บทที่1.เมื่อสัญชาตญาณของผมถูกปลุกให้ตื่น
ผมก็ไม่รู้หรอกว่าเรื่องแบบนี้มันเริ่มขึ้นตอนไหน และจะจบลงอย่างไร เรื่องอารมณ์ ความรู้สึก ตัณหา ราคะ ที่ยากที่จะควบคุม...เมื่อพี่สะใภ้เห็นผมมีอารมณ์ร่วมไปกับเธอ เธอยิ้มเจ้าเล่ห์ เอียงหน้าเข้ามาใกล้ และในจังหวะที่ผมเผลอตัว เธอก็ยื่นหน้าเข้ามาหาและจูบปากผมทันที กลิ่นกายของเธอหอมมาก ทำให้ผมรู้สึกคึกคัก ผมลืมตัวจูบตอบ แลกลิ้นกันอย่างดูดดื่ม ดูเหมือนจะมีอารมณ์ที่พลุ่งพล่านขึ้นมาเช่นกัน พี่สะใภ้ผมพริ้มตาหลับ หน้าแดงเหมือนกำลังเสียวซ่านเต็มที่ ผมจึงอุ้มร่างอวบอัดของพี่สะใภ้ไปยังห้องเก็บของหลังบ้าน ซึ่งน่าจะลับตาคนหน่อย จากนั้นผมก็เริ่มจูบและไซ้ไปตามซอกคอของเธออย่างเมามัน จนทำให้เธอถึงกับส่ายหน้าครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน
“ซี๊ดดดด…พี่เสียวจัง…อ๊า”
ผมค่อยๆ ไซ้ต่ำไปเรื่อยๆ มือทั้งสองข้างรีบแกะกระดุมเสื้อของพี่สะใภ้ออก ตามด้วยเสื้อชั้นใน เมื่อผมปลดตะขอเสื้อในของเธอออก นมขนาดมหึมาก็ดัดผึ่งใส่หน้าผม หัวนมของเธอตั้งชันเป็นสีชมพูคล้ำนิดๆ ทำให้ผมอดไม่ได้ที่จะห่อปากแล้วรีบก้มหน้าลงดูดไปที่ยอดอกของเธอทันที
“โอ้ยยยย…เสียววววว...ซี๊ดดดด” เธอร้องครางออกมาดังๆ เมื่อผมดูดเม้ม และตวัดลิ้นเลียที่หัวนมทั้งสองข้างอย่างเอร็ดอร่อย เสียงครางกระเส่าของเธอทำให้ผมดูดหนักขึ้น จนพี่สะใภ้ถึงกับแอ่นตัวไปมาเอามือกดที่หัวผมอย่างเสียวซ่านเต็มที่
“โอ้ยยยย…พี่เสียวมากเลยเบส…จะทำอะไรก็ทำเถอะ เดี๋ยวคนอื่นกลับมา จะอด...ซี๊ดดดด”
พี่สะใภ้ร่ำร้องบอกผม ผมเองก็สองจิตสองใจ จะเดินหน้าต่อ หรือหยุดแค่นี้ มันไม่ดีกับตัวผมเองและพี่ชาย ผู้หญิงตรงหน้าคือพี่สะใภ้ เป็นเมียพี่ชายผมนะ ผมพยายามเตือนตัวเองแบบนั้น...แต่ ตัณหาอะ ใครห้ามได้ เมื่อความเงี่ยนเข้าครอบงำ อะไรที่ไม่ควรทำก็ยังเกิดขึ้น
เรื่องผิดศีลธรรมไม่อยู่ในหัวผมแล้ว
ผมชั่งใจตัวเอง...ผมกับพี่ชายมักจะแบ่งผู้หญิงให้กันบ่อยๆ แต่นั่นสมัยที่พี่ชายผมโสด ไม่ได้ลงเอยกับพี่สะใภ้
ขณะที่ผมกำลังคิดทบทวน พี่สะใภ้ผมกลับใจร้อน
เธอดึงมือผมวางไว้บนเนินโหนกใต้กระโปรงสั่นแค่หน้าขาร่องเสียวของเธอกำลังฉ่ำแฉะไปด้วยน้ำเงี่ยน เมื่อเห็นแบบนั้นผมเองก็ทนไม่ไหว รีบถอดกางเกงของตัวเองออก แยกขาของพี่สะใภ้ แล้วกระดกบั้นเอวดันท่อนเอ็นเข้าในรูเสียวของเธอทันที มันฟิตมาก แต่ก็สามารถเข้าได้ง่ายเพราะมีน้ำเงี่ยนหล่อลื่นอยู่มาก แต่ความฟิตก็เล่นเอาผมต้องห่อปากครางออกมาด้วยความเสียวเช่นกัน
ผมโยกเอวไปมา พร้อมกับครางเบาๆ ผสมกับเสียงครางของพี่สะใภ้ ไม่ถึงสิบนาที ความเสียวซ่านก็มาถึงจุดจบจนได้ ผมเขย่งตัวกระเด้าบั้นเอวถี่ยิบ ก่อนจะปล่อยน้ำเชื้อเข้าไปในรูของเธอเต็มแรงจนเธอสะดุ้ง ผวาเข้ามากอดผม เราสองคนจูบปากแลกลิ้นกันไปมาอย่างดูดดื่มครู่หนึ่ง ก่อนที่จะรีบออกมาจากห้องเก็บของหลังบ้านเพราะกลัวว่าจะมีใครมาเห็นเข้า
ผมคิดว่านั่นจะเป็นความระยำครั้งสุดท้ายของตัวเอง
ผมไม่ได้กลัวบาปหรอกนะครับ เพราะผมคิดว่า สิ่งที่เกิดขึ้น เกิดจากความร่วมมือของผมกับพี่สะใภ้ อย่างย้อยความผิดนี่ก็แบ่งกันคนละครึ่ง
ผมคงเป็นเป็นผู้ชายเลวในสายตาของพวกคุณสินะ
เรื่องไม่ได้จบแค่นี้หรอก...
ผมระวังตัว พยายามอยู่ห่างจากพี่สะใภ้ ผมไม่อยากให้เหตุการณ์เหมือนที่เล่าข้างต้นเกิดขึ้นอีก ถึงผมจะเป็นคนเลว สำนึกฝ่ายดีผมก็ยังพอมีอยู่
อย่างว่าแหละ พี่ชายผมกับพี่สะใภ้คนนี้ ไม่มีทางไปรอด หากพี่สะใภ้ผม ยังเอวไว้ ทุกครั้งที่เข้าใกล้ผู้ชาย
ผมกลับไปเรียน เมื่อกลับบ้าน พี่ชายผม ก็เลิกกับผู้หญิงคนนั้นแล้ว พี่ผมจับได้ ว่าพี่สะใภ้ผม แอบเล่นเสียวกับผู้ชายเกือบทั้งหมู่บ้าน
“แม่มเอ่ย กูก็นึกว่ามันทำงานบ้านเหนื่อยเลยไม่อยากกวน ที่ไหนได้ ออกไปแรดๆ เอากะคนอื่นจนเพลีย เลยไม่มีแรงให้กูเด้า” บาส พี่ชายผมบ่น
ผมนั่งอมยิ้ม ไม่พูดแทรกให้พี่ชายอารมณ์เสีย
“มึงละไอ้เบส เสร็จอีนอมมันด้วยไหม?”
พี่ชายผมหันมาถาม ผมสะดุ้งแต่ก็รีบปฏิเสธ ไม่ได้กลัวพี่ชายโกรธหรอกนะครับ ผมกลัวมันอาย
“ดีแล้วแหละ ต่อไปนี้ กูจะหาเมียอีกที คงต้องดูนานๆ”
บาสมันบ่นต่อ ท่าทางมันไม่เข็ดเรื่องผู้หยฺงหรอก ตัวพี่ชายผมก็เจ้าชู้ไม่ได้ยิ่งหย่อนไปกว่าใคร คงได้สายเลือดแบบนี้มาจากพ่อของเรานั่นเอง
พ่อผมอายุเกือบหกสิบปี เป็นผู้ชายที่ดูแลตัวเองอย่างดี หากให้เดาอายุจากหนังหน้า แกมักจะยิ้มหน้าบานทุกครั้ง ไม่มีใครทายถูก หากไม่ได้สนิทชิดเชื้อ
พ่อผมเหมือนหนุ่มใหญ่วัยสี่สิบกลางๆ ทั้งที่ความจริงแล้วอีกไม่อีกวันแกจะแตะเลขหก
แม่ผมไม่ต้องถามถึงนะครับ รายนั้นปล่อยตัวตามกลไกโรค แกไม่สนใจพ่อผมหรอก อยากจะไปเถลไถลที่ไหน ก็เชิญตามสบาย แกมีสมาคมคนว่างงานเป็นเพื่อนแล้ว
“ไงสองหนุ่ม ไม่ไปไหนกันเหรอ?”
พ่อผมโผล่หน้ามาทัก เธอแต่งตัวเหมือนจะออกจากบ้าน
“พ่อไปไหนอะ”
พี่ชายผมถาม “ไปร้านอีหมวย ไปด้วยกันไหมล่ะ” วันนี้แกคงไม่มีคู่ควง เลยอาศัยลูกชายไปเป็นเพื่อน ร้านพี่หมวย คือร้านอาหารกึ่งๆ ผับเหมือนในกรุงเทพฯ นั่นแหละ มีหนุ่มเล็ก หนุ่มใหญ่ใช้บริการเนืองแน่น เพราะเจ้าของร้านใจใหญ่ ดูแลลูกค้าทั่วถึง ที่สำคัญเด็กเสิร์ฟในร้านแก...ใช้ได้ทุกคน
“ผมไปด้วย เบสไปปะ สาวเสิร์ฟร้านพี่หมวยเด็ดอย่างนี้เลย” พี่ชายผมยกหัวแม่มือขึ้นชู พร้อมกับกระโจนเข้าห้องไปเปลี่นเสื้อผ้า
ผมทรงตัวขึ้นยืน ไม่ต้องหล่อไปกว่านี้ สาวๆ ก็ตามกรี๊ดผมจนเสียงแห้งแล้ว ดั้งนั้นผมเลยไม่จำเป็นต้องแต่งหล่อไปแข่งกับใคร เพราะหากเทียบกันแล้ว...ผมน่าจะเป็นตัวดึงดูดอย่างดี อย่างว่าแหละ ราสีคนหนุ่ม ย่อมดีกว่าคนมีอายุแน่นอน
ราตรีนี้อีกยาวไกล เชื่อเถอะ คืนแรม ไร้แสงจันทร์อย่างนี้ อะไรก็เกิดขึ้นได้ โดยเฉพาะ เรื่องเสียวๆ
จะสนใจสาวเสิร์ฟทำไมเมื่อเจ้าของร้านน่าหม่ำกว่าเยอะ
เจ้เจ้าของร้านคือพี่สาวท่าทางใจดีที่ผมรู้จักตั้งแต่ตัวเองยังเป็นแค่เด็กชาย เป็นพี่สาวที่ดีมากสำหรับผมคนหนึ่ง เจ้หมวยเป็นคนที่ช่วยสอนผมทุกอย่าง สมัยเด็กๆ ผมตามเจ้หมวยต้อยๆ มาห่างกันก็ตอนที่ผมเข้าเรียนในชั้นวิทยาลัย’ สนิทไม่สนิทคิดเอาเอง มุกสิ่งบนร่างกายผมเจ้แกเห็นมาหมดแล้ว จะแตกต่างก็เรื่องขนาดนั่นแหละ เพราะช่วงหลังๆ ผมโตขึ้นเยอะ
“ไงเบส ไม่เห็นหน้าหลายปีเลยนะ”
เมื่อพ่อ ผม พี่ชายเดินเข้าไปในร้านเจ้หมวย เจ้ก็ยิ้มร่าทักทายด้วยความสนิท
พ่อเลิกคิ้วขึ้นสูง...พ่อผมไม่รู้มาก่อนว่าผมกับเจ้หมวยสนิทกัน
“หาที่นั่งดีกว่าพ่อ อยากรู้อะไรถามผม ไอ้เบสกับเจ้น่ะ เขารู้จักกันตั้งแต่เด็กๆ แล้ว”
พี่ชายผมรั้งพ่อไปอีกทาง เปิดโอกาสให้ผมกับเจ้หมวยได้ทักทายกัน
ผมไม่อยากคิดอกุศลหรอกนะ แต่เจ้ของผมแต่งตัวน่าคิดเกินเลยจริงๆ
คอเสื้อร่นลงต่อจนมองเห็นร่องอกอวบ กางเกงขาสั้นฟิตเปรี๊ยะจนมองเห็นรูปรอย...
ผมถึงกับถอนใจ เพื่อลดความตื่นเต้น หากเจ้หมวยรู้ความคิดผม คงไม่แคล้วถูกตบกะบาล
“ผมเรียนอยู่ เจ้ก็น่าจะรู้นี่ครับ”
“ไม่คิดว่าเด็กเกร็นๆ อย่างเบส โตมาจะใหญ่ได้ขนาดนี้”
สมัยเด็กๆ ผมตัวเล็กจริงๆ ไม่ติดว่าพอผ่านช่วงวัยรุ่นผมจะทะลึ่งโตได้เท่านี้เหมือนกัน
“เจ้ก็ด้วย โตกว่าเก่าเยอะเลยครับ”
ตาผมมองที่จุดกึ่งกลางร่างกาย ไอ้ที่เคยเห็นว่าอวบอัดจนน้ำลายหยด วันนี้ต้องยอมแพ้ ไม่รู้ว่าเจ้หมวยไปอัพไซส์มาหรือเปล่า
“ยังลามกไม่เปลี่ยนนะ ที่เห็นนี่แม่ให้ไม่ ไม่มียัดไส้หรอก”
เจ้หมวยตอบเหมือนอวด ผมกลืนน้ำลายลงคอฝืดๆ กะขนาดไม่ใคร่ถูก รู้แค่ว่าทั้งอวบทั้งใหญ่ หากเป็นของแท้แม่ให้ ก็น่าสนใจมากขึ้นนับเท่าตัว
ผมเบื่อของปลอมแล้วล่ะ สาวๆ สมัยนี้ตีกินเพราะขายของปลอมนี่แหละ ตอนดูมันก็ชวนให้คึกคักหรอก แต่เมื่อได้จับ ได้ขย้ำจริงๆ ของจริงดีกว่าเยอะ
“หยุดหรือไงถึงโผล่มาให้เห็นหน้าได้”
“ครับ ปิดเทอม ท่าทางจะขายดีนะครับ ลูกค้าแน่นเลย”
ผมตอบพร้อมกับชวนคุย
“ลูกค้าขี้หม้อทั้งนั่นแหละ” เจ้หมวยตอบพร้อมกับยิ้มหยัน ลูกค้าส่วนใหญ่มาเพราะหวังอย่างอื่น ซึ่งก็น่าสมเพช แต่ช่วยไม่ได้เธอเองก็ต้องการแบบนั้น เลยปล่อยให้พนักงานของตัวเองหาลำไพ่พิเศษ เงินใครก็อยากได้ แต่บางครั้งก็รู้สึกละอาย
“อย่าคิดมากกครับ...นั่นคือสิ่งที่เขาเลือกแล้ว”
ผมปลอบใจแกนๆ แต่ก็ไม่วายแอบมองเจ้หมวยไปด้วย
“จะมองอะไรนักหนา ไม่เคยเห็นนมหรือไง”
เจ้ผมเป็นคนปากไวมาแต่ไหนแต่ไร ผมยิ้มแหยๆ “นมน่ะเห็นมาเยอะแยะ แต่ไม่เคยเห็นใหญ่เหมือนเจ้นี่ครับ”
“เดี๋ยวนี้กล้าขึ้นนะ กล้าต่อปากฉันด้วย”
“แหม ก็นิดหน่อยครับ”
“ไปนั่งเถอะ พ่อ กับพี่ชายชะเง้อมองคอยาวแล้ว ไปไป๊”
เจ้หมวยผลักอกผม พร้อมกับบุ้ยปากไปที่โต๊ะที่พ่อกับพี่ผมนั่งอยู่ “อ้อ...ตอนกลับแวะมาหาหน่อยนะ อยากคุยด้วย”
ผมไม่ได้ดูสึกไปเอง เจ้หมวยไม่ได้อยาก ‘คุย’ กับผมหรอก สัญชาญาณผมเตือน ตาเจ้แกมองเป้ากางเกงผมตาเป็นมันแบบนั้น แกน่าจะอยาก...มากกว่า
ผมเดินไปทิ้งตัวนั่งข้างพี่ชาย “รู้ไหมเบส พ่อเฝ้าเจ้แกมาหลายปีแล้วยังไม่ได้แอ้มเลย” เสียงพี่ผมกระซิบบอก ผมหัวเราะเงยหน้ามองพ่อ
“อย่าปากมากน่า เข้าหูแม่มึง วันหลังพ่อไม่พามาแดกเหล้านะโว้ย”
พ่อผมตวาด “ไม่ยักรู้ว่าเบสสนิทกับหมวย”
“นานแล้วพ่อ ตั้งแต่สมัยเรียน” ความจริงมันก็แค่ไม่กี่ปี แต่มันนานสำหรับผม การที่ไม่ได้ใกล้ชิดขวัญใจตัวเอง แต่ผมก็ไม่ได้เหงานะ ช่วงที่ผมเรียม ผมก็ฝึกฝีมือไปพลางๆ ไม่แน่ว่า...คืนนี้ผมอาจจะได้งัดวิชาที่ผมฝึกมา กับใครบางคนที่นี่
เจ้หมวยไม่ได้แวะมาที่โต๊ะของผมเลย เธอเดินดูแลลูกค้า ผ่านไปผ่านมาจนพ่อผมเริ่มฮึกฮัด
“กลับเถอะดึกแล้ว” เลยเที่ยงคืนไปกว่า20นาที ในที่สุดความอดทนของพ่อผมก็หมด จู่ๆ พ่อก็ชวนกลับ พี่ชายผมที่เมาได้ที่ก็ไม่คัดค้าน หลังเช็กบิล คิดค่าเสียหาย พ่อเดินหน้าตึงนำไปก่อน มีพี่ชายผมเดินโซเซตามไป
“กลับกันก่อนเลยนะพ่อ บาส ผมมีธุระ”
ผมรีบบอกและเดินเลี่ยงไปอีกทาง เสียงพ่อตะโกนถามตามหลัง
“ไปไหนวะเบส?”
ผมโบกมือไม่ได้อธิบายเพิ่มขึ้น ผมเดินหลบไปทางด้านหลัง รอจนพ่อกับพี่ออกเดินทางกลับบ้าน ถึงได้เดินย้อนกลับไปหาเจ้หมวย
พนักงานในร้านเริ่มเก็บโต๊ะ ลูกค้าบางตาเหลือแค่โต๊ะหรือสองโต๊ะผมก็ไม่แน่ใจ เจ้หมวยกวักมือเรียกผม ผมเลยหมดความสนใจสิ่งรอบตัว ผมเดินจ้ำอ้าวเข้าไปหา
“รอเก็บของแป๊บนะเบส” เจ้หมวยบอกผมแค่นั้นแล้วก็ผลุบกลับเข้าไปในห้องทำงาน ผมเดินเตร่ไปเตร่มาแถวนั่น จนกระทั่งเจ้หมวยเดินออกมา
เธอเปลี่ยนเครื่องแต่งตัวแล้ว ไม่ได้ใส่กางเกงรัดรูปให้ผมหัวใจสั่น เปลี่ยนเป็นกางเกงวอร์มหลวมๆ กับเสื้อยืดตัวใหญ่
ในมือเจ้มีขวดเหล้าที่พร่องไปกว่าครึ่งแกหนีบไว้ที่ซอกรักแร้
“ไปกินต่อที่บ้านเจ้ดีกว่า คิดถึง”
คำพูดแฝงความนัยบางอย่าง ผมเดินตาเจ้หมวยไปต้อยๆ เหมือนสมันเด็กไม่มีผิด
บ้านหลังเล็กชั้นเดียว หลังร้านอาหารที่ทำกินของเจ้หมวย เธอพาผมเดินเลยไปถึงห้องนอน พอเจ้แกทิ้งตัวลงนั่ง ผมก็ได้แต่ยืนขาแข็ง
“ไม่นั่งหรือไงล่ะหะ”
เสียงเธอตวาด พร้อมกับควานหากระติก มีชั้นวางแก้วอยู่ไม่ไกลมือ
“ในนี้จะดีเหรอเจ้”
“ดีสิ เมาแล้วก็นอนเลย” แกตอบผม ก่อนจะยื่นแก้วที่ผสมเครื่องดื่มเรียบร้อยแล้วให้
“เจ้อยู่คนเดียวเหรอครับ”
แกมองหน้าผมแล้วตอบ “เห็นคนอื่นไหมล่ะ”
ผมหัวเราะ ฉวยแก้วเหล้ามาดื่มแก้เก้อ
“ผมเคยได้ยินคนอื่อนเล่าให้ฟังครับ ได้ข่าวเจ้มีแฟนแล้วนี่”
“ข่าวเก่าแล้วล่ะ ตอนนี้เลิกกันแล้ว”
ผมไม่เข้าใจนัก ผู้หญิงตรงหน้าทั้งขาว ทั้งอึ๋ม ไม่รู้เพราะอะไรแฟนแกถึงได้เลิก ถ้าเป็นผมน่ะเหรอ ไม่มีทางปล่อยเจ้หมวยหลุดมือแน่ๆ
“อ้าว...”
“ไม่ต้องอ้าวหรอก ไอ้หมอนั่นมันว่าเจ้ ห่วย”
ผมไม่เข้าใจอีกแล้ว ‘ห่วย’ คำนิยามคำนี้หมายถึงอะไร
“อย่าไปพูดถึงเลย ชั่งเถอะ แค่อดีต” เจ้โบกมือ ฉวยแก้วมาดื่มอัก ๆเหมือนต้องการกลบเกลือนบางอย่าง
“เจ้ยังสาว ยังมีคนสนใจอีกเยอะ ขนาดพ่อผมยังอบเจ้เลย”
ผมปลอบใจ เจ้หมวยมองหน้าผม พอแกถามผม ผมถึงกับอึ้งไปเลย
“เบสล่ะ ชอบเจ้มั้งไหม?”
ผมยกมือเกาท้ายทอย ไม่ได้หลบตาแกนะ ผมกำลังคิดว่าผมควรตอบแบบไหนดี
หากผมช่วยได้ผมก็อยากช่วย
“ถ้าผมเป็นอีกคน ที่อยู่ในกลุ่มคนที่ชอบเจ้ล่ะ”
เจ้หมวยเงยหน้าขึ้นพร้อมกับหัวเราะร่วน
“ไม่ต้องมาพูดปลอบ ให้เจ้รู้สึกดีหรอกเบส ไม่มีใครรักเจ้จริง ทุกคนแค่หวังฟัน”
ผมไม่รู้ว่าช่วงเวลาสามสี่ปีมานี่เจ้หมวยผู้แสนดีของผมไปเจอกับอะไรมาบ้าง ผมไม่ได้ยินข่าวของแกเลย
ผมอยากรู้แล้วสิ ผู้ชายคนนั้นฝากรอยแผลอะไรไว้ในใจเจ้ของผม
“ผมไม่ได้โหกนะเจ้ ผมชอบเจ้ตั้งแต่สมัยเรียนแล้วล่ะครับ”
“ไม่จริงหรอก”
“ผมจะโหกเจ้ทำไม ผมตามเจ้ เพราะผมชอบเจ้นะ”
“หึ” เจ้หมวยกระแทกเสียงใส่ผม ฉวยขวดเหล้ามารินใส่แก้วโดยไม่ได้พูดอะไรอีก ผมตรึกตรองในใจชั่วครู่ ผมกับเจ้อยู่ในที่ลับตา การคุยด้วยปาก บางทีก็สื่อไม่หมด ความจริงผมน่าจะคิดได้นานแล้วนะ ผมควรบอกเจ้ ด้วยภาษากาย...
ผมรั้งข้อมือเจ้หมวย เธอเงยหน้ามองผม ดวงตากลมโตนั่นเป็นประกายล้อเล่นกับแสงไฟ
“คิดจะทำอะไร”
“ผมอยากช่วยเจ้ เจ้ควรปล่อยอดีต แล้วมีชีวิตกับปัจจุบันมากกว่า”
ผู้ชายคนนั้นป้ายรอยราคีที่ลบไม่ออกไว้ในใจของเจ้หมวย ผมเลยอาสาจะช่วยลบออกให้ วันพรุ่งนี้เจ้ของผมจะได้กลับมาเป็นคนเดิม ยิ้มได้เหมือนเดิม
“ไม่มีทาง...” เจ้หมวยขืนตัวไว้...”
“เจ้ยังไม่ลองเลย ลองก่อนเถอะ”
“เจ้กลัวเบสผิดหวัง” ความนัยในคำพูดของเจ้หมวย ทำให้ผมอยากรู้แล้วล่ะ ไอ้หมอนั่นของเจ้ สบประมาทอะไรเจ้ของผมไว้บ้าง
“ผมไม่มีทางผิดหวังหรอก” ผมพูดเสียงหนัก ก้มหน้าลงใกล้
เจ้หมวยเงยหน้าขึ้น เธอกำลังจะพูดบางอย่าง แต่ผมไม่สนใจแล้ว ผมก้มหน้าบดจูบเรียวปากอิ่ม แทรกลิ้นเข้าไปเกี่ยวรัดเรียวลิ้นเล็กๆ ของเจ้หมวย พร้อมกับดูดแรงๆ เจ้หมวยตัวสั่นเทา เธอหลุบเปลือกตาลง เปิดทางให้ผมเดินหน้าต่อ ด้วยไม่ทักท้วง
มือผมคลึงเนินนมอวบใหญ่ เสียงเจ้หมวยครางฮือ
ผมสอดมือรั้งเสื้อยืดออกไปทางศีรษะ ซบหน้ากับเต้าอวบ ดูดหัวนมแข็งตึงจนเจ้หมวยดิ้นพล่าน
“อูยยยย เบส เจ้เสียว”
เสียงแหลมครางลั่น ลำตัวบิดเป็นเกลียว ผมร่นเอวกางเกงเจ้ลงต่ะ ลูบคลำเนินโหนกด้วยมือที่สั่นเทา
กางเกงชั้นในของเจ้เปียกแฉะ ร่องเสียวฉ่ำเยิ้ม ผมไม่คิดว่าเจ้หมวยจะมีอารมร์มากเท่านี้ ผมอยากสัมผัสแกทั้งตัว แต่ตอนนี้ ผมก็ไม่ไหวเช่นกัน เวลายังมีอีกมาก ผมคงใช้เวลานานสักหน่อยในการซอกซอนเจ้ทุกซอกทุกมุม
แต่ตอนนี้...ขอก่อนเถอะ
ผมไม่อยากขายขี้หน้าคนที่ตัวเองชอบตั้งแต่ครั้งแรก
ผมประคองท่อนลำแข็งตัวเขี่ยไปเขี่ยมาที่กลางร่องเสียว
“ซี๊ดดดดด อูยยยย โอววววว”
เสียงเจ้ของผมครางโอดโอย หน้าขาอวบแบะอ้ามากขึ้น
ผมกดบั้นเอวเสือกท่อนลำมันปลาบผลุบหายไปกลางแอ่งสวรรค์ เจ้หมวยกัดฟันกรอด กระดกเอวร่อนสะโพกสวนใส่
“กระแทกแรงๆ เลยนะเบส เจ้เสียวมากๆ เลย”
เสียงแกร้องสั่งผม เหมือนสมัยตอนที่ผมเป็นเด็ก
