีงานที่เงินดีมากมานำเสนอแก แต่มันต้องแลกกับศักดิ์ศรีของแกที่มีทั้งหมด แกสนใจไหม”
อ้อยมองตาที่รักด้วยแววตาจริงจังเธอไม่ได้อยากให้น้องเลือกทางเดินที่เหมือนเธอเลยสักนิด แต่ทำอย่างไรได้ตอนนี้ป้าผกากำลังป่วยหนักถ้าไม่ได้เข้ารับการผ่าตัดคงอยู่ได้อีกไม่นานแน่แล้วทีนี้ไอ้ที่รักจะทำอย่างไร ให้ไปกู้นอกระบบดอกเบี้ยร้อยละยี่สิบพวกเธอคงไม่มีปัญญาจ่ายหรอก จะเอาบ้านไปจำนองก็คงไม่ได้เพราะมันก็ติดจำนองอยู่แล้วตั้งสองแสน
“งานอะไรเหรอจ๊ะพี่อ้อย”
ที่รักเงยหน้าถามอ้อยทันทีที่ได้ยินแบบนั้น มันมีด้วยเหรองานที่ทำแล้วได้เงินดี ๆ หลักแสนแบบนี้ ที่เธอเห็นส่วนใหญ่ก็มีแต่งานแบบที่พี่อ้อยทำทั้งนั้นถึงจะได้เงินดี
“หรือว่าจะเป็น…”
เสียงหวานใสถูกกลืนหายเข้าไปในลำคอทันทีเมื่อนึกถึงงานที่ต้องแลกด้วยศักดิ์ศรีตามคำพูดของอ้อยก่อนที่จะเบิกตากว้างขึ้นด้วยความตกใจ
“ใช่ที่รักแกคิดไม่ผิดหรอก เจ้ผิงเพิ่งโทรมาเมื่อกี้เอง มีคุณเขามาจากกรุงเทพฯ มาทำงานที่เชียงใหม่หนึ่งอาทิตย์ เขาอยากได้คนดูแลที่เอาใจเก่ง และต้องอยู่กับเขาตลอดหนึ่งอาทิตย์ทั้งกลางวันทั้งกลางคืนส่วนจำนวนเงินแกจะเรียกกี่บาทก็ได้ถ้าทำให้เขาพอใจ”
เมื่อพูดจบอ้อยก็ถอนหายใจพรืดอย่างเห็นใจที่รัก เมื่อหน้าสวยหม่นแสงลงทันทีที่ได้ยินแบบนั้น
“พี่ไม่ได้อยากให้แกมาเป็นเหมือนพี่หรอกนะที่รัก แต่อาชีพที่พี่ทำอยู่มันก็ทำให้พี่มีกินมีใช้เลี้ยงตัวเองให้อยู่รอดในสังคมนี้ได้ เพราะถ้าจะให้พี่พาแกไปกู้นอกระบบพี่ว่าแกคงจ่ายไม่ไหว หรือจะให้เอาบ้านไปจำนองอีกก็ติดจำนองกับเจ้เล้งอยู่ตั้งสองแสนตั้งแต่ตอนที่พ่อแกอยู่ มันมีแค่ทางนี้ทางเดียวที่จะหาเงินได้ไวได้เยอะอาจจะไม่ได้ถึงสามแสน แต่มันก็เยอะอยู่นะ ที่รักแกตัดสินใจเอาเองแล้วกัน พี่แค่เสนอทางเลือกที่แกจะหาเงินได้เร็วแค่นั้นเอง”
อ้อยมองที่รักที่กำลังตกอยู่ในภวังค์ความคิดอย่างสงสารจับใจ เธอก็ไม่รู้จะช่วยอย่างไรลำพังเธอที่มีเงินเก็บอยู่แค่สามหมื่นนิด ๆ ต่อให้เอาออกมาให้ที่รักยืม อย่างไรก็ไม่พอค่าผ่าตัดอยู่ดี
“เฮ้อ ช่างมันเถอะที่รัก คิดซะว่าพี่ไม่เคยพูดละกันนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้เราค่อยไปหายืมเงินญาติ ๆ แกกับพวกที่ตลาดดูก็ได้เผื่อจะมีใครใจดีให้แกยืมแล้วคิดดอกน้อย ๆ”
อ้อยพูดตัดบทเพราะมาคิดอีกทีที่รักก็ยังเด็กอายุแค่ 18 ปีจะให้มาทำงานแบบนี้มันก็ไม่ใช่ เธอยังอยากเห็นที่รักมีอนาคตที่ดีและสดใสในภายภาคหน้าอยู่ แต่แล้วเสียงที่รักก็ดังแทรกขึ้นมาในความเงียบทันที
“ที่รักจะทำจ้ะพี่อ้อย ต่อให้ที่รักต้องแลกกับศักดิ์ศรีทั้งหมดที่มีที่รักก็ยอม เพราะในชีวิตที่รักเหลือแม่แค่คนเดียวแล้ว ที่รักจะเสียแม่ไปอีกคนไม่ได้เด็ดขาด ศักดิ์ศรีมันกินไม่ได้หรอกจ้ะพี่อ้อย ที่รักยอมทิ้งมันถ้ามันจะทำให้แม่อยู่กับที่รักไปอีกนานแสนนาน”
ที่รักเงยหน้าขึ้นบอกอ้อยด้วยดวงตาที่เด็ดเดี่ยวหน้าสวยหวานหยุดร้องไห้ฟูมฟายก่อนที่จะสบตาอ้อยที่มองมาด้วยสายตาที่จริงจังและแน่วแน่
“แกแน่ใจนะที่รักว่าจะไม่เสียใจที่ทำแบบนี้”
อ้อยถามย้ำที่รักอีกครั้งด้วยความสงสารจับใจ
“ที่รักไม่เสียใจหรอกจ้ะพี่อ้อย ที่รักยอมเสียสละทุกอย่างเพื่อแม่”
ตอกย้ำกับอ้อยอีกครั้งว่าเธอตกลงรับงานที่อ้อยพูดมา อ้อยได้แต่ถอนหายใจอย่างอดไม่ได้ทั้งสงสาร เห็นใจ แต่ในเมื่อมันไม่มีทางเลือกอื่นแล้วพวกเธอก็จำต้องยอม
“แต่ต้องไปวันนี้เลยนะที่รัก คุณเขาอยากให้ไปวันนี้”
อ้อยบอกที่รักกับเงื่อนไขที่กฤษฎิ์เสนอมาว่าเขาต้องการคนดูแลภายในวันนี้
“ขอวันพรุ่งนี้ไม่ได้เหรอจ๊ะพี่อ้อย ที่รักบอกแม่ว่าจะกลับมาเอาเสื้อผ้าแล้วจะกลับไปเฝ้าแม่”
ที่รักสบตาอ้อยอย่างขอร้องก่อนที่อ้อยจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาเจ้ผิง ก่อนที่จะวางสายแล้วมองหน้าที่รักที่มองอ้อยอยู่แล้วอย่างรอคอยคำตอบ
“คุณเขาให้ไปวันนี้อะที่รัก ถ้าไม่สะดวกเขาก็จะไปหาทางอื่น”
อ้อยบอกที่รักด้วยสายตาเห็นใจรู้สึกว่าคุณคนนี้จะคุยยากใช่เล่นเอาแต่ใจจริงจริ๊งหล่อมากมั้ง เหอะ
“ตกลงจ้ะพี่อ้อยวันนี้ก็วันนี้ งั้นที่รักฝากพี่อ้อยดูแลแม่ให้หน่อยได้ไหมจ๊ะ ช่วงที่คุณเขาทำงาน ที่รักจะขอเขาออกมาหาแม่ แล้วพอเขาเลิกงานที่รักจะกลับไปหาเขา”
ที่รักบอกอ้อยอย่างจำยอมเธอไม่มีทางเลือกแล้วถ้าไม่ทำแบบนี้แม่เธอก็จะไม่รอด ฉะนั้นเธอยอมที่จะทำตามความต้องการของคุณเขาที่ต้องการให้เธอไปดูแลวันนี้ดีกว่า
โรงแรม K
“ฮัลโหล เจ้ผิงฉันมาถึงแล้วเนี่ย อ๋อ เดี๋ยวคนของเขามารับเหรอ ใช่ ๆ ตอนนี้อยู่ที่ล็อบบี้แล้ว ไหนอะ…คนไหน ใส่แว่นใส่สูท อ้อ โอเค เห็นแล้ว ๆ แค่นี้นะ บายจ้า”
อ้อยวางสายลงทันทีที่เหลือบไปเห็นเกริกพลกำลังเดินมาทางที่พวกเธอกำลังยืนอยู่พอดี
“คุณอ้อยใช่ไหมครับ”
เมื่อเกริกพลเดินมาถึงที่ ๆ สองสาวยืนอยู่ก็ทักขึ้นซึ่งอ้อยเมื่อได้ยินแบบนั้นก็รีบพยักหน้าตอบรับทันที
“ใช่ค่ะอ้อยเองพอดีพาน้องมาส่งค่ะ น้องชื่อที่รักนะคะอายุ 21 ปีบรรลุนิติภาวะเรียบร้อยแล้ว”
อ้อยปั้นหน้าโกหกคำโต ใครจะไปกล้าบอกล่ะว่าที่รักอายุแค่ 18 ปี ยังไม่บรรลุนิติภาวะด้วยซ้ำ ขืนบอกไปที่รักก็ชวดงานที่ทำเงินมหาศาลน่ะสิแล้วจะเอาเงินที่ไหนมารักษาป้าผกากันล่ะ
“โอเคครับ เจ้ผิงแจ้งเงื่อนไขที่เจ้านายผมบอกไปแล้วใช่ไหมครับ”
เกริกพลถามอ้อยเพื่อให้เข้าใจถึงข้อตกลงที่กฤษฎิ์ขอไป อ้อยรีบพยักหน้ารัว ๆ ทันทีว่าบอกเรียบร้อยแล้ว
“เรียบร้อยแล้วค่ะคุณตกลงตามนี้ไม่มีปัญหา แต่ฝากบอกเจ้านายคุณช่วยถนอมที่รักหน่อยนะคะน้องเพิ่งเคยรับงานแบบนี้ครั้งแรกยังไงก็ช่วยอ่อนโยนสักนิดหนึ่ง”
พูดไปก็กระดากปากไปส่วนที่รักนั้นก้มหน้างุดทันทีที่ได้ยินอ้อยพูดแบบนั้น เกริกพลยิ้มน้อย ๆ เมื่อได้ยินคำขอของอ้อยก่อนที่จะพยักหน้ารับแล้วเดินนำที่รักไปที่ลิฟต์ซึ่งที่รักก็หันมามองอ้อยตาละห้อย ส่วนอ้อยก็ทำสัญญาณมือบอกที่่รักว่า ‘สู้ ๆ นะ’ ก่อนที่ที่รักกับเกริกพลจะขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นที่กฤษฎิ์พักอยู่ ส่วนอ้อยก็รีบไปยังโรงพยาบาลเพื่อเฝ้าผกาพร้อมหาข้อแก้ตัวให้ที่รักที่มาเฝ้าผกาไม่ได้ตามที่ได้บอกผกาไว้
ติ๊ง
ประตูลิฟต์เปิดออกที่ชั้นบนสุดของโรงแรม เกริกพลก็เดินนำหน้าที่รักมายังห้องพักของกฤษฎิ์ ก่อนจะเคาะประตูสองครั้งตามมารยาทแล้วเปิดประตูเข้าไปข้างใน ร่างสูงของกฤษฎิ์กำลังนั่งไขว่ห้างหันหลังจิบไวน์อยู่ที่โซฟากลางห้อง
“นายครับ ผมพาคุณผู้หญิงมาส่งครับ”
รายงานผู้เป็นนายก่อนที่กฤษฎิ์จะยกหลังมือขึ้นเป็นเชิงบอกว่าให้ออกไปได้ เกริกพลก็หมุนตัวเดินออกไปจากห้องทันที
กริ๊ก
เมื่อเสียงประตูปิดลงที่รักก็สะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจ มือไม้เธอสั่นอย่างควบคุมไม่อยู่เมื่อตกอยู่ในห้องสองต่อสองกับผู้ชายคนนั้น
คุณของเจ้ผิงที่กำลังนั่งหันหลังจิบไวน์อยู่ ก่อนที่ร่างสูงสมส่วนของ กฤษฎิ์จะลุกขึ้นยืนช้า ๆ แล้วหันมาเต็มตัว ดวงตาคมกริบสบตาเข้ากับดวงตากลมโตของที่รัก เธอนิ่งงันไปทันทีที่มองใบหน้าหล่อเหลาของผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้า หัวใจดวงน้อยเต้นตึกตักไม่เป็นจังหวะคนตรงหน้าที่เธอคิดว่าต้องพวกคนแก่รุ่นราวคราวพ่อกลับกลายเป็นชายหนุ่ม ที่บอกได้เลยว่าหน้าตาดีมาก ใบหน้าคมเข้ม ผิวขาวเนียน พร้อมไรหนวดนั่นทำใจเธอเต้นแรงอย่างห้ามไม่อยู่
“หืม อายุ 21 เหรอ หน้าเด็กกว่าที่คิดนะ เธอชื่ออะไรล่ะ”
กฤษฎิ์เพ่งพิศมองใบหน้าอ่อนวัยสวยใสของที่รักอย่างรู้สึกถูกอกถูกใจก่อนที่จะถามชื่อของเด็กสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้า
“อะ เอ่อ ชื่อที่รักค่ะ”
ที่รักตอบออกมาเสียงแผ่วเบา เธอตื่นเต้นซะจนควบคุมเสียงไม่ให้สั่นไม่ได้แล้วตอนนี้ ผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอหล่อเหมือนดาราเกาหลีที่เพื่อนของเธอตามกรี๊ดอยู่ตอนนี้เลยล่ะ
“อืม ที่รัก...ชื่อน่ารักดีนี่ แต่ในหนึ่งอาทิตย์นี้เธอมาเป็นที่รักคอยดูแลฉันก็แล้วกัน”
กฤษฎิ์กระตุกยิ้มมุมปากนิด ๆ อย่างเจ้าเล่ห์ก่อนที่จะเดินไปทางห้องน้ำเพื่ออาบน้ำชำระล้างร่างกาย แต่พอเดินไปได้ไม่กี่ก้าวกลับหยุดชะงักและหันกลับมามองที่รักที่ยังยืนนิ่งอยู่ที่เดิม คิ้วหนาเลิกขึ้นนิด ๆ ก่อนจะกวักมือเรียกที่รักให้เดินเข้ามาหาตัวเอง จนกระทั่งที่รักเดินเข้ามาใกล้ ๆ กฤษฎิ์ก็ตวัดแขนโอบเอวที่รักทันที ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจระคนเขินอายที่ถูกชายหนุ่มแตะเนื้อต้องตัวแบบใกล้ชิดขนาดนี้
“ฉันเหนียวตัวจะแย่ อาบน้ำด้วยกันหน่อยเป็นไง”
ก้มลงมากระซิบชิดหน้าเนียนสวยกลิ่นแอลกอฮอล์ที่ปนมากับลมหายใจหอมกรุ่นของผู้ชายตรงหน้าทำให้ที่รักรู้สึกมึนขึ้นมานิด ๆ ก่อนที่กฤษฎิ์จะตวัดแขนอุ้มที่รักที่ยังไม่ทันตั้งตัวเดินเข้าห้องน้ำไปด้วยกัน
เมื่อมาถึงห้องน้ำกลิ่นหอมฟุ้งกระจายของครีมอาบน้ำราคาแพงทำหน้าที่ได้ดี กฤษฎิ์ก็วางที่รักลงบนพื้นก่อนจะค่อย ๆ ปลดเปลื้องชุดของตัวเองออกทีละชิ้น ที่รักเห็นแบบนั้นรีบหันหน้าหนีไปอีกทางด้วยความกระดากอาย รู้สึกเขินขึ้นมาทีละนิดที่ต้องมามองผู้ชายเปลื้องผ้าแบบนี้ ในขณะที่กฤษฎิ์กระตุกยิ้มมุมปากให้ร่างบางที่ยืนหันหลังให้ตัวเอง เมื่อชั้นในชิ้นสุดท้ายหลุดร่วงหล่นลงที่พื้นกฤษฎิ์ก็ค่อย ๆ ดึงสายเดี่ยวตัวเล็กของที่รักลง ด้วยอารามตกใจที่รักเผลอตะครุบสายเสื้อไว้ทันทีไม่กล้าสบตาคนตรงหน้า กฤษฎิ์เห็นแบบนั้นจึงหยุดมือผละออกจากสายเสื้อเจ้าปัญหา
สบตามองที่รักนิ่งๆก่อนจะยักไหล่กวน ๆ ขึ้นหนึ่งครั้ง หันหลังให้ที่รักแล้วเดินลงอ่างอาบน้ำไปอย่างไม่สนใจเด็กสาวที่ยังคงยืนก้มหน้ากำสายเสื้อของตัวเองไว้จนแน่น
“ถ้าเธอไม่เต็มใจ ไม่โอเคที่ต้องมีอะไรกับฉันเธอก็ออกไปได้เลย ฉันไม่นิยมขืนใจผู้หญิงที่ไม่เต็มใจมีเซ็กซ์กับฉัน”
กฤษฎิ์บอกที่รักด้วยเสียงนิ่ง ๆ ก่อนจะเอาหลังพิงอ่างอาบน้ำอย่างไม่เดือดเนื้อร้อนใจ กลับกลายเป็นที่รักเองพอได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกว่าหากเธอยังกลัวเธอก็จะไม่ได้เงินไปรักษาแม่ เมื่อคิดได้ดังนั้นที่รักจึงค่อย ๆ เปลื้องชุดสายเดี่ยวของตัวเองจนหลุดลงพื้นไป เผยหน้าอกอวบอิ่ม ขนาดใหญ่เกินวัยภายใต้ชุดชั้นในสีดำลูกไม้สุดเซ็กซี่ที่เธอกลั้นใจถอดมันออกไปจนเหลือเพียงร่างกายขาวนวลเนียนภายใต้แสงไฟ ก่อนที่เธอจะทำใจกล้าเดินเข้าไปทิ้งตัวลงนั่งในอ่างอาบน้ำตรงข้ามกฤษฎิ์ ตัวของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดงจากความเขินอาย ตั้งแต่เกิดมาเธอก็เพิ่งเคยแก้ผ้าต่อหน้าผู้ชายครั้งนี้ครั้งแรกนี่แหละ จะไม่ให้เธอเขินคงเป็นไปไม่ได้แถมผู้ชายที่อยู่ตรงหน้ายังหล่อสะท้านจนเธอใจสั่นอีกด้วยนี่สิ
“ถ้าตัดสินใจแล้วว่ายังไงคืนนี้เธอก็ต้องมีอะไรกับฉัน เธอก็ทำให้ฉันพอใจซะสิ”
กฤษฎิ์บอกที่รักก่อนที่สายตาคมกริบจะจ้องไปยังหน้าอกขาวอวบอิ่มคู่สวย ปลายยอดปทุมถันสีชมพูระเรื่อชูชันโดดเด่นล่อตาเขาให้อยากไปซุกซบดูดฟัดให้หนำใจ
แต่ยังก่อนกฤษฎิ์ เย็นไว้ เดี๋ยวเด็กมันตื่น เย็นไว้กฤษฎิ์ คิดในใจก่อนที่จะนั่งนิ่ง ๆ รอดูที่รักว่าจะทำอย่างไรให้เขาพอใจ เมื่อกฤษฎิ์นิ่งไปแบบนั้นที่รักก็ตัดสินใจขยับเข้ามาใกล้ ก่อนจะทำใจกล้าค่อย ๆ ปีนขึ้นไปนั่งคร่อมตักชายหนุ่มเอาไว้ กฤษฎิ์สูดปากอย่างพอใจกับการกระทำของเด็กสาว ก่อนที่มือบางจะค่อย ๆ ลูบไล้ไปตามมัดกล้ามเนื้อสมบูรณ์แบบอย่างอ้อยอิ่งเพื่อทำความสะอาดร่างกายให้กฤษฎิ์ แม้ภายในจะหวาดกลัวอยู่ลึก ๆ ก็ตามที แต่ในเมื่อเธอตัดสินใจแล้วเธอจะถอยหลังกลับไม่ได้เด็ดขาดที่รัก
“อ๊ะ คะ คุณ”
เสียงใสครางออกมาเบา ๆ ที่รักเงอะงะอย่างทำตัวไม่ถูกเมื่อกฤษฎิ์กระชากตัวเธอเข้ามาใกล้จนหน้าอกคู่สวยเบียดแนบชิดไปกับอกแกร่งแน่นเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อตามแบบฉบับผู้ชายที่ดูแลสุขภาพเป็นอย่างดี
“ที่ค่อย ๆ ทำนี่อ่อยหรือทำไม่เป็น”
ชายหนุ่มก้มหน้าลงมากระซิบชิดใบหูหอมกรุ่นของหญิงสาวก่อนที่จะขบเม้มเบา ๆ ที่ปลายหูสร้างความกระสันแก่เธอ ที่รักขนลุกกรูไปทั้งตัวกับการกระทำนั้น
“อะ เอ่อ คือ ที่รักทำไม่เป็นค่ะ”
ก้มหน้าลงซบที่อกแกร่งอย่างไม่ต้องการสบสายตาคมกริบของคนที่เธอนั่งคร่อมตักอยู่ กฤษฎิ์หัวเราะออกมาเบา ๆ ทันทีกับคำตอบที่ได้ยินก่อนที่จะเลียใบหูขาวสะอาดของที่รักจนเธอต้องย่นคอหนีเมื่อรู้สึกสยิว
“มาดูกันว่าทำไม่เป็นของเธอจะจริงแบบที่เธอบอกฉันไหม...ที่รัก”
กระซิบเสียงแหบพร่าใส่ใบหูสวยก่อนที่จะก้มลงจูบริมฝีปากนุ่มอย่างดูดดื่ม คนที่ประสบการณ์เป็นศูนย์อย่างที่รักสะดุ้งตกใจกับท่าทีที่จู่โจมของ กฤษฎิ์ มือหนาจับใบหน้าสวยเอาไว้แน่นก่อนที่จะตะโบมจูบแลกลิ้นดูดดึงกลีบปากนุ่มอย่างเอาแต่ใจ ในขณะที่ที่รักก็ตอบสนองต่อสัมผัสที่หยาบโลนของกฤษฎิ์อย่างเงอะงะ เพราะนี่คือจูบแรกในชีวิตของเธอ
“อื้อ คะ คุณ แฮก ๆ”
ที่รักร้องออกมาเสียงเบาหวิวทันทีที่กฤษฎิ์ถอนจูบมาราธอนนั้นออกหน้าคู่อกสวยหอบหายใจขึ้นลงพยายามสูบอากาศเข้าปอดให้ได้มากที่สุด
“ฉันชื่อ กฤษฎิ์ หมอกฤษฎิ์ จำชื่อฉันไว้ให้ดีจะได้ครางเรียกถูก”
พูดจบก็ค่อย ๆ ซุกไซ้ซอกคอขาวผ่องพร้อมทั้งดูดขบเม้มจนเกิดรอยแดงทั่วลำคอ จากนั้นค่อย ๆ ลากไล้ริมฝีปากร้อนลงมายังหน้าอกอวบใหญ่ของที่รัก ก่อนจะตะโบมจูบอย่างดุดันอย่างหิวกระหาย ที่รักได้แต่นิ่วหน้าด้วยความเจ็บก่อนจะทำใจกล้าร้องบอกกฤษฎิ์
“อ๊ะ คุณหมอคะ ที่รักเจ็บ บะ เบา หน่อยได้ไหมคะ”
ร้องบอกกฤษฎิ์เสียงเบาหวิวตามแรงอารมณ์อย่างเขินอายก่อนจะก้มหน้างุด แก้มทั้งสองข้างแดงปลั่งเหมือนลูกเชอร์รีจนกฤษฎิ์อดใจไม่ไหวก้มหน้าลงมาคลอเคลียอย่างหลงใหล
“หืม เจ็บ...หรือเสียว เอาดี ๆ ที่รัก”
ถามชิดแก้มเนียนด้วยเสียงแหบพร่าทำเธอเขินอายยิ่งขึ้นไปอีกที่ได้ยินคำถามแบบนี้
“จะ เจ็บ ค่ะคุณหมอ ที่รักเจ็บ อย่าดูดแรงได้ไหมคะ”
เสียงหวานเอ่ยต่อรองก่อนที่จะเงยหน้าสบตาคมกริบของกฤษฎิ์อย่างเว้าวอนปนออดอ้อนอยู่ในที คำพูดที่ไร้เดียงสาของที่รักทำให้ชายหนุ่มอมยิ้มกริ่ม ดูท่าสาวน้อยคนนี้จะไม่เคยอย่างที่พูดหรือเปล่านะ
แบบนี้ต้องรีบพิสูจน์ซะแล้วสิ
“หึ งั้นคืนนี้ฉันจะอ่อนโยนกับเธอนะที่รัก”
กระซิบเสียงแผ่วเบาบอกที่รักก่อนจะก้มลงดูดชิมความหวานจากยอดปทุมถันสีชมพูผละออกมาดูดดุนหน้าอกขาวอิ่มคู่งามที่ฝ่ามือเขาไม่สามารถกอบกุมได้มิดอย่างอ่อนโยน กฤษฎิ์ค่อย ๆ ละเลียดชิมอย่างละมุนละไมจนความรู้สึกหนึ่งที่หญิงสาวไม่เคยรู้จักกำลังทำให้เธออยากระบายออกมาแต่เธอไม่รู้จะระบายออกมาอย่างไร มือเรียวบางยกขึ้นขย้ำกลุ่มผมของกฤษฎิ์อย่างต้องการหาที่ระบายจากความรู้สึกที่เธอก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร
“เสียวเหรอ หืม เสียวก็ครางออกมาดัง ๆ ถ้าเธอเก็บไว้มันจะอึดอัดนะรู้ไหม”
เงยหน้าจากอกอวบคู่สวยเอ่ยบอกที่รักด้วยเสียงระรื่นหูก่อนจะค่อย ๆ อุ้มที่รักขึ้นจากอ่างอาบน้ำแล้วเดินตรงไปยังเตียงนอนใหญ่ใจกลางห้องพัก
ได้เวลาหมาป่ากินเจ้ากระต่ายน้อยแล้วสิ
“เริ่มจากตรงไหนก่อนดีน้า”
จัดการวางร่างบอบบางแน่งน้อยลงบนเตียงสีขาว ตามทาบทับร่างบอบบางด้วยกายใหญ่ ที่รักพยายามหันหน้าหนีกฤษฎิ์อย่างเขินอาย ในขณะที่ชายหนุ่มถามเด็กสาวเสียงแผ่วเบาเป็นคำถามที่ไม่ต้องการคำตอบ
แต่ขอลงมือทำเลยแล้วกัน
ใบหน้าหล่อค่อย ๆ ฉกชิมดูดเลียอกอวบอีกครั้งอย่างใจเย็นก่อนจะลากไล้ลิ้นร้ายจากฐานเต้าลงมาหาหน้าท้องแบนราบขาวเนียน หยุดเล่นกับสะดือบุ๋มน่ารักสักพัก ก็ค่อยๆลากไล้ลิ้นร้อนลงมาจนถึงต้นขาขาวเรื่ิอยๆลงมาจนสัมผัสดอกไม้งามปกคลุมด้วยไรขนอ่อนเพียงน้อยนิดแต่กลับอวบอูมและปิดสนิทแน่นเหมือนไม่เคยผ่านการใช้งานมาก่อน
“คงต้องตรวจภายในซะแล้วสิว่าดอกไม้งามดอกนี้เคยบอบช้ำมาบ้างแล้วหรือเปล่า”
พูดพลางสบดวงตาฉ่ำน้ำกลมโตของที่รัก ใบหน้าสวยแดงเรื่อ ครั้งแรกของเธอมันก็ไม่ได้เลวร้ายหรอก...หรือเปล่านะ เพราะผู้ชายตรงหน้าเธอหน้าตาดีจนใจเธอสั่นไหว แถมรูปร่างเขาก็ดูดีมากจนเธออดเขินไม่ได้ ตั้งแต่ช่วงไหล่กว้างไล่ลงมาจนถึงซิกซ์แพ็กแน่นเนื้อของเขาทำให้ใจเธอไม่เป็นของเธอ อยู่ ๆ ก็อยากลองยื่นมือสัมผัสลูบไล้มันสักครั้งจริง ๆ
เธอคิดอะไรอยู่ที่รัก
จุ๊บ
ใบหน้าหล่อเหลาของกฤษฎิ์ก้มลงชิมดอกไม้งามทันทีที่พูดจบประโยค เสียงชื้นแฉะดังขึ้นจากสัมผัสของนิ้วเรียวยาวค่อย ๆ แทรกชำแรกเข้าไปทีละนิดจนที่รักนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ
“คุณหมอคะ จะ เจ็บ อ๊ะ ที่รักเจ็บ อื้อ”
เสียงหวานใสร้องเสียงหลงทันทีที่นิ้วเรียวยาวของกฤษฎิ์ดันเข้าไปได้ครึ่งทาง แค่เพียงสองนิ้วเธอก็เจ็บจนจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่แล้ว
“หึ ซิงตามที่บอกนี่นา”
มุมปากของกฤษฎิ์ยกยิ้มขึ้นนิด ๆ อย่างพึงพอใจ ตั้งแต่แตกเนื้อหนุ่มมาเขาเคยเจอแต่สาวมากประสบการณ์ นับว่าเป็นครั้งแรกของชายหนุ่มที่ได้เชยชมสาวบริสุทธิ์
ครั้งแรกมันจะวิเศษขนาดไหนกันนะถ้าท่อนเอ็นของเขาได้เข้าไปอยู่ในร่องนุ่มชื้นแฉะนั้น
“คะ คุณหมอคะ ช้า ๆ ได้ไหมคะ ที่รักเจ็บ “
ที่รักบอกกฤษฎิ์เสียงแผ่วเบาก่อนที่น้ำตาจะไหลลงมาอาบแก้มอย่างห้ามไม่อยู่ แต่กระนั้นก็ไม่ได้ทำให้ชายหนุ่มใจอ่อนเลยสักนิด กลับกันเขากลับปลอบโยนเธอด้วยการจูบลงบนเปลือกตาคู่งามของที่รักอย่างทะนุถนอม
จุ๊บ
“ไม่ร้องนะเด็กดี ไม่เจ็บหรอกเชื่อฉันสิ เธอจะมีความสุขจนหยุดไม่ได้เลยล่ะ”
กระซิบเสียงนุ่มบอกคนตัวเล็กก่อนจะค่อย ๆ ขยับมือเข้าออกช่องทางรักสีหวานอย่างรัวเร็ว ส่วนที่รักทำได้เพียงกลั้นเสียงสะอื้นไว้เท่านั้น เมื่อน้ำสีใสไหลออกมาเบิกทางทำให้กฤษฎิ์ยิ่งรัวนิ้วเร็วมากขึ้นไปอีก ส่วนที่รักจากตอนแรกที่รู้สึกเจ็บตอนนี้กลับมีความรู้สึกบางอย่างมาแทนที่ซึ่งเป็นความรู้สึกแปลกใหม่ที่เธอเพิ่งเคยสัมผัส
“อ๊ะ คะ คุณหมอคะ ที่รักปวดฉี่ อื้อ”
ร้องบอกกฤษฎิ์เสียงกระท่อนกระแท่นก่อนที่กฤษฎิ์จะก้มลงเลียยอด อกสีสวยอย่างมันเขี้ยวพร้อมขบเม้มฝากฝังรอยแดงไปทั่วหน้าอกอวบ
“เธอไม่ได้ปวดฉี่ แต่เธอจะเสร็จต่างหากล่ะที่รัก”
บอกชิดริมฝีปากสวยก่อนที่จะเร่งมือส่งที่รักขึ้นสวรรค์จนร่องแน่นของที่รักกระตุกถี่ ๆ ตอดนิ้วของเขานั่นล่ะเขาถึงรู้ว่าคนตัวเล็กเสร็จสมไปเรียบร้อยแล้ว
“กรี๊ดด อ๊าา คุณหมออ”
ที่รักกรีดเสียงร้องออกมาเบา ๆ เมื่อความรู้สึกพุ่งถึงจุดสุขสมก่อนที่น้ำสีใสจะไหลเลอะเต็มมือกฤษฎิ์ไปหมด
“แตกเยอะใช้ได้นี่เรา ชุ่มมือฉันเลย”
กระตุกยิ้มบอกที่รักที่ก้มหน้างุดอย่างเขินอายก่อนจะยกมือที่ชุ่มไปด้วยน้ำรักของที่รักขึ้นเลียอย่างไม่นึกรังเกียจยิ่งทำให้หน้าสวยเนียนแดงปลั่งด้วยความเขินอาย
“ต่อไปจะเอาจริงล่ะนะ เตรียมใจไว้ดี ๆ ล่ะ”
ตาคมของกฤษฎิ์สบตากับดวงตากลมโตเหมือนลูกกวางของที่รักก่อนที่จะค่อย ๆ จับขาเรียวสวยของที่รักแยกออกช้า ๆ เป็นรูปตัวเอ็ม แล้วจับท่อนเอ็นขนาดใหญ่เกินมาตรฐานชายไทยถูไถไปที่กลีบกุหลาบงามที่มีน้ำหวานชโลมเป็นตัวเบิกทางก่อนที่จะค่อย ๆ กดท่อนเอ็นเข้าไปทีละนิด ที่รักได้แต่กัดฟันจิกเล็บลงบนต้นแขนแกร่งทันทีที่ท่อนเอ็นเข้ามาได้เพียงแค่ครึ่งทาง
“ฮะ ฮึก คุณหมอ ที่รักเจ็บ”
ร้องไห้เสียงกระซิกบอกกฤษฎิ์แต่คนตัวสูงหาสนใจไม่ยังคงเดินหน้าค่อย ๆ แทรกท่อนเอ็นใหญ่เข้าไปยังช่องทางรักที่ตอนนี้มีเลือดสีแดงสดไหลออกมาบ่งบอกว่าเขากำลังเปิดซิงคนตัวเล็กที่นอนอยู่ใต้ร่างและที่รักกำลังสูญเสียความบริสุทธิ์
“ทำไมมันแน่นแบบนี้วะ เข้ายากฉิบหาย”
สบถคำหยาบออกมาก่อนที่จะก้มลงบดจูบดูดดื่มปนลึกซึ้ง ที่รักคล้อยตามอารมณ์ที่กำลังเกิดขึ้นจากความต้องการส่วนลึกของร่างกาย เมื่อกฤษฎิ์เห็นที่รักเคลิ้มไปกับจูบดูดดื่มที่เขามอบให้ก็กลั้นใจกระแทกเข้าไปทีเดียวจนมิดลำ ที่รักกรีดร้องออกมาแต่ไม่อาจส่งเสียงได้เพราะจูบจากคนตัวสูงที่ตะโบมลงมา
“อื้ออออ คุณหมอ ที่รักเจ็บ ฮือออ”
เมื่อกฤษฎิ์ถอนจูบออกจากปากนุ่มที่รักก็ร้องไห้ออกมาอย่างกลั้นไม่ไหว เจ็บ เจ็บจนใจแทบขาด เสียซิงทำไมมันเจ็บแบบนี้กันนะ
“อดทนนะเด็กดีต่อไปเธอจะมีความสุขเชื่อฉัน”
ปลอบที่รักเสียงนุ่มก่อนที่จะค่อย ๆ ขยับท่อนเอ็นเข้าออกร่องรักอย่างเนิบนาบ เพื่อให้ที่รักปรับตัวเมื่อรู้สึกว่าที่รักเริ่มมีอารมณ์ร่วมกฤษฎิ์ก็เดินเครื่องกระแทกไม่ออมแรงทันที
พั่บ พั่บ พั่บ
เสียงเนื้อกระทบกันจากแรงกระแทกกระทั้นดังขึ้นเป็นระยะโดยไม่มีทีท่าว่าจะเบาลงเลยสักนิด
“อะ คุณหมอ เบา ๆ ค่ะที่รักจุก”
ที่รักร้องบอกกฤษฎิ์ทันทีที่ท่อนเอ็นกระแทกเข้ามาจนชนกับจุดกระสันของเธอ ทั้งจุกทั้งเสียวในคราวเดียวกัน
“อูย ที่รัก ทำไมของเธอมันแน่นแบบนี้ อ๊า อย่ารัดฉันแน่นขนาดนี้สิ”
ร้องครางเสียงแหบพร่าขณะที่กำลังหมุนควงสะโพกกระแทกเข้าออกร่องรักสีหวานที่ตอนนี้กำลังบวมเป่งเล็กน้อยเพราะที่รักไม่เคยมาก่อน ประกอบกับขนาดที่ใหญ่ของกฤษฎิ์ทำให้ดอกไม้งามบอบช้ำไม่น้อย
พั่บ พั่บ พั่บ
“แม่งเสียว โคตรเสียว โคตรดี โคตรแน่น ซี้ดด”
พึมพำเสียงเบาก่อนที่จะตั้งหน้าตั้งตากระแทกอย่างกระสันใคร่ในอารมณ์
“อ๊ะ คุณหมอที่รักปวดฉี่อีกแล้ว”
ร้องบอกชายหนุ่มเมื่อเธอรู้สึกแบบนั้นอีกแล้ว แบบเดียวกับครั้งแรกที่กฤษฎิ์ใช้นิ้วกับส่วนนั้นของเธอ
“ปล่อยออกมาที่รัก ปล่อยออกมาเลยเด็กดี”
บอกที่รักเสียงนุ่มก่อนที่จะล็อกเอวที่รักเอาไว้แล้วตั้งหน้าตั้งตากระแทกเพราะกฤษฎิ์ก็จะไม่ไหวแล้วเหมือนกัน
“กรี๊ดด อ๊ายย คุณหมอ อ๊าา”
ที่รักกรีดร้องอย่างสุขสมเป็นครั้งที่สองสะโพกงามงอนเลื้อยส่ายไปมาอย่างเสียวสะท้าน ในขณะที่กฤษฎิ์แอบยิ้มมุมปากกับท่าทางไร้เดียงสาของที่รักก่อนที่บางสิ่งบางอย่างจะแล่นขึ้นมาจุกที่ปลายหัวเห็ดอย่างต้องการปลดปล่อย
“อ๊าา fuck แม่งโคตรเสียว อ๊าา”
ร้องครางเสียงแหบแห้งเหมือนคนเจ็บปวดก่อนจะปล่อยน้ำขาวขุ่นฉีดใส่ร่องรักของที่รักจนหมดทุกหยาดหยด น้ำรักสีขาวขุ่นปนกับเลือดสาวบริสุทธิ์ไหลย้อนลงมาตามเรียวขาเล็ก
“แม่ง เอาสดโคตรมัน โคตรสุด”
ถอนหายใจเฮือกใหญ่อย่างสุขสมก่อนที่จะจับที่รักพลิกคว่ำให้อยู่ในท่าคลานเข่ามือใหญ่จับท่อนเอ็นที่ยังแข็งอยู่ไม่มีทีท่าว่าจะสงบลงเลยสักนิดเสยเข้าไปในร่องรักของที่รักจนมิดลำ
“อ๊ะ คะ คุณหมอ อื้ออ ละ ลึกไปค่ะ”
ร้องบอกพร้อมทั้งยื่นมือเรียวบางมาจับแขนแกร่งของกฤษฎิ์เอาไว้แน่น แต่ชายหนุ่มไม่สนใจกลับดึงหน้าสวยเข้ามาใกล้จับจูบแลกลิ้นแลกน้ำลายอย่างต้องการระบายความเสียวแทน
“ทนหน่อยนะที่รัก เธอเอามันเหลือเกินลูกชายฉันมันไม่ยอมแผ่วเลย”
ถอนจูบออกก่อนที่จะโหมสะโพกใส่ที่รักรัวเร็ว เต็มไปด้วยแรงอารมณ์ที่พุ่งขึ้นสูงตามความต้องการของกฤษฎิ์
แม่ง ตัวหอมฉิบหาย
กลิ่นแป้งเด็กที่ติดตามตัวของที่รักชวนให้กฤษฎิ์สูดหอมดอมดมไปทั่วร่างบาง ทั้งหน้าอกสวย แผ่นหลังเนียน แม้กระทั่งเรียวขาสวยเขาก็จูบดูดดึงทิ้งรอยรักเอาไว้ทั่วร่างเล็กเต็มไปหมด
“อื้อ คะ คุณหมอขา อ๊าา อื้อ”
ร้องครางเสียงหลงทันทีที่กฤษฎิ์กระแทกเข้าสุดออกสุด รอบนี้เธอไม่เจ็บแล้วแต่กลับมีความเสียวเข้ามาแทนที่จนเธอต้องร้องครางออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ซึ่งกว่าบทรักที่เร่าร้อนและไม่อ่อนโยนของกฤษฎิ์จะจบลง น้ำสีขาวขุ่นก็ฉีดพุ่งเข้าร่องรักของที่รักจนไม่อาจนับครั้งได้ หญิงสาวสลบคาอกชายหนุ่มทันทีกับท่าลิงอุ้มแตงท่าสุดท้ายที่กฤษฎิ์กระเตงที่รักไปทั่วห้องพักสุดหรู
“ฟู่ววว แม่งวันนี้ทำไมเด็ดแบบนี้วะ หึ แม่สาวน้อยฉันชักจะติดใจเธอซะแล้วสิ”
ยิ้มน้อย ๆ มองใบหน้าสวยที่นอนสลบหมดแรงอยู่บนเตียงกว้างก่อนที่จะโอบเอวแน่งน้อยเข้ามาชิดตัวแล้วก้มลงดูดหน้าอกสวยไว้ในปากก่อนที่จะหลับทั้งที่นมยังคงคาปากกฤษฎิ์ไว้อยู่แบบนั้น
