ประเทศคารัสซีเลีย เป็นประเทศเล็กๆ ตั้งอยู่บนหมู่เกาะแห่งหนึ่งแถบทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ปกครองโดยระบอบประชาธิปไตย โดยมีประธานาธิบดีเป็นผู้นำสูงสุด เมืองหลวงของประเทศคือเมืองคาซาญ่า เป็นพื้นที่ส่วนกลางของประเทศ มีความเจริญเทียบเท่าเมืองหลวงของประเทศอื่นๆ
คารัสซีเลียมีทรัพยากรทางธรรมชาติมากมาย โดยเฉพาะทองคำและเพชร รวมถึงเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีนักท่องเที่ยวมาจากทั่วโลก เดินทางโดยเรือสำราญมาแวะที่นี่ ทำให้มีความมั่งคั่งทางเศรษฐกิจ มีความเจริญทางเทคโนโลยีไม่แพ้ประเทศใดใด
ทว่า... ในสังคมยังมีกลุ่มผู้ทรงอิทธิพล ที่มีเบื้องหลังเป็นแก๊งมาเฟียใหญ่ สี่แก๊งด้วยกัน ประกอบด้วย แก๊งเลโอปาสคาล มีสัญลักษณ์เป็นสิงโต แก๊งไทก้าซานโตนี่ มีสัญลักษณ์เป็นเสือดาว แก๊งฟินนิกซ์ลาโอญ่า มีสัญลักษณ์เป็นนกฟินนิกซ์ และแก๊งดราก้อนฟิโรเช่ มีสัญลักษณ์เป็นมังกร กลุ่มผู้มีอิทธิพลทั้งสี่แก๊งต่างฝ่ายต่างไม่ยุ่งเกี่ยวกัน อยู่ในเขตการปกครองสี่แคว้นใหญ่ของประเทศ คือ แคว้นปาสคาล แคว้นซานโตนี่ แคว้นลาโอญ่า และแคว้นฟิโรเช่ ดังเป็นชื่อต่อท้ายแก๊งต่างๆ ตามเมืองที่อยู่อาศัย
ณเมืองปาปารัน แคว้นปาสคาล คารัสซีเลีย
คฤหาสน์ตระกูล มาร์เซียอาโน่
ริคคาโด้ และ ราฟาเอล มาร์เซียอาโน่ สองพี่น้องทายาทของตระกูลมาร์เซียอาโน่ หนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ของคารัสซีเลีย ตระกูลมาร์เซียอาโน่เป็นตระกูลเก่าแก่สืบเชื้อสายจากขุนนางในราชสำนักของคารัสซีเลีย ในอดีตคารัสซีเลียปกครองด้วยระบบกษัตริย์ บรรดาขุนนางผู้ใหญ่ของแคว้นล้วนมีอำนาจเกื้อหนุนราชวงศ์ จนเมื่อเปลี่ยนการปกครอง ราชวงศ์ถูกลดทอนความสำคัญลง แต่ยังคงเป็นที่เคารพรักของประชาชน ผู้มีอิทธิพลทั้งสี่แคว้นจึงตั้งตัวเป็นแก๊งมาเฟีย มีอาณาเขตในความดูแลของตัวเอง
วันนี้สองพี่น้องถูกนายฟรองซัวร์ผู้เป็นปู่และประมุขของตระกูล เรียกตัวมายังคฤหาสน์มาร์เซียอาโน่ ริคคาโด้เพิ่งเสร็จงานหลังจากเจรจาร่วมทุนกับบริษัทในเครือเดอร์บีเรีย ของวิลเลียม เดอร์บีเรียส เจ้าของอาณาจักรเพชรอันดับหนึ่งของโลก ริคคาโด้เป็นหัวหน้าแก๊ง เลโอปาสคาล และยังเป็นประธานใหญ่ของบริษัทในเครือเลโอนิก้า ส่วนราฟาเอลน้องชายนั้นทำหน้าที่รองหัวหน้าแก๊ง และช่วยงานพี่ชายในตำแหน่งรองประธาน สองหนุ่มเป็นหนุ่มเนื้อหอมในวงสังคม มีสาวๆ อยู่ข้างกายไม่เคยขาด แต่ไม่มีใครคิดอยากแต่งงานสักคน ริคคาโด้อายุสามสิบปีแล้วส่วนราฟาเอลนั้นอายุยี่สิบแปดปี อยู่ในวัยที่คนเป็นปู่คิดว่าควรมีทายาทสืบสกุลได้แล้ว แต่สองหนุ่มก็ไม่สนใจ ยังทำหูทวนลมสนุกสนานกับการเป็นคาสโนวาตามล่าสาวๆ อยู่แบบนั้น จนคนเป็นปู่เหลือจะทน จึงเรียกตัวมาพบในวันนี้
ตอนเด็กนั้นสองพี่น้องถูกเลี้ยงดูจากนายฟรองซัวร์ผู้เป็นปู่ หลังจากสูญเสียบิดามารดา จากการถูกศัตรูลอบสังหาร เมื่อเรียนจบปริญญาโท ทั้งคู่ก็เลือกไปใช้ชีวิตอยู่ลำพังในคอนโดส่วนตัว นานๆ ครั้งจะกลับมาเยี่ยมผู้เป็นปู่สักหน หรือไม่ก็ถูกเรียกตัวมาพบจึงจะได้เห็นหน้ากัน
“พี่ริค พี่ว่าคุณปู่เรียกเรามาทำไม”
ราฟาเอลถามพี่ชาย ขณะพากันนั่งรออยู่ที่ห้องโถงของคฤหาสน์
“จะเรื่องอะไร ก็เรื่องเดิม”
ริคคาโด้ถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย ทายาทคนโตมักถูกผู้เป็นปู่เคี่ยวเข็ญให้แต่งงาน บางครั้งก็เรียกมาดูตัว แต่เขาก็หาทางเลี่ยงได้ทุกครั้ง จนมาวันนี้ถูกเรียกมาอีก
“ปู่จะรีบไปไหน ผมยังไม่อยากแต่งงาน ยังอยากใช้ชีวิตให้คุ้มค่าอีกสักหน่อย” ราฟาเอลโอดครวญ
“แล้วนายคิดว่าฉันอยากแต่งงานอย่างนั้นหรือ ฉันไม่ต้องการผูกพันกับใคร มีชีวิตแบบนี้ดีที่สุดแล้ว”
ริคคาโด้เป็นหัวหน้าแก๊งเลโอปาสคา หนึ่งในสี่แก๊งมาเฟียของคารัสซีเลีย เขามีศัตรูอยู่ไม่น้อย หลายครั้งถูกฝ่ายตรงข้ามส่งคนมาลอบสังหาร โชคดีที่รอดชีวิตมาได้ แต่ก็ทำให้เขาไม่อยากมีตุ้มถ่วงชีวิตที่เรียกว่าครอบครัว ส่วนราฟาเอลนั้นก็ไม่ต่างจากพี่ชาย เขายังสนุกสนานกับการใช้ชีวิตวัยหนุ่ม ทำตัวให้คนเป็นปู่ปวดหัวได้สารพัดตั้งแต่วัยรุ่นจนถึงตอนนี้ สองพี่น้องมีบุคลิกแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
ในขณะที่ริคคาโด้มักจะดูเคร่งขรึม แต่งตัวเรียบโก้ตามแบบฉบับนักธุรกิจ ราฟาเอลกับเหมือนพวกอันธพาล เนื้อตัวมีแต่รอยสัก ไม่ว่าจะต้นแขนทั้งสองข้าง หรือแผ่นหลังเจ้าตัวสักเป็นรูปหัวสิงโต ผมก็ตัดสั้นเกรียนเรียกว่าทรงสกินเฮด แถมยังไว้เคราและหนวด ดูเหมือนมหาโจร มากกว่าทายาทตระกูลดัง
ทว่า สาวๆ กลับชอบมาดดิบเถื่อนนี้ ราฟาเอลจึงไม่เคยขาดผู้หญิงข้างกาย
“มากันแล้วเหรอ”
นายฟรองซัวร์ปรากฏกายขึ้น เขาเดินลงมาจากบันไดจากชั้นบน สองหนุ่มรีบลุกยืนก่อนจะโค้งคำนับผู้เป็นปู่ด้วยท่าทางสง่างาม ตามแบบฉบับของทายาทผู้มีตระกูล ประมุขของตระกูลมองดูหลานคนโตพยักหน้ากับเสื้อผ้าและท่าทางอันสง่างามน่าเกรงขาม ก่อนจะส่ายหน้ากับเสื้อผ้าและหนวดเคราน่ารำคาญของหลานคนเล็ก เคืองตากับลายสักสีด่างดำบนท่อนแขนแสนจะน่าเกลียดในสายตาคนแก่เหลือทน
“นั่งลงสิ วันนี้ปู่มีเรื่องจะคุยด้วย”
นายฟรองซัวร์นั่งลงแล้ว ก็เริ่มต้นสนทนาเรื่องสำคัญทันที
“ปู่เรียกหลานทั้งสองคนมาวันนี้ จะพูดเรื่องการมีทายาทสืบสกุลมาร์เซียอาโน่ของเรา ราฟาเอลอย่าเพิ่งพูด นั่งฟังต่อไปจนกว่าปู่จะพูดจบ”
นายฟรองซัวร์หันไปดุหลานชายคนเล็กที่ทำท่าขยับปาก ราฟาเอลถอนหายใจแรงๆ แต่ก็ยอมสงบใจนั่งฟังต่อ
“ในเมื่อหลานทั้งสอง ไม่อยากแต่งงาน ปู่ก็ขอแค่มีทายาทให้ปู่ก็พอ ภายในหนึ่งปีนี้ต้องมีทายาทเพศชายให้ตระกูลมาร์เซียอาโน่ของเรา เลือกเอาว่าจะทำยังไงก็ได้ให้มีทายาท”
“ผมไม่อยากแต่งงาน ไม่อยากมีเมียครับ” ริคคาโด้เอ่ยออกไป
“ผมก็ไม่อยากแต่งงาน แต่ถ้าคุณอยากมีเหลน ผมก็จะทำให้ ขอผู้หญิงสวยๆ อกตูมๆ ให้ผมสักคนก็พอ”
ราฟาเอลพูดทีเล่นทีจริง ให้เขาแต่งงานก็คงเหมือนลากเขาลงนรก เขาไม่มีวันตกเป็นทาสผู้หญิงคนไหนหรอก
“ราฟาเอล ถ้าหลานต้องการแบบนั้น ปู่ก็จะหาผู้หญิงให้”
นายฟรองซัวร์รวบรัด ทำเอาคนเสนอถึงกับอ้าปากค้าง ปฏิเสธไม่ทัน
“คุณปู่ครับ ผม...”
“ไม่ต้องพูด ในเมื่อต้องการแบบนี้ ปู่ก็จะจัดให้ แค่ทำให้ผู้หญิงคนนั้นท้องแล้วคลอดลูกออกมาก็พอ ถนัดอยู่แล้วไม่ใช่รึ”
คนเป็นปู่อดเหน็บแนมไม่ได้ พฤติกรรมของหลานชายคนเล็กแว่วเข้าหูเขาบ่อยครั้งจนระอา
“ผมขอเลือกการมีลูกโดยใช้วิธีทางการแพทย์ครับ” ริคคาโด้เสนอขึ้น
“ทำยังไง บอกปู่หน่อยสิ” นายฟรองซัวร์นิ่วหน้า ไม่เข้าใจ
“ผมจะจ้างผู้หญิงสักคนมาอุ้มท้องลูกของผม ที่เรียกกันว่าแม่อุ้มบุญ เมื่อเธอคลอดเด็กออกมารับเงินไปก็จบ ไม่ต้องผูกพันกันให้วุ่นวาย” ริคคาโด้อธิบาย
“ก็ดีนี่ ที่สำคัญหลานต้องกำชับหมอว่า ต้องการเด็กผู้ชายเท่านั้น” นายฟรองซัวร์พยักหน้าเข้าใจ
“ครับ ผมจะบอกผู้ดูแลเรื่องนี้ว่า ผมต้องการทายาทผู้ชายเท่านั้น ผมขอตัวก่อนนะครับ”
ริคคาโด้ถือโอกาสลา เขาหันไปยิ้มให้น้องชาย ที่ทำหน้าเหมือนคนอมของขม ราฟาเอลเลือกหนทางนั้นเอง ก็ต้องรับผิดชอบสิ่งที่ตัวเองเลือก เขาไม่มีทางช่วยหรอก ต้องปล่อยให้น้องชายเผชิญปัญหาเอง
“ราฟาเอล พรุ่งนี้หลานไปที่บ้านพักตากอากาศที่ลากูน่าได้เลย ปู่จะให้คนส่งผู้หญิงไปให้”
นายฟรองซัวร์หันมาบอกหลานคนเล็ก เขามองออกว่าราฟาเอล พูดประชดแต่จะพูดจริงหรือประชด ก็ต้องทำตามที่พูดออกมา
“ปู่ทำเหมือนผมเป็นพ่อพันธุ์วัว จับเข้าคอกแล้วปั้มลูกออกมา” คนเป็นหลานอดบ่นไม่ได้
“รับปากแล้วห้ามคืนคำ มาร์เซียอาโน่ของเรา รักษาสัญญายิ่งชีพ”
“ถ้าอย่างนั้น ผู้หญิงที่ผมต้องการ ต้องเอาแบบเนื้อนมไข่ ผิวขาวๆ นมตูมๆ สวยเซ็กซี่แบบนางแบบวิคตอเรียซีเครต แล้วก็ทำกับข้าวอร่อย ยอมทำตามที่ผมต้องการทุกอย่าง ไม่มีปากเสียง ไม่งอแง น่ารำคาญ”
ราฟาเอลตั้งสเป็กชนิดที่เขาคิดว่า คนเป็นปู่คงจะหาผู้หญิงแบบนี้ให้เขาได้ยากมาก เขาน่าจะมีเวลาหาทางเลี่ยงได้ แต่ชายหนุ่มไม่รู้เลยว่า ปู่ของเขาไม่ใช่ขี้ไก่ ให้ใครเหยียบจนฝ่อง่ายๆ
“ปู่จะหาให้ตามที่หลานต้องการ และให้เวลาหนึ่งเดือน ถ้าผู้หญิงคนนั้นท้อง ถือว่าหลานได้ทำตามที่ตกลงกันแล้ว หลังจากนั้นก็จะทำอะไรก็ตามใจ”
“ถ้าเกิดผมไม่ถูกใจผู้หญิงที่ปู่หามาให้ ผมเปลี่ยนคนใหม่ได้หรือเปล่าครับ” ราฟาเอลมีข้อแม้
“ปู่มั่นใจว่าหลานจะถูกใจผู้หญิงที่ปู่เลือกให้”
นายฟรองซัวร์เอ่ยอย่างมั่นใจ ใครจะรู้ใจหลานชายได้เท่าคนเป็นปู่ ผู้ชายตระกูลมาร์เซียอาโน่นั้น แพ้ผู้หญิงทรงโตทุกคน ผู้หญิงที่เขาเลือกให้ราฟาเอล ย่อมเป็นผู้หญิงที่เหมาะสมกับหลานชายทุกประการ
“ผมจะคอยดู ว่าผู้หญิงคนนั้นจะโอเคตามที่คุณปู่บอกหรือเปล่า แต่อย่าหวังว่าผมจะตกหลุมรักเธอ ผมไม่ต้องการเมีย เธอจะเป็นได้แค่นางบำเรอรอวันตั้งท้องลูกเท่านั้น”
ราฟาเอลประกาศออกไป ก่อนจะขอตัวกลับไปเตรียมตัว เขานึกถึงผู้หญิงที่ยอมมาเป็นแม่พันธุ์ให้เขาแล้วหงุดหงิดใจขึ้นมา รอพบเจอกันเมื่อไหร่ เขาจะทำให้เธอรู้สำนึกว่าการเป็นนางบำเรอของเขา มันต้องเจอกับอะไรบ้าง!
///
ณ เมืองมิลาน อิตาลี
งานแฟชั่นโชว์ครั้งสำคัญของปีกำลังจะเริ่มขึ้น ในห้องแต่งตัว นางแบบหลายคนกำลังวุ่นวายกับการแต่งหน้าทำผม ฝ่ายเสื้อผ้าก็เซตชุดใส่ขึ้นเดินโชว์สำหรับคอลเลคชั่นใหม่ งานนี้นางแบบระดับโลกต่างมาร่วมเดินแบบให้กับแบรนด์ชั้นนำ ซึ่งเปิดตัวคอลเลคชั่นล่าสุดของตน
ไลลา บาเรนริคคา นางแบบสาวชาวคารัสซีเลีย กำลังพาตัวเองไต่เต้าจากนางแบบโนเนมขึ้นสู่การเป็นนางแบบมืออาชีพ ครั้งนี้หญิงสาวได้รับการทาบทามให้เดินแบบในคอลเลคชั่นใหม่ของแบรนด์ชื่อดัง และยังได้รับการติดต่อให้ไปคัดเลือกเป็นนางแบบคอลเลคชั่นพิเศษของชุดชั้นในยี่ห้อดัง อย่างวิคตอเรียซีเคร็ต หญิงสาวรู้สึกดีใจมากกับเส้นทางนางแบบมืออาชีพที่ใฝ่ฝัน
“ไลลา เสร็จจากงานนี้ เธอต้องเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการคัดเลือกนะ ทางแบรนด์เขาค่อนข้างพิถีพิถันในการคัดเลือกนางแบบมาก ใครไม่เข้าตามีสิทธ์ปลิวตั้งแต่รอบแรก”
โรซาน่าผู้จัดการส่วนตัวของไลลา บอกเด็กในสังกัดของตัวเอง ขณะนั่งดูอีกฝ่ายแต่งหน้าทำผม เตรียมขึ้นเดินแบบในชุดสุดท้าย แม้จะไม่ได้สวมชุดฟินาเล่ แต่ก็ได้เดินรอบสุดท้าย ก็ถือว่าไลลามีความก้าวหน้ามากกว่าสองปีที่แล้ว หญิงสาวจากประเทศในหมู่เกาะแถบเมอร์ดิเตอร์เรเนียน ก้าวเข้ามาสมัครในโมเดลลิ่งของเธอ ด้วยท่าทางมั่นใจในตัวเอง ทำให้โรซาน่าตัดสินใจรับไลลาเข้าร่วมสังกัด และหญิงสาวก็ไม่ทำให้ผิดหวัง ภายในสองปีที่ผ่านมา ไลลาได้รับคัดเลือกให้เดินแบบอยู่หลายงาน รวมถึงเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้น้ำหอม และเสื้อผ้าหลายแบรนด์ ไลลากำลังฉายแสงในแวดวงนางแบบ และอาจจะได้รับคัดเลือกให้เดินแบบให้แบรนด์ชุดชั้นในระดับโลก หากไลลาทำได้สำเร็จอนาคตการงานก็จะรุ่งโรจน์ จนใครฉุดไว้ไม่อยู่ โมเดลลิ่งของโรซาน่าก็จะพลอยมีชื่อเสียงไปด้วย
“ค่ะ คุณโรซาน่า ฉันจะทำให้สำเร็จค่ะ” ไลลารับปากด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม
หญิงสาวใฝ่ฝันอยากเป็นนางแบบมืออาชีพ พยายามอดทนฝึกซ้อมและดูแลรูปร่างของตัวเอง ตลอดจนบุคลิกภาพ ให้มีความเชื่อมั่น เพื่อจะพาตัวเองก้าวเข้ามาในแวดวงนี้ บิดากับพี่ชายของเธอยอมตามใจเธอทุกอย่าง พวกเขารักและดูแลเธอมาอย่างดีนับตั้งแต่มารดาของเธอเสียชีวิตขณะให้กำเนิดเธอออกมา
“เอาล่ะ ฉันจะคอยดูเธอเดินนะ”
โรซาน่าขอตัวออกไปนั่งรอชมการเดินแบบ เธอใช้เส้นสายส่วนตัวทำให้เข้ามาหลังเวทีได้ แต่อยู่นานไปก็ไม่ดี เบื้องหลังของงานแสดงแฟชั่นโชว์ค่อนข้างวุ่นวาย ไม่อนุญาตให้คนภายนอกเข้ามา นางแบบจากหลายสังกัดถูกเกณฑ์มาเพื่อการแสดงโชว์ที่สมบูรณ์ที่สุด ผู้ประสานงานแต่ละโชว์จึงต้องเข้มงวดกับนางแบบ เพื่อไม่ให้เกิดความผิดพลาดขึ้น
การแสดงคอลเลคชั่นเสื้อผ้าของแบรนด์ชื่อดังระดับโลก ดำเนินไปอย่างราบรื่น นางแบบทำหน้าที่ของตัวเองได้อย่างดีเยี่ยม เสื้อผ้าถูกสวมใส่ตามบุคลิกของนางแบบแต่ละคนที่ถูกคัดเลือกมา ไลลาเดินโชว์เป็นชุดสุดท้ายของงาน ร่วมกับนางแบบชื่อดังระดับโลก ที่ได้รับคัดเลือกให้แสดงโชว์ในชุดปิดงาน ที่เรียกว่าชุดฟินาเล่ ดีไซน์เนอร์เจ้าของดีไซน์เสื้อผ้าคอลเลคชั่นนี้ ออกมาขอบคุณผู้ชม การแสดงแฟชั่นโชว์จบลงอย่างประทับใจ
รถคันหนึ่งแล่นมาจอดใต้ อพาร์ทเม้นท์ย่านใจกลางเมือง ประตูเปิดออกพร้อมกับร่างของไลลาก้าวลงมา หญิงสาวโบกมือและกล่าวขอบคุณสารถี ก่อนจะพาตัวเองเดินเข้าไปในอาคารขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นสิบของตึก ลิฟต์เปิดออกหน้าประตูห้องพักของนางแบบสาว เธอพาตัวเองเดินเข้าไปในห้องอย่างเหนื่อยล้า กระเป๋าใบเล็กถูกโยนบนโซฟา ขณะที่เจ้าตัวทิ้งกายลงพร้อมกับถอนหายใจแรงๆ ใบหน้ายังคงแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางแบบหนาหนัก ผมยังอยู่ในทรงเดิมเต็มไปด้วยสเปรย์หลากสี ที่ถูกช่างทำผมพ่นใส่ให้เข้ากับคอนเซปของเสื้อผ้า
อาชีพนางแบบใครว่าสบาย และไม่ได้เป็นอาชีพสวยหรู เพียงแค่สวมใส่เสื้อผ้าสวยงาม แต่ต้องมีวินัยในตัวเอง อาหารการกินถูกนักโภชนาการคัดเลือกมาให้อย่างเหมาะสม รวมถึงการออกกำลังกายสม่ำเสมอ รักษารูปร่างให้ตัวเองเป็นไม้แขวนเสื้อเดินได้ เพื่อให้ดีไซน์เนอร์เลือกมาสวมชุดของพวกเขา ต้องฝึกซ้อมอย่างหนัก มีบุคลิกภาพที่ดี และยังต้องพาตัวเองไปแคสติ้งเพื่อหางานใหม่ๆ แข่งขันกับนางแบบคนอื่น มันไม่ง่ายเลยว่าจะก้าวมาถึงจุดนี้ได้
ไลลาหลับตาลง ตั้งใจจะเอนหลังสักครู่ หลังจากงานนี้เธอได้พักเจ็ดวัน หญิงสาวตั้งใจจะกลับไปเยี่ยมบิดาและพี่ชาย เธอวุ่นอยู่กับการฝึกซ้อมเดินแบบร่วมเดือน ไม่ได้ติดต่อทางบ้านเลย พ่อกับพี่ชายมักจะทิ้งข้อความไว้ในเครื่องให้เธอแทนการโทรมารบกวน หญิงสาวจะเปิดอ่านในช่วงก่อนนอน
ครืด ครืด ครืด ...
เสียงครางในคอดังขึ้นข้างหู พร้อมกับมีอะไรบางอย่างกำลังเคลื่อนไหวอยู่ข้างๆ ซอกคอของไลลา หญิงสาวหรี่ตาขึ้นมอง ริมฝีปากแย้มออก เมื่อเห็นหัวเล็กๆ มีหูแหลมๆ ของลูกสาวสุดที่รัก กำลังเอาหน้าผากของมันเคล้าคลอแก้มของเธอไปมา จมูกเล็กเย็นชื้นถูไถ ลิ้นสีชมพูน่ารักแลบออกมาเลียใบหูของเธอ ความสากคายของปลายลิ้น ทำให้รู้สึกจั๊กจี้
“อื้อ... นินิว อย่าเลียสิลูก แม่ยังไม่ได้ล้างหน้า” ไลลาเอ่ยขึ้นไม่ดังนัก
ขณะจับเจ้านินิวแมวสามสีมานอนหงายบนตัก เจ้าเหมียวตัวนี้ขี้อ้อนมาก มันคงคิดถึงเธอหลังจากถูกทิ้งไว้ที่ห้องทั้งวัน ไลลางอนิ้วเกาคางเล็กๆ ของมันไปมา เจ้าเหมียวหลับตาพริ้มครางในคออย่างพอใจ นอนหงายพุงกลมให้เจ้าของจกเล่นแบบสบายใจ ความเหนื่อยล้าจากการทำงาน พลันมลายหายไปเกือบหมด
“นินิว... คิดถึงแม่เหรอลูก แม่ไปทำงานหาเงินซื้อขนมให้ลูกยังไงล่ะคะ”
ไลลาเรียกเจ้าเหมียวของเธอว่าลูกทุกคำ เธอได้นินิวมาจากข้างถนน ลูกแมวอายุราวสองเดือนตัวผอมเกร็ง ขนสกปรก นอนตัวสั่นอยู่ใต้บันไดด้านหลังอพาร์ทเม้น หากเธอไม่บังเอิญเดินผ่านไป มันคงหมดลมหายใจไปแล้ว ด้วยความสงสารไลลาจึงพามันไปหาหมอ เมื่ออาการดีขึ้นก็รับเป็นเจ้าของ พาชีวิตน้อยๆ มาอยู่ร่วมกัน แล้วตั้งชื่อให้มันว่า นินิว
“นิ ในภาษาคารัสซีเลีย แปลว่าชีวิต นิวคือใหม่ ชื่อนินิวจึงแปลว่ามีชีวิตใหม่”
หญิงสาวบอกความหมายชื่อของสัตว์เลี้ยงให้เพื่อนฟัง เจ้านินิวเติบโตขึ้นมาอย่างแข็งแรงสมบูรณ์ จากแมวน้อยตอนนี้มันมีอายุได้สองปีแล้ว อาศัยอยู่ในอพาร์ทเม้นท์ร่วมกับไลลาอย่างมีความสุข วันหยุดยาวนี้ไลลาตั้งใจจะกลับคารัสซีเลีย ปกติเธอมักฝากมันไว้กับร้านรับเลี้ยง แต่ครั้งนี้เธออยากพามันไปให้พ่อกับพี่ชายรู้จัก ไลลาเตรียมการตรวจสุขภาพของเจ้าเหมียว ขอใบรับรองจากสัตวแพทย์มาเรียบร้อย และยังจองตั๋วเครื่องบินไว้ให้มันกับเธอเดินทางไปพร้อมกันในวันพรุ่งนี้ กระเป๋าเดินทางมีเสื้อผ้าและข้าวของส่วนตัวของเธอกับเจ้านินิว ที่ลืมไม่ได้คือตุ๊กตากระต่าย ของสำคัญของเจ้าเหมียวน้อย มันติดตุ๊กตาตัวนี้มากเพราะเธอใช้ตุ๊กตาให้มันนอนกอดแทนแม่ของมันในตอนเล็กๆ โตมาเจ้าเหมียวก็ยังนอนกอดตุ๊กตาตัวนี้ทุกคืน ไม่ต่างจากเด็กติดตุ๊กตาเน่า
“นินิว พรุ่งนี้แม่จะพานินิวไปหาคุณตาอังตวน กับคุณลุงอังเดรนะคะ เราจะไปคารัสซีเลียด้วยกัน”
หญิงสาวบอกแมวน้อยของเธอด้วยน้ำเสียงสดใส คิดภาพตอนพี่ชายกับพ่อพบเจ้าเหมียวน้อย ท่านต้องชอบมันแน่นอน ยามเธอส่งภาพเจ้าเหมียวน้อยไปให้ ท่านก็บอกว่ามันน่ารักดี เจอตัวจริงท่านอาจจะกลายเป็นทาสของมันไปเลย
ครืด ครืด ครืด...
เจ้านินิวครางในคอคล้ายตอบรับ มันแหงนหน้าให้เธอเกาคางมันให้ทั่วๆ เมื่อเกาจนพอใจถึงจะขยับตัวมานอนคว่ำ เอามือเกาะแขนเธอไว้ กอดแขนของเธอจนนอนหลับไปอีกหน นิสัยแบบนี้ทำให้ไลลารักเจ้าเหมียวตัวนี้มาก มันขี้อ้อน แสนรู้ และน่ารักในสายตาของเธอ เพื่อนนางแบบต่างเลี้ยงแมวพันธุ์ดี หน้าตาน่ารัก ขนพองฟู อย่างพันธุ์เปอร์เซีย แต่เธอกลับเลือกเลี้ยงแมวข้างถนนขนสามสี หน้าตาธรรมดาตัวนี้
“นอนรอแม่ก่อนนะ เดี๋ยวแม่ไปอาบน้ำแล้วจะรีบมานอนด้วย”
ไลลาอุ้มเจ้าเหมียวไปวางบนเตียง เธอปูผ้าขนหนูลายการ์ตูนและวางตุ๊กตากระต่ายเน่าไว้ให้มันกอด เจ้านินิวปรือตาขึ้นมองนิดหนึ่ง ตอนเธอวางมันลง ก่อนจะซุกตัวเอาปากคาบหูตุ๊กตากระต่าย แล้วนอนหลับไป
“ใครจะน่ารักเท่านินิวของแม่ ถึงไม่มีขนฟูยาวเหมือนแมวคนอื่น แต่แม่ก็รักของแม่เนอะ”
ไลลาลูบศีรษะสัตว์เลี้ยงแสนรัก ก่อนจะตัดใจเดินเข้าไปในห้องน้ำจัดการอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า มานอนกอดเจ้าเหมียว แล้วหลับไปพร้อมกับรอยยิ้มมีความสุข โดยไม่รู้ว่ามีอะไรบางสิ่ง รอเธออยู่ที่คารัสซีเลีย ...
///
ณ สนามบินคาซาญ่า
ไลลาลงจากเครื่องมารอรับกระเป๋าเดินทาง ก่อนจะทำเรื่องขอรับเจ้าเหมียวนินิวของเธอ เมื่อได้ตัวสัตว์เลี้ยงแสนรักแล้ว หญิงสาวก็เรียกแท็กซี่เดินทางไปยังท่าเรือ เพื่อเดินทางต่อไปยังเมืองปาปารันแคว้นปาสคาล ไลลาเลือกเดินทางโดยเรือเพื่อจะได้นำนินิวไปด้วย เธอไม่อยากให้เจ้าเหมียวต้องถูกซุกตัวไว้ใต้เครื่องบิน แค่เดินทางจากมิลานมายังคารัสซีเลียก็หนักหนาพอแล้ว
เมื่อขึ้นเรือมาได้ ก็เข้าไปยังห้องพักของเรือ ซึ่งสะดวกสบายมีพื้นที่ส่วนตัวให้สามารถปล่อยเจ้าเหมียวออกจากรงแคบๆ ได้
“พรุ่งนี้เราก็จะไปถึงบ้านของแม่แล้วนะคะ”
ไลลาบอกลูกรักสี่ขาของเธอ ลูบหัวมันเบาๆ
“เมี้ยว เมี้ยว...”
เจ้านินิวร้องตอบในคอ มันดูสดชื่นขึ้นเมื่อได้ออกจากกรง ระยะเวลาหลายชั่วโมง ที่ต้องทนอุดอู้ในกรง ทำให้เจ้าเหมียวดูอ่อนเพลีย มันขยับเหยียดขายืดตัวให้หายขี้เกียจ ก่อนจะเอาหัวมาถูกแขนเจ้าของไปมา อ้อนแรงๆ แบบนี้บ่งบอกว่ามันรู้สึกหิวขึ้นมาแล้ว
