1
เผลอใจเพราะมัวเมา
กายแบบบางสั่นสะท้านอยู่ใต้ร่มลายการ์ตูนมิกกี้เม้าส์ ห่าฝนยังกระหน่ำซัดไม่ขาดสาย เสียงฟ้าร้องคำรามก้องครืนๆ ผ่าเปรี้ยงทีเจ้าของร่างบางเป็นต้องสะดุ้ง ฝนไม่กลัวแต่กลัวฟ้าโดยเฉพาะเสียงและแสงของสายฟ้าที่ผ่าฟาดลงที่ไหนสักแห่ง มารียัน รัชตะโยธิน หลับตาปี๋ เรือนร่างแบบบางในชุดนักศึกษาเปียกปอนจากห่าฝน ร่มเล็กมิอาจกั้นสายน้ำที่สาดซ่านไปทั่วทุกบริเวณหย่อมหญ้า
สายตากลมโตหยีเล็กเพื่อเพ่งเล็งไปทั่วทุกทิศทาง สายฝนคงปิดทางไม่ให้เธอหนีไปไหน ร่างกายสั่นระริกฟันกัดกระทบกันดังกึกๆ มารียัน วัย 20 ปี หนาวเหน็บจนปากซีด
‘ทำไงดี ฝนตกหนักขนาดนี้จะไปไหนได้’
ต้องเลือกระหว่างทางซ้าย ซึ่งต้องเดินต่อไปอีกประมาณ 500 เมตร จะถึงคอนโดมิเนียมหรูของน้าสาว ปรีชญา บริพัตน์กายชล น้าสาววัย 43 ปีของเธอ หรือจะไปทางขวาอีก 10 กิโลเมตร ก็จะถึงบ้านของเธอซึ่งอยู่กับแม่เพียงลำพัง ใกล้หรือไกล มารียันก็ต้องเลือกหนทางที่ใกล้ ดูท่าฟ้าจะไม่เปิดทางให้เธอกลับถึงบ้านในตอนนี้
สาวน้อยวัยกระเตาะกางร่มที่ไม่ได้ช่วยอะไรเลยไปทางซ้าย เดินต่อไปถึงคอนโดมิเนียมหรูราคาแพงมาก น้าสาวของเธอเป็นเจ้าของห้องพักบนตึกสูงระฟ้านี้ ไม่สิ มันเป็นของน้าเขยของเธอต่างหาก สามีของน้าปรีชญาชื่อกาย บริพัตน์กายชล น้าเขยอายุน้อยกว่าน้าปรีชญา 4 ปี แต่งานนี้ไม่ใช่อย่างที่ทุกคนคิด หรืออย่างในหนังไทยที่ว่าฝ่ายหญิงอายุมากกว่าต้องเลี้ยงดูฝ่ายชายที่อายุน้อยกว่า เพราะน้าเขยวัย 39 เป็นผู้ชายต้นแบบที่ทุกคนควรจะเอาเยี่ยงอย่าง เขาประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุเพียง 30 มีธุรกิจใหญ่โต มีบ้านหลังเบ้อเริ่ม งานอดิเรกคือการซื้อรถซูเปอร์คาร์ ที่ในขณะนี้มีในครอบครองไม่ต่ำกว่า 10 คัน
ที่สำคัญก็คือ น้ากายหล่อมาก หล่อกว่าดาราดังๆ ในยุคนี้หลายคนทีเดียว
เท้าบางๆ ก้าวไวขึ้นเมื่อห่าฝนยิ่งกระหน่ำกลืนทุกสิ่งไปต่อหน้าต่อตา ตกมานานกว่าชั่วโมงระดับน้ำเพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ ถ้าตกติดต่อกันทั้งคืนมีหวังน้ำท่วมกรุงเทพฯ แน่แท้
มารียันถอนใจเอาลมหายใจอุ่นๆ ออกจากรูจมูก หนาวสั่นจนอยากจะกลายเป็นลูกหมาแล้วสะบัดขนพรืดๆ เธอหุบร่มแล้วขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นที่ต้องการ เธอเคยมาที่นี่แล้ว 3 หนกระมัง ทุกครั้งก็มากับแม่ เอาโน่นนี่นั่นมาให้น้าปรีชญา หวังว่าจะไม่แห้ว หวังว่าจะเจอน้าสาวจะได้ขอพักหลบฝนคลายหนาวสักหน่อย
เมื่อมาถึงห้องชุดสุดหรูหมายเลข 20321 สาวน้อยก็กดกริ่ง ทว่าไม่มีใครเปิดประตู สาวน้อยกดกริ่งเป็นครั้งที่สอง คราวนี้ก็ยังไม่มีใครเปิดประตู มารียันลองบิดลูกบิดเพียงนิดเดียวประตูหนาหนักก็เปิดกว้าง เธอก้าวเข้าไปด้วยรอยยิ้ม แต่แล้วสิ่งที่เห็นก็ทำให้รอยยิ้มของเธอหุบฉับ
‘กรี๊ดดดดดดดดดดดด’ เสียงของเธอดังลั่นอยู่ในอก มือบางตะปบปิดปากตัวเองกลั้นเสียงร้องไม่ให้ออกมาก
ภาพที่เห็น คือภาพของปรีชญาเปลือยเปล่ากึ่งนั่งกึ่งนอนอ้าซ่าอยู่บนโซฟาสีน้ำตาลไหม้ แขนทั้งสองข้างยกพาดไว้บนพนัก เต้านมขาวผ่องอยู่ในกำมือของผู้ชายคนหนึ่งซึ่งไม่ใช่น้าเขยของเธอ เต้านมอีกข้างถูกชายคนนั้นดูดดื่มอย่างตะกละตะกลามหิวโหย ทั้งคู่ไม่ได้ใส่ใจเธอเหมือนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอยืนนิ่งถูกสาปอยู่ตรงนี้
ต้นขาของน้าสาวตั้งชันแบะอ้าให้ผู้ชายคนนั้นกระเถิบตัวลงต่ำ แล้วสิ่งที่ทำให้มารียันต้องกลั้นหายใจกลัวแม้แต่เสียงลมหายใจของตัวเองก็คือ ริมฝีปากของผู้ชายคนนั้นกำลังกดลงแนบกลีบแคมอันอุดมไปด้วยเส้นไหมสีน้ำตาลอ่อน
‘โอ้แม่เจ้า นี่มันอะไรกัน’
ลิ้นหนาๆ แผ่กว้างเลียกลีบแคมของน้า ร่างของน้าเกร็งเครียดแล้วสั่นระริก
“โอ้ววว เสียวจังเลย ซี้ดดดด ร่องฉันสั่นไปหมดแล้วแพทริก อ๊า”
“ครางแบบนี้แสดงว่าสั่นสู้ ผัวคุณเอาเก่งแบบผมหรือเปล่าปรี”
“ซี้ดดดดด ม่ายเลย เขาสู้คุณไม่ได้สักนิดแพทริก อ๊ะ โอ้ววว”
กลีบแคมของน้าปรีชญาทำเอามารียันแทบทรุด นี่เธอกำลังดูอะไร ฉากเซ็กส์ หรือหนังโป๊ สองคนนั่นกล้าทำแบบนี้ตอนกลางวันแสกๆ เชียวหรือ
โอว...ทำไมน้าปรีถึงกล้านอกใจน้ากาย ทั้งที่น้ากายหล่อกว่าผู้ชายหัวล้านใสปิ๊งคนนี้เยอะ
“อูยยย แพทริกคะ เอาปรีแรงๆ นะคะ เอาให้ร่องปรีถลอกไปเลย ได้โปรด”
“ผมรู้ คุณชอบความรุนแรง ผัวคุณคงจืดชืดเป็นน้ำยาเย็นสินะปรี ไม่อยากเชื่อ ทั้งที่มันเด็กกว่าคุณหลายปี แต่สงสัยเรี่ยวแรงมันคงไม่มากพอจะมัดใจคุณได้เท่าผม”
“อย่าถามปรี เอาปรีสิคะแพทริก ปรีอยากกอดท่อนเอ็นของคุณจะแย่แล้ว”
“ฮ่าๆๆ” เสียงหัวเราะสะใจของผู้ชายชื่อฝรั่งหัวล้าน แต่พูดไทยชัดเจนคนนั้นทำให้คนที่ยืนค้างเหมือนถูกสาปรู้สึกตัว แล้วถอยหลังออกจากกรอบประตูนั้นก่อนค่อยๆ ปิดสนิท
มารียันยกมืออุดปากเบิกตากว้างโพลงเมื่อเธอหมุนกายไปชนกำแพงเลือดเนื้อสูงตระหง่าน น้าเขยของเธอนั่นเอง ทำให้เธอน้ำตาแทบร่วงอดสูใจกับความเส็งเคร็งของน้าสาว อับอายขายหน้าแทน ใครเลยจะคิดว่าผู้หญิงที่มีหน้าที่การงานดี แต่งงานกับเศรษฐีรูปหล่อจะคิดนอกใจสามีเล่นชู้ถึงในบ้าน
“มารียันงั้นรึ” กายเลิกคิ้วคมเข้มขึ้นสูง ทุกครั้งที่เจอเธอ เขามักจะกวาดตามองไปทั่วเรือนร่างบอบบาง มักจะคำนวณอายุเธอจากรูปร่างหน้าตาแล้วเปรียบเทียบกับอายุจริงๆ ความแตกต่างของวัยเป็นเรื่องที่เขาต้องถอนใจอย่างหนักหน่วง ตัวเลขนั้นทำให้ระยะห่างดูจะทอดยาวออกไปไกล
“สวัสดีค่ะน้ากาย” มารียันประนมมือไหว้ เนื้อตัวของเธอยังคงเปียกมะลอกมะแลกเหมือนลูกหมาตกน้ำ
“ตากฝนมาทำไมไม่เข้าไปข้างใน หรือปรีไม่อยู่”
กายก้าวเฉียงเพื่อไขกุญแจห้อง ทว่า
“ไม่ต้องค่ะน้ากาย มารีไม่อยากรบกวน เอ่อ น้ากายมีอีกห้องไม่ใช่หรือคะ”
เธอรู้ว่าเขาซื้อห้องชุดเอาไว้ติดกันและมีแพลนจะรวมให้เป็นห้องใหญ่ กายพยักหน้าเอียงคอน้อยๆ แววตาของเขาเหมือนรู้เท่าทันความคิดของเธอ สาวน้อยส่ายหน้าระรัว
“มารีอยากอยู่กับน้ากายโดยไม่มีน้าปรีอยู่ด้วย” พูดไปแล้วตากลมก็โตเท่าไข่ห่าน ยกมือปิดปากไม่ทันเสียแล้ว นี่เธอหลุดปากพูดอะไรออกไป
“คะ คือ คือว่ามารีแค่” จะแก้ตัวยังไงล่ะทีนี้
“มานี่เถอะ”
กายกระตุกมือมารียันไปห้องข้างๆ แล้วไขประตูเข้าไป ภายในห้องนี้ยังไม่ได้ตกแต่งใดๆ เฟอร์นิเจอร์มีแค่พอไม่ให้ว่างเปล่า และตอนนี้มันโล่งมากในความรู้สึกของเด็กสาว กายสำรวจท่าทีของหลานเมียก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาแล้วเหนี่ยวร่างบอบบางให้นั่งบนตัก
“อุ๊ย น้ากาย”
มารียันไม่คิดว่ากายจะให้เธอนั่งบนนี้ มันใกล้ชิดเกินไป มันไม่เหมาะสม ไม่ควรอย่างยิ่งที่หลานสาวอย่างเธอจะนั่งบนตักน้าเขย เธอพยายามขยับลุกจากตักติดที่มือกายซึ่งกดลงบนหน้าขา สายตาของเขาตรึงเธอให้อยู่นิ่ง
“เธอว่าอยากจะอยู่กับฉันสองต่อสองไม่ใช่รึ”
ลมหายใจของมารียันทวีความร้อนแรงอยู่ในทรวงอก การจะดึงเขาออกห่างสถานการณ์อันน่ารังเกียจก็ดีหรอก เพื่อปกป้องศักดิ์ศรีของน้าปรีชญาก็ใช่ แต่การจะอยู่กับชายหนุ่มวัย 39 ที่มีความหล่อเหลาถึงขีดสุด เรือนร่างของเขาตึงแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อมันยากยิ่ง ลมหายใจของเขาอุ่นร้อนกำลังรดใบหน้าเธอ มารียันถอนใจเมื่อลอบมองริมฝีปากหยักลึกสีเข้มนิดๆ ของเขา
อาการช้อนตามองริมฝีปากทำให้เส้นบางๆ ที่ขึงคาดกั้นไว้นั้นขาดผึง กายกดปากร้อนระอุทาบปากอิ่มเต่งตึง ใช้สองมือตรึงดวงหน้าหวานที่กำลังซีดสลับแดง วนหัวแม่มือกับแก้มนุ่มและกกหู
“อา หวานจัง เธอรู้มั้ยฉันอยากลิ้มลองรสชาติริมฝีปากเธอมานานแค่ไหนแล้ว”
“คะ น้ากาย วะ ว่าอะไรนะคะ”
ไม่รู้ทำไม มารียันถึงเห็นรอยยิ้มบางๆ ของกายเย็นเยียบชวนขนลุก แม้ว่ารอยยิ้มบางๆ นั้นจะชวนมองแค่ไหน แต่ลึกๆ แล้วราวจะซุกซ่อนอะไรไว้บางอย่าง มารียันคิดถึงรอยยิ้มแว่บเดียวที่เขาเคยยิ้มให้เมื่อนานมาแล้ว รอยยิ้มนั้นช่างอ่อนโยนไม่เหมือนครั้งนี้ ซึ่งมันเต็มไปด้วยความท้าทายและชัยชนะ
กายกดปากลงบนซีกแก้มขาวสลับแดง เว้าวอนฉกฉวยโอกาสจากเธอชนิดที่ทำให้สาวน้อยขนลุกเกรียว เธอเอียงหน้าหลบซ้าย เขาก็จูบแก้มขวา พอเอียงหน้าหลบขวาเขาก็จูบแก้มซ้าย พอจะก้มหน้าหนีทั้งซ้ายและขวาเขาก็จูบกลางกระหม่อม แล้วผลักเธอให้เงยหน้าสบตาคมกริบคู่นั้น
“ได้แต่มองอยู่ห่างๆ ใครจะรู้บ้างว่าทรมานแค่ไหน”
“ฮะ อะ เอ่อ น้ากายพูดเรื่องอะไรคะ มารีงง”
“หนูมารี” เสียงทุ้มแผ่วเบาชวนให้ใจเต้นแรง มารียันผ่อนลมหายใจก่อนขับขานด้วยความลืมตัว เสียงเล็กของเธอไพเราะเสนาะหู เชื้อชวนเขาโดยไม่รู้ตัว
“ขา”
กายอดใจไม่ไหวเชยคางมนที่พยายามก้มงุดเพื่อจูบปาก มารียันตัวสั่น ดูว่าความหนาวเหน็บหรือความเย็นจากเสื้อผ้าเปียกปอนจะทวีมากขึ้นเรื่อยๆ ถ้าไม่เห็นผนังห้องคงคิดว่ากำลังยืนโดดเดี่ยวอยู่ท่ามกลางสายฝนที่ยังกระหน่ำระห่ำเสียงเซ็งแซ่เข้ามาให้ได้ยิน
จูบของกายคราวนี้หนักหน่วง ไม่ใช่ปากแนบปากแต่ยังซุกไซ้ปลายลิ้นหนาๆ ที่เธอเพิ่งรู้ว่ามันสากเพียงใด ลิ้นของเขาใหญ่จนคับปาก ขยับไปทางไหนก็ดูดรัดลิ้นเล็กๆ ของเธอเต็มที่ มารียันคว้าบ่ากว้างเอาไว้เมื่อต้องยืดตัวขึ้นรับจูบจากเขาอย่างเมามันในอารมณ์
เสื้อผ้าชุดนักศึกษาเกือบเปลือยเปล่าเพราะเปียกน้ำ อยู่บนตักกว้างที่รัดไปทั่วเนื้อนุ่ม ทรวงอกเป็นกระพุ่มคล้ายดอกบัวบานอล่างฉ่างเบียดแผงอกกว้าง มารียันหายใจแผ่วทว่าก็ทำให้กระพุ่มเนื้อสะท้อนขึ้นลงอย่างรุนแรง
นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับเธอ เกิดจะผิดฝาผิดคนขึ้นมาตอนนี้หรือ
“อ๊ะ” เธอครางเสียงหลง เมื่อจังหวะการเต้นของหัวใจกำลังโลดแล่นโจนทะยาน แล้วจู่ๆ ปากร้อนผ่าวก็ถอยห่างไปหน้าตาเฉย ตากลมจึงตวัดขึ้นคล้ายไม่สบอารมณ์
“ยินยอม หรือจำใจ ฉันจะไม่หยุดแค่นี้ ไม่ว่าเธอจะตอบอะไร”
“แล้วจะถามทำไมคะ”
บ้าเอ๊ย นี่เธอบ้าไปแล้วหรือไง ถามอะไรโง่ๆ ถามเหมือนอ่อยเหยื่อ หน้าด้านหน้าทนนักเชียว
“บอกสิว่ามาทำไม” กายไม่อยากเสียเวลาชวนคุยเลยสักนิด แต่เขาต้องไม่ตัดตอนเร็วเกินไป เด็กยังไม่ประสาจะตื่นตกใจและกลายเป็นฝากประสบการณ์ที่ไม่ควรจดจำได้
“หลบฝนค่ะ”
“แล้วทำไมไม่เข้าไปหาปรี”
ซวยแล้ว นี่น้ากายกำลังหลอกเธอเพื่อตอบคำถามข้อนี้ใช่ไหม เอาล่ะสิมารียัน เธอจะตอบเขาว่ายังไง
“มารีมาหาน้ากายนี่คะ ไม่ได้มาหาน้าปรี”
ดวงตากลมโตสบเข้ากับตาคมกริบที่ฉายแววรู้เท่าทัน กายส่ายหน้าน้อยๆ เหมือนไม่เชื่อ
“การหลบฝนกับน้ากายสนุกกว่าการหลบฝนกับน้าปรีตั้งเยอะ”
คราวนี้คิ้วเข้มๆ หนาๆ ของกายเลิกสูงขึ้น หน่วยตาดำใหญ่หรี่ลงเมื่อยื่นมือมาประคองสองกระพุ่มเนื้อคัพ D มารียันตาโตหน้าแดงแปร๊ด
“ชอบแบบนี้เหรอ”
มารียันแม้จะอายขนาดไหนก็ยังพยักหน้า เธออาจจะต้องไหลไปตามน้ำเพื่อรักษาเกียรติยศศักดิ์ศรีของน้าปรีชญาเอาไว้ เนื้อตัวจะสั่นเทิ้มหัวใจจะเต้นรัวและยอดถันจะหดแข็งจนพุ่งดันเสื้อสองชั้นออกมาให้เห็น
“เธอชอบฉันเหรอหนูมารี”
‘ค่ะ’
“อย่าถามมารีได้มั้ยคะน้ากาย มารีกระดากปากที่ต้องพูด”
“แต่ฉันไม่”
“ค่ะ น้ากายจะไม่ชอบมารีก็ไม่แปลกนี่คะ”
ทำไมมารียันเสียใจ ทำไมกระบอกตาร้อนผ่าว ทำไมน้ำตาจวนเจียนจะไหล ผีเข้าหรือไง เธอรู้สึกชอบเขาแบบชู้รักตั้งแต่เมื่อไหร่กันเล่า
“ฉันไม่กระดากใจที่ทำกับเธอแบบนี้”
สองกระพุ่มเนื้อนุ่มหยุ่นถูกกลืนหายเข้าไปในปากอุ่น มารียันตกตะลึงนิ่งขึงอย่างทำอะไรไม่ถูก และพอปากร้อนดูดกลืนปลายถันแรงๆ ร่างทั้งร่างก็สั่นระริก
“น้า...กาย”
ลมหายใจหืดหอบ มือจิกเรือนผมที่อยู่ต่ำลงตรงหน้าอก มารียันเผลอแอ่นอกใส่ปากเขา ปลายถันถูกดูดรัดจนเจ็บ เจ็บจนต้องกดหน้าลงดูและพบว่าบัดนี้กระดุมเสื้อนักศึกษาหลุดหายไปหลายเม็ด เต้านมอร้าอร่ามเย็นเยียบเกือบเปลือยเปล่า
“โอว เจ็บค่ะ มารีเจ็บค่ะน้ากาย”
ปากของกายไม่คลายความหนักหน่วง เหมือนจะรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนยอดถันไม่เคยต้องมือชายถึงกับแสบระริก ขนาดเจ็บแสบก็ยังแข็งขืนเป็นไต มือของกายเหนี่ยวรั้งเสื้อชั้นในเปียกน้ำลงต่ำ เต้านมอวบอิ่มคัพ D สะบัดตัวดีดผึง
“ขาวจัง ซ่อนรูปน่าดูเลยนะหนูมารี”
ปลายถันสีชมพูระเรือน่ารัก ยั่วให้ปลายลิ้นสากตวัดเลียเป็นวงกลม มือของกายบีบขยำเต้านมนุ่มหยุ่นเต็มไม้เต็มมือกว่าของปรีชญา กายดูดกลืนเต้านมขาวอวบอย่างหิวโหย บีบขยำลืมวัย ลืมว่ามารียันเจ็บแสบ
“อูยยย ซี้ดดดด เจ็บค่ะน้ากาย”
ฟันของกายครูดไปกับตุ่มไตแข็งๆ มารียันสะดุ้งเฮือกหลับตาปี๋ กัดปากตัวเองจนเจ็บ เจ็บทั้งปากเจ็บทั้งนม สาวน้อยวัยสะออนสะท้านหนแล้วหนเล่า ครวญครางอย่างเจ็บปวด แต่ไม่เหมือนคนทรมาน ความเจ็บแสบกลายเป็นความเพลิดเพลิน มือเล็กยังกดศีรษะกายให้ซุกไซ้ทรวงอก ลืมตัวลืมอาย ทำตามแต่ที่หัวใจต้องการ
เรือนร่างของมารียันปลุกความร้ายกาจในตัวกายให้ลุกพรึ่บ เธอแอ่นร่างจนทอดโค้ง เขาก็ฉีกทึ้งเสื้อเปียกๆ ขาดวิ่น แล้วบีบขยำเต้าทรวงเต่งตึงอย่างรุนแรง
“โอ๊ย น้ากาย มารีเจ็บ ซี้ดดดด”
ถึงจะเจ็บแสบแค่ไหน มารียันก็ยังครางแผ่วสะบัดร้อนสะบัดหนาว ปากของกายยังดูดดื่มเต้านมเต่งตึง มือเริ่มเปลี่ยนทิศทางไต่ลงเบื้องล่าง ชายกระโปรงนักศึกษาจีบรอบตัวถูกถลกขึ้นเหนือขาอ่อน มือของกายสอดเข้าไปกลางหว่างขา มารียันหุบขาฉับ
“พอก่อนค่ะน้ากาย ให้เวลามารีก่อน นะคะ ซี้ดดดดด”
พอเธอพูดมากเข้า เขาก็กัดปลายถันให้หยุดพูด ต้นขาอวบถูกลูบไล้จนเผลอกางออก มือของกายจึงล่วงล้ำเข้าถึงใจกลางซึ่งเป็นเนินสามเหลี่ยมอูมๆ และ...
“เบบี๋ ไร้ขนด้วยหรือเนี่ย”
“อื้อ น้ากายขา มารีว่าพอเถอะ อะ แค่นี้ก็มากไปแล้ว โอยยย”
มารียันส่ายสั่นไปทั้งเรือนร่างโดยเฉพาะเนินนางเกลี้ยงเกลาซึ่งกำลังอุ่นจัด ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน สาเหตุคงมาจากนิ้วมือน้ากายที่ซุกซนกดกลางกลีบเนื้อ
“ซี้ดดดด ยะ อย่าค่ะ พอเถอะ”
กายนอกจากจะไม่ฟังแล้วยังบี้บดติ่งเสียวของเด็กสาววัยรุ่นให้สั่นระริก มารียันครวญครางอย่างน่าสงสาร เธอร้อนรุ่มเหมือนจะเป็นไข้ มันเสียวไปทั่วหน้าขาและลึกลงในช่องท้อง นิ้วของเขาทำให้บั้นท้ายของเธออยู่เฉยไม่ได้ มันส่ายไปมาราวกับจะหนี ส่วนนิ้วมือของกายก็ตามติดซ้ำยังบี้บดติ่งเนื้อที่เธอรู้สึกว่ามันเริ่มแฉะ
“อูยยยย น้ากายขา พอ”
ไม่ไหวแล้ว คลื่นบางอย่างถาโถมสาดซัดเธอให้กระเด็น มารียันส่ายบั้นท้ายร่อนไปมา น้ำสาวหลั่งออกมาท่วมท้นไหลอาบนิ้วซนๆ ของน้าเขยจนชุ่ม
กายยิ้มและกระซิบเสียงเย็นที่ข้างหู ฉวยเอาช่วงเวลาที่มารียันกำลังเตลิดเปิดเปิงเหวี่ยงเธอขึ้นสูง
“ชอบหรือไม่ชอบ”
“แฮ่กๆ พอ” มารียันหอบจนตัวโยน ดวงหน้าและลำคอแดงก่ำ แววตาฉ่ำหวานซ่อนอยู่เบื้องหลังเปลือกตาที่ไหวยุกยิก
“ชอบใช่ไหม”
“พอเถอะค่ะ อ๊ะ” เสียงของเธอเบามากจนรู้สึกอับอายที่ไม่ปฏิเสธเขาเต็มเสียง
“ตอบ!!” เสียงห้าวสั่นๆ ดังลั่นหู นิ้วของเขาจุ่มจ้วงเข้าไปในร่องเนื้อ มันแคบเสียจนประหลาดใจ ขนาดนิ้วยังชอนไชลำบากแล้วถ้าเป็นท่อนเอ็นที่ใหญ่กว่าหลายเท่าจะเป็นยังไง
“ชอบ อ๊ะ อ๊า”
นิ้วที่กดลึกกลางร่องสาว กระชากเสียงหวานกรีดร้องดังลั่นกับคำตอบที่สร้างรอยยิ้มประดับใบหน้าหล่อเหลา นิ้วของเขายาวพอที่ปลายนิ้วจะฝ่าด่านพรหมจรรย์ของเธอเข้าไป
กายสั่นไม่แพ้มารียันเท่าไหร่ เขาคิดถึงร่องเนื้ออันน่าลุ่มหลง ถ้ามันจะฉีกกว้างเพราะดุ้นยักษ์ของเขามันจะน่าพิสมัยแค่ไหน
“น้า กะ กายยยย”
กายดึงปลายนิ้วออกจากร่องสาว มีเลือดสีแดงติดอยู่บนปลายนิ้ว เขาฝ่าด่านไปได้นิดเดียวแต่ก็พอให้เลือดสาวบริสุทธิ์ไหลออกมา กายยกนิ้วขึ้นเกือบจรดปลายจมูกมารียัน เธอปรือตาที่มีน้ำตาใสๆ เคล้าคลอเบ้า ริมฝีปากอิ่มยังเป็นรอยกัดชัดเจน
กายดูดนิ้วนั้นเลียเลือดสาวต่อหน้ามารียัน แววตาคมกริบเหมือนจะหมางเมินและเอาแต่ใจ ทว่าการกระทำมันไม่ใช่ เขาตวัดตาใส่เธอราวจะค้อนแล้วดึงปลายนิ้วออกจากปากตัวเองก่อนจะยัดมันเข้าปากเด็กสาว
มารียันเหมือนถูกสาปเมื่อต้องอ้าปากดูดปลายนิ้วของเขา ไม่มีรสเลือดเค็มปร่าเหลืออยู่ แต่นิ้วของเขากลับเล่นกับปลายลิ้นของเธอ เด็กสาวบริสุทธิ์เผลอตวัดลิ้นพันปลายนิ้วให้เขา จึงได้ยินเสียงครางแหบห้าวของน้าเขยดังลอดริมฝีปาก
“อาห์”
2
สัญญาทาส
ร่างกายของปรีชญาสั่นเป็นเจ้าเข้า ในขณะที่แพทริกอัดท่อนลึงค์ลงกลางร่องสาว ชายชู้ส่ายวนบั้นท้ายสอบงอนเป็นวงกลม ทำเอาปรีชญาถึงกับต้องกรีดร้องจนไม่ระวังระดับเสียงที่ดังแผดจ้า
“อ๊า ชอบจังเลย ฉันรักคุณที่สุดดาร์ลิ้ง”
“ผมก็เหมือนกัน อั้ก ซี้ดด แรงแบบนี้พอใจไหมที่รัก”
ท่อนลึงค์ของแพทริกอัดกระแทกร่องสาวสั่นๆ จนแบะกว้างยามที่ดึงออกจนพ้น
“กระซวกลงมาแรงๆ ดาร์ลิ้ง กรี๊ดดดด”
เสียงกรีดร้องราวเจ็บปวดทว่าเป็นความสุขที่อดกลั้นไว้นานเหลือเกินสำหรับปรีชญา เธอรักท่อนเอ็นทุกท่อนที่สามารถสร้างความสุขให้ได้ โดยเฉพาะท่อนใหญ่ๆ ของแพทริกที่ทำให้เธอคลั่งไคล้ สุ้มเสียงแผดจ้าประหนึ่งแทบขาดใจดาวดิ้น ทำให้แพทริกต้องกระซวกกลางร่องเนื้อให้ถึงใจสมกับเป็นชายชู้ของปรีชญา เมียสาวของนักธุรกิจเศรษฐีหนุ่มผู้โด่งดังในวงการธุรกิจ
“ของคุณตอดดีจัง ขนาดมันกว้างอย่างนี้”
แพทริกแบะอ้าร่องเนื้อสาวให้กว้างจนเห็นข้างในสีชมพูฉ่ำวาว บี้บดติ่งกระสันที่บวมเป็นหน่อเนื้อเล็กๆ
ปรีชญาขมิบร่องรักให้ตอดรัดท่อนเอ็นมากขึ้น ให้แพทริก กระแทกลำลึงค์และโยกร่างจนโซฟาขยับเคลื่อน
“โอววว เสียวจัง คุณเอาเก่ง ฉันชอบ”
แพทริกโน้มตัวลงกระซิบคำถามที่เรียกเสียงหัวเราะร่วน
“ระหว่างผมกับไอ้กาย ดุ้นใครสร้างความสุขให้คุณมากกว่า”
“คิกๆ ต้องของคุณอยู่แล้วแพทริก” ปรีชญาหัวเราะคิกคักสลับกับครวญครางยามท่อนเนื้อกระซวกใส่ร่องเธอ มิหนำซ้ำสีหน้ายังเปลี่ยนเป็นยั่วยวนเมื่อยกสะโพกแอ่นโค้งให้ท่อนเนื้ออัดกระแทกร่องสาวสุดๆ
“แสดงว่าเรื่องที่มันเป็นเกย์ก็จริงสิ”
“คิกๆ ข่าวว่าอย่างนั้น แต่”
“แต่อะไร ถ้าคุณบอกความจริงกับผม ผมจะให้รางวัลคุณ”
“อะไรเหรอ รางวัลอะไร”
“ก็พาคุณไปสวรรค์ไงเล่าที่รัก”
“คิกๆ เราก็กำลังจะไปสวรรค์อยู่แล้วไงคะ”
“สวรรค์ที่ว่า คือที่ๆ คุณไม่เคยไปต่างหากล่ะ เชื่อเถอะปรีคุณยังไม่เคยไป”
“งั้นเหรอคะ” เธอเอียงคอนิดๆ กัดปากหน่อยๆ
ท่อนลึงค์ของแพทริกยังกระซวกกลางร่องลึกต่อเนื่อง ปรีชญาหอบจนตัวโยน หน้าอกที่เริ่มหย่อนคล้อยกระเพื่อมโยนเป็นคลื่น
“ไอ้กายเป็นเกย์ใช่ไหม”
เสียงร้องที่ดังจากห้องติดกันสะดุดหูของคนอีกคู่ที่กำลังคลอเคลียกันไม่ห่าง กายตวัดหางตามองผนังห้องที่ปูไว้ด้วยวอลล์เปเปอร์สีน้ำตาลอ่าน มารียันตวัดตาตามแววตาคู่นั้นแล้วประกบมือกับแก้มสากตรึงใบหน้าของเขาให้หันกลับมา ก่อนจะเขย่งปลายเท้ายืดตัวขึ้นแล้วประกบปากร้อนป้อนจูบใส่เขาอย่างเงอะๆ งะๆ
มือของกายปลดเปลื้องเสื้อผ้าทุกชิ้นที่ยังติดบนเรือนร่างแห่งวัยสาว มารียันยอมเปลือยเปล่าโดยไม่ทักท้วงทั้งที่หัวใจนั้นเต้นโครมคราม เสียงกรีดร้องของน้าปรีชญาจะให้น้ากายสงสัยไม่ได้ เธอจำต้องเบี่ยงเบนความสนใจทั้งหมดทั้งมวลของเขา
“น้ากายขา มารีอยาก”
“เป็นของฉัน” ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนที่ปฏิเสธเขา รวมถึงมารียัน เธอจะไม่มีวันปฏิเสธความต้องการของเขาได้
“ค่ะ แต่”
“ทำไมต้องมีแต่”
“ต้องมีค่ะ เพราะน้ากายเป็นน้าเขยของมารี”
“เธออยากเป็นชู้กับฉันว่างั้น”
“หรือน้ากายไม่อยากได้มารีคะ”
มารียันกล้ามากที่ย้อนถามเขาแบบนั้น ถ้ากายปฏิเสธทุกอย่างก็จบ โดยเฉพาะน้าปรีชญา ความเส็งเคร็งของเธอจะปรากฏให้สามีสุดหล่อรู้ มารียันภาวนาขออย่าให้เป็นอย่างนั้น หัวใจถามว่าทำไมต้องทำขนาดนี้ เรื่องของน้าปรีไม่เกี่ยวกับเธอ ปล่อยไปสิ ทำไมต้องช่วย และคำตอบที่ได้รับคือ นอกจากไม่อยากถูกน้ากายดูถูก มารียันเองก็อยากอยู่ใกล้เขามากขึ้นอีกนิด สักนิดก็ยังดี
เห็นจะไม่นิดล่ะ!
“ทำไมจะไม่ หนูมารี ฉันอยากครอบครองเธอใจจะขาด ฉันอยากเป็นผัวเธอ”
คำตอบตรงๆ ทำให้ดวงหน้าหวานๆ แดงก่ำ ดวงตาอ่อนปรือหลบวูบ ขนบนต้นคอลุกชันยามที่กายก้มลงจูบแล้วดูดติ่งหูเธอเบาๆ
“น้ากายต้องทำสัญญากับมารี”
“ได้สิ แต่ต้องหลังจากนี้”
กายไม่ถามสักคำว่าสัญญาอะไร สิ่งที่เขาต้องการก็คือมารียัน เลือดสาวของเธอหวานติดลิ้น และกายก็อยากให้มันไหลติดดุ้นชายของเขา มันคงน่าภูมิใจพิลึก
“อุ๊ย” มารียันอุทานเสียงหลง กายอุ้มเธอขึ้นสู่วงแขนแล้ววางบนเตียงกว้าง ดวงตาของเธอกลมโตเป็นคำถาม ทว่าดวงตาของกายเป็นประกายแปลกๆ คล้ายคนที่โลกส่วนตัวสูง เพราะแววตาของเขาไม่บ่งบอกความรู้สึกใดๆ แม้แต่ความพอใจเล็กๆ
กายกวาดตามองไปทั่วเรือนร่างอวบอิ่ม สัดส่วนเว้าโค้งอันน่าตรึงตาตรึงใจกับผิวกายขาวๆ ทำให้เขาอยากฝากรอยนิ้วมือไว้บนร่าง กายปลดเน็คไทตามด้วยเสื้อเชิ้ตเผยแผงอกเปลือยเปล่า มารียันลอบกลืนน้ำลายและปฏิเสธตัวเองไม่ได้ว่าหุ่นกายเซ็กซี่กว่าที่คิดไว้มาก
กลางแผงอกมีไรขนสีเข้มเป็นทางไม่รกเรื้อแต่ชวนมองยั่วให้อยากสัมผัส น้ำลายมารียันเหนียวริมฝีปากแห้งผากต้องเลียไว้ให้ชุ่มชื้น กายหลุบตามองปลายลิ้นเล็กก่อนกดตามองเต้านมอวบเกินตัว ลำตัวเว้าโค้งยั่วความกำดัด สะโพกผายและกลางลำตัวที่เป็นเนินนูนไร้เส้นขนปกปิด
เหมือนเด็กตัวน้อยๆ แต่ไม่ใช่
กายสบตากลมคู่สวยนิ่งแล้วแทรกหัวเข่ากลางระหว่างต้นขาทั้งสองข้างของมารียัน เธอต้องเปิดทางให้เขาและเอื้อมมือเหนี่ยวร่างของเขาลงต่ำ เธอตวัดลิ้นเลียริมฝีปากและนั่นก็ทำให้กายหมดความอดทน
ปากร้อนระดมจูบปากอิ่ม กลืนกินเสียงหวานของมารียันและปล่อยให้เธอครวญครางเมื่อซุกใบหน้าเข้ากลางร่องอก เนินอกเหมือนเนินเขาลูกเล็กๆ เบียดสองแก้มสากๆ ของกาย เขาเอียงหน้าจูบซ้ายขวา มารียันเสยเรือนผมตัดสั้นแต่ไม่เกรียน แค่คิดว่าน้ากายกำลังจะเป็นสามีเธอก็ใจหาย
ไม่สิ เธอกำลังจะเป็นชู้ของน้าเขยตัวเองต่างหาก
ยอดอกหดแข็งสู้ลิ้นที่ตวัดไปโดยรอบ มารียันเกร็งรับความเจ็บแปลบเมื่อกายงับหัวนมเธอด้วยฟันซี่ใหญ่
“อ๊ะ” เธอแอ่นตัวขึ้นหลับตาปี๋ เจ็บแต่เสียวมันมาพร้อมๆ กัน จนบางครั้งก็แยกไม่ถูก
กายกลืนกินยอดเขาทั้งสองข้าง มือข้างหนึ่งบีบภูเขาให้ยอดเขาแหลมอยู่ในปาก มืออีกข้างเลื้อยลงต่ำลูบไล้ไปทั่วหน้าท้องที่หดเกร็งจนเว้า
“น้ากายยยย” ราวกับหายใจไม่ออก มันเสียวเสียดเจ็บแปลบไปทั่วร่าง กระสันอยากให้มือใหญ่ซุกซอกขา และเขาก็รู้เท่าทันความคิดเธอ
กายลูบคลำเนินสาวราวกับต้องการวัดความโหนกนูน ยิ่งลูบไล้เขาก็ยิ่งพอใจ ความเบบี๋ของเธอช่างงดงามราวดอกไม้ นิ้วของกายซุกเข้ากลางร่อง
“ฮ้า” ทั้งหอบทั้งกรีดร้องออกมาในคราวเดียวกัน มารียันเบิกตาโพลน นิ้วของเขากำลังล่วงล้ำ หากแต่เว้นการสัมผัสติ่งกระสัน เธอรู้สึกขาดหาย โหยหา เขาเติมเต็มด้วยการชอนไชปลายนิ้วเข้าไปในร่องสาว
“อ๊ะ”
กายถอนปากออกจากปากอิ่ม จ้องเข้าไปในดวงตาที่หรี่ปรือ แววตาที่เผยความต้องการออกมาจนสิ้น มารียันช่างบริสุทธิ์ไร้เดียงสา นี่แหละทาสของเขา
ลำคอของเด็กสาวแอ่นโค้ง ใบหน้าแหงนเงยไปข้างหลัง ปากอิ่มเผยอกว้าง ลมหายใจคล้ายจะขาดรอนๆ เต้าทรวงปริ่มน้ำกระเพื่อมตามลมหายใจที่ติดขัด
ต้นขาของมารียันสั่นเทิ้มเมื่อจำต้องแยกกว้างเพื่อฝ่ามือของกายกอบกุมไปทั่วอณูเนื้ออวบอุ่น กลีบแคมอูมใหญ่ถูกแหวกออกจากกันให้ปลายนิ้วของกายชอนไชเข้าไปด้านใน
“กรี๊ดดดด” นิ้วของเขาฝ่าพรหมจรรย์อีกครั้ง คราวนี้มารียันผวาขึ้นทั้งตัว เพราะกายอัดกระแทกปลายนิ้วเข้าร่องเนื้ออย่างรุนแรง
“ชู่ว์” เขากำลังปลอบเธอใช่ไหม แล้วทำไมเขาไม่จูบเธอล่ะ ทำไมเขาไม่กลืนเสียงร้องของเธอเหมือนในหนังในนิยาย
กายเลื่อนตัวไปนั่งอยู่กลางต้นขา เขาไม่ปลอบโยนปล่อยให้มารียันน้ำตาไหล เธอกลั้นสะอื้นไม่พูดไม่จา ไม่แม้แต่จะห้าม และเมื่อเห็นสายตาที่เอาแต่จ้องซอกขาของเธอ มารียันก็ได้แต่ถอนใจยาว
กายโน้มตัวลงแล่บลิ้นแตะลงบนกลีบเนื้อ เด็กสาวสะดุ้งเฮือกคราวนี้หลับตาปี๋ ปลายลิ้นของกายตวัดไปทั่วกลีบแคมที่มีเลือดสาวซึมออกมา ซุกไซ้ปลายลิ้นและริมฝีปากไปทั่วร่องเนื้อสาวจนมันชุ่มฉ่ำ มารียันครวญครางเป็นเด็กสะอื้น
