บทที่1.เด็กหญิงในความทรงจำ...
“ป๊า... เมย่าจาเอาตุ๊กตาขนฟูตัวสีชมพูนั่นอะป๊า แต่...มีคนตัดหน้าซื้อเอาไปก่อนค่ะ...เมย่าไม่ยอมนะป๊านะๆ” เสียงเล็กๆ ดังแว๊ดๆ ใบหน้าจิ้มลิ้มหงิกหงอ ริมฝีปากอิ่มยื่นออกมานิดๆ เมื่อเจ้าตัวกำลังรู้สึกไม่พอใจ
เสียงห้าวๆ เอ่ยปลอบ เขาแอบเบ้ปากและค่อนคอดในใจ เมฆาเป็นไอดอลของเขาเรื่องการทำงาน แต่ในการเป็นบิดา เมฆาไม่ใช่ต้นแบบที่ดีนัก เพราะเขาจะอ่อนปวกเปียกหากบุตรสาวร้องขอ...ตามใจจนจะเสียคน เอาแต่ใจจนความน่าเอ็นดูหายไปเกือบครึ่ง “โธ่!! เมย่าของป๊า มันไม่ได้มีตัวเดียวหรอกนะคะ...ตุ๊กตาที่หนูอยากได้...มันมีเป็นโกดัง...หนูจะเอาสักสิบตัวก็ยังได้ค่ะ” เอ้า!! ดันยุส่งไปเสียอีก อย่างนี้ยัยเด็กเอาแต่ใจก็ยิ่งเหลิงเข้าไปใหญ่สิ
“จริงนะป๊า...เมย่าเอาสิบตัวเลยได้ไหม๊ค่า... เมย่าจะกอดให้ชุ่มปอด ขนนุ่มๆ เมย่าช๊อบชอบ”
หน้ากลมป้อมยิ้มแป้น มองดีๆ เมยานีมีแววสวยไม่น้อย หากหล่อนโตเป็นสาวเต็มตัว แต่เรื่องเอาแต่ใจคงเป็นที่หนึ่งเช่นกัน!! เมื่อถูกสปอยล์จากบิดาจนเคยตัว…
นั่นคือความทรงจำเกี่ยวกับผู้หญิงที่ชื่อ เมยานี ไกลหิรัญ...
“ครับเฮีย ครับๆ ได้ครับ...ไม่เป็นไรครับ ไม่รบกวนเลยครับเฮีย”
ชายหนุ่มกดวางสายโทรศัพท์ทางไกลจากประเทศไทย สายตรงด่วนจัดถึงเขา เพราะบุตรสาวยอดรักของเมฆา ดันทะลึ่งหนีมาเที่ยว โดยไม่รอให้บิดาว่างเหมือนที่เคยรับปากไว้
เมฆาจึงต้องร้องขอความช่วยเหลือจากน้องชาย น้องชายที่เขารักเหมือนน้องชายแท้ๆ คลานตามกันมาจากท้องแม่ เขาไว้ใจคาลิกซ์โต้ จนตกลงใจฝากฝังบุตรสาวสุดรักให้ดูแล แม้คาลิกซ์โต้จะขึ้นชื่อว่าเป็นเพลย์บอย แต่ชายหนุ่มคงไม่หักหลังความไว้ใจของเขาหรอกน่า...
“งานมีปัญหาเหรอครับบอส?” โจเซ่ ฟิลิโป้ บอดี้การ์ดกึ่งๆ เลขานุการเอ่ยถาม เขาวางแฟ้มงานตรงหน้าเจ้านายหนุ่ม ก่อนจะขยับออกไปยืนรอคำสั่ง
“งานฉันอยู่ตัวแล้วว่ะ...ที่กำลังปวดหัวอยู่นี่ เรื่องอื่น...”
“มีอะไรทำให้บอสหนักใจได้ครับ?...หรือว่าเรื่องผู้หญิง...”
“แกเคยเห็นฉันปวดเฮดเรื่องผู้หญิงเหรอไงโจเซ่!! สิวๆ กระจอกๆ ฉันเคลียร์ได้ เรื่องนี้สิน่าหนักใจ...แค่คิดก็ปวดหัวจี๊ดๆ” ใบหน้าคมคายบึ้งจัด หัวคิ้วเข้มขมวดแน่น...แต่ก็ไม่ได้ทำให้ความหล่อเหลาลดลงเลย มันกลับทำให้คาลิกซ์โต้ดูชวนมองมากกว่าเดิม ก็คนหน้าตาดีขั้นเทพ ไม่ว่าจะบึ้ง หรือนิ่งเฉย เขาก็สะดุดสายตาคนอื่นๆ เสมอ
“ผมพอจะช่วยบอสได้ไหมครับ”
“โจเซ่...แกเตรียมรับมือตัวป่วนได้เลย...ยัยเด็กนั่นขาวีนตัวแม่...ที่แกเคยเจอมานะ...จี๊บๆ”
ชายหนุ่มพูดเสียงสั่น แค่คิดเขาก็ปวดหัวแทบระเบิด นี่ต้องคอยดูแลเมยานีจนกว่าเมฆาจะตามมาสมทบ...3 อาทิตย์กับตัวป่วน เขาคงกลายเป็นซอมบี้แน่ๆ คงต้องคอยอดหลับอดนอน พะเน้าพะนอสาวเจ้า ไม่รู้ว่าป่านนี้จะพัฒนาความแก่นแก้วเลเวลสูงถึงขั้นไหนกันสิ...
“ครับ...ขาวีน ใครกันครับ?”
“เมย่า...เมยานีลูกสาวเฮียเมฆา หล่อนอยู่บนเหนือฟ้า กำลังบินตรงมามาดริด...แค่คิดก็บรึ๋ย!!”
“กี่ขวบครับ...ซนมากเลยเหรอครับบอส แล้วทำไมท่านถึงปล่อยให้ลูกสาวเดินทางคนเดียว”
“เห้ย!! ไม่เด็กแล้วนา...ปีนี้น่าจะ21 คงสวยเอาการล่ะ เพราะเฮียเมฆหวงฉิบหาย...”
21วัยกำลังขบเผาะ แต่เจ้านายของเขากลับขยาด แสดงว่าวีรกรรมของเจ้าหล่อนคงมากโข...
“ไปรับแทนด้วยล่ะ พาไปไว้ที่บ้านฉันนั่นแหละ กลับจากปาร์ตี้เมื่อไร...ฉันจะไปเซฮัลโลหล่อนเอง...คืนนี้ฉันมีนัดกับมัสลิน...ไม่ว่างเทคแคร์เด็กว่ะ...อย่าลืมเสียล่ะ เดี๋ยวแม่วีนหูชา...เอา!! นี่เบอร์โทรฯ เมย่า...นี่ไฟล์ที่หล่อนนั่งมา...ทำแทนด้วย.. ฉันไม่ว่างจริงๆ ว่ะ...”
เป็นการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้ดีเยี่ยม ขอเวลาเขาชาร์ตแบท เตรียมแรงไว้รบรากับเด็กมีปัญหาอย่างเจ้าหล่อน เพราะฉะนั้นวันนี้ต้องทิ้งทวน...เก็บเกี่ยวความหวานบนเรือนกายอิสตรีไว้เป็นทุน...ก่อนจะอดอยากปากแห้งกว่า3 อาทิตย์ เพราะต้องคอยดูแลเด็กเจ้าปัญหาอย่างเมยานี
โจเซ่รับเอกสารที่บอสหนุ่มส่งให้...มาอ่านคร่าวๆ ไม่มีรูป มีแต่เบอร์โทรศัพท์ กับไฟล์บินของเจ้าหล่อน ชายหนุ่มน้อมรับแล้วจึงรีบเดินออกไปจากห้องทำงานของนายจ้างเร็วๆ เพราะเวลามันจวนเจียนเสียเหลือเกิน... เวลากระชั้นชิดจนอาจจะคลาดเคลื่อน เขาต้องมีเวลาเตรียมตัวบ้าง ก็เมื่อเครื่องบินกำลังแลนดิ้งลงแตะท่าอากาศสยานนานาชาติมาดริดบาราคัส...ในอีก1 ชั่วโมงข้างหน้า...เขาไม่อยากทำให้เจ้านายผิดหวังที่ตัวเองทำงานได้ไม่ดีตามเป้า
ท่าอากาศสยานนานาชาติมาดริดบาราคัส...
มือเรียวบางขยับหมวกในมือขึ้นๆ ลงๆ เธอกำลังหัวเสียสุดขีด!! เมื่อเมยานีกำลังยืนรอคนของตาลุงแก่ (คาลิกซ์โต้) นั่นมารับ หญิงสาวเปิดโทรศัพท์มือถือหลังจากเครื่องบินลงจอดอย่างสวัสดิภาพ และเธอปลอดภัยดี สายแรกที่โทร. เข้ามาไม่ใช่ใคร!! บิดาขี้กลัวของเธอเอง เสียงเข้มๆ ดุๆ จนเธอไม่กล้าขัดใจ แต่กลับต้องมายืนรอเป็นนานสองนาน...เพราะคนที่บิดากล่าวไว้ ไม่เห็นแม้แต่เงา…
เอาล่ะสิ ตาลุงนั้นแกล้งย้อนเกร็ดเอาคืนเธอเสียล่ะมั้ง
ทำไม!! เธอจะจำเขาไม่ได้ล่ะ คนที่บิดาไว้ใจในมาดริดจะมีใคร? ถ้าไม่ใช่หมอนั่น คาลิกซ์โต้ โฮเซ่...พ่อหนุ่มขี้เก็กที่เธอเห็นบ่อยๆ จนชินตา...เขาหล่อแล้วไง!! เธอไม่นิยมคนแก่ ต่อให้หล่อเหลาปานเทพบุตร ให้ทรงอำนาจดุจเทพซุส...เธอก็ไม่สน ยังมีผู้ชายอีกเป็นร้อยเป็นพันคน มาต่อคิวให้เธอเลือก แล้วทำไมต้องสนใจคนแก่กว่าด้วยเล่า ถึงเขาจะดูดีที่สุดในบรรดาผู้ชายที่เธอรู้จักก็เถอะ!!
“5 นาที อีก5 นาทีนะตาลุง!! ถ้าไม่มา...เมย่าจะไปแล้วนะคะ เมย่าถือว่าตัวเองทำตามคำขอของป๊าแล้วค่ะ แต่คุณมาไม่ทันเอง”
เธอบ่นงึมงำ ขยับปีกหมวกแรงๆ รู้สึกร้อนอ้าวๆ เพราะพึ่งเคยมาคนเดียวครั้งแรก ตามธรรมดาเธอจะมีบอดี้การ์ดรอบตัว ขยับแต่ล่ะที มีคนอาสาทำแทนให้ตลอด จนร่ำๆ ใกล้จะเป็นคนง่อยเปลี้ย เพราะบิดาเป็นห่วงกลัวเธอถูกรังแก...
ร่างสูงโปร่ง โดดเด่นเป็นเป้าสายตา เพราะรัศมีความสวยโดดเด้งเตะตาทุกคนรอบตัว ไม่แปลกหรอกที่เมฆาจะหวงลูกสาวจนออกนอกหน้า ก็เมยานีสะสวยทอดเค้ามาจากภรรยาที่เสียชีวิตไปทุกกระเบี้ยดนิ้ว ไม่ว่าจะปากแก้ม คิ้ว คาง ริมฝีปากอิ่ม พวงแก้มมีเลือดฝาดชวนมอง แม้จะไม่แต่งเติมใดใดเลย เมยานีก็สวยซึ้ง...เมื่อเครื่องหน้าของเธอลงตัว จัดวางเหมาะสม แม้แต่ดาราที่ผ่าตัดเสริมแต่งจนดูดียังเทียบไม่ได้ ก็ทุกชิ้นบนใบหน้าหวานของสาวเจ้า เป็นของแท้!!
เม็ดเหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดซึมเหนือปลายจมูกโด่งที่เชิดปลายเล็กน้อย... ลักษณะบ่งบอกถึงความดื้อรั้นเอาแต่ใจของเจ้าตัวเป็นอย่างดี ริมฝีปากเม้มแน่นจนเป็นเส้นตรง พร้อมกับหมุนตัวซ้ายหมุนตัวขวา เพื่อมองหาคนที่จะมารับ...แต่กลับไม่มีเขาในสายตา...
1...2...3... หญิงสาวเริ่มนับในใจ เธอให้เวลาเขาอีกไม่นาน หากไม่มาในอีก1 นาทีตอนนี้ เธอคงต้องเคลื่อนย้าย ไม่อยากเป็นเป้าสายตา บอกตามตรง...เบื่อ!!
โจเซ่จับตามองผู้หญิงสวยปานนางฟ้าตรงหน้า มากว่า5 นาที เธอผิดไปจากความคาดคิด ที่ชายหนุ่มเตรียมใจมาต้อนรับ จากการคาดคะเนของตัวเอง เขาคิดว่าต้องมาเจอคือผู้หญิงสาวสุดเฮ้ว!! เพราะเท่าที่บอสหนุ่มบรรยายสรรพคุณ คือความแก่นแก้ว แสนเอาแต่ใจ...จนเขามโนภาพว่าสาวเจ้าจะต้องหลุดโลก เปรี้ยวปรี๊ดสุดติ่งกระดิ่งแมว...แต่ที่เขากำลังจับตามองอยู่นี่คือนางฟ้าชัดๆ รูปร่างของเธอสูงโปร่ง...ความอวบอิ่มมาเต็ม บวกกับวงหน้าหวานหยด รูปร่างดั่งนาฬิกาทราย อกอิ่มดันเนื้อผ้านุ่มๆ มองเห็นส่วนโค้ง สวนเว้าที่แสนเย้ายวนเต็มตา แม้เธอจะสวมใส่เสื้อผ้าครบ แต่กลับสามารถดึงดูดสายตาคนรอบข้างได้อย่างชะงัด เขาเริ่มหนักใจแทนเจ้านายหนุ่มเสียแล้วสิ...ก็คาลิกซ์โต้นะแสนจะเจ้าชู้ไก่แจ้ เจ้านายหนุ่มจะเก็บเขี้ยว เก็บเล็บ ไม่กระโจนใส่สมันสาวนางนี้ได้หรือ ก็ในเมื่อเจ้าหล่อนเป็นคนต้องห้าม...แต่กลับสวยสะเด็ดยาด!!
“สวัสดีครับ Miss เมยานี ไกลหิรัญ ผมโจเซ่ ฟิลิโป้ คนของคุณคาลิกซ์โต้ ผมเป็นตัวแทนบอส มารับคุณกลับที่พักครับผม” ชายหนุ่มเดินไปหยุดตรงหน้าสาวสวย เขาเอ่ยแนะนำตัวเอง พร้อมทั้งโค้งตัวให้เจ้าหล่อนเป็นการทักทายกันครั้งแรก
หญิงสาวเลิกเรียวคิ้วโก่งขึ้นสูง...เธอเบ้ปากและไหวไหล่ตามความเคยชิน “หมอนั่นไม่ว่าง... ก็เลยโยนเมย่าให้ลูกน้องเทคแคร์แทน...เมย่าจะฟ้องป๊า!! หมอนั่นผิดสัญญาทั้งที่เมย่ารักษาสัญญากับป๊าอย่างเหนียวแน่น” เสียงหวานขุ่นจัด เธอขยับปากพูดฉอดๆ ใจความคือต่อว่าคาลิกซ์โต้ ที่เขาไม่ได้ทำตามสัญญา ทั้งที่ตกปากรับคำกับเมฆาเป็นอย่างดี
“ไม่ใช่แบบนั้นครับ ท่านเลื่อนนัดไม่ทัน มันกะทันหันเกินไป แต่เจ้านายของผมก็ไม่ได้นิ่งนอนใจนะครับ ท่านเตรียมห้องพักไว้ให้Miss อย่างดีที่สุด”
เมยานีหรี่ตาลง เธอแบะปากแล้วจึงพูดกลับเสียงอ่อนลง “ช่างเถอะ!! เมย่าก็ไม่คิดอะไร แค่รำคาญ...เรียกเมย่าเถอะค่ะ Miss มันห่างเหินเกิน ยังไงคุณก็น่าจะอายุมากกว่า...เมย่าไม่ถือค่ะ ไปเถอะ... เมย่าร้อน อยากจะพัก”
หญิงสาวเบื่อการตกเป็นเป้าสายตา เพราะไอ้หน้าตาอย่างนี้ของตัวเองนั่นแหละ...
“ครับ”
แปลกคน การเป็นจุดสนใจสาวๆ ส่วนใหญ่อยากได้อยากมีกันทั้งนั้น แต่คนสวยตรงด้านหน้าเขานี่กลับไม่ชอบ เธอหงุดหงิดจนแสดงออกมาทางดวงตา...แต่...เธอก็สวยสะดุดจริงๆ นั่นแหละ
โจเซ่แอบมองคนสำคัญของเจ้านายผ่านทางกระจกมองหลัง เธอนั่งเหม่อ สายตามองเลยไปไกลๆ ไม่ได้โฟกัสที่ใดที่หนึ่งจำเพาะ วงหน้างามหยดย้อย จนเขาแอบเป็นห่วงเธอในใจ เมื่อไม่ว่าจะรูปร่างหรือหน้าตาเข้าข่ายที่คาลิกซ์โต้เจ้านายชอบ เธออาจจะกลายเป็นของเล่นยามว่างของเจ้านาย และสัมพันธภาพที่มีมายาวนานระหว่างคุณเมฆากับเจ้านายคงจะขาดสะบั้นลง เพราะไปแตะต้องลูกสาวแสนรักของเขาเข้าให้ น่าหนักใจแทนเหลือเกิน...
“บ้านสวยดีนะคะ...ไม่น่าเชื่อว่าหมอนั่นจะรสนิยมดีขนาดนี้”
เสียงหวานเปรยเบาๆ เมื่อก้าวเท้าลงจากรถยนต์คันหรู การเดินทางสิ้นสุดลงเมื่อถึงคฤหาสน์โฮเซ่...
“มีความสะดวกสบายทุกอย่างที่คุณเมย่าต้องการครับ เรียกสาวใช้ในบ้านได้เลย พวกเธอจะพาคุณเมย่าไปยังที่ ที่คุณต้องการ”
“มีสระว่ายน้ำไหมล่ะ?”
“มีครับ อยู่ทางด้านหลัง มีทิวทัศน์สวยๆ ให้มองได้แบบไม่เบื่อ”
สระน้ำขนาดใหญ่ เป็นที่ที่คาลิกซ์โต้เองก็โปรดปราน เขานิยมพาสาวๆ หุ่นน่าฟัดมาลงสระ พร้อมทั้งเย้าหยอกกันอย่างสนุกสนาน เป็นสถานที่ ต้องห้าม ที่หากไม่เรียกใช้ห้ามเข้าไปในอาณาบริเวณ บ่าวรับใช้ในบ้านโฮเซ่รับรู้กันถ้วนหน้า จะไม่มีใครกล้าเข้าไปยุ่มย่ามในบริเวณนั้น หากชายหนุ่มเจ้าของบ้านใช้สอยสถานที่นั้นๆ อยู่
“ดี...แต่วันนี้ไม่ไหวค่ะ ขอเมย่านอนพักก่อน... คงเจ็ทแล็ค!! ขอพักตา พักร่างสักนิด พรุ่งนี้เมย่าจะลงไปใช้สระให้ชุ่มปอด” หญิงสาวพูดพร้อมยิ้มหวาน เล่นเอาคนที่กำลังมองตาพร่ากันเป็นแถว รอยยิ้มของหญิงสาวสามารถสะกดคนมองได้ชะงัดงัน...ต่างพากันเคลิ้มฝัน...และหลงละเมอไปกับยิ้มหวานๆ ของเมยานี
“เชิญครับ...”
โจเซ่ผายมือให้เมยานี เขาต้อนรับเธอเข้าสู่อาณาจักรโฮเซ่แทนคาลิกซ์โต้...สาวใช้วัยรุ่น เดินนำหญิงสาวเข้าไปภายในคฤหาสน์ หญิงสาวอึ้งๆ ไปกับความงดงามวิจริตของเฟอร์นิเจอร์หรูๆ ภายในบ้าน ช่างอลังการงานช้าง!! วิเลิศสมาหราจนนึกทึ่งในใจ ไม่คิดว่าผู้ชายเถื่อนๆ ห้าวๆ อย่างคาลิกซ์โต้ จะมีรสนิยมดีๆ เหมือนกัน เพราะทุกตารางนิ้วที่เธอเหยียบย่าง ล้วนแต่ถูกตบแต่งอย่างดี เหมือนหลุดเข้ามาในห้องโถงในวังเจ้านายชั้นสูง ที่สวยสง่าไม่มีที่ติ...
เมยานีปิดประตูห้องพัก เธอนั่งมองสาวใช้ ลำเลียงชุดสวยและของใช้ส่วนตัวออกมาจัดวางตามที่ทางของมัน สายตาหวานซึ้งเหม่อลอย เธอเกือบลืมเค้าหน้าของคาลิกซ์โต้ไปแล้วด้วยซ้ำ หากช่วงที่เดินขึ้นมาบนบันไดวนสีงาช้างมานั้น ที่กำแพงมีรูปขนาดเท่าตัวจริงของชายหนุ่มแขวนเอาไว้ เธอมองตาค้างแบบไม่อยากจะเชื่อ!! เวลา10กว่าปีไม่ได้ทำให้สภาพของคาลิกซ์โต้เปลี่ยนไปได้เลย...เขายังคงรูปงามเหมือนเดิม ไอ้ความทรงจำของเธอเกี่ยวกับตัวชายหนุ่ม ย้ำเตือนให้รู้ว่าเวลาไม่สามารถทำลายความทรงภูมิ และความหล่อเหลาของคาลิกซ์โต้ได้สักกะผีก เขาช่างทรงเสน่ห์ และชวนหลงใหล แต่...ขอโทษ เธอไม่นิยมบริโภคคนแก่!!
