ตอนที่2 บทเรียน Nc
หญิงสาวไม่รู้ตัวเลยว่าแววตาของเธอแวววาวขนาดไหนขณะที่มองใบหน้าคมคายตรงหน้า มือหนาข้างหนึ่งดึงที่ปิดจุกทั้งสองข้างออก และสีของยอดอกเล็ก ๆ ก็ไม่ได้ผิดจากที่เขาคิดไว้ และทรงมันยังสวยแม้เธอจะนอนราบอยู่
เนินเนื้ออวบแน่นถูกบีบเคล้นด้วยมือหนาอย่างพิถีพิถันราวกับจะหาว่ามีซิลิโคนยัดอยู่หรือเปล่า แต่มันก็นุ่มมือเกินกว่าจะมีสิ่งแปลกปลอมอยู่ภายใต้ผิวขาวสะอาดนี้
“ของจริงซะด้วยสิ”
“ไมค์...”
“หืม...” ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองคนที่ครางเรียกเขาแผ่วเบา เขาผ่านผู้หญิงมาเป็นร้อยบางคนก็ลืมตัวตนเมื่อเหล้าเข้าปาก และแสนดีอาจจะเป็นคนประเภทนั้น
“ปล่อยฉัน”
“ก็ไปสิ” ปากพูดไปอย่างนั้นแต่ร่างกายดันทำกับเธออีกอย่าง จากที่ใช้มือสัมผัสก็เพิ่มเรียวลิ้นอ่อนนุ่มชิมรสเนื้ออวบของเธอด้วย ปลายลิ้นตวัดถี่ ๆ บนยอดสีชมพูสด อีกข้างหนึ่งก็โดนไม่ต่างกันต่างที่มันเป็นนิ้วหัวแม่มือที่บดขยี้ราวกับรู้ดีว่าทำแบบไหนผู้หญิงถึงจะอ่อนระทวย...แต่มันก็ไม่ใช่สำหรับคนที่เกลียดขี้หน้าเขาอย่างเธอ
“ออกไปสิ!” ชายหนุ่มผละออกเล็กน้อยเมื่อถูกมือนิ่มผลัก เขาเลียริมฝีปากมองเธออย่างมันเขี้ยวขนาดนี้แล้วก็ยังพยศไม่เลิกจึงได้ก้มลงจูบสอดลิ้นของตัวเองให้เธอได้ลิ้มรส ใบหน้าสวยพยายามเบี่ยงหนีเขาก็ตามบดบี้เรียวปากไปทุกขณะก่อนจะต้องรีบผละออกก่อนที่ลิ้นจะขาด
“อ๊าาา ยัยแสนแสบ”
“ไอ้บ้าถอยไปนะ”
“คิดว่าถึงขั้นดูดนมแล้วจะรอด?”
“เว้นฉันไว้เถอะ นะ...”
พรึ่บ
ดวงตาคมเข้มมองสีหน้าออดอ้อนของเธอไม่ละสายตา มือข้างหนึ่งไล่ปลดกระดุมเสื้อตัวเองอย่างรีบร้อน ยิ่งเธอขอร้องเขายิ่งจะไม่ปล่อย
ร่างบางแดงระเรื่อบิดเร่าด้วยความร้อนรุ่ม เมื่อเหลือบตามองขวดที่ไมเคิลกรอกของเหลวลงคอแล้วถึงกับถอดใจ… 6% ก็จะตายอยู่แล้ว
พรึ่บ
เสื้อเชิ้ตถูกเหวี่ยงออกจากร่างหนา และกางเกงยีนส์ตัวสั้นของเธอคือปราการชิ้นต่อไปที่เขาจะจัดการ มือนิ่มพยายามยื้อไว้สุดชีวิตแต่ก็สู้คนที่มีสติครบถ้วนไม่ได้อยู่ดี และกลายเป็นว่าเธอต้องเอามือนั้นไปปิดส่วนที่ควรจะมีผ้าปิดเอาไว้แทน
“หืม” ไมเคิลถึงกับขบกรามอย่างอดกลั้น หุ่นเธอเอ็กซ์แตกขนาดนี้ก็พอมองออกแต่แรก แต่ไม่คิดว่าสิ่งที่เธอเอามือปิดอยู่จะสวยงามเหมือนเด็กบริสุทธิ์ยังไงยังงั้น
“เคยเอากับใครหรือยัง”
“เคย...เป็นร้อย ”
“อ่อ” เธอตอบไปอย่างไม่คิดเยอะเพราะหวังรอดจากกรงเล็บเสือร้าย แต่ตรงกันข้ามเพราะชายหนุ่มนั้นผ่านผู้หญิงมาทุกเลเวลแล้ว
“ดี”
ชายหนุ่มโน้มตัวลงมาพรมประทับกลีบปากทั่วลาดไหล่ ไล้ลงต่ำเรื่อย ๆ จนถึงหน้าท้องแบนราบ หญิงสาวกลัวว่าเขาจะลงไปต่ำมากกว่านั้นจึงได้ใช้สองมือจิกเส้นผมดำขลับให้กลับขึ้นมาข้างบน
“คิดว่าฉันจะใช้ปากกับเธอหรือไง โทษทีนะฉันไม่ทำให้ใครทั้งนั้น”
หยาดเหงื่อซึมเต็มกรอบหน้าของหญิงสาวเพราะความร้อนที่เกิดขึ้นจากภายใจ ยิ่งมันถูกเขาเติมเชื้อเพลิงไว้ตามเนื้อตัวด้วยแล้วไฟยิ่งยากจะมอดดับได้เอง...แต่เธอเกลียดพวกเขาที่ทำร้ายเพื่อนเธอ
“ไม่ ฉันไม่ยอมให้นายทำ” ชายหนุ่มเบื่อที่จะเสียเวลาโอ้โลมเธออีกต่อไป หลังถอดกางเกงออกไปจนพ้นตัวสาวรูดแท่งเนื้อร้อนเพียงเล็กน้อยให้มันพร้อมใช้งาน โดยไม่ลืมที่จะสวมถุงป้องกันไซส์ใหญ่กว่ามาตรฐานชายไทยด้วย โดยที่สายตามองเธออย่างผู้ชนะ พรุ่งนี้ยัยนี่จะเป็นยังไงหลังเสียตัวให้คนอย่างเขา ‘ไม่เคยมีใครด่าเขาเหี้ยแล้วจากไปโดยไม่ได้บทเรียน’
“ก็เหี้ยกันจริง ๆ ทนฟังไม่ได้ก็ไปตายกันซะ!”
“ก็บอกแล้ว ว่าอย่าให้เจอ”
“อื้อ…” หญิงสาวกัดฟันเชิดหน้าเมื่อเขากำลังพยายามล่วงล้ำเข้ามา เรียวคิ้วหนาขมวดเล็กน้อยที่ดันส่วนปลายมนฝ่ากลางกลีบที่ปิดสนิทเข้าไปไม่ได้ ก่อนจะยกยิ้มมุมปากเมื่อมือเล็กควานดันหน้าท้องของเขาออกห่าง
“อย่าเอาเข้ามานะ…”
“ให้ดันเข้าลึก ๆ ใช่มั้ย”
“เลว”
“ก็ไม่เคยบอกว่าเป็นคนดี” ไมเคิลดึงดันจะเข้าไปในร่องปิดสนิท อาจเพราะขนาดของเขาที่ทำให้สอดใส่ยาก แต่เชื่อเถอะ มันยัดเข้าไปได้
หญิงสาวเกือบสร่างเมาเป็นปลิดทิ้งเมื่อความเจ็บแล่นพล่านอยู่กลางกาย เธอฝากรอยเล็บบนแผ่นหลังแน่นหนั่นเป็นทางยาวแต่เหมือนมันยังไม่สาแก่ใจจึงฝังคมฝันไว้บนหน้าอกให้เขาอีก
“อ่าส์ เป็นพวกซาดิสม์เหรอวะ”
“ก็บอกว่าอย่าเข้ามาไง” มือหนาบีบที่คางเรียวเบา ๆ เพื่อให้เธอสบตากับเขา ไมเคิลบิดยิ้มร้ายก่อนจะใช้นิ้วโป้งเกลี่ยกลีบปากทั้งบนล่างของเธอ
“บทเรียนของเธอ ทีหลังจะได้ไม่กล้าปีนเกลียวรุ่นพี่อีก”
“อื้ออ เจ็บ!”
“อ่าาส์ ผัวคนก่อนเธอมันเล็กขนาดไหนถึงได้ยังฟิตขนาดนี้วะ” เขาปล่อยให้เธอทำร้ายเนื้อตัวได้อย่างตามใจเพราะจะเอาแก่นกายฝ่าความคับแน่นเข้าไปให้ได้ ดอกไม้อวบอูมไร้ขนบดบังทำให้เห็นว่าสิ่งที่ท่อนเนื้อต้องแทรกแซงเข้าไปมันแทบจะปิดสนิท
“ไม่ได้เอากับใครนานแล้วใช่มั้ย”
“อื้ออ หยุดสักที!”
นอกจากไม่หยุดชายหนุ่มยังจับเรียวขาเล็กของเธอแยกออกกว้าง ใจกลางความสาวเปิดอ้าท้าสายตาพาหัวใจแกร่งหวิวไหว เกสรมันสีเดียวกับยอดอกที่เขาเพิ่งลิ้มเลีย ความคิดบางอย่างดันพล่านเข้ามาในหัวแต่ต้องหยุดมันไว้ที่ความคิดเท่านั้น ก่อนจะเปิดเหล้าอีกขวดขึ้นกรอกลงคอตัวเองบ้าง ‘มึงอย่าบ้าไอ้ไมค์’
แสนดีพยายามหลีกหนีไม่ยอมให้เขาล่วงล้ำ แต่ในเมื่อร่างสูงใหญ่กว่าเธอมากไม่ยอมให้หลุดมือไปได้ตัวของเธอก็แทบไม่กระดิก มือบางจึงควานสะเปะสะปะหาอะไรสักอย่างเพื่อหยุดผู้ชายสารเลวคนนี้
ปึก!!!
“อ่าาา เล่นแรงนะยัยแสนแสบ” ไมเคิลแย่งขวดที่เธอใช้ฟาดขมับมาเต็มแรงทิ้งห่างออกไปจากตัว มันแรงจนเขาปวดตุบแต่ยังดีที่ไม่ถึงกับแตก
“ชอบความเจ็บปวดก็บอกฉันดี ๆ สิ เดี๋ยวจัดให้”
ปึก
“กรี๊ดดด!” หญิงสาวกรีดร้องเสียงแหบแห้ง เมื่อจบคำพูดนั้นเขาก็ดันสิ่งนั้นเข้ามาอย่างแรงจนทะลุผ่านร่องรักที่ไม่เคยมีใครได้ล่วงล้ำ ขาเล็กสั่นเทาจนเขารู้สึกได้แต่ไม่ได้ทำให้สนใจว่าเธอจะชอบ หรือทรมานที่เขาทำให้เจ็บ แม้จะเห็นว่าแก่นกายมีเลือดจาง ๆ ชโลมอยู่ ‘ก็คงจะซิงนั่นแหละ ฟลุ๊คจริง ๆ’
“ซี้ดดด แน่นจนฉันปวดเลยนะ”
“เอาออก...ฉันไม่ไหว” เขามองใบหน้าคนใต้ร่างด้วยสายตาที่พร่ามัวนิด ๆ เพราะแอลกอฮอล์ที่แล่นพล่านในเส้นเลือด เสียงที่เธออ้อนวอนมันยิ่งกระตุ้นให้อยากกระแทกแรง ๆ แทนการเอาออกตามที่ร้องขอ
ปึก ปึก ปึก
“อื้ออ ไอ้ไมค์!” นาทีนี้ชายหนุ่มขาดสติเปล่งเสียงครางต่ำไม่ขาดสาย และมันดังจนเธอคิดว่าคนข้างนอกน่าจะได้ยินลืมไปสนิทเลยว่าที่นี่มันคือผับ ดังกว่านี้ก็ไม่มีใครเผลอมาได้ยิน มือหนากอบกุมเนินเนื้ออวบทั้งสองข้างสลับกันไปมาก่อนจะเลื่อนมาบีบลำคอระหงแผ่วเบาและเลื่อนขึ้นไปสอดนิ้วกลางในโพรงปากของหญิงสาว เขาร้องครางดังขึ้นอีกเมื่อถูกฟันคมกัดเข้าเต็มแรง และเขาก็กระแทกเธออย่างหนักทุกครั้งที่ตัวเองต้องเจ็บ
ปึก ปึก ปึก
“อื้ออ ไอ้บ้าหยุดสักที!”
พรึ่บ
“โอ๊ย!” เมื่อรำคาญที่เธอยังต่อต้านไม่เลิกไมเคิลจึงจับร่างบางพลิกนอนคว่ำก่อจะสาดสะโพกใส่บั้นท้ายของเธออย่างบ้าคลั่ง อดไม่ท้ายที่จะฟาดฝ่ามือหนาใส่มันแรง ๆ แข่งกับหน้าท้องแกร่งที่ฟาดราวกับต้องการให้บทลงโทษที่เธอไม่มีวันลืม
“อื้ออ ไมค์...”
“ชอบท่านี้เหรอ”
“ไม่ อ๊ะ!” เขากำเส้นผมนุ่มสลวยของหญิงสาวไว้เต็มมือก่อนจะรั้งให้เธอเชิดหน้าขึ้น และขยับเข้ากระซิบใกล้ไหล่มน
“เอากับฉันเสร็จทุกคน รวมถึงเธอ”
จุ๊บ
“อ๊าส์” สะโพกสาดใส่เธออย่างบ้าคลั่ง ขณะเดียวกับที่มือหนาไม่เคยละไปจากเนื้อตัวของเธอได้เลย สัมผัสมันต่างจากผู้หญิงคนอื่นที่เคยผ่านมา มันนุ่มแต่แน่น บางทีเขาก็คิดว่ามันน่ากัด...
“อ๊ะ! อย่ากัด” เขากลายเป็นเสือหิวอย่างไม่มีเหตุผล ยิ่งเธอร้องห้ามเขายิ่งทำสวนทางใช้คมฟันกัดครูดทั่วตัวที่เขาสามารถทำมันได้ และมันยิ่งเรียกเสียงหวาน ๆ จากเธอได้ดี
“อ๊าาส์”
“เสร็จแล้ว?”
“ออกไปได้แล้ว”
“ฉันยังไม่แตก และคงอีกนาน”
แสนดีโดนรังแกอย่างป่าเถื่อน และก็ถูกทำให้เสร็จสมสลับไปมาคล้ายตบหัวแล้วลูบหลัง ขณะที่เขายังไม่ได้เปลี่ยนถุงยางเลยแม้แต่ครั้งเดียวซึ่งมันกินเวลามาเป็นชั่วโมงแล้ว
“หยุด...ฉันไม่ไหวแล้วนะ”
“เคยเสร็จคืนละกี่รอบ” หญิงสาวเบี่ยงหน้าหลบไม่ตอบคำถาม อยากจะหมดสติให้มันจบ ๆ ไปแต่ก็ไม่เป็นอย่างนั้นเลย
“อื้มม อ่าส์”
หญิงสาวถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกเมื่อไมเคิลยอมเอาสิ่งนั้นออกไปจากร่างกายของเธอสักที ชายหนุ่มถอดถุงยางที่กักเก็บน้ำออกและโยนมันทิ้งที่ถุงขยะใต้โต๊ะข้าง ๆ ตัว
“ไม่ชอบแต่เสร็จสามรอบเลยนะ” เขาพูดให้คนที่ฝืนร่างกายลุกขึ้นแต่งตัวผมเผ้ายุ่งเหยิงจนเขาหลุดขำ
“ไอ้เลว”
“ยังปากดีอีกนะ อีกสักรอบเป็นไงแต่บอกไว้ก่อนน้ำสองฉันไม่เสร็จง่าย ๆ นะ”
แสนดีเลิกสนใจคนสารเลวพยายามหาชั้นในชิ้นล่างแต่ก็หาไม่เจอสักที เมื่อทนให้คนเลวมองเธอสภาพนี้นาน ๆ ไม่ได้ก็หยิบเพียงยีนส์ตัวสั้นมาสวม
“เหอะ”
เขาร้องในลำคออย่างเย้ยหยันก่อนจะจุดบุหรี่สูบหลังสวมเพียงกางเกงบ็อกเซอร์เสร็จ ขณะที่เธอคว้ากระเป๋าที่ร่วงอยู่แทบเท้าเขาและวิ่งออกไป
ตอนที่3 กัดไม่ปล่อย
หญิงสาวออกมาจากห้องที่เป็นดั่งนรกนั่นข้างนอกก็เหลือเพียงแสงไฟส่องสว่างจ้าไร้เสียงดังกระหึ่มอย่างที่มันควรจะเป็น เธอไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นเวลาเท่าไรเข้าไปแล้ว เมื่อเดินมาชั้นล่างสุดอย่างทุลักทุเลพนักงานเก็บกวาดก็พากันมองเธอเป็นตาเดียว รวมถึงแม็กซ์เวลหนึ่งในกลุ่มคนเลวที่เหมือนจะออกทางเดียวกับเธอเลิกคิ้วมองมาอย่างสงสัย
“แสนดี? ทำไมยังอยู่ที่นี่ร้านปิดนานแล้วนะ”
“...” แม็กซ์เวลไม่ได้คำตอบแต่ถูกมองด้วยสายตาขวางแข็งก่อนเธอจะเดินออกไปทิ้งให้เขามองขึ้นไปชั้นวีไอพีฝั่งขวา
“ผู้หญิงคนนี้พี่ไมค์ให้ผมหลอกขึ้นไปห้องวีครับ”
“อ๋อ อย่างนี้นี่เองเพื่อนกูถึงหายหมด”
“พี่แม็กซ์นี่กระเป๋าของแฟนพี่เจเลอร์ค่ะ สงสัยทะเลาะกันเห็นลากกันไป”
“เออ ดีจริง ๆ ฉุดลูกค้ากันเองซะแล้ว”
.....
หญิงสาวปาดน้ำตาลวก ๆ ขับรถกลับคอนโดด้วยความเจ็บใจทั้งที่ความมึนเมายังไม่ได้หายไป ก่อนจะใช้มือสั่นระริกล้วงหาสมาร์ทโฟนในกระเป๋าเพื่อโทรหาเพื่อนที่หายไป แต่ทว่าก็ไร้วี่แววว่าจะมีคนรับสาย
“อ๊ะอายเธออยู่ที่ไหนกันแน่ ฉันไม่น่าทิ้งเธอไว้คนเดียวเลย”
“เพื่อนเธออยู่กับไอ้เจเลอร์ ไม่ต้องห่วงหรอกน่า”
“อยู่กับพวกนายนั่ยแหละถึงยิ่งต้องห่วงไอ้บ้าเอ๊ย!”
กลับมาถึงคอนโดสิ่งแรกที่ทำคือเปิดดูห้องที่อยู่ติดกันว่าอชิรญาจะอยู่ที่นี่หรือเปล่าแต่ก็ไร้วี่แววอีกเช่นกัน เธอพาร่างกายสุดบอบช้ำกลับห้องก่อนจะทิ้งตัวลงที่โซฟาอย่างหมดพลัง
กริ๊ง ๆ
“อ๊ะอาย!” เพราะห่วงเพื่อนยิ่งกว่าอะไรใจตอนนี้ทำให้หญิงสาวรีบวิ่งไปเปิดประตูแต่ก็ต้องเจอเรื่องไม่คาดคิดว่าคนที่กดกริ่งห้องเธอคือคนสารเลวที่เพิ่งแยกจากกัน
“ไอ้ไมค์” ร่างบางไม่เสียเวลาตกใจนานรีบดันปิดประตูแต่ก็ช้ากว่าคนบ้าพลังมากที่เพียงมือเดียวก็ทำให้เธอปิดประตูไม่สำเร็จได้
“จะปิดประตูหนีผัวได้ลงเหรอยัยแสนแสบ”
“จะตามมาอะไรกับฉันอีก!”
ปึง!
คนที่ปิดประตูห้องดันไม่ใช่เจ้าของ แต่เป็นคนตัวโตที่เอาตัวเองเข้ามาหลังจากที่ผลักเธอออกจนพ้นประตู
“ห้องเธอก็กว้างดี”
“ออกไป”
“ไล่ฉันเหรอ”
“ไล่หมามั้ง” ไมเคิลดุนดันลิ้นทันทีที่ได้ยินประโยคล่าสุดจากปากอวบอิ่ม ก่อนที่สายตาจะไล่มองต่ำมายังเนินอกที่เขาทั้งบีบ ทั้งดูดมาแล้ว แต่ลืมประทับตราไว้ให้
“อย่ามองฉันแบบนั้น”
“ไม่เอาอีกหรอกน่า ไม่ได้น่าตามมาเอาขนาดนั้น”
“แล้วมาทำไมล่ะไอ้...”
“หยุดนะเว้ย!” ไมเคิลชี้หน้าเจ้าของห้องจนเธอจะกลืนคำพูดที่เหลือลงคอด้วยความประหม่า
“ไม่เข็ดใช่มั้ย”
“แค่โดนด่าว่าเหี้ยต้องทำกันขนาดนี้เลยเหรอ”
“เออ! เกิดมาแม่ยังไม่เคยด่าถ้าเป็นผู้ชายจะต่อยให้ร่วงเลย”
“ก็ต่อยมาสิ!จะได้จบ”
“เหอะ”
“...”
“เด็กอย่างเธอคงไม่รู้ แต่ฉันจะบอกให้นะ” แสนดีมองคนที่ก้าวเข้าหาเธอตาไม่กระพริบ เขาเหมือนสัตว์ที่มีพิษรอบด้าน และพิษนั้นจะมาในรูปแบบไหนก็ไม่อาจรู้ ร่างสูงหยุดเมื่อปลายคางชนเข้ากับหน้าผากของหญิงสาว
“ไอ้บ้าอย่างฉันเนี่ยกัดใครมันไม่ปล่อยง่าย ๆ ซะด้วยสิ”
จุ้บ
แสนดีเบี่ยงในหน้าหลบริมฝีปากที่ประทับบนหน้าผาก เธอกำมือแน่น สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ อย่างเจ็บแค้นขั้นสุด
“ที่ทำ... มันเกินไป”
“น้อยไป ฉันยังอยากสั่งสอนเธออีกสักรอบ”
“ที่ฉันด่าว่าเหี้ยมันไม่คู่ควรกับนายตรงไหน คนดี ๆ ที่ไหนเอาผู้หญิงมาเล่นสนุกแบบนั้นวะ”
“เล่นเสียวก็ทำมาแล้ว ชอบมั้ยล่ะ” ปากหนาบิดยิ้มเมื่อเห็นหยุดน้ำใส ๆ ไหลจากดวงตาที่จ้องเขาแข็งกร้าว
“เขาเอาเพื่อนฉันไปไว้ที่ไหน”
“จะไปรู้เหรอ ก็มัวแต่เอากับเธออยู่”
“โทรถามให้หน่อย” ว่าจะไม่สนใจแต่น้ำเสียงที่ตีขึ้นจมูกก็ทำให้เขาเวทนา ยอมโทรหาเพื่อนตามที่เธอขอ
“มึงอยู่ไหนวะ”
“ห้อง”
“อ๊ะอายล่ะ”
“ทำไม” ปลายสายถามสั้น ๆ ตามนิสัย เขามองหน้าคนที่รอคำตอบด้วยใจจดจ่อแล้วนึกหมั่นไส้อดไม่ได้ที่จะเกี่ยวคอเธอเข้ามาในอ้อมกอด
“เพื่อนอ๊ะอายเขาเป็นห่วง”
“อยู่กับกู”
“แล้ว...” ไมเคิลรีบกดวางสายก่อนที่คนตัวเล็กจะร้องถามอะไรเจเลอร์ เขาถูกเธอมองด้วยสายตาเกลียดชังแต่ก็ไม่ได้มีผลอะไรกับเขาอยู่แล้ว
“ง่วงแล้ว แต่ถ้าเธออยากทำอย่างอื่นก็ถอดเสื้อผ้าออกแล้วตามฉันไปที่เตียงสิ ถอดแค่กางเกงก็ได้นะ...เพราะกางเกงในเธอทิ้งไว้ที่ห้องเชือดแล้วหนิ” ประโยคสุดท้ายเขากระซิบข้างหูก่อนจะงับมันอย่างหยอกล้อ แสนดีกำมือแน่นขึ้นและต้องควบคุมลมหายใจอย่างหนัก ‘ก็เหี้ยจริง ๆ แต่โดนด่าแล้วรับไม่ได้?’
“ด่าฉันในใจอยู่หรือเปล่า”
“เปล่า”
“โอเค แต่ปกติเธอมีผู้ชายมานอนด้วยหรือเปล่า คืนนี้คงไม่จ๊ะเอ๋กับฉันหรอกมั้ง”
“ฉันนัดผู้ชายมานอนด้วยไม่ซ้ำหน้า อยากจะซ้ำที่คนอื่นเหรอ” ไมเคิลยกยิ้มพร้อมไหวไหล่อย่างเย้ยหยันราวกับไม่ได้กลัวอย่างที่พูดจริง ๆ
“ซ้ำบ้างก็ไม่ได้แย่ ตื่นเต้นดีนะเวลาที่เอาเธอแรง ๆ แล้วต้องลุ้นว่าผัวเธอจะมาตอนไหน”
แสนดีทนฟังไม่ไหวจึงเดินไปทิ้งตังลงนั่งที่โซฟาพร้อมหันหน้าหนีไปทางอื่น โมโหแต่ทำอะไรเลยได้มานั่งเช็ดน้ำตาตรงนี้ทั้งที่เป็นเจ้าของห้อง ส่วนคนอื่นเปิดประตูเข้าไปนอนในห้องเธอหน้าตาเฉย
“ไอ้เลว”
ดวงตากลมโตหลับพริ้มด้วยความอ่อนล้า กลิ่นเหล้าแรง ๆ ยังคละคลุ้ง ที่สำคัญเธอยังคงไม่ได้ใส่กางเกงชั้นใน และยังคงไม่ใช่เวลานี้เพราะผู้ชายสารเลวได้ยึดห้องของเธอไปแล้ว ในที่สุดเจ้าของห้องอย่างเธอก็ต้องซุกหัวนอนที่โซฟา ขณะที่อีกคนนอนคว่ำกลางเตียงของเธอราวกับเป็นเจ้าของ
