“รับเครื่องดื่มอะไรดีครับคุณผู้หญิง” ทันทีที่พิชชาวีร์ทิ้งสะโพกนั่งบนเก้าอี้บาร์หน้าเคาน์เตอร์ ชายหนุ่มบาร์เทนเดอร์รีบถามตามหน้าที่ทันที

“มีเครื่องดื่มอะไรแนะนำไหมคะ?” พิชชาวีร์ขยับตอบ เธอมองไปรอบๆ ตัวด้วยความตื่นตะลึง ผู้คนมากมายฝังตัวอยู่ตามซอกหลืบ พวกเขาไม่ได้สนใจเสียงเพลงหรือบรรยากาศรอบตัวสักนิด ในอ้อมแขนของเขามีสาวน้อยสะคราญโฉมทรวดทรงสะบึม!! ต่างคนต่างกำลังแลกเปลี่ยนความอบอุ่นในตัวเองให้กับฝ่ายตรงข้าม

“Smirnoff Melon Vodka ดีไหมครับ? รสอ่อนๆ เหมาะสำหรับคุณผู้หญิง” บาร์เทนเดอร์หนุ่มแนะนำเครื่องดื่มรสอ่อน มีปริมาณแอลกอฮอล์เพียงน้อยนิด เหมาะสำหรับคุณผู้หญิงที่คออ่อนที่สุด เมื่อมันมีVodka 45 มิลลิลิตร ไซรัป 15 มิลลิลิตร น้ำมะนาว 15 มิลลิลิตร ใบสะระแหน่นิดหน่อยและโซดา 10 มิลลิลิตรก่อนจะออกมาเป็นน้ำใสๆ แต่รสชาติร้อนแรง

“จัดมาสิ! ฉันกำลังคอแห้งพอดี” พิชชาวีร์ตอบเสียงหยิ่งๆ เธอไม่รู้จักและไม่เคยลิ้มรสเครื่องดื่มเมนูนี้สักนิด แต่กำลังอยู่ในช่วงประชดชีวิต เลยอยากลองแหวกกฏของตัวเองดูบ้าง เสียงเพลงดังอึกทึก ผู้คนหลากหลายออกไปวาดลวดลายกลางฟลอร์ ต่างขยับโยกย้ายตามจังหวะดนตรีและพิชชาวีร์ก็นั่งมองเพลินๆ

“มาคนเดียวหรือครับ สนใจไปสนุกกับกลุ่มของผมไหม?” ชายหนุ่มนักเที่ยวใจกล้าเดินเข้ามาทักทายเธอ จาคอบขยับตัวอัตโนมัติ เขาค่อยๆ ขยับเข้าไปใกล้ๆ เผื่อเธอผู้นั้นอาจอยากได้ความช่วยเหลือ

“ขอบคุณค่ะ ไม่ดีกว่าค่ะ ฉันอยากนั่งคนเดียวมากกว่า” เธอปฏิเสธและดูเหมือนว่าไอ้หมอนั่นจะไม่ยอมถอย มันขยับเข้าใกล้ ทำท่าเหมือนจะโอบกอดเธอกลายๆ แต่พิชชาวีร์เบี่ยงกายหนีได้ทัน

“สามีฉันกำลังตามมาค่ะ หากคุณไม่อยากมีปัญหา ช่วยกรุณาไปไกลๆ ฉันหากยังไม่อยากเดือดร้อน เพราะเขาค่อนข้างใจร้อนไปสักนิด” เธอพูดช้าๆ จนไอ้หมอนั่นหน้าหงาย มันยกยิ้มมุมปากก่อนจะสัพยอกทีเล่นทีจริง

“กะแล้วคนสวยๆ แบบคุณไม่น่าจะโสด แต่หากต้องการกำลังเสริมในเวลาที่สามีคุณไม่ว่าง สะกิดใช้บริการจากผมได้นะครับ ผมมาที่นี่ทุกคืน”

“บ้า!” พิชชาวีร์สบถเบาๆ ผู้ชายสมัยนี้เป็นอะไรไปกันหมดนะ พวกเขาถึงมองเพศหญิงเป็นขนมหวาน นึกอยากจะเชยชิมก็หยิบกิน พอหมดความหวานและเบื่อหน่ายก็โยนทิ้งเหมือนพวกผู้หญิงเป็นสิ่งของไร้ค่า

จาคอบจับตามองพิชชาวีร์แบบเกาะติด เขาไม่เชื่อว่าเธอจะมีสามีเหมือนที่บอกผู้ชายกลุ่มนั้น จากประสบการณ์อันโชกโชนของชายหนุ่ม ทำให้เขาพอจะประเมินผู้หญิงคนนี้ได้ แววตาเธอเศร้า มีรอยน้ำตาในหน่วยตานั้น แถมการแต่งตัวก็หรูหราไฮโซจนไม่น่าจะมาอยู่ในสถานที่แห่งนี้ด้วยซ้ำ มันคงมีอะไรบางอย่างชักจูงให้เธอเข้ามาที่นี่ และอาจจะเป็นโชคดีของเขาก็ได้!!! จาคอบกดยิ้มมุมปาก เขาทรุดนั่งไม่ไกลพิชชาวีร์เท่าไหร่ และสั่งเครื่องดื่มดีกรีแรงๆ มากลั้วคอเฝ้าจับตามองผู้หญิงแสนสวยแบบไม่ให้คลาดสายตา เธอกำลังทำให้สัญชาตญาณนักล่าของเขาตื่นเพลิด

“ผู้ชายบ้า ผู้ชายชีกอ ทำไม! แค่ไม่ให้นอนด้วยแค่นี้ ถึงกับถอดใจไปหาคนอื่นเลยเหรอ!” ถึงเครื่องดื่มจะมีแอลกอฮอล์เพียงน้อยนิด พิชชาวีร์ที่คออ่อนเพราะเธอไม่เคยแม้แต่จะแตะเครื่องดื่มมีแอลกอฮอล์ทุกชนิด มันจึงทำให้แค่ดื่มไม่กี่แก้วเธอก็เมามาย จนเผลอตัวรำพันถ้อยคำที่ฝังลึกอยู่ก้นบึ้งหัวใจออกมา จาคอบตะแคงหูฟัง เขายิ้มมากขึ้น กะแล้วไหม! จากสายตาของเขาไม่น่าพลาด เธอไม่มีสามีและกำลังอกหัก เขาอยากจะเดินเข้าไปกระซิบปลอบ อยากอุทิศอกอุ่นๆ ของเขาให้เธอพักพิง แอบสมน้ำหน้าไอ้ผู้ชายคนนั้นด้วยซ้ำ ที่มันโง่ทิ้งผู้หญิงดูแพงคนนี้ไปแบบน่าเสียดาย...

จาคอบขยับเข้าไปใกล้เป้าหมายอีกนิดและมีการเปลี่ยนแปลงขึ้นอีกหลายอย่าง เพราะไอ้หนุ่มกลุ่มที่เข้ามาทาบเธอก่อนหน้านี้ พวกมันต่างขยับตัวลุกขึ้นยืนพรึบพั่บ แต่ก็รีๆ รอๆ เมื่อจาคอบรูปร่างใหญ่โต แถมหน้าเถื่อนๆ รกครึ้มไปด้วยหนวดเครา แลดูน่าเกรงขาม

“ไป! ไปให้พ้น อย่าคิดว่าพิชจะยอมแพ้ คอยดูนะ พิชจะหาคนที่ดีกว่าภรพให้ดู” พิชชาวีร์ก่นด่าภรพ ครั้งหนึ่งเธอเคยรู้สึกดีๆ กับเขา แต่มันจบลงเพราะเธอไม่ได้ปล่อยตัวเหมือนสาวๆ ที่เข้ามาพัวพันกับภรพ เธอจึงถูกทิ้ง เขาหันไปสานสัมพันธ์กับแพรวตาเพื่อนสนิทของเธอแทน

“มีอะไรให้ช่วยไหมคนสวย?” เสียงทุ้มๆ เอ่ยถามข้างตัว

“ใคร? พิชไม่รู้จักคุณ!” เธอรีบทรงตัวนั่งตรงๆ ถึงแม้ร่างกายจะไม่พร้อมก็พยายามสุดฤทธิ์

จาคอบยกยิ้มมุมปาก เขาคืบคลานเข้าไปใกล้ๆ อีกหนึ่งฝ่ามือ...

ดวงตาสีฟ้าเป็นประกายเจิดจ้าท่ามกลางบรรยากาศมึนมัว พิชชาวีร์เขม้นมอง ดวงตาเธอหรี่ปรือเกือบจะปิดลงรอมร่อ มีจำนวนแอลกอฮอล์ในเส้นเลือดเกินกว่าที่ตัวเองกำหนดไว้ เธอมึนเมาและกำลังสับสน? จนมองเห็นผู้ชายแปลกหน้าตรงหน้าเป็นเทพบุตรสุดหล่อ นัยน์ตาสีฟ้าสดเป็นประกาย มันชวนให้หลงใหลและคล้อยตาม สติอันน้อยนิดรางเลือน ก่อนจะวูบดับลงไปแบบปิดสวิตช์...

บทที่2.ชายแปลกหน้ากับค่ำคืนหวามๆ

“โอ๊ะ!” จาคอบเกือบถลาเข้าไปรับไม่ทัน จู่ๆ ผู้หญิงแปลกหน้าแสนสวยก็ฟุบฮวบลงมาดื้อๆ

“ผู้หญิงคนนี้พวกเราเจอก่อน!!!” ชายหนุ่มผอมแห้งสามคนถลันเข้ามายืนจังก้า เขาส่งเสียงขุ่นเขียวและโอบล้อมจาคอบเอาไว้ ชายหนุ่มกระชับร่างอวบอุ่นในอ้อมแขนแน่นขึ้น เขาปรายตาประเมินกำลังของทุกๆ คน พร้อมที่จะลงมือและคงสามารถล้มทั้งหมดภายในเวลา3นาที เมื่อดูแล้วไม่มีใครน่ากลัวสักคน “แล้วไง! พวกนายเจอก่อน แต่เธอไม่สนพวกนายนี่นา แล้วเวลานี้ใครเจอก่อนไม่สำคัญ เท่ากับว่าตอนนี้เธออยู่ในอ้อมแขนของฉัน!” จาคอบเอ่ยเสียงนิ่งๆ เขาหรี่เปลือกตาลง กวาดมองไอ้หนุ่มวัยละอ่อนแบบไม่กริ่งเกรง

“เห้ย! พูดหมาๆ แบบนี้ได้ไงวะไอ้ฝรั่งกระจอก ที่นี่ประเทศไทยนะโว้ยอย่ามาทำเป็นกร่าง เดี๋ยวจะเจ็บตัวฟรี!”

“อื้อหึ! ใช่ไทยแลนด์ ฉันยืนอยู่บนประเทศไทย แต่ทำไมฉันต้องกลัวคำขู่ของพวกนายด้วยล่ะ” จาคอบเอนตัวหญิงสาวให้พิงพนักเก้าอี้ เขาค่อยๆ ลุกขึ้นยืนพร้อมกับขยับตัวเตรียมความพร้อม หากถูกล้อมคงต้องป้องกันตัวเอง

“จัดการไอ้ฝรั่งขี้นกนี่ให้ยับเลยว่ะ หมูเขาจะหาม...ดันเสือกเอาคานเข้ามาสอด กระทืบแม่งให้จมตีน!” ชายคนหนึ่งที่ดูเหมือนจะเป็นหัวโจก เขาตะโกนสั่งเพื่อน ขยับตัวพรึ่บพั่บเตรียมจะเข้าตะลุมบอน แต่ก็ต้องถอยกลับ ถอยกรูดไม่เป็นกระบวนท่า เมื่อจาคอบควักอาวุธคู่กายขึ้นมาจากซอกเอว มัจจุราชสีเงินวาวระยับ มันสะท้อนกับแสงไฟวิบวับ ชายหนุ่มยกอาวุธคู่กายเล็งปลายกระบอกปืนไปที่กลุ่มหนุ่มๆ ผอมแห้ง เขาไม่ได้คิดจะใช้มันแค่อยากขู่ ไม่อยากให้เรื่องลุกลามไปไกลเกินกว่าอำนาจที่เขามี

“โห! แค่นี้ต้องใช้ปืน พี่ชายอยากเอาอีนี่ก็เอาไปเลย! พวกฉันหาจับเหยื่อคนใหม่ก็ได้ ไปล่ะไม่อยากมีเรื่อง” พวกมันทั้งหมดฉากหลบวิถีกระสุนกันอลหม่าน สภาวะตึงเครียดก็กลับสู่สภาพเดิม จาคอบเก็บอาวุธประจำตัวเก็บไว้ที่ซอกรักแร้เหมือนเดิม ชายหนุ่มส่ายหน้ามองผู้หญิงต้นเรื่องนิ่งๆ เธอเมาหมดสติ จนไม่รู้ว่าเกือบจะหมดอนาคตหากตกไปอยู่ในกำมือของหนุ่มเดนตายพวกนั้น แต่ใช่ว่าเธอจะปลอดภัย!!! เมื่อเธอกำลังจะตกอยู่ในห้วงอันตรายที่สุด เพราะเขาก็เป็นชายหนุ่มทั่วๆ ไปที่ไร้ศีลธรรมเฉกเช่นผู้ทรงศีล เขาไม่อาจรับรองได้หากมีอะไรเกิดขึ้นระหว่างกัน ก็ต้องไปต่อว่าพระพรหมเอาเอง ที่ชักพาให้เธอมาเจอกับผู้ชายเถื่อนๆ เช่นเขา

“พี่ๆ ใครจะจ่ายค่าเครื่องดื่ม” บาร์เทนเดอร์หนุ่มถามเบาๆ เมื่อมันเป็นหน้าที่รับผิดชอบของเขา

“คิดที่ฉันเลยก็ได้” ชายหนุ่มส่งบัตรเครดิตให้พนักงาน และประคองพิชชาวีร์ขึ้นมาในอ้อมแขน บาร์เทนเดอร์หนุ่มรีบรูดการ์ดกดจำนวนเงินค่าใช้จ่ายทั้งหมด ก่อนจะรีบส่งคืนให้กับจาคอบ เมื่อเขารู้ว่าค่ำคืนนี้คงเป็นสวรรค์ชั้นฟ้าของชายหนุ่มเลยเมื่อเขาเก็บได้ผู้หญิงสวยโสภาไว้ในอ้อมแขน

“โชคดีพี่ เบาๆ ล่ะ คุณผู้หญิงดูไม่ค่อยกร้านโลกเท่าไหร่” คำแนะนำเหมือนจะหวังดี แต่มันแฝงแววเหยียดๆ ตามติดมาด้วย เพราะไม่มีผู้หญิงดีๆ ที่ไหน มาดื่มเหล้าเพียงลำพังในที่ที่ แสนจะอันตรายกับสวัสดิภาพของตัวเอง จาคอบยกยิ้มมุมปากเขาพอจะรู้ว่าเธอดูอ่อนเดียงสา มันเกิดอะไรขึ้นกับผู้หญิงคนนี้นะ? มันจึงทำให้เธอมาอยู่ที่นี่ในเวลานี้ กับสภาพที่ไม่น่าดูเท่าไหร่

ชายหนุ่มคว้ากระเป๋าสะพายของพิชชาวีร์ขึ้นมาคล้องไว้ที่หัวไหล่ เขาช้อนอุ้มเรือนกายโปร่งระหงไว้ในวงแขน เหมือนว่าเธอเบาแสนเบา ก่อนจะเดินผ่านกลุ่มหนุ่มๆ ไปโดยที่ไม่มีใครกล้าคัดค้าน สายตาหลายคู่มองตามจาคอบไป มีทั้งยินดีและอิจฉาที่ชายหนุ่มได้ผู้หญิงอวบอัดไปอุ่นเตียงในค่ำคืนนี้