ปลายนิ้วเล็กๆ สอดหายไปใต้เอวกางเกงยางยืด เธอกดปลายนิ้วจมหายไปตรงรอยเปียกชื้นและเริ่มขยับปลายนิ้วถูไถตุ่มไตนุ่มนิ่มไปๆ มาๆ มันทำให้ร่างกายเกิดอาการร้อนวูบวาบ ร่างกายสั่นกระตุกรู้สึกแปลกๆ ริมฝีปากอิ่มเผยออ้า แต่ต้องรีบเม้มไว้ให้แน่นๆ กลัวเสียงแปลกๆ จะหลุดไปเข้าหูทั้งพี่ชายและพี่สะใภ้ เธอรีบกดใบหน้าของตัวเองแนบหมอนนุ่ม อ้าปากงับผ้าและเร่งขยับปลายนิ้วเล็กๆ ให้เร็วขึ้นอีกนับเท่าตัว น้ำหวานจากในร่างกายไหลเยิ้มเต็มง่ามนิ้ว เธอเกร็งปลายเท้าจิกพื้นที่นอนเก่าๆ แน่น อ้าปากปล่อยลมหายใจหอบๆ เมื่อพายุอารมณ์ใกล้จะแตะขอบสวรรค์ นิ้วเล็กๆ ขยับถี่ๆ เร่งส่งตัวเองขึ้นสวรรค์ชั้นฟ้า เมื่อมีแสงสีทองส่องสว่างมะลังมะเลืองพาดผ่าน แพรวารีบกดใบหน้าแนบหมอนนุ่ม เธอกรีดเสียงร้องออกมาเมื่อความร้อนในร่างกายแตกกระจัดกระจาย

“อ้ายยยย...” เสียงอู้อี้ดังแผ่วๆ เสียงลมหายใจหอบกระเส่าดังสะท้อนในความมืดมิด เธอกระพริบเปลือกตาปริบๆ ใบหน้าซ่านสีเลือดและหัวใจเต้นแรงๆ

ในหัวสมองขาวโพลนปราศจากความคิด อารมณ์คุกรุ่นเป็นเช่นนี้เล่าหรือ ผู้หญิงผู้ชายในวัยเจริญพันธุ์ถึงได้ชมชอบกับรสหวานแหลมของบทพิศวาสและเธอพึ่งจะรู้จักกับมันครั้งแรก คงต้องมีครั้งต่อๆ ไป...เมื่อมันสร้างความสุขสันต์และอิ่มเอมให้ตัวเองอย่างยิ่งยวด

“จะไปโรงเรียนแล้วรึแพร?” เสียงห้าวๆ ของพี่ชายเอ่ยทักทางด้านหลัง แพรวาจึงหมุนตัวกลับมามอง ก่อนจะเสก้มหน้าหลบสายตาของพันแสง เมื่อชายหนุ่มเปลือยท่อนบนเพราะเขาพึ่งจะอาบน้ำชำระร่างกายเสร็จหมาดๆ เขาใส่กางเกงขาสั้นตัวเดียว โชว์แผงอกตึงแน่นทำตัวตามสบายเมื่ออยู่ในบ้านของตัวเอง

“จ้ะพี่พัน” เธอตอบกลับเสียงแผ่ว รีบหมุนตัวเดินตรงไปที่บันไดบ้านเพราะอายเกินกว่าจะสู้หน้าพี่ชาย เมื่อในหัวมโนภาพเมื่อค่ำคืนขึ้นมาแทนที่ จนเกรงว่าพันแสงจะจับพิรุธได้

“เด็กคนนี้นี่เป็นยังไงนะ นานๆ จะกลับมาที เดินหนีไปเสียแล้วจะถามสารทุกข์สุกดิบเสียหน่อยก็ไม่ได้” พันแสงบ่นกระปอดกระแปดตามหลังร่างน้องสาวที่กระโจนหนีเขาไปเหมือนเห็นผีร้ายปรากฏขึ้นต่อหน้า เขาเกาศีรษะแกร็กๆ บ่นว่าตามประสา เมื่อหาสาเหตุความผิดปรกติยังไม่เจอ

“บ่นอะไรจ้ะพี่พัน” เกสรเอ่ยถามเธอขยับชายผ้าถุงให้แนบลำตัวมากขึ้น หลังจากลุกออกมาจากที่นอน

“ยัยแพรซิ เดินหนีพี่เฉยเลย จะถามอะไรซักหน่อยก็ไม่ได้ กระโจนหนีเหมือนเห็นพี่เป็นปีศาจ”

“อิๆ...” สาวอวบทรงโตหัวเราะระริกระรี้ เธอพอจะรู้ว่าทำไมแพรวาถึงกระโจนหนีพี่ชาย เมื่อบ้านไม้หลังเล็กๆ พนังห้องบางๆ เต็มไปด้วยรู ทำไมเด็กสาวจะไม่อยากรู้อยากเห็น เมื่อกำลังอยู่ในวัยเจริญพันธุ์ เสียงครางของเธอก็ไม่ใช่เบาๆ มีความเป็นไปได้สูงที่แพรวาจะได้ยินและมองเห็นเต็มสองตา เธอคงยังไม่รู้ว่าจะทำสีหน้าอย่างไรเวลาเจอพันแสง จึงรีบเผ่นหนีไปเพราะความอายตามประสาเด็กสาวที่ยังไม่เคยลิ้มรสสวาทหวามๆ

“อย่าไปสนยัยแพรเลยพี่พัน ไปอาบน้ำกับสรดีกว่า พลัดกันถูหลัง น่าสนุกกว่าตั้งเยอะ” เธอเปิดยิ้มกว้าง แลบปลายลิ้นไล้เลียริมฝีปากล่าง เอ่ยชวนสามีหนุ่มและโบกมือเรียวเขาไหวๆ

“พี่อาบน้ำแล้ว แต่ถ้าสรต้องการ พี่ก็ไม่ขัดศรัทธา” ชายหนุ่มหัวเราะเสียงกระหึ่ม เขากระโจนตามติดร่างอวบอัดของภรรยาสาวไปอย่างรวดเร็ว ท่ามกลางอากาศเย็นยามเช้า แต่ในห้องน้ำบ้านไม้หลังเล็กๆ กลับร้อนระอุ เมื่อผัวหนุ่มเมียสาวปฏิบัติภารกิจร้อนรัก จนมีเสียงครางกระเส่าดังรอดออกมาไม่หยุดไม่หย่อน

พันแสงเป็นทหารเกณฑ์ นานนับเดือนถึงจะกลับมาบ้าน ปล่อยให้เมียสาวอาศัยอยู่กับแพรวาน้องสาว เมื่อทั้งพ่อและแม่จากลาไปเพราะอุบัติเหตุ ทิ้งให้พี่น้อง2คนต่อสู้ปากเหยี่ยวปากกามาเพียงลำพัง แพรวารักเรียนเธอเก็บสตางค์ช่วงปิดเทอม ทำงานพิเศษรับจ้างทุกชนิด แลกกับเศษเงินเพื่อเก็บไว้ใช้สอยยามที่โรงเรียนเปิดเทอม ภาคการเรียนนี้เป็นภาคการเรียนสุดท้าย ก่อนที่เธอจะเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัย และมันเป็นความฝันสูงสุดของตัวเอง

ความคิดของเด็กสาววนเวียนอยู่แต่ภาพที่เห็นเมื่อคืน รสพิศวาสหอมหวาน มันชวนให้เธออยากรู้อยากเห็น ตามประสาวัยรุ่นเลือดลมสูบฉีด แต่ความกลัวในใจมีมากกว่า เพราะหากเธอถลำลึกลงไป ความฝันทุกอย่างคงพังทลายลง เพราะความลุ่มหลงในรสราคะ เธอจึงพยายามปัดความสนใจในสิ่งที่เธออยากรู้ออกไปจากใจให้สำเร็จ ตั้งใจมั่นว่าจะเดินตามความฝัน แม้มันจะคอยแวบๆ ไปบ้างก็ไม่ได้หนักหนาอะไร เมื่อมันเป็นแค่ความคิดในหัวสมองของเธอเอง

คืนฝนพร่ำ

เสียงฟ้าร้องคลื่นๆ สายฝนโปรยลงมาเป็นละออง แพรวานอนพลิกตัวกระสับกระส่ายบนที่นอนเก่าๆ เมื่อเกสรพี่สะใภ้ยังไม่กลับเข้ามาในบ้าน เวลาที่นาฬิกาข้างฝาบ้านเดินเร็วเหมือนติดปีก อีกไม่กี่นาทีก็จะย่างเข้าสู่วันใหม่ แต่ก็ยังไม่เห็นเงาของพี่สะใภ้จะกลับมาเสียที

เสียงอ้อแอ้ของผู้หญิงขี้เมาคนหนึ่งดังอยู่ด้านหน้าบ้าน เธอมุดออกจากมุ้งเก่าๆ ชะโงกหน้าดูผ่านช่องหน้าต่าง และมองเห็นพี่เกสรกำลังเดินโซซัดโซเซโดยมีคนแปลกหน้าประคองเข้ามาภายในบ้าน

“แพร!! เปิดประตูให้พี่หน่อย”

ร่างสมส่วนรีบวิ่งออกไปเปิดประตูบ้านด้วยความรวดเร็ว จนลืมไปว่าตัวเองแต่งตัวไม่เรียบร้อย มีแค่ชุดนอนเก่าๆ บางๆ บนร่างกายแค่นั้น และแสงไฟนีออนจากข้างถนน สาดส่องเข้ามาถึงจุดที่ยืนอยู่ จนมองเห็นคนแปลกหน้าชัดเจนขึ้น ใคร?!! เธอถามตัวเองในใจ ผู้ชายแปลกหน้าที่ไม่เคยเห็นและไม่เคยพบ ร่างสูงใหญ่กำยำ ใบหน้าคมคายมีเครารำไรที่ปลายคาง จมูกโด่งตาคมดุ เขาประคับประคองพี่เกสรไว้ในวงแขนแบบแนบแน่นและน่าเกลียดสำหรับความรู้สึกของเธอ

“พี่สาวเธอเมา ฉันก็เลยอาสามาส่ง” เสียงทุ้มๆ เอ่ยบอก หลังเขาสำรวจเด็กสาวตรงหน้าแบบละเอียด วงหน้าเล็กๆ จิ้มลิ้มผิวเนียนนวล และน่าปรารถนาเมื่อได้กลิ่นอายบริสุทธิ์โชยออกมาจากร่างเน่งน้อย

“ค่ะ... ส่งพี่สรให้แพรเถอะค่ะ แพรจะดูแลพี่สรเอง คุณ...”

“ไม่ต้องเสือกอีแพร!! เด็กๆ ไปนอนเลยไปกูจะให้คุณครูสเขาดูแลกูเอง” เสียงตวาดจากร่างอ่อนระทวยในอ้อมแขนของชายแปลกหน้าดังขึ้นแบบชัดเจนไม่ได้อ้อแอ้เมามายเหมือนก่อนหน้านั้น

“พี่สร...”

“ไม่ต้องมายุ่งกับกู!! หุบปากให้สนิทด้วย เรื่องนี้ถึงหูพี่พันมึงโดนกูตบล้างน้ำแน่อีแพร” ดวงตายาวรีจ้องใบหน้าของแพรวานิ่งๆ จนเธอเองยังขยาด เมื่อไม่ต้องการความช่วยเหลือจากเธอก็ช่างสิ ไม่อยากจะสนใจซักนิด แค่เป็นห่วงเพราะอยู่ใต้ชายคาเดียวกันแค่นั้น ผู้หญิงหยำฉ่าแบบเกสร ไม่รู้พี่พันแสงไปคว้ามาทำเมียได้อย่างไร?!! เมื่อเธอสำส่อนมั่วผู้ชาย ชื่อเสียงฉาวโฉ่จนใครๆ ก็รู้ มีไม่รู้แค่พี่ชายของเธอเท่านั้น

“ตามใจ...แพรไปนอนก็ได้” เธอสะบัดใบหน้าหนี ถอยหลังกลับเข้าห้องและล็อกกลอนประตูห้องตัวเองอย่างแน่นหนา โดยไม่รู้ว่าสายตาวาววามของครูสมองเธอไปจนลับสายตา

“ไปห้องสรเถอะค่ะคุณ” เสียงแหบกระเส่าเอ่ยชิดแผงอก มือไม้ซุกซนเริ่มคืบคลานตามเนื้อตามตัวของอีกฝ่าย

ครูสเดินตามแรงลากจูงของผู้หญิงแปลกหน้าที่หิ้วเขามาจากบาร์เหล้าในตัวเมือง ชายหนุ่มเบื่อหน่ายชีวิตเพราะรอบตัวมีแต่คนรุมล้อม จึงหนีจากวงล้อมของผู้หญิงที่เข้ามารุมทึ้งเขา เป็นเพราะสมบัติพวงท้ายที่ติดมากับนามสกุลดังของตัวเขาเอง “ดิออน” ใครๆ ก็รู้จักดีเมื่อชายหนุ่มเป็นผู้นำในวงการธุรกิจ เขาสร้างแบรนด์ของตัวเองและมีวางจำหน่ายทั่วโลก เมื่อสินค้าไอทีกำลังเป็นที่ต้องการ ผลิตภัณฑ์ของ “ดิออน” กำลังติดตลาดและสร้างผลกำไรมหาศาล ทำให้เขากลายเป็นมหาเศรษฐีเพียงแค่ชั่วข้ามคืน แต่...มันไม่มีเรื่องอะไรตื่นเต้นเลยซักอย่างในชีวิต ไม่มีสิ่งไหนที่เขาอยากได้แล้วไม่ได้ ไม่ว่าจะเป็นทรัพย์สินเงินทองหรือ ผู้หญิง เพียงแค่ปรายตามองพวกหล่อนก็แทบจะโผเข้าหา มันเลยเกิดความจำเจน่าเบื่อ ครูสจึงเคลียร์งานในความรับผิดชอบของเขาก่อนจะออกตามหาแรงบันดาลใจ เพื่อจะสร้างปรากฏการครั้งใหม่ให้สะเทือนไปทั่วโลกซ้ำอีกครั้ง หลังจากที่เขาเคยทำสำเร็จมาแล้วหนึ่งครั้ง ในการทำให้ ดิออนผงาดอยู่แถวหน้าของวงการไอที

ใครๆ?!! ทั่วโลกต่างก็รู้จักเขาเป็นอย่างดี ชายหนุ่มจึงปลอมตัวหนีมาไกลจากอเมริกาเกือบคนละซีกโลกเพราะไม่อยากเป็นจุดสนใจ “ประเทศไทย” เป้าหมายของเขา และในขณะนี้ครูสกำลังยืนอยู่บนประเทศไทยเพื่อหาแรงบันดาลใจในการสร้างปรากฏการใหม่ให้สนั่นอีกครั้ง

บ้านไม้เก่าๆ กับผู้หญิงแปลกหน้ารูปร่างอวบอัด เขาไม่ได้ปรารถนาเธอเลยซักนิด แค่ทำอะไรแก้เบื่อ เมื่อมันไม่มีอะไรสร้างแรงจูงใจ แต่...ดวงตากลมโตคู่นั้นเธอมองเขาเหมือนกวางสาวระวังภัย มันปลุกสัญชาตญาณนักล่าให้ตื่นขึ้นมา หลังจากมันนอนสงบนิ่งมาแสนนาน เขาเดินเอื่อยๆ ตามผู้หญิงตรงหน้าไป แต่ก็รอบสำรวจทั่วบ้านตามประสานักล่าฝีมือฉกาจฉกรรจ์ รอยต่อของไม้มีรอยแตกๆ หลายรอย จนแสงไฟในห้องถัดไปแยงออกมาเป็นทางยาว เขารอบอมยิ้มสมใจ มันคงไม่ยากไปหรอกหากจะหลอกล่อกวางสาวให้ติดกับ ความสนุกในตัวเริ่มตื่นเพลิด เนื้อตัวเต้นยุบยับกระหายต้องการจะลิ้มรสชัยชนะอีกซักครั้ง...