@โต๊ะหินอ่อนใต้ร่มไม้ใหญ่ในมหาลัยชื่อดัง
"เชรด~ น้องแม่งโคตรน่ารักเลยว่ะไอ้ภาม มึงหันไปดูดิ" เจเจสะกิดแขนเพื่อนที่กำลังนั่งก้มหน้าปั่นงานกลุ่มอยู่ ให้หันไปมองหญิงสาวที่เดินผ่าน
"ก็งั้นๆ" ภามตอบเสร็จก็ก้มหน้าทำต่อ
"ถุย! งั้นๆเหี้ยไรล่ะ นั่นดาวคณะเลยนะมึง"
"แล้ว?"
"เออก็ไม่แล้วไงหรอก ใครจะไปสวยเท่าน้องคิดตี้มึงล่ะเนอะ"
"แน่นอน" ภามไหวไหล่ตอบอย่างเห็นด้วย
"แต่น้องจอยของกูไปอัพนมมาใหม่ เต็มไม้เต็มมือเลยนะเว้ยไอ้ภาม ถ้ามึงได้เห็นต้องอิจฉากูแน่ๆ"
"มึงมันลามก"
"ใครจะไปเหมือนมึงอ่ะ ชอบผู้หญิงหวานๆ น่ารัก เรียบร้อย ถ้าเป็นแบบนั้น ทำไมมึงไม่จับแม่ชีทำเมียเลยวะ ฮ่าๆ"
"ก็กูชอบของกูแบบนี้"
"เอาแบบนั้นไหม?" เจเจใช้สายตามองไปที่วาโย ก่อนจะใช้ปากชี้ไปที่เธอ แต่ภามกลับสายหน้าปฏิเสธรัวๆ
"หึ! ดุอย่างกับหมา..."
"ฉันได้ยินนะ!" วาโยมองทั้งคู่อย่างเอาเรื่องก่อนจะพูดต่อ "เสร็จหรือยังมัวแต่คุยกันอยู่ได้ รายงานกลุ่มนะ จะให้ฉันทำคนเดียวเลยรึไง"
ไอ้พวกนี้นี่ หาเรื่องอู้กันตลอด มัวแต่นั่งแซวสาวกันอยู่ได้
"ก็ทำอยู่นี่ไง ปากคุยแต่มือทำไหมล่ะ" ภามตอบกลับคนขี้บ่น
"ทำอะไร ฉันเห็นพวกแกสองคนนั่งคุยกันอยู่เนี่ย รีบเลยนะ! ถ้าฉันไปดูหนังรอบหกโมงไม่ทัน ฉันเอาพวกแกตายแน่!!" เคยได้ยินคำพูดนี้ไหม 'ไม่ตบไม่ตีไม่ดีขึ้นเลย' คำนี้มันใช้ได้กับเพื่อนของเธอจริงๆนะ
"ค๊าบ~" เจเจยิ้มเจื่อนก่อนจะรีบก้มหน้าพิมพ์รายงานต่อทันที เพราะถ้ารายงานไม่เสร็จมีหวังโดนหลังแหวนแน่
"ก็ทำอยู่นี่ไงจะรีบไปไหนล่ะ โรงหนังไม่หนีหรอกมั้ง"
"ไม่ต้องเลยไอ้ภาม แกอ่ะตัวดี"
"ดุแบบนี้ไง ไอ้พี่โอบมันเลย..."
ขวับ! วาโยละสายตาจากภาม แล้วจ้องมองไปที่เจเจแทน เพราะคนที่เขาเอ่ยชื่ออยู่ตอนนี้คือแฟนสุดที่รักของเธอ
"โอเคๆไม่พูดแล้ว" เจเจยกธงขาวยอมแพ้ แต่ทว่า... "ไอ้ภามมึงรีบทำดิ เดี๋ยวเพื่อนก็ไปหาผู้ไม่ทันหรอกมึง! ฮ่าๆ"
"......" ยัง ยังไม่หยุดอีก วาโยหยิบปากกาขึ้นมาควง ถ้าเขายังพูดอีกแค่คำเดียวมีหวังปากกาแท่งนี้ได้ลอยไปปักที่หัวของเจเจแน่
"พี่เจขา~"
"อุ๊ย! น้องจอยจ๋า~"
"เออ! ใหญ่ขึ้นจริงว่ะ" ภามหันไปกระซิบเจเจ แล้วบอกถึงขนาดหน้าอกหน้าใจที่เปลี่ยนไปของคู่ขาเพื่อนสนิท
"กูบอกแล้ว" ทั้งคู่กระซิบกระซาบด้วยน้ำเสียงที่เบาราวกับมดสนทนากันเพราะกลัวเพื่อนอีกคนได้ยิน "เพื่อนโย~ กระผมขอ..."
"ไม่ได้! ถ้ารายงานไม่เสร็จ ก็ไม่ต้องไป"
"รู้ใจซะด้วยว่าจะพูดอะไร แต่ยังไงน้องเขาก็มาแล้ว~"
"มาแล้วก็นั่งรอสิ มันยากตรงไหนไม่ทราบ"
"เพื่อนพี่ดุตลอดเลยนะคะ"
"ไม่เป็นไรนะจ๊ะ อีกนิดก็เสร็จแล้ว รอพี่แป๊บนะ" เจเจยิ้มหวานส่งให้จอยเมื่อรู้ชะตาชีวิตตัวเองว่าไม่สามารถไปตอนนี้ได้ อุตส่าห์ทำเสียงสองเสียงสามแล้ววาโยก็ยังไม่ใจอ่อน
"ก็ได้ค่ะ" จอยตอบเสียงเศร้าก่อนจะเดินมานั่งตักเจเจ พรึ่บ~
"เก้าอี้ก็มีมั้ยหนู นั่งแบบนั้น ไอ้เจมันคงมีกะจิตกะใจทำรายงานหรอกมั้ง"
ไม่ใช่แค่นั่งตักธรรมดา แต่เธอนั่งคร่อม ย้ำว่านั่งคร่อมและหันหน้าเข้าหาเจเจก่อนจะยกมือคล้องคอ ดีที่เธอใส่กระโปรงพลีท ถ้าเป็นกระโปรงทรงเอนี่ไม่อยากจะคิดเลย
"หวงกูแหละ"
"ห่วงงานค่ะ!"
เจเจอุ้มหญิงสาวลงจากตักแล้วยกมือหยิกแก้มเธออย่างหยอกเย้า "นั่งข้างๆพี่ก่อนนะ"
"ก็ได้ค่ะ~" เธอยิ้มหวานแล้วหอมแก้มเจเจ
และในขณะเดียวกัน ภามก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเข้าแอปสั่งของหวานเพื่อเอามาดับร้อนให้คนขี้โมโห
"แล้วแกจะเล่นโทรศัพท์ทำไมไอ้ภาม สาวในแชตคงไม่หนีหายไปไหนหรอกมั้ง" ภามเงยหน้าขึ้นมามองวาโยแล้วทำสายตานิ่งๆ พร้อมกับหยิบบางอย่างออกมาจากกระเป๋าแล้วแกะมายัดใส่ปากเธอแบบไม่ทันตั้งตัว "เห้ย!"
"อุ๊บ!" ลูกอมฮอลล์ไม่ต่ำกว่าสี่เม็ดถูกยัดใส่ปาก ก่อนที่ภามจะเอามือมาปิดไว้ไม่ให้คายออก "อมไว้จะได้เลิกบ่น"
"อื้อ!! ไอ้ภาม! ไอ้เพื่อนชั่ว"
"ถึงจะชั่วก็เพื่อนมึงไหมล่ะโย กูไม่เอาหินให้อมก็ดีเท่าไหร่แล้ว" ภามรีบดึงมือออกเมื่อวาโยทำท่าจะกัด พอมือหลุดออกจากปาก เธอก็รีบคายทิ้งทันที
"แค่กๆถ้าลูกอมติดคอฉันตายขึ้นมาจะทำยังไงห๊ะ!"
"เดี๋ยวพาไปวัด"
"เอ้า! ไม่พาไปโรงพยาบาลก่อนหรอวะ" เจเจถาม
"ไม่ต้องหรอก พาไปวัดทีเดียวเลย ขี้เกียจไปเพิ่มภาระให้หมอที่โรงพยาบาล"
"อึ๊ย! นี่แกหาว่าฉันเป็นภาระหรอไอ้ภาม แกตายซะเถอะ!"
ภามวิ่งหนีโดยมีวาโยที่ถือไม้บรรทัดฟุตเหล็กวิ่งไล่ตีตามหลัง เจเจแค่แซว มีแต่ภามนี่แหละที่สามารถถึงเนื้อถึงตัววาโยได้
พื้นที่มีเป็นร้อยตารางวา แต่เลือกที่จะวิ่งไล่ตีกันแค่รอบโต๊ะหินอ่อน
"โย! ถ้าโดนขึ้นมาจริงๆมันเจ็บนะเว้ย"
"ก็ตีให้เจ็บไง! ตีไม่เจ็บแล้วฉันจะตีทำไม"
พรึ่บ~
"เห้ย! โย เฉียดหน้าไปนิดเดียวเอง"
หมับ! ภามตวัดมือล็อคคอวาโยไว้แบบหลวมๆก่อนที่เธอจะดิ้นแรงๆเพื่อให้หลุดพ้น แต่ทว่า! งับ~
"อ๊ะ!" วาโยถูกคนที่ล็อคคออยู่ด้านหลังกัดเข้าที่หูจนร้องเสียงหลงก่อนที่เธอจะยกมือขึ้นจับ "อี๋~ น้ำลาย! สกปรกที่สุดเลยไอ้ภาม!!"
"อ้าปากเร็วๆดิ มือกูจะเป็นตะคริวแล้วเนี่ย"
"ให้ป้อนแค่นี้อย่ามาบ่น เมื่อกี้ฉันไม่เอาไม้บรรทัดฟาดหัวแกแตกก็บุญเท่าไหร่แล้ว"
"มันน่าจับอุ้มไปนั่งยางจริงๆ~" ภามพึมพำกับตัวเองเบาๆ แต่มือยังคงป้อนกล้วยปิ้งที่ตัวเองเพิ่งสั่งมาจากแอปเขียวสดๆร้อนๆให้วาโยได้กินไม่หยุดพัก
"โอ๊ย! เลอะจมูกฉันแล้วเนี่ย ใจลอยไปหาสาวคนไหนห๊ะ" วาโยทำหน้ามุ่ยใส่คนป้อน พอภามเห็นแบบนั้นก็รีบหยิบกระดาษทิชชู่มาถูจมูกให้ทันที "ไอ้ภาม! ฉันเจ็บนะ ถ้าแกจะเช็ดก็ทำให้มันดีๆสิ"
"แล้วกูทำไม่ดีตรงไหน?"
"แกจะถูทำไมเล่า จะเอาเลขไปซื้อหวยหรือไง"
"เพื่อนพี่สองคนดูเหมือนแฟนกันเลยนะคะ"
"เป็นปกติของมันสองคนแหละจ้ะ พี่เห็นแบบนี้มาตลอด จนพี่ชินแล้ว" เจเจก้มหน้าทำรายงานต่อ เพราะสิ่งที่เขาเห็นไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่อะไรสำหรับกลุ่มนี้ "เออไอ้ภาม"
"ว่า"
"วันนี้มึงไม่ไปหาน้องคริตตี้หรอวะ"
"ไม่ไป วันนี้กูนัดน้องกิ๊ฟไว้"
"ระวังเอดส์นะมึง"
"ดูปากกูนะไอ้เจ..." ภามยกนิ้วชี้ที่ปากตัวเองก่อนจะพูดกับเจเจที่พยักหน้ารับ "ความสุขของกู! มึงไม่ต้องเสือก"
"....." เจเจถึงกับอ้าปากค้าง
"พี่เจเป็นแบบเพื่อนหรือเปล่าคะ"
"ไม่ค่ะ พี่มีน้องจอยคนเดียว"
"มุสา วาทา..."
"คุณวาโยครับ นี่เพื่อนไง^^" วาโยกรอกตามองบนเตรียมท่องศีลห้า ไอ้คำว่ามีน้องจอยคนเดียวเนี่ย พูดแบบนี้มากี่คนแล้ว นี่มันวิถีของคนเจ้าชู้ชัดๆ
"เสร็จแล้วโว๊ย!"
"โอ๊ย! แกจะตะโกนทำไมภาม หูฉันจะแตก"
"ก็กูเสร็จแล้วอ่ะ" วางปากกา
"กูก็เสร็จแล้ว" เจเจส่งไฟล์งานทั้งหมดให้วาโยก่อนจะพับโน๊ตบุ๊คใส่กระเป๋า "ไปจ๊ะน้องจอย"
เจเจจูงมือจอยเดินออกไป ส่วนภามก็หยิบเงินหลายพันบาทขึ้นมาวางบนโต๊ะตรงหน้าวาโย พรึ่บ~
"อะไร?"
"เอาไปทำนม เห็นนั่งมองนมเด็กไอ้เจมันอยู่ได้" ไม่ใช่แค่คำพูด แต่เพื่อนชายยังกดสายตามองซาลาเปาสองลูกที่ซ่อนรูปอยู่ใต้ร่มผ้าอีกต่างหาก
"นี่แกว่าฉันไม่มีนมงั้นหรอ?"
"ป๊าว~" เสียงสูง
"ไอ้ภาม! แกมันน่าโดนเพ่งกระบาลให้แตกจริงๆ"
ไม่มีวันไหนที่ทั้งคู่ไม่ตีฝีปากกัน ถ้าไม่ได้ทะเลาะสงสัยจะนอนไม่หลับ
วาโยเป็นคนนำงานกลุ่มไปส่งอาจารย์ พอจัดการเรื่องรายงานกลุ่มเสร็จก็กลับไปอาบน้ำแต่งตัวที่คอนโด เตรียมตัวไปดูหนังรอบหกโมงเย็นกับแฟนหนุ่ม
@โรงภาพยนตร์
กึกกัก! กึกกัก! กึกกัก!
"......" เสียงถอนหายใจ
"เป็นอะไรหรือเปล่าโย"
"เสียงอะไรก็ไม่รู้ค่ะพี่โอบ ดังมาจากข้างหลัง" วาโยรู้สึกเหมือนโดนคนที่นั่งอยู่ด้านหลังถีบเก้าอี้ แถมยังมีเสียงตะกุกตะกักดังรบกวนขณะที่เธอนั่งดูหนังอีก "โอ๊ย! นี่ช่วยเบาหน่...ไอ้ภาม~"
วาโยตัดสินใจหันไปหวังจะด่าแต่ต้องชะงักและเพ่งมองไปที่ชายหญิงคู่หนึ่งให้เต็มตา ถึงได้รู้ว่าหนึ่งในนั้นคือเพื่อนสนิทของตัวเอง เธอเลยพูดชื่อนั้นออกมาด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา
"เมื่อกี้โยพูดว่าอะไรนะ? พี่ไม่ทันฟัง" วาโยส่ายหน้า "แล้วโยหันไปเรียกชื่อใคร... "
หมับ! วาโยรีบจับหน้าโอบหันกลับมามองจอภาพยนตร์ เพราะไม่อยากให้เห็นคนที่กำลังนัวเนียกันอยู่ด้านหลัง
"เปล่าค่ะ" โอบมองหน้าวาโยอย่างสงสัย แต่ก็ไม่ได้ถามอะไรต่อและหันไปมองจอตามเดิม
"เอ่อ...เดี๋ยวโยขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ"
"ให้พี่ไปเป็นเพื่อนมั้ย?"
"ไม่เป็นไรค่ะ พี่โอบดูหนังไปดีกว่า เดี๋ยวขาดตอนนะคะ" คุยกับโอบจบ วาโยก็หันกลับไปมองคนด้านหลังแล้วส่งสัญญาณชี้นิ้วไปที่ประตูทางออก
@หน้าโรงภาพยนตร์
วาโยยืนกอดอกรอภามที่กำลังเดินตามออกมา
"แกทำบ้าอะไรไอ้ภาม"
"ทำไร?" ภามเลิกคิ้วถามเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
"แกจะแสดงหนังสดในโรงหนังรึไง"
"ก็แค่จูบ..."
"แค่จูบบ้าอะไร ถ้าฉันหันไปไม่ทัน ไม่อยากจะคิดเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง ทำไมแกไม่พากันออกไปทำที่อื่น"
"ก็มันเป็นฉากเลิฟซีนไง เลยอดใจไม่ไหว นิดๆหน่อยๆน่า~ อย่าคิดมากดิ" ภามยกมือยีผมวาโยแต่เธอกลับปัดออก พรึ่บ~
"ฉันจะไม่คิดมากเลย ถ้าแกไม่ได้รบกวนฉัน"
"บ่นมากหน้าแก่เร็วนะค๊าบ~" ภามยกมือบีบปากวาโยจนเธอหน้ายู่ แต่เขากลับยิ้มออกมาเชิงแหย่เย้า
"อื้อ! เจ็บนะ" วาโยดึงมือภามออกก่อนจะมองค้อน
"จะไปเดี๋ยวนี้แหละครับ"
"แกจะไปไหน"
"ก็พาน้องไปต่อไง อารมณ์เสือในตัวยังค้างอยู่เลย แต่คงพาไปต่อที่โรงแรมนะ เพราะถ้าพากลับไปห้องเดี๋ยวเมียที่คอนโดงอน...ไปนะ! แล้วเจอกัน~"
ภามหมุนตัวเดินออกไป ก่อนจะหันกลับมาอีกครั้งแล้วทำปากจู๋ส่งจุ๊บให้วาโย
"อึ๊ย! ขนลุก" วาโยยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาลูบแขน แล้วทำหน้าตาสยิวก่อนจะตะโกนตามหลังภาม "ฉันไม่ใช่เมียแกโว๊ย! พูดจาให้มันเป็นศิริมงคลหน่อย"
"วาโย"
"อ้าว พี่โอบ หนังจบแล้วหรอคะ"
"จบแล้วครับ...ว่าแต่ ทำไมเราออกมาเข้าห้องน้ำนานจัง"
"อ๋อ! พอดีโยท้องเสียน่ะค่ะ" ยกมือลูบท้อง
"งั้นเรากลับกันเลยมั้ย เดี๋ยวพี่ไปส่ง"
"กลับเลยก็ได้ค่ะ" ทั้งคู่เดินจูงมือกันออกไปจากหน้าโรงหนัง จากนั้นชายหนุ่มก็ไปส่งแฟนสาวที่คอนโด
@คอนโด
วาโยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโพสต์ไอจี ถ่ายรูปครึ่งตัวลงแคปชั่นว่า 'พริกที่ว่าเผ็ดยังไม่เด็ดเท่าคนโพสต์' ตามด้วยสติกเกอร์แก้วไวน์สีแดง ไม่นานเสียงแชตก็ดังขึ้น
ติ๊ง~ คุณได้รับข้อความจาก 'ภามเพื่อนชั่ว'
"จะไปไหน?" ภามเห็นวาโยไม่ตอบเลยทักเข้าไปในกลุ่มที่มีกันอยู่สามคน
แชตกลุ่ม เพื่อน (ไม่) สนิท (3)
[ภาม : มาดูเพื่อนมึงดิ @JJ] ส่งข้อความพร้อมแคปหลักฐานที่วาโยโพสต์เข้าไปในกลุ่มด้วย
[เจเจ : อะไร! แท็กกูทำห่าอะไรล่ะ กูกำลังทำกิจกรรมอยู่]
[วาโย : กิจกรรมอะไร?] เห็นข้อความอยู่ด้านบนเลยตอบแชตกลุ่มก่อน แต่ไม่ได้เมินเฉยกับแชตส่วนตัวที่ภามส่งมา เพราะเธอส่งสติกเกอร์ยิ้มตอบกลับไปแล้ว
[เจเจ : กิจกรรมเข้าจังหวะกับน้องจอย เดี๋ยวมาๆ อีกยี่สิดนาทะยัะรยบ่ยซบบย]
[วาโย : ทุเรศที่สุดเลยไอ้เจ!] ตอบกลับไปพร้อมส่งสติ๊กเกอร์อ้วก
พิมพ์กลับมาแบบนี้รู้ได้ทันทีเลยว่าไอ้เจทับโทรศัพท์ชัวร์
วาโยเลยย้ายมาคุยในแชตส่วนตัวแทน 'ภามเพื่อนชั่ว'
"เหลือแกคนเดียวแล้วนะภามเพื่อนรัก~"
"จะไปไหน ถามก็ไม่ตอบ"
"มีคลับเปิดใหม่ตรงข้ามร้านฟรีสไตล์..."
"แล้ว?"
"เราไปกันไหม~" ส่งสติกเกอร์หมาอ้อน
"ไม่ไป...ขี้เกียจ! ว่าจะกลับไปนอนแล้ว"
"ฉันเป็นผู้หญิงน่ารัก ตัวเล็ก แถมสวยอีกต่างหาก จะปล่อยให้ไปคนเดียวได้ยังไง หรือถ้าให้ฉันรอไอ้เจ มีหวังคลับปิดก่อนพอดี ไปส่งฉันหน่อยน้า~ ภามเพื่อนรักของวาโย" ส่งสติกเกอร์พนมมือ
ฉันพิมพ์ดักไว้ทุกช่องทางจะได้ไม่กล้าปฏิเสธ
"ข้อแลกเปลี่ยนคืออะไร?" ว่าล่ะมันต้องมาคำนี้
"เดี๋ยวฉันทำความสะอาดห้องคนเดียวหนึ่งอาทิตย์เลย"
"ซักผ้าให้กูด้วย"
"มากไป!" ส่งสติกเกอร์หมีท้าวเอวโมโหหน้าแดง
"แล้วแต่นะ"
"เออๆ ตกลง เดี๋ยวฉันจะทำความสะอาดห้องแล้วก็ซักผ้าให้แกด้วย!"
"งั้นดีล! อีกสิบนาทีถึง อาบน้ำแต่งตัวรอเลย"
"แต่งเรียบร้อยแล้วค่า"
ลืมบอกไป ว่าฉันกับไอ้ภามเราสองคนเป็นรูมเมทกัน อยู่คอนโดเดียวกันแต่นอนคนละห้อง แชร์กันแค่ห้องนั่งเล่นเท่านั้น
แกร๊ก~ สิบนาทีประตูก็ถูกเปิดเข้ามา เรื่องตรงเวลาขอให้บอกเถอะ
"กลับมาแล้วหรอ" วาโยวิ่งออกมารับคนที่เปิดประตูเข้ามาใหม่ด้วยความตื่นเต้น แต่เขากลับหยุดยืนมองเธออย่างพิจารณา
"จะใส่ชุดนี้ไปจริงๆ?"
"ใช่ สวยป่ะ^^ ชุดนี้เพิ่งCFมาใหม่เลยนะ" วาโยหมุนตัวไปมาให้ภามได้ดูชุดเต็มๆตา
"เอาอะไรมาสวย ใส่อย่างงี้แก้ผ้าไปเถอะ นมจะทะลักออกมาหมดเต้าอยู่แล้ว แล้วตรงเอวนี่คืออะไร? แหว่งเหมือนโดนหนูแทะ กระโปรงก็สั้น!"
"หือ! นั่นปากหรอที่พูดอ่ะ"
"ไปหาเสื้อมาคลุมสักตัวไป อายเค้า ไม่มีอะไรน่ามองเลย ผอมแห้งอย่างกับไม้เสียบผี"
"ไอ้ภาม! เดี๋ยวแม่ตบคว่ำ" วาโยง้างมือเตรียมตบป้องหู คำพูดย้อนแย้งนะ เมื่อกี้บอกนมจะทะลัก พอตอนนี้มาบอกไม่มีอะไรน่ามอง
"อย่านะ" ภามชี้นิ้วไปที่มือวาโย ก่อนจะพูดต่อ "ถ้าตบกู กูไม่พาไปนะ"
"เออๆ" วาโยลดมือลง แล้วหันไปหยิบกระเป๋า "เอ้า! ถอยไปดิ มายืนขวางทางทำไม"
"เดี๋ยว! ถ้ามึงไม่เปลี่ยนหรือไม่หาเสื้อมาคลุมก็ไม่ต้องไป" ภามยกแขนกั้นประตูไม่ให้ออก
"เป็นห่วงฉันหรอ? กลัวคนอื่นมองอ่ะดิ"
"กูห่วงคนอื่น มองมึงแล้วเสียลูกตา!"
วาโยหมุนตัวหันหลังเดินกระฟัดกระเฟียดกลับเข้าไปในห้องนอน เพื่อหยิบเสื้อแขนยาวมาสวมทับไว้
"พอใจรึยัง?"
"เออ ดีขึ้นมาหน่อย" ภามเอามือที่กั้นประตูลงแล้วยกยิ้มอย่างผู้ชนะ
"หึ๊ย!" วาโยพ่นลมหายใจออกมาอย่างหงุดหงิด อุตส่าห์เลือกชุดตั้งนาน ยืนหมุนหน้ากระจกเป็นสิบๆรอบ แต่กลับไม่ได้ใส่ออกไปโชว์เนี่ยนะ
"บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าเดินกระทืบเท้า เดี๋ยวส้นหัก"
"ยุ่ง!" วาโยรีบสับเท้าเดินแบบไม่รอภาม จนเดินมาถึงหน้าลิฟท์
"ถ้ารองเท้าคู่นี้ส้นหักอีก อย่ามาขอร้องอ้อนวอนให้กูพาไปซื้อนะ"
"เออ! ฉันไม่ง้อแกหรอก" วาโยกอดอกพร้อมสะบัดหน้าหนี แฟนยังไม่จุ้นจ้านขนาดนี่เลย มีแต่ไอ้บ้านี้แหละวุ่นวายไม่เลิก
