1

ณัฐกานต์ยืนอยู่หน้าประตูห้องนอนของแอรอน ชาล์ลวาเกีย ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของประธานาธิบดีมอร์แกน ชาล์ลวาเกียแห่งประเทศเมอริกันด้า ประเทศเล็กๆ ทางตอนเหนือของประเทศสเปน ชายหนุ่มที่มอบความรักให้กับตนจนหมดใจ เอาใจใส่และดูแลเธอมาตลอดสองปี เฝ้ารอให้เธอมอบความรักตอบกลับไป

แล้ววันนี้ณัฐกานต์ก็พร้อมมอบความรู้สึกนั้นให้กับเขา หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ แล้วผ่อนออกมา ราวกับเรียกกำลังใจให้ตนเอง ก่อนจะตัดสินใจครั้งสุดท้ายว่า จะต้องทำในสิ่งที่ตัวเองตั้งใจเอาไว้ก่อนที่ตนจะไม่มีโอกาส

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

มือเล็กยกขึ้นเคาะประตูไม้ขัดเงา ไม่นานนักเสียงของเจ้าของห้องก็ดังผ่านเทเลคอมที่ติดอยู่ด้านข้างของประตู

“ใคร” คนในห้องถาม

“ณัฐเองค่ะแอรอน” เสียงของคนที่อยู่ด้านนอกตอบกลับไป

“เข้ามาสิครับ” เขาเอ่ยตอบกลับ ก่อนที่ผู้พูดจะเอื้อมมือไปกดปุ่มเปิดล็อคประตูบนโต๊ะหัวเตียง และเมื่อคนด้านนอกได้ยินเสียงปลดล็อค มือเล็กค่อนข้างสั่นก็เปิดประตูบานนั้นแล้วผลักเข้าไป

ณัฐกานต์เดินเข้ามาในห้องนอนของแอรอนชายหนุ่มที่ตนรักด้วยรอยยิ้ม แต่คงไม่มีใครรู้หรอกว่ารอยยิ้มของหญิงสาวนั้นขมขื่นเพียงใด เป็นเพราะวันนี้เป็นวันสุดท้ายที่เธอจะอยู่ที่นี่ และวันนี้จะเป็นวันที่เธอพร้อมจะบอกรักเขา ก่อนจะจากแอรอนไปตลอดกาล

แอรอนละสายตาจากนิตยสารในมือ ทอดมองณัฐกานต์ที่เดินเข้ามาหาตนด้วยหัวใจเต้นระรัว ตื่นตะลึง สาเหตุที่ทำให้เขาเกิดความรู้สึกเช่นนี้เป็นเพราะ คนที่เดินมาหยุดริมเตียง ทำในสิ่งที่เขาไม่คาดคิด เธอค่อยๆ ถอดเสื้อคลุมสีขาวออก และทันทีที่เสื้อคลุมตัวนั้นไปกองอยู่บนพื้น ภาพที่เขาเห็นคือ เรือนร่างสวยงามอวดส่วนเว้าส่วนโค้งภายใต้ชุดนอนบางเบา มองผ่านเนื้อผ้าทะลุไปถึงด้านในมองเห็นทุกสัดส่วนได้อย่างแจ่มตา ลมหายใจของบุรุษรูปงามติดขัด กลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคออย่างยากลำบาก มือที่ถือนิตยสารเริ่มสั่น ทุกสัดส่วนในร่างกายลุกโชน เพียงแค่ได้เห็นเรือนร่างเซ็กซี่ของเธอ

เขาไม่เคยเป็นอย่างนี้มาก่อน แอรอนยอมรับว่าผ่านผู้หญิงมามาก หลากหลายเชื้อชาติ แต่ไม่เคยมีใครทำให้อารมณ์ดิบของเขาเดือดพล่านได้เท่าสาวตรงหน้ามาก่อนเลย

“ณัฐ...” เขาเอ่ยชื่อสาวอันเป็นที่รักเสียงพร่า มองเรือนร่างสาวตาไม่กระพริบ

ณัฐกานต์ข่มความเขินอายเดินเข้าไปหาเขา ยืนชิดติดริมเตียงขนาดใหญ่ที่สามารถนอนได้ถึงห้าคน หญิงสาวทำในสิ่งที่เขาไม่คาดคิดอีกครั้ง เธอปลดชุดนอนออกจากร่างกายอย่างเชื่องช้า เผยให้เห็นเรือนร่างเปลือยเปล่าสวยสดยิ่งนัก ณัฐกานต์ข่มความเขินอายมองใบหน้าของชายที่ตนรัก ส่งยิ้มหวานน่าประทับใจให้กับชายหนุ่ม

“แอรอนคะ...ณัฐมีเรื่องจะบอก”

เธอไม่พูดเปล่า ยังอาจหาญหย่อนกายนั่งลงบนหน้าขาของเขา ใช้ลำแขนโอบรอบลำคอหนาไว้หลวมๆ จ้องมองซึ้งลงไปในดวงตาสีฟ้าแลดูมีเสน่ห์ ร่างสูงใหญ่แข็งทื่อราวกับหิน นิตยสารร่วงหลุดลงไปจากมือ ร่างกายขาวลออแต่งแต้มด้วยสีแดงระเรื่อจากอาการอาย ทำให้เขาร้อนรุ่มไปทั้งตัว ทำใจอย่างลำบากที่จะไม่กอดร่างเปลือยเปล่านี้

“มีอะไรจะบอกผม...คนดี...รีบบอกก่อนที่จะไม่มีโอกาสได้บอก”

เขาพูดเสียงสั่น ฝ่ามือใหญ่ลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเปล่าเปลือยของเธอไปมา กลิ่นกายสาวยามอยู่ใกล้ทำให้เขาตบะแตก ทรวดทรงองค์เอวของเธอทำให้เขาอยากกลายร่างเป็นหมาป่า ไล่ตะปบเหยื่อสาว อารมณ์ดิบในร่างกระพือเดือดยิ่งกว่าลาวา

ตลอดระยะเวลาสองปีที่เธออยู่ที่นี่กับเขา แอรอนไม่เคยแตะต้องร่างกายของณัฐกานต์มากไปกว่าโอบเอว เขาให้เกียรติ ให้ความรัก ทะนุถนอม ดูแลเอาใจใส่ ให้คลายจากความเศร้าโศกเสียใจเรื่องคนรักเก่า ที่บัดนี้กลายมาเป็นน้องเขยของเขา แอรอนพร้อมจะรอให้เธอรับรัก แม้ว่าจะต้องคอยไปตลอดชีวิตก็ตาม

“คุณรอให้ณัฐบอกคำๆ หนึ่งกับคุณ แล้ววันนี้ณัฐพร้อมที่จะบอกคำๆ นั้นแล้วค่ะ” เธอหยุดพูด แย้มยิ้มให้ชายตรงหน้า “ณัฐรักคุณค่ะแอรอน”

กำแพงหัวใจที่ปิดกั้นคำว่ารัก นับตั้งแต่ถูกอัคนารถคนรักเก่าทิ้งไปแต่งงานกับโซเฟีย น้องสาวต่างมารดาของแอรอนเมื่อสองปีก่อน ณัฐกานต์ก็สัญญากับตัวเองว่า จะไม่เปิดรับรักใครอีก หัวใจดวงนี้เจ็บปวดและเข็ดหลาบกับความรัก เธอกลัวว่าจะต้องพบกับความผิดหวังอีกครั้ง และกลัวว่าตนเองจะทานรับความรู้สึกนั้นไม่ไหว

คำว่ารักกลับบ่มเพาะในหัวใจของเธอทีละน้อยๆ โดยไม่รู้ตัว ความรัก ความเอาใจใส่ การดูแลและคำปลอบโยนของแอรอน ทำให้กำแพงกั้นสูงค่อยๆ ทลายลง แต่เธอก็ยังไม่มั่นใจมากนัก ในช่วงแรกที่รู้หัวใจตัวเอง ณัฐกานต์กลัวเหลือเกินว่าประวัติศาสตร์จะซ้ำรอย ทว่าแอรอนก็ทำให้เธอมั่นใจในตัวเขาได้ในที่สุด

ดวงตาสีฟ้าเบิกกว้าง ใบหน้าคมหล่อเกลื่อนไปด้วยรอยยิ้ม หัวใจเอิบอิ่มเต้นเร็วกว่าครั้งไหนๆ เมื่อได้ยินคำๆ นี้ คำว่า “รัก” ที่เขารอมานานแสนนาน ในที่สุดแอรอนก็ได้หัวใจเธอมาครอบครองเสียที เวลานี้เขาไม่อาจบอกได้ว่า ความดีใจนั้นมากมายแค่ไหน บอกได้เพียงแค่ว่า ไม่เคยมีความดีใจครั้งใดเท่าครั้งนี้

ทันทีที่กล่าวความในใจจบ เรียวปากนุ่มก็ทาบทับกลีบปากหนาของแอรอนอย่างแผ่วเบา นุ่มนวล และไม่เป็นประสบการณ์ อากัปกิริยาของเธอสร้างความงุนงงให้กับเขาเป็นอย่างมาก ไม่คาดคิดว่าสาวในดวงใจจะเป็นฝ่ายจู่โจมเขาก่อน

ทว่าเวลานี้แอรอนคิดอะไรไม่ออก ไม่สนใจสิ่งใดทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นเหตุและผล สิ่งที่แอรอนเลือกที่จะทำคือ จุมพิตตอบกลับอย่างเร่าร้อน แฝงไว้ซึ่งความอ่อนโยนและนุ่มนวล ลิ้นหนารุกเร้าลิ้นบางแลกเร้าจนร่างสาวอ่อนยวบไม่ต่างกับขี้ผึ้งลนไฟ

2

อกนุ่มหยุ่นแนบชิดกับอกกว้างแน่นขนัดไปด้วยกล้ามเนื้อ เมื่อเขาใช้ฝ่ามือดันแผ่นหลังบาง ส่งผลให้มวลสารความร้อนจากเรือนกายของเขาและเธอ ถูกถ่ายทอดให้แก่กันและกัน

“ณัฐรักคุณค่ะ และพร้อมที่จะเป็นของคุณ”

ณัฐกานต์มีโอกาสพูดเมื่อเขาปล่อยให้ปากสาวได้รับอิสระ แอรอนมองดวงตาคู่สวยซึ้งของณัฐกานต์หญิงสาวที่เขารักจนสุดหัวใจ มือหนายกขึ้นสูงวางบนบ่าเนียนสวย ไล้เบาๆ จนร่างเธอสยิวซ่าน เขาโน้มใบหน้าเข้าใกล้เธอ จรดปลายจมูกบนแก้มเนียนสวย คลอเคลียเรื่อยมาถึงใบหู

“ณัฐแน่ใจนะ” น้ำเสียงของเขาสั่นนิดๆ แอรอนต้องการคำยืนยันจากเธอ หากคำตอบคือ ไม่แน่ใจ เขาจะหยุดการกระทำทุกอย่าง ข่มอารมณ์ปรารถนาพลุ่งพล่านของตน แล้วพาเธอไปส่งที่ห้อง

“ค่ะ” ณัฐกานต์ตอบกลับเสียงหนักแน่น “ณัฐแน่ใจค่ะ ไม่เคยแน่ใจอะไรอย่างนี้มาก่อนค่ะ”

เท่านั้นเองร่างของเธอก็ถูกผ่อนลงบนที่นอนหนานุ่ม โดยมีร่างสูงใหญ่ทาบทับ แอรอนมอบจุมพิตอ่อนหวานและเปี่ยมไปด้วยความรักให้กับณัฐกานต์ เป็นจุมพิตที่เขาไม่เคยมอบให้ผู้หญิงคนไหนมาก่อน เธอเป็นคนแรกและจะเป็นคนสุดท้าย

รสจุมพิตในครั้งนี้จึงอุดมไปด้วยความรักผลิบานท่ามกลางสองหัวใจ ร่างกายของทั้งสองอุ่นร้อนไปด้วยเพลิงเสน่หาลามเลีย ปลายลิ้นหนารัดเกี่ยวลิ้นนุ่มสั่นระริกไปด้วยความประหม่า กล้าๆ กลัวๆ ที่จะตอบโต้ลิ้นใหญ่ ปล่อยให้เขาเป็นฝ่ายรุกและสอนประสบการณ์แปลกใหม่ให้กับเธอ

ฝ่ามือแข็งแรงยังคงลูบไล้ไปทั่วร่างสาว ลากผ่านผิวเนื้อนุ่มละเอียดมือ ข้างลำตัวสาวเริ่มมีความร้อนแผ่กระจายเนื่องจากฝ่ามืออุ่นกำลังชโลมเชื้อไฟ ไล้แผ่วเบาชวนสยิว ลากต่ำลงไปยังสะโพกผายบีบเคล้นชั่วครู่ก็วกมือมายังร่างกายส่วนหน้า ขยับมือขึ้นสูงจนพบเจอกับอกอวบที่เขาไม่รอช้า นวดเฟ้นพอเป็นกระษัย จากนั้นค่อยเติมเชื้อเพลิงปรารถนาให้มากขึ้นและมากขึ้น

ฝ่ามือข้างนั้นไม่ได้ทำแค่เพียงเคล้นคลึง เขาหยอกเย้าปลายถันสีสวย ปั่นเบาๆ สลับกับสะกิดช้าๆ ร่างสาวถึงกับสั่น เสียงครางเบาๆ ก้องอยู่ในลำคอของเธอ พร้อมกันนี้ร่างกายยังบิดเร้าบนที่นอนราวกับว่า ทนความเสน่หาร้อนเร่าไม่ไหว

สาวอ่อนประสบการณ์ร่างกายรุ่มร้อนประหนึ่งเธอยืนอยู่ท่ามกลางดวงตะวัน ที่กำลังส่องแสงร้อนแรงสาดใส่ ทุกสัดส่วนแทบจะหลอมละลายเพียงแค่เขาโอ้โลม ไม่อยากจะคิดต่อไปว่า หากแอรอนทำมากกว่านี้ ร่างกายของตนจะเป็นเช่นไร จะมลายกลายเป็นไอหรือไม่

เป็นนานกว่าที่เขาจะปล่อยให้ปากสาวเป็นอิสระ วินาทีนั้นเธอเรียกลมหายใจของตนเองเข้าสู่ร่างทันที เพราะเวลานี้ระดับออกซิเจนในร่างกายกำลังลดทอนลง ทว่าเขาไม่ได้ละห่างไปไหนไกล ปากและจมูกยังคงสูดดมไปตามผิวแก้มที่หอมยิ่งกว่าดอกไม้ชนิดใดในโลก ละเรื่อยมาถึงใบหูหอมสะอาดที่ถูกลิ้นสากใหญ่ตวัดเล่นอยู่บริเวณติ่งหู ก่อนจะไล้เลียไปตามก้านหู โดยที่เขาใช้ไรฟันขบกัดเบาๆ ไปด้วย

“แอรอน...แอรอน” เธอครางเบาๆ รับความกระสันซ่านที่เขามอบให้ แล้วเขาก็ไม่ได้หยุดสร้างความรู้สึกนั้นเพียงแค่นี้ ยังมีความรู้สึกอีกหลากหลายอย่างที่เธอต้องพบเจอ

ความเสียวสะท้านสุดห้ามใจเกิดขึ้นกับณัฐกานต์ เมื่อริมฝีปากร้อนผะผ่าวเดินทางมาถึงดอกอุบลคู่งามชวนหลงใหล เขาซุกซบใบหน้าคลอเคลียไม่ห่าง ทั้งสูดดม ทั้งแทะเล็มและใช้ปลายลิ้นเลียไล้ ก่อนจะอ้าปากครอบครองปลายถันสีสะดุดตาล่อใจให้เขาเชยชม

“แอรอน...แอรอน” ณัฐกานต์ยังคงระบายเสียงครางออกมาอย่างต่อเนื่อง รูขุมขนทุกอณูลุกซู่ โลหิตในร่างเดือดพล่าน เดือดระอุไม่ต่างกับน้ำเดือดบนเตาไฟ

ปลายถันทั้งซ้ายขวาถูกชายหนุ่มครอบครองสลับกันไปมา คล้ายกับว่าไม่ต้องการให้อีกข้างน้อยเนื้อต่ำใจ และนั่นยิ่งเพิ่มความเสียวสยิวให้กับณัฐกานต์เพิ่มขึ้น ทุกลมหายใจที่ผ่อนออกมาติดขัดและร้อน เช่นเดียวกับเสียงครวญรัญจวนที่บ่งบอกถึงอารมณ์ปรารถนา

เวลานี้ไม่ใช่เพียงแค่ร่างกายของสาวร่างเปลือยเท่านั้นที่กำลังเผชิญกับเปลวเพลิงพิศวาส ร่างกายของเขาก็ไม่ต่างกันเลย ทุกอวัยวะในร่างปั่นป่วน ร้อนกระสัน กายแกร่งพองขยายเติบใหญ่เตรียมพร้อมสู้ศึกเสน่หา ทว่าเขาก็ยังต้องการเชยชมร่างสวยที่ตนรัก และรอคอยการสัมผัสมาแรมปีให้มากกว่านี้ ให้สมกับการรอคอย

แอรอนจึงข่มความกำหนัดของตนเอง โอ้โลมผิวกายหอมๆ ที่อบอวลไปทั่วดวงใจยามได้สูดดม เพิ่มพูนสมรรถภาพทางเพศให้ลุกโชน บงกชคู่งามจึงถูกปาก และมือของเขาทำงานอย่างแข็งขัน เมื่อข้างซ้ายถูกปากใหญ่ครอบครอง ทรวงอกด้านขวาก็จะถูกมือใหญ่ฟอนเฟ้น

ณัฐกานต์ยังคงนอนบิดกายไปซ้ายและขวา แอ่นอกเชิญชวนให้เขาเชยชมอย่างลืมตัว ปากสาวปล่อยเสียงครวญครางจากความช่ำชองของแอรอน หัวใจเธอเต้นไม่เป็นจังหวะ ตื่นเต้นกับความรู้สึกแปลกใหม่ที่ไม่เคยพบพาน แล้วดูเหมือนว่าเขาจะสร้างประสบการณ์ใหม่ให้กับเธอขึ้นเรื่อยๆ

และดูเหมือนการรอคอยของเขากำลังสิ้นสุดลง เพราะเวลานี้เขาไม่อาจทานทนกับพายุเสน่หาที่โหมกระหน่ำร่างกายของตนได้ แอรอนผละห่างร่างสวยงามเร้าใจ จัดการกับชุดนอนของตนอย่างรวดเร็ว สายตาจับจ้องร่างเปลือยเปล่าบนเตียงตาหวานฉ่ำ กลายร่างเป็นหมาป่ากระโจนร่างใส่สมันสาว

แอรอนเตรียมพร้อมฝังร่างลึกสอดประสานกายเป็นหนึ่งกับร่างงดงาม เขารู้เต็มอกว่าเธอยังใหม่สดในสมรภูมิพิศวาส เขาจึงไม่เร่งรีบดันกายชาย ค่อยๆ คืบคลานอย่างเชื่องช้า กระตุ้นความปรารถนาให้กับเธอเพื่อเบี่ยงเบนความเจ็บปวดที่กำลังได้รับ ด้วยการจุมพิตและนวดเฟ้นทรวงอก

แม้ว่าณัฐกานต์จะถูกเขาเบี่ยงเบนความสนใจ แต่ถึงกระนั้นเธอก็หนีไม่พ้นความเจ็บปวดจากการมีความสัมพันธ์ทางกายครั้งแรกอยู่ดี หญิงสาวรู้สึกเหมือนกับว่ากล้ามเนื้อสาวที่กำลังขยายตัวรับความยิ่งใหญ่กำลังฉีกขาด ความเจ็บปวดแทรกซึมไปทุกอณูความรู้สึก ดวงหน้าสาวฉายชัดถึงความปวดร้าว น้ำตาหยดไหลตามความรู้สึกที่มี

3

“ทนอีกนิดณัฐ ทนอีกนิด” เขากระซิบบอกคนรักชิดเรียวปากนุ่ม ก่อนจะดันความเป็นชายเข้าไปจนสุดในคราเดียว “เดี๋ยวมันจะดีขึ้นเองที่รัก”

แอรอนปลอบโยนณัฐกานต์ มอบจูบปลอบโยนให้เธอคลายความเจ็บปวด ในขณะที่สะโพกใหญ่เริ่มทำงาน ขยับออกอย่างเชื่องช้า ให้เธอชินกับความรู้สึกแปลกใหม่ที่เพิ่มขึ้นไปอีกขั้น

เสียงครางกระเส่าของทั้งคู่ดังประสานไปพร้อมกับเพลงรักเร่าร้อนที่เพิ่มพลังอานุภาพมากขึ้นตามพายุอารมณ์ของเขาและเธอ แอรอนยังคงถาโถมตัวตนเข้าออกกลีบดอกไม้สาวที่รัดร่างเขาจนแทบขยับไม่ได้ แต่ถึงกระนั้นแอรอนก็บากบั่นฟันฝ่าความแน่นขนัด ดึงแก่นกายชายออกก่อนจะกระชั้นเข้าใส่ จากช้าเพื่อให้เธอปรับตัว ก่อนเร่งความเร็วในเวลาต่อมา

“แอรอนคะ แอรอน” เธอเรียกชื่อคนรักไม่ขาดปาก

“ณัฐ...พระเจ้า...สุดยอดเลยที่รัก”

แอรอนระบายเสียงห้าวแสนรัญจวนในอารมณ์ออกมาต่อเนื่อง พ่นลมหายใจออกมาทางปาก ช่วยให้ระบบหายใจทำงานดีขึ้น ความหฤหรรษ์จากการขับเคลื่อนร่างกายเข้าสู่ร่างงามมีมากเสียจนไม่อยากจะหยุด เร่งความเร็ว อัดความหนักหน่วง จนร่างสาวสะท้านเสียงร้องครางกระเส่า

ความสุขที่ได้รับจากชายคนรักมีมากมายเหลือเกิน คราแรกเธอจินตนาการไปต่างๆ นานาตามประสาคนอ่อนประสบการณ์ กลัวว่าความสัมพันธ์ระหว่างชายหญิงที่เรียกอีกนัยหนึ่งว่า เซ็กส์ ครั้งแรกจะสร้างความเจ็บปวดจนรับไม่ไหว

เปล่าเลย...ความเจ็บนั้นเกิดขึ้นจริง แต่ทว่าสักพักมันก็จางไปกลายเป็นอีกความรู้สึกหนึ่ง ความรู้สึกสยิวซ่านที่เธอบรรยายไม่ถูกว่าเป็นอย่างไร รู้เพียงว่าตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้ามีแต่ความร้อน ลูกไฟลูกเล็กหลายพันลูกลามเลียจากปลายเท้าขึ้นสูงเรื่อยๆ จนถึงใจกลางร่างสาว ก่อนที่ลูกไฟเหล่านั้นจะแทรกผ่านเข้าไปในกลีบกุหลาบช่องามที่เต้นเร่า สั่นระริกกับหมู่มวลความรู้สึกซาบซ่านกระจายไปทั่ว

แล้วแอรอนก็สอนให้เธอรู้จักคำว่า ความสุขทางเพศ เป็นความสุขเหมือนกับว่า โลกนี้ทั้งใบเต็มไปด้วยสวนดอกไม้บานสะพรั่ง มีเพียงเขาและเธอที่ได้เดินชมความงดงาม เคียงคู่ไปกับการดูหมู่ดาวกระจายทั่วผืนฟ้า ช่างงดงามประทับใจยิ่งนัก

จังหวะรักของแอรอนดุดันเป็นบางครั้ง อ่อนโยนผ่อนปรนเป็นบางครา และเน้นหนักเป็นบางเวลา กระแทกกระทั้นและบดเบียดจุดเชื่อมต่อ แน่นอนที่เสียงครางรัญจวนของเธอจะเปล่งออกมาไม่หยุด นอนดิ้นเร่าบนเตียง ส่ายสะบัดร่าง ยกสะโพกกลมกลึงขึ้นสูงแล้วส่ายร่อนรับกายแกร่งที่ทะยานเข้าใส่ ร่วมมือร่วมใจเป็นอย่างดี

“แอรอนขา...แอรอน แอรอน”

เสียงเธอคล้ายกับคนใจจะขาด ลมหายใจขาดๆ หายๆ ยิ่งเขาสวนความเป็นชายลึกล้ำสู่ช่องทางรัก โยกวนร่างกายไม่หยุดพัก ความกระสันซ่านยิ่งแทรกซึมเข้าไปถึงอวัยวะภายใน ทำให้เธอมองเห็นหมู่ดาวพร่างฟ้าหลายร้อยดวง หญิงสาวกรีดร้องรับความสุขสันต์ที่เขามอบให้

“ณัฐ พระเจ้า บีบผมแน่นเหลือเกิน โอ้...ณัฐ”

คราวนี้เป็นฝ่ายแอรอนที่ครางกระเส่าบ้าง เป็นเพราะความนุ่มภายในร่างสาวบีบรัดตัวตนของเขาอย่างหนัก เต้นกระตุกเป็นจังหวะจนเขาเคลื่อนตัวได้ยากกว่าเดิม แต่ทว่าเขาก็ไม่อาจหยุดได้ ออกแรงอีกหน่อยเพื่อเดินเครื่องเต็มกำลัง มุ่งสู่จุดหมายเดียวกับเธอ

แอรอนถาโถมร่างเข้าสุดออกสุด แรงและเร็ว มองดูเส้นชัยเบื้องหน้าด้วยรอยยิ้มเป็นสุข ก่อนจะเอื้อมมือแตะเส้นชัย ไต่บันไดสวรรค์ตามเธอไปติดๆ

“ผมรักคุณ เราจะแต่งงานกัน...ณัฐ”

เขาพูดเมื่อปรับระดับแรงลมหายใจให้เป็นปกติ ณัฐกานต์ยิ้มกับคำพูดของเขา หากเธอเกิดมาในสังคมชั้นสูง มีเงินทองมากมาย เขาและเธออาจจะสมหวังในเรื่องความรัก แต่นี่ไม่ใช่เธอเป็นเพียงตำรวจจนๆ ไม่มีอะไรที่จะเทียบเขาได้เลย

“ค่ะ...ณัฐจะแต่งงานกับคุณ”

เธอตอบออกไปเสียงเบา น้ำตารื้นก่อนจะรินไหลออกมาทางหางตา แอรอนใช้ริมฝีปากจูบซับน้ำตาแผ่วเบาคิดว่าที่เธอร้องไห้เพราะความดีใจ

ทว่าไม่ใช่อย่างที่เขาคิด ณัฐกานต์ร้องไห้เพราะวันพรุ่งนี้เธอต้องเดินทางกลับไปยังบ้านเกิดเมืองนอนที่จากมา และไม่มีวันกลับมาที่นี่อีก

แอรอนดึงใบหน้าของตนออกห่างดวงหน้าสวย ขยับร่างกายเอนนอนข้างร่างเปลือย เอี้ยวตัวไปหยิบของบางอย่างในลิ้นชักหัวเตียง เปิดกล่องกำมะหยี่ออกกว้าง นำแหวนเพชรน้ำงามที่เขาตั้งใจว่าจะมอบให้ณัฐกานต์ในวันที่เธอรับรักตน

“แหวนวงนี้ผมใส่มันตั้งแต่เด็ก ตอนนี้ใส่มันไม่ได้แล้ว แต่ยังแขวนไว้ที่คอเสมอ ผมมอบให้ณัฐเป็นแหวนหมั้นของเรา”

เขาจูบตัวแหวนหลังจากที่สวมให้เธอเรียบร้อย ณัฐกานต์ร้องไห้ออกมาอย่างสุดกลั้น ทั้งๆ ที่เธอพยายามสะกดกลั้นอย่างเต็มที่ เธอซาบซึ้งใจ อิ่มเอิบใจและมีความสุขกับการกระทำของชายคนรัก แล้วเธอก็จะเก็บความรู้สึกนี้ไว้ในห้วงความทรงจำตลอดไป

“ณัฐรักคุณนะคะแอรอน จำคำณัฐไว้...ณัฐรักคุณค่ะ”

เธอพร่ำบอกเขาด้วยหัวใจร้าว ราวเวลาของแอรอนและเธอกำลังจะหมดลง ไม่กี่ชั่วโมงก็จะถึงเช้าวันใหม่ เป็นสัญญาณบ่งบอกว่าถึงเวลาที่เธอจะต้องจากเขา แค่คิดใจเธอก็สะท้านสะเทือนด้วยความเสียใจ ไม่อยากคาดเดาว่า ถึงเวลาจริงตนเองจะรู้สึกเศร้าเสียใจมากแค่ไหน และจะทานทนรับมันได้ดีเหมือนกับที่ตนคิดไว้หรือไม่ เวลานั้นมันก็ใกล้มาทุกขณะ

“ผมรักณัฐ รักมากที่สุดและจะรักในตลอดไป”

คำพูดประโยคสุดท้ายที่เธอได้ยิน ก่อนที่ณัฐกานต์จะหลับอยู่ในอ้อมกอดของชายสุดที่รัก นอนซบไออุ่น แนบชิดสนิทกาย ซึมซับความรู้สึกทั้งหลายเป็นครั้งสุดท้าย

ก่อนรุ่งสางณัฐกานต์ลุกขึ้นจากเตียงอย่างแผ่วเบา มองร่างของชายที่เธอรักจนสุดหัวใจอีกครั้ง ตลอดค่ำคืนที่ผ่านมาเธอเก็บกักความสุขที่เขามอบให้ไว้เต็มสมองและหัวใจ หญิงสาวจะเก็บมันไว้เพื่อหล่อเลี้ยงร่างกายให้มีแรงลุกขึ้นสู้กับความเจ็บปวดที่ต้องเผชิญ หลังจากที่ก้าวเท้าออกจากบ้านหลังนี้

“ลาก่อนนะคะ แอรอน คุณจะอยู่ในใจของณัฐตลอดไป”

เธอพูดกับร่างที่นอนหลับใหลอีกครั้ง หลังจากจัดการแต่งตัวให้เรียบร้อย จูบแก้มเขาแทนการอำลา มองใบหน้าคมหล่อนิ่งนาน ประหนึ่งว่าเธอกำลังเก็บภาพรายละเอียดของเขาเป็นครั้งสุดท้าย จากนั้นก็เดินกลับไปยังห้องของตน หยิบกระเป๋าเดินทางที่ถูกจัดเตรียมไว้ล่วงหน้ากระชับในมือแน่น

เธอพร้อมแล้วที่จะจากเขา จากบ้านหลังนี้ และจากประเทศนี้...ไปตลอดชีวิต

“ไปกันเถอะครับ ใกล้เวลาเครื่องบินจะออกแล้ว”

โทมัสคนสนิทของมอร์แกนเอ่ยเสียงเรียบ ฉวยกระเป๋าจากมือของเธอ เดินตรงไปยังบันไดก่อนจะก้าวฉับๆ เดินลงไปยังชั้นล่าง โดยมีสาวชาวไทยเดินตามไป

ณัฐกานต์หันมามองคฤหาสน์หลังงามของท่านประธานาธิบดีเป็นครั้งสุดท้าย เก็บรายละเอียดทั้งหมดไว้ในใจ แล้วเดินไปยังรถยนต์ที่จอดรออยู่ เพื่อเดินทางต่อไปยังสนามบิน

“คุณจะเป็นความรักครั้งสุดท้ายของณัฐค่ะ...”

นี่คือคำมั่นสัญญาที่หญิงสาวมีให้แอรอนชายคนรัก สถานที่แห่งนี้เป็นจุดเริ่มต้นของความรักครั้งสุดท้ายของเธอ แต่เป็นจุดเริ่มต้นของคำว่าเจ็บปวดครั้งแรกในชีวิตของเธอเช่นกัน